മഹാനാരായണോപനിഷത് ഹരിഃ ഓം .. ശം നോ മിത്രഃ ശം വരുണഃ . ശം നോ ഭവത്യര്യമാ . ശം ന ഇന്ദ്രോ ബൃഹസ്പതിഃ . ശം നോ വിഷ്ണുരുരുക്രമഃ .. നമോ ബ്രഹ്മണേ . നമസ്തേ വായോ . ത്വമേവ പ്രത്യക്ഷം ബ്രഹ്മാസി . ത്വാമേവ പ്രത്യക്ഷം ബ്രഹ്മ വദിഷ്യാമി . ഋതം വദിഷ്യാമി . സത്യം വദിഷ്യാമി . തന്മാമവതു . തദ്വക്താരമവതു . അവതു മാം . അവതു വക്താരം .. ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ .. ഓം സഹ നാവവതു . സഹ നൗ ഭുനക്തു . സഹ വീര്യം കരവാവഹൈ . തേജസ്വി നാവധീതമസ്തു . മാ വിദ്വിഷാവഹൈ . ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ .. പ്രഥമോഽനുവാകഃ . അംഭസ്യപാരേ ഭുവനസ്യ മധ്യേ നാകസ്യ പൃഷ്ഠേ മഹതോ മഹീയാൻ . ശുക്രേണ ജ്യോതീം ̐ഷി സമനുപ്രവിഷ്ടഃ പ്രജാപതിശ്ചരതി ഗർഭേ അന്തഃ .. 1.. യസ്മിന്നിദം ̐ സം ച വി ചൈതി സർവം യസ്മിൻ ദേവാ അധി വിശ്വേ നിഷേദുഃ . തദേവ ഭൂതം തദു ഭവ്യമാ ഇദം തദക്ഷരേ പരമേ വ്യോമൻ .. 2.. യേനാവൃതം ഖം ച ദിവം മഹീ ച യേനാദിത്യസ്തപതി തേജസാ ഭ്രാജസാ ച . യമന്തഃ സമുദ്രേ കവയോ വയന്തി യദക്ഷരേ പരമേ പ്രജാഃ .. 3.. യതഃ പ്രസൂതാ ജഗതഃ പ്രസൂതീ തോയേന ജീവാൻ വ്യചസർജ ഭൂമ്യാം . യദോഷധീഭിഃ പുരുഷാൻ പശൂം ̐ശ്ച വിവേശ ഭൂതാനി ചരാചരാണി .. 4.. അതഃ പരം നാന്യദണീയസം ̐ ഹി പരാത്പരം യന്മഹതോ മഹാന്തം . യദേകമവ്യക്തമനന്തരൂപം വിശ്വം പുരാണം തമസഃ പരസ്താത് .. 5.. തദേവർതം തദു സത്യമാഹുസ്തദേവ ബ്രഹ്മ പരമം കവീനാം . ഇഷ്ടാപൂർതം ബഹുധാ ജാതം ജായമാനം വിശ്വം ബിഭർതി ഭുവനസ്യ നാഭിഃ .. 6.. തദേവാഗ്നിസ്തദ്വായുസ്തത്സൂര്യസ്തദു ചന്ദ്രമാഃ . തദേവ ശുക്രമമൃതം തദ്ബ്രഹ്മ തദാപഃ സ പ്രജാപതിഃ .. 7.. സർവേ നിമേഷാ ജജ്ഞിരേ വിദ്യുതഃ പുരുഷാദധി . കലാ മുഹൂർതാഃ കാഷ്ഠാശ്ചാഹോരാത്രാശ്ച സർവശഃ .. 8.. അർധമാസാ മാസാ ഋതവഃ സംവത്സരശ്ച കൽപന്താം . സ ആപഃ പ്രദുധേ ഉഭേ ഇമേ അന്തരിക്ഷമഥോ സുവഃ .. 9.. നൈനമൂർധ്വം ന തിര്യഞ്ചം ന മധ്യേ പരിജഗ്രഭത് . ന തസ്യേശേ കശ്ചന തസ്യ നാമ മഹദ്യശഃ .. 10.. ന സന്ദൃശേ തിഷ്ഠതി രൂപമസ്യ ന ചക്ഷുഷാ പശ്യതി കശ്ചനൈനം . ഹൃദാ മനീശാ മനസാഭിക്ലൃപ്തോ യ ഏനം വിദുരമൃതാസ്തേ ഭവന്തി .. 11.. പരമാത്മ-ഹിരണ്യഗർഭ-സൂക്ത അദ്ഭ്യഃ സംഭൂതോ ഹിരണ്യഗർഭ ഇത്യഷ്ടൗ .. അദ്ഭ്യ സംഭൂതഃ പൃഥിവ്യൗ രസാച്ച വിശ്വകർമണഃ സമവർതതാധി . തസ്യ ത്വഷ്ടാ വിദധദ്രൂപമേതി തത്പുരുഷസ്യ വിശ്വമാജാനമഗ്രേ . 1. വേദാഹമേതം പുരുഷം മഹാന്തം ആദിത്യവർണം തമസഃ പരസ്താത് . തമേവം വിദ്വാനഭൃത ഇഹ ഭവതി നാന്യഃപന്ഥാവിദ്യതേഽയനായ . 2. പ്രജാപതിശ്ചരതി ഗർഭേ അന്തഃ അജായമാനോ ബഹുഥാ വിജായതേ . തസ്യ ധീരാഃ പരിജാനന്തി യോനിം മരീചീനാം പദമിച്ഛന്തി വേധസഃ . 3. യോ ദേവേഭ്യ ആതപതി യോ ദേവാനാം പുരോഹിതഃ . പൂർവോ യോ ദേവേഭ്യോ ജാതഃ നമോ രുചായ ബ്രാഹ്മയേ . 4. രുചം ബ്രാഹ്മം ജനയന്തഃ ദേവാ അഗ്രേ തദബ്രുവൻ . യസ്ത്വൈവം ബ്രാഹ്മണോ വിദ്യാത് തസ്യ ദേവാ അസൻ വശേ . 5. ഹ്രീശ്ച തേ ലക്ഷ്മീശ്ച പത്ന്യൗ അഹോരാത്രേ പാർശ്വേ നക്ഷത്രാണി രൂപം . അശ്വിനൗ വ്യാത്തം ഇഷ്ടം മനിഷാണ അമും മനിഷാണ സർവം മനിഷാണ . 6. ഇതി ഉത്തരനാരായണാനുവാകഃ . ഹിരണ്യഗർഭഃ സമവർതതാഗ്രേ ഭൂതസ്യ ജാതഃ പതിരേക ആസീത് . സ ദാധാര പൃഥിവീം ദ്യാമുതേമാം കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ .. 1.. യഃ പ്രാണതോ നിമിഷതോ മഹിത്വൈക ഇദ്രാജാ ജഗതോ ബഭൂവ . യ ഈശേ അസ്യ ദ്വിപദശ്ചതുഷ്പദഃ കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ .. 2.. യ ആത്മദാ ബലന്ദാ യസ്യ വിശ്വ ഉപാസതേ പ്രശിഷം യസ്യ ദേവാഃ . യസ്യ ഛായാമൃതം യസ്യ മൃത്യുഃ കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ .. 3.. യസ്യേമേ ഹിമവന്തോ മഹിത്വാ യസ്യ സമുദ്രം ̐ രസയാ സഹാഹുഃ . യസ്യേമാഃ പ്രദിശോ യസ്യ ബാഹൂ കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ .. 4.. യം ക്രന്ദസീ അവസാ തസ്തഭാനേ അസ്യൈക്ഷേതാം മനസാ രേജമാനേ . യത്രാധി സൂര ഉദിതൗ വ്യേതി കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ .. 5.. യേന ദ്യൗരുഗ്രാ പൃഥിവീ ച ദൃഢേ യേന സുവഃ സ്തഭിതം യേന നാകഃ . യോ അന്തരിക്ഷേ രജസോ വിമാനഃ കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ .. 6.. ആപോ ഹ യന്മഹതീർവിശ്വമായം ദക്ഷം ദധാനാ ജനയന്തീരഗ്നിം . തതോ ദേവാനാം നിരവർതതാസുരേകഃ കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ .. 7.. യശ്ചിദാപോ മഹിനാ പര്യപശ്യദ്ദക്ഷം ദധാനാ ജനയന്തീരഗ്നിം . യോ ദേവേശ്വധി ദേവ ഏക കസ്മൈ ദേവായ ഹവിഷാ വിധേമ .. 8.. ഏഷ ഹി ദേവഃ പ്രദിശോഽനു സർവാഃ പൂർവോ ഹി ജാതഃ സ ഉ ഗർഭേ അന്തഃ . സ വിജായമാനഃ സ ജനിഷ്യമാണഃ പ്രത്യങ്മുഖാസ്തിഷ്ഠതി വിശ്വതോമുഖഃ .. 12.. വിശ്വതശ്ചക്ഷുരുത വിശ്വതോ മുഖോ വിശ്വതോ ഹസ്ത ഉത വിശ്വതസ്പാത് . സം ബാഹുഭ്യാം നമതി സം പതത്രൈർദ്യാവാപൃഥിവീ ജനയൻ ദേവ ഏകഃ .. 13.. വേനസ്തത് പശ്യൻ വിശ്വാ ഭുവനാനി വിദ്വാൻ യത്ര വിശ്വം ഭവത്യേകനീഡം . യസ്മിന്നിദം ̐സം ച വി ചൈകം ̐സ ഓതഃ പ്രോതശ്ച വിഭുഃ പ്രജാസു .. 14.. പ്ര തദ്വോചേ അമൃതം നു വിദ്വാൻ ഗന്ധർവോ നാമ നിഹിതം ഗുഹാസു . ത്രീണി പദാ നിഹിതാ ഗുഹാസു യസ്തദ്വേദ സവിതുഃ പിതാ സത് .. 15.. സ നോ ബന്ധുർജനിതാ സ വിധാതാ ധാമാനി വേദ ഭുവനാനി വിശ്വാ . യത്ര ദേവാ അമൃതമാനശാനാസ്തൃതീയേ ധാമാന്യഭ്യൈരയന്ത .. 16.. പരി ദ്യാവാപൃഥിവീ യന്തി സദ്യഃ പരി ലോകാൻ പരി ദിശഃ പരി സുവഃ . ഋതസ്യ തന്തും വിതതം വിചൃത്യ തദപശ്യത് തദഭവത് പ്രജാസു .. 17.. പരീത്യ ലോകാൻ പരീത്യ ഭൂതാനി പരീത്യ സർവാഃ പ്രദിശോ ദിശശ്ച . പ്രജാപതിഃ പ്രഥമജാ ഋതസ്യാത്മനാത്മാനമഭിസംബഭൂവ .. 18.. സദസസ്പതിമദ്ഭുതം പ്രിയമിന്ദ്രസ്യ കാമ്യം . സനിം മേധാമയാസിഷം .. 19.. ഉദ്ദീപ്യസ്വ ജാതവേദോഽപഘ്നന്നിഋതിം മമ . പശൂം ̐ശ്ച മഹ്യമമാവഹ ജീവനം ച ദിശോ ദിശ .. 20.. മാ നോ ഹിം ̐സീജ്ജാതവേദോ ഗാമശ്വം പുരുഷം ജഗത് . അബിഭ്രദഗ്ന ആഗഹി ശ്രിയാ മാ പരിപാതയ .. 21.. പുരുഷസ്യ വിദ്മഹേ സഹസ്രാക്ഷസ്യ മഹാദേവസ്യ ധീമഹി . തന്നോ രുദ്രഃ പ്രചോദയാത് .. 22.. ഗായത്ര്യാഃ . തത്പുരുഷായ വിദ്മഹേ മഹാദേവായ ധീമഹി . തന്നോ രുദ്രഃ പ്രചോദയാത് .. 23.. തത്പുരുഷായ വിദ്മഹേ വക്രതുണ്ഡായ ധീമഹി . തന്നോ ദന്തിഃ പ്രചോദയാത് .. 24.. തത്പുരുഷായ വിദ്മഹേ ചക്രതുണ്ഡായ ധീമഹി . തന്നോ നന്ദിഃ പ്രചോദയാത് .. 25.. തത്പുരുഷായ വിദ്മഹേ മഹാസേനായ ധീമഹി . തന്നഃ ഷണ്മുഖഃ പ്രചോദയാത് .. 26.. തത്പുരുഷായ വിദ്മഹേ സുവർണപക്ഷായ ധീമഹി . തന്നോ ഗരുഡഃ പ്രചോദയാത് .. 27.. വേദാത്മനായ വിദ്മഹേ ഹിരണ്യഗർഭായ ധീമഹി . തന്നോ ബ്രഹ്മ പ്രചോദയാത് .. 28.. നാരായണായ വിദ്മഹേ വാസുദേവായ ധീമഹി . തന്നോ വിഷ്ണുഃ പ്രചോദയാത് .. 29.. വജ്രനഖായ വിദ്മഹേ തീക്ഷ്ണദം ̐ഷ്ട്രായ ധീമഹി . തന്നോ നാരസിം ̐ഹഃ പ്രചോദയാത് .. 30.. ഭാസ്കരായ വിദ്മഹേ മഹദ്ദ്യുതികരായ ധീമഹി . തന്നോ ആദിത്യ്യഃ പ്രചോദയാത് .. 31.. വൈശ്വാനരയ വിദ്മഹേ ലാലീലായ ധീമഹി . തന്നോ അഗ്നിഃ പ്രചോദയാത് .. 32.. കാത്യായനായ വിദ്മഹേ കന്യാകുമാരി ധീമഹി . തന്നോ ദുർഗിഃ പ്രചോദയാത് .. 33.. [പാഠഭേദഃ: ചതുർമുഖായ വിദ്മഹേ കമണ്ഡലുധരായ ധീമഹി . തന്നോ ബ്രഹ്മാ പ്രചോദയാത് .. ആദിത്യായ വിദ്മഹേ സഹസ്രകിരണായ ധീമഹി . തന്നോ ഭാനുഃ പ്രചോദയാത് .. പാവകായ വിദ്മഹേ സപ്തജിഹ്വായ ധീമഹി . തന്നോ വൈശ്വാനരഃ പ്രചോദയാത് .. മഹാശൂലിന്യൈ വിദ്മഹേ മഹാദുർഗായൈ ധീമഹി . തന്നോ ഭഗവതീ പ്രചോദയാത് .. സുഭഗായൈ വിദ്മഹേ കമലമാലിന്യൈ ധീമഹി . തന്നോ ഗൗരീ പ്രചോദയാത് .. നവകുലായ വിദ്മഹേ വിഷദന്തായ ധീമഹി . തന്നഃ സർപഃ പ്രചോദയാത് ..] സഹസ്രപരമാ ദേവീ ശതമൂലാ ശതാങ്കുരാ . സർവം ̐ഹരതു മേ പാപം ദൂർവാ ദുഃസ്വപ്നനാശിനീ .. 34.. കാണ്ഡാത് കാണ്ഡാത് പ്രരോഹന്തീ പരുഷഃ പരുഷഃ പരി . ഏവാ നോ ദൂർവേ പ്രതനു സഹസ്രേണ ശതേന ച .. 35.. യാ ശതേന പ്രതനോഷി സഹസ്രേണ വിരോഹസി . തസ്യാസ്തേ ദേവീഷ്ടകേ വിധേമ ഹവിഷാ വയം .. 36.. അശ്വക്രാന്തേ രഥക്രാന്തേ വിഷ്ണുക്രാന്തേ വസുന്ധരാ . ശിരസാ ധാരയിഷ്യാമി രക്ഷസ്വ മാം പദേ പദേ .. 37.. ഭൂമിർധേനുർധരണീ ലോകധാരിണീ . ഉദ്ധൃതാസി വരാഹേണ കൃഷ്ണേന ശതബാഹുനാ .. 38.. മൃത്തികേ ഹന പാപം യന്മയാ ദുഷ്കൃതം കൃതം . മൃത്തികേ ബ്രഹ്മദത്താസി കാശ്യപേനാഭിമന്ത്രിതാ . മൃത്തികേ ദേഹി മേ പുഷ്ടിം ത്വയി സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം .. 39.. മൃത്തികേ പ്രതിഷ്ഠിതേ സർവം തന്മേ നിർണുദ മൃത്തികേ . ത്വയാ ഹതേന പാപേന ഗച്ഛാമി പരമാം ഗതിം .. 40.. യത ഇന്ദ്ര ഭയാമഹേ തതോ നോ അഭയം കൃധി . മഘവഞ്ഛഗ്ധി തവ തന്ന ഊതയേ വിദ്വിഷോ വിമൃധോ ജഹി .. 41.. സ്വസ്തിദാ വിശസ്പതിർവൃത്രഹാ വിമൃധോ വശീ . വൃഷേന്ദ്രഃ പുര ഏതു നഃ സ്വസ്തിദാ അഭയങ്കരഃ .. 42.. സ്വസ്തി ന ഇന്ദ്രോ വൃദ്ധശ്രവാഃ സ്വസ്തി നഃ പൂഷാ വിശ്വവേദാഃ . സ്വസ്തി നസ്താർക്ഷ്യോ അരിഷ്ടനേമിഃ സ്വസ്തി നോ ബൃഹസ്പതിർദധാതു .. 43.. ആപാന്തമന്യുസ്തൃപലപ്രഭർമാ ധുനിഃ ശിമീവാഞ്ഛരുമാം ̐ൃജീഷീ . സോമോ വിശ്വാന്യതസാവനാനി നാർവാഗിന്ദ്രം പ്രതിമാനാനി ദേഭുഃ .. 44.. ബ്രഹ്മജജ്ഞാനം പ്രഥമം പുരസ്താദ്വി സീമതഃ സുരുചോ വേന ആവഃ . സ ബുധ്നിയാ ഉപമാ അസ്യ വിഷ്ഠാഃ സതശ്ച യോനിമസതശ്ച വിവഃ .. 45.. സ്യോനാ പൃഥിവി ഭവാൻ നൃക്ഷരാ നിവേശനീ . യച്ഛാ നഃ ശർമ സപ്രഥാഃ .. 46.. ഗന്ധദ്വാരാം ദുരാധർഷാം നിത്യപുഷ്ടാം കരീഷിണീം . ഈശ്വരീം ̐ സർവഭൂതാനാം താമിഹോപഹ്വയേ ശ്രിയം .. 47.. ശ്രീർമേ ഭജതു അലക്ഷ്മീർമേ നശ്യതു . വിഷ്ണുമുഖാ വൈ ദേവാശ്ഛന്ദോഭിരിമാॅംല്ലോകാനനപജയ്യമഭ്യജയൻ . മഹാം ̐ ഇന്ദ്രോ വജ്രബാഹുഃ ഷോഡശീ ശർമ യച്ഛതു .. 48.. സ്വസ്തി നോ മഘവാ കരോതു . ഹന്തു പാപ്മാനം യോഽസ്മാൻ ദ്വേഷ്ടി .. 49.. സോമാനം ̐ സ്വരണം കൃണുഹി ബ്രഹ്മണസ്പതേ കക്ഷീവന്തം യ ഔശിജം . ശരീരം യജ്ഞശമലം കുസീദം തസ്മിന്ത്സീദതു യോഽസ്മാൻ ദ്വേഷ്ടി .. 50.. ചരണം പവിത്രം വിതതം പുരാണം യേന പൂതസ്തരതി ദുഷ്കൃതാനി . തേന പവിത്രേണ ശുദ്ധേന പൂതാ അതി പാപ്മാനമരാതിം തരേമ .. 51.. സജോഷാ ഇന്ദ്ര സഗണോ മരുദ്ഭിഃ സോമം പിബ വൃത്രഹഞ്ഛൂര വിദ്വാൻ . ജഹി ശത്രൂം ̐രപ മൃധോ നുദസ്വാഥാഭയം കൃണുഹി വിശ്വതോ നഃ .. 52.. സുമിത്രാ ന ആപ ഓഷധയഃ സന്തു . ദുർമിത്രാസ്തസ്മൈ ഭൂയാസുര്യോഽസ്മാൻ ദ്വേഷ്ടി യം ച വയം ദ്വിഷ്മഃ .. 53.. ആപോ ഹി ഷ്ഠാ മയോഭുവസ്താ ന ഊർജേ ദധാതന . മഹേ രണായ ചക്ഷസേ . യോ വഃ ശിവതമോ രസസ്തസ്യ ഭാജയതേഽഹ നഃ . ഉശതീരിവ മാതരഃ . തസ്മാ അരം ഗമാമ വോ യസ്യ ക്ഷയായ ജിന്വഥ . ആപോ ജനയഥാ ച നഃ .. 54.. ഹിരണ്യശൃംഗം വരുണം പ്രപദ്യേ തീർഥ മേ ദേഹി യാചിതഃ . യന്മയാ ഭുക്തമസാധൂനാം പാപേഭ്യശ്ച പ്രതിഗ്രഹഃ .. 55.. യന്മേ മനസാ വാചാ കർമണാ വാ ദുഷ്കൃതം കൃതം . തന്ന ഇന്ദ്രോ വരുണോ ബൃഹസ്പതിഃ സവിതാ ച പുനന്തു പുനഃ പുനഃ .. 56.. നമോഽഗ്നയേഽപ്സുമതേ നമ ഇന്ദ്രായ നമോ വരുണായ നമോ വാരുണ്യൈ നമോഽദ്ഭ്യഃ .. 57.. യദപാം ക്രൂരം യദമേധ്യം യദശാന്തം തദപഗച്ഛതാത് .. 58.. അത്യാശനാദതീപാനാദ് യച്ച ഉഗ്രാത് പ്രതിഗ്രഹാത് . തന്മേ വരുണോ രാജാ പാണിനാ ഹ്യവമർശതു .. 59.. സോഽഹമപാപോ വിരജോ നിർമുക്തോ മുക്തകിൽബിഷഃ . നാകസ്യ പൃഷ്ഠമാരുഹ്യ ഗച്ഛേദ്ബ്രഹ്മസലോകതാം .. 60.. യശ്ചാപ്സു വരുണഃ സ പുനാത്വഘമർഷണഃ .. 61.. ഇമം മേ ഗംഗേ യമുനേ സരസ്വതി ശുതുദ്രി സ്തോമം ̐ സചതാ പരുഷ്ണിയാ . അസിക്നിഅ മരുദ്വൃധേ വിതസ്തയാർജീകീയേ ശൃണുഹ്യാ സുഷോമയാ .. 62.. ഋതം ച സത്യം ചാഭീദ്ധാത്തപസോഽധ്യജായത . തതോ രാത്രിരജായത തതഃ സമുദ്രോ അർണവഃ .. 63.. സമുദ്രാദർണവാദധി സംവത്സരോ അജായത . അഹോരാത്രാണി വിദധദ്വിശ്വസ്യ മിഷതോ വശീ .. 64.. സൂര്യാചന്ദ്രമസൗ ധാതാ യഥാപൂർവമകൽപയത് . ദിവം ച പൃഥിവീം ചാന്തരിക്ഷമഥോ സുവഃ .. 65.. യത്പൃഥിവ്യാം ̐ രജഃ സ്വമാന്തരിക്ഷേ വിരോദസീ . ഇമാം ̐സ്തദാപോ വരുണഃ പുനാത്വഘമർഷണഃ .. പുനന്തു വസവഃ പുനാതു വരുണഃ പുനാത്വഘമർഷണഃ . ഏഷ ഭൂതസ്യ മധ്യേ ഭുവനസ്യ ഗോപ്താ .. ഏഷ പുണ്യകൃതാം ലോകാനേഷ മൃത്യോർഹിരണ്മയം . ദ്യാവാപൃഥിവ്യോർഹിരണ്മയം ̐ സം ̐ശ്രിതം ̐ സുവഃ . സ നഃ സുവഃ സം ̐ശിശാധി .. 66.. ആർദ്രം ജ്വലതിജ്യോതിരഹമസ്മി . ജ്യോതിർജ്വലതി ബ്രഹ്മാഹമസ്മി . യോഽഹമസ്മി ബ്രഹ്മാഹമസ്മി . അഹമസ്മി ബ്രഹ്മാഹമസ്മി . അഹമേവാഹം മാം ജുഹോമി സ്വാഹാ .. 67.. അകാര്യവകീർണീ സ്തേനോ ഭ്രൂണഹാ ഗുരുതൽപഗഃ . വരുണോഽപാമഘമർഷണസ്തസ്മാത് പാപാത് പ്രമുച്യതേ .. 68.. രജോഭൂമിസ്ത്വ മാം ̐ രോദയസ്വ പ്രവദന്തി ധീരാഃ .. 69.. ആക്രാന്ത്സമുദ്രഃ പ്രഥമേ വിധർമഞ്ജനയൻപ്രജാ ഭുവനസ്യ രാജാ . വൃഷാ പവിത്രേ അധി സാനോ അവ്യേ ബൃഹത്സോമോ വാവൃധേ സുവാന ഇന്ദുഃ .. 70.. ദ്വിതീയോഽവാനുകഃ . ജാതവേദസേ സുനവാമ സോമമരാതീയതോ നിദഹാതി വേദഃ . സ നഃ പർഷദതി ദുർഗാണി വിശ്വാ നാവേവ സിന്ധും ദുരിതാത്യഗ്നിഃ .. 1.. ദുർഗാ സൂക്തം . താമഗ്നിവർണാം തപസാ ജ്വലന്തീം വൈരോചനീം കർമഫലേഷു ജുഷ്ടാം . ദുർഗാം ദേവീം ̐ ശരണമഹം പ്രപദ്യേ സുതരസി തരസേ നമഃ .. 2.. അഗ്നേ ത്വം പാരയാ നവ്യോ അസ്മാൻ സ്വസ്തിഭിരതി ദുർഗാണി വിശ്വാ . പൂശ്ച പൃഥ്വീ ബഹുലാ ന ഉർവീ ഭവാ തോകായ തനയായ ശംയോഃ .. 3.. വിശ്വാനി നോ ദുർഗഹാ ജാതവേദഃ സിന്ധും ന വാവാ ദുരിതാതിപർഷി . അഗ്നേ അത്രിവന്മനസാ ഗൃണാനോഽസ്മാകം ബോധ്യവിതാ തനൂനാം .. 4.. പൃതനാജിതം ̐ സഹമാനമുഗ്നമഗ്നിം ̐ ഹുവേമ പരമാത്സധസ്താത് . സ നഃ പർഷദതി ദുർഗാണി വിശ്വാ ക്ഷാമദ്ദേവോ അതി ദുരിതാത്യഗ്നിഃ .. 5.. പ്രത്നോഷി കമീഡ്യോ അധ്വരേഷു സനാച്ച ഹോതാ നവ്യശ്ച സത്സി . സ്വാം ചാഗ്നേ തനുവം പിപ്രയസ്വാസ്മഭ്യം ച സൗഭഗമായജസ്വ .. 6.. ഗോഭിർജുഷ്ടമയുജോ നിഷിക്തം തവേന്ദ്ര വിഷ്ണോരനുസഞ്ചരേമ . നാകസ്യ പൃഷ്ഠമഭി സംവസാനോ വൈഷ്ണവീം ലോക ഇഹ മാദയന്താം .. 7.. തൃതീയോഽനുവാകഃ . ഭൂരന്നമഗ്നയേ പൃഥിവ്യൈ സ്വാഹാ ഭുവോഽന്ന.ം വായവേഽന്തരിക്ഷായ സ്വാഹാ സുവരന്നമാദിത്യായ ദിവേ സ്വാഹാ ഭൂർഭുവസ്സുവരന്നം ചന്ദ്രമസേ ദിഗ്ഭ്യഃ സ്വാഹാ നമോ ദേവേഭ്യഃ സ്വധാ പിതൃഭ്യോ ഭൂർഭുവഃ സുവരന്നമോം .. 1.. ചതുർഥോഽനുവാകഃ . ഭൂരഗ്നയേ പൃഥിവ്യൈ സ്വാഹാ ഭുവോ വായവേഽന്തരിക്ഷായ സ്വാഹാ സുവരാദിത്യായ ദിവേ സ്വാഹാ ഭുർഭുവസ്സുവശ്ചന്ദ്രമസേ ദിഗ്ഭ്യഃ സ്വാഹാ നമോ ദേവേഭ്യഃ സ്വധാ പിതൃഭ്യോ ഭൂർഭുവഃസുവരഗ്ന ഓം .. 1.. പഞ്ചമോഽനുവാകഃ . ഭൂരഗ്നയേ ച പൃഥിവ്യൈ ച മഹുതേ ച സ്വാഹാ ഭുവോ വായവേ ചാന്തരിക്ഷായ ച മഹതേ ച സ്വാഹാ സുവരാദിത്യായ ച ദിവേ ച മഹതേ ച സ്വാഹാ ഭൂർഭുവസ്സുവശ്ചന്ദ്രമസേ ച നക്ഷത്രേഭ്യശ്ച ദിഗ്ഭ്യശ്ച മഹതേ ച സ്വാഹാ നമോ ദേവേഭ്യഃ സ്വധാ പിതൃഭ്യോ ഭുർഭുവഃ സുവർമഹരോം .. 1.. ഷഷ്ഠോഽനുവാകഃ . പാഹി നോ അഗ്ന ഏനസേ സ്വാഹാ പാഹി നോ വിശ്വവേദസേ സ്വാഹാ യജ്ഞം പാഹി വിഭാവസോ സ്വാഹാ സർവം പാഹി ശതക്രതോ സ്വാഹാ .. 1.. സപ്തമോഽനുവാകഃ . പാഹി നോ അഗ്ന ഏകയാ പാഹ്യുത ദ്വിതീയയാ പാഹ്യൂർജ തൃതീയയാ പാഹി ഗീർഭിശ്ചതസൃഭിർവസോ സ്വാഹാ .. 1.. അഷ്ടമോഽനുവാകഃ . യശ്ഛന്ദസാമൃഷഭോ വിശ്വരൂപശ്ഛന്ദോഭ്യശ്ചന്ദാം ̐സ്യാവിവേശ . സതാം ̐ശിക്യഃ പ്രോവാചോപനിഷദിന്ദ്രോ ജ്യേഷ്ഠ ഇന്ദ്രിയായ ഋഷിഭ്യോ നമോ ദേവേഭ്യഃ സ്വധാ പിതൃഭ്യോ ഭൂർഭുവസ്സുവശ്ഛന്ദ ഓം .. 1.. നവമോഽനുവാകഃ . നമോ ബ്രഹ്മണേ ധാരണം മേ അസ്ത്വനിരാകരണം ധാരയിതാ ഭൂയാസം കർണയോഃ ശ്രുതം മാ ച്യോഢം മമാമുഷ്യ ഓം .. 1.. ദശമോഽനുവാകഃ . ഋതം തപഃ സത്യം തപഃ ശ്രുതം തപഃ ശാന്തം തപോ ദമസ്തപഃ ശമസ്തപോ ദാനം തപോ യജ്ഞം തപോ ഭൂർഭുവഃ സുവർബ്രഹ്മൈതദുപാസ്വൈതത്തപഃ .. 1.. ഏകാദശോഽനുവാകഃ . യഥാ വൃക്ഷസ്യ സമ്പുഷ്പിതസ്യ ദൂരാദ്ഗന്ധോ വാത്യേവം പുണ്യസ്യ കർമണോ ദൂരാദ്ഗന്ധോ വാതി യഥാസിധാരാം കർതേഽവഹിതമവക്രാമേ യദ്യുവേ യുവേ ഹവാ വിഹ്വയിഷ്യാമി കർതം പതിഷ്യാമീത്യേവമമൃതാദാത്മാനം ജുഗുപ്സേത് .. 1.. ദ്വാദശോഽനുവാകഃ . അണോരണീയാൻ മഹതോ മഹീയാനാത്മാ ഗുഹായാം നിഹിതോഽസ്യ ജന്തോഃ . തമക്രതും പശ്യതി വീതശോകോ ധാതുഃ പ്രസാദാന്മഹിമാനമീശം .. 1.. സപ്ത പ്രാണാ പ്രഭവന്തി തസ്മാത് സപ്താർചിഷഃ സമിധഃ സപ്ത ജിഹ്വാഃ . സപ്ത ഇമേ ലോകാ യേഷു ചരന്തി പ്രാണാ ഗുഹാശയാന്നിഹിതാഃ സപ്ത സപ്ത .. 2.. അതഃ സമുദ്രാ ഗിരയശ്ച സർവേഽസ്മാത്സ്യന്ദന്തേ സിന്ധവഃ സർവരൂപാഃ . അതശ്ച വിശ്വാ ഓഷധയോ രസാശ്ച യേനൈഷ ഭൂതസ്തിഷ്ഠത്യന്തരാത്മാ .. 3.. ബ്രഹ്മാ ദേവാനാം പദവീഃ കവീനാമൃഷിർവിപ്രാണാം മഹിഷോ മൃഗാണാം . ശ്യേനോ ഗൃധ്രാണാം ̐സ്വധിതിർവനാനാം ̐സോമഃ പവിത്രമത്യേതി രേഭൻ .. 4.. അജാമേകാം ലോഹിതശുക്ലകൃഷ്ണാം ബഹ്വീം പ്രജാം ജനയന്തീം ̐ സരൂപാം . അജോ ഹ്യേകോ ജുഷമാണോഽനുശേതേ ജഹാത്യേനാം ഭുക്തഭോഗാമജോഽന്യഃ .. 5.. ഹംസഃ ശുചിഷദ്വസുരന്തരിക്ഷസദ്ധോതാ വേദിഷദതിഥിർദുരോണസത് . നൃഷദ്വരസദൃതസദ്വ്യോമസദബ്ജാ ഗോജാ ഋതജാ അദ്രിജാ ഋതം ബൃഹത് .. 6.. യസ്മാജ്ജാതാ ന പരാ നൈവ കിഞ്ചനാസ യ ആവിവേശ ഭുവനാനി വിശ്വാ . പ്രജാപതിഃ പ്രജയാ സംവിദാനസ്ത്രീണി ജ്യോതീം ̐ഷി സചതേ സ ഷോഡശീ .. 6 ക.. വിധർതാരം ̐ ഹവാമഹേ വസോഃ കുവിദ്വനാതി നഃ . സവിതാരം നൃചക്ഷസം .. 6 ഖ.. ഘൃതം മിമിക്ഷിരേ ഘൃതമസ്യ യോനിർഘൃതേ ശ്രിതോ ഘൃതമുവസ്യ ധാമ . അനുഷ്വധമാവഹ മാദയസ്വ സ്വാഹാകൃതം വൃഷഭ വക്ഷി ഹവ്യം .. 7.. സമുദ്രാദൂർമിർമധുമാം ̐ ഉദാരദുപാം ̐ശുനാ സമമൃതത്വമാനട് . ഘൃതസ്യ നാമ ഗുഹ്യം യദസ്തി ജിഹ്വാ ദേവാനാമമൃതസ്യ നാഭിഃ .. 8.. വയം നാമ പ്രബ്രവാമാ ഘൃതേനാസ്മിൻ യജ്ഞേ ധാരയാമാ നമോഭിഃ . ഉപ ബ്രഹ്മാ ശൃണവച്ഛസ്യമാന ചതുഃശൃംഗോഽവമീദ്ഗൗര ഏതത് .. 9.. ചത്വാരി ശൃംഗാ ത്രയോ അസ്യ പാദാ ദ്വേശീർഷേ സപ്ത ഹസ്താസോ അസ്യ . ത്രിധാ ബദ്ധോ വൃഷഭോ രോരവീതി മഹോ ദേവോ മർത്യാം ̐ ആവിവേശ .. 10.. ത്രിധാ ഹിതം പണിഭിർഗുഹ്യമാനം ഗവി ദേവാസോ ഘൃതമന്വവിന്ദൻ . ഇന്ദ്ര ഏകം ̐ സൂര്യ ഏകം ജജാന വേനാദേകം ̐ സ്വധയാ നിഷ്ടതക്ഷുഃ .. 11.. യോ ദേവാനാം പ്രഥമം പുരസ്താദ്വിശ്വാധികോ രുദ്രോ മഹർഷിഃ . ഹിരണ്യഗർഭം പശ്യത ജായമാനം ̐ സ നോ ദേവഃ ശുഭയാസ്മൃത്യാ സംയുനക്തു .. 12.. യസ്മാത്പരം നാപരമസ്തി കിഞ്ചിത് യസ്മാന്നാണീയോ ന ജ്യായോഽസ്തി കശ്ചിത് . വൃക്ഷ ഇവ സ്തബ്ധോ ദിവി തിഷ്ഠത്യേകസ്തേനേദം പൂർണം പുരുഷേണ സർവം .. 13.. ന കർമണാ ന പ്രജയാ ധനേന ത്യാഗേനൈകേ അമൃതത്വമാനശുഃ . പരേണ നാകം നിഹിതം ഗുഹായാം ബിഭ്രാജതേ യദ്യതയോ വിശന്തി .. 14.. വേദാന്തവിജ്ഞാനവിനിശ്ചിതാർഥാഃ സംന്യാസയോഗാദ്യതയഃ ശുദ്ധസത്ത്വാഃ . തേ ബ്രഹ്മലോകേ തു പരാന്തകാലേ പരാമൃതാഃ പരിമുച്യന്തി സർവേ .. 15.. ദഹ്രം വിപാപം വരവേശ്മഭൂത യത് പുണ്ഡരീകം പുരമധ്യസം ̐സ്ഥം . തത്രാപി ദഹ്രേ ഗഗനം വിശോകം തസ്മിൻ യദന്തസ്തദുപാസിതവ്യം .. 16.. യോ വേദാദൗ സ്വരഃ പ്രോക്തോ വേദാന്തേ ച പ്രതിഷ്ഠിതഃ . തസ്യ പ്രകൃതിലീനസ്യ യഃ പരഃ സ മഹേശ്വരഃ .. 17.. ത്രയോദശോഽനുവാകഃ . സഹസ്രശീർഷം ദേവം വിശ്വാക്ഷം വിശ്വശംഭുവം . വിശ്വം നാരായണം ദേവമക്ഷരം പരമം പ്രഭും .. 1.. വിശ്വതഃ പരമം നിത്യം വിശ്വം നാരായണം ̐ ഹരിം . വിശ്വമേവേദം പുരുഷസ്തദ്വിശ്വമുപജീവതി .. 2.. പതിം വിശ്വസ്യാത്മേശ്വരം ̐ ശാശ്വതം ̐ ശിവമച്യുതം . നാരായണം മഹാജ്ഞേയം വിശ്വാത്മാനം പരായണം .. 3.. നാരായണഃ പരം ബ്രഹ്മ തത്ത്വം നാരായണഃ പരഃ . നാരായണഃ പരോ ജ്യോതിരാത്മാ നാരയണഃ പരഃ .. 4.. നാരായണഃ പരോ ധ്യാതാ ധ്യാനം നാരായണഃ പരഃ . യച്ച കിഞ്ചിജ്ജഗത്യസ്മിൻ ദൃശ്യതേ ശ്രൂയതേഽപി വാ . അന്തർബഹിശ്ച തത്സർവം വ്യാപ്യ നാരായണഃ സ്ഥിതഃ .. 5.. അനന്തമവ്യയം കവിം ̐ സമുദ്രേഽന്തം വിശ്വശംഭുവം . പദ്മകോശപ്രതീകാശം ̐ ഹൃദയം ചാപ്യധോമുഖം .. 6.. അധോ നിഷ്ട്യാ വിതസ്ത്യാന്തേ നാഭ്യാമുപരി തിഷ്ഠതി . ഹൃദയം തദ്വിജാനീയാദ്വിശ്വസ്യായതനം മഹത് .. 7.. സന്തതം ̐ സിരാഭിസ്തു ലംബത്യാകോശസന്നിഭം . തസ്യാന്തേ സുഷിരം ̐ സൂക്ഷ്മം തസ്മിന്ത്സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം .. 8.. തസ്യ മധ്യേ മഹാനഗ്നിർവിശ്വാർചിർവിശ്വതോമുഖഃ . സോഽഗ്രഭുഗ്വിഭജന്തിഷ്ഠന്നാഹാരമജരഃ കവിഃ .. 9.. തിര്യഗൂർധ്വമധഃശായീ രശ്മയസ്തസ്യ സന്തതാഃ . സന്താപയതി സ്വം ദേഹമാപാദതലമസ്തകം . തസ്യ മധ്യേ വഹ്നിശിഖാ അണീയോർധ്വാ വ്യവസ്ഥിതാ .. 10.. നീലതോയദമധ്യസ്ഥാ വിദ്യുല്ലേഖേവ ഭാസ്വരാ . നീവാരശൂക്വത്തന്വീ പീതാ ഭാസ്വത്യണൂപമ .. 11.. തസ്യാഃ ശിഖായാ മധ്യേ പരമാത്മാ വ്യവസ്ഥിതഃ . സ ബ്രഹ്മാ സ ശിവഃ സ ഹരിഃ സേന്ദ്രഃ സോഽക്ഷരഃ പരമഃ സ്വരാട് .. 12.. ചതുർദശോഽനുവാകഃ . ചതുർദശോഽനുവാകഃ . ആദിത്യോ വാ ഏഷ ഏതന്മണ്ഡലം തപതി തത്ര താ ഋചസ്തദൃചാ മണ്ഡലം ̐ സ ഋചാം ലോകോഽഥ യ ഏഷ ഏതസ്മിന്മണ്ഡലേഽർചിർദീപ്യതേ താനി സാമാനി സ സാമ്നാം ലോകോഽഥ യ ഏഷ ഏതസ്മിന്മണ്ഡലേഽർചിഷി പുരുഷസ്താനി യജൂം ̐ഷി സ യജുഷാ മണ്ഡലം ̐ സ യജുഷാം ലോകഃ സൈഷാ ത്രയ്യേവ വിദ്യാ തപതി യ ഏഷോഽന്തരാദിത്യേ ഹിരണ്മയഃ പുരുഷഃ .. 1.. പഞ്ചദശോഽനുവാകഃ . ആദിത്യോ വൈ തേജ ഓജോ ബലം യശശ്ചക്ഷുഃ ശ്രോത്രമാത്മാ മനോ മന്യുർമനുർമൃത്യുഃ സത്യോ മിത്രോ വായുരാകാശഃ പ്രാണോ ലോകപാലഃ കഃ കിം കം തത്സത്യമന്നമമൃതോ ജീവോ വിശ്വഃ കതമഃ സ്വയംഭു ബ്രഹ്മൈതദമൃത ഏഷ പുരുഷ ഏഷ ഭൂതാനാമധിപതിർബ്രഹ്മണഃ സായുജ്യം ̐ സലോകതാമാപ്നോത്യേതാസാമേവ ദേവതാനാം ̐ സായുജ്യം ̐ സാർഷ്ടിതാം ̐ സമാനലോകതാമാപ്നോതി യ ഏവം വേദേത്യുപനിഷത് .. 1.. ഘൃണിഃ സൂര്യ ആദിത്യോമർചയന്തി തപഃ സത്യം മധു ക്ഷരന്തി തദ്ബ്രഹ്മ തദാപ ആപോ ജ്യോതീ രസോഽമൃതം ബ്രഹ്മ ഭൂർഭുവഃ സുവരോം .. 2.. ഷോഡശോഽനുവാകഃ . നിധനപതയേ നമഃ . നിധനപതാന്തികായ നമഃ . ഊർധ്വായ നമഃ . ഊർധ്വലിംഗായ നമഃ . ഹിരണ്യായ നമഃ . ഹിരണ്യലിംഗായ നമഃ . സുവർണായ നമഃ . സുവർണലിംഗായ നമഃ . ദിവ്യായ നമഃ . ദിവ്യലിംഗായ നമഃ . ഭവായ നമഃ. ഭവലിംഗായ നമഃ . ശർവായ നമഃ . ശർവലിംഗായ നമഃ . ശിവായ നമഃ . ശിവലിംഗായ നമഃ . ജ്വലായ നമഃ . ജ്വലലിംഗായ നമഃ . ആത്മായ നമഃ . ആത്മലിംഗായ നമഃ . പരമായ നമഃ . പരമലിംഗായ നമഃ . ഏതത്സോമസ്യ സൂര്യസ്യ സർവലിംഗം ̐ സ്ഥാപയതി പാണിമന്ത്രം പവിത്രം .. 1.. സപ്തദശോഽനുവാകഃ . സദ്യോജാതം പ്രപദ്യാമി സദ്യോജാതായ വൈ നമോ നമഃ . ഭവേ ഭവേ നാതിഭവേ ഭവസ്വ മാം . ഭവോദ്ഭവായ നമഃ .. 1.. അഷ്ടദശോഽനുവാകഃ . വാമദേവായ നമോ ജ്യേഷ്ഠായ നമഃ ശ്രേഷ്ഠായ നമോ രുദ്രായ നമഃ കാലായ നമഃ കലവികരണായ നമോ ബലവികരണായ നമോ ബലായ നമോ ബലപ്രമഥായ നമഃ സർവഭൂതദമനായ നമോ മനോന്മനായ നമഃ .. 1.. ഏകോനവിംശോഽനുവാകഃ . അഘോരേഭ്യോഽഥ ഘോരേഭ്യോ ഘോരഘോരതരേഭ്യഃ . സർവതഃ ശർവ സർവേഭ്യോ നമസ്തേ അസ്തു രുദ്രരൂപേഭ്യഃ .. 1.. വിംശോഽനുവാകഃ . തത്പുരുഷായ വിദ്മഹേ മഹാദേവായ ധീമഹി . തന്നോ രുദ്രഃ പ്രചോദയാത് .. 1.. ഏകവിംശോഽനുവാകഃ . ഈശാനഃ സർവവിദ്യാനാമീശ്വരഃ സർവഭൂതാനാം ബ്രഹ്മാധിപതിർബ്രഹ്മണോഽധിപതിർബ്രഹ്മാ ശിവോ മേ അസ്തു സദാശിവോം .. 1.. ദ്വാവിംശോഽനുവാകഃ . നമോ ഹിരണ്യബാഹവേ ഹിരണ്യവർണായ ഹിരണ്യരൂപായ ഹിരണ്യപതയേ. അംബികാപതയ ഉമാപതയേ പശുപതയേ നമോ നമഃ .. 1.. ത്രയോവിംശോഽനുവാകഃ . ഋതം ̐ സത്യം പരം ബ്രഹ്മ പുരുഷം കൃഷ്ണപിംഗലം . ഊർധ്വരേതം വിരൂപാക്ഷം വിശ്വരൂപായ വൈ നമോ നമഃ .. 1.. ചതുർവിംശോഽനുവാകഃ . സർവോ വൈ രുദ്രസ്തസ്മൈ രുദ്രായ നമോ അസ്തു . പുരുഷോ വൈ രുദ്രഃ സന്മഹോ നമോ നമഃ . വിശ്വം ഭൂതം ഭുവനം ചിത്രം ബഹുധാ ജാതം ജായമാനം ച യത് . സർവോ ഹ്യേഷ രുദ്രസ്തസ്മൈ രുദ്രായ നമോ അസ്തു .. 1.. പഞ്ചവിംശോഽനുവാകഃ . കദ്രുദ്രായ പ്രചേതസേ മീഢുഷ്ടമായ തവ്യസേ . വോചേമ ശന്തമം ̐ ഹൃദേ . സർവോഹ്യേഷ രുദ്രസ്തസ്മൈ രുദ്രായ നമോ അസ്തു .. 1.. ഷഡ്വിംശോഽനുവാകഃ . യസ്യ വൈകങ്കത്യഗ്നിഹോത്രഹവണീ ഭവതി പ്രത്യേവാസ്യാഹുതയസ്തിഷ്ഠത്യഥോ പ്രതിഷ്ഠിത്യൈ .. 1.. സപ്തവിംശോഽനുവാകഃ . കൃണുഷ്വ പാജ ഇതി പഞ്ച . കൃണുഷ്വ പാജഃ പ്രസിതിം ന പൃഥ്വീം യാഹി രാജേവാമവാॅം ഇഭേന . തൃഷ്വീമനു പ്രസിതിം ദ്രൂണാനോഽസ്താസി വിധ്യ രക്ഷസസ്തപിഷ്ഠൈഃ .. 1.. തവ ഭ്രമാസ ആശുയാ പതന്ത്യനു സ്പൃശ ധൃശതാ ശോശുചാനഃ . തപൂംഷ്യഗ്നേ ജുഹ്വാ പതംഗാനസന്ദിതോ വി സൃജ വിശ്വഗുൽകാഃ .. 2.. പ്രതി സ്പശോ വിസൃജ തൂർണിതമോ ഭവാ പായുർവിശീ അസ്യാ അദബ്ധഃ . യോ നോ ദൂരേ അഘശം സോ യോ അന്ത്യഗ്നേ മാകിഷ്ടേ വ്യഥിരാദധർഷീത .. 3.. ഉദഗ്നേ തിഷ്ഠ പ്രത്യാ തനുഷ്വ ന്യമിത്രാംെʼ ഓഷതാത്തിഗ്മഹേതേ . യോ നോ അരാതിം സമിധാന ചക്രേ നീചാതം ധക്ഷ്യതസം ന ശുഷ്കം .. 4.. ഊർധ്വോ ഭവ പ്രതിം വിധ്യാധ്യസ്മദാവിഷ്കൃണുഷ്വ ദൈവ്യാന്യഗ്നേ . അവസ്ഥിരാ തനുഹി യാതുജൂനാം ജാമിമജാമിം പ്രമൃണീഹി ശത്രൂൻ .. 5.. അഷ്ടാവിംശോഽനുവാകഃ . അദിതിർദേവാ ഗന്ധർവാ മനുഷ്യാഃ പിതരോഽസുരാസ്തേഷാം ̐ സർവഭൂതാനാം മാതാ മേദിനീ മഹതീ മഹീ സാവിത്രീ ഗായത്രീ ജഗത്യുർവീ പൃഥ്വീ ബഹുലാ വിശ്വാ ഭൂതാ കതമാ കായാ സാ സത്യേത്യമൃതേതി വാസിഷ്ഠഃ .. 1.. ഏകോനത്രിംശോഽനുവാകഃ . ആപോ വാ ഇദം ̐ സർവം വിശ്വാ ഭൂതാന്യാപഃ പ്രാണാ വാ ആപഃ പശവ ആപോഽന്നമാപോഽമൃതമാപഃ സമ്രാഡാപോ വിരാഡാപഃ സ്വരാഡാപശ്ഛന്ദാം ̐സ്യാപോ ജ്യോതീം ̐ഷ്യാപോ യജൂം ̐ഷ്യാപഃ സത്യമാപഃ സർവാ ദേവതാ ആപോ ഭൂർഭുവഃ സുവരാപ ഓം .. 1.. ത്രിംശോഽനുവാകഃ . ആപഃ പുനന്തു പൃഥിവീം പൃഥിവീ പൂതാ പുനാതു മാം . പുനന്തു ബ്രഹ്മണസ്പതിർബ്രഹ്മപൂതാ പുനാതു മാം .. 1.. യദുച്ഛിഷ്ടമഭോജ്യം യദ്വാ ദുശ്ചരിതം മമ . സർവം പുനന്തു മാമാപോഽസതാം ച പ്രതിഗ്രഹം ̐ സ്വാഹാ .. 2.. ഏകത്രിംശോഽനുവാകഃ . അഗ്നിശ്ച മാ മന്യുശ്ച മന്യുപതയശ്ച മന്യുകൃതേഭ്യഃ . പാപേഭ്യോ രക്ഷന്താം . യദഹ്നാ പാപമകാർഷം . മനസാ വാചാ ഹസ്താഭ്യാം . പദ്ഭ്യാമുദരേണ ശിശ്നാ . അഹസ്തദവലിമ്പതു . യത്കിഞ്ച ദുരിതം മയി . ഇദമഹം മാമമൃതയോനീ . സത്യേ ജ്യോതിഷി ജുഹോമി സ്വാഹാ .. 1.. ദ്വാത്രിംശോഽനുവാകഃ . സൂര്യശ്ച മാ മന്യുശ്ച മന്യുപതയശ്ച മന്യുകൃതേഭ്യഃ . പാപേഭ്യോ രക്ഷന്താം . യദ്രാത്രിയാ പാപമകാർഷം . മനസാ വാചാ ഹസ്താഭ്യാം . പദ്ഭ്യാമുദരേണ ശിശ്നാ . രാത്രിസ്തദവലുമ്പതു . യത്കിഞ്ച ദുരിതം മയി . ഇഅദമഹം മാമമൃതയോനീ . സൂര്യേ ജ്യോതിഷി സ്വാഹാ .. 1.. ത്രയസ്ത്രിംശോഽനുവാകഃ . ഓമിത്യേകാക്ഷരം ബ്രഹ്മ . അഗ്നിർദേവതാ ബ്രഹ്മ ഇത്യാർഷം . ഗായത്രം ഛന്ദം പരമാത്മം സരൂപം . സായുജ്യം വിനിയോഗം .. 1.. ചതുസ്ത്രിംശോഽനുവാകഃ . ആയാതു വരദാ ദേവീ അക്ഷരം ബ്രഹ്മ സംമിതം . ഗായത്രീ ഛന്ദസാം മാതേദം ബ്രഹ്മ ജുഷസ്വ നഃ .. 1.. യദഹ്നാത്കുരുതേ പാപം തദഹ്നാത്പ്രതിമുച്യതേ . യദ്രാത്രിയാത്കുരുതേ പാപം തദ്രാത്രിയാത്പ്രതിമുച്യതേ . സർവവർണേ മഹാദേവി സന്ധ്യാവിദ്യേ സരസ്വതി .. 2.. പഞ്ചത്രിംശോഽനുവാകഃ . ഓജോഽസി സഹോഽസി ബലമസി ഭ്രാജോഽസി ദേവാനാം ധാമനാമാസി വിശ്വമസി വിശ്വായുഅഃ സർവമസി സർവായുരഭിഭൂരോം ഗായത്രീമാവാഹയാമി സാവിത്രീമാവാഹയാമി സരസ്വതീമാവാഹയാമി ഛന്ദർഹീനാവാഹയാമി ശ്രിയമാവാഹയാമി ഗായത്രിയാ ഗായത്രീ ഛന്ദോ വിശ്വാമിത്ര ഋഷിഃ സവിതാ ദേവതാഗ്നിർമുഖം ബ്രഹ്മാ ശിരോ വിഷ്ണുഹൃദയം ̐ രുദ്രഃ ശിഖാ പൃഥിവീ യോനിഃ പ്രാണാപാനവ്യാനോദാനസ്മാനാ സപ്രാണാ ശ്വേതവർണാ സാംഖ്യായനസഗോത്രാ ഗായത്രീ ചതുർവിംശത്യക്ഷരാ ത്രിപദാ ഷ്ട്കുക്ഷിഃ പഞ്ചശീർഷോപനയനേ വിനിയോഗഃ .. 1.. ഓം ഭൂഃ . ഓം ഭുവഃ . ഓം ̐സുവഃ . ഓം മഹഃ . ഓം ജനഃ . ഓം തപഃ . ഓം സത്യം . ഓം തത്സവിതുർവരേണ്യം ഭർഗോ ദേവസ്യ ധീമഹി . ധിയോ യോ നഃ പ്രചോദയാത് . ഓമാപോ ജ്യോതീ രസോഽമൃതം ബ്രഹ്മ ഭൂർഭുവഃ സുവരോം .. 2.. ഷട്ത്രിംശോഽനുവാകഃ . ഉത്തമേ ശിഖരേ ദേവി ജാതേ ഭൂമ്യാം പർവതമൂർധനി . ബ്രാഹ്മണേഭ്യോഽഭ്യനുജ്ഞാതാ ഗച്ഛ ദേവി യഥാസുഖം .. 1.. സ്തുതോ മയാ വരദാ വേദമാതാ പ്രചോദയന്തീ പവനേ ദ്വിജാതാ . ആയുഃ പൃഥിവ്യാം ദ്രവിണം ബ്രഹ്മവർചസം മഹ്യം ദത്വാ പ്രജാതും ബ്രഹ്മലോകം .. 2.. സപ്തത്രിംശോഽനുവാകഃ . ഘൃണിഃ സൂര്യ ആദിത്യോ ന പ്രഭാ വാത്യക്ഷരം . മധു ക്ഷരന്തി തദ്രസം . സത്യം വൈ തദ്രസമാപോ ജ്യോതീ രസോഽമൃതം ബ്രഹ്മ ഭൂർഭുവഃ സുവരോം .. 1.. ത്രിസുപർണമന്ത്രഃ 1 അഷ്ടത്രിംശോഽനുവാകഃ . ബ്രഹ്മമേതു മാം . മധുമേതു മാം . ബ്രഹ്മമേവ മധുമേതു മാം . യാസ്തേ സോമ പ്രജാ വത്സോഽഭി സോ അഹം . ദുഃഷ്വപ്നഹൻ ദുരുഷ്ഷഹ . യാസ്തേ സോമ പ്രാണാം ̐സ്താഞ്ജുഹോമി .. 1.. ത്രിസുപർണമയാചിതം ബ്രാഹ്മണായ ദദ്യാത് . ബ്രഹ്മഹത്യാം വാ ഏതേ ഘ്നന്തി . യേ ബ്രാഹ്മണാസ്ത്രിസുപർണം പഠന്തി . തേ സോമം പ്രാപ്നുവന്തി . ആ സഹസ്രാത് പങ്ക്തിം പുനന്തി . ഓം .. 2.. ത്രിസുപർണമന്ത്രഃ 2 ഏകോനചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . ബ്രഹ്മ മേധയാ . മധു മേധയാ . ബ്രഹ്മമേവ മധുമേധയാ .. 1.. അദ്യാനോ ദേവ സവിതഃ പ്രജാവത്സാവീഃ സൗഭഗം . പരാ ദുഃഷ്വപ്നിയം ̐ സുവ .. 2.. വിശ്വാനി ദേവ സവിതർദുരിതാനി പരാസുവ . യദ്ഭദ്രം തന്മമ ആസുവ .. 3.. മധുവാതാ ഋതായതേ മധുക്ഷരന്തി സിന്ധവഃ . മാധ്വീർനഃ സന്ത്വോഷധീഃ .. 4.. മധു നക്തമുതോഷസി മധുമത്പാർഥിവം ̐ രജഃ . മധുദ്യൗരസ്തു നഃ പിതാ .. 5.. മധുമാന്നോ വനസ്പതിർമധുമാം ̐ അസ്തു സൂര്യഃ . മാധ്വീർഗാവോ ഭവന്തു നഃ .. 6.. യ ഇമം ത്രിസുപർണമയാചിതം ബ്രാഹ്മണായ ദദ്യാത് . ഭ്രൂണഹത്യാം വാ ഏതേ ഘ്നന്തി . യേ ബ്രാഹ്മണാസ്ത്രിസുപർണം പഠന്തി . തേ സോമം പ്രാപ്നുവന്തി . ആ സഹസ്രാത്പങ്ക്തിം പുനന്തി . ഓം .. 7.. ത്രിസുപർണമന്ത്രഃ 3 ചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . ബ്രഹ്മ മേധവാ . മധു മേധവാ . ബ്രഹ്മമേവ മധു മേധവാ .. 1.. ബ്രഹ്മാ ദേവാനാം പദവീഃ കവീനാമൃഷിർവിപ്രാണാം മഹിഷോ മൃഗാണാം . ശ്യേനോ ഗൃദ്ധാണാം ̐ സ്വധിതിർവനാനാം ̐ സോമഃ പവിത്രമത്യേതി രേഭത് .. 2.. ഹം ̐സഃ ശുചിഷദ്വസുരന്തരിക്ഷസദ്ധോതാ വേദിഷദതിഥിർദുരോണസത് . നൃഷദ്വരസദൃതസദ്വ്യോമസദബ്ജാ ഗോജാ ഋതജാ അദ്രിജാ ഋതം ബൃഹത് .. 3.. ഋചേ ത്വാ ഋചേ ത്വാ സമിത്സ്രവന്തി സരിതോ ന ധേനാഃ . അന്തർഹൃദാ മനസാ പൂയമാനാഃ . ഘൃതസ്യ ധാരാ അഭിചാകശീമി .. 4.. ഹിരണ്യയോ വേതസോ മധ്യ ആസാം . തസ്മിന്ത്സുപർണോ മധുകൃത് കുലായീ ഭജന്നാസ്തേ മധു ദേവതാഭ്യഃ . തസ്യാസതേ ഹരയഃ സപ്ത തീരേ സ്വധാം ദുഹാനാ അമൃതസ്യ ധാരാം .. 5.. യ ഇദം ത്രിസുപർണമയാചിതം ബ്രാഹ്മണായ ദദ്യാത് . വീരഹത്യാം വാ ഏതേ ഘ്നന്തി . യേ ബ്രാഹ്മണാസ്ത്രിസുപർണം പഠന്തി . തേ സോമം പ്രാപ്നുവന്തി . ആസഹസ്രാത് പങ്ക്തിം പുനന്തി . ഓം .. 6.. ഏകചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . മേധാദേവീ ജുഷമാണാ ന ആഗാദ്വിശ്വാചീ ഭദ്രാ സുമനസ്യമാനാ . ത്വയാ ജുഷ്ടാ ജുഷമാണാ ദുരുക്താൻബൃഹദ്വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ .. 1.. ത്വയാ ജുഷ്ട ഋഷിർഭവതി ദേവി ത്വയാ ബ്രഹ്മാഗതശ്രീരുത ത്വയാ . ത്വയാ ജുഷ്ടശ്ചിത്രം വിന്ദതേ വസു സാ നോ ജുഷസ്വ ദ്രവിണേന മേധേ .. 2.. ദ്വിചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . മേധാം മ ഇന്ദ്രോ ദദാതു മേഅധാം ദേവീ സരസ്വതീ . മേധാം മേ അശ്വിനാവുഭാവാധത്താം പുഷ്കരസ്രജൗ .. 1.. അപ്സരാസു ച യാ മേധാ ഗന്ധർവേഷു ച യന്മനഃ . ദൈവീ മേധാ സരസ്വതീ സ മാം മേധാ സുരഭിർജുഷതാം ̐ സ്വാഹാ .. 2.. ത്രിചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . ആ മാം മേധാ സുരഭിർവിശ്വരൂപാ ഹിരണ്യവർണാ ജഗതീ ജഗമ്യാ . ഊർജസ്വതീ പയസാ പിന്വമാനാ സാ മാം മേധാ സുപ്രതീകാ ജുഷതാം .. 1.. ചതുശ്ചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . മയി മേധാം മയി പ്രജാം മയ്യഗ്നിസ്തേജോ ദധാതു . മയി മേധാം മയി പ്രജാം മയീന്ദ്ര ഇന്ദ്രിയം ദധാതു . മയി മേധാം മയി പ്രജാം മയി സൂര്യോ ഭ്രാജോ ദധാതു .. 1.. പഞ്ചചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . അപൈതു മൃത്യുരമൃതം ന ആഗന്വൈവസ്വതോ നോ അഭയം കൃണോതു . പർണം വനസ്പതേരിവാഭി നഃ ശീയതാം ̐രയിഃ സചതാം നഃ ശചീപതിഃ .. 1.. ഷട്ചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . പരം മൃത്യോ അനുപരേഹി പന്ഥാം യസ്തേ സ്വ ഇതരോ ദേവയാനാത് . ചക്ഷുഷ്മതേ ശൃണ്വതേ തേ ബ്രവീമി മാ നഃ പ്രജാം ̐ രീരിഷോ മോത വീരാൻ .. 1.. സപ്തചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . വാതം പ്രാണം മനസാന്വാരഭാമഹേ പ്രജാപതിം യോ ഭുവനസ്യ ഗോപാഃ . സ നോ മൃത്യോസ്ത്രായതാം പാത്വം ̐ഹസോ ജ്യോഗ്ജീവാ ജരാമ ശീമഹി .. 1.. അഷ്ടചത്വാരിംശോഽനുവാകഃ . അമുത്രഭൂയാദധ യദ്യമസ്യ ബൃഹസ്പതേ അഭിശസ്തേരമുഞ്ചഃ . പ്രത്യൗഹതാമശ്വിനാ മൃത്യുമസ്മദ്ദേവാനാമഗ്നേ ഭിഷജാ ശചീഭിഃ .. 1.. ഏകോനപഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . ഹരിം ̐ ഹരന്തമനുയന്തി ദേവാ വിശ്വസ്യേശാനം വൃഷഭം മതീനാം . ബ്രഹ്മസരൂപമനു മേദമാഗാദയനം മാ വിവധീർവിക്രമസ്വ .. 1.. പഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . ശൽകൈരഗ്നിമിന്ധാന ഉഭൗ ലോകൗ സനേമഹം . ഉഭയോർലോകയോരൃധ്വാതി മൃത്യും തരാമ്യഹം .. 1.. ഏകപഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . മാ ഛിദോ മൃത്യോ മാ വധീർമാ മേ ബലം വിവൃഹോ മാ പ്രമോഷീഃ . പ്രജാം മാ മേ രീരിഷ ആയുരുഗ്ര നൃചക്ഷസം ത്വാ ഹവിഷാ വിധേമ .. 1.. ദ്വിപഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . മാ നോ മഹാന്തമുത മാ നോ അർഭകം മാ ന ഉക്ഷന്തമുത മാ ന ഉക്ഷിതം . മാ നോ വധീഃ പിതരം മോത മാതരം പ്രിയാ മാ നസ്തനുവോ രുദ്ര രീരിഷഃ .. 1.. ത്രിപഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . മാ നസ്തോകേ തനയേ മാ ന ആയുഷി മാ നോ ഗോഷു മാ നോ അശ്വേഷു രീരിഷഃ . വീരാന്മാ നോ രുദ്ര ഭാമിതോ വധീർഹവിഷ്മന്തോ നമസാ വിധേമ തേ .. 1.. ചതുഷ്പഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . പ്രജാപതേ ന ത്വദേതാന്യന്യോ വിശ്വാ ജാതാനി പരി താ ബഭൂവ . യത്കാമസ്തേ ജുഹുമസ്തന്നോ അസ്തു വയം ̐ സ്യാമ പതയോ രയീണാം .. 1.. പഞ്ചപഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . സ്വസ്തിദാ വിശസ്പതിർവൃത്രഹാ വിമൃധോ വശീ . വൃഷേന്ദ്രഃ പുര ഏതു നഃ സ്വസ്തിദാ അഭയങ്കരഃ .. 1.. ഷട്പഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . ത്ര്യംബകം യജാമഹേ സുഗന്ധിം പുഷ്ടിവർധനം . ഉർവാരുകമിവ ബന്ധനാന്മൃത്യോർമുക്ഷീയ മാമൃതാത് .. 1.. സപ്തപഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . യേ തേ സഹസ്രമയു പാശാ മൃത്യോ മർത്യായ ഹന്തവേ . താൻ യജ്ഞസ്യ മായയാ സർവാനവയജാമഹേ .. 1.. അഷ്ടപഞ്ചാശോഽനുവാകഃ . മൃത്യവേ സ്വാഹാ മൃത്യവേ സ്വാഹാ .. 1.. ഏകോനഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . ദേവകൃതസ്യൈനസോഽവയജനമസി സ്വാഹാ . മനുഷ്യകൃതസ്യൈനസോഽവയജനമസി സ്വാഹാ . പിതൃകൃതസ്യൈസോഽവയജനമസി സ്വാഹാ . ആത്മകൃതസ്യൈനസോ.വയാജനമസി സ്വാഹാ . അന്യകൃതസ്യൈനസോഽവയജനമസി സ്വാഹാ . അസ്മത്കൃതസ്യൈനസോഽവയജനമസി സ്വാഹാ . യദ്ദിവാ ച നക്തം ചൈനശ്ചകൃമ തസ്യാവയജനമസി സ്വാഹാ . യത്സ്വപന്തശ്ച ജാഗ്രതശ്ചൈനശ്ചകൃമ തസ്യാവയജനമസി സ്വാഹാ . യത്സുഷുപ്തശ്ച ജാഗ്രതശ്ചൈനശ്ചകൃമ തസ്യാവയജനമസി സ്വാഹാ . യദ്വിദ്വാം ̐സശ്ചാവിദ്വാം ̐സശ്ചൈനശ്ചകൃമ തസ്യാവയജനമസി സ്വാഹാ . ഏനസ ഏനസോഽവയജനമസി സ്വാഹാ .. 1.. ഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . യദ്വോ ദേവാശ്ചകൃമ ജിഹ്വയാം ഗുരു മനസോ വാ പ്രയുതീ ദേവഹേഡനം . അരാവാ യോ നോ അഭി ദുച്ഛുനായതേ തസ്മിൻ തദേനോ വസവോ നിധേതന സ്വാഹാ .. 1.. ഏകഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . കാമോഽകാർഷീന്നമോ നമഃ . കാമോഽകാർശീത്കാമഃ കരോതി നാഹം കരോമി കാമഃ കർതാ നാഹം കർതാ കാമഃ കാരയിതാ നാഹം കാരയിതാ ഏഷ തേ കാമ കാമായ സ്വാഹാ .. 1.. ദ്വിഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . മന്യുരകാർഷീന്നമോ നമഃ . മന്യുരകാർഷീന്മന്യുഃ കരോതി നാഹം കരോമി മന്യുഃ കർതാ നാഹം കർതാ മന്യുഃ കാരയിതാ നാഹം കാരയിതാ ഏഷ തേ മന്യോ മന്യവേ സ്വാഹാ .. 1.. ത്രിഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . തിലാഞ്ജുഹോമി സരസാൻ സപിഷ്ടാൻ ഗന്ധാര മമ ചിത്തേ രമന്തു സ്വാഹാ .. 1.. ഗാവോ ഹിരണ്യം ധനമന്നപാനം ̐ സർവേഷാം ̐ ശ്രിയൈ സ്വാഹാ .. 2.. ശ്രിയം ച ലക്ഷ്മീം ച പുഷ്ടിം ച കീർതിം ചാനൃണ്യതാം . ബ്രാഹ്മണ്യം ബഹുപുത്രതാം . ശ്രദ്ധാമേധേ പ്രജാഃ സന്ദദാതു സ്വാഹാ .. 3.. ചതുഃഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . തിലാഃ കൃഷ്ണാസ്തിലാഃ ശ്വേതാസ്തിലാഃ സൗമ്യാ വശാനുഗാഃ . തിലാഃ പുനന്തു മേ പാപം യത്കിഞ്ചിദ് ദുരിതം മയി സ്വാഹാ .. 1.. ചോരസ്യാന്നം നവശ്രാദ്ധം ബ്രഹ്മഹാ ഗുരുതൽപഗഃ . ഗോസ്തേയം ̐ സുരാപാനം ഭ്രൂണഹത്യാ തിലാ ശാന്തിം ̐ ശമയന്തു സ്വാഹാ .. 2.. ശ്രീശ്ച ലക്ഷ്മീശ്ച പുഷ്ടീശ്ച കീർതിം ചാനൃണ്യതാം . ബ്രഹ്മണ്യം ബഹുപുത്രതാം . ശ്രദ്ധാമേധേ പ്രജ്ഞാ തു ജാതവേദഃ സന്ദദാതു സ്വാഹാ .. 3.. പഞ്ചഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . പ്രാണാപാനവ്യാനോദാനസമാനാ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 1.. വാങ്മനശ്ചക്ഷുഃശ്രോത്രജിഹ്വാഘ്രാണരേതോബുദ്ധ്യാകൂതിഃസങ്കൽപാ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 2.. ത്വക്ചർമമാംസരുധിരമേദോമജ്ജാസ്നായവോഽസ്ഥീനി മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭുയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 3.. ശിരഃപാണിപാദപാർശ്വപൃഷ്ഠോരൂധരജംഘാശിശ്നോപസ്ഥപായവ് ഓ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 4.. ഉത്തിഷ്ഠ പുരുഷ ഹരിത പിംഗല ലോഹിതാക്ഷി ദേഹി ദേഹി ദദാപയിതാ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 5.. ഷട്ഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . പൃഥിവ്യപ്തേജോവായുരാകാശാ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 1.. ശബ്ദസ്പർശരൂപരസഗന്ധാ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 2.. മനോവാക്കായകർമാണി മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 3.. അവ്യക്തഭാവൈരഹങ്കാരൈർ- ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 4.. ആത്മാ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭുയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 5.. അന്തരാത്മാ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 6.. പരമാത്മാ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 7.. ക്ഷുധേ സ്വാഹാ . ക്ഷുത്പിപാസായ സ്വാഹാ . വിവിട്യൈ സ്വാഹാ . ഋഗ്വിധാനായ സ്വാഹാ . കഷോത്കായ സ്വാഹാ . ഓം സ്വാഹാ .. 8.. ക്ഷുത്പിപാസാമലം ജ്യേഷ്ഠാമലലക്ഷ്മീർനാശയാമ്യഹം . അഭൂതിമസമൃദ്ധിം ച സർവാന്നിർണുദ മേ പാപ്മാനം ̐ സ്വാഹാ .. 9.. അന്നമയപ്രാണമയമനോമയവിജ്ഞാനമയമാനന്ദമയമാത്മാ മേ ശുധ്യന്താം ജ്യോതിരഹം വിരജാ വിപാപ്മാ ഭൂയാസം ̐ സ്വാഹാ .. 10.. സപ്തഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . അഗ്നയേ സ്വാഹാ . വിശ്വേഭ്യോ ദേവേഭ്യഃ സ്വാഹാ . ധ്രുവായ ഭൂമായ സ്വാഹാ . ധ്രുവക്ഷിതയേ സ്വാഹാ . അച്യുതക്ഷിതയേ സ്വാഹാ . അഗ്നയേ സ്വിഷ്ടകൃതേ സ്വാഹാ .. ധർമായ സ്വാഹാ . അധർമായ സ്വാഹാ . അദ്ഭ്യഃ സ്വാഹാ . ഓഷധിവനസ്പതിഭ്യഃ സ്വാഹാ . രക്ഷോദേവജനേഭ്യഃ സ്വാഹാ . ഗൃഹ്യാഭ്യഃ സ്വാഹാ . അവസാനേഭ്യഃ സ്വാഹാ . അവസാനപതിഭ്യഃ സ്വാഹാ . സർവഭൂതേഭ്യഃ സ്വാഹാ . കാമായ സ്വാഹാ . അന്തരിക്ഷായ സ്വാഹാ . യദേജതി ജഗതി യച്ച ചേഷ്ടതി നാമ്നോ ഭാഗോഽയം നാമ്നേ സ്വാഹാ . പൃഥിവ്യൈ സ്വാഹാ . അന്തരിക്ഷായ സ്വാഹാ . ദിവേ സ്വാഹാ . സൂര്യായ സ്വാഹാ . ചന്ദ്രമസേ സ്വാഹാ . നക്ഷത്രേഭ്യഃ സ്വാഹാ . ഇന്ദ്രായ സ്വാഹാ . ബൃഹസ്പതയേ സ്വാഹാ . പ്രജാപതയേ സ്വാഹാ . ബ്രഹ്മണേ സ്വാഹാ . സ്വധാ പിതൃഭ്യഃ സ്വാഹാ . നമോ രുദ്രായ പശുപതയേ സ്വാഹാ . ദേവേഭ്യഃ സ്വാഹാ . പിതൃഭ്യഃ സ്വധാസ്തു . ഭൂതേഭ്യോ നമഃ . മനുഷ്യേഭ്യോ ഹന്താ . പ്രജാപതയേ സ്വാഹാ . പരമേഷ്ഠിനേ സ്വാഹാ .. 1.. യഥാ കൂപഃ ശതധാരഃ സഹസ്രധാരോ അക്ഷിതഃ . ഏവാ മേ അസ്തു ധാന്യം ̐ സഹസ്രധാരമക്ഷിതം .. ധനധാന്യൈ സ്വാഹാ .. 2.. യേ ഭൂതാഃ പ്രചരന്തി ദിവാനക്തം ബലിമിച്ഛന്തോ വിതുദസ്യ പ്രേഷ്യാഃ . തേഭ്യോ ബലിം പുഷ്ടികാമോ ഹരാമി മയി പുഷ്ടിം പുഷ്ടിപതിർദധാതു സ്വാഹാ .. 3.. അഷ്ടഷഷ്ടിതമോഽനുവാകഃ . ഓം തദ്ബ്രഹ്മ . ഓം തദ്വായുഅഃ . ഓം തദാത്മാ . ഓം തത്സത്യം . ഓം തത്സർവം . ഓം തത്പുരോർനമഃ .. 1.. ഓം അന്തശ്വരതി ഭൂതേഷു ഗുഹായാം വിശ്വമൂർതിഷു . ത്വം യജ്ഞസ്ത്വം വഷട്കാരസ്ത്വമിന്ദ്രസ്ത്വം ̐ രുദ്രസ്ത്വം വിഷ്ണുസ്ത്വം ബ്രഹ്മ ത്വം പ്രജാപതിഃ . ത്വം തദാപ ആപോ ജ്യോതീ രസോഽമൃതം ബ്രഹ്മ ഭൂർഭുവഃ സുവരോം .. 2.. ഏകോനസപ്തതിതമോഽനുവാകഃ . ശ്രദ്ധായാം പ്രാണേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ശ്രദ്ധായാമപാനേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ശ്രദ്ധായാം വ്യാനേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ശ്രദ്ധായാമുദാനേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ശ്രദ്ധായാം ̐ സമാനേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ബ്രഹ്മണി മ ആത്മാമൃതത്വായ .. 1.. അമൃതോപസ്തരണമസി .. 2.. ശ്രദ്ധായാം പ്രാണേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ശിവോ മാ വിശാപ്രദാഹായ . പ്രാണായ സ്വാഹാ .. ശ്രദ്ധായാമപാനേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ശിവോ മാ വിശാപ്രദാഹായ . അപാനായ സ്വാഹാ .. ശ്രദ്ധായാം വ്യാനേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ശിവോ മാ വിശാപ്രദാഹായ . വ്യാനായ സ്വാഹാ .. ശ്രദ്ധായാമുദാനേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ശിവോ മാ വിശാപ്രദാഹായ . ഉദാനായ സ്വാഹാ .. ശ്രദ്ധായാം ̐ സമാനേ നിവിഷ്ടോഽമൃതം ജുഹോമി . ശിവോ മാ വിശാപ്രദാഹായ . സമാനായ സ്വാഹാ .. ബ്രഹ്മണി മ ആത്മാമൃതത്വായ .. 3.. അമൃതാപിധാനമസി .. 4.. ഏകസപ്തതിതമോഽനുവാകഃ . അംഗുഷ്ഠമാത്രഃ പുരുഷോഽംഗുഷ്ഠം ച സമാശ്രിതഃ . ഈശഃ സർവസ്യ ജഗതഃ പ്രഭുഃ പ്രീണാതു വിശ്വഭുക് .. 1.. ദ്വിസപ്തതിതമോഽനുവാകഃ . വാങ് മ ആസൻ . നസോഃ പ്രാണഃ . അക്ഷ്യോശ്ചക്ഷുഃ . കർണയോഃ ശ്രോത്രം . ബാഹുവോർബലം . ഉരുവോരോജഃ . അരിഷ്ടാ വിശ്വാന്യംഗാനി തനൂഃ . തനുവാ മേ സഹ നമസ്തേ അസ്തു മാ മാ ഹിം ̐സീഃ .. 1.. ത്രിസപ്തതിതമോഽനുവാകഃ . വയഃ സുപർണാ ഉപസേദുരിന്ദ്രം പ്രിയമേധാ ഋഷയോ നാധമാനാഃ . അപ ധ്വാന്തമൂർണുഹി പൂർധി ചക്ഷുർമുമുഗ്ധ്യസ്മാന്നിധയേവ ബദ്ധാൻ .. 1.. ചതുഃസപ്തതിതമോഽനുവാകഃ . പ്രാണാനാം ഗ്രന്ഥിരസി രുദ്രോ മാ വിശാന്തകഃ . തേനാന്നേനാപ്യായസ്വ .. 1.. പഞ്ചസപ്തതിതമോഽനുവാകഃ . നമോ രുദ്രായ വിഷ്ണവേ മൃത്യുർമേ പാഹി .. 1.. ഷട്സപ്തതിതമോഽനുവാകഃ . ത്വമഗ്നേ ദ്യുഭിസ്ത്വമാശുശുക്ഷണിസ്ത്വമദ്ഭ്യസ്ത്വമശ്മനസ്പരി . ത്വം വനേഭ്യസ്ത്വമോഷധീഭ്യസ്ത്വം നൃണാം നൃപതേ ജായസേ ശുചിഃ .. 1.. സപ്തസപ്തതിതമോഽനുവാകഃ . ശിവേന മേ സന്തിഷ്ഠസ്വ സ്യോനേന മേ സന്തിഷ്ഠസ്വ ബ്രഹ്മവർചസേന മേ സന്തിഷ്ഠസ്വ യജ്ഞസ്യർദ്ധിമനുസന്തിഷ്ഠസ്വോപ തേ യജ്ഞ നമ ഉപ തേ നമ ഉപ തേ നമഃ .. 1.. അഷ്ടസപ്തതിതമോഽനുവാകഃ . സത്യം പരം പരം ̐ സത്യം ̐ സത്യേന ന സുവർഗാല്ലോഹാച്ച്യവന്തേ കദാചന സതാം ̐ ഹി സത്യം തസ്മാത്സത്യേ രമന്തേ .. 1.. തപ ഇതി തപോ നാനശനാത്പരം യദ്ധി പരം തപസ്തദ് ദുർധർഷം തദ് ദുരാധഷ തസ്മാത്തപസി രമന്തേ .. 2.. ദമ ഇതി നിയതം ബ്രഹ്മചാരിണസ്തസ്മാദ്ദമേ രമന്തേ .. 3.. ശമ ഇത്യരണ്യേ മുനസ്തമാച്ഛമേ രമന്തേ .. 4.. ദാനമിതി സർവാണി ഭൂതാനി പ്രശം ̐സന്തി ദാനാന്നാതിദുഷ്കരം തസ്മാദ്ദാനേ രമന്തേ .. 5.. ധർമ ഇതി ധർമേണ സർവമിദം പരിഗൃഹീതം ധർമാന്നാതിദുശ്ചരം തസ്മാദ്ധർമേ രമന്തേ .. 6.. പ്രജന ഇതി ഭൂയാം ̐സസ്തസ്മാത് ഭൂയിഷ്ഠാഃ പ്രജായന്തേ തസ്മാത് ഭൂയിഷ്ഠാഃ പ്രജനനേ രമന്തേ .. 7.. അഗ്നയ ഇത്യാഹ തസ്മാദഗ്നയ ആധാതവ്യാഃ .. 8.. അഗ്നിഹോത്രമിത്യാഹ തസ്മാദഗ്നിഹോത്രേ രമന്തേ .. 9.. യജ്ഞ ഇതി യജ്ഞേന ഹി ദേവാ ദിവം ഗതാസ്തസ്മാദ്യജ്ഞേ രമന്തേ .. 10.. മാനസമിതി വിദ്വാം ̐സസ്തസ്മാദ്വിദ്വാം ̐സ ഏവ മാനസേ രമന്തേ .. 11.. ന്യാസ ഇതി ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മാ ഹി പരഃ പരോ ഹി ബ്രഹ്മാ താനി വാ ഏതാന്യവരാണി തപാം ̐സി ന്യാസ ഏവാത്യരേചയത് യ ഏവം വേദേത്യുപനിഷത് .. 12.. ഏകോനാശീതിതമോഽനുവാകഃ . പ്രാജാപത്യോ ഹാരുണിഃ സുപർണേയഃ പ്രജാപതിം പിതരമുപസസാര കിം ഭഗവന്തഃ പരമം വദന്തീതി തസ്മൈ പ്രോവാച .. 1.. സത്യേന വായുരാവാതി സത്യേനാദിത്യോ രോചതേ ദിവി സത്യം വാചഃ പ്രതിഷ്ഠാ സത്യേ സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാത്സത്യം പരമം വദന്തി .. 2.. തപസാ ദേവാ ദേവതാമഗ്ര ആയൻ തപസാർഷയഃ സുവരന്വവിന്ദൻ തപസാ സപത്നാൻപ്രണുദാമാരാതീസ്തപസി സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാത്തപഃ പരമം വദന്തി .. 3.. ദമേന ദാന്താഃ കിൽബിഷമവധൂന്വന്തി ദമേന ബ്രഹ്മചാരിണഃ സുവരഗച്ഛൻ ദമോ ഭൂതാനാം ദുരാധർഷം ദമേ സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാദ്ദമഃ പരമം വദന്തി .. 4.. ശമേന ശാന്താഃ ശിവമാചരന്തി ശമേന നാകം മുനയോഽന്വവിന്ദൻ ശമോ ഭൂതാനാം ദുരാധർഷം ശമേ സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാച്ഛമഃ പരമം വദന്തി .. 5.. ദാനം യജ്ഞാനാം വരൂഥം ദക്ഷിണാ ലോകേ ദാതാരം ̐ സർവഭൂതാന്യുപജീവന്തി ദാനേനാരാതീരപാനുദന്ത ദാനേന ദ്വിഷന്തോ മിത്രാ ഭവന്തി ദാനേ സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാദ്ദാനം പരമം വദന്തി .. 6.. ധർമോ വിശ്വസ്യ ജഗതഃ പ്രതിഷ്ഠാ ലോകേ ധർമിഷ്ഠ പ്രജാ ഉപസർപന്തി ധർമേണ പാപമപനുദതി ധർമേ സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാദ്ധർമം പരമം വദന്തി .. 7.. പ്രജനനം വൈ പ്രതിഷ്ഠാ ലോകേ സാധു പ്രജായാസ്തന്തും തന്വാനഃ പിതൃണാമനുണോ ഭവതി തദേവ തസ്യാനൃണം തസ്മാത് പ്രജനനം പരമം വദന്തി .. 8.. അഗ്നയോ വൈ ത്രയീ വിദ്യാ ദേവയാനഃ പന്ഥാ ഗാർഹപത്യ ഋക് പൃഥിവീ രഥന്തരമന്വാഹാര്യപചനഃ യജുരന്തരിക്ഷം വാമദേവ്യമാഹവനീയഃ സാമ സുവർഗോ ലോകോ ബൃഹത്തസ്മാദഗ്നീൻ പരമം വദന്തി .. 9.. അഗ്നിഹോത്രം ̐ സായം പ്രാതർഗൃഹാണാം നിഷ്കൃതിഃ സ്വിഷ്ടം ̐ സുഹുതം യജ്ഞക്രതൂനാം പ്രായണം ̐ സുവർഗസ്യ ലോകസ്യ ജ്യോതിസ്തസ്മാദഗ്നിഹോത്രം പരമം വദന്തി .. 10.. യജ്ഞ ഇതി യജ്ഞോ ഹി ദേവാനാം യജ്ഞേന ഹി ദേവാ ദിവം ഗതാ യജ്ഞേനാസുരാനപാനുദന്ത യജ്ഞേന ദ്വിഷന്തോ മിത്രാ ഭവന്തി യജ്ഞേ സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാദ്യജ്ഞം പരമം വദന്തി .. 11.. മാനസം വൈ പ്രാജാപത്യം പവിത്രം മാനസേന മനസാ സാധു പശ്യതി ഋഷയഃ പ്രജാ അസൃജന്ത മാനസേ സർവം പ്രതിഷ്ഠിതം തസ്മാന്മാനസം പരമം വദന്തി .. 12.. ന്യാസ ഇത്യാഹുർമനീഷിണോ ബ്രഹ്മാണം ബ്രഹ്മാ വിശ്വഃ കതമഃ സ്വയംഭൂഃ പ്രജാപതിഃ സംവത്സര ഇതി .. 13.. സംവത്സരോഽസാവാദിത്യോ യ ഏഷ ആദിത്യേ പുരുഷഃ സ പരമേഷ്ഠീ ബ്രഹ്മാത്മാ .. 14.. യാഭിരാദിത്യസ്തപതി രശ്മിഭിസ്താഭിഃ പർജന്യോ വർഷതി പർജന്യേനൗഷധിവനസ്പതയഃ പ്രജായന്ത ഓഷധിവനസ്പതിഭിരന്നം ഭവത്യന്നേന പ്രാണാഃ പ്രാണൈർബലം ബലേന തപസ്തപസാ ശ്രദ്ധാ ശ്രദ്ധയാ മേധാ മേധയാ മനീഷാ മനീഷയാ മനോ മനസാ ശാന്തിഃ ശാന്ത്യാ ചിത്തം ചിത്തേന സ്മൃതിഃ സ്മൃത്യാ സ്മാരം ̐ സ്മാരേണ വിജ്ഞാനം വിജ്ഞാനേനാത്മാനം വേദയതി തസ്മാദന്നം ദദൻസർവാണ്യേതാനി ദദാത്യന്നാത്പ്രാണാ ഭവന്തി ഭൂതാനാം പ്രാണൈർമനോ മനസശ്ച വിജ്ഞാനം വിജ്ഞാനാദാനന്ദോ ബ്രഹ്മ യോനിഃ .. 15.. സ വാ ഏഷ പുരുഷഃ പഞ്ചധാ പഞ്ചാത്മാ യേന സർവമിദം പ്രോതം പൃഥിവീ ചാന്തരിക്ഷം ച ദ്യൗശ്ച ദിശശ്ചാവാന്തരദിശാശ്ച സ വൈ സർവമിദം ജഗത്സ സഭൂതം ̐ സ ഭവ്യം ജിജ്ഞാസക്ലൃപ്ത ഋതജാ രയിഷ്ഠാഃ ശ്രദ്ധാ സത്യോ പഹസ്വാന്തമസോപരിഷ്ടാത് . ജ്ഞാത്വാ തമേവം മനസാ ഹൃദാ ച ഭൂയോ ന മൃത്യുമുപയാഹി വിദ്വാൻ . തസ്മാന്ന്യാസമേഷാം തപസാമതിരിക്തമാഹുഃ .. 16.. വസുരണ്വോ വിഭൂരസി പ്രാണേ ത്വമസി സന്ധാതാ ബ്രഹ്മൻ ത്വമസി വിശ്വസൃത്തേജോദാസ്ത്വമസ്യഗ്നേരസി വർചോദാസ്ത്വമസി സൂര്യസ്യ ദ്യുമ്നോദാസ്ത്വമസി ചന്ദ്രമസ ഉപയാമഗൃഹീതോഽസി ബ്രഹ്മണേ ത്വാ മഹസേ .. 17.. ഓമിത്യാത്മാനം യുഞ്ജീത . ഏതദ്വൈ മഹോപനിഷദം ദേവാനാം ഗുഹ്യം . യ ഏവം വേദ ബ്രഹ്മണോ മഹിമാനമാപ്നോതി തസ്മാദ്ബ്രഹ്മണോ മഹിമാനമിത്യുപനിഷത് .. 18.. അശീതിതമോഽനുവാകഃ . തസ്യൈവം വിദുഷോ യജ്ഞസ്യാത്മാ യജമാനഃ ശ്രദ്ധാ പത്നീ ശരീരമിധ്മമുരോ വേദിർലോമാനി ബർഹിർവേദഃ ശിഖാ ഹൃദയം യൂപഃ കാമ ആജ്യം മന്യുഃ പശുസ്തപോഽഗ്നിർദമഃ ശമയിതാ ദാനം ദക്ഷിണാ വാഗ്ഘോതാ പ്രാണ ഉദ്ഗാതാ ചക്ഷുരധ്വര്യുർമനോ ബ്രഹ്മാ ശ്രോത്രമഗ്നീത് യാവദ്ധ്രിയതേ സാ ദീക്ഷാ യദശ്നാതി തദ്ധവിര്യത്പിബതി തദസ്യ സോമപാനം യദ്രമതേ തദുപസദോ യത്സഞ്ചരത്യുപവിശത്യുത്തിഷ്ഠതേ ച സ പ്രവർഗ്യോ യന്മുഖം തദാഹവനീയോ യാ വ്യാഹൃതിരഹുതിര്യദസ്യ വിജ്ഞാന തജ്ജുഹോതി യത്സായം പ്രാതരത്തി തത്സമിധം യത്പ്രാതർമധ്യന്ദിനം ̐ സായം ച താനി സവനാനി യേ അഹോരാത്രേ തേ ദർശപൂർണമാസൗ യേഽർധമാസാശ്ച മാസാശ്ച തേ ചാതുർമാസ്യാനി യ ഋതവസ്തേ പശുബന്ധാ യേ സംവത്സരാശ്ച പരിവത്സരാശ്ച തേഽഹർഗണാഃ സർവവേദസം വാ ഏതത്സത്രം യന്മരണം തദവഭൃഥ ഏതദ്വൈ ജരാമര്യമഗ്നിഹോത്രം ̐സത്രം യ ഏവം വിദ്വാനുദഗയനേ പ്രമീയതേ ദേവാനാമേവ മഹിമാനം ഗത്വാദിത്യസ്യ സായുജ്യം ഗച്ഛത്യഥ യോ ദക്ഷിണേ പ്രമീയതേ പിതൃണാമേവ മഹിമാനം ഗത്വാ ചന്ദ്രമസഃ സായുജ്യം ഗച്ഛത്യേതൗ വൈ സൂര്യാചന്ദ്രമസോർമഹിമാനൗ ബ്രാഹ്മണോ വിദ്വാനഭിജയതി തസ്മാദ് ബ്രഹ്മണോ മഹിമാനമിത്യുപനിഷത് .. 1.. ഓം ശം നോ മിത്രഃ ശം വരുണഃ . ശം നോ ഭവത്യര്യമാ . ശം ന ഇന്ദ്രോ ബൃഹസ്പതിഃ . ശം നോ വിഷ്ണുരുരുക്രമഃ . നമോ ബ്രഹ്മണേ . നമസ്തേ വായോ . ത്വമേവ പ്രത്യക്ഷം ബ്രഹ്മാസി . ത്വാമേവ പ്രത്യക്ഷം ബ്രഹ്മാവാദിഷം . ഋതമവാദിഷം .സത്യമവാദിഷം . തന്മാമാവീത് . തദ്വക്താരമാവീത് . ആവീന്മാം . ആവിദ്വക്താരം .. ഓം സഹനാവവതു . സഹ നൗ ഭുനക്തു . സഹ വീര്യം കരവാവഹൈ . തേജസ്വി നാവധീതമസ്തു . മാ വിദ്വിഷാവഹൈ .. ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ .. ഇതി മഹാനാരായണോപനിഷത്സമാപ്താ .. അവസാനം തിരുത്തിയത് 9 വർഷം മുമ്പ് Sajesh ആണ് വിക്കിഗ്രന്ഥശാല പ്രത്യേകം പറയാത്ത പക്ഷം ഉള്ളടക്കം CC BY-SA 3.0 പ്രകാരം ലഭ്യം. സ്വകാര്യതാനയം

സ്ത്രീധനത്തിന് സമാന്തരമായി ‘കന്യാശുൽക്കം’ എന്നോരു സമ്പ്രദായം ഭാരതത്തിൽ നിലവിലിരുന്നു. പുരുഷനോ വീട്ടുകാരോ സന്തോഷപൂർവ്വം സ്ത്രീക്ക് നല്കുന്ന സ്വത്തായിരുന്നു കന്യാശുല്ക്കം. കാലക്രമേണ ഈ ആചാരം മറഞ്ഞു പോകുകയും സ്ത്രീധന സമ്പ്രദായം മാത്രം ശക്തി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.സ്ത്രീധന സമ്പ്രദായത്തെക്കുറിച്ച് സനാതന ധർമ്മം പറയുന്നത്: ഉത്തമം സ്വാര്‍ജിതം വിത്തം, മധ്യമം പിതുരാര്‍ജിതം അധമം മാതുലാര്‍ജിതം വിത്തം സ്ത്രീ വിത്തം അധമാധാമം.സ്വന്തമായി സമ്പാദിക്കുന്ന പണം ഏറ്റവും ഉത്തമം, പാരമ്പര്യമായി കിട്ടുന്നത് (പിതാവില്‍ നിന്ന്) മദ്ധ്യമം, മാതുലന്മാരില്‍ (അമ്മാവന്മാരില്‍) നിന്ന് ലഭിക്കുന്നത് അധമവും, അധമാധമം (ഏറ്റവും മോശമായിട്ടുള്ളത്) ആയിട്ടുള്ളത് സ്ത്രീധനവും ആണ്.സ്ത്രീധനം കൊണ്ട് ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന പുരുഷനെ വിലകുറച്ച് കാണുന്ന രീതി വ്യക്തമാണ്. സ്ത്രീയുടെ കുടുബാംഗങ്ങൾ സസന്തോഷം സ്ത്രീക്ക് നല്കിയിരുന്ന സമ്മാനമായിരുന്നു സ്ത്രീ ധനം. ഇതിന്റെ കൈകർത്താക്കൾ സ്ത്രീകൾ മാത്രമായിരുന്നു. സ്ത്രീധന വിഷയത്തിൽ ബലപ്രയോഗം നിഷിദ്ധമായിരുന്നു.ബ്രിട്ടീഷ്‌ നിയമങ്ങൾ സ്വത്തവകാശങ്ങൾ സ്ത്രീകളിൽ നിന്നെടുത്തു മാറ്റിയതോടെയാണ് സ്ത്രീധന മരണങ്ങൾ തുടങ്ങിയതെന്ന് വീണഓൾഡെൻ ബർഗ് തന്റെ Dowry murder എന്ന പുസ്തകത്തിലൂടെയും, രാജീവ് മൽഹോത്ര, അരവിന്ദൻ നീലകണ്ഠൻ എന്നിവർ Breaking India എന്ന പുസ്തകത്തിലൂടെയും വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്.യൂറോപ്യൻ ചരിത്രത്തിലുടനീളം സ്ത്രീധനസമ്പ്രദായം ആചരിച്ചു പോന്നിരുന്നു. തങ്ങളുടെ സാംസ്കാരികമായ പോരായ്മകളെ മറച്ചു വെക്കുവാൻ ബ്രിട്ടിഷുകാർ ഭാരതത്തിലെ ജാതി വ്യവസ്ഥയെയാണ് കൂട്ട്പിടിച്ചത്. സ്ത്രീകളിൽ നിന്നും സ്വത്തവകാശം ഇല്ലാതായതോടെ അവർ ചൂഷണങ്ങൾക്ക് ഇരയാകുകയും ദ്രോഹിക്കപ്പെടുകയുംചെയ്തു.ഇന്ന് കാണുന്ന ഓരോ സ്ത്രീധന മരണവും കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിന്റെ ബാക്കി പത്രങ്ങളാണ്. ഇന്ന് ഭാര്യയെ സുഹൃത്തായി കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന ആധുനികതയുടെ വക്താക്കൾ വേദ മന്ത്രങ്ങളിലോന്നായ പാണിഗ്രഹണ മന്ത്രം എന്ത് പറയുന്നു എന്ന് കൂടി അറിയേണ്ടതാണ്.“എന്നോടൊപ്പം നീ ഏഴു പദം നടന്നു. ഇനി നീ എന്റെ സുഹൃത്തായിരിക്കുക. ഞാനും നിന്റെ സുഹൃത്തായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഈ സൗഹൃദം ഞാന്‍ ഒരിക്കലും നശിപ്പിക്കില്ല. നീയും നശിപ്പിക്കരുത്. നമുക്ക് ഒരു പോലെ ചിന്തിക്കാം, പ്രവര്‍ത്തിക്കാം. പരസ്പര സ്നേഹത്തോട് കൂടിയ ഒരു ജീവിതം നമുക്ക് അനുഷ്ടിക്കാം"

*രുദ്രനും ശിവനും ആദ്ധ്യാത്മികാർത്ഥത്തിൽ* :- 🙏🌹🌺🌸💐🌹🙏 ഭാരതീയ മനഃശാസ്ത്രം ആഴത്തിൽ ചർച്ചചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദാർശനിക ഗ്രന്ഥമാണ് പതഞ്‌ജലി മഹർഷി രചിച്ച യോഗദർശനം. ആ യോഗ ദർശനത്തിന് നിദാനമായ മനഃശാസ്ത്രചിന്തകൾ നമുക്ക് വേദങ്ങളിൽ ദർശിക്കാം. യജുർവേദത്തിലെ ശിവസങ്കൽപ സൂക്തം ഇതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. യജുർവേദം മുപ്പത്തിയാറാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ആറുമന്ത്രങ്ങളാണിത്. മന്ത്രങ്ങളുടെ ദേവത 'മന:' അഥവാ മനസ്സാണ്. ഈ മന്ത്രങ്ങളോരോന്നും അവസാനിക്കുന്നത് 'തന്മേ മനഃ ശിവഃ സങ്കല്പമസ്തു' എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്. അതായത് അങ്ങനെയുള്ള എന്റെ മനസ്സ് ശിവസങ്കൽപ്പായുക്തമാകട്ടെ എന്നർത്ഥം. പ്രാചീന ഭാരതീയന്റെ ദേവതാസങ്കല്പത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പാശ്ചാത്യന്റെ ധാരണകളെ തച്ചുടക്കുന്ന ഒന്നാണിത്. കാരണം മന്ത്രദേവത ഇവിടെ ശിവനല്ല. മറിച്ചു് മനസാണ്. മന്ത്രത്തെ സംബന്ധിച്ച് അതിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന വിഷയമാണ് അതിന്റെ ദേവത, അല്ലാതെ പ്രാചീനർ ആരാധിക്കാനുപയോഗിച്ച ഏതെങ്കിലും മൂർത്ത രൂപങ്ങളല്ല. അതിനാലാണിവിടെ മന്ത്രദേവത മനസ്സായത്. മന്ത്രത്തിന്റെ ഋഷിയുടെ പേര് ശിവസങ്കൽപ്പൻ എന്നാണ്. അതേതെങ്കിലും വ്യക്തിയുടെ പേരല്ല. മറിച്ചു് മന്ത്രാർത്ഥത്തെ സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നവന്റെ അവസ്ഥയേയാണ് ഇവിടെ ഋഷി എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇവിടെ മനസ് ശിവസങ്കൽപ്പായുക്തമാകട്ടെ എന്നാണ് പ്രാർത്ഥന . അതിനെ സാക്ഷാത്കരിച്ചവൻ ശിവസങ്കല്പനായി തീരുകയും ചെയ്യും. മനസ്സിന്റെ ഏറ്റവും ശുഭമായ അവസ്ഥയാണിത്. ഈ അവസ്ഥയെയാണ് യോഗാവസ്ഥ എന്ന് പതഞ്‌ജലി മുനി യോഗദർശനത്തിൽ പറയുന്നത്. അദ്ദേഹം പറയുന്നു 'യോഗശ്ചിത്ത വൃത്തിനിരോധ:' (യോഗദർശനം 1 .2 ). യോഗമെന്നാൽ ചിത്തവൃത്തികളെ നിരോധിക്കലാകുന്നു അതായത് മനസ് പലവിധത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. അതുപലതും ചിന്തിക്കുന്നുണ്ട്. ചിലത് തെറ്റാകാം, ചിലത് ശരിയാകാം. അത് ചിലതിനെ ഓർത്തെടുക്കുന്നുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്. ഇതെല്ലം മനസ്സിന്റെ വൃത്തികളാണ്. ഇവയെല്ലാം നിരോധിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയാണ് സമാധി. അപ്പോൾ മാത്രമേ ആത്മാവിന് സ്വന്തം സ്വരൂപത്തെ അറിയാനാകൂ എന്നും അല്ലാതിരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ആത്മാവ് അറിയുന്നതത്രയും മനോവൃത്തികളുടെ സ്വരൂപത്തെയാണ് എന്നും പതഞ്‌ജലി പറയുന്നു. (യോഗദർശനം 1 .3 , 4). ഇങ്ങനെ മനസിന്റെ വൃത്തികളെ മനസ്സിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തുന്ന ദേവതയും രുദ്രൻ തന്നെ. ഈ രുദ്രന്റെ ഉപാസന കൊണ്ടുള്ള ഫലം പരമമായ ശാന്തിയാണ്. കപില മുനി സാംഖ്യദർശനം ആരംഭിക്കുന്നതുതന്നെ ഈ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്. അഥ ത്രിവിധദുഖാത്യന്തനിവൃത്തിരത്യന്ത പുരുഷാർഥ (സാംഖ്യദർശനം 1 .1 ) അതായത് ദുഖങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള ആത്യന്തികമായ നിവൃത്തിയാണ് ജീവിതത്തിൽ ആത്യന്തികമായി നേടിയെടുക്കുന്നത്. ഇതാണ് ശിവതമമായ അവസ്ഥ. യജുർവേദം പറയുന്നത് 'മിഡൂഷ്ടമ ശിവതമ ശിവോ ന സുമനാ ഭാവ' (യജു. 16 .51), ഹേ ശിവാ അത്യധികം ആനന്ദത്തെ നൽകുന്നവനായി ശിവതമനായി അഥവാ അത്യന്തം മംഗളത്തെ പ്രധാനം ചെയ്യുവാൻ കനിവുള്ളവനായി നീ ഭവിച്ചാലും. എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും മുൻപിൽ ഈ രുദ്രൻ തന്റെ ശിവസ്വരൂപത്തിൽ പ്രകടമാകണമെന്നില്ല. ചിലരെ ഈ രുദ്രൻ ഘോരരൂപത്തെ കാണിച്ചു ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതാണ് വിശ്വരൂപദർശനം സിദ്ധിച്ച അർജ്ജുനന്റെ തുടർന്നുള്ള വിവിധങ്ങളായ ഭാവവർണ്ണനകളിലൂടെ വ്യാസൻ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. വിശ്വരൂപ ദർശനം വാസ്തവത്തിൽ ഈയൊരു യോഗാവസ്ഥയുടെ വിവരണമാണ്. 'തഥാ വിശ്വഭേദോപരക്തം വിശ്വഭേദ സമാപന്നം വിശ്വരൂപാഭാസം ഭവതി' എന്ന് യോഗദർശനാ ഭാഷ്യത്തിൽ വ്യാസമഹർഷി പറയുന്നു. ' വിശ്വത്തിലെ സകലവസ്തുക്കളിലും ഉപരിഞ്ജിതമായിരിക്കുന്ന യോഗിയുടെ ചിത്തം വിശ്വരൂപമായി പ്രകാശിക്കുന്നു' എന്നുള്ള യോഗ സിദ്ധാന്തമാണ് വ്യാസൻ ഗീതയിൽ ആലങ്കാരികമായി വിശ്വരൂപദർശനമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത് ശ്രീകൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനെ യോഗാസമാധിയിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തുകയായിരുന്നു അവിടെ. എന്നാൽ വിശ്വരൂപം ദർശിച്ചു അർജ്ജുനൻ പരിഭ്രാന്തനായി നിലവിളിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച ഗീതാകാരൻ നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു. അതുൾക്കൊള്ളാൻ പാകത്തിലുള്ള വൈരാഗ്യാവസ്ഥ അർജ്ജുനന് കൈവന്നിരുന്നില്ല എന്നതാണ് അതിനു കാരണം. അതായത് യോഗാവസ്ഥയിലേക്ക് ആദ്യമായി പ്രവേശിച്ച അർജ്ജുനനെ സംബന്ധിച്ച് രുദ്രൻ രൗദ്ര ഭാവത്തിൽ അർജ്ജുനന്റെ രോദനത്തിന് കാരണമാകുകയാണുണ്ടായത്. എന്നാൽ ശ്രീകൃഷ്ണനെപോലുള്ള യോഗേശ്വരനെ സംബന്ധിച്ച് രുദ്രൻ മംഗളകാരിയായ ശിവനായി ഭാവിച്ചു മനസ്സിനെ ശിവസങ്കൽപ്പായുക്തമാക്കുന്നവനാകുന്നു. ഇവിടെ വിശ്വരൂപദർശനത്തിനായി അർജ്ജുനന് ശ്രീകൃഷ്‌ണൻ ദിവ്യചക്ഷുസിനെ നൽകുന്നുണ്ട്. എഴുത്തച്ഛൻ ഹരിനാമകീർത്തനത്തിൽ പറയുന്ന 'കണ്ണിന്നു കണ്ണ് മാനമാകുന്ന കണ്ണ്' ആണത്. മാനമാകുന്ന ആ കണ്ണനാണ് രുദ്രന്റെ മൂന്നാം കണ്ണായി പുരാണങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'ചന്ദ്രമാ മനസോ ജാത' എന്ന് ഋഗ്വേദത്തിൽ പറയുന്നു (10 . 90 .13 ). അതായത് പ്രപഞ്ചത്തിൽ ചന്ദ്രൻ മനസ്സിന് സമാനമായാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ചന്ദ്രന് മനസ്സുമായുള്ള ബന്ധം പ്രസിദ്ധമാണ്. മനസ്സ്‌ ശിവസങ്കൽപയുക്തമാകണം എന്നുള്ള വേദത്തിന്റെ ഈ കാഴ്ചപ്പാടാണ് ശിവനെ ചന്ദ്രകലാധരനാക്കി മാറ്റിയത് എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. പി. എം. എൻ .നമ്പൂതിരി . 🙏🌹🌺🌸💐🌹🙏

*💠ദി ഗ്രേറ്റ്‌ ആർട്ടിസ്റ്റ്* 💠💠💠💠💠 *മലയാളം സെക്കൻഡ് പേപ്പറിൽ കുട്ടികളുടെ എഴുത്തിലുള്ള നൈപുണ്യം നേടിയെടുക്കുന്നതിന് വേണ്ടി കൊടുത്ത ഒരു ചോദ്യമിതായിരുന്നു.* *" നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപെട്ട, പ്രഗത്ഭനായൊരു വ്യക്തിയെ കുറച്ചും,അയാൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ചെലുത്തിയ സ്വാധീനത്തെ കുറിച്ചും രണ്ടു പുറത്തിൽ കവിയാതെയൊരു ഉപന്യാസം തയ്യാറാക്കുക "* *കുട്ടികൾ പരസ്പരം നോക്കി... സംശയങ്ങൾ ഉയർന്നു.....* *"മദർ തേരസായെ കുറിച്ച് മതിയോ.... "* *"സച്ചിനെ കുറച്ചു എഴുതിയാൽ കുഴപ്പം ഉണ്ടോ...?"* *എല്ലാവരും എഴുതി തുടങ്ങി. പിരീഡ് അവസാനിച്ചപ്പോൾ പേപ്പറും വാങ്ങി ഞാൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എത്തി.* *വെറുതെ ഒന്ന് ഓടിച്ചു നോക്കി... നല്ല ഭംഗിയായി തന്നെ എല്ലാവരും വച്ച് കാച്ചിയിട്ടുണ്ട്.* *ഒന്നൊന്നായ് വായിച്ചു ഗ്രേഡ് ഇട്ടു തുടങ്ങി.* *"ആഹാ.... വായിച്ചു ചിരിക്കാനും, ചിന്തിക്കാനും ഉണ്ട്..."* *മമ്മൂട്ടി... മോഹൻലാൽ വിജയ്...* *മദർ തേരസാ... മുരുകൻ കട്ടാക്കട...* *ധോണി... സച്ചിൻ... മഞ്ജു വാര്യർ... അബ്‌ദുൾകലാം...* *അങ്ങനെ നീണ്ട നിര തന്നെയുണ്ട്...* *പെട്ടന്നാണ് ഭർത്താവിന്റെ സ്വരം മുഴങ്ങിയത്...* *"ഡീ ...ഒന്നിങ്ങു വന്നേ... നീ ഇതു കണ്ടോ....?" എഴുനേറ്റു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു...* *ടീവി യിൽ കാണിക്കുന്ന ന്യൂസ്‌ കണ്ടു കരഞ്ഞു പോയി...* *പ്രായമായ അച്ഛനെയും, അമ്മയെയും മകൻ ഒരു കുടുസ്സ് മുറിയിൽ പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു... ആഹാരം കിട്ടാതെ അസ്ഥിപഞ്ജരം പോലെയിരിക്കുന്ന പിതാവ് അവിടെ മരിച്ചു കിടക്കുന്നു...അതും നോക്കി അമ്മ ജീവച്ഛവം പോലെയിരിക്കുന്നു...* *💠കണ്ണേ മടങ്ങുക....* *"ഇങ്ങനെയുള്ള വാർത്തകൾ എന്നെ കാണിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് അല്ലേയേട്ടാ..... " വിതുമ്പി പോയി ഞാൻ.....* *ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരികെ വന്നു. അടുത്ത പേപ്പർ എടുത്തു വായിക്കാൻ നോക്കിയ ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി...!!! നരേന്ദ്രന്റ പേപ്പർ ആണ്...പത്തു ബി യിലെ കുട്ടിയാണ്.* *കറുത്ത മഷിയിൽ വടിവൊത്ത അക്ഷരങ്ങൾ...* *"ദി ഗ്രേറ്റ്‌ ആർട്ടിസ്റ്റ് - കല്യാണികുട്ടി (എന്റെ അമ്മ )"* *ഒട്ടൊരു കൗതുകത്തോടെയാണ് ഞാൻ വായന തുടർന്നത് ...* *കാരണം നരേന്ദ്രന്റെ അമ്മ കല്യാണിയെ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം.* *💠അവന്റെ അച്ഛന്റെ മരണശേഷം കുട്ടികളെ വളർത്താൻ തൊഴിലുറപ്പ് പണിക്ക് പോയും, മറ്റുള്ള വീടുകളിൽ അടുക്കളപ്പണി ചെയ്‌തും കഴിയുന്ന കല്യാണി എങ്ങനെ ഗ്രേറ്റ് ആർട്ടിസ്റ്റ് ആവും....!!!???* *ഇവനിതു എന്താണ് എഴുതിവച്ചിരിക്കുന്നത്.*.. *💠വീണ്ടും ആ അക്ഷരങ്ങളിലേയ്ക്ക് കണ്ണോടിച്ചു...* *ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഗായിക എന്റെ അമ്മയാണ്.. ആരുടെ പാട്ട് കേട്ടാണോ ഒരാൾ കരച്ചിൽ നിർത്തുന്നത്.... സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കുന്നത്... സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങുന്നത്... അത്,സ്വന്തം അമ്മയുടെ താരാട്ട് പാട്ടാണ്.* *ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് പിറന്നുവീഴുന്ന ഓരോ കുഞ്ഞും കേൾക്കുന്നത് സംഗീതം പഠിച്ചയാളുടെയോ,, അവാർഡ് കിട്ടിയാളുടെയോ സ്വരമല്ല... രാഗവും,താളവുമില്ലെങ്കിലും .... അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്നത് ആ താരാട്ട് പാട്ട് തന്നെയാണ്.* *എന്റെ അനുജത്തിയെ ഉറക്കുവാൻ വേണ്ടി അമ്മ പാടിയ താരാട്ടുപാട്ടിനോളം മാധുര്യമേറിയയൊരു സ്വരവും ഈ ഭൂമിയിൽ ഞാൻ വേറെ കേട്ടിട്ടില്ല. അതേ എന്റെ അമ്മയാണ് ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഗായിക.* *ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ കഥാകാരിയും എന്റെ അമ്മയാണ്..*. *പകലന്തിയോളം പണി കഴിഞ്ഞു, റേഷൻ പീടികയിൽ നിന്നും അരിയും വാങ്ങി വന്ന്, ഉണങ്ങാത്ത വിറക് ഊതി, ഊതി കത്തിച്ചു കഞ്ഞി, കാലം ആക്കുമ്പോൾ...* *കരിയും,പുകയുമേറ്റ അടുക്കളയിൽ അമ്മക്കൊപ്പം ഞാനും ഏട്ടനും ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും...* *അടുത്ത് തഴപായിൽ അനുജത്തിയെ കിടത്തിയിട്ടും ഉണ്ടാവും....* *അപ്പോഴൊക്കെയും അടുപ്പിൽ നിന്നുയിരുന്ന പുകചുരുളുകൾ നോക്കി,അമ്മ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുള്ള മനോഹരമായ കഥകളോളം മികച്ചവ .* *ഇതുവരെ ഞാൻ എങ്ങും വായിച്ചിട്ടുമില്ല,കേട്ടിട്ടുമില്ല...!* *💠എന്റെ അമ്മയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ശില്പിയും....* *ഗോതമ്പുപൊടി കുഴച്ച്, ശോഷിച്ച കൈയാൽ അവ ഉരുളകളാക്കി,സ്റ്റീൽ പാത്രം കമിഴ്ത്തിവച്ച് അതിനു മുകളിൽ ആ ഗോതമ്പു ഉരുള വച്ചു ഗ്ലാസ്‌ കൊണ്ട് ചപ്പാത്തി പരത്തുന്ന അമ്മയുടെ കഴിവ്...* *അതേ ഗോതമ്പു പൊടികൊണ്ട് കൊഴുക്കട്ട ഉണ്ടാക്കി... കലത്തിനു മുകളിൽ ഒരു തുണി ചുറ്റി കെട്ടി അതിന് മുകളിൽ ആ ആ കൊഴുക്കട്ട വച്ച് പുഴുങ്ങി എടുക്കുന്നത്....അതേ എന്റെ അമ്മയാണ് ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും വിദഗ്ദ്ധയായ ശില്പി.* *എന്റെ അമ്മയാണ് ഏറ്റവും വലിയ അഭിനേത്രി മിഴികൾ നിറയുമ്പഴും അധരത്തിൽ പുഞ്ചിരി പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന അമ്മയോളം മികച്ചയൊരു നടിയെ ഞാനിതുവരെ വേറെ കണ്ടിട്ടില്ല* *പട്ടിണി കിടന്നു, മുണ്ട് മുറുക്കിയുടുത്തു....* *മക്കളെ ഊട്ടി കുഞ്ഞുങ്ങളുറക്കമായാൽ കലത്തിൽ കോരി വച്ച കിണർ വെള്ളം കുടിച്ച്,വിശപ്പടക്കുന്ന എന്റെ അമ്മയോളം ത്യാഗശീലയായ ഒരാളെയും ഞാൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല...* *അതേ ഏറെ അഭിമാനത്തോടെ... അതിലേറെ സന്തോഷത്തോടെ പറയട്ടെ എന്റെ അമ്മ കല്യാണി കുട്ടിയാണ് ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ആർട്ടിസ്റ്റ്... ദി റിയൽ ഹീറോയിൻ....* *ഒരു കാര്യം കൂടി പറയാതെ വയ്യ... കണ്ടു നേരിയ ഒരു ഓർമ്മ മാത്രമേയുള്ളൂ എനിക്കെന്റെ അച്ഛനെ... പകലു മുഴുവനും പണികഴിഞ്ഞു രാത്രി അടുത്ത വീട്ടിലെ മുറ്റത്തു ഒരു മലപോലെ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന തേങ്ങ പൊതിച്ചെടുക്കുന്ന എന്റെ അച്ഛനോളം വലിയൊരു കായികാഭ്യാസിയെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല...* *ആ സ്നേഹവും കരുതലും കുഞ്ഞിലേ നഷ്ട്ടപ്പെട്ടുവെങ്കിലും അതറിയിക്കാതെ വളർത്തിയ എന്റെ അമ്മയെ മറന്നൊരു ജീവിതം എനിക്കില്ല.* *ഇനി ഒരു ജന്മം ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ അച്ഛന്റെയും,അമ്മയുടെയും രണ്ടാമത്തെ മകനായി... ഏട്ടന്റെ അനുജനായി... അനുജത്തികുട്ടിയുടെ കുഞ്ഞേട്ടനായി... ആ കൊച്ചു വീട്ടിൽ തന്നെ എനിക്ക് പിറക്കണം...✍️* *അറിയാതെ വയറ്റിൽ കൈ വച്ചു പോയി... തൊട്ട് മുൻപ് ടി വിയിൽ കണ്ട വാർത്ത കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു...*. *കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പതിനെട്ടു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒരു കുഞ്ഞിന് ജന്മം കൊടുക്കാൻ കഴിയാത്ത എന്റെ വയറ്റിൽ കൈ വച്ചു കണ്ണീരോടെ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു ...* *"നരേന്ദ്രാ....... ഈ വയറ്റിൽ നീ പിറന്നില്ലല്ലോ... നിന്നെ പോലെ ഒരു മകന് ജന്മം കൊടുക്കുന്നതിനോളം പുണ്യം മറ്റെന്തുണ്ട്... അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും നീ എനിക്ക് മകനായി പിറക്കണം..."* *എന്റെ കണ്ണീർ വീണ, അവന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ നോക്കി...കുറച്ചു നേരം ഞാനിരുന്നു പോയി...* *അവന്റെ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് ഗ്രേഡ് ഇടാനുള്ള യോഗ്യത എനിക്കില്ല... ഞാൻ പഠിച്ച ഒരു ഡിഗ്രിയും എനിക്ക് അതിന് അനുമതി നൽകില്ല... കാരണം അവനെഴുതിയത് ജീവിതമാണ്...* *സ്വന്തം രക്തം ചാലിച്ചെഴുതിയ ജീവിതം...* 💞💞💞💞💞💞 *💠ഇന്ന് നിങ്ങൾ മക്കളെങ്കിൽ നാളെ നിങ്ങളും രക്ഷിതാക്കളാവും അതുകൊണ്ട് നാം എന്ന ശില്പം മെനഞ്ഞ ആ ഗ്രേറ്റ് ആര്ടിസ്റ്റുമാരായ നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കാക്കളെ മറക്കരുത് ഒരിക്കലും... നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് വയ്ക്കണം അവരുടെ അവസാന ശ്വാസം വരെയും*🙏🏻🌷

എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടശേഷം വിഷമിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല; വൈകുംമുന്‍പേ അറിയണം By: ഋഷിരാജ് സിങ് ഐ.പി.എസ്. ഋഷിരാജ് സിങ് ഐ.പി.എസ്. കേരളത്തിലെ സീനിയർ ഓഫീസർമാർ സ്കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലും വാർഷികം, മികച്ച വിജയം നേടിയ കുട്ടികൾക്കുള്ള അനുമോദനം, പുതിയ കെട്ടിടങ്ങളുടെ ഉദ്ഘാടനം എന്നിവയ്ക്കും മറ്റും പോകാറുണ്ട്. പക്ഷേ, ഞാൻ പ്രധാനമായും സ്കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലും പോകുന്നത് കുട്ടികളുമായി സംസാരിക്കാൻവേണ്ടിയാണ്. ഞാൻ ട്രാൻസ്പോർട്ട് കമ്മീഷണറായി ജോലി നോക്കുമ്പോൾ ഇന്ത്യയിലും കേരളത്തിലും എന്തുകൊണ്ടാണ് റോഡപകടങ്ങൾ കൂടുന്നത് എന്ന കാര്യം കുട്ടികളെ ബോധവത്കരിക്കാനായി ഇരുനൂറോളം സ്കൂളുകൾ സന്ദർശിക്കുകയുണ്ടായി. ഇതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ സ്കൂൾ, കോളേജുകളിൽ പോകാൻ സാഹചര്യം കിട്ടിയത് എക്സൈസ് കമ്മീഷണറായി ജോലി നോക്കുമ്പോഴാണ്. ഏകദേശം അറുനൂറോളം സ്കൂൾ, കോളേജുകളിൽ സന്ദർശനം നടത്തുകയും ലഹരിയുടെ ഉപയോഗത്തെക്കുറിച്ച് കുട്ടികളിൽ ബോധവത്കരണം നടത്തുകയും ചെയ്തു. സ്കൂളുകളും കോളേജുകളും സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ കുട്ടികളുമായി ആശയവിനിമയം നടത്താൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. കുട്ടികൾക്ക് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ അവസരം നല്കാറുണ്ട്. ഇതിൽനിന്നും എനിക്ക് ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തുന്ന ഒരുപാടു വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. കുട്ടികളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യങ്ങൾ, മറ്റു കുട്ടികളെ തോല്പിച്ച് മുന്നിൽ വരാൻ ടീച്ചർ അല്ലെങ്കിൽ മാതാപിതാക്കൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ, കുട്ടികളുടെ ചിന്തകളും മാനസികപിരിമുറുക്കമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും, വീട്ടിൽ സ്വസ്ഥതയില്ലാത്ത അന്തരീക്ഷം, ആരുമായും ഒരു ബന്ധവുമില്ലാതെ ഒറ്റപ്പെട്ട അവസ്ഥ- ഇതിൽനിന്നെല്ലാം രക്ഷപ്പെടാൻവേണ്ടി മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ അമിത ഉപയോഗത്തിലും ലഹരിവസ്തുക്കളുടെ ഉപയോഗത്തിലും ചെന്നെത്തുന്നു. കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വർഷക്കാലമായി കുട്ടികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയ കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കാൻ ഒരു പുസ്തകമെഴുതാൻ തീരുമാനിച്ചു. കുട്ടികളുടെ സ്വഭാവവും പെരുമാറ്റവും ശരിയായ രീതിയിൽ നിർണയിക്കുന്നതിൽ രക്ഷിതാക്കളുടെ പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. കുടുംബാന്തരീക്ഷം ആരോഗ്യകരമാക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം. സമ്മർദങ്ങളില്ലാതെ കുട്ടികൾക്ക് പഠിക്കാനും അവരുടെ ബാല്യകൗമാരങ്ങൾ ആസ്വദിക്കാനും കഴിയണം. അതിനൊന്നും സാധിക്കാതെവരുമ്പോഴാണ് ലഹരിയുടെ പ്രലോഭനങ്ങളിൽ കുട്ടികൾ പെട്ടുപോകുന്നത്. പുസ്തകം വാങ്ങാം എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടശേഷം വിഷമിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല. വൈകുംമുൻപേ ചെയ്യേണ്ടതായ കാര്യങ്ങളുണ്ട്. അധ്യാപകരും കുട്ടികളും, പ്രത്യേകിച്ച് രക്ഷിതാക്കളും ജാഗ്രതയോടെ ചെയ്യേണ്ടതായ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചനകളാണ് ഈ പുസ്തകത്തിൽ. എന്റെ ബാല്യകൗമാരങ്ങളെ ഇന്നത്തെ കുട്ടികളുടെതുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങൾ- അതെല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളുമായി പങ്കുവെക്കുകയാണ്. വളരെ ഗൗരവത്തോടെ ഇക്കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ നോക്കിക്കാണുമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ. ഋഷിരാജ് സിങ് ഐ.പി.എസ്. മാതൃഭൂമി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വൈകും മുൻപേ എന്ന പുസ്തകത്തിന് എഴുതിയ ആമുഖം പുസ്തകം ഓൺലൈനിൽ വാങ്ങാം Content Highlights: Rishiraj Singh IPS New Malayalam book Mathrubhumi Books Tags : Rishiraj Singh IPS Comment On This Article ! Get daily updates from Mathrubhumi.com 

വിക്ഷേപം ആവരണം ഇവയാണ് മായയുടെ രണ്ടുശക്തികള്‍. വിക്ഷേപശക്തി ലിംഗദേഹം മുതല്‍ ബ്രഹ്മാണ്ഡം വരെയുള്ള സകലതും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ആവരണശക്തി ദ്രഷ്ടാവിനും ദൃശ്യത്തിനുമിട യ്ക്കുള്ള അന്തരവും ബ്രഹ്മത്തിനും സൃഷ്ടി ക്കും തമ്മിലുള്ള അന്തരത്തെയും ആവരണം ചെയ്യുന്നു. അത് ബന്ധനാത്മകമാണ്. ചേതനയുടെ പ്രതിബിംബം കാരണ രൂപത്തി ലുള്ള പ്രകൃതിയില്‍ നിഹിതമാകുമ്പോള്‍ ലോകത്തില്‍ കാര്യകാരിയായ ജീവന്‍ ഉണ്ടാ കുന്നു. സരസ്വതീരഹസ്യോപനിഷത്ത്

*ഷഡ്തിലാ ഏകാദശി* _ഫെബ്രുവരി 7 ഞായർ (07/02/2021)_ 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 ഹിന്ദു കലണ്ടറിലെ ‘മാഗ്’ മാസത്തിൽ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിന്റെ (ചന്ദ്രന്റെ ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഘട്ടം) പതിനൊന്നാം ദിവസമാണ് ഷഡ്തിലാ ഏകാദശി ആചരിക്കുന്നത്, ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടറിൽ തീയതി സാധാരണയായി ജനുവരി - ഫെബ്രുവരി മാസത്തിൽ വരുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഈ ഏകാദശി ആഘോഷിക്കുന്നത് ഹിന്ദു മാസമായ ‘മാഗ്’ മാസത്തിലാണ്, ചില സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഹിന്ദു കലണ്ടറിലെ ‘പോഷ്’ മാസത്തിലാണ് ഇത് ആചരിക്കുന്നത്. മറ്റ് ഏകാദശി ആചരണങ്ങളെപ്പോലെ, വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിനും ഈ ദിവസം ഒരു ഉപവാസം ആചരിക്കുന്നതിനും ഷഡ്തില ഏകാദശി സമർപ്പിതമാണ്; ഭക്തർക്ക് അവരുടെ എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും നിർഭാഗ്യങ്ങളും അവസാനിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. ഷഡ്തിലാ ഏകാദശിയെ ‘മാഗ് കൃഷ്ണ ഏകാദശി’, ‘ടിൽഡ ഏകാദശി’, അല്ലെങ്കിൽ ‘സട്ടില ഏകാദശി’ എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഇത് ‘ആറ്’ എന്നും ‘ടിൽ’ എന്നർത്ഥം ‘എള്ള്’ എന്നും അർത്ഥമാക്കുന്നു. ഈ ദിവസം ടിൽ അല്ലെങ്കിൽ എള്ള് ആറ് വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മതപരമായ യോഗ്യതകളും ആത്മീയ ശുദ്ധീകരണവും നൽകുന്നതിനാൽ ‘ടിൽ’ ഉപയോഗം ഈ ദിവസം വളരെ ശുഭമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ദിവസം ദരിദ്രർക്കും വിശപ്പുള്ളവർക്കും എള്ള് ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ വലിയ സൂചനയുണ്ട്. ഷട്ട് തില ഏകാദശിയിൽ എള്ള് വിത്തും വെള്ളവും പൂർവ്വികർക്കും പൂർവ്വികർക്കും സമർപ്പിക്കുന്ന ഒരു സമ്പ്രദായമുണ്ട്. ഒരാളുടെ ജീവിതകാലത്ത് ചെയ്ത ഒരു വ്യക്തിയുടെ എല്ലാ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും പാപങ്ങളും കഴുകിക്കളയാനുള്ള മേധാവിത്വവും ഈ ഏകാദശിക്ക് ഉണ്ട്. 🍁 _ഐതിഹ്യം_ മതവിശ്വാസമനുസരിച്ച്, വിഷ്ണുവിനെ കാണാൻ നാരദ് മുനി വൈകുണ്ഡം സന്ദർശിക്കുകയും ഷടഡ്തില ഏകാദശി വ്രത്തിന്റെ (ഉപവാസം) പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. നാരദ് മുനി വിഷ്ണുവിനെ നിർബന്ധിച്ചതിന് ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, പുരാതന കാലത്ത്, ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വിധവയായ ഭാര്യ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു, അവൾ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഭക്തയായിരുന്നു, പലപ്പോഴും എന്നെ പൂർണ്ണ ബഹുമാനത്തോടെയും ഹൃദയത്തിൽ ഭക്തിയോടെയും ആരാധിച്ചിരുന്നു. എന്റെ അനുഗ്രഹം തേടാനായി അവൾ ഒരു മാസം മുഴുവൻ ഉപവസിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം എല്ലാ ഉപവാസങ്ങളിൽ നിന്നും ശുദ്ധമായിത്തീർന്നു, പക്ഷേ അവൾ ഒരിക്കലും ബ്രാഹ്മണർക്കും ദേവന്മാർക്കും ഭക്ഷണം നൽകിയില്ല. അതിനാൽ ഈ സ്ത്രീ സ്വർഗത്തിൽ തൃപ്തികരമല്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ ഒരു സാധു / ബ്രാഹ്മണന്റെ വേഷം ധരിച്ച് അവളെ സന്ദർശിച്ചു. ഞാൻ അവളോട് ദാനം ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഒരു ചെളി കൂട്ടി എന്റെ കൈകളിൽ സൂക്ഷിച്ചു. ഞാൻ അത് തിരികെ ധാമിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞ് അവൾ മരിക്കുകയും വൈകുണ്ഡത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അവർക്ക് ഒരു കുടിലും മാങ്ങയും നൽകി. ഒരു ശൂന്യമായ കുടിലിൽ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ വിഷമിച്ചു, ഞാൻ ഒരു ഭക്തനായിരിക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് എന്തിനാണ് ഒരു ശൂന്യമായ കുടിലുണ്ടായതെന്ന് ചോദിച്ചു. ഇതെല്ലാം കാരണം നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം ദാനം ചെയ്യാത്തതും എനിക്ക് ചെളി കൈമാറുന്നതുമാണ്. അപ്പോൾ ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു, നിങ്ങളുടെ കുടിലിന്റെ കവാടങ്ങൾ തുറക്കരുത്, ദേവ് പെൺകുട്ടികൾ നിങ്ങളോട് ഷഡ്തില ഏകാദശി വ്രത്തിന്റെ മുഴുവൻ ആചാരങ്ങളും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ. ദേവ് പെൺകുട്ടികൾ പറഞ്ഞതുപോലെ അവൾ പിന്തുടർന്നു. ഉപവാസത്തിന്റെ ഫലമായി അവളുടെ കുടിലിൽ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും വിളകളും നിറഞ്ഞു. അതിനാൽ, ഹേ നരാദ്, ഏകാദശിയുടെ ഈ നോമ്പ് നിർവഹിക്കുകയും ഭക്ഷണവും എള്ള് വിത്തുകളും സംഭാവന ചെയ്യുന്ന ഏതൊരാൾക്കും അനുഗ്രഹവും സമ്പത്തും രക്ഷയും ലഭിക്കുന്നു. കറുത്ത പക്ഷത്തിലെ ഷഡ്തിലാ ഏകാദശി ഹീന പാപങ്ങൾ ചെയ്തവരെ കൂടി പാപ വിമുക്തരാക്കാൻ ഇതിന് കഴിയുമെന്നാണ് വിശ്വാസം. എളളാണ് വ്രതാവസരത്തിലെ മുഖ്യ ഉപയോഗ വസ്തു. ആറു പ്രകാരത്തിൽ ഉപാസിക്കണം. അതുകൊണ്ട് ഷഡ്തിലായെന്ന് പേരുവന്നു. എളളിട്ട ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, എള്ളിവെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുക, എള്ള് ദാനം ചെയ്യുക, എള്ള് ചേർത്ത പായസം നിവേദിക്കുക, എള്ള് ബലിയായി അർപ്പിക്കുക, എള്ള് ഭിക്ഷയാക്കുക. ഇഹലോകാഭിവൃദ്ധിയും വൈകുണ്ഠ പ്രാപ്തിയും ഉണ്ടാകും 🍁 _ഏകാദശി വ്രതം_ " വ്രതാനാമപി സര്‍വ്വേഷാം, മുഖ്യമേകാദശിവ്രതം "- അതായത്‌ എല്ലാ വ്രതങ്ങളിലും വച്ച്‌ മുഖ്യമായത്‌ ഏകാദശിവ്രതം എന്ന് പ്രമാണം. ഏകാദശിയുടെ ഒരു വിവരണം .ചാന്ദ്ര മാസ-കാലഗണയയിലെ പക്ഷങ്ങളിലെ പതിനൊന്നാമത്തെ തിഥിയാണ് ഏകാദശി. അമാവസിക്കും പൗർണ്ണമിക്കും ശേഷം പതിനൊന്നാമത്തെ തിഥിയായിട്ടാണ് ഏകാദശി വരുന്നത്. ഏതു പക്ഷത്തിൽ വരുന്നു എന്നതനുസരിച്ച്, ശുക്ലപക്ഷ ഏകാദശി എന്നും കൃഷ്ണപക്ഷ ഏകാദശി എന്നും രണ്ടു ഏകാദശികൾ ഒരു ചാന്ദ്ര മാസത്തിൽ വരുന്നു. ഒരു വർഷത്തിൽ സാധാരണ 24 ഏകാദശികൾ ഉണ്ടാകും, 25 എണ്ണവും ആകാം. ഹൈന്ദവ വിശ്വാസങ്ങളിൽ ഏകാദശി പ്രധാനമായ ദിവസമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ദിനത്തോടനുബന്ധിച്ചു ഒരനുഷ്ഠാനമാണ് ഏകാദശി വൃതം. മഹാഭാരതത്തിലെ ഭഗവദ്ഗീത അർജ്ജുനന് കൃഷ്ണൻ ഉപദേശിച്ചത് ഏകാദശിയിലാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. സൂര്യോദയത്തിന് ദശമി ബന്ധമുള്ള ഏകാദശിയ്ക്ക് ഭൂരിപക്ഷ ഏകാദശി എന്നും ദ്വാദശി ബന്ധമുള്ള ഏകാദശിയ്ക്ക് ആനന്ദപക്ഷം എന്നും പറയുന്നു. ഏകാദശിയുടെ അവസാനത്തെ 15 നാഴികയും ദ്വാദശിയുടെ ആദ്യത്തെ 15 നാഴികയും കൂടിയതിന് ഹരിവാസരം എന്നും പറയുന്നു. ഇഹലോകസുഖവും പരലോകസുഖവും ഫലം. ദശമിയും ദ്വാദശിയും ഒരിക്കലൂണ്. ഏകാദശിനാൾ പൂർണ്ണ ഉപവാസം അനുഷ്ടിക്കണം. ഭജന, സത്സംഗം, പുണ്യക്ഷേത്രദർശനം ഇവ നടത്തി ദ്വാദശിനാൾ പാരണ കഴിച്ചു വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കണം. വെളുത്തപക്ഷം ഏകാദശിയാണു ഉത്തമം. എല്ലാ നിലയിലുള്ളവർക്കും ഏകാദശി വ്രതാനുഷ്ഠാനാം പരമൗഷധമായി വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്. സംസാരാഖ്യമഹാഘോരദുഃഖിനാം സർവ്വദേഹിനാം ഏകാദശ്യുപവാസോയം നിർമ്മിതം പരമൗഷധം. കറുത്ത പക്ഷത്തിലെ ഷഡ്തിലാ ഏകാദശി ഹീന പാപങ്ങൾ ചെയ്തവരെ കൂടി പാപ വിമുക്തരാക്കാൻ ഇതിന് കഴിയുമെന്നാണ് വിശ്വാസം. എളളാണ് വ്രതാവസരത്തിലെ മുഖ്യ ഉപയോഗ വസ്തു. ആറു പ്രകാരത്തിൽ ഉപാസിക്കണം. അതുകൊണ്ട് ഷഡ്തിലായെന്ന് പേരുവന്നു. എളളിട്ട ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, എള്ളിവെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുക, എള്ള് ദാനം ചെയ്യുക, എള്ള് ചേർത്ത പായസം നിവേദിക്കുക, എള്ള് ബലിയായി അർപ്പിക്കുക, എള്ള് ഭിക്ഷയാക്കുക. ഇഹലോകാഭിവൃദ്ധിയും വൈകുണ്ഠ പ്രാപ്തിയും ഉണ്ടാകും ഏകാദശി വ്രതാനുഷ്ഠാനം ഇന്നത്തെ ജീവിതസാഹചര്യത്തിനനുസൃതമായി വളരെ ചുരുങ്ങിയ ആചാരരീതിയിലാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ദശമി-ഏകാദശി-ദ്വാദശി എന്നീ മൂന്ന് ദിനങ്ങള്‍ ഏകാദശിവ്രതത്തിന് വളരെ പ്രാധാന്യമര്‍ഹിയ്ക്കുന്നു. ദശമിനാളില്‍ ഒരുനേരം മാത്രം അരിയാഹാരം കഴിയ്ക്കാം. ഏകാദശിനാളില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി ഉപവസിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം. ജലപാനംപോലും പാടില്ല. അതിനുസാധിയ്ക്കാത്തവര്‍ക്ക് അരിഭക്ഷണം മാത്രം ഒഴിവാക്കി വ്രതമനുഷ്ഠിയ്ക്കാം. ഗോതമ്പ്, ചാമ, എന്നിവ കൊണ്ടുള്ള ലളിത വിഭവങ്ങളും പയര്‍ പുഴുക്ക്, പഴവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ എന്നിവയും ഭക്ഷിയ്ക്കാം. ഏകാദശിനാളില്‍ വിഷ്ണുക്ഷേത്രദര്‍ശനം നടത്തണം. പകലുറക്കവും പാടില്ല. ഈ മഹാപുണ്യദിനത്തില്‍ രാത്രിയും ഉറങ്ങാതെ വിഷ്ണുനാമമന്ത്രജപത്തോടെ കഴിയുന്നതും മൗനം ഭജിയ്ക്കുന്നതും വളരെ ഉത്തമം.. ദ്വാദശിനാളില്‍ ഹരിവാസരസമയം കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണ് പാരണ വീട്ടേണ്ടത്. വ്രതസമാപ്തിയില്‍ തുളസീതീര്‍ത്ഥം സേവിച്ചശേഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വ്രതമവസാനിപ്പിക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് പാരണ വീട്ടുക. ഈ സുദിനത്തില്‍ തുളസീതീര്‍ത്ഥമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കഴിയ്ക്കാതെയിരിക്കുന്നവരുണ്ട്. അതിനുസാധിയ്ക്കാത്തവര്‍ക്ക് ഒരു നേരംമാത്രം അരിയാഹാരം കഴിയ്ക്കുകയുമാവാം. ദ്വാദശി കഴിയുന്നതിനുമുന്‍പ് തുളസീതീര്‍ത്ഥം സേവിച്ച് പാരണവീട്ടണമെന്നാണ് മാനദണ്ഡം. ഏകാദശിയുടെ അവസാനത്തെ 15 നാഴികയും ദ്വാദശിയുടെ ആദ്യത്തെ 15 നാഴികയും ഒത്തുചേരുന്ന ഹരിവാസര മുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍ ഒന്നുംതന്നെ ഭക്ഷിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുന്നത് അത്യുത്തമം. ഈ സമയത്ത് മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മഹനീയ സാമീപ്യം വളരെ കൂടുതലായി ഭൂമിയില്‍ അനുഭവപ്പെടുമെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഹരിവാസര സമയത്ത് നടത്തുന്ന മഹാവിഷ്ണു ഭജനം പരിപൂര്‍ണ്ണഫലസിദ്ധി നല്‍കുമെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. 🍁 _ഹരിവരാസരം സമയം_ ഷട്തില എകദശി അവസാനിക്കുന്ന സമയം 07:05:20 to 09:17:25 on 8, ഫബ്രുവരി (ന്യൂഡൽഹി) സമയ ദൈര്‍ഘ്യം : 2 മണിക്കൂർ 12 ‌മിനിററ്

ഇല്ലാത്തത് ഉണ്ടാക്കണമെന്ന ദുഃഖം പിന്നെ അത് കിട്ടിയാൽ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്നുള്ള ദുഃഖം അഥവാ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അതോർത്തു ദുഃഖം മരണം അടുക്കുമ്പോൾ എല്ലാം വിട്ടു പോകണമോ എന്നുള്ള ദുഃഖം . അങ്ങനെ ജീവിതം ദുഃഖമയം.ഭഗവാനെ അഭയം പ്രാപിച്ചു ദുഃഖം മാറ്റണം...പുതു വർഷം അത് സാധിക്കട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു.

അവിശ്വസനീയമായ യാഥാർഥ്യം. 2016 ഏപ്രിൽ 24 ന് ഡെഹ്റാഡൂൺ മാരത്തോണിൽ അവസാന നിമിഷം, അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരാൾ പങ്കെടുത്തു. അദ്ദേഹം അവിടെ ഒരു വിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വന്നതായിരുന്നു. അവിടെ ഒരു മാരത്തോൺ നടക്കാൻ പോകുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ആസക്തിയായി. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഓടാനുള്ള യാതൊരു തെയ്യാറെടുപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഷൂസ് പോലും. എന്നാലും വേണ്ടെന്നു വെക്കാൻ അദ്ദേഹം തെയ്യാർ അല്ലായിരുന്നു. അവിടത്തെ പാറ പോലെ ഉറച്ച മണ്ണിൽ, ചെങ്കുത്താ യ പാതകളിൽ അദ്ദേഹം 5 കിലോമീറ്റർ നഗ്നപാദനായി ഓടി, 31 മിനിറ്റിൽ. നിശ്ചയ ദാർഢ്യത്തിന്റെ ഉദാത്തമായ ഒരു ഉദാഹരണം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രായം കേട്ടാൽ ഞെട്ടാൻ തെയ്യാറായിക്കോളു. 118 വയസ്സ്. അവിടെ ഞാൻ 21 കിലോമീറ്റർ ഓട്ടത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. 1897 ഒക്ടോബർ 6ന് ഉത്തർ പ്രദേശിലെ ഹസ്തിനപ്പൂർ എന്ന സ്ഥലത്ത് ജനിച്ച അദ്ദേഹം, രാജ്യത്ത് ഉടനീളം നിരവധി മാരത്തോണുകളിൽ പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്. വാസ്തവം പറഞ്ഞാൽ ഇതേ വരെ എത്ര മാരത്തോണിൽ പങ്കെടുത്തു എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് പോലും അറിയില്ല. ഇവർക്കൊക്കെ മറ്റു കളിക്കാരെ പോലെ റെക്കോർഡ് സൂക്ഷിക്കുവാൻ വേറെ ആൾക്കാർ ഒന്നുമില്ല. മാരത്തോൺ കൂടാതെ ഹൃസ്വ ദൂര ഓട്ടങ്ങൾ ആയ 100,200,400,800 മീറ്റർ ഓട്ട മത്സരങ്ങളിലും അദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്. 2014 ഫെബ്രുവരിയിൽ കോയമ്പത്തൂരിൽ നടന്ന മുതിർന്ന പൗരന്മാരുടെ കായിക മേളയിൽ 200 മീറ്റർ 46.74 സെക്കൻഡിൽ ഓടി റെക്കോർഡ് സൃഷ്ടിച്ചു. 2014 സെപ്റ്റംബറിൽ ജപ്പാനിൽ വെച്ചു നടന്ന ഏഷ്യൻ ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിലും അദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്. 100 വയസ് കഴിഞ്ഞ എല്ലാവരും ഒരു വിഭാഗത്തിലാണ്. അതിനു മുൻപ് ഓരോ 5 വയസ്സിനും പ്രത്യേക വിഭാഗമാണ്, 65-70, 90-95 എന്ന പോലെ. 2013 ഡിസംബറിൽ അദ്ദേഹം കൊച്ചി അന്താരാഷ്ട്ര മാരത്തോണിൽ 21 കിലോമീറ്റർ ഓട്ടത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. ഓട്ടത്തിന് ശേഷം മൈതാനത്തിൽ നടക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് ഹിന്ദു പത്രത്തിന്റെ ലേഖകൻ എഴുതി "ഇദ്ദേഹത്തെ കണ്ടാൽ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ കാറിൽ വന്ന് ഇറങ്ങിയതാണെന്നു തോന്നും" 21 കിലോമീറ്റർ ഓട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമയം 2.28 മണിക്കൂറാണ്. ആറടി ഉയരമുള്ള, അരോഗദൃഢഗാത്രനായ ധരംപാൽ, ചിട്ടയായ ദിനചര്യ അനുഷ്ഠിക്കുകയാണെങ്കിൽ എങ്ങനെ ആരോഗ്യത്തോടെ ജീവിക്കാം എന്നതിന് ഒരു മകുടോദാഹരണമാണ്. പുകവലിയോ, മദ്യപാനമോ ഇല്ലാത്ത അദ്ദേഹം സസ്യാഹാരിയാണ്. അര നൂറ്റാണ്ടു മുൻപ് അദ്ദേഹം നെയ്യ് ഉപേക്ഷിച്ചു. ദിവസവും 4 മണിക്ക് എഴുന്നേൽക്കുന്ന അദ്ദേഹം, കാലത്ത് 4 കിലോമീറ്റർ ഓടും. നിരവധി ഔഷധ സസ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് (തുളസിയും, വേപ്പിലയും സഹിതം, കറിവേപ്പില അല്ല) അദ്ദേഹം സ്വയം ഉണ്ടാക്കുന്ന ചമ്മന്തി, ഭക്ഷണത്തിലെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്. മീററ്റ് അടുത്തുള്ള ഗുദ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ഭാര്യയോടൊപ്പം താമസിക്കുന്ന അദ്ദേഹം, ഒരു ചെറിയ കർഷകനാണ്. കാർഷിക വൃത്തിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന തുച്ഛമായ വരുമാനമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതമാർഗം. രാജ്യത്തിനു അകത്തും പുറത്തും നിരവധി മാരത്തോണുകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് താല്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിലും, സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി അതിനു അനുവദിക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പകുതി പ്രായം ഉള്ളവർ പോലും കടന്നു ചെല്ലാൻ മടിക്കുന്ന മേഖലയിൽ, വെന്നിക്കൊടി പറത്തിയ പാവപ്പെട്ട, ഈ ഗ്രാമീണ കായിക താരത്തെ സഹായിക്കാൻ ആരും മുന്നോട്ട് വന്നില്ല. കോടികൾ സാമ്പാദിക്കുന്ന കായിക താരങ്ങളെ Sponsor ചെയ്യാൻ വ്യക്തികൾക്കും, സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും യാതൊരു ക്ഷാമവും ഇല്ലാത്ത നാടാണ് ഇതെന്ന് ഓർക്കണം. മാരത്തോണിന് ശേഷം ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് സംസാരിച്ചു. ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കാത്ത ശുദ്ധനായ, നിഷ്കളങ്കനായ, വിനീതനായ ഒരു ഗ്രാമീണനാണ് അദ്ദേഹം. ഡൽഹിയിൽ എത്തിയ ശേഷം ഞാൻ വീണ്ടും പലപ്പോഴും ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു. അപരിചിതൻ ആയ ഒരാൾ ഫോൺ വിളിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഖവിവരങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നു എന്ന കാര്യം അദ്ദേഹത്തെ ഹർഷപുളകിതനാക്കി. ഡൽഹിയിൽ വരുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു Miss call, തരണം എന്ന് ഞാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൈസ ചിലവാക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി. എന്റെ താമസ സ്ഥലത്തേക്ക്ചി ക്ഷണിക്കുകയും, കേരളീയ വിഭവങ്ങളോട് കൂടിയുള്ള ഒരു ഭക്ഷണവും ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. ചില നല്ല മനുഷ്യർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫോൺ Recharge ചെയ്തു കൊടുക്കാറുണ്ടെന്നും, കൊച്ചിയിൽ വെച്ച് ഒരു അപരിചിതൻ അദ്ദേഹത്തിന് 500 രൂപ കൊടുത്തെന്നും നന്ദിയോടെയും, ആവേശത്തോടു കൂടിയും അദ്ദേഹം സ്മരിച്ചു. കന്യാകുമാരി മുതൽ കശ്മീർ വരെ 100 ദിവസം കൊണ്ട് നടക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ലക്ഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത്രയും കഴിവും, നിശ്ചയദാർഢ്യവും ഉള്ള ഒരു വ്യക്തിയെ കുറിച്ച് പുറം ലോകത്തിന് മാത്രമല്ല, കായിക ലോകത്തിനു തന്നെ പരിമിതമായ അറിവേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. സഹസികമായ ഈ യാത്രയിൽ എത്ര പേർ പങ്ക് ചേരും എന്ന കാര്യം ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം ആയിരുന്നു. എന്റെ മുഖപുസ്തകത്തിലെ Open Page ഇൽ 2016 ഏപ്രിലിൽ ഞാൻ ഇദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് ഇംഗ്ലീഷിൽ എഴുതിയ ലേഖനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഖ്യാതി പരത്തുന്നതിൽ സഹായിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് പുറം ലോകത്തെ അറിയിക്കുന്നതിൽ ഒരു എളിയ പങ്ക് വഹിച്ച എനിക്കു ലഭിച്ച ചരിതാർഥ്യർത്തിനും, ആത്മസംതൃപ്തിക്കും അളവില്ലായിരുന്നു. എനിക്ക് മുഖപുസ്തകത്തിൽ 90 കഴിഞ്ഞ ഒരേ ഒരു സുഹൃത്തേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു, മഹാകവി അക്കിത്തം. ധരംപാൽജിയുടെ അത്ഭുതകരമായ, അവിശ്വസനീയമായ കഥ കേട്ടിട്ട് എല്ലാവർക്കും ചുരുങ്ങിയത് 20-30 വയസ്സ് കുറഞ്ഞത് പോലെ തോന്നുന്നുണ്ടാവും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ 60 ഉം 70 ഉം 80 ഉം കഴിഞ്ഞ എല്ലാ കുട്ടികളും ചിട്ടയായ ദിനചര്യയും, വ്യായാമവും പരിശീലിച്ചാൽ ആരോഗ്യത്തോടെ ഇനിയും അനവധി കാലം ജീവിക്കാം. ധരംപാൽജിക്ക് ശതകോടി പ്രണാമം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അത്യപൂർവമായ നേട്ടങ്ങൾ നിരവധി തലമുറകൾക്ക് പ്രചോദനം ആവട്ടെ, അവരെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കട്ടെ!!! അസാധാരണമായ കഴിവുകൾ ഉള്ള, വിവിധ മേഖലകളിൽ പ്രാഗൽഭ്യം തെളിയിച്ച, പ്രതിഭാശാലികൾ ആയ, ആരുമാരും അറിയപ്പെടാത്ത അപൂർവം വ്യക്തികളെങ്കിലും രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ കോണുകളിൽ കണ്ടേക്കാം. അവരെയൊക്കെ കണ്ടു പിടിച്ചു പരിപോഷിപ്പിക്കാനും, ആദരിക്കാനും നമ്മുടെ ജനസേവകർക്കും, മാധ്യമ വീരന്മാർക്കും സമയമോ, സൗകര്യമോ ഇല്ല.

🌀🔥എന്താണ് യാമങ്ങൾ?🔥🌀 🏮ॐ═══卐★●°●ॐ●°★卐═══ॐ🏮 [⒣⒤⒩⒟⒰ ⒲⒜⒴ ⒪⒡ ⒧⒤⒡⒠] സരസ്വതീയാമം എന്ന് കേൾക്കാത്തവരുണ്ടാകില്ല. സരസ്വതീയാമത്തിന്റെ മറ്റൊരു പേരാണ് ബ്രാഹ്മ മുഹൂർത്തം. നമ്മുടെ കവികളും എഴുത്തുകാരുമൊക്കെ ധാരാളമായി വർണ്ണിച്ചെഴുതിയിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് സരസ്വതീയാമത്തേയും ബ്രാഹ്മ മുഹൂർത്തത്തേയും ഒക്കെ പറ്റി കേൾക്കാത്തവരുണ്ടാകില്ല എന്നാൽ ഇതല്ലാതെ വേറേയും യാമങ്ങളുണ്ട്. അവയെ ചുരുക്കത്തിൽ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടാം. ഏഴരനാഴിക സമയമാണ് ഒരു യാമം അതായത് മൂന്നുമണിക്കൂർ ആദ്യത്തെ യാമം തുടങ്ങുന്നത് പുലർച്ചെ ഏകദേശം 3 മണിക്കാണ്. 3 മുതൽ 6 വരെയാണ് സരസ്വതീയാമം കാലദേശങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഉദയ സമയം മാറുന്നതനുസരിച്ച് യാമം തുടങ്ങുന്ന സമയത്തിന് മാറ്റമുണ്ടാകും 3 മണിക്കൂർ ദൈർഘ്യമുള്ള 8 യാമങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് ഒരു ദിവസം. 8 യാമങ്ങൾ അഷ്ട ലക്ഷിമാരുടെ ആവാസ സമയമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ആദ്യം വിദ്യാലക്ഷ്മിയുടെ യാമമാണ് വിദ്യാലക്ഷ്മിയെ ആണ് സരസ്വതി എന്ന് പറയുന്നത്. അതിനാൽ സരസ്വതീയാമം എന്ന് ആദ്യയാമത്തെ പറയുന്നു. സരസ്വതീ യാമം 3AM മുതൽ 6AM ധനലക്ഷ്മി യാമം 6AM മുതൽ 9AM ആദിലക്ഷ്മി യാമം 9AM മുതൽ 12PM ധാന്യലക്ഷ്മീ യാമം 12PM മുതൽ 3PM ഗജ ലക്ഷ്മി യാമം 3PM മുതൽ 6PM സന്താന ലക്ഷ്മി യാമം 6PM മുതൽ 9PM വീര ലക്ഷ്മീ യാമം 9PM മുതൽ 12AM വിജയലക്ഷ്മീ യാമം 12AM മുതൽ 3AM സരസ്വതിയാമം 💢●●●●●ॐ🔥🔱🔥ॐ●●●●●💢 മനസ്സ് ഏറ്റവും ശാന്തവും ഏകാഗ്രവുമായിരിക്കുന്നത് ബ്രാഹ്മമുഹൂർത്തത്തിലാണ്. രാത്രിയുടെ നാലാം യാമത്തിൽതന്നെ നാം നിദ്ര വിട്ട് എഴുന്നേൽക്കണം. സൂര്യോദയത്തിനു മൂന്നു മണിക്കൂർ മുമ്പാണ് ബ്രാഹ്മമുഹൂർത്തം ആരംഭിക്കുന്നത്. സൂര്യോദയത്തിന് 48 മിനിറ്റ് മുമ്പു വരെ ബ്രാഹ്മമുഹൂർത്തം ഉണ്ട്. രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമം. (ഏഴരനാഴികകൂടിയ സമയമാണ് ഒരു യാമം) പ്രഭാതക്കാലം. ‘സരസ്വതിയാമം’ എന്നു പറയും. ഈ സമയം ബ്രഹ്മാവ് ഉണർന്നിരിക്കുന്നതിനാൽ ധർമപത്നിയായ സരസ്വതീദേവിയും ഉണർന്നിരിക്കും. അതിനാൽ ഈ സമയത്ത് ഉണരുന്നത് ഐശ്വര്യകരമാണ്. ഈ യാമത്തെ സരസ്വതിയാമം എന്നും പറയുന്നു. സരസ്വതി വിദ്യാദേവതയാണ്. ഈ സമയത്ത് എഴുന്നേറ്റു പഠിച്ചാൽ കാര്യങ്ങൾ വളരെ വേഗം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഗവേഷണത്തിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. രാത്രിയിലെ 4 യാമങ്ങൾ മറ്റു പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു അവ പാർവതീയാമം, ദുർഗായാമം, ഭദ്രകാളീയാമം, സാരസ്വതീയാമം. ഒരു യാമം 3 മണിക്കൂർ. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്ന സമയം 6PM മുതൽ 9PM വരെ പാർവതിയാമം 9PM മുതൽ 12AM വരെ ദുർഗാ യാമം 12AM മുതൽ 3AM വരെ ഭദ്രകാളീയാമം 3AM മുതൽ 6AM വരെ സരസ്വതീയാമം ഭദ്രകാളീ യാമത്തിനു മുൻപ് ഉറങ്ങണം - അതായതു 12AM നു മുൻപേ ഉറങ്ങണം. സരസ്വതീ യാമം ഉണർന്നു ഇരിക്കണം. അതായതു 3AM കഴിഞ്ഞാൽ ഉണർന്നു ഇരിക്കാൻ നല്ലതു. സൂര്യോദയത്തിനു മുൻപേ ഉണരണം (ഉദയ അസ്തമന സമയത്തിനു അനുസരിച്ചു ഇത് മാറും. ഉദയം 6AM അസ്തമനം 6PM എന്ന രീതിയിൽ ആണ് ഉദാഹരണം) ഭദ്രകാളീ യാമത്തിൽ തന്ത്ര ഉപാസകർക്ക് മാത്രം ഉണർന്നു ഇരിക്കാം) ✿❁══❁★🔥🚩🔥★❁══❁✿ 👑മഹത്തായ സനാതന ധർമ്മ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഒരു കണ്ണിയാകാൻ കഴിഞ്ഞത് ജന്മാന്തര സുകൃതമായി കാണുന്നു...👑 ✿═══❁★☬ॐ☬★❁═══✿ ഇത് അറിയാനും അറിയിക്കാനുമാണ്. വാദിക്കാനും ജയിക്കാനുമല്ല. നിങ്ങളുടെ സ്വതന്ത്ര ബുദ്ധിയിൽ ശരിയെന്ന് തോന്നുന്നു കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുക. ആത്മീയതയുടെ പാതയിൽ മഹത്തായ അറിവ്‌ പകർന്ന് നൽകിയവരോടുള്ള കടപ്പാട് വിനയപൂര്‍വ്വം സ്മരിക്കുന്നു...👣🙏 ☬ॐ❁══✿🔥🚩🔥✿══❁ॐ☬ ✍*H͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚I͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚N͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚D͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚U͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚ W͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚A͚͚͚͚͚͚͚͚͚͚Y͚͚͚͚͚͚͚͚͚ O͚͚͚͚͚͚͚F͚͚͚͚͚͚ L͚͚͚͚I͚͚͚F͚͚E͚*© ║▌█║▌█║▌█|█║█║ *ഹിന്ദു ജീവിതശൈലി* ✍© ✿❁══❁★🔥🚩🔥★❁══❁✿

നമ്മുടെ മനസ്സ് ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഷയത്തില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ മറ്റു ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം ന‍ാം അറിയാറില്ല. കാണാനും കേള്‍ക്കാനും അറിയാനും ഒക്കെ മനസ്സ് വേണം. നമ്മുടെ എല്ലാ ചിന്തകളും ഗ്രഹിക്കലും മറ്റും നടക്കുന്നത് മനസ്സ് മുഖേനയാണ്. ന‍ാം ഗാഢമായി ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ മറ്റൊന്നും അറിയുന്നില്ല, കാണുന്നില്ല, കേള്‍ക്കുന്നില്ല, ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, കാമക്രോധാദികളുമില്ല. അതായത്, ഗാഢനിദ്രയില്‍ നമ്മുടെ മനസ്സ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നില്ല എന്നുപറയ‍ാം. ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റു കഴിഞ്ഞിട്ട് ന‍ാം പറയുന്നു "ഉറക്കം സുഖമായിരുന്നു" എന്ന്. മനസ്സ് ഉറങ്ങിയിട്ടും ന‍ാം സുഖമായിരുന്നത് എങ്ങനെ? ആരാണ് സുഖമായി ഇരുന്നത്? മനസ്സാണോ? അല്ല. കാരണം മനസ്സുറങ്ങിയിട്ടും ഞാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ "ഞാന്‍" ആണ് അറിയുന്നത് സുഖമായി ഉറങ്ങി എന്ന്. ആരാണീ സുഖമായുറങ്ങിയ "ഞാന്‍"? ഞാന്‍ ഉണ്ട് എന്ന അഖണ്ഡമായ ബോധം അഥവാ പ്രജ്ഞ എന്ന് ഭാരതീയ തത്ത്വചിന്തകര്‍ ഇതിനെ പറയുന്നു. ആ ബോധത്തെയാണ് ബ്രഹ്മം എന്നും ശിവം എന്നും ഈശ്വരന്‍ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നത്. അതാണ്‌ അവനവന്റെ ഉള്ളിലിരിക്കുന്ന ഉണ്മ അഥവാ പരമസത്യം അഥവാ പൊരുള്‍. ആ ഉണ്മയില്‍ മനസ്സു മുഖാന്തിരം പലതരം രൂപങ്ങളും നാമങ്ങളും ചിന്തകളും സങ്കല്‍പ്പങ്ങളും ഒക്കെ ആരോപിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ ന‍ാം കാണുന്ന, "ജീവിക്കുന്ന" ഈ ലോകമായി. അതിനെയാണ് "മായ" എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്‌. കാരണം മനസ്സിലൂടെയാണല്ലോ ഈ ലോകം നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. അതായത്, മനസ്സാണ് ഈ മായാലോകം നമുക്കുവേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. മനസ്സാണ് മായ. മായയാണ് മനസ്സ്. മറ്റൊരു മായാലോകം ഇല്ല. അഖണ്ഡബോധം അഥവാ പരിശുദ്ധമായ ഉണ്മ ആധാരമാക്കിയാണ് മനസ്സ് അഥവാ മായ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് എന്നുവരുന്നു. മനസ്സ് കാണുന്നതും കേള്‍ക്കുന്നതുമെല്ല‍ാം ബോധിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് മനസ്സിന് ആധാരമായ പ്രജ്ഞയെയാണ്. അങ്ങനെ അഖണ്ഡബോധം സര്‍വ്വാധാരമാകുന്നു. അമ്മ, അച്ഛന്‍, സഹോദരി, സഹോദരന്‍, ഭാര്യ, ഭര്‍ത്താവ്, മകള്‍, മകന്‍, നമുക്ക് അറിയപ്പെടുന്ന ഈ പ്രപഞ്ചം, എന്നിങ്ങനെയുള്ള ‘സങ്കല്പങ്ങള്‍’ എല്ല‍ാം തന്നെ നമ്മുടെ മനസ്സിലാനല്ലോ ഉണ്ടാവുന്നത്. ഗാഢനിദ്രയില്‍ ഇവരാരുംതന്നെ ഉള്ളതായി ന‍ാം അറിയുന്നില്ലല്ലോ. അതായത്, ഇവരൊക്കെയുണ്ട് എന്നത് നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്, അതിനാലാണ് ഈ ബന്ധങ്ങളൊക്കെ വെറും മായയാണ് എന്നൊക്കെ ന‍ാം പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുള്ളത്. ജീവിത പ്രാരാബ്ധങ്ങളില്‍ പെട്ടുഴലുന്ന നാമെല്ല‍ാം ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍പ്പോലും പലതരം ചിന്തകള്‍ നമ്മെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഉറങ്ങുമ്പോഴോ, ഓരോരോ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നമ്മെ കീഴടക്കുന്നു. ഗാഢനിദ്ര ലഭിക്കുന്നത്‌ അപൂര്‍വമായിട്ടാണ്. ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലോ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു ചടങ്ങുകളിലോ മറ്റോ പങ്കെടുത്ത്, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് അന്നദാനവും മറ്റും നടത്തി, എല്ലാവരെയും സന്തോഷത്തോടെ മടക്കിയയച്ച്, രാത്രി ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ‘സുഖമായ ഉറക്കം’ ലഭിക്കാറുണ്ട്, അല്ലേ? അതുപോലെ, മറ്റുള്ള മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ സഹായസഹകരണങ്ങള്‍ പ്രദാനം ചെയ്തു കഴിയുമ്പോള്‍ ശാന്തി അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്. നമുക്ക് ഒരു ലോട്ടറിയടിച്ചാല്‍ വര്‍ദ്ധിച്ച സന്തോഷം അനുഭവപ്പെടും, പക്ഷെ അതിനെ ശാന്തി എന്നു പറയാന്‍ കഴിയില്ല. സന്തോഷം അനുഭവപ്പെടുന്നത് മനസ്സിനും, ശാന്തി അനുഭവപ്പെടുന്നത് മനസ്സിനപ്പുറം നമ്മുടെ ബോധത്തിലുമാണ് എന്നു കരുത‍ാം. അതായത്, ഈശ്വരനുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കുമ്പോള്‍ ശാന്തി ലഭിക്കുന്നു. ജാഗ്രത് (ഉണര്‍ന്നിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ), സ്വപ്നം, സുഷുപ്തി (ഉറങ്ങുന്ന അവസ്ഥ) എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു അവസ്ഥകള്‍ (അവസ്ഥാത്രയങ്ങള്‍) ഉണ്ട്. ജാഗ്രത് അവസ്ഥയില്‍ മനസ്സ് ഉണര്‍ന്നു പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. സ്വപ്നാവസ്ഥയിലും മനസ്സു ഭാഗികമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. സുഷുപ്തി അഥവാ ഗാഢനിദ്രയില്‍ മനസ്സ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നില്ല, അതിനാല്‍ നമുക്ക് ശാന്തി അനുഭവപ്പെടുന്നു. സുഷുപ്തിയില്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ശാന്തി ജാഗ്രത് അവസ്ഥയിലും എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അതുതന്നെ മോക്ഷം അഥവാ ജീവന്‍മുക്തി. ഈ അവസ്ഥയില്‍ ന‍ാം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുമ്പോഴും മനസ്സ് ഈശ്വരനില്‍ ലയിച്ച്, ശാന്തി ലഭിക്കുന്നു. ഇത്തരമൊരു അവസ്ഥ സംജാതമാക്കാനുള്ള ഈശ്വരാര്‍പ്പണത്തോടെയുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാണ് "ആത്മവിദ്യ" എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്‌. ഞാന്‍ എന്ന അഖന്ധബോധം ആണ് ഉണ്മയായ സന്മയായ ഈശ്വരന്‍ എന്ന ഉറച്ച അറിവാണ്‌ ഈശ്വരാര്‍പ്പണം അഥവാ ഭക്തി. തത്ത്വം (തത് + ത്വം) മനസ്സിലാക്കിയിട്ട്, ക്ഷേത്രങ്ങളിലും മറ്റും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക. അപ്പോള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നത് തന്നിലെ ഈശ്വരചൈതന്യത്തോട്‌ തന്നെയാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ കഴിയും. പലരും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും മറ്റു ആരാധനാലയങ്ങളിലും പോയി നമ്മുടെ പല ആവശ്യങ്ങളും നിരത്താറുണ്ട്‌, പരാതി പറയാറുണ്ട്‌, അപേക്ഷിക്കാറുണ്ട്, യാചിക്കാറുണ്ട്. അല്ലേ? താങ്കള്‍ തികഞ്ഞ ഒരു ഈശ്വരവിശ്വാസിയാണെങ്കില്‍ ഈശ്വരനോട് യാചിക്കരുത്. വിഗ്രഹത്തില്‍ ആരോപിക്കപ്പെട്ട ബ്രഹ്മവും ഞാനും ഒന്നാണെന്നും ആ അഖണ്ഡബോധത്തെയാണ് വണങ്ങുന്നതെന്നും ചിന്തിച്ചുറയ്ക്കണം. എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും ആധാരമായ ഈശ്വരനോട് അതിനാല്‍ നിങ്ങള്‍ ഓരോന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നതുപോലും ഈശ്വരനിന്ദയാണ്, ഈശ്വരാവഹേളനമാണ്.! മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചു ശാന്തിയായി ഇരിക്കുക എന്നതാണ് ഈശ്വരനില്‍ ലയിക്കുക എന്നതത്രേ. അല്ലാതെ നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ ഇഷ്ടാനുസരണം എല്ലാ ആഗ്രഹവും നിവൃത്തിച്ചു തരുന്ന ഒരു വസ്തുവല്ല ഈശ്വരന്‍. എന്നും ഈശ്വര ഭക്തനായി ശാന്തി അനുഭവിക്കാനുള്ള അവസ്ഥ എന്നുമുണ്ടാകേണമേ എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിക്ക‍ാം. ഒന്നാലോചിച്ചാല്‍, പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക എന്നുപറയുമ്പോള്‍ ആ പ്രാര്‍ത്ഥന "കേള്‍ക്കുന്നത്" നമ്മുടെ മനസ്സാണ്. മനസ്സിനെ ആധാരം നമ്മുടെ പ്രജ്ഞ അഥവാ ഈശ്വരന്‍ ആണ്. "ഞാന്‍ എന്നും ഈശ്വര ഭക്തിയുള്ളവനായിരിക്കണം", "സത്യമേ പറയൂ, ധര്‍മ്മം മാത്രമേ പ്രവര്‍ത്തിക്കൂ", "സഹജീവികളോട് കരുണ കാണിക്കും" എന്നൊക്കെ ദിവസേന 3 നേരമോ നിസ്കാരം പോലെ 5 നേരമോ കഴിയുമെങ്കില്‍ എല്ലായ്പ്പോഴുമോ ന‍ാം പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാല്‍, ആ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ പതിയുന്നു. വളരെ ഉറച്ച ഒരു പാറക്കല്ലില്‍ ഒരു പ്രത്യേക ഭാഗത്ത് നിത്യേന ഒരു വര വരച്ചാല്‍, കാലം കഴിയുമ്പോള്‍ അവിടെ മായ്ക്കാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു അടയാളമായി നിലനില്‍ക്കും. അതുപോലെ, ദിവസേന സത്യം, ധര്‍മ്മം, നന്മ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ന‍ാം ഈശ്വരനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാല്‍, സ്വയം ചിന്തിച്ചുറപ്പിച്ചാല്‍, ന‍ാം അറിയാതെതന്നെ നമ്മുടെ മനസ്സ്‌ അത് ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയും ആ ഗുണഗണങ്ങളെല്ല‍ാം നമ്മുടെ ഓരോ പ്രവര്‍ത്തിയിലും പ്രതിഫലിക്കുകയും ചെയ്യും. മനസ്സാണല്ലോ പ്രവര്‍ത്തികാരകന്‍. അതിനാല്‍ നിത്യവും പ്രാര്‍ത്ഥന ചെയ്ത് നമ്മുടെ മനസ്സിനെ ശ്രേയസ്സിന്റെ പാതയിലേയ്ക്കു ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് വരിക. എനിക്ക് സ്വത്ത് വേണം, വലിയൊരു വീട് വേണം, തുടങ്ങിയ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് നമ്മുടെ ഈശ്വരപ്രാര്‍ത്ഥനയെങ്കില്‍, നമ്മുടെ മനസ്സും എപ്പോഴും അങ്ങനെ മാത്രമേ ചിന്തിക്കൂ. ആ മനസ്സ് പ്രേയസ്സിന്റെ പാതയില്‍ സഞ്ചരിച്ചു ശാന്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു നട്ടംതിരിയുന്നു. എല്ലാവരും പറയാറുണ്ട്‌, ജീവിതത്തില്‍ കര്‍മ്മഫലം അനുഭവിച്ചേ തീരൂ എന്ന്. അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍, അത് അനുഭവിക്കാന്‍ ന‍ാം മടി കാണിക്കുന്നതെന്തിന്? കുറെ നാള്‍ നല്ല ഒരു തടവുകാരനെപ്പോലെ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാ ശിക്ഷയും അനുഭവിച്ചാല്‍, ചിലപ്പോള്‍ നേരത്തെ തന്നെ സ്വതന്ത്രമാക്കിയേക്കും, അല്ലേ? അവനവന്റെ യുക്തിയും ബുദ്ധിയും നേരായ മാര്‍ഗ്ഗത്തിലൂടെ, ധര്‍മ്മം മുന്‍നിര്‍ത്തി നന്മക്കായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയാല്‍, പിന്നെ ഈശ്വരാനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകുമല്ലോ. അപ്പോള്‍, ന‍ാം ചെയ്യേണ്ടതായ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ അര്‍പ്പണബുദ്ധിയോടെ ചെയ്‌താല്‍ മാത്രം മതി, മറ്റൊന്നിനും വേണ്ടി ആഗ്രഹിക്കേണ്ട. നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒളിച്ചോടാന്‍ (ബൈ പാസ്സ്‌) ഈശ്വരനോട് സഹായം ചോദിക്കുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമുണ്ടോ? നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ തരണം ചെയ്യാനുള്ള മനശ്ശക്തി തരൂ എന്ന് പ്രര്‍ത്തിക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്? അങ്ങനെയാകുമ്പോള്‍ കര്‍മ്മ ഫലങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചു തീര്‍ക്കാനും, അതെ സമയം ശാന്തി കണ്ടെത്താനും കഴിയും. ഭക്തന്‍ എന്നാല്‍ യാചകന്‍ എന്നല്ല അര്‍ഥം. "എനിക്ക് പണം തരണേ" "ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കണേ" എന്നൊക്കെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നതുപോലെയൊരു നീചപ്രവൃത്തി വേറെയുണ്ടോ? ന‍ാം ഓരോരുത്തരും ഈശ്വരചൈതന്യമാണെന്നിരിക്കെ, ഇങ്ങനെ യാചകന്റെ വേഷം കെട്ടേണ്ടതുണ്ടോ? ഞാന്‍ എന്ന ഈശ്വരചൈതന്യത്തില്‍, നന്മയില്‍, ധര്മ്മത്തില്‍, സത്യത്തില്‍ പൂര്‍ണ്ണ വിശ്വാസമുള്ളവന്‍ കറകളഞ്ഞ ഭക്തിയൊഴിഞ്ഞു മറ്റൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഈശ്വരന്‍ എന്നാല്‍ മനസ്സിന്റെ വിക്ഷേപങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത ശാന്തി എന്ന അവസ്ഥ എന്ന് കരുത‍ാം. അല്ലാതെ ന‍ാം ചോദിക്കുമ്പോള്‍ ഓരോരോ വസ്തുക്കള്‍ തരുന്ന അദ്ഭുതവിളക്കുള്ള അലാവുദീനോ അക്ഷയപാത്രത്തിനുടമയോ അല്ല ഈശ്വരന്‍. അതിനാല്‍ സര്‍വ്വവ്യാപിയും സര്‍വ്വാധാരവും സര്‍വ്വജ്ഞവുമായ ഈശ്വരനോട് കൈക്കൂലി കൊടുത്ത്, യാചിച്ച്, ഈശ്വരനെ അധിക്ഷേപിക്കരുതേ! അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് നന്മയിലൂന്നിയ ആത്മവിശ്വാസം (അഹങ്കാരമല്ല) നഷ്ടപ്പെടുത്താനിടവരും. നേരത്തെ ചര്‍ച്ച ചെയ്തതുപോലെ, മനസ്സ് ഉപാധിയാക്കിയാണ് ന‍ാം ഈ ലോകത്തെ അറിയുന്നതും ജീവിക്കുന്നതും. ഇത്തരത്തിലുള്ള മനസ്സിനെ കുറേശ്ശെ വിചാരത്തിലൂടെ, വിചിന്തനത്തിലൂടെ നിയന്ത്രിച്ച്‌, അങ്ങനെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ വരുതിയിലാക്കി (ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹണം നടത്തി) മനസ്സിനെ അതിജീവിച്ചു ജാഗ്രത് അവസ്ഥയിലും ശാന്തി നേടുക എന്നതാണ് ആത്മസാക്ഷാത്കാരം. മനസ്സിനെ അന്തസ്സത്തയില്‍ യോജിപ്പിക്കുക, ലയിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് യോഗം, അല്ലാതെ ആകാരവടിവിനുവേണ്ടി നടത്തുന്ന കസര്‍ത്തല്ല. യോഗസാധന അനുഷ്ഠിക്കുന്നവര്‍ക്ക് കരഗതമാകുന്ന ഒരവസ്ഥയാണ് അഷ്ടസിദ്ധികള്‍ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ചിലരോഗങ്ങള്‍ മാറ്റുന്നതിനോ, കാഠിന്യം കുറയ്ക്കുന്നതിനോ ചില അദ്ഭുതപ്രവര്‍ത്തികള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നതിനോ ഒക്കെ ഇത് പ്രയോജനപ്പെടും. എന്നിരുന്നാലും, എപ്പോഴും ശാന്തിയായി ഇരിക്കുക എന്ന അവസ്ഥ - സാക്ഷാത്കാരം - ആവില്ല. ഇത്തരത്തില്‍ സിദ്ധികളില്‍ ഭ്രമിച്ചു അഹങ്കാരം വര്‍ദ്ധിച്ച് ശാന്തിയില്ലാതാവാന്‍ സാധ്യത കൂടുതലാണ്. അതായത് ഒരാളുടെ അത്ഭുതപ്രവര്‍ത്തികള്‍ അല്ല ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരത്തിന്റെ അളവുകോല്‍ എന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. യോഗസാധനകളില്‍ കൂടി മുന്നേറുമ്പോള്‍ പൂരക രേചക കുംഭകങ്ങള്‍ വഴി പ്രാണനും മനസ്സിനും അടക്കം ഉണ്ടാകുന്നു എന്നത്രേ. സാധന ചെയ്യാത്ത അവസരങ്ങളില്‍ മനസ്സ് പല സ്ഥലങ്ങളിലായി പിന്നെയും വ്യാപരിക്കാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാല്‍ അടിസ്ഥാന തത്ത്വജ്ഞാനത്തോടെ യോഗസാധന നടത്തുമ്പോള്‍ അഹങ്കാരത്തിനും സിദ്ധികള്‍ക്കും പ്രാധാന്യം ഇല്ലാതാകുന്നു. നിത്യമായ ജാഗ്രത്‌ ശാന്തിയിലേക്കുള്ള ഒരു ഉത്തേജകമായി യോഗസാധനകള്‍ വര്‍ത്തിക്കുന്നു. മനസ്സാക്ഷി ന‍ാം ഇടയ്ക്കിടെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു വാക്കാണ്‌ "മനസ്സാക്ഷി". ഇത്രയും നേരം ‘മനസ്സ്’ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ഇനി, എന്താണ് മനസ്സാക്ഷി? സാക്ഷി എന്ന പദം സത്യത്തിന്റെ വശത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു, അല്ലേ? കോടതിയില്‍ സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരാന്‍ സാക്ഷികളെ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. (സാക്ഷി സത്യം മാത്രമേ പറയൂ എന്ന് തല്‍ക്കാലം നമുക്ക് വിശ്വസിക്ക‍ാം.) അപ്പോള്‍ എന്താണീ മനസ്സാക്ഷി? മനസ്സിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് സാക്ഷിയായിരിക്കുന്നത് എന്താണോ അതാണ്‌ മനസ്സാക്ഷി. മനസ്സിന്റെ എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെയും സത്യത്തിന്റെയും ധര്‍മ്മത്തിന്റെയും വശത്തുനിന്ന് വീക്ഷിച്ചു നമ്മോടുതന്നെ അഭിപ്രായം പറയുന്നു; ചിലപ്പോള്‍ ന‍ാം അത് കേള്‍ക്കുന്നു, അനുസരിക്കുന്നു, സമാധാനം അനുഭവിക്കുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ ന‍ാം ആ അഭിപ്രായം കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയാറില്ല, പിന്നീട് കുറ്റബോധം തോന്നുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ മനസ്സാക്ഷിയുടെ അഭിപ്രായം കേള്‍ക്കുന്നു, എന്നാല്‍ അതനുസരിക്കാതെ പിന്നീട് മാനസികവ്യഥ അനുഭവിക്കുന്നു. ന‍ാം നേരത്തെ ചര്‍ച്ച ചെയ്ത അഖന്ധബോധം അഥവാ ശുദ്ധബോധം അഥവാ ആത്മബോധം അഥവാ പ്രജ്ഞ അഥവാ ഈശ്വരനാണ് മനസ്സിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ആധാരമായിരിക്കുന്നത് എന്ന് കരുത‍ാം. അങ്ങനെയാവുമ്പോള്‍ ആ ഈശ്വരനാണ് നമ്മുടെ മനോവൃത്തികള്‍ക്ക് സാക്ഷി, അതായത്, ഈശ്വരനാണ് മനസ്സാക്ഷി, അഥവാ മനസ്സാക്ഷിയാണ് ഈശ്വരന്‍. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതില്‍ തെറ്റുണ്ടോ? ന‍ാം കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാവും - ന‍ാം ഓരോരോ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുമ്പോഴും "അത് ചെയ്യ‍ാം", "അത് ചെയ്യരുത്" എന്ന് എവിടെ നിന്നോ ആരോ വിളിച്ചു പറയുന്നതുപോലെ മനസ്സില്‍ അറിയ‍ാം. ചില ദിവസങ്ങളില്‍ രാവിലെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ തോന്നും ‘എന്തോ എടുക്കാന്‍ മറന്നു പോയി’ എന്ന്. പക്ഷെ എന്താണെന്ന് അപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ വരില്ല. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് തനിയെ ബോധ്യമാകുകയും ചെയ്യും. ന‍ാം മനസ്സിന്റെ വിക്ഷോഭങ്ങള്‍ക്ക് അടിമയാണെങ്കില്‍, മനസ്സാക്ഷി പറയുന്നത് കേള്‍ക്കില്ല, അതനുസരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയുമില്ല. ആത്യന്തികമായ പരമസത്യത്തിന്റെ, ഈശ്വരന്റെ, ഇടപെടലുകളെ അങ്ങനെ ന‍ാം തിരസ്കരിച്ച് ആത്മവഞ്ചനയ്ക്ക്, ഈശ്വരനിന്ദയ്ക്ക്, പാത്രമാകുന്നു. അങ്ങനെ മനസ്സാക്ഷിയെ (ഈശ്വരനെ) മുന്‍നിര്‍ത്തി ജീവിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് യഥാര്‍ത്ഥഭക്തി. അങ്ങനെ നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തനവും മനസ്സാക്ഷിയെ മുന്‍നിര്‍ത്തിയാവുമ്പോള്‍ അതുതന്നെയാണ് പൂര്‍ണ്ണമായ ഈശ്വരാര്‍പ്പണം. ആ അവസ്ഥയില്‍ ഞാന്‍ എന്ന ഭാവം (അഹംഭാവം) അല്ല പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്, ഈശ്വരനാണ്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികളാണ് നിഷ്കാമകര്‍മ്മം. ഓരോ പ്രവൃത്തിയില്‍ ഈശ്വരന്‍ അഥവാ മനസാക്ഷിയുടെ അഭിപ്രായം അറിഞ്ഞു ചെയ്യുന്നതിനാല്‍, അതായത് വിവേകം പൂര്‍ണ്ണമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാല്‍, പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നത് ശരീരം ആണെങ്കിലും ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നത് മനസ്സാക്ഷി അഥവാ ഈശ്വരന്‍ ആണെന്നുവരുന്നു. അതിനാല്‍ ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നു എന്ന കര്‍ത്തൃത്വവുമില്ല, ഞാന്‍ അനുഭവിക്കുന്നു എന്ന ഭോക്തൃത്വവുമില്ല. എല്ലാ പ്രവൃത്തിയും ഈശ്വര പ്രേരിതം മാത്രം. അപ്പോള്‍ ഈശ്വരന്‍ മാത്രമേയുള്ളൂ, ഈ ശരീരവുമില്ല, ഈ മായാപ്രപഞ്ചവുമില്ല. ന‍ാം കേള്‍ക്കുന്നതും വായിക്കുന്നതുമായ തത്ത്വങ്ങളെ വിചിന്തനം ചെയ്യുക അല്ലെങ്കില്‍ മനനം ചെയ്യുക വഴി നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ ചിന്തകള്‍ ഉറയ്ക്കുകയും ആ വിഷയത്തില്‍ ശ്രദ്ധയോടെ ധ്യാനിച്ചു സാക്ഷാത്കരിക്കുകയും ചെയ്യാമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഓം തത് സത്. കടപ്പാട്

വൈദ്യുത ബൾബ് വൈദ്യുത ബൾബ് കണ്ടുപിടിച്ചത് ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ തോമസ് അൽവാ എഡിസൺ എന്നാവും മറുപടി. എന്നാൽ ഈ ബഹുമതിക്ക് എഡിസൺ അർഹനാണെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. ശാസ്ത്രചരിത്രത്തിലെ വലിയൊരു മോഷണത്തിന്റെ കഥയാണ് വൈദ്യുത ബൾബിന് പറയാനുള്ളത്. ബ്രിട്ടീഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജോസഫ് സ്വാൻ ആണ് ആദ്യമായി വൈദ്യുത ബൾബ് നിർമിച്ചത്. ഈ ബൾബിൽ ചില പരിഷ്‌ക്കാരങ്ങൾ വരുത്തുകയായിരുന്നു എഡിസൺ. ഇങ്ങനെ പരിഷ്്ക്കാരം വരുത്തിയ ഉൽപന്നത്തിന്റെ അമേരിക്കൻ പേറ്റന്റ് ആണ് എഡിസൺ എടുത്തത്. തുടർന്ന് എഡിസൺ അമേരിക്കയിൻ വൈദ്യുത ബൾബ് കണ്ടുപിടിച്ചത് എന്ന ധാരണ പരന്നു. ഇതേസമയം തന്നെ ജോസഫ് സ്വാൻ ഇംഗ്ലണ്ടിലും താൻ കണ്ടുപിടിച്ച വൈദ്യുത ബൾബിൽ പരിഷ്‌ക്കാരങ്ങൾ വരുത്തി വിൽപന നടത്തിയിരുന്നു. കോടതി നടപടികൾ ഭയന്ന് എഡിസൺ ഇംഗ്ലണ്ടിലെത്തുകയും ജോസഫ് സ്വാനിനെ സ്വാധീനിച്ച് സംയുക്തമായി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ഒരു ബൾബ് നിർമാണക്കമ്പനി തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഇതിന് പ്രത്യുപകാരമായി അമേരിക്കയിൽ ബൾബ് വിൽപന നടത്തുന്നതിന് എഡിസന് അനുവാദം നൽകുകയും ചെയ്തു. എഡിസന്റെ പ്രശസ്തി കാരണം വൈദ്യുത ബൾബിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായി എഡിസൺ അറിയപ്പെട്ടത് ചരിത്രം. ടെലഫോൺ ടെലഫോൺ കണ്ടുപിടിച്ചത് അലക്‌സാണ്ടർ ഗ്രഹാംബെൽ ആണെന്നാണ് നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നത്. 1876 ൽ തന്റെ കണ്ടുപിടിത്തത്തിന് അദ്ദേഹം പേറ്റന്റ് നേടുകയുമുണ്ടായി. എന്നാൽ 2002 ൽ അമേരിക്കൻ കോൺഗ്രസ് ടെലിഫോണിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തത്തിനുള്ള അവകാശം ഗ്രഹാം ബെല്ലിനല്ല എന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു. ഇറ്റലിക്കാരനായ ഒരു ദരിദ്രനായ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ അന്റോണിയോ മിയൂച്ചിയാണ് ടെലിഫോൺ കണ്ടുപിടിച്ചത്. ഗ്രഹാംബെൽ ടെലിഫോൺ കണ്ടുപിടുത്തത്തിന്റെ പേറ്റന്റ് സ്വന്തമാക്കുന്നതിന് പതിനാറ് വർഷം മുൻപുതന്നെ മിയൂച്ചി തന്റെ കണ്ടുപിടത്തത്തിന്റെ ഡെമോൺസ്‌ട്രേഷൻ നടത്തിയിരുന്നു. ടെലിട്രോഫോണോ എന്നായിരുന്നു മിയൂച്ചി തന്റെ കണ്ടുപിടത്തത്തിന് നൽകിയ പേര്. 1872 ൽ മിയൂച്ചി തന്റെ ഉൽപന്നം വെസ്റ്റേൺ യൂണിയൻ ടെലഗ്രാഫ് കമ്പനിക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കുകയും കൂടുതൽ ഉൽപാദിപ്പിച്ച് മാർക്കറ്റിൽ ലഭ്യമാക്കാൻ നിർദേശിക്കുക യും ചെയ്തു. എന്നാൽ കമ്പനി ഇക്കാര്യത്തിൽ താത്പര്യം കാണിച്ചില്ല. രണ്ടുവർഷത്തിനുശേഷം മിയൂച്ചി തന്റെ ഉൽപന്നത്തിന്റെ പ്രോട്ടോടൈപ്പ് തിരികെ ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും അത് നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന മറുപടിയാണ് കമ്പനി നൽകിയത്. മിയൂച്ചിയൂടെ ലാബിൽ സഹപ്രവർത്തകനായിരുന്ന ഗ്രഹാംബെൽ വെസ്റ്റേൺ യൂണിയൻ ടെലഗ്രാഫ് കമ്പനിയുമായി ധാരണയിലെത്തുകയും ടെലിഫോണിന്റെ പേറ്റന്റ് കരസ്ഥമാക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഉൽപന്നത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിനുവേണ്ടി മിയൂച്ചി കോടതി വ്യവഹാരങ്ങൾ ആരംഭിച്ചെങ്കിലും കേസിന്റെ വിധി വരുന്നതിനുമുൻപേ അദ്ദേഹം മരണപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് ടെലിഫോൺ ഗ്രഹാംബെല്ലിന്റെ സ്വന്തമായി. റേഡിയോ റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നടത്തിയ ഗവേഷണങ്ങൾക്ക് നൊബേൽ പുരസ്‌ക്കാരം ലഭിച്ച ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് ഗ്വിൽജെൽമോ മാർക്കോണി. എന്നാൽ വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പുതന്നെ ഈ കണ്ടുപിടുത്തത്തിന് നിരവധി പേറ്റന്റ് അപേക്ഷകൾ സമർപ്പിച്ച ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് നിക്കോള ടെസ്‌ല. ടെസ്‌ലയുടെ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ചാണ് മാർക്കോണി റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണം നടത്തിയത്. തുടർന്ന് മൂന്ന് വർഷത്തിനുശേഷം മാർക്കോണി റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണത്തിന് അമേരിക്കയിൽ പേറ്റന്റിന് അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപേക്ഷകൾ തള്ളപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പതിനേഴിലധികം അപേക്ഷകൾ ഇതിനകം നിക്കോള ടെസ്‌ലയുടേതായി ലഭിച്ചതായിരുന്നു കാരണം. എന്നാൽ മാർക്കോണി തന്റെ പരിശ്രമം തുടർന്നു. കോടീശ്വരൻമാരായ നിക്ഷേപകരുടെ പിൻതുണയും മാർക്കോണിക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഇവരുടെ സമ്മർദത്തെത്തുടർന്ന് 1904 ൽ റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം അമേരിക്കൻ പേറ്റന്റ് ഓഫീസ് മാർക്കോണിക്ക് നൽകുകയായിരുന്നു. 1943 ൽ തന്റെ മരണം വരെ കേസ് നടത്തിയെങ്കിലും ടെസ്‌ലയ്ക്ക് വിജയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. Same way സർ ജഗദീഷ് ചന്ദ്ര ബോസ് (ജെ. സി. ബോസ്). റേഡിയോ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന ആധുനിക റേഡിയോ, സോണിക് സാങ്കേതികവിദ്യകള്‍ വികസിപ്പിക്കുന്നതില്‍ വലിയ സംഭാവനകള്‍ ബോസ് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. ബോട്ടണിയിലും അദ്ദേഹത്തിന് ഗ്രാഹ്യമുണ്ടായിരുന്നു. റിമോട്ട് വയര്‍ലെസ് സിഗ്നലിംഗ് ആണ് ബോസ് പ്രധാനമായും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച മേഖല. ഇതില്‍ അദ്ദേഹം നല്‍കിയ സംഭാവനകള്‍ വലുതാണ്. ലേസർ ഗോർഡൻ ഗൂൾഡ് എന്ന ബിരുദ വിദ്യാത്ഥിയുടെ പേരാണ് ഇന്ന് ലേസറിന്റെ പേരിനൊപ്പം ചേർത്തുവായിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ അവകാശം നേടിയെടുക്കാൻ ഗൂൾഡ് നീണ്ട മുപ്പത് വർഷം നിയമ പോരാട്ടം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. കൊളംബിയ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ബിരുദ വിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കെ തന്റെ ഫിസിക്‌സ് പ്രൊഫസറായ ചാൾസ് ടൗൺസുമായി ഗൂൾഡ് നിരവധി ചർച്ചകൾ നടത്തിയിരുന്നു. എങ്ങനെ ലേസർ നിർമിക്കാം എന്നതായിരുന്നു ചർച്ചാവിഷയം. ലേസർ എന്ന പേരും ഗൂൾഡിന്റെ സംഭാവനയാണ്. തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ ഗൂൾഡ് ഒരു നോട്ടുബുക്കിൽ കുറിച്ചുവച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ രണ്ടുവർഷത്തിനു ശേഷം പ്രൊഫസർ ടൗൺസ് ലേസറിന്റെ പേറ്റന്റ് കരസ്ഥമാക്കി. ഗൂൾഡ് നിയമ പോരാട്ടത്തിന് തയ്യാറായി. ഒടുവിൽ 30 വർഷത്തെ നിയമ യുദ്ധങ്ങൾക്കുശേഷം 1988 ൽ ഗൂൾഡിന് ലേസറിന്റെ പേറ്റന്റ് ലഭിച്ചു. ലോകത്തിൽ എവിടെയെങ്കിലും ആരെങ്കിലും ലേസർ നിർമിക്കുന്നതിന് ഗൂൾഡിന് റോയൽറ്റി കൊടുക്കണമെന്നും കോടതി വിധിച്ചു. ദൂരദർശിനി ഗലീലിയോയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കണ്ടുപിടുത്തമായി അറിയപ്പെടുന്നത് ദൂരദർശിനിയാണ്. പക്ഷെ ഗലീലിയോ അല്ല ദൂരദർശിനി കണ്ടുപിടിച്ചത്. ഡച്ച് കണ്ണട നിർമാതാവായ ഹാൻസ് ലെപ്പർഷേ ആണ് 1608 ൽ ആദ്യമായി ദൂരദർശിനി നിർമിച്ചതും അതിന്റെ പേറ്റന്റിന് അപേക്ഷ നൽകിയതും. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന് ദൂരദർശിനിയുടെ പേറ്റന്റ് ലഭിച്ചില്ല. ഒരു വർഷത്തിനകം ലെപ്പർഷേയുടെ ദൂരദർശിനിയിൽ പരിഷ്‌ക്കാരങ്ങൾ വരുത്തി ഗലീലിയോ ഇറ്റലിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. ദൂരദർശിനിയുടെ ശേഷി വർധിപ്പിക്കുകയും അതിനെ വാനനിരീക്ഷണത്തിന് ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തത് ഗലീലിയോ ആണ്. അതെന്തായാലും ദൂരദർശിനിയുടെ പേറ്റന്റ് ഗലീലിയോയ്ക്കാണ് ലഭിച്ചത്. വിൻഡ്ഷീൽഡ് വൈപ്പർ ഒരു കണ്ടുപിടുത്തം കാരണം തന്റെ ജോലി നഷ്ടപ്പെടുകയും വിവാഹ ബന്ധം തകരുകയും ഒടുവിൽ മാനസികരോഗിയാവുകയും ചെയ്ത ഹതഭാഗ്യനാണ് റോബർട്ട് കയേൺസ്. വാഹനങ്ങളുടെ വിൻഡ്ഷീൽഡ് വൈപ്പർ കണ്ടുപിടിച്ചയാളാണ് ഈ നിർഭാഗ്യവാൻ. തന്റെ കണ്ടുപിടുത്തത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിനായി അദ്ദേഹത്തിന് കേസ് നടത്തേണ്ടി വന്നത് മൂന്ന് ഭീമൻ വാഹന നിർമാതാക്കളുമായാണ്. ഫോർഡ്, ജനറൽ മോട്ടോർസ്, ക്രൈസ്‌ലർ എന്നീ വാഹനനിർമാതാക്കളുമായി കേസ് നടത്തേണ്ടിവന്നതാണ് കയേൺസിന്റെ ജീവിതം ദുരന്തത്തിൽ കലാശിക്കാൻ കാരണം. കയോൺസ് വിൻഡ് ഷീൽഡ് വൈപ്പറുകൾ നി ർമിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ തന്നെ മേൽപറഞ്ഞ വാഹന നിർമാതാക്കൾ കയോൺസിന്റെ ഉൽപന്നം തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കാനാരംഭിച്ചു. 30ൽ പരം പേറ്റന്റ് അപേക്ഷകൾ അദ്ദേഹം സമർപ്പിച്ചുവെങ്കിലും ഒന്നുപോലും പരിഗണിക്കപ്പെട്ടില്ല. നീണ്ട 20 വർഷം നിയമ പോരാട്ടം നടത്തിയെങ്കിലും തന്റെ ഉൽപന്നത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം കയേൺസിന് ലഭിച്ചില്ല. ജീവിതം താറുമാറായതുതന്നെ ഫലം. പേപ്പർ ബാഗ് മെഷിൻ 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തയായ ഇൻവെന്റായിരുന്നു മാർഗരറ്റ് നൈറ്റ്. ഒരു പേപ്പർ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനിടെയാണ് പേപ്പർ ബാഗുകൾ നിർമിക്കുന്ന ആശയം മാർഗരറ്റിന് ഉണ്ടായത്. ഇതിനായി ഒരു യന്ത്രം മാർഗരറ്റ് രൂപകൽപന ചെയ്തു. ഈ ഉപകരണത്തിൽ പരിഷ്‌ക്കാരങ്ങൾ വരുത്തുന്നതിനിടെ ചാൾസ് അനൻ എന്ന മെക്കാനിസ്റ്റ് മാർഗരറ്റിന്റെ യന്ത്രത്തിന്റെ പ്രോട്ടോടൈപ്പ് മോഷ്ടിക്കുകയും പേറ്റന്റ് കരസ്ഥമാക്കുകയും ചെയ്തു. നിരവധി വർഷങ്ങളുടെ നി യമ പോരാട്ടങ്ങൾക്കൊടുവിലാണ് പേപ്പർ ബാഗ് നിർമിക്കുന്ന യന്ത്രത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം മാർഗരറ്റ് നൈറ്റിന് ലഭിച്ചത്. ഇന്ന് പേപ്പർ ഇൻഡസ്ട്രിയിൽ മാർഗരറ്റിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തത്തിന് വളരെ പ്രസക്തിയും പ്രാധാന്യവുമുണ്ട്. സോക്കറ്റ് റേഞ്ച് കണ്ടുപിടിച്ച പീറ്റർ റോബർട്ടിനും കലനയന്ത്രം കണ്ടുപിടച്ച ലെബ്‌നിസിനും അതുപോലെ നിരവധി ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കും ഇതുപോലെയുള്ള അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. തോമസ് എഡിസണും നിക്കോള ടെസ്‌ല യും തമ്മിലുള്ള തർക്കം ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമാണ്. ഡീസൽ എഞ്ചിൻ കണ്ടുപിടിച്ച റുഡോൾഫ് ഡീസലിന്റെയും റബ്ബർ വൾക്കനൈസേഷൻ കണ്ടു പിടിച്ച ഗുഡ് ഇയറിന്റെയും ദുരന്തം ശാസ്ത്രചരിത്രത്തിലെ കറുത്ത അധ്യായങ്ങളാണ്. copy

നവംബർ 11 ബുധനാഴ്ച രാമ ഏകാദശി അനുഷ്ഠിക്കൂ 1000 അശ്വമേധ യജ്ഞം നടത്തുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഫലം കാർത്തിക മാസത്തിൽ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം ദിവസം രാമ ഏകാദശി വരുന്നു. ദീപാവലി ഉത്സവത്തിന് നാല് ദിവസം മുമ്പാണ് രാമ ഏകാദശി ആചരിക്കുന്നത്. ഇതിനെ 'രംഭ ഏകാദശി' അല്ലെങ്കിൽ 'കാർത്തിക കൃഷ്ണ ഏകാദശി' എന്നും വിളിക്കുന്നു. രാമ ഏകാദശിയുടെ പ്രാധാന്യം ഹിന്ദു മതഗ്രന്ഥമായ 'ബ്രഹ്മ-വൈവർത്ത പുരാണം' അനുസരിച്ച്, രാമ ഏകാദശി ആചരിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.രാമ ഏകാദശിയുടെ മഹത്വം കേൾക്കുന്ന ഒരാൾ രക്ഷ പ്രാപിക്കുകയും വിഷ്ണുവിന്റെ പരമമായ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്യും. 100 രാജസൂയ യാഗം അല്ലെങ്കിൽ 1000 അശ്വമേധ യജ്ഞം നടത്തുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതലാണ് രാമ ഏകാദശി ആചരിക്കുന്നതിന്റെ പ്രയോജനങ്ങൾ. വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നതിലൂടെ വ്യക്തി എല്ലാ പ്രതിബന്ധങ്ങളെയും മറികടന്ന് അപാരമായ വിജയം കൈവരിക്കും. ലക്ഷ്മി ദേവിയുടെ മറ്റൊരു പേരാണ് 'രാമ'. അതിനാൽ, അഭിവൃദ്ധി, ആരോഗ്യം, സന്തോഷം എന്നിവയുടെ അനുഗ്രഹം തേടാൻ ഭക്തർ വിഷ്ണുവിനൊപ്പം ലക്ഷ്മി ദേവിയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.. രാമ ഏകാദശി ഐതിഹ്യം പുരാതന കാലത്ത് മുജുകുന്ദൻ എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വളരെ മാന്യനും ദയയും വിശുദ്ധനുമായിരുന്നു. ഏകാദശികളുടെ വ്രതത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ഏകാദശിക്കും വേണ്ടി അദ്ദേഹം ഉപവസിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, തന്റെ രാജ്യത്തിലെ ജനങ്ങളിലും ഇതേ നിയമം പ്രയോഗിച്ചിരുന്നു.അദ്ദേഹത്തിന് ചന്ദ്രഭാഗ എന്നൊരു മകളുണ്ടായിരുന്നു, അവർക്ക് രാമ ഏകാദശി വ്രതത്തിലും വലിയ വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. ചന്ദ്രസേന രാജാവിന്റെ മകൻ ശോഭനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ഏകാദശി വന്നപ്പോൾ ശോഭൻ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ നോമ്പ് നിർവഹിച്ചു. എന്നാൽ ബലഹീനതയും വിശപ്പും കാരണം അദ്ദേഹം അകാലമരണം മരിച്ചു. ഇത് ചന്ദ്രഭാഗയെയും രാജാവിനെയും രാജ്ഞിയെയും നിരാശപ്പെടുത്തി. മറുവശത്ത്, ശോഭൻ നോമ്പുകാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് മന്ദരചൽ പർവതത്തിലെ ദേവ-നഗരിയിലേക്ക് പോയി, അവിടെ അദ്ദേഹത്തെ നിംപുകൾ (അപ്‌സരേ) സേവിച്ചു. ഒരു ദിവസം മുജുമുകുന്ദൻ രാജാവ് മന്ദരചൽ പർവതത്തിൽ എത്തി അവിടെ മരുമകനെ കണ്ടു. വീട്ടിൽ വന്ന് മകളോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു. ഇതുകേട്ട അവൾ ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. വ്രതം വ്രതാനാമപി സര്‍വ്വേഷാം, മുഖ്യമേകാദശിവ്രതം അതായത്‌ എല്ലാ വ്രതങ്ങളിലും വച്ച്‌ മുഖ്യമായത്‌ ഏകാദശിവ്രതം എന്നാണ് പ്രമാണം... .. ചാന്ദ്ര മാസ-കാലഗണയയിലെ പക്ഷങ്ങളിലെ പതിനൊന്നാമത്തെ തിഥിയാണ് ഏകാദശി. അമാവസിക്കും പൗർണ്ണമിക്കും ശേഷം പതിനൊന്നാമത്തെ തിഥിയായിട്ടാണ് ഏകാദശി വരുന്നത്. ഏതു പക്ഷത്തിൽ വരുന്നു എന്നതനുസരിച്ച്, ശുക്ലപക്ഷ ഏകാദശി എന്നും കൃഷ്ണപക്ഷ ഏകാദശി എന്നും രണ്ടു ഏകാദശികൾ ഒരു ചാന്ദ്ര മാസത്തിൽ വരുന്നു. ഒരു വർഷത്തിൽ സാധാരണ 24 ഏകാദശികൾ ഉണ്ടാകും, 25 എണ്ണവും ആകാം. ഹൈന്ദവ വിശ്വാസങ്ങളിൽ ഏകാദശി പ്രധാനമായ ദിവസമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ദിനത്തോടനുബന്ധിച്ചു ഒരനുഷ്ഠാനമാണ് ഏകാദശി വൃതം. മഹാഭാരതത്തിലെ ഭഗവദ്ഗീത അർജ്ജുനന് കൃഷ്ണൻ ഉപദേശിച്ചത് ഏകാദശിയിലാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. സൂര്യോദയത്തിന് ദശമി ബന്ധമുള്ള ഏകാദശിയ്ക്ക് ഭൂരിപക്ഷ ഏകാദശി എന്നും ദ്വാദശി ബന്ധമുള്ള ഏകാദശിയ്ക്ക് ആനന്ദപക്ഷം എന്നും പറയുന്നു. ഏകാദശിയുടെ അവസാനത്തെ 15 നാഴികയും ദ്വാദശിയുടെ ആദ്യത്തെ 15 നാഴികയും കൂടിയതിന് ഹരിവാസരം എന്നും പറയുന്നു. ഇഹലോകസുഖവും പരലോകസുഖവും ഫലം.ദശമിയും ദ്വാദശിയും ഒരിക്കലൂണ്. ഏകാദശിനാൾ പൂർണ്ണ ഉപവാസം അനുഷ്ടിക്കണം. ഭജന, സത്സംഗം, പുണ്യക്ഷേത്രദർശനം ഇവ നടത്തി ദ്വാദശിനാൾ പാരണ കഴിച്ചു വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കണം. വെളുത്തപക്ഷം ഏകാദശിയാണു ഉത്തമം. എല്ലാ നിലയിലുള്ളവർക്കും ഏകാദശി വ്രതാനുഷ്ഠാനാം പരമൗഷധമായി വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്. സംസാരാഖ്യമഹാഘോരദുഃഖിനാം സർവ്വദേഹിനാം ഏകാദശ്യുപവാസോയം നിർമ്മിതം പരമൗഷധം. ഏകാദശി, സർവ്വപാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചനവും വൈകുണ്ഠപ്രാപ്തിയും ഫലം. ഈ ഏകാദശിവ്രതംകൊണ്ട് അപാരമായിരിക്കുന്ന പാപങ്ങള്‍ ദുരീകരിക്കും. നിർജല ഏകാദശി വ്യതം നോൽക്കുമ്പോൾ ജലം, ഫലങ്ങൾ, അന്നം (ഭക്ഷണം)എല്ലാം പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ച് ഉപവാസം അനുഷ്ഠിക്കുകയാണെങ്കിൽ എല്ലാ കഷ്ടതകളും, കടങ്ങളും, പാപങ്ങളും തീരും. . ഏകാദശി വ്രതാനുഷ്ഠാനം ദശമി-ഏകാദശി-ദ്വാദശി എന്നീ മൂന്ന് ദിനങ്ങള്‍ ഏകാദശിവ്രതത്തിന് വളരെ പ്രാധാന്യമര്‍ഹിയ്ക്കുന്നു. ദശമിനാളില്‍ ഒരുനേരം മാത്രം അരിയാഹാരം കഴിയ്ക്കാം. ഏകാദശിനാളില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി ഉപവസിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം. ജലപാനംപോലും പാടില്ല. അതിനുസാധിയ്ക്കാത്തവര്‍ക്ക് അരിഭക്ഷണം മാത്രം ഒഴിവാക്കി വ്രതമനുഷ്ഠിയ്ക്കാം. ഗോതമ്പ്, ചാമ, എന്നിവ കൊണ്ടുള്ള ലളിത വിഭവങ്ങളും പയര്‍ പുഴുക്ക്, പഴവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ എന്നിവയും ഭക്ഷിയ്ക്കാം. ഏകാദശിനാളില്‍ വിഷ്ണുക്ഷേത്രദര്‍ശനം നടത്തണം. പകലുറക്കവും പാടില്ല. ഈ മഹാപുണ്യദിനത്തില്‍ രാത്രിയും ഉറങ്ങാതെ വിഷ്ണുനാമമന്ത്രജപത്തോടെ കഴിയുന്നതും മൗനം ഭജിയ്ക്കുന്നതും വളരെ ഉത്തമം.. വ്രതസമാപ്തിയില്‍ തുളസീതീര്‍ത്ഥം സേവിച്ചശേഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വ്രതമവസാനിപ്പിക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് പാരണ വീട്ടുക. ഈ സുദിനത്തില്‍ തുളസീതീര്‍ത്ഥമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും. കഴിയ്ക്കാതെയിരിക്കുന്നവരുണ്ട്. അതിനുസാധിയ്ക്കാത്തവര്‍ക്ക് ഒരു നേരം മാത്രം അരിയാഹാരം കഴിയ്ക്കുകയുമാവാം. അഥവാ പൂർണ്ണ ഉപവാസം സാദ്ധ്യമല്ലെങ്കിൽ പഴവർഗ്ഗങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ച് ഉപവസിക്കുക. ദിവസം മുഴുവൻ ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവർ രാവിലെ കുളിച്ച് വിഷ്ണു വിഗ്രഹത്തിലോ ഫോട്ടോയിലോ 108 തുളസിയിലയെടുത്ത് വിഷ്ണു ഗായത്രി മന്ത്രം ചൊല്ലി ഓരോ തുളസിയില വീതം വിഷ്ണു പാദത്തിങ്കൽ അർപ്പിക്കുക. ദ്വാദശി കഴിയുന്നതിനുമുന്‍പ് തുളസീതീര്‍ത്ഥം സേവിച്ച് പാരണവീട്ടണമെന്നാണ് മാനദണ്ഡം. ഏകാദശിയുടെ അവസാനത്തെ 15 നാഴികയും ദ്വാദശിയുടെ ആദ്യത്തെ 15 നാഴികയും ഒത്തുചേരുന്ന ഹരിവാസര മുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍ ഒന്നുംതന്നെ ഭക്ഷിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുന്നത് അത്യുത്തമം. ഈ സമയത്ത് മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മഹനീയ സാമീപ്യം വളരെ കൂടുതലായി ഭൂമിയില്‍ അനുഭവപ്പെടുമെന്നാണ് വിശ്വാസം. ഹരിവാസര സമയത്ത് നടത്തുന്ന മഹാവിഷ്ണു ഭജനം പരിപൂര്‍ണ്ണഫലസിദ്ധി നല്‍കുമെന്നാണ് ഐതിഹ്യം.... വിഷ്ണുഭഗവാൻെറ കൃപാകടാക്ഷം ലഭ്യമാകുന്നതിനു ഏവരും ഏകാദശി വൃതം അനുഷ്ഠിക്കുക. ഇതിലൂടെ ലക്ഷ്മീദേവിയുടെ കൃപാകടാക്ഷത്തിനും യോഗ്യരായി . kalakaumidi

*മാണ്ഡൂക്യോപനിഷത്ത്‌* വേദങ്ങളുടെ ജ്ഞാനകാണ്ഡത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന രചനകളായ ഉപനിഷത്തുകളിൽ ഏറ്റവും ചെറിയതാണ്‌ മാണ്ഡൂക്യോപനിഷത്ത്. 12 സൂക്തങ്ങൾ മാത്രമുള്ള മാണ്ഡൂക്യം ഉപനിഷത്തുക്കളിൽ പലതുകൊണ്ടും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഹിന്ദുമതത്തിലെ ആധികാരിക രചനകളിൽ ഒന്നായി ദ്വൈതികളും അദ്വൈതികളും ഇതിനെ മാനിക്കുന്നു. ഹിന്ദുമതം എന്താണെന്ന് ചോദ്യത്തിന് ഒറ്റവാക്കിൽ ഉത്തരമായി മാണ്ഡൂക്യോപനിഷത്തിനെ പരിഗണിക്കുന്നു. അഥർവ വേദത്തിൽപ്പെട്ടതാണ്‌ മാണ്ഡൂക്യോപനിഷത്ത്‌. ആത്മീയ ചിഹ്നമായ ഓംകാരത്തിന്റെ വിശദീകരണമായാണ് ഇത് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ശ്ലോകരൂപത്തിൽ 12 മന്ത്രങ്ങളാണ് ഈ ഉപനിഷത്തിൽ ഉള്ളത്. ഈ ഉപനിഷത്തിൻറെ പ്രാധാന്യം കോണ്ടായിരിക്കാം ശങ്കരാചാര്യർ പ്രത്യേകമായി മംഗളശ്ലോകങ്ങളും പ്രമാണശ്ലോകങ്ങളും രചിച്ചത് എന്നു കരുതുന്നു. ഗൌഡപാദരുടെ കാരികക്കും ശങ്കരാചാര്യർ ഭാഷ്യം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. മിക്ക മതങ്ങളും പ്രപഞ്ചം ഒരു ഈശ്വര സൃഷ്ടിയാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുമ്പോൾ അതിനു കടക വിരുദ്ധമായി ശൂന്യതയിൽ നിന്ന് ഒന്നും ഉത്ഭവിക്കുന്നില്ല എന്ന ഉത്തരമാണ് മാണ്ഡൂക്യത്തിൻറെ ആദ്യത്തെ സൂക്തം തരുന്നത്. ഈശ്വരൻ ഒരാഗ്രവും ഇല്ലാത്തവനായിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ സൃഷ്ടിയുടെ ആവശ്യമില്ല എന്ന ഗൌഡപാദർ തൻറെ കാരികയിൽ വിശര്ദീകരണം നൽകുന്നുണ്ട്. ഉപനിഷത്തുകളുടെ ആകെ എണ്ണം എത്രെയെന്ന് തീർച്ചപ്പെടുത്താനായിട്ടില്ല. 1180 ഉണ്ടെന്ന് ചിലർ കരുതുന്നു. ഇതിൽത്തന്നെ 108 എന്ന് മറ്റൊരു കണക്കുമുണ്ട്. അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പത്തെണ്ണം ദശോപനിഷത്തുക്കൾ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവയിൽ ഏറെ പ്രധാന്യമുള്ളതാണ് മാണ്ഡൂക്യോപനിഷത്ത്‌. എന്നാൽ ദശോപനിഷത്തുകളിൽ ഏറ്റവും പഴക്കം കുറഞ്ഞതായാണ് ഇത് പൊതുവേ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. മണ്ഡൂകം എന്ന വാക്കിന്‌ തവള എന്നർത്ഥം. തവളയും ഉപനിഷത്തും തമ്മിൽ നേരിട്ട്‌ ബന്ധമൊന്നുമില്ല. മറ്റു ഉപനിഷത്തുകൾ വിശദവും ചിലപ്പോൾ സരളവുമായ ഭാഷയിലൂടെ വിദ്യാർത്ഥിക്ക്‌ ഉപദേശം നൽകുമ്പോൾ മാണ്ഡൂക്യം ഹ്രസ്വമായ പന്ത്രണ്ടു സൂക്തങ്ങളിലൂടെ കാര്യമാത്രപ്രസക്തമായ സന്ദേശം നൽകുന്നു. അരോചകമായെങ്കിലും അറുത്തു മുറിച്ച്‌ 'സത്യം' പറയുന്ന രീതിയാണ്‌ മാണ്ഡൂക്യത്തിന്റേതെന്നു ഇതുകൊണ്ടാകണം ഹ്രസ്വവും അതിപ്രധാനവുമായ ഈ ഉപനിഷത്ത്‌ തവളയുടെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതെന്നും ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വരാനിരിക്കുന്ന പേമാരിക്കുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്‌ തവള കരഞ്ഞു നൽകുന്നതു പോലെ മാണ്ഡൂക്യമെഴുതിയ മുനി അരോചകമെങ്കിലും ചടുലമായ വാക്കുകളിലൂടെ ലോകനൻമയെ കരുതി ഉപദേശം നൽകുന്നു എന്നും ചിലർ വാദിക്കുന്നു. മാണ്ഡൂകൻ എന്ന വൈദികമഹർഷിയുടെ പേരുമായും ഇതിനെ ബന്ധപ്പെടുത്താറുണ്ട്. ദശോപനിത്തുകൾ പഠിക്കുവാനാകാത്ത പക്ഷം ചുരുങ്ങുയത്‌ മാണ്ഡൂക്യമെങ്കിലും പഠിക്കണം എന്നൊരു അപ്രതിമപ്രശസ്തി ഇതിന് കൈവന്നിട്ടുണ്ട്. ഈ ഉപനിഷത്തിൻറെ പ്രാധാന്യം കൊണ്ടാവണം ശങ്കരാചാര്യർ പ്രത്യേകമായി മഗളശ്ലോകങ്ങളും പ്രമാണശ്ലോകങ്ങളും രചിച്ചതെന്ന് ചിലർ കരുതുന്നു. അതേ സമയം ഉപനിഷത്തുകളിൽ വെച്ച്‌ ഏറ്റവും ഗഹനമായത്‌ മാണ്ഡൂക്യമാണു താനും. അഥവാ മാണ്ഡൂക്യഭാഷ മനസ്സിലാകണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ മറ്റ്‌ ഏതെങ്കിലും ഒന്നു രണ്ട്‌ ഉപനിഷത്തുകളുടെ പഠനം അനിവാര്യമാകുന്നു. ഈ ഗഹനത കണക്കിലെടുത്താണ്‌, ഗൗഡപാദർ മാണ്ഡൂക്യത്തിനെ ഒരു കാരിക എഴുതിയത്‌. പഠിക്കുവാനുള്ള എളുപ്പത്തിന്‌ സാധാരണ മാണ്ഡൂക്യകാരികയാണ്‌ ആശ്രയിക്കപ്പെടുന്നത്‌. ഇതിൽ നാല്‌ അദ്ധ്യായങ്ങളുണ്ട്‌. ആദ്യത്തെ അദ്ധ്യായം ആഗമ പ്രകരണം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇത്‌ ഉപനിഷത്തിനോട്‌ ചേർത്താണ്‌ വായിക്കുന്നത്‌. ബാക്കി മൂന്നും സ്വതന്ത്രമായി അദ്വൈത പ്രകരണം, വൈതഥ്യപ്രകരണം, അലാതശാന്തി എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. താരതമ്യേന ആധുനികരചനയായി കരുതപ്പെടുന്നതെങ്കിലും 108 ഉപനിഷത്തുകളിൽ ഒന്നായി എണ്ണപ്പെടുന്ന മുക്തികോപനിഷത്തിൽ ശ്രീരാമൻ ഹനുമാന് നൽകുന്ന ഉപദേശം മാണ്ഡൂക്യത്തിൻറെ പ്രാധാന്യം എടുത്തുകാട്ടുന്നു. മാണ്ഡൂക്യം മനസ്സിലായില്ലെങ്കിൽ ദശോപനിഷത്തുക്കളിലെ ബാക്കി ഉപനിഷത്തുക്കളും പഠിക്കണം എന്നിട്ടും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിൽ 108 എണ്ണവും പഠിക്കണെമെന്നതായിരുന്നു ആ ഉപദേശത്തിൻറെ സാരം. ശാന്തിപാഠം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 ഏത്‌ വേദത്തിൽപെട്ടതാണോ ഉപനിഷത്ത്‌ ആ വേദത്തിലെ പ്രാർത്ഥനയോടെയായിരിക്കും അത്‌ സാധാരണ തുടങ്ങുക. അഥർ‍വവേദത്തിൻറെ ഭാഗമായതിനാൽ അഥർവ വേദത്തിലെ പ്രാർത്ഥനയാണിതിൽ ഗുരുവും ശിഷ്യനും ഒന്നിച്ച്‌ ചേർന്ന്‌ പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ അദ്ധ്യയനം ആരംഭിക്കുന്നത്‌. പ്രാർത്ഥനയ്ക്കു ശേഷം ഓം ശാന്തിഃ എന്ന്‌ മൂന്ന്‌ തവണ ചൊല്ലുന്നതും പതിവാണ്‌. ഇത്‌ ആദി ദൈവികവും ആദി ഭൌതികവും ആധ്യാത്മികവും ആയ ശാന്തിയെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ്‌. “ഓം ഭദ്രം കർണേഭി ശൃണുയാമ ദേവാഃ ......ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ഒന്നാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “ഓമിത്യേദാക്ഷരമിദം സർവം തസ്യോപ വ്യാഖ്യാനം ഭൂതം ഭവത്‌ ഭവിഷ്യദിതി സർവമോംകാരമേവ യച്ചാന്യത്‌ ത്രികാലാതീതം തദപ്യോംകാരമേവ” ഓം എന്ന 'അക്ഷരം' (നാശമില്ലാത്തത്‌) ആണ്‌ ഈ കാണുന്നതെല്ലാം. അതിന്റെ വ്യഖ്യാനം ഇങ്ങനെയാണ്‌. ഭൂതം, ഭവത്‌(വർത്തമാനം, ഭവിഷ്യം(ഭാവി) ഇത്‌ സർവവും ഓംകാരം മാത്രമാണ്‌. മൂന്നു കാലങ്ങൾക്കും അപ്പുറത്ത്‌ എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ അതും ഓംകാരം മാത്രമാണ്‌. മാണ്ഡൂക്യത്തിന്റെ ഭാഷയുടെ കടുപ്പം ഒന്നാമത്തെ ശ്ലോകത്തിൽ നിന്നു തന്നെ നമുക്കു മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്‌. രണ്ടാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “സർവം ഹ്യേതത്‌ ബ്രഹ്മായമാത്മാ ബ്രഹ്മസോ ƒ യമാത്മാ ചതുഷ്പാത്” സർവവും ആ ബ്രഹ്മമാണ്‌, ഈ ആത്മാവ്‌ ബ്രഹ്മം തന്നെ, ആത്മാവിന്‌ നാലു പാദങ്ങളുണ്ട്‌. ഒന്നും രണ്ടും ശ്ളോകങ്ങൾ ചേർത്ത്‌ വായിക്കുമ്പോൾ സർവവും ഓംകാരമാണ്‌, സർവവും ബ്രഹ്മവുമാണ്‌, ഈ അത്മാവു തന്നെയാണ്‌ ബ്രഹ്മം എന്നു കാണാം. അഥവാ ഓം = ബ്രഹ്മം = ആത്മാവ്‌. ഈ അത്മാവിന്‌ നാലു പാദങ്ങളുമുണ്ട്‌. അതായത് അത്മാവ്‌ എന്നു പറയുന്നത്‌ ഞാൻ എന്ന എന്നെയാണ്‌. അഥവാ ദേഹമെന്ന എനിക്കുമപ്പുറം, മറ്റുള്ളവർ ചാർത്തിത്തന്ന വിശേഷണങ്ങൾക്കുമപ്പുറം, ജൻമ വാസനകൾക്കും ആർജ്ജിച്ച വാസനകൾക്കുമെല്ലാമപ്പുറം, എത്രത്തോളം ഉള്ളിണ്റ്റെയുള്ളിലേക്കു പോകാൻ കഴിയുമോ അത്രത്തോളം ചെന്നാൽ ഞാൻ എന്ന്‌ ഞാൻ ആരെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവോ അതേ ഞാൻ. ഈ ആത്മാവിന്‌ നാലു പാദങ്ങളുമുണ്ട്‌; എട്ടുകാലിക്ക്‌ എട്ടു കാലുകളുണ്ട്‌ എന്ന്‌ പറയുന്ന വാച്യാർത്ഥത്തിലല്ല എന്നു മാത്രം. അ. ഉ, മ എന്നീ അക്ഷരങ്ങൾ ചേർന്നതാണ്‌ ഓം എന്ന അക്ഷരം. ഇവിടെ മൂന്നായി പിരിഞ്ഞു എന്നു പറയുന്നതിന്‌ വ്യാഖാനം പല വിധത്തിൽ നൽകാൻ കഴിയും. ഇവിടെ മാണ്ഡൂക്യത്തിലെ മേൽപ്പറഞ്ഞ നാലു പാദങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ മൂന്നു പാദങ്ങളായി ഇതിനെ വ്യഖാനിക്കുന്നു. മൂന്നാം സൂക്തം 🔱🌼🕉️🌼🕉️🔱 “ജാഗരിതസ്ഥാനോ ബഹിപ്രജ്നഃ സപ്താംഗ ഏകോനവിംശതിമുഖഃ സ്ഥൂലഭുക്‌ വൈശ്വാനരഃ പ്രഥമഃ പാദഃ” ഉണർന്നിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ്‌ ഒന്നാം പാദം. ഏഴ്‌ അംഗങ്ങളും പത്തൊൻപത്‌ മുഖങ്ങളും ഉള്ള ഇതിണ്റ്റെ സാങ്കേതിക നാമം ജാഗ്രത്‌ എന്നാണ്‌.പ്രഭാമണ്ഡലവും സൂര്യനും പഞ്ചഭൂതങ്ങളും ചേർന്നതാണ്‌ ഏഴ്‌ അംഗങ്ങൾ. കൂടുതൽ വ്യക്തവും സമഗ്രവും ആയ വിശദീകരണം ഛാന്ദോഗ്യോപനിഷത്ത്‌ നൽകുന്നുണ്ട്‌. പഞ്ച ജ്നാനേന്ദ്രിയങ്ങൾ, പഞ്ച കർമേന്ദ്രിയങ്ങൾ, പഞ്ച പ്രാണൻമാർ, മനസ്സ്‌, ബുദ്ധി, അഹംകാരം, ചിത്തം ഇവയാണ്‌ പത്തൊമ്പത്‌ മുഖങ്ങൾ. ജാഗ്രത്‌ അവസ്ഥയിലുള്ള ജീവനെ വ്യഷ്ടിയിൽ വിശ്വൻ എന്നും സമഷ്ടിയിൽ വിരാട്‌ എന്നും പറയുന്നു. ബഹിപ്രജ്നതയും (പുറത്തേക്കുള്ള ബോധത്തോടെ) ബാഹ്യ ലോക ഭോഗവും (പുറത്തുള്ള വസ്തുക്കളെ ഭുജിക്കുക) എന്നിവയും ഇതിണ്റ്റെ മുഖ മുദ്രയാണ്‌. നാലാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “സ്വപ്ന സ്ഥാനഃ അന്തഃപ്രജ്നഃ സപ്താംഗ ഏകോനവിംശതിമുഖഃ പ്രവിവിക്തഭുക്‌ തൈജസോ ദ്വിതീയഃ പാദഃ” സ്വപ്ന്നാവസ്ഥയാണ്‌ രണ്ടാം പാദം. സാങ്കേതിക നാമം വ്യഷ്ടിയിൽ തൈജസൻ, സമഷ്ടിയിൽ ഹിരണ്യഗർഭൻ. അന്തപ്രജ്നനാണ്‌ തൈജസൻ, അതായത്‌ ബോധം ഉള്ളിലാണ്‌, പുറത്തുള്ള വസ്തുക്കളിൽ നിന്നും പ്രജ്ന ഉള്ളിലേക്ക്‌ വലിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു ചുരുക്കം. ഇതിനും നേരത്തേ പറഞ്ഞതുപോലെ ഏഴ്‌ അംഗങ്ങളും പത്തൊമ്പത്‌ മുഖങ്ങളും ഉണ്ട്‌. സ്വന്തം സൃഷ്ടിയെ സ്വയം ഭുജിക്കുന്നയാളാണ്‌ തൈജസൻ. അതുകൊണ്ട്‌ പ്രവിവിക്ത ഭുക്‌ (പ്രകർഷേണ വിവിക്തങ്ങളായ വസ്തുക്കളെ ഭുജിക്കുന്നു) എന്നു പറയുന്നു. അഞ്ചാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “യത്ര സുപ്തോ ന കഞ്ചന കാമം കാമയതേ ന കഞ്ചന സ്വപ്നം പശ്യതി തത്‌ സുഷുപ്തം സുഷുപ്ത സ്ഥാന ഏകീ ഭൂതഃ പ്രജ്നാനഘന ഏവാനന്ദമയോ ഹ്യാനന്ദഭുക്‌ ചേതോമുഖഃ പ്രാജ്നസ്‌തൃതീയ പാദഃ” മൂന്നാമത്തെ പാദം സുഖ സുഷുപ്തിയാണ്‌. വ്യഷ്ടിയിൽ ഇതിനെ പ്രാജ്നനെന്നും സമഷ്ടിയിൽ ഇതിനെ ഈശ്വരൻ എന്നും പറയുന്നു. സുഖ സുഷുപ്തിയിലുള്ളവൻ യാതൊരു വിധത്തിലുള്ള ആഗ്രഹങ്ങളും കാണിക്കുന്നില്ല. ഒട്ടും സ്വപ്നവും കാണുന്നില്ല. ഏകീ ഭൂതനായി ഘനീഭവിച്ച പ്രജ്നയോടെ ആനന്ദമയനായി ചേതോമുഖനായി ആനന്ദത്തെ ഭുജിക്കുന്നു. ആറാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “ഏഷ സാർവേശ്വര ഏഷ സർവജ്ന ഏഷ അന്തര്യാമ്യേഷ യോനിഃ സർവസ്യ പ്രഭവാപ്യയൌ ഹിഭൂതാനാം” ഇതാണു സർവേശ്വരൻ ഇതാണ്‌ എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, ഇതാണ്‌ അന്തര്യാമി (ഉള്ളിലിരിക്കുന്നവൻ), എല്ലാറ്റിണ്റ്റേയും ഉത്ഭവസ്ഥാനം, എല്ലാറ്റിണ്റ്റേയും ആരംഭവും അവസാനവും ഇതിൽ നിന്നുമാണ്‌. ഓം എന്ന അക്ഷരത്തെ മൂന്നായി പിരിച്ചെഴുതിയാൽ കിട്ടുന്ന മൂന്ന്‌ അക്ഷരങ്ങൾ യഥാക്രമം മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന്‌ പാദങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കുറെയേറെ സാങ്കേതിക പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്‌ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ എന്നതൊഴിച്ചാൽ ആദ്യത്തെ ആറു മന്ത്രങ്ങളിലും നാം നിത്യവും അനുഭവിക്കുന്ന ജാഗ്രത്‌, സ്വപ്നം, സുഷുപ്തി എന്നീ മൂന്ന്‌ അവസ്ഥകളുടെ വിവരണം മാത്രമാണുള്ളത്‌. ജീവൻ ഈ മൂന്ന്‌ അവസ്ഥകളിലൂടെ മാറി മാറി കടന്നു പോകുന്നു. ഇതിലുമപ്പുറം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ അതാണ്‌ ഓംകാരത്തിണ്റ്റെ പൊരുൾ. ഓംകാരമായ പൊരുൾ മൂന്നായ്‌ പിരിഞ്ഞു എന്ന്‌ തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ പറയുന്നത്‌ ഇതേ മൂന്ന്‌ അവസ്ത്ഥകളെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ്‌. ത്രിപുരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന അസുരനെക്കുറിച്ച്‌ പുരാണത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്‌. ഈ അസുരൻ മൂന്ന്‌ പുരങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിൽ ഒരു സമയം വസിക്കുന്നു. ഏതു നേരം ഏതു പുരത്തിൽ ഈ അസുരൻ വസിക്കുന്നു എന്ന്‌ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കാത്തതുകൊണ്ട്‌ മൂന്ന്‌ പുരങ്ങളും ഒരേ സമയം നശിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ഈ അസുരനേയും നിഗ്രഹിക്കാനുമാകൂ. ത്രിപുരങ്ങൾ നമ്മുടെ ജാഗ്രത്‌ സ്വപ്നം സുഷുപ്തി എന്നീ മൂന്ന്‌ അവസ്തകളാണ്‌. അസുരൻ എന്നിലെ ഞാനെന്ന ഭാവമാണ്‌. അഹം = ഞാൻ . അഥവാ അഹംകാരം. അതുകൊണ്ടാണ്‌ തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ ഓംകാര മായ പൊരുൾ മൂന്നായി പിരിഞ്ഞുടനെ യാങ്കാരമായി (അഹംകാരമായി) എന്ന്‌ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്‌. ഇനി പറയുന്നതാണ്‌ ഓംകാരത്തിണ്റ്റെ പൊരുൾ. ഏഴാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “ന അന്തഃ പ്രജ്നം ന ബഹിഃ പ്രജ്നം നോഭയതഃപ്രജ്നം ന പ്രജ്നാനഘനം ന പ്രജ്നം നാപ്രജ്നം അദൃഷ്ടമവ്യവഹാര്യമഗ്രാഹ്യമലക്ഷണമചിന്ത്യം അവ്യപദേശ്യമേകാത്മപ്രത്യയസാരം പ്രപഞ്ചോപശമം ശാന്തം ശിവമദ്വൈതം ചതുർഥം മന്യന്തേ സ ആത്മാ സ വിജ്നേയഃ” ന അന്തഃപ്രജ്നം - ഉള്ളിലേക്കുള്ള ബോധത്തോടെ (സ്വപ്നാവസ്ഥ) അല്ല. (ബഹി പ്രജ്നം) പുറത്തേക്കുള്ള ബോധത്തോടെ അല്ല, (ന ഉഭയ പ്രജ്നം) രണ്ടും ചേർന്ന ബോധത്തോടേയുമല്ല. പ്രജ്ന ഘനീഭവിച്ചതുമല്ല, വെറും ബോധവുമല്ല, അബോധവുമല്ല(ന അപ്രജ്നം) . അദൃഷ്ടം: ദൃഷ്ടിഗോചരമല്ലാത്തത്‌ - വേദാന്തത്തിണ്റ്റെ ഭാഷയിൽ ഒരു ഇന്ദ്രിയത്തിനും ഗോചരമല്ലാത്തത്‌. അവ്യവഹാര്യം: വ്യവഹരിക്കാനാകാത്തത്‌ അഗ്രാഹ്യം : ബുദ്ധിക്ക്‌ ഗ്രഹിക്കാനാകാത്തത്‌. അലക്ഷണം: ലക്ഷണങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്തത്‌ അചിന്ത്യം: ചിന്തിച്ചുറപ്പിക്കുവാനാകാത്തത്‌ അവ്യപദേശ്യം: നിർവചിച്ച്‌ പറയുവാനാകാത്തത്‌ ഏകാത്മപ്രത്യയസാരം: കേവലം തന്റെ തന്നെ ബോധം സാരമായിട്ടുള്ളത്‌. പ്രപഞ്ചോപശമം: ലോകം ഉപശമിക്കുന്നത്‌. (അവസാനിക്കുന്നത്‌) ശാന്തം, ശിവം - മംഗളദായകം അദ്വൈതം - രണ്ടാമതൊന്നില്ലാത്തത്‌ ചതുർത്ഥം - നാലാമത്തെ പാദം. ഇതിനെ ആത്മാവെന്നറിയുക ഇതിനെയാണ്‌ സാക്ഷാത്കരിക്കേണ്ടതെന്നറിയുക. വേദാന്തം പറയുന്നത്‌ ഈശനം ചെയ്യാൻ ഒരു ലോകം ഉള്ളിടത്തോളം കാലമേ ഈശ്വരനുണ്ടാവുകയുള്ളൂ എന്നാണ്‌. ഇവിടെ നാലാം പാദത്തിൽ നമ്മൾ ഇന്നേവരെ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള എല്ലാറ്റിനേയും അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെയാണ്‌ തത്ത്വമസിയിലെ തത്‌. ഇത്‌ പൂർണ്ണമാണ്‌ , ഇത്‌ സത്യവുമാണ്‌, സജാതീയമോ (of the same species) വിജാതീയമോ (of another species) സ്വഗതമോ (Within oneself) ആയ ഭേദഭാവങ്ങളില്ലാത്തതാണ്‌ പൂർണ്ണം. മൂന്നുകാലങ്ങളിലും മാറാതെ നിൽക്കുന്നതാണ്‌ സത്യം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അതു കാലാതീതമാണ്‌. കാലത്തിന്‌ അതീതമായതിന്‌ എല്ലാറ്റിന്റേയും ആരംഭവും അവസാനവും അറിയുവാനും സാധിക്കും. ഞാൻ, ഈ ലോകം,സൃഷ്ടികർത്താവായ ഈശ്വരൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള വേർതിരിവ്‌ ദ്വൈതം എന്ന്‌ അറിയപ്പെടുന്നു. അതായത്‌ ഒന്നിൽ കൂടുതൽ ഉണ്ട്‌ അഥവാ രണ്ട്‌ ഉണ്ട്‌. അദ്വൈതത്തിൽ രണ്ടാമതായി ഒന്നില്ല. ഒന്നു മാത്രമേയുള്ളൂ. ആ ഒന്നാണ്‌ ഞാൻ. അതു തന്നെയാണ്‌ ഈശ്വരൻ, അതു തന്നെയാണ്‌ തത്ത്വം (തത്‌ + ത്വം = അത്‌ നീ) ഉപദേശിച്ചു തന്ന ഗുരു, അതെഴുതിയ വേദപുസ്തകം. ഈ തിരിച്ചറിവ്‌ ഉണ്ടാകുന്നതിനെ ആത്മസാക്ഷാർകാരം എന്നു പറയുന്നു. അവിടെ ഞാനും ഈശ്വരനും ഈശ്വരൻ സൃഷ്ടിച്ച ഈ ലോകവും എല്ലാം ഒന്നായി മാറുന്നു. എട്ടാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 എട്ടാമത്തെ സൂക്തം മുതൽ ആത്മാവിന്റെ പാദങ്ങളേയും ഓംകാരത്തെ പിരിച്ചെഴുതുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന മൂന്ന്‌ മാത്രകളേയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചു തുടങ്ങുന്നു. “സോയമാത്മാ ആദ്യാക്ഷരം ഓംകാരോധിമാത്രം പാദാ മാത്രാ മാത്രാശ്ച പാദാ അകാര ഉകാര മകാര ഇതി” ഇപ്പറഞ്ഞ ആത്മാവ്‌ ഓം എന്ന അക്ഷരത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. മുകളിൽ വിശദീകരിച്ച ആത്മാവിന്റെ നാലു പാദങ്ങളൂം ഓം എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ മാത്രകളൂം സമാനമാണ്‌. അക്ഷരത്തിന്റെ മാത്രകൾ അ ഉ മ ഇന്നിവയാണ്‌. ഒൻപതാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “ജാഗരിതസ്താനോ വൈശ്വാനരോകാരഃ പ്രഥമ മാത്രാ, ആപ്‌തേരാദിമത്വാദ്വാപ്നോതി ഹ വൈ സർവാൻ കാമാനാദിശ്ച ഭവതി യ ഏവം വേദ.” ജാഗരിത സ്ഥാനിയായ വൈശ്വാനരൻ അകാരത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. അ ആദ്യാക്ഷരമാണ്‌, എല്ലാം ഇതിലടങ്ങുന്നു. കാരണം ഇതാണ്‌ ആദ്യത്തേത്‌. ഇതിനെ അറിയുന്നവൻ സർവ കാമനകൾക്കും അധിപനും ഒന്നാമനും ആകുന്നു. പത്താം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “സ്വപ്നസ്‌താനസ്‌തൈജസ ഉകരോ ദ്വിതീയ മാത്രോത്കർഷാദ്‌ ഉഭയത്വാദ്വോത്കർഷതി ഹ വൈ ജ്നാന-സന്തതിം, സമാനശ്ച ഭവതി, നാസ്യാബ്രഹ്മവിത്‌ കുലെ ഭവതി യ ഏവം വേദ” സ്വപ്ന സ്ഥാനിയായ തൈജസൻ ഉകാരത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ഉ ഉത്കർഷമായതാണ്‌, രണ്ടിണ്റ്റേയും ഗുണങ്ങളും ഇതിൽ അടങ്ങുന്നു. ഇതറിയുന്നവൻ സമാനനായി ഭവിക്കുന്നു. അവണ്റ്റെ (ശിഷ്യ)കുലത്തിൽ ബ്രഹ്മത്തെ അറിയാത്തവനായി ആരും ഉണ്ടാകില്ല. പതിനൊന്നാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “സുഷുപ്‌തസ്താനാഃ പ്രാജ്നോ മകാരസ്തൃതീയ മാത്ര മിതേരപീതേർ വാ, മിനോതി ഹ വാ ഇദം സർവമപീതിശ്ച ഭവതി യ ഏവം വേദ” സുഷുപ്തസ്ഥനിയായ പ്രാജ്നൻ മകാരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മ മിതിയെ (അളവ്‌) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിലേക്ക്‌ എല്ലാം ലയിക്കുന്നു. ഇതറിയുന്നവൻ എല്ലാം അളക്കുന്നു എല്ലാം ആയിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം സൂക്തം 🔱🕉️🌼🕉️🌼🔱 “അമാത്രശ്ചതുർഥോ അവ്യവഹാര്യഃ പ്രപഞ്ചോപശമഃ ശിവോദ്വൈത ഏവമോംകാര ആത്മൈവ, സംവിശത്യാത്മാനാത്മാനം യ ഏവം വേദ, യ ഏവം വേദ.” നാലാമത്തെ പാദത്തിന്‌ മാത്രയില്ല. ശബ്ദമില്ലാത്ത, ഉച്ചരിക്കാനാകാത്ത അവ്യവാരിയായ, പ്രപഞ്ചം ഉപശമിക്കുന്നതായ ഏകമായ രണ്ടാമതൊന്നില്ലാത്തതായ നിശ്ശബ്ദമാത്ര നാലാമത്തെ പാദത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ഇത്‌ അറിയുന്നവനിലെ ഞാൻ അറിയേണ്ട എന്നിലേക്ക്‌ വിലയിക്കുന്നു. നിശ്ശബ്ദ മാത്രക്ക്‌ ഒരു പ്രാധാന്യം കൂടിയുണ്ട്‌. ഓംകാരം തുടർച്ചയായി ഉച്ചരിക്കുമ്പോൽ രണ്ട്‌ ഓംകാരങ്ങൾക്കിടയിൽ വരുന്നതാണ്‌ ഈ നിശ്ശബ്ദമാത്ര. നിശ്ശബ്ദതയിൽ നിന്ന്‌ ഓംകാരം ആവിർഭവിക്കുന്നു. ഓംകാരം ഉരുവിടുമ്പോളും അതിനു പുറകിൽ ഈ നിശ്ശബ്ദത ഉണ്ട്‌, പക്ഷെ ഓംകാരനാദം നിശ്ശബ്ദതയെ മറച്ചിരിക്കുന്നു. ഓംകാരം അവസാനം നിശ്ശബ്ദതയിലേക്ക്‌ തന്നെ ലയിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരം തന്നെയാണ്‌ ജീവനും, പക്ഷെ ത്രിപുരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന അസുരനെപ്പോലെ ഉണർന്നും, സ്വപ്നം കണ്ടും, ഉറങ്ങിയും മാത്രം ജീവിക്കുന്നു. അതിനാധാരമായിരിക്കുന്ന നാലാമത്തെ പാദത്തിലേക്ക്‌ ഒരിക്കലും കടക്കുന്നുമില്ല. നാലാം പാദമാണ്‌ തുരീയം. ഈ നാലാമത്തെ പാദത്തിലേക്ക്‌ കടക്കാനാണ്‌ ഇവിടെ ഋഷി ഉപദേശിക്കുന്നത്‌. 🌺🌺🌺 BGG 🌺🌺🌺