നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമോ? ഋഗ്വേദത്തിലെ നാസദീയ സൂക്തം ലോക പ്രശസ്തമാണ്! നാസദീയസൂക്തം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചും, ആ ഉത്ഭവം അറിയാനുള്ള നമ്മുടെ കഴിവിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള ആഴമേറിയ വൈദിക അന്വേഷണമാണ്. ഇത് ഋഗ്വേദത്തിലെ പത്താം മണ്ഡലത്തിലെ 129-ാം സൂക്തമാണ്—ആകെ ഏഴ് മന്ത്രങ്ങൾ. ആദ്യവാക്കുകളായ “ന അസത്” എന്നതിൽനിന്നാണ് “നാസദീയ” എന്ന പേര് വന്നത്. താഴെ മൂലമന്ത്രങ്ങൾ മലയാളലിപിയിൽ, വേദസ്വരചിഹ്നങ്ങളില്ലാതെ നൽകുന്നു. അർത്ഥം മൂലപാഠത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ള മലയാള വിവർത്തനമാണ്; ദാർശനിക വിശദീകരണം അതിൽനിന്നു വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ചില വൈദികപദങ്ങൾക്ക് ഒന്നിലധികം വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ സാധ്യമാണ്. 1. അസ്തിത്വവും അനസ്തിത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നോ? നാസദാസീന്നോ സദാസീത്തദാനീം നാസീദ്രജോ നോ വ്യോമാ പരോ യത് । കിമാവരീവഃ കുഹ കസ്യ ശർമൻ അംഭഃ കിമാസീദ്ഗഹനം ഗഭീരം ॥ 1 ॥ അർത്ഥം: അന്ന് അസത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; സത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്തരീക്ഷമോ അതിനപ്പുറമുള്ള വ്യോമമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്താണ് ആവരണം ചെയ്തിരുന്നത്? എവിടെ? ആരുടെ ആശ്രയത്തിൽ? അഗാധവും അളക്കാനാവാത്തതുമായ ജലം ഉണ്ടായിരുന്നോ? ആശയം: “ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല” എന്ന ലളിതമായ പ്രസ്താവനയല്ല ഇത്. “ഉണ്ട്”, “ഇല്ല” എന്നീ പരിചിതവിഭാഗങ്ങൾകൊണ്ടുപോലും ആദിമാവസ്ഥയെ വിവരിക്കാനാകുമോ? എന്ന ചോദ്യമാണ് തുടക്കത്തിൽ ഉയരുന്നത്. സ്ഥലം, ആവരണം, ആശ്രയം തുടങ്ങിയ നമ്മുടെ സാധാരണ ധാരണകളും ഇവിടെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. 2. വ്യത്യാസങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള ‘അത് ഒന്ന്’ ന മൃത്യുരാസീദമൃതം ന തർഹി ന രാത്ര്യാ അഹ്ന ആസീത്പ്രകേതഃ । ആനീദവാതം സ്വധയാ തദേകം തസ്മാദ്ധാന്യന്ന പരഃ കിം ചനാസ ॥ 2 ॥ അർത്ഥം: അന്ന് മരണമുണ്ടായിരുന്നില്ല; അമൃതത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. രാത്രിയെയും പകലിനെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന അടയാളമുണ്ടായിരുന്നില്ല. “അത് ഒന്ന്” സ്വന്തം ശക്തിയാൽ, വായുവില്ലാതെ ശ്വസിച്ചു. അതൊഴികെ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആശയം: ജീവൻ–മരണം, രാത്രി–പകൽ തുടങ്ങിയ ദ്വന്ദ്വങ്ങൾക്കുമുമ്പുള്ള അവസ്ഥയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. “വായുവില്ലാതെ ശ്വസിച്ചു” എന്നത് സാധാരണ ശാരീരികശ്വസനത്തിന്റെ വിവരണം എന്നതിലുപരി, മറ്റൊന്നിനെ ആശ്രയിക്കാത്ത നിലനിൽപ്പിന്റെ കാവ്യാവിഷ്കാരമായി വായിക്കാം. മന്ത്രത്തിലെ വാക്ക് “തദേകം”—“അത് ഒന്ന്” എന്നാണ്. അതിന് ഇവിടെ ഒരു പ്രത്യേക ദേവതയുടെ പേര് നൽകുന്നില്ല. 3. ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞ ഇരുട്ട് തമ ആസീത്തമസാ ഗൂള്ഹമഗ്രേ അപ്രകേതം സലിലം സർവമാ ഇദം । തുച്ഛ്യേനാഭ്വപിഹിതം യദാസീത് തപസസ്തന്മഹിനാജായതൈകം ॥ 3 ॥ അർത്ഥം: ആദിയിൽ ഇരുട്ട് ഇരുട്ടിനാൽ മറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതെല്ലാം വേർതിരിച്ചറിയാനാകാത്ത സലിലമായിരുന്നു. ശൂന്യതയാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നതായ ആ രൂപരഹിതാവസ്ഥയിൽനിന്ന്, തപസ്സിന്റെ മഹിമയാൽ “അത് ഒന്ന്” ഉദിച്ചു. ആശയം: ഇവിടത്തെ “സലിലം” എന്ന പദത്തിന് ജലം എന്ന അർത്ഥമുണ്ട്. എന്നാൽ അതിനെ ഇന്നത്തെ അർത്ഥത്തിലുള്ള വെള്ളം മാത്രമായി ഉറപ്പിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല; വേർതിരിവുകൾ വ്യക്തമാകാത്ത ആദിമാവസ്ഥയുടെ ചിത്രമായും വായിക്കാം. “തപസ്” എന്നതിന് ചൂട്, താപശക്തി, സൃഷ്ടിപരമായ തീവ്രത തുടങ്ങിയ അർത്ഥസാധ്യതകളുണ്ട്. പിൽക്കാലത്തെ ഉപവാസം അല്ലെങ്കിൽ തപശ്ചര്യ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം ഇതിനെ ചുരുക്കേണ്ടതില്ല. 4. കാമം: ആദ്യത്തെ പ്രേരണ കാമസ്തദഗ്രേ സമവർത്തതാധി മനസോ രേതഃ പ്രഥമം യദാസീത് । സതോ ബന്ധുമസതി നിരവിന്ദൻ ഹൃദി പ്രതീഷ്യാ കവയോ മനീഷാ ॥ 4 ॥ അർത്ഥം: ആദിയിൽ അതിൽ കാമം ഉദിച്ചു; അത് മനസ്സിന്റെ ആദ്യത്തെ ബീജമായിരുന്നു. ഋഷികൾ ഹൃദയത്തിൽ അന്വേഷിച്ച്, വിവേചനബുദ്ധിയാൽ അസത്തിൽ സത്തിന്റെ ബന്ധം കണ്ടെത്തി. ആശയം: ഇവിടെ കാമം എന്നത് ലൈംഗികാഭിലാഷം മാത്രമല്ല; ഇച്ഛ, അഭിലാഷം, ഉദ്ഭവത്തിനുള്ള പ്രേരണ എന്ന വിശാലമായ അർത്ഥത്തിലാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. “അസത്തിൽ സത്തിന്റെ ബന്ധം” എന്നത് സൂക്തത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രയോഗമാണ്: പ്രകടമായത് പ്രകടമല്ലാത്തതിനോട് എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു? ഋഷികൾ ഈ ബന്ധത്തെ ഹൃദയത്തിലെ അന്വേഷണത്തിലൂടെയും മനീഷയിലൂടെയും—ആഴമുള്ള വിവേചനത്തിലൂടെയും—അന്വേഷിക്കുന്നു. 5. സൃഷ്ടിയുടെ വ്യാപനവും ശക്തികളും തിരശ്ചീനോ വിതതോ രശ്മിരേഷാം അധഃ സ്വിദാസീദുപരി സ്വിദാസീത് । രേതോധാ ആസന്മഹിമാന ആസൻ സ്വധാ അവസ്താത്പ്രയതിഃ പരസ്താത് ॥ 5 ॥ അർത്ഥം: അവയുടെ രശ്മി അഥവാ ചരട് കുറുകെ വ്യാപിച്ചിരുന്നു. താഴെയായിരുന്നോ? മുകളിലായിരുന്നോ? ബീജധാരകശക്തികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; മഹത്തായ ശക്തികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. താഴെ സ്വശക്തിയും മുകളിൽ പ്രേരണയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആശയം: വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള മന്ത്രമാണിത്. “രശ്മി” എന്നതിന് കിരണം, ചരട് തുടങ്ങിയ അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്. “രേതോധാഃ” ബീജം ധരിക്കുന്നവരെയോ ജനനശക്തികളെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വ്യാപനം, മുകൾ–താഴെ വ്യത്യാസം, ഉൽപ്പാദകശക്തികൾ, പ്രേരണ എന്നിവയുടെ ഭാഷയാണ് ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കൃത്യമായ ഒരു ഭൗതികപ്രപഞ്ചമാതൃക ഈ മന്ത്രം നൽകുന്നു എന്നു പറയാനാവില്ല. കുറിപ്പ്: മൂലപാഠത്തിൽ ഈ മന്ത്രത്തിലെ രണ്ടു ചോദ്യസ്ഥാനങ്ങളിൽ ദീർഘമായി ഉച്ചരിക്കേണ്ട പ്ലുതസ്വരം “३” ഉപയോഗിച്ച് അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്; മുകളിലെ വായനാപാഠത്തിൽ അത് ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നു. 6. ആരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നത്? കോ അദ്ധാ വേദ ക ഇഹ പ്ര വോചത് കുത ആജാതാ കുത ഇയം വിസൃഷ്ടിഃ । അർവാഗ്ദേവാ അസ്യ വിസർജനേന അഥാ കോ വേദ യത ആബഭൂവ ॥ 6 ॥ അർത്ഥം: ആരാണ് ഉറപ്പോടെ അറിയുന്നത്? ഇവിടെ ആരാണ് പറഞ്ഞുതരുക? എവിടെനിന്നാണ് ഇത് ജനിച്ചത്? എവിടെനിന്നാണ് ഈ സൃഷ്ടിവ്യാപനം ഉണ്ടായത്? ദേവന്മാർപോലും ഈ സൃഷ്ടിക്കുശേഷമുള്ളവരാണ്. അപ്പോൾ ഇത് എവിടെനിന്നുണ്ടായെന്ന് ആരറിയുന്നു? ആശയം: സൃഷ്ടിയുടെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന് എന്താണ് അടിസ്ഥാനം എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇവിടെ ഉയരുന്നത്. ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിക്കുശേഷമുള്ളവരാണെങ്കിൽ, സൃഷ്ടിയുടെ ആദിമൂലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ അറിവും പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ലേ? ദേവന്മാരുടെ അസ്തിത്വത്തെ നിഷേധിക്കുന്ന പ്രസ്താവനയല്ല ഇത്; സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ ഉറവിടത്തെയാണ് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്. 7. പരമാധ്യക്ഷനുപോലും അറിയുമോ? ഇയം വിസൃഷ്ടിര്യത ആബഭൂവ യദി വാ ദധേ യദി വാ ന । യോ അസ്യാധ്യക്ഷഃ പരമേ വ്യോമൻ സോ അംഗ വേദ യദി വാ ന വേദ ॥ 7 ॥ അർത്ഥം: ഈ സൃഷ്ടി എവിടെനിന്നുണ്ടായോ—അത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതാണോ, അല്ലയോ—പരമമായ വ്യോമത്തിൽ ഇതിന്റെ അധ്യക്ഷനായിരിക്കുന്നവൻ ഒരുപക്ഷേ അറിയുന്നുണ്ടാകാം; അല്ലെങ്കിൽ അവനും അറിയുന്നില്ലായിരിക്കാം. ആശയം: “ദധേ” എന്നതിന് സ്ഥാപിക്കുക, രൂപപ്പെടുത്തുക തുടങ്ങിയ അർത്ഥസാധ്യതകളുണ്ട്; ഈ ഭാഗത്തിന്റെ വിവർത്തനത്തിലും വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ അവസാനത്തെ വാക്കുകൾ വ്യക്തമാണ്: “യദി വാ ന വേദ”—“അല്ലെങ്കിൽ അറിയുന്നില്ലായിരിക്കാം.” പരമാധ്യക്ഷൻ അറിയുന്നു എന്ന സാധ്യത അവതരിപ്പിച്ചശേഷവും സൂക്തം ചോദ്യം തുറന്നുവയ്ക്കുന്നു. ഈ അവസാനചോദ്യത്തെ ഒഴിവാക്കിയാൽ സൂക്തത്തിന്റെ അന്വേഷണസ്വഭാവം നഷ്ടപ്പെടും. മുകളിലെ ഏഴ് മന്ത്രങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനപാഠം ഋഗ്വേദം 10.129 ആണ്. നാസദീയസൂക്തത്തിന്റെ ദാർശനിക സൂചനകൾ താഴെയുള്ളവ മന്ത്രങ്ങളുടെ ചോദ്യങ്ങളിൽനിന്നുള്ള വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ്; മന്ത്രങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള വിവർത്തനമല്ല. ഒന്ന്: നമ്മുടെ ഭാഷയ്ക്കും ചിന്തയ്ക്കും പരിധിയുണ്ട്. നാം അറിയുന്ന ലോകത്തിനുള്ളിലാണ് “ഉണ്ട്”, “ഇല്ല”, “മുകളിൽ”, “താഴെ”, “പകലും രാത്രിയും” തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നത്. ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെ വിവരിക്കാൻ അതേ ആശയങ്ങൾ മതിയാകുമോ എന്ന് സൂക്തം ചോദിക്കുന്നു. രണ്ട്: ഏകത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയ്ക്ക് ഇത് ഇടം നൽകുന്നു. “തദേകം” എന്ന പ്രയോഗം വൈവിധ്യത്തിനു പിന്നിലുള്ള ഏകത്വത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. വേദാന്തപരമായി അതിനെ ബ്രഹ്മവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വായിക്കാം. എന്നാൽ സൂക്തം തന്നിൽ “തദേകം ബ്രഹ്മമാണ്” എന്ന വ്യക്തമായ നിർവചനം ഇല്ല. പിൽക്കാല വേദാന്തവ്യാഖ്യാനത്തെയും മൂലമന്ത്രത്തിലെ പ്രസ്താവനയെയും വേർതിരിക്കണം. മൂന്ന്: ചോദ്യംചെയ്യലിന് ആത്മീയാന്വേഷണത്തിൽ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇവിടെ ചോദ്യംചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യനെ മാത്രമല്ല; ദേവന്മാരുടെ അറിവിനെയും പരമാധ്യക്ഷന്റെ അറിവിനെയും കുറിച്ചാണ്. അതിനാൽ സൂക്തത്തെ ചിന്താസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും ബൗദ്ധികവിനയത്തിന്റെയും ഉദാഹരണമായി വായിക്കാം. നാല്: അറിയാത്തത് അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടും അന്വേഷണം തുടരാം. “ആരറിയുന്നു?” എന്ന ചോദ്യം അന്വേഷണത്തിന്റെ പരാജയമായിരിക്കണമെന്നില്ല. ഒരു ഉത്തരത്തിന് എത്രമാത്രം ഉറപ്പുണ്ട് എന്ന് പരിശോധിക്കാനുള്ള ക്ഷണമായും അതിനെ കാണാം. നാസദീയസൂക്തത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവന, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ രഹസ്യത്തിനു മുന്നിൽ ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കാനും, നമ്മുടെ ഉത്തരങ്ങളുടെ പരിധി തിരിച്ചറിയാനും ഒരേസമയം നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഉണ്ട്. നാസദീയസൂക്തം—ഋഗ്വേദം 10.129—പാശ്ചാത്യ ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പാഠ്യപദ്ധതികളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയതിന്റെ നേരിട്ടുള്ള രേഖകൾ ലഭ്യമാണ്. പരിശോധിച്ച സിലബസുകളിൽനിന്നുള്ള വ്യക്തമായ ഉദാഹരണങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു. 1. University of Chicago, അമേരിക്ക * കോഴ്‌സ്: Indian Philosophy I: Origins and Orientations * കോഴ്‌സ് നമ്പർ: DVPR 30301; മറ്റു വിഭാഗങ്ങളിലെ സമാന നമ്പറുകളും സിലബസിലുണ്ട്. * അധ്യാപകൻ: Dan Arnold * കാലയളവ്: Fall 2010 * തെളിവ്: രണ്ടാം ആഴ്ചയിലെ “Earliest beginnings: The early Vedic corpus” എന്ന പാഠഭാഗത്തിന്റെ വായനാപട്ടികയിൽ Rig Veda 10.129 വ്യക്തമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യൻ തത്ത്വചിന്തയുടെ ആദ്യകാല അടിത്തറകൾ പഠിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഇത് നൽകുന്നത്. 2. Davis University, അമേരിക്ക * കോഴ്‌സ്: HUM136: Religions of the World * ക്രെഡിറ്റ്: 5 * തെളിവ്: സിലബസിലെ Module 2—“Hindu Traditions” എന്ന ഭാഗത്ത് “The Creation Hymn, Rig Veda 10.129, p. 287” എന്ന് നേരിട്ട് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അതേ മോഡ്യൂളിൽ ഭഗവദ്ഗീതയും തിരുവായ്മൊഴിയും ഉൾപ്പെടുന്നു. * രേഖയിലെ സ്ഥാനം: PDF-ന്റെ മൂന്നാം പേജ്. ഈ മോഡ്യൂളിന് Quiz 2-വും പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സിലബസിൽ പഠനവർഷം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടില്ല. 3. Hamilton College, അമേരിക്ക ഇത് ഒരു ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ കോളേജാണ്; സർവകലാശാല എന്ന പേരിലുള്ള സ്ഥാപനമല്ല. * കോഴ്‌സ്: Exploring Culture in the Great Cities of Asia * കോഴ്‌സ് നമ്പർ: Asian Studies 180W / History 180W * അധ്യാപകർ: Lisa Trivedi, Thomas Wilson * കാലയളവ്: Fall 2015 * തെളിവ്: ഓഗസ്റ്റ് 31-ലെ “Mythical Origins: India and China” എന്ന ക്ലാസിനുള്ള വായനയിൽ Griffith പരിഭാഷയിലെ “Creation”—Hymn CXXIX–CXXX, പേജുകൾ 633–634, നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. CXXIX എന്നത് 129 ആണ്; അതിൽ നാസദീയസൂക്തം ഉൾപ്പെടുന്നു. * രേഖയിലെ സ്ഥാനം: PDF-ന്റെ രണ്ടാം പേജ്. ഈ Hamilton College സിലബസ് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് Columbia University-യുടെ ExEAS വെബ്‌സൈറ്റിലാണ്; അതിനാൽ ഇതിനെ Columbia-യിൽ പഠിപ്പിച്ചതിന്റെ തെളിവായി അവതരിപ്പിക്കരുത്. 4. ബ്രിട്ടൻ — University of Cambridge * പഠനപരിപാടി: Theological and Religious Studies Tripos, Part IIA * പേപ്പർ: B1: Intermediate Languages and Texts — Sanskrit * വർഷങ്ങൾ: 2009, 2010 * തെളിവ്: സർവകലാശാലയുടെ ഔദ്യോഗിക Cambridge University Reporter-ൽ നിർദേശിത പാഠങ്ങളായി ഋഗ്വേദസൂക്തങ്ങൾ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ 10.129—നാസദീയസൂക്തം—വ്യക്തമായി ഉൾപ്പെടുന്നു. * പാഠഗ്രന്ഥം: A. A. Macdonell, A Vedic Reader for Students. ഇത് സർവകലാശാലയുടെ വെബ്‌സൈറ്റിൽ സൂക്തം പരാമർശിക്കുന്നു എന്നതിലുപരി, പരീക്ഷയ്ക്കുള്ള നിർദേശിത പാഠമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയതിന്റെ തെളിവാണ്. 5. കാനഡ — Carleton University, Ottawa * കോഴ്‌സ്: Hinduism — Religion 2510A * അധ്യാപകൻ: Professor Richard Mann * കാലയളവ്: Winter Term 2016 * തെളിവ്: ജനുവരി 19, 21 തീയതികളിലെ “The Vedas and Vedic Ritual” എന്ന പാഠഭാഗത്തിന്റെ വായനാപട്ടികയിൽ “Rig Veda 10.90, 10.129” എന്ന് വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പാഠങ്ങൾ വിദ്യാർഥികളുടെ പഠനപോർട്ടലിൽ ലഭ്യമാക്കിയിരുന്നതായും പറയുന്നു.