വേദാന്ത സാധന എന്നത് ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കും മോക്ഷത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന ആത്മീയ പരിശീലനമാണ്. ഇതിൽ പ്രധാനമായും വരുന്നത് മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും ഏകാഗ്രമാക്കാനുമുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളാണ്. വേദാന്ത സാധനയിലെ പ്രധാന ഘട്ടങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: 1. സാധന ചതുഷ്ടയം (നാല് യോഗ്യതകൾ) വേദാന്തം പഠിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു സാധകൻ ആർജ്ജിക്കേണ്ട നാല് ഗുണങ്ങളാണിവ: വിവേകം: നിത്യമായതും (ബ്രഹ്മം) അനിത്യമായതും (ലോകം) തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവ്. വൈരാഗ്യം: നശ്വരമായ ലൗകിക സുഖങ്ങളോടുള്ള വിരക്തി. ഷട്-സമ്പത്ത്: മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ആറ് ഗുണങ്ങൾ (ശമം, ദമം, ഉപരതി, തിതിക്ഷ, ശ്രദ്ധ, സമാധാനം). മുമുക്ഷുത്വം: മോക്ഷത്തിനായുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹം. 2. സാധനയുടെ രീതികൾ പരമമായ സത്യത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രധാനമായും മൂന്ന് രീതികളാണ് പിന്തുടരുന്നത്: ശ്രവണം: ഒരു ഗുരുവിൽ നിന്നോ ഉപനിഷത്തുകളിൽ നിന്നോ വേദാന്ത സത്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക. മനനം: കേട്ട കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് യുക്തിപൂർവ്വം ചിന്തിക്കുകയും സംശയങ്ങൾ ദുരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിദിധ്യാസനം: മനസ്സിലാക്കിയ സത്യത്തെ (അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി) നിരന്തരമായി ധ്യാനിക്കുകയും അത് അനുഭവമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 3. മനഃശുദ്ധി മനസ്സിലെ കാമ-ക്രോധങ്ങളെയും അഹങ്കാരത്തെയും നശിപ്പിച്ചാൽ മാത്രമേ ആത്മജ്ഞാനം ലഭിക്കൂ. ഇതിനായി കർമ്മയോഗവും ഭക്തിയോഗവും പ്രാഥമിക സാധനകളായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. വേദാന്ത സാധനയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാൻ ശങ്കരാചാര്യരുടെ സാധന പഞ്ചകം എന്ന കൃതി ഒരു മികച്ച വഴികാട്ടിയാണ്. ശ്രീശങ്കരാചാര്യർ രചിച്ച സാധനാ പഞ്ചകം (അഥവാ ഉപദേശ പഞ്ചകം), ഒരു ആത്മീയ സാധകൻ മോക്ഷപ്രാപ്തിക്കായി പിന്തുടരേണ്ട 40 നിർദ്ദേശങ്ങളെ 5 ശ്ലോകങ്ങളിലായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു ഗോവണിയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് കയറുന്നതുപോലെ ക്രമാനുഗതമായ ആത്മീയ വളർച്ചയാണ് ഇതിൽ വിവരിക്കുന്നത്. ഓരോ ശ്ലോകത്തിലുമുള്ള പ്രധാന ആശയങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: ശ്ലോകം 1: പ്രാഥമിക ഒരുക്കങ്ങൾ ആത്മീയ യാത്രയുടെ തുടക്കത്തിൽ ജീവിതം എങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കണമെന്ന് ഇതിൽ പറയുന്നു: വേദാധ്യയനം: നിത്യവും വേദങ്ങൾ പഠിക്കുകയും ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഈശ്വരഭക്തി: കർമ്മങ്ങൾ ഈശ്വരാർപ്പണമായി ചെയ്യുക. വൈരാഗ്യം: ഫലേച്ഛ കൂടാതെ കർമ്മം ചെയ്യാനും ലൗകിക സുഖങ്ങളിലെ ദോഷങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനും ശ്രമിക്കുക. ആത്മവിചാരം: ആത്മജ്ഞാനത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുകയും സ്വന്തം വീട്ടിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മാനസിക വിടുതൽ നേടുകയും ചെയ്യുക. ശ്ലോകം 2: ഗുരുവിനെ സമീപിക്കൽ അടുത്ത ഘട്ടം ശരിയായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം തേടലാണ്: സത്സംഗം: വിദ്വാന്മാരുമായി സഹവസിക്കുക. ഗുരുസേവ: ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായ ഒരു ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തി വിനയത്തോടെ സേവിക്കുക. ശ്രവണം: ഗുരുവിൽ നിന്ന് 'ഓം' എന്ന ഏകാക്ഷര ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ചും ഉപനിഷദ് വാക്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും കേട്ടു മനസ്സിലാക്കുക. ശ്ലോകം 3: മനനവും നിദിധ്യാസനവും കേട്ട കാര്യങ്ങളെ ഉറപ്പിക്കാനുള്ള ഘട്ടമാണിത്: മനനം: യുക്തിരഹിതമായ തർക്കങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് വേദാന്ത തത്ത്വങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുക. ബ്രഹ്മഭാവം: 'ഞാൻ ബ്രഹ്മമാണ്' എന്ന ബോധത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക. അഹങ്കാരത്യാഗം: ശരീരം തന്നെയാണ് ഞാൻ എന്ന തെറ്റായ ചിന്ത ഉപേക്ഷിക്കുകയും വിദ്വാന്മാരുമായുള്ള അനാവശ്യ തർക്കങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുക. ശ്ലോകം 4: ജീവിതരീതി ഒരു സാധകൻ പാലിക്കേണ്ട അച്ചടക്കം: മിതത്വം: വിശപ്പിനെയും രോഗത്തെയും ചികിത്സയായി കണ്ട് ഭിക്ഷാന്നം കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുക. സന്തോഷം: ലഭിക്കുന്നതിൽ സംതൃപ്തനായിരിക്കുക, രുചിയുള്ള ഭക്ഷണത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുക. മൗനം: അനാവശ്യ സംസാരം ഒഴിവാക്കി ഏകാന്തത ആസ്വദിക്കാൻ ശീലിക്കുക. ശ്ലോകം 5: ആത്മസാക്ഷാത്കാരം (ജീവൻമുക്തി) അന്തിമ ഘട്ടത്തിൽ സാധകൻ എത്തുന്ന P: ഏകത്വം: എല്ലാറ്റിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പരമാത്മാവിനെ ദർശിക്കുക. നിസ്സംഗത: കഴിഞ്ഞകാല കർമ്മഫലങ്ങളെ (പ്രാരബ്ധം) അനുഭവിക്കുമ്പോഴും പരബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ച് ശാന്തനായിരിക്കുക.

ഇന്ത്യൻ ക്ലാസിക്കൽ നൃത്തത്തിലെ രണ്ട് പ്രധാന ഭാവങ്ങളാണ് താണ്ഡവം, ലാസ്യം എന്നിവ. ഇവ രണ്ടും നൃത്തത്തിന്റെ പുരുഷ-സ്ത്രീ ഭാവങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. താണ്ഡവം (Tandava) താണ്ഡവം ഭഗവാൻ ശിവനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സ്വഭാവം: ഇത് ഊർജ്ജസ്വലവും കഠിനവുമായ ചലനങ്ങളാൽ സവിശേഷമാണ്. പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്: ശക്തി, വീര്യം, ക്രോധം തുടങ്ങിയ ഭാവങ്ങളാണ് ഇതിൽ പ്രകടമാകുന്നത്. പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ: വേഗതയേറിയ ചുവടുകളും ഗാംഭീര്യമുള്ള ആംഗ്യങ്ങളും ഇതിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. ലാസ്യം (Lasya) ലാസ്യം പാർവതി ദേവിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സ്വഭാവം: ഇത് മൃദുവായതും മനോഹരവുമായ ചലനങ്ങളാൽ സവിശേഷമാണ്. പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്: സ്നേഹം, ലാളിത്യം, കൃപ (Grace) തുടങ്ങിയ ഭാവങ്ങളാണ് ഇതിൽ പ്രകടമാകുന്നത്. ഉദാഹരണങ്ങൾ: കേരളത്തിലെ മോഹിനിയാട്ടം ലാസ്യനൃത്തത്തിന് മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. Instagram Instagram +2 ചുരുക്കത്തിൽ, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനാവശ്യമായ ശക്തിയുടെയും സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും സംഗമമായാണ് താണ്ഡവത്തെയും ലാസ്യത്തെയും കണക്കാക്കുന്നത്. താളം എന്ന വാക്ക് രൂപപ്പെട്ടത് തന്നെ താണ്ഡവത്തിലെ 'താ'യും ലാസ്യത്തിലെ 'ല'യും ചേർന്നാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

വിഷു എന്ത്? എന്തിനു? എങ്ങനെ ?_* *പകലും രാത്രിയും സമം ആകുന്ന ദിനം എന്നാണു വിഷു എന്ന പദത്തിന് അര്‍ത്ഥം. അര്‍ത്ഥം സൂചിപ്പിക്കുന്ന പോലെ തന്നെ പകലും രാത്രിയും സമം ആകുന്ന ദിനം ആണ് വിഷു. ആണ്ടില്‍ രണ്ടു പ്രാവശ്യം വിഷു ഉണ്ട് തുലാം ഒന്നിനും, മേടം ഒന്നിനും. ഇതില്‍ മേടം ഒന്നിന് ആണ് നാം ആചരിക്കുന്നത്.* *സംക്രാന്തികളിൽ പ്രധാനം ആണ് മേട സംക്രാന്തി. മേട സംക്രാന്തി അത്യന്തം പുണ്യവും ആണ്. സൂര്യന്‍ ഒരു രാശിയില്‍ നിന്ന് അടുത്ത രാശിയിലേക്ക് പോകുന്നതിനെ ആണ് സംക്രാന്തി എന്ന് പറയുന്നത്. സംക്രാന്തി പകല്‍ ആണെങ്കില്‍ പിറ്റേ ദിവസം സംക്രമണ ദിനം ആയി ആചരിക്കുന്നു.* *വസന്ത കാല ഉസ്തവം ആണ്. വസന്തകാലം ഋതുക്കളില്‍ വെച്ചു ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ട്ടവും ആണ്. കണിക്കൊന്ന, വെള്ളരിക്ക, നെല്ല്, ഉണക്കല്ലരി, വാല്‍ക്കണ്ണാടി, വസ്ത്രം, ചെമ്പക, വെറ്റില, അടയ്ക്ക, പൂക്കുല, ചക്ക, മാങ്ങാ, നാളികേരം, അരി, നെല്ല്, ദീപം, നവധാന്യം തുടങിയവ അടക്കി വെച്ച് സൂര്യോദയത്തിനു മുന്‍പ് കാണുനതാണ് കണി.* *വിഷുക്കണി പ്രക്ത്യാരാധാനയുടെ ഭാഗം ആണ്. ഉരുളിയില്‍ കണി വസ്തുക്കള്‍ വെക്കും. ഇത് കണി കണ്ടാല്‍ അതിന്റെ സദ്ഫലം അടുത്ത വർഷം മുഴുവന്‍ ലഭിക്കും എന്നാണു വിശ്വാസം. കണ്ണുകള്‍ ‍ അടച്ചു എണീറ്റ്‌ കണി വസ്തുക്കളുടെ മുന്‍പില്‍ വന്നു തൊഴുതു കണ്ണ് തുറക്കും. ഇത് പ്രകൃതി മാതാവിനെ പൂജികുനതിനു തുല്യം ആണ്.* *വീട്ടിലെ മുതിര്‍ന്ന സ്ത്രീ കണി ഒരുക്കി വെച്ചാണ് കിടക്കുക. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു കണി കണ്ട ശേഷം അവര്‍ ഓരോരുത്തരെ വിളിച്ചു കണി കാണിക്കുന്നു. എല്ലാവരും കണി കണ്ടു കഴിഞ്ഞാല്‍ കണി എടുത്തു നാല്‍ക്കാലികളെ പോലും കാണിക്കുന്നു.* *കണിഒരുക്കല്‍, കൈനീട്ടം, പടക്കം, സദ്യ, ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനം, വിഷു വിളക്ക് എന്നിങനെ പല ആചാരങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങളിലും പണ്ട് മുതല്‍ ഉള്ള ആചാരം ആണ് വിഷു വിളക്ക്. വിഷു ദിവസം വൈകീട്ട് ആണ് ഇത് ആചരിക്കുന്നത്. ആശങ്കകള്‍ അകന്നു ശുഭാപ്തി വിശ്വാസത്തോടെ അടുത്ത വിഷു വരെ ജീവിക്കാന്‍ ജനങളെ മാനസികമായി പ്രാപ്തരാക്കുന്നു. വിഷു ഒരു കാര്‍ഷിക ഉത്സവം കൂടി ആണ്, അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആവണം വിളവെടുപ്പിന്റെ പ്രതീകം ആയി വിളകളും കണി കാണുന്നത്.*🙏 ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ *ഭാഗവത സപ്താഹം.* (ശ്രീമദ് ഭാഗവത മാഹാത്മ്യം) """"""""""""""""""""""''"""""""""""""""""'''''''''"""""" *ഏഴു ദിവിസം ഭാഗവത പാരായണവും, ഗണപതി ഹോമവും, വിശേഷാല്‍ പൂജകളും അടങ്ങിയ ഒരു യജ്ഞമാണ് ഭാഗവത സപ്താഹം.* *ഏഴ് ദിവസവും ശുദ്ധിയോടെ വൃതമെടുത്ത് ഇതില്‍ പങ്കെടുത്ത് ഭക്തിയോടെ വായന കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കും, മനനം ചെയ്യുന്നവര്‍ക്കും മോക്ഷം കിട്ടുകയും; അതോടൊപ്പം അവരുടെ പിതൃക്കള്‍ക്കും കൂടി മോക്ഷം കിട്ടുകയും ചെയ്യും എന്നാണ് വിശ്വാസം. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു കഥ നമുക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാം തുംഗഭദ്ര നദിയുടെ തീരത്തുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ ആത്മദേവന്‍ എന്ന് പേരായ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്‍ താമസിച്ചിരുന്നു.* *ധര്‍മ്മിഷ്ടനായ അദ്ദേഹത്തിന് സകല വേദങ്ങളും നന്നായറിയാമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പത്നിയുടെ പേര് ധുന്ധുളി എന്നായിരുന്നു.* *അവള്‍ നല്ല കുലത്തില്‍ പിറന്നവളാണ് ; അതുപോലെ സുന്ദരിയുമാണ്. എന്നാല്‍ തന്നിഷ്ടക്കാരിയും ബുദ്ധിമുട്ടുകളൊന്നും സഹിക്കാന്‍ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഒരു വല്ലാത്ത സ്വഭാവക്കാരിയുമായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വളെരെ വര്‍ഷങ്ങളായിട്ടും അവര്‍ക്ക് സന്തതിയുണ്ടായില്ല.* *കുട്ടികളുണ്ടാകാനായി ബ്രാഹ്മണന്‍ ധാന ധര്‍മ്മങ്ങളും,സല്ക്കര്‍മ്മങ്ങളും പലുതും ചെയ്തു നോക്കി; ഫലമുണ്ടായില്ല.* *ദുഃഖം സഹിക്കാനാവാതെ അദ്ദേഹം നാടുവിട്ടുപോയി.* *കാട്ടിലെത്തിയ അദ്ദേഹം ഒരു തടാകത്തില്‍ നിന്ന് വെള്ളം മുക്കികുടിച്ച് തീരത്ത്‌ വിശ്രമിക്കാന്‍ ഇരുന്നു.* *അപ്പോള്‍ അവിടെ ഒരു സന്യാസി വന്നു ചേര്‍ന്നു.* *തന്റെ ദുഃഖ കാരണമെല്ലാം ആത്മദേവന്‍ സന്യാസിയെ ധരിപ്പിച്ചു.* *ജ്ഞാനദര്‍ശനത്തില്‍ കൂടി ആത്മദേവന് മക്കളില്ലാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് സന്യാസിക്ക് മനസ്സിലായി സന്യാസി ആ വിവരം ബ്രാഹ്മണനെ അറിയിച്ചു.* *എന്നിട്ടും ആ ബ്രാഹ്മണന്‍ തനിക്കു സന്താനം വേണമെന്ന് തന്നെ സന്യാസിയോട് അഭ്യര്‍ദ്ധിച്ചു . നിവൃത്തിയില്ലാതായപ്പോള്‍ സന്യാസി അദ്ദേഹത്തിനു ഒരു പഴം കൊടുത്തു; എന്നിട്ട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു;* *”ഈ പഴം കഴിച്ച് ബ്രാഹ്മണപത്നി ഒരു വര്‍ഷം വ്രതമനുഷ്ടിക്കണം."* *ദിവസത്തില്‍ ഒരിക്കലെ ആഹാരം കഴിക്കാവൂ. സത്യത്തോടും ദയയോടും കൂടി നല്ല സ്വഭാവിയായി ഒരു വര്‍ഷം ഇങ്ങിനെ വ്രതമെടുത്ത് ജീവിക്കണം.* *എന്നാല്‍ നിര്‍മലനായ സല്പുത്രന്‍ ജനിക്കും” ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ആ യോഗി അവിടെ നിന്നും മറഞ്ഞു. ആത്മദേവന് അതിയായ സന്തോഷമുണ്ടായി.* *വീട്ടില്‍ മടങ്ങിയെത്തിയ ആത്മദേവന്‍ ഭാര്യയുടെ കൈയ്യില്‍ പഴം കൊടുത്തിട്ട് സന്യാസി പറഞ്ഞ വിവരങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു മനസ്സില്ലാക്കി.* *എന്നാല്‍ ധുന്ധുളിയാകട്ടെ ഇതിനൊന്നും തയ്യാറാകാതെ പഴം തിന്നു എന്ന് ഭര്‍ത്താവിനോട് നുണയും പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞുകൂടി.* *വസ്ത്രം കൊണ്ട് വയറു വലുതാക്കിയും ആ ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ തന്റെ ഭര്‍ത്താവിനെ ബോധിപ്പിച്ചിരുന്നു . ധുന്ധുളി പഴം തന്റെ പശുവിനു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു*. *അതെ സമയം തന്റെ അനുജത്തിയും ആ സമയത്ത് ഗര്‍ഭിണിയായിരുന്നു. യഥാകാലം അനുജത്തി ഒരു ആണ്‍ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു . ആത്മദേവനോട് ആ കുഞ്ഞ് തന്റെ കുഞ്ഞാണന്നു പറഞ്ഞ്, കുഞ്ഞിനെ നോക്കാനായി അനുജത്തിയെ കൂടെ താമസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ആത്മദേവന് സന്തോഷമായി. കുഞ്ഞിനു ധുന്ധുകാരി എന്ന് പേരിട്ടു. *കുറച്ചു നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ആ പശു ഒരു മനുഷ്യ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു. *ആ കുഞ്ഞിന്റെ ചെവികള്‍ രണ്ടും പശുവിന്റെത്പോലെയാണിരുന്നത് .ബ്രാഹ്മണന്‍ ആ കുഞ്ഞിനേയും സ്വന്തം കുഞ്ഞായി തന്നെ വളര്‍ത്തി.* *അവന് ഗോകര്‍ണന്‍ എന്ന പേരിട്ടു. *രണ്ടു കുട്ടികളും ഒരുമിച്ചാണ് വളര്‍ന്നത്‌. *എന്നാല്‍ രണ്ടും രണ്ടു സ്വാഭാവക്കാര്‍. ധുന്ധുകാരി ദുഷ്ടനും , ഗോകര്‍ണനാകട്ടെ പണ്ഡിതനും ജ്ഞാനിയും സത്സ്വഭാവിയും ആയിരുന്നു.* *മനം നൊന്ത ആത്മദേവന്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനൊരുങ്ങി.* *അപ്പോഴേക്കും ഗോകര്‍ണന്‍ അവിടെയെത്തി അദ്ദേഹത്തിന് ആത്മോപദേശം നല്‍കി.* *ആത്മദേവന്‍ സകലതും ഉപേക്ഷിച്ച് വനത്തില്‍ പ്രവേശിച്ച് ഭാഗവതം ദശമ സ്കന്ധം പാരായണം ചെയ്തും, ഭാഗവതാരാധന ചെയ്തും ഭഗവദ്പദം പ്രാപിച്ചു.* *സഹികെട്ട ധുന്ധിളി കിണറ്റില്‍ ചാടി മരിച്ചു. ഗോകര്‍ണന്‍ തീര്ധയാത്രയ്ക്കും പോയി.* *അനാചാര പ്രവൃത്തികളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ട ധുന്ധുകാരി ധനമെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒടുവില്‍ അനാശാസ്യ സ്ത്രീകളില്‍ നിന്നും കൊലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.* *ധുന്ധുകാരിയുടെ ആത്മാവ് ദുഷ്പ്രേതമായി കാറ്റില്‍ അലഞ്ഞു നടന്നു.* *ജേഷ്ടന്റെ ദാരുണ മരണ വാര്‍ത്തയറിഞ്ഞ ഗോകര്‍ണന്‍ ആ ആത്മാവിന് പുണ്യം കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി ഗയയിലും മറ്റനേകം തീര്‍ത്ഥങ്ങളിലും ശ്രാദ്ധമൂട്ടി*. *എന്നിട്ടും ആ പ്രേതത്തിനു ശാന്തി കിട്ടിയില്ല. പ്രഭാതമായപ്പോള്‍ ഗോകര്‍ണന്‍ സൂര്യനെ പ്രാര്‍ധിച്ച് തുടങ്ങി. ഭാഗവത സപ്താഹം നടത്തിയാല്‍ ഈ പ്രേതത്തിന് മുക്തി ലഭിക്കുമെന്നും അതില്‍ സംബന്ധിക്കുന്നവര്‍ക്കെല്ലാം പുണ്യം കിട്ടുമെന്നും സൂര്യന്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.* *എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് സപ്താഹത്തിന് വേണ്ട ഒരുക്കങ്ങള്‍ ചെയ്തു.* *ധാരാളം സജ്ജനങ്ങള്‍ വന്നുചേര്‍ന്നു.* *ഒരു വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനെ മുഖ്യ ശ്രോതാവായി കല്‍പ്പിച്ച് ഗോകര്‍ണന്‍ തന്നെയാണ് പാരായണം നടത്തിയത്.* *ഭാഗവത സപ്താഹം ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍ ധുന്ധുകാരിയുടെ പ്രേതം വായു രൂപത്തില്‍ വന്ന് ഏഴ് മുട്ടുള്ള ഒരു മുളയുടെ അടിയില്‍ കയറിയിരുന്നു.,* *അത്യന്ത ശ്രദ്ധയോടുകൂടി പ്രേതം ശ്രവണം തുടങ്ങി.* *അതോടൊപ്പം മനനവും തത്ത്വ നിധി ധ്യാനവും കൂടി ചെയ്തിരുന്നു.* *ഒന്നാം ദിവസം സന്ധ്യക്ക്‌ പാരായണം നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ മുളയുടെ താഴത്തെ ഒരു മുട്ട് പൊട്ടി പ്രേതം രണ്ടാമത്തേതില്‍ പ്രവേശിച്ചു . അങ്ങനെ ഏഴ് ദിവസം കൊണ്ട് പാരായണം അവസാനിച്ചപ്പോള്‍ എഴുമുട്ടുകളും പൊട്ടി പ്രേതം ദിവ്യ രൂപം ധരിച്ച് തുളസീമാലയണിഞ്ഞു മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച് കിരീട കുന്ധലങ്ങലണിഞ്ഞ കൃഷ്ണഭഗവാനായി കാണപ്പെട്ടു . അങ്ങനെ ശ്രീകൃഷ്ണ രൂപധാരിയായ ധുന്ധുകാരി വേഗം ചെന്ന് ഗോകര്‍ണനെ വന്ദിച്ച് നന്ദി പറഞ്ഞു.* *അതോടെ വിഷ്ണുദൂതന്മാര്‍ പ്രഭയേറിയ വിമാനം കൊണ്ടുവന്ന് ധുന്ധുകാരിയെ അതില്‍ കയറ്റി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. സനല്‍കുമാര്‍ മഹര്‍ഷി, ചിത്രകൂട വാസിയായ ശാന്ധില്യ മഹര്‍ഷി പറഞ്ഞ ഈ ഇതിഹാസത്തെ നാരദമഹര്‍ഷിക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്റെ സ്വര്‍ഗ്ഗാരോഹണത്തിനു ശേഷം മുപ്പതു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞ് പ്രോഷ്ടപദ മാസത്തില്‍ നവമി തിഥി മുതല്‍ ഏഴ് ദിവസമാണ് ശ്രീ ശുകമഹര്‍ഷി പരീക്ഷിത്തിനു വേണ്ടി ഭഗവതോപദേശം ചെയ്തത്. അതാണ്‌ ലോകത്തില്‍ ഒന്നാമതായി നടന്ന സപ്താഹയജ്ഞം. അതിനുശേഷം ഇരുന്നൂറു കൊല്ലങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാണ് ഗോകര്‍ണന്റെ സപ്താഹം നടന്നത്. അത് ആഷാട മാസത്തില്‍ നവമി തിഥി മുതല്‍ ഏഴ് ദിവസമാണ് നടന്നത്. അതാണ്‌ രണ്ടാമത്തെ സപ്താഹം. പിന്നെയും മുപ്പതു കൊല്ലം കൂടി കഴിഞ്ഞ് ഒരു കാര്‍ത്തിക മാസത്തില്‍ ശുക്ല പക്ഷത്തില്‍ നവമി തിഥി മുതല്‍ക്കാണ് നാരദനും സനകാദി മഹര്‍ഷിമാരും കൂടി നടത്തിയ മൂന്നാമത്തെ സപ്താഹയജ്ഞം.* *ശ്രീകൃഷ്ണ പ്രീതികരവും സകല കല്മഷങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നതും മുക്തിക്ക് ഏക ഹേതുവും ഭക്തി വിലാസത്തിന്റെ മൂല കാരണവുമാണ് ഭാഗവതാലാപം.* *ആയുഷ്കാലത്ത് ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും ഭാഗവത ശ്രവണം ചെയ്യുന്ന പക്ഷം അവന്‍ പിന്നീട് സംസാര ദുഖത്തെ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരില്ലെന്നതിനു പരീക്ഷിത്ത്‌ മഹാരാജാവ് സാക്ഷിയാണ്. രസാനുഭൂതിയോടുകൂടി ഭാഗവതാലാപമോ ശ്രവണമോ ചെയ്യുന്നവര്‍ വിഷ്ണുപദത്തിന്നവകാശികളായി തീരുന്നു. ഭാഗവതത്തെക്കാള്‍ ശ്രേഷ്ടമായ മറ്റൊരു സംഹിതയില്ലെന്നു മഹാത്മാക്കളായ ഋഷികള്‍ പോലും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. അതിനാല്‍ അങ്ങനെയുള്ള മഹിമയേറിയ ഭഗവത് സംഹിതയെ പതിവായി പഠിക്കുകയോ ശ്രവിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവര്‍ മനുഷ്യ ജന്മസാഫല്യത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.* 🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷 *🔥സുഭാഷിതം🔥* ✨✨✨✨✨✨✨ *_യത്ര വിദ്വജ്ജനോ നാസ്തി_* *_ശ്ളാഘ്യസ്തത്രാല്പ ധീരപി_* *_നിരസ്തപാദപേ ദേശ_* *_ഏരണ്ഡോപി ദ്രുമായതേ._* ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ *_പണ്ഡിതരില്ലാത്ത നാട്ടിൽ അല്പബുദ്ധിപോലും പ്രശംസനീയനായിതീരുന്നു. വൃക്ഷങ്ങളില്ലാത്ത ദേശത്ത് ആവണക്കും വൻവൃക്ഷമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ._* ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ *ೋ❀❀ೋ══ • ══ೋ❀❀ೋ* *നന്മകൾ നിറഞ്ഞ ശുഭദിനം ആശംസിക്കുന്നു🪷🪔🤗* ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ *ലോകാ സമസ്താഃ സുഖിനോ ഭവന്തു

ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണത്തിലെ ലളിതോപാഖ്യാനത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഉദാത്തമായ ഒരു സ്തോത്രമാണ് ശ്രീ ലളിതാ സഹസ്രനാമം. ആദിപരാശക്തിയായ ലളിതാംബികയുടെ ആയിരം നാമങ്ങൾ കോർത്തിണക്കിയ ഈ മന്ത്രം വശിന്യാദി വാഗ്ദേവതമാരാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ലളിതാ സഹസ്രനാമത്തിന്റെ സാരവും പ്രത്യേകതകളും താഴെ പറയുന്നവയാണ്: 1. രൂപ വർണ്ണന (ശാരീരിക ഭംഗി) സ്തോത്രത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ദേവിയുടെ അതിമനോഹരമായ രൂപം വർണ്ണിക്കുന്നു. ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രഭയുള്ളവൾ, പാശം, അങ്കുശം, പുഷ്പബാണങ്ങൾ, ഇക്ഷുകോദണ്ഡം (കരിമ്പുവില്ല്) എന്നിവ കൈകളിലേന്തിയവൾ എന്നിങ്ങനെയാണ് സങ്കൽപം. ദേവിയുടെ ഓരോ അവയവത്തെയും പുഷ്പങ്ങളോടും പ്രകൃതിഭംഗിയോടും ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നു. 2. തത്വചിന്താപരമായ സാരം ശ്രീമാതാ: സ്തോത്രം തുടങ്ങുന്നത് "ശ്രീമാതാ" എന്ന നാമത്തിലാണ്. ജഗത്തിന്റെ മുഴുവൻ അമ്മയായ ദേവി ഭക്തരെ സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെ സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. ഗുണങ്ങൾ: ദേവിയുടെ ആയിരം നാമങ്ങളും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്നീ ധർമ്മങ്ങളെയും ദേവിയുടെ വിവിധ ഭാവങ്ങളെയും (ശാന്തം, രൗദ്രം, കരുണ തുടങ്ങിയവ) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അദ്വൈത സാരം: ജീവാത്മാവും പരമാത്മാവും ഒന്നാണെന്ന തത്വത്തെ ഇത് മുറുകെ പിടിക്കുന്നു. എല്ലാം ദേവിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി ദേവിയിൽ തന്നെ ലയിക്കുന്നു. 3. മന്ത്രശാസ്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം മറ്റ് സഹസ്രനാമങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇതിൽ വാക്കുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നില്ല. ഇതിലെ ഓരോ നാമവും ഓരോ മന്ത്രമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. 'പഞ്ചദശാക്ഷരി', 'ഷോഡശാക്ഷരി' എന്നീ ഗുഹ്യമായ മന്ത്രങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങൾ ഈ നാമങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ട്. 4. പാരായണ ഫലങ്ങൾ ലളിതാ സഹസ്രനാമം നിത്യവും ജപിക്കുന്നത് വഴി താഴെ പറയുന്ന ഗുണങ്ങൾ ലഭിക്കുമെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു: ഐശ്വര്യം: കുടുംബത്തിൽ സമാധാനവും ഐശ്വര്യവും വർദ്ധിക്കുന്നു. രോഗശാന്തി: മാനസികവും ശാരീരികവുമായ അസ്വസ്ഥതകൾ നീങ്ങാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. പാപനാശം: മനഃപൂർവ്വമോ അല്ലാതെയോ ചെയ്ത തെറ്റുകളുടെ ഫലങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നു. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ലളിതാ സഹസ്രനാമം എന്നത് വെറുമൊരു സ്തോത്രമല്ല, മറിച്ച് ഭക്തിയിലൂടെയും ജ്ഞാനത്തിലൂടെയും ഈശ്വര സാക്ഷാത്കാരം നേടാനുള്ള ഒരു ഉപാധിയാണ്.

*നമ്മൾ തേടുന്ന ദൈവം നമ്മിൽ തന്നെയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ...* 🙏🙏🙏🙏🕉️🙏🙏🙏🙏 പണ്ട് വലിയ തറവാടുകളിലെ ഉമ്മറത്തിരുന്ന് കാരണവന്മാർ പറഞ്ഞുതന്നിരുന്ന കഥകളിൽ നിന്നാണ് നമ്മൾ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്. അന്ന് കാവുകളിലെ വെളിച്ചവും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മണിനാദവും വെറുമൊരു ശീലമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അസ്വസ്ഥമായ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കാനുള്ള വഴികളായിരുന്നു. 'അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി' എന്ന മഹത്തായ തത്വം അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിലൂടെ ആദിശങ്കരാചാര്യർ ലോകത്തിന് പകർന്നു നൽകിയപ്പോൾ, അത് ആധുനിക മനുഷ്യനും വലിയൊരു വഴികാട്ടിയായി മാറി. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ 'ബ്രഹ്മം' എന്ന ഒരൊറ്റ സത്യം മാത്രമേയുള്ളൂ എന്നും, ബാക്കിയെല്ലാം മായയാണെന്നും ഈ ദർശനം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മളും ആ പരമാത്മാവും ഒന്നാണെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള വഴി. എന്നാൽ ഇത്തരം ആഴമേറിയ തത്വങ്ങൾ സാധാരണക്കാർക്ക് പെട്ടെന്ന് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ഭക്തിയുടെ ലളിതമായ മാർഗ്ഗം നമുക്കായി ഒരുക്കിയത്. ഭക്തിയോഗത്തിലൂടെ മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിച്ച് ഈശ്വരനിലേക്ക് അടുക്കാൻ ഓരോ വിശ്വാസിക്കും സാധിക്കും. നമ്മൾ കേട്ടുവളർന്ന ഇതിഹാസങ്ങളും പുരാണങ്ങളും വെറും കഥകളല്ല, മറിച്ച് ജീവിതത്തിലെ ശരിതെറ്റുകളെയും ഈശ്വര ചൈതന്യത്തെയും നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കിത്തരാനുള്ള ഉപാധികളാണ്. ഈ യാത്രയിൽ ക്ഷേത്രങ്ങൾ വലിയൊരു പങ്കുവഹിക്കുന്നു. മനസ്സിനെ ഭഗവാനിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കാനും ആന്തരിക ശാന്തി കണ്ടെത്താനും ക്ഷേത്രാരാധന നമ്മളെ സഹായിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പാരമ്പര്യവും ഗൃഹാതുരമായ ഓർമ്മകളും ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ ചൈതന്യത്തെ സ്വന്തം ഉള്ളിൽത്തന്നെ കണ്ടെത്താൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം. അറിവിനേക്കാൾ വലിയ അനുഭൂതിയാണ് ഭക്തി എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നിടത്താണ് നമ്മുടെ ആത്മീയ യാത്ര പൂർണ്ണമാകുന്നത്. ജനന-മരണ ചക്രങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മോചനമായ മോക്ഷത്തിലേക്ക് എത്താൻ ജ്ഞാനവും കർമ്മവും ഭക്തിയും ഒരുപോലെ പ്രധാനമാണ്. ഈ പുണ്യഭൂമിയിലെ ഓരോ ആചാരങ്ങളും നമ്മെ നയിക്കുന്നത് 'തത്ത്വമസി' എന്ന ആ വലിയ സത്യത്തിലേക്കാണ്. ആ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് സഞ്ചരിക്കാം.

ശ്രീ വിദ്യ ഉപാസന. ശ്രീ ലളിതാ മഹാത്രിപുരസുന്ദരിയെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള അതിപൗരാണികവും ഉന്നതവുമായ ഒരു തന്ത്രശാസ്ത്ര ശാഖയാണ് ശ്രീവിദ്യ ഉപാസന. ജ്ഞാനം, ഭക്തി, യോഗം എന്നിവയുടെ സമന്വയമായ ഈ പഥം ഭൗതികമായ ഐശ്വര്യത്തോടൊപ്പം ആത്മസാക്ഷാത്കാരവും (മോക്ഷം) ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ഈ ഉപാസനയുടെ പ്രധാന വശങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: 1. ആരാധനാ മൂർത്തിയും തത്വവും ലളിതാ മഹാത്രിപുരസുന്ദരി: ശ്രീവിദ്യയിലെ പ്രധാന ദേവതയാണിത്. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ചൈതന്യരൂപമായ പരാശക്തിയായി ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നു. ശ്രീചക്രം: ദേവിയുടെ രൂപമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന വിശുദ്ധമായ യന്ത്രമാണിത്. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയെയും ലയത്തെയും ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ശ്രീവിദ്യ മന്ത്രം: പഞ്ച്ദശാക്ഷരി അല്ലെങ്കിൽ ഷോഡശാക്ഷരി മന്ത്രങ്ങളാണ് ഈ ഉപാസനയിൽ പ്രധാനമായും ജപിക്കുന്നത്. 2. ഉപാസനാ രീതികൾ ശ്രീവിദ്യ ഉപാസന പ്രധാനമായും ഒരു ജപമാർഗമാണ്. ഇതിൽ പൂജകൾ, മുദ്രകൾ, ധ്യാനം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും ജപത്തിനാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. കുണ്ഡലിനി യോഗം: ശരീരത്തിലെ കുണ്ഡലിനി ശക്തിയെ ഉണർത്തി സഹസ്രാര പത്മത്തിലെത്തിക്കുക എന്നതും ഈ ഉപാസനയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. ദീക്ഷ: യോഗ്യനായ ഒരു ഗുരുവിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചാൽ മാത്രമേ ശ്രീവിദ്യ ഉപാസന പൂർണ്ണമായ ഫലം നൽകുകയുള്ളൂ എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. 3. പ്രമുഖ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ആചാര്യന്മാരും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ: ലളിതാ സഹസ്രനാമം, സൗന്ദര്യലഹരി, ഭാസ്കരരായരുടെ സൗഭാഗ്യഭാസ്കരം എന്നിവ ഈ മേഖലയിലെ പ്രധാന കൃതികളാണ്. ആചാര്യന്മാർ: ആദി ശങ്കരാചാര്യർ ഈ ഉപാസനാ ക്രമത്തെ ജനകീയമാക്കുന്നതിൽ വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. അഗസ്ത്യൻ, ദത്താത്രേയൻ, പരശുരാമൻ തുടങ്ങിയവരും ഈ പാരമ്പര്യത്തിലെ പ്രധാനികളാണ്. 4. ഗുണങ്ങൾ ശ്രീവിദ്യ ഉപാസനയിലൂടെ മനസ്സിന് ഏകാഗ്രതയും ശാന്തിയും ലഭിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഐശ്വര്യവും വിജയവും നൽകുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ സാധകനെ പരമമായ ജ്ഞാനത്തിലേക്ക് നയിക്കാനും ഈ വഴി സഹായിക്കുന്നു. 🌹(ശ്രീവിദ്യ ഉപാസന പദ്ധതി 🙏🏼🙏🏼)🌹 💖🌹💖🌹💖🌹💖🌹💖🌹💖🌹💖 ...

വേദങ്ങളുടെ പ്രസക്തി (importance of Vedas) ഇന്നത്തെ ലോകത്തും വളരെ ആഴത്തിലുള്ളതും പലതരത്തിലുമാണ്. വേദങ്ങൾ വെറും മതഗ്രന്ഥങ്ങളായി മാത്രമല്ല, മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ സമഗ്രമായ മാർഗ്ഗദർശകങ്ങളായും കാണപ്പെടുന്നു. 1. ആത്മീയ മാർഗ്ഗദർശനം വേദങ്ങൾ മനുഷ്യനെ “ഞാൻ ആരാണ്?” എന്ന അടിസ്ഥാന ചോദ്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഉപനിഷത്തുകൾ ആത്മജ്ഞാനം (Self-realization) പ്രാധാന്യമാക്കുന്നു. 👉 ഇന്നത്തെ സമ്മർദ്ദഭരിതമായ ജീവിതത്തിൽ മാനസിക സമാധാനത്തിനും ധ്യാനത്തിനും ഇത് വലിയ സഹായമാണ്. 2. ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങൾ സത്യം, അഹിംസ, ധർമ്മം, കൃതജ്ഞത തുടങ്ങിയ മൂല്യങ്ങൾ വേദങ്ങളിൽ ശക്തമായി പറയുന്നു. 👉 ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിലെ നൈതിക തകർച്ചയ്ക്ക് ഇത് ഒരു പരിഹാര മാർഗ്ഗമായി കാണാം. 3. ശാസ്ത്രീയ സൂചനകൾ വേദങ്ങളിൽ പ്രകൃതി, കോസ്മോസ്, ശബ്ദശക്തി, ഔഷധങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചനകൾ ഉണ്ട്. 👉 ഉദാഹരണമായി, ആയുർവേദം പോലുള്ള ശാഖകൾ പിന്നീട് വികസിച്ചു. 4. ജീവിതത്തിന്റെ സമതുലനം വേദങ്ങൾ “ധർമ്മ, അർഥ, കാമ, മോക്ഷ” എന്ന നാല് ലക്ഷ്യങ്ങൾ പറയുന്നു. 👉 ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തിൽ ജോലി, സമ്പത്ത്, ആസ്വാദനം, ആത്മീയത — എല്ലാം തമ്മിലുള്ള ബാലൻസ് നിർണായകമാണ്. 5. സർവ്വലോക സഹോദരത്വം “വസുധൈവ കുടുംബകം” എന്ന ആശയം — ലോകം മുഴുവൻ ഒരു കുടുംബം 👉 ഇന്നത്തെ യുദ്ധങ്ങളും സംഘർഷങ്ങളും ഉള്ള ലോകത്തിൽ വളരെ പ്രസക്തമാണ്. വേദങ്ങൾ പഴയ കാലത്തേക്കു മാത്രമുള്ളതല്ല; അവ ശാശ്വതമായ ജ്ഞാനമാണ്. 👉 സാങ്കേതികമായി വളർന്നാലും, മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ അതേപോലെ തന്നെയാണ് — അതിനുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ വേദങ്ങളിൽ ഇന്നും ലഭ്യമാണ്.. വേദങ്ങളും ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും, അവയെ ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രായോഗികമായി ഉപയോഗിക്കാം എന്നതും വളരെ ആഴമുള്ള വിഷയമാണ്. വേദങ്ങൾ ശാസ്ത്രപുസ്തകങ്ങൾ പോലെ “പ്രൂവ്” ചെയ്യുന്ന രീതിയിലല്ല എഴുതപ്പെട്ടത്, പക്ഷേ നിരവധി ആശയങ്ങൾ ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രവുമായി സാമ്യമുള്ളവയാണ്. 🔬 വേദങ്ങളും ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രവും 1. ശബ്ദവും സ്പന്ദനവും (Sound & Vibration) വേദങ്ങളിൽ “മന്ത്രങ്ങൾ” ശബ്ദശക്തിയാണെന്ന് പറയുന്നു. 👉 ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രത്തിൽ “വൈബ്രേഷൻ” (vibration) എല്ലാത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമാണെന്ന് പറയുന്നു. 👉 ഉദാഹരണം: ഓം ഉച്ചരിക്കുന്നത് മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കുന്നു — ഇത് brain wave studies-ൽ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2. ബ്രഹ്മാണ്ഡ ധാരണ (Cosmology) വേദങ്ങളിൽ സൃഷ്ടിയും ലയവും (creation & dissolution) cyclic ആണെന്ന് പറയുന്നു. 👉 ഇന്നത്തെ cosmology-യിൽ “expanding universe”, “big bang” എന്നീ ആശയങ്ങൾ കാണാം. 👉 പ്രത്യേകിച്ച് നാസദീയ സൂക്തം സൃഷ്ടിയെ കുറിച്ച് സംശയാത്മകവും തത്വചിന്താപരവുമായ സമീപനം കാണിക്കുന്നു. 3. ശരീരം-മനസ് ബന്ധം (Mind-Body Connection) വേദങ്ങളും ആയുർവേദം ശരീരവും മനസ്സും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. 👉 ഇന്നത്തെ science-ൽ “psychosomatic diseases” എന്ന ആശയം ഇതേ കാര്യം പറയുന്നു. 4. ധ്യാനവും നാഡീവ്യവസ്ഥയും (Meditation & Brain) യോഗ, ധ്യാനം എന്നിവ വേദപരമ്പരയിൽ പ്രധാനമാണ്. 👉 ഇന്നത്തെ neuroscience പറയുന്നു — meditation stress കുറയ്ക്കും, concentration വർധിപ്പിക്കും. 🧘‍♂️ വേദങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ പ്രായോഗികമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് 1. ദിനചര്യയിൽ ധ്യാനം ദിവസവും 10–15 മിനിറ്റ് “ഓം” ജപം ശ്വാസത്തിൽ ശ്രദ്ധ 👉 മനസ്സിന് ശാന്തതയും clarityയും ലഭിക്കും 2. സത്യവും ധർമ്മവും പാലിക്കൽ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലും സത്യസന്ധത മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കുക 👉 ഇത് mental peace നും നല്ല ബന്ധങ്ങൾക്കും സഹായിക്കും 3. സാത്വിക ജീവിതശൈലി ഭക്ഷണം: ശുദ്ധവും ലളിതവുമായ ഭക്ഷണം ചിന്ത: പോസിറ്റീവ് 👉 ആയുർവേദം അനുസരിച്ച് ഇത് ആരോഗ്യത്തിന് നല്ലതാണ് 4. അഹങ്കാരം കുറയ്ക്കൽ വേദങ്ങൾ പറയുന്നു “എല്ലാം പരമാത്മാവിന്റെ പ്രകടനം” 👉 ഇത് stress, ego conflicts കുറയ്ക്കും 5. പ്രകൃതിയോട് ചേർന്ന് ജീവിക്കൽ വേദങ്ങളിൽ പ്രകൃതിയെ ദൈവമായി കാണുന്നു 👉 ഇന്നത്തെ environmental science-ൽ sustainability അത്യാവശ്യമാണ് വേദങ്ങളും science-ഉം തമ്മിൽ “direct match” അല്ലെങ്കിലും, 👉 വേദങ്ങൾ ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം പറയുന്നു 👉 science ജീവിതം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു ഇരണ്ടും ചേർന്നാൽ മനുഷ്യജീവിതം കൂടുതൽ സമ്പൂർണ്ണമാകും. ഇനി വേദങ്ങളിൽ ഉള്ള പ്രധാന മന്ത്രങ്ങൾക്കും അവയുടെ പ്രായോഗികവും ശാസ്ത്രീയവുമായ പ്രയോജനങ്ങളും നോക്കാം. 🕉️ 1. ഗായത്രി മന്ത്രം മന്ത്രം: “ഓം ഭൂർഭുവഃ സ്വഃ… തത് സവിതുർ വരേണ്യം…” 🔬 ശാസ്ത്രീയ കാഴ്ചപ്പാട് ശ്രദ്ധയോടെ ജപിക്കുന്നത് concentration വർധിപ്പിക്കുന്നു rhythmic chanting → brain synchronization stress hormone കുറയാൻ സഹായിക്കുന്നു 🧘 പ്രായോഗിക ഉപയോഗം രാവിലെ സൂര്യോദയ സമയത്ത് 11/21 തവണ ജപിക്കുക വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് memory & focus മെച്ചപ്പെടാൻ സഹായിക്കും 🕉️ 2. മഹാമൃത്യുഞ്ജയ മന്ത്രം മന്ത്രം: “ഓം ത്ര്യംബകം യജാമഹേ…” 🔬 ശാസ്ത്രീയ കാഴ്ചപ്പാട് calming effect on nervous system anxiety, fear കുറയ്ക്കാൻ സഹായം positive vibration → healing response (placebo + mind effect) 🧘 പ്രായോഗിക ഉപയോഗം രോഗാവസ്ഥയിൽ അല്ലെങ്കിൽ മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിൽ ജപിക്കുക ഉറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് 5–10 മിനിറ്റ് 🕉️ 3. ഓം (പ്രണവ മന്ത്രം) 🔬 ശാസ്ത്രീയ കാഴ്ചപ്പാട് “ഓം” ജപം → parasympathetic nervous system activate ചെയ്യുന്നു heart rate, blood pressure കുറയാൻ സഹായിക്കുന്നു brain calm state (alpha waves) 🧘 പ്രായോഗിക ഉപയോഗം രാവിലെ 5–10 മിനിറ്റ് ദീർഘശ്വാസത്തോടെ ജപിക്കുക meditation തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ഏറ്റവും ഉത്തമം 🕉️ 4. ശാന്തി മന്ത്രങ്ങൾ ഉദാഹരണം: “ഓം സഹനാവവതു…” 🔬 ശാസ്ത്രീയ കാഴ്ചപ്പാട് കൂട്ടമായി chanting → സാമൂഹിക ബന്ധം ശക്തമാക്കുന്നു മനസ്സിന് relaxation നൽകുന്നു 🧘 പ്രായോഗിക ഉപയോഗം കുടുംബമായി അല്ലെങ്കിൽ group-ആയി ജപിക്കുക പഠനം തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് 🕉️ 5. പുരുഷ സൂക്തം 🔬 ശാസ്ത്രീയ കാഴ്ചപ്പാട് universe unity എന്ന ആശയം → holistic thinking deep chanting → breath control മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു 🧘 പ്രായോഗിക ഉപയോഗം ആഴത്തിലുള്ള ധ്യാനത്തിനായി ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കായി 🌿 എങ്ങനെ തുടങ്ങാം (Simple Routine) 👉 രാവിലെ 5 മിനിറ്റ് “ഓം” 11 തവണ ഗായത്രി മന്ത്രം 👉 വൈകുന്നേരം ശാന്തി മന്ത്രം / മഹാമൃത്യുഞ്ജയ മന്ത്രം 👉 പ്രധാനമായി ശബ്ദം ശരിയായി, മനസ്സോടെ ജപിക്കുക regular ആയാൽ മാത്രം ഫലം കാണും ✨ പ്രധാന സത്യം മന്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തി ശബ്ദത്തിൽ മാത്രം അല്ല 👉 ശ്രദ്ധ + വിശ്വാസം + സ്ഥിരത = ഫലം

ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലെ ഏഴാം സ്കന്ധത്തിലാണ് (സപ്തമസ്കന്ധം) നാരദ-യുധിഷ്ഠിര സംവാദം പ്രധാനമായും വിവരിക്കുന്നത്. രാജസൂയ യജ്ഞത്തിനിടെ ശിശുപാലൻ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനിൽ ലയിച്ചു ചേരുന്നത് കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ട യുധിഷ്ഠിരൻ, ഭഗവാനോട് ശത്രുത പുലർത്തിയവർക്ക് എങ്ങനെ മോക്ഷം ലഭിച്ചു എന്ന് നാരദമഹർഷിയോട് ചോദിക്കുന്നതാണ് ഇതിന്റെ തുടക്കം. ഈ സംവാദത്തിലെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: മോക്ഷവും ഭക്തിയും: ഭഗവാൻ എല്ലാവരിലും സമനാണെന്നും, ഭയം കൊണ്ടോ (കംസൻ), ശത്രുത കൊണ്ടോ (ശിശുപാലൻ), സ്നേഹം കൊണ്ടോ (ഗോപികമാർ) ഭഗവാനെ നിരന്തരം സ്മരിക്കുന്നവർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കുമെന്നും നാരദർ വിശദീകരിക്കുന്നു [11]. പ്രഹ്ലാദ ചരിതം: നാരദർ ഭക്തപ്രഹ്ലാദന്റെ കഥ യുധിഷ്ഠിരന് വിവരിച്ചു കൊടുക്കുന്നു. ഹിരണ്യകശിപുവിനെ വധിക്കാൻ ഭഗവാൻ നരസിംഹാവതാരമെടുത്തതും പ്രഹ്ലാദന്റെ അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും ഇതിൽ വരുന്നു [11]. വർണ്ണാശ്രമ ധർമ്മങ്ങൾ: മനുഷ്യർ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ധർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാരദർ വിപുലമായി ഉപദേശിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മചര്യം, ഗൃഹസ്ഥം, വാനപ്രസ്ഥം, സന്യാസം എന്നീ നാല് ആശ്രമങ്ങളിലെ ധർമ്മങ്ങളും, സത്യം, ദയ, തപസ്സ് തുടങ്ങിയ സാമാന്യ ധർമ്മങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു [10, 12]. സദാചാര ഉപദേശങ്ങൾ: ഒരു ഗൃഹസ്ഥൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കണം, ധനം എങ്ങനെ വിനിയോഗിക്കണം, പ്രകൃതിയോടും ജീവജാലങ്ങളോടും എങ്ങനെ കരുണ കാണിക്കണം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നാരദർ യുധിഷ്ഠിരന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു [12]. മഹാഭാരതത്തിലെ സഭാപർവ്വത്തിലും സമാനമായ ഒരു സംവാദം കാണാം. അവിടെ രാജനീതിയെക്കുറിച്ചും രാജ്യഭരണത്തെക്കുറിച്ചുമാണ് നാരദർ യുധിഷ്ഠിരന് ഉപദേശം നൽകുന്നത് [8, 9]. ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ഏഴാം സ്കന്ധത്തിലെ 10, 11, 12 അദ്ധ്യായങ്ങൾ നാരദ-യുധിഷ്ഠിര സംവാദത്തിന്റെ കാതലായ ഭാഗങ്ങളാണ്. ഇവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ സംഗ്രഹം താഴെ നൽകുന്നു: അദ്ധ്യായം 10: പ്രഹ്ലാദന്റെ സ്തുതിയും അനുഗ്രഹവും ഈ അദ്ധ്യായം ഭക്തപ്രഹ്ലാദന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണമാണ്. ഭൗതിക മോഹങ്ങളില്ലാത്ത ഭക്തി: ഹിരണ്യകശിപുവിനെ വധിച്ച ശേഷം നരസിംഹമൂർത്തി പ്രഹ്ലാദനോട് വരം ചോദിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ താൻ ഭഗവാനെ ഭജിക്കുന്നത് എന്തെങ്കിലും പ്രതിഫലം ആഗ്രഹിച്ചല്ലെന്നും, യഥാർത്ഥ ഭക്തൻ വരം ചോദിക്കില്ലെന്നും പ്രഹ്ലാദൻ മറുപടി നൽകുന്നു. പിതൃശാപ മോക്ഷം: സ്വന്തം പിതാവായ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തനാക്കണമെന്ന് പ്രഹ്ലാദൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. പ്രഹ്ലാദനെപ്പോലെ ഒരു ശുദ്ധഭക്തൻ ജനിച്ച വംശത്തിലെ 21 തലമുറകൾ ഭഗവാനാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഭഗവാൻ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രഹ്ലാദന്റെ ഭരണം: ഭഗവാന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പ്രഹ്ലാദൻ അസുര ചക്രവർത്തിയായി ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുകയും ലോകത്ത് ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. Bhagavata.org Bhagavata.org അദ്ധ്യായം 11: വർണ്ണാശ്രമ ധർമ്മങ്ങൾ (മാനുഷിക ധർമ്മം) ഭരണാധികാരിയായ യുധിഷ്ഠിരന് ഒരു മാതൃകാ സമുദായം എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്ന് നാരദർ വിശദീകരിക്കുന്നു. സാമാന്യ ധർമ്മങ്ങൾ: ജാതിമത ഭേദമന്യേ എല്ലാ മനുഷ്യരും പാലിക്കേണ്ട 30 ഗുണങ്ങളെ നാരദർ ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു. സത്യം, ദയ, തപസ്സ്, ശൗചം (ശുദ്ധി), അഹിംസ, ഇന്ദ്രിയ നിഗ്രഹം തുടങ്ങിയവ ഇതിൽ പ്രധാനമാണ്. നാല് വർണ്ണങ്ങൾ: ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ എന്നിവരുടെ സ്വഭാവഗുണങ്ങളും തൊഴിൽപരമായ ധർമ്മങ്ങളും ഇതിൽ വരുന്നു. ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നതാണ് എല്ലാവരുടെയും പരമമായ ലക്ഷ്യം. സ്ത്രീധർമ്മം: പതിവ്രതകളായ സ്ത്രീകൾ പാലിക്കേണ്ട ധർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഭർത്താവിനോടും കുടുംബത്തോടുമുള്ള കടമകളെക്കുറിച്ചും ഈ അദ്ധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു. അദ്ധ്യായം 12: ബ്രഹ്മചര്യ-വാനപ്രസ്ഥ ധർമ്മങ്ങൾ ജീവിതത്തിലെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിലെ (ആശ്രമങ്ങൾ) അച്ചടക്കത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഈ അദ്ധ്യായം. ബ്രഹ്മചര്യം: ഒരു വിദ്യാർത്ഥി ഗുരുവിന്റെ കീഴിൽ എങ്ങനെ അച്ചടക്കത്തോടെ ജീവിക്കണം എന്നും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കണം എന്നും വിവരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മചാരികൾ പാലിക്കേണ്ട കഠിനമായ നിയമങ്ങൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വാനപ്രസ്ഥം: ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം കഴിഞ്ഞ് വനത്തിലേക്ക് പോകുന്നവർ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട തപസ്സും ആഹാരനിയമങ്ങളും ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ പാലിക്കേണ്ട യോഗമുറകളും ഇതിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. സന്യാസം: ലൗകികമായ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഭഗവാനിൽ മാത്രം മനസ്സ് ഉറപ്പിക്കുന്ന സന്യാസിയുടെ ജീവിതരീതിയെക്കുറിച്ചും നാരദർ ഉപദേശിക്കുന്നു. ഈ അദ്ധ്യായങ്ങൾ ഭൗതിക ജീവിതത്തെയും ആത്മീയ ജീവിതത്തെയും എങ്ങനെ സന്തുലിതമായി കൊണ്ടുപോകാം എന്നതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ വഴികാട്ടിയാണ്.

https://www.facebook.com/share/v/1ENTYU72WV/

ഭാരതീയ ദർശനമനുസരിച്ച്, വേദങ്ങൾ അനുശാസിക്കുന്ന കർത്തവ്യങ്ങൾ (കർമ്മങ്ങൾ) അനുഷ്ഠിക്കുന്നതാണ് ഒരാളുടെ ധർമ്മം. ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചില പ്രധാന ആശയങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: സ്വധർമ്മം: ഓരോ വ്യക്തിയും അവനവന്റെ പ്രകൃതത്തിനും (ഗുണം), സാമൂഹികമായ നിലപാടുകൾക്കും (വർണ്ണം), ജീവിതഘട്ടങ്ങൾക്കും (ആശ്രമം) അനുസരിച്ചുള്ള കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം. ഇതിനെയാണ് 'സ്വധർമ്മം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. കർമ്മവും ഫലവും: നിസ്വാർത്ഥമായി, ഫലേച്ഛ കൂടാതെ സ്വന്തം കടമകൾ നിർവ്വഹിക്കണമെന്നതാണ് ഗീതാസന്ദേശം. "അവനവന്റെ കർമ്മമണ്ഡലത്തിൽ അവനവന്റെ ധർമ്മം പാലിക്കുക" എന്നത് ജീവിതവിജയത്തിന് അനിവാര്യമാണ്. വേദവിഹിതം: വേദങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ള വിധിപ്രകാരമുള്ള കർമ്മങ്ങൾ പുണ്യകരമായും, നിഷിദ്ധമായവ പാപകരമായും കരുതപ്പെടുന്നു. സത്യം പറയുക, അഹിംസ പാലിക്കുക തുടങ്ങിയവ സാമാന്യ ധർമ്മങ്ങളായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. നന്മയും തിന്മയും: നന്മയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും തിന്മയെ തടയുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ചുരുക്കത്തിൽ, അവനവന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നീതിയോടും കൃത്യതയോടും കൂടി നിർവ്വഹിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥത്തിലുള്ള 'വേദവിഹിത കർമ്മം'. ഭഗവദ്ഗീതയിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ സ്വധർമ്മത്തെയും (ഒരാളുടെ തനതായ കർത്തവ്യം) കർമ്മത്തെയും കുറിച്ച് നൽകുന്ന ഉപദേശങ്ങൾ വളരെ ആഴമേറിയതാണ്. ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചില ശ്ലോകങ്ങളും അവയുടെ അർത്ഥവും താഴെ നൽകുന്നു: 1. സ്വധർമ്മത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അവനവന്റെ ധർമ്മം (സ്വധർമ്മം) എത്ര കുറവുള്ളതാണെങ്കിലും അത് മറ്റൊരാളുടെ ധർമ്മത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് ഗീത പഠിപ്പിക്കുന്നു. ശ്ലോകം (3.35): "ശ്രേയാൻ സ്വധർമ്മോ വിഗുണഃ പരധർമ്മാത് സ്വനുഷ്ഠിതാത് | സ്വധർമ്മേ നിധനം ശ്രേയഃ പരധർമ്മോ ഭയാവഹഃ ||" അർത്ഥം: നന്നായി അനുഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റൊരാളുടെ ധർമ്മത്തേക്കാൾ, ഗുണങ്ങൾ കുറവാണെങ്കിലും സ്വന്തം ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം. സ്വന്തം ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട് മരിക്കുന്നത് പോലും ശ്രേയസ്കരമാണ്; എന്നാൽ മറ്റൊരാളുടെ ധർമ്മം സ്വീകരിക്കുന്നത് ഭയമുണ്ടാക്കുന്നതാണ് (അപകടകരമാണ്). 2. നിഷ്കാമ കർമ്മം ഫലം ഇച്ഛിക്കാതെ കർമ്മം ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഭഗവാൻ നൽകുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന ഉപദേശം. ശ്ലോകം (2.47): "കർമ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചന | മാ കർമ്മഫലഹേതുർഭൂർമാ തേ സംഗോസ്ത്വകർമ്മണി ||" Radha Krishna Temple Radha Krishna Temple അർത്ഥം: കർമ്മം ചെയ്യാൻ മാത്രമേ നിനക്ക് അധികാരമുള്ളൂ, അതിന്റെ ഫലങ്ങളിൽ ഒരിക്കലുമില്ല. കർമ്മഫലത്തിന് നീ കാരണക്കാരനാകരുത്; അതുപോലെ കർമ്മം ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതിൽ നിനക്ക് താല്പര്യവും ഉണ്ടാകരുത്. 3. കർമ്മം ചെയ്യാതിരിക്കുന്നത് തെറ്റാണ് പ്രകൃതി എല്ലാവരെയും എപ്പോഴും കർമ്മം ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നത് ഒന്നിനും പരിഹാരമല്ല. അർജ്ജുനനോടുള്ള ഉപദേശം: ഒരു ക്ഷത്രിയൻ എന്ന നിലയിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുക എന്നത് അർജ്ജുനന്റെ സ്വധർമ്മമാണ്. അത് ഉപേക്ഷിച്ച് സന്യാസം സ്വീകരിക്കുന്നത് ധർമ്മമല്ലെന്ന് കൃഷ്ണൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ലോകസംഗ്രഹം: വലിയ വ്യക്തികൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നുവോ അത് മറ്റുള്ളവർ മാതൃകയാക്കും. അതിനാൽ സമൂഹത്തിന് നല്ല മാതൃകയാകാൻ വേണ്ടി ഒരാൾ സ്വന്തം കർത്തവ്യങ്ങൾ കൃത്യമായി ചെയ്യണം. ചുരുക്കത്തിൽ: വേദവിഹിതമായ കർമ്മം എന്നത് കേവലം ചടങ്ങുകളല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ പ്രകൃതത്തിനും (ഗുണം), ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾക്കും അനുസൃതമായി നാം ചെയ്യേണ്ട കടമകളാണ്. അവ ഫലേച്ഛ കൂടാതെ ഈശ്വരന് അർപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള വഴിയായി മാറുന്നു.

ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലെ ഏഴാം കാണ്ഡത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ള നാരദ-പ്രഹ്ലാദ സംവാദം ഭക്തിമാർഗ്ഗത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ഒരു ഭാഗമാണ്. തന്റെ അച്ഛനായ ഹിരണ്യകശിപു തപസ്സിനായി പോയ സമയത്ത് ഇന്ദ്രൻ പ്രഹ്ലാദന്റെ അമ്മയായ കയാദുവിനെ ബന്ധനസ്ഥയാക്കി കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ നാരദമഹർഷി ഇടപെടുകയും അവരെ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് കയാദുവിന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിലിരുന്ന പ്രഹ്ലാദന് നാരദമഹർഷി നൽകിയ ഉപദേശങ്ങളാണ് നാരദ-പ്രഹ്ലാദ സംവാദമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ സംവാദത്തിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: പ്രധാന ഉപദേശങ്ങൾ ഭാഗവത ധർമ്മം: മനുഷ്യജന്മം വളരെ ദുർലഭമാണെന്നും, ബാല്യകാലം മുതൽക്കേ ഭഗവത്ഭക്തി (ഭാഗവത ധർമ്മം) ശീലിക്കണമെന്നും നാരദൻ പ്രഹ്ലാദനെ പഠിപ്പിച്ചു. ആത്മജ്ഞാനം: ശരീരം നശ്വരമാണെന്നും ആത്മാവ് നിത്യമാണെന്നുമുള്ള പരമമായ സത്യം നാരദൻ പ്രഹ്ലാദന് പകർന്നുനൽകി. നവവിധ ഭക്തി: ഭക്തിയുടെ ഒൻപത് മാർഗ്ഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് (ശ്രവണം, കീർത്തനം, സ്മരണം, പാദസേവനം, അർച്ചനം, വന്ദനം, ദാസ്യം, സഖ്യം, ആത്മനിവേദനം) നാരദർ നൽകിയ അറിവാണ് പിന്നീട് പ്രഹ്ലാദൻ തന്റെ സഹപാഠികൾക്കും ഹിരണ്യകശിപുവിനും ഉപദേശിച്ചു കൊടുക്കുന്നത്. സംവാദത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഗർഭസ്ഥശിശുവായിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഈ വിദ്യകൾ അഭ്യസിച്ചതിനാലാണ് രാക്ഷസകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും പ്രഹ്ലാദൻ പരമഭാഗവതനായി മാറിയത്. ഗുരുവിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചാൽ ഏത് സാഹചര്യത്തിലും ഒരാൾക്ക് ഭക്തനാകാൻ കഴിയുമെന്ന് ഈ ചരിത്രം കാണിച്ചുതരുന്നു. ഈ കഥ യുധിഷ്ഠിര മഹാരാജാവിന് നാരദമഹർഷി തന്നെ നേരിട്ട് വിവരിച്ചു കൊടുക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഭാഗവതത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

*പ്രയാണകാലേ മനസാചലേന ഭക്ത്യാ യുക്തോ യോഗബലേന ചൈവ* *ഭ്രുവോർമധ്യേ പ്രാണമാവേശ്യ സമ്യക് സ തം പരം പുരുഷമുപൈതി ദിവ്യം* 10 പ്രയാണകാലേ മരണകാലേ മനസാ അചലേന ചലനവർജിതേന ഭക്ത്യാ യുക്തഃ ഭജനം ഭക്തിഃ തയാ യുക്തഃ യോഗബലേന ച ഏവ യോഗസ്യ ബലേ യോഗബലം തേന സമാധിജസംസ്കാരപ്രചയജനിതചിത്തസ്ഥൈര്യലക്ഷണം യോഗബലം തേന ച യുക്തഃ ഇത്യർത്ഥഃ. പൂർവം ഹൃദയപുണ്ഡരീകേ വശീകൃത്യ ചിത്തം, തതഃ ഊർദ്ധ്വഗാമിന്യാ നാഡ്യാ, ഭൂമിജയക്രമേണ ഭ്രുവോഃ മദ്ധ്യേ പ്രാണം ആവേശ്യ സ്ഥാപയിത്വാ, സമ്യഗ് അപ്രമത്തഃ സൻ സ ഏവം ബുദ്ധിമാൻ യോഗീ 'കവിം പുരാണം' ഇത്യാദിലക്ഷണം തം പരം പുരുഷം ഉപൈതി പ്രതിപദ്യതേ ദിവ്യം ദ്യോതനാത്മകം. 10 പുനഃ അപി വക്ഷ്യമാണേന ഉപായേന പ്രതിപിത്സിതസ്യ ബ്രഹ്മണഃ വേദവിദ്വദനാദിവിശേഷണവിശേഷ്യസ്യ അഭിധാനം കരോതി ഭഗവാൻ - *യദക്ഷരം വേദവിദോ വദന്തി വിശന്തി യദ്യതയോ വീതരാഗാഃ* *യദിച്ഛന്തോ ബ്രഹ്മചര്യം ചരന്തി തത്തേ പദം സങ്ഗ്രഹേണ പ്രവക്ഷ്യേ* 11 യദ് അക്ഷരം ന ക്ഷരതി ഇതി അക്ഷരം അവിനാശി വേദവിദഃ വേദാർത്ഥജ്ഞാഃ വദന്തി 'തദ്വാ ഏതദക്ഷരം ഗാർഗി ബ്രാഹ്മണാ അഭിവദന്തി' ( ബൃ . ഉ . 3. 8. 8 ) ഇതി ശ്രുതേഃ. സർവവിശേഷനിവർതകത്വേന അഭിവദന്തി 'അസ്ഥൂലമനണു' ( ബൃ . ഉ . 3. 8. 8 ) ഇത്യാദി. കിം ച വിശന്തി പ്രവിശന്തി സമ്യഗ്ദർശനപ്രാപ്തൗ സത്യാം യദ് യതയഃ യതനശീലാഃ സന്ന്യാസിനഃ വീതരാഗാഃ വിഗതഃ രാഗഃ യേഭ്യഃ തേ വീതരാഗാഃ. യത് ച അക്ഷരം ഇച്ഛന്തഃ ജ്ഞാതും ഇതി വാക്യശേഷഃ. ബ്രഹ്മചര്യം ഗുരൗ ചരന്തി. തത് തേ പദം തദ് അക്ഷരാഖ്യം പദം പദനീയം തേ തുഭ്യം സംഗ്രഹേണ സംഗ്രഹഃ സംക്ഷേപഃ തേന സംക്ഷേപേണ പ്രവക്ഷ്യേ കഥയിഷ്യാമി. 11 സ യോ ഹ വൈ തദ്ഭഗവന്മനുഷ്യേഷു പ്രായണാന്തമോംകാരമഭിധ്യായീത കതമം വാവ സ തേന ലോകം ജയതീതി 'തസ്മൈ സ ഹോവാച, ഏതദ്വൈ സത്യകാമ പരം ചാപരം ച ബ്രഹ്മ യദോംകാരഃ' ഇതി ഉപക്രമ്യ 'യഃ പുനരേതം ത്രിമാത്രേണോമിത്യേതേനൈവാക്ഷരേണ പരം പുരുഷമഭിധ്യായീത' ( പ്ര . ഉ. 5. 1. 2. 5 ) ഇത്യാദിനാ വചനേന, 'അന്യത്ര ധർമാദന്യത്രാധർമാത്' ഇതി ച ഉപക്രമ്യ 'സർവേ വേദായത്പദമാമനന്തി തപാംസി സർവാണി ച യദ്വദന്തി. യദിച്ഛന്തോ ബ്രഹ്മചര്യം ചരന്തി തത്തേ പദം സംഗ്രഹേണ ബ്രവീമ്യോമിത്യേതത്' ( ക. ഉ. 1. 2. 14, 15 ) ഇത്യാദിഭിഃ ച വചനൈഃ. പരസ്യ ബ്രഹ്മണഃ വാചകരൂപേണ പ്രതിമാവത് പ്രതീകരൂപേണ ച പരബ്രഹ്മപ്രതിപത്തിസാധനത്വേന മന്ദമധ്യമബുദ്ധീനാം വിവക്ഷിതസ്യ ഓംകാരസ്യ ഉപാസനം കാലാന്തരേ മുക്തിഫലം ഉക്തം യത്, തദ് ഏവ ഇഹ അപി 'കവിം പുരാണമനുശാസിതാരം' 'യദക്ഷരം വേദവിദോ വദന്തി' (8.9,11) ഇതി ച ഉപന്യസ്തസ്യ പരസ്യ ബ്രഹ്മണഃ പൂർവോക്തരൂപേണ പ്രതിപത്ത്യുപായഭൂതസ്യ ഓംകാരസ്യ കാലാന്തരമുക്തിഫലം ഉപാസനം, യോഗധാരണാസഹിതം വക്തവ്യം പ്രസക്താനുപ്രസക്തം ച യത്കിഞ്ചിദ് ഇതി ഏവമർഥഃ ഉത്തരഃ ഗ്രന്ഥഃ ആരഭ്യതേ- *സർവദ്വാരാണി സംയമ്യ മനോ ഹൃദി നിരുധ്യ ച* *മൂർധ്ന്യാധായാത്മനഃ പ്രാണമാസ്ഥിതോ യോഗധാരണാം* 12 സർവദ്വാരാണി സർവാണി ച താനി ദ്വാരാണി ച സർവദ്വാരാണി ഉപലബ്ധൗ താനി സർവാണി സംയമ്യ സംയമനം കൃത്വാ, മനോഹൃദി ഹൃദയപുണ്ഡരീകേ നിരുധ്യ നിരോധം കൃത്വാ നിഷ്പ്രചാരം ആപാദ്യ, തത്ര വശീകൃതേന മനസാ ഹൃദയാദ് ഊർധ്വഗാമിന്യാ നാഡ്യാ ഊർധ്വം ആരുഹ്യ മൂർധ്നി ആധായ ആത്മനഃ പ്രാണം ആസ്ഥിതഃ പ്രവൃത്തഃ യോഗധാരണാം ധാരയിതും. 12 തത്ര ഏവ ച ധാരയൻ - *ഓമിത്യേകാക്ഷരം ബ്രഹ്മ വ്യാഹരന്മാമനുസ്മരൻ* *യഃ പ്രയാതി ത്യജന്ദേഹം സ യാതി പരമാം ഗതിം* 13 ഓം ഇതി ഏകാക്ഷരം ബ്രഹ്മ ബ്രഹ്മണഃ അഭിധാനഭൂതം ഓംകാരം വ്യാഹരൻ ഉച്ചാരയൻ തദർത്ഥഭൂതം മാം ഈശ്വരം അനുസ്മരൻ അനുചിന്തയൻ യഃ പ്രയാതി മ്രിയതേ, സ ത്യജൻ പരിത്യജൻ ദേഹം ശരീരം ത്യജൻ ദേഹം ഇതി പ്രയാണവിശേഷണാർത്ഥം ദേഹത്യാഗേന പ്രയാണം ആത്മനഃ ന സ്വരൂപനാശേന ഇത്യർത്ഥഃ. സ ഏവം ത്യജൻ യാതി ഗച്ഛതി പരമാം പ്രകൃഷ്ടാം ഗതിം. 13 കിം ച - *അനന്യചേതാഃ സതതം യോ മാം സ്മരതി നിത്യശഃ* *തസ്യാഹം സുലഭഃ പാർഥ നിത്യയുക്തസ്യ യോഗിനഃ* 14 അനന്യചേതാ ന അന്യവിഷയേ ചേതഃ യസ്യ സഃ അയം അനന്യചേതാ യോഗീ സതതം സർവദാ യോ മാം പരമേശ്വരം സ്മരതി നിത്യശഃ. സതതം ഇതി നൈരന്തര്യം ഉച്യതേ. നിത്യശഃ ഇതി ദീർഘകാലത്വം ഉച്യതേ. ന ഷണ്മാസം സംവത്സരം വാ കിം തർഹി യാവജ്ജീവം നൈരന്തര്യേണ യോ മാം സ്മരതി ഇത്യർത്ഥഃ. തസ്യ യോഗിനഃ അഹം സുലഭഃ സുഖേന ലഭ്യഃ പാർത്ഥ നിത്യയുക്തസ്യ സദാ സമാഹിതസ്യ യോഗിനഃ യതഃ ഏവം അതഃ അനന്യ ചേതാഃ സൻ മയി സദാ സമാഹിതോ ഭവേത്. 14 തവ സൗലഭ്യേന കിം സ്യാത്, ഇതി ഉച്യതേ ശൃണു തദ് മമ സൗലഭ്യേന യദ് ഭവതി - *മാമുപേത്യ പുനർജന്മ ദുഃഖാലയമശാശ്വതം* *നാപ്നുവന്തി മഹാത്മാ‍നഃ സംസിദ്ധിം പരമാം ഗതാഃ* 15 മാം ഉപേത്യ മാം ഈശ്വരം ഉപേത്യ മദ്ഭാവം ആപാദ്യ പുനർജന്മ പുനരുത്പത്തിം ന പ്രാപ്നുവന്തി. കിംവിശിഷ്ടം പുനർജന്മ ന പ്രാപ്നുവന്തി ഇതി തദ്വിശേഷണം ആഹ - ദുഃഖാലയം ദുഃഖാനാം ആദ്ധ്യാത്മികാദീനാം ആലയം ആശ്രയം ആലീയന്തേ യസ്മിൻ ദുഃഖാനി ഇതി ദുഃഖാലയം ജന്മ. ന കേവല ദുഃഖാലയം അശാശ്വതം അനവസ്ഥിതസ്വരൂപം ച ന ആപ്നുവന്തി ഈദൃശം പുനർജന്മ മഹാത്മാനഃ യതയഃ സംസിദ്ധിം മോക്ഷാഖ്യാം പരമാം പ്രകൃഷ്ടാം ഗതാഃ പ്രാപ്താഃ. യേ പുനഃ മാം ന പ്രാപ്നുവന്തി തേ പുനഃ ആവർതന്തേ. 15

ഒരു സന്യാസിയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോഴോ സന്ദർശിക്കുമ്പോഴോ സാധാരണയായി മന്ത്രങ്ങളും സൂക്തങ്ങളും ജപിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ആദരവ് പ്രകടിപ്പിക്കാനും അനുഗ്രഹം തേടാനുമാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും സന്യാസിമാർ ഈശ്വരതുല്യരായി കരുതപ്പെടുന്നതിനാൽ അവരെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ താഴെ പറയുന്ന ശ്ലോകങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം ചൊല്ലാറുണ്ട്: 1. ഗുരു വന്ദനം ഗുരുസ്ഥാനീയനായ ഒരു സന്യാസിയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി ചൊല്ലുന്നത് ഗുരു സ്തോത്രമാണ്: "ഗുരുർ ബ്രഹ്മാ ഗുരുർ വിഷ്ണു: ഗുരുർ ദേവോ മഹേശ്വരഃ ഗുരു സാക്ഷാത് പരബ്രഹ്മ തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരവേ നമഃ" അർത്ഥം: ഗുരു ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനുമാണ്. ഗുരു സാക്ഷാൽ പരബ്രഹ്മവുമാണ്. ആ ഗുരുവിനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. 2. ശാന്തി മന്ത്രങ്ങൾ മംഗളകരമായ ഒരു സ്വീകരണത്തിന് 'ശാന്തി മന്ത്രങ്ങൾ' ജപിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്: "ഓം സഹനാ ഭവതു സഹ നൗ ഭുനക്തു സഹ വീര്യം കരവാവഹൈ തേജസ്വി നാവധീതമസ്തു മാ വിദ്വിഷാവഹൈ" ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ അർത്ഥം: നമ്മളെ ഒരുമിച്ച് സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഒരുമിച്ച് പോഷിപ്പിക്കട്ടെ, ഒത്തൊരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാൻ ശക്തി നൽകട്ടെ. നമ്മുടെ പഠനം തേജസ്സുറ്റതാകട്ടെ, നമ്മൾ തമ്മിൽ വിദ്വേഷം ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ. 3. പുരുഷ സൂക്തം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് വേദ മന്ത്രങ്ങൾ വളരെ ഔദ്യോഗികമായ സ്വീകരണങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് മഠാധിപതിമാരെയോ ആചാര്യന്മാരെയോ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ) വേദ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കാറുണ്ട്. പുരുഷ സൂക്തം ശ്രീ സൂക്തം ആശീർവാദ മന്ത്രങ്ങൾ മറ്റ് ആചാരങ്ങൾ പാദപൂജ: സന്യാസിയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ പാദങ്ങൾ കഴുകി വന്ദിക്കുന്നത് പരമ്പരാഗതമായ രീതിയാണ്. ഫലസമർപ്പണം: സന്യാസിമാരെ കാണുമ്പോൾ വെറുംകൈയോടെ പോകരുത് എന്നാണ് പറയപ്പെടാറുള്ളത്. പഴങ്ങൾ, പൂക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ വസ്ത്രം എന്നിവ ഭക്തിപൂർവ്വം സമർപ്പിക്കാം. ദണ്ഡനമസ്കാരം: ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുന്നത് വലിയ പുണ്യമായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഒരു സന്യാസിയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ബാഹ്യമായ ചടങ്ങുകളേക്കാൾ ഭക്തിയും വിനയവുമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം. ഒരു സന്യാസിയെയോ ആചാര്യനെയോ പരമ്പരാഗതമായി പൂർണ്ണകുംഭം നൽകി സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ പ്രധാനമായും വേദമന്ത്രങ്ങളും തൈത്തിരീയ ഉപനിഷത്തിലെ സൂക്തങ്ങളുമാണ് ജപിക്കാറുള്ളത്. പൂർണ്ണകുംഭം സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ ചൊല്ലുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മന്ത്രം താഴെ പറയുന്നതാണ്: 1. പ്രധാന പൂർണ്ണകുംഭ മന്ത്രം (തൈത്തിരീയ സംഹിത) പൂർണ്ണകുംഭം കൈമാറുമ്പോൾ ജപിക്കേണ്ട വേദമന്ത്രം ഇതാണ്: "ഓം പൂർണ്ണാദർവി പരാപത സുപൂർണ്ണാ പുനരാപത വസ്നേവ വിക്രീണാവഹാ ഇഷമൂർജം ശതക്രതോ" അർത്ഥം: ഹേ ശതക്രതോ (ഇന്ദ്രാ), ഈ കുംഭം പൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതവും അന്നവും ഊർജ്ജവും കൊണ്ട് സർവ്വദാ പൂർണ്ണമായിരിക്കട്ടെ. 2. ന കർമ്മണാ മന്ത്രം (വൈദികാരതി) സന്യാസിമാരെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ പൂർണ്ണകുംഭത്തോടൊപ്പം മിക്കവാറും 'കൈവല്യ ഉപനിഷത്തിലെ' ഈ മന്ത്രം ജപിക്കാറുണ്ട്: "ന കർമ്മണാ ന പ്രജയാ ധനേന ത്യാഗേനൈകേ അമൃതത്വമാനശുഃ". അർത്ഥം: കർമ്മം കൊണ്ടോ പ്രജകൾ (സന്താനങ്ങൾ) കൊണ്ടോ ധനം കൊണ്ടോ അല്ല, മറിച്ച് ത്യാഗം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് അമൃതത്വം (മോക്ഷം) ലഭിക്കുന്നത്. സന്യാസിമാർ ത്യാഗത്തിന്റെ പ്രതീകമായതിനാലാണ് അവരെ ഈ മന്ത്രം ചൊല്ലി സ്വീകരിക്കുന്നത്. 3. പൂർണ്ണമദ മന്ത്രം (ശാന്തി മന്ത്രം) പൂർണ്ണകുംഭം എന്നത് 'പൂർണ്ണതയുടെ' അടയാളമായതിനാൽ ഈ മന്ത്രവും വളരെ അനുയോജ്യമാണ്: "ഓം പൂർണ്ണമദഃ പൂർണ്ണമിദം പൂർണ്ണാത് പൂർണ്ണമുദച്യതേ പൂർണ്ണസ്യ പൂർണ്ണമാദായ പൂർണ്ണമേവാവശിഷ്യതേ" അർത്ഥം: അത് (പരബ്രഹ്മം) പൂർണ്ണമാണ്, ഇത് (പ്രപഞ്ചം) പൂർണ്ണമാണ്. പൂർണ്ണത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണത ഉത്ഭവിക്കുന്നു. പൂർണ്ണത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണത്തെ എടുത്താലും പൂർണ്ണം തന്നെ ബാക്കിയാകുന്നു. പൂർണ്ണകുംഭത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ കുംഭം (കുടം): ഭൂമിയെയും ശരീരത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ജലം: ജീവന്റെ സ്രോതസ്സായി കരുതപ്പെടുന്നു. മാവില: പ്രകൃതിയുടെ ചൈതന്യവും സമൃദ്ധിയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാളികേരം: പരമമായ ബോധത്തെയും ദൈവികതയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സന്യാസിമാരെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ ഉച്ചത്തിൽ ജപിക്കുന്നത് (വേദഘോഷം) അവിടത്തെ അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതൽ പവിത്രമാക്കുന്നു.

ഭാരതീയ തത്ത്വചിന്തയും യോഗശാസ്ത്രവും അനുസരിച്ച് 'വാക്കിന്റെ' (ശബ്ദത്തിന്റെ) നാല് അവസ്ഥകളാണ് പരാ, പശ്യന്തി, മധ്യമ, വൈഖരി എന്നിവ. ഒരു ചിന്ത ഉള്ളിൽ ഉദിക്കുന്നത് മുതൽ അത് സംസാരമായി പുറത്തുവരുന്നത് വരെയുള്ള ഘട്ടങ്ങളാണിത്. ഇവയെക്കുറിച്ചുള്ള ലഘുവിവരണം താഴെ നൽകുന്നു: പരാ (Para): ഇത് ശബ്ദത്തിന്റെ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മമായ അവസ്ഥയാണ്. നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ബോധരൂപത്തിൽ നിൽക്കുന്ന, പ്രകടമല്ലാത്ത ആദിമ ശബ്ദമാണിത്. യോഗശാസ്ത്രപ്രകാരം ഇത് മൂലാധാര ചക്രത്തിലാണ് കുടികൊള്ളുന്നത്. പശ്യന്തി (Pashyanti): ഇതിനർത്ഥം 'കാണുന്നത്' എന്നാണ്. ചിന്ത ഒരു മാനസിക രൂപം കൈവരിക്കുകയും നാം അതിനെ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്ന ഘട്ടമാണിത്. ഇത് ഹൃദയഭാഗത്താണ് (മണിപൂര ചക്രത്തിൽ) അനുഭവപ്പെടുന്നത്. മധ്യമ (Madhyama): ഇത് ചിന്ത വാക്കുകളായി മാറാൻ തുടങ്ങുന്ന ഇടനില ഘട്ടമാണ്. മനസ്സിൽ വാക്കുകൾ കോർത്തിണക്കുന്ന ഈ അവസ്ഥ ബുദ്ധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് അനാഹത ചക്രത്തിലാണ് വസിക്കുന്നത്. വൈഖരി (Vaikhari): ചിന്ത ശബ്ദരൂപത്തിൽ പുറത്തുവരുന്ന ഘട്ടമാണിത്. നാം സംസാരിക്കുമ്പോഴോ മന്ത്രങ്ങൾ ഉറക്കെ ചൊല്ലുമ്പോഴോ ഉണ്ടാകുന്ന ഈ അവസ്ഥയാണ് മറ്റുള്ളവർക്ക് കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത്. ഇത് തൊണ്ടയുടെ ഭാഗത്താണ് (വിശുദ്ധി ചക്രം) പ്രകടമാകുന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ, ഉള്ളിലെ നിശബ്ദമായ ബോധം (പരാ) പടിപടിയായി രൂപം പ്രാപിച്ച് പുറത്തേക്ക് വരുന്ന ശബ്ദമായി (വൈഖരി) മാറുന്ന പ്രക്രിയയാണിത്. ലളിതാ സഹസ്രനാമം പോലുള്ള സ്തോത്രങ്ങളിലും ദേവിയെ ഈ നാല് അവസ്ഥകളുടെയും സ്വരൂപിണിയായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. മന്ത്രജപത്തിൽ വാക്കിന്റെ ഈ നാല് അവസ്ഥകൾക്കും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഒരു സാധകൻ (അന്വേഷി) മന്ത്രം ഉരുവിടുന്നത് ക്രമേണ പുറത്തുനിന്നും ഉള്ളിലെ നിശബ്ദതയിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയാണ്. മന്ത്രജപത്തിലെ ഈ ഘട്ടങ്ങളെ താഴെ പറയുംവിധം തിരിക്കാം: വൈഖരി ജപം (Audible Chanting): മന്ത്രം ഉറക്കെ ചൊല്ലുന്ന പ്രാഥമിക ഘട്ടമാണിത്. മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കാനും പുറമെയുള്ള ശബ്ദകോലാഹലങ്ങളിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനും ഇത് സഹായിക്കുന്നു. ശരീരത്തിൽ മന്ത്രത്തിന്റെ സ്പന്ദനങ്ങൾ (vibrations) നേരിട്ട് അനുഭവപ്പെടാൻ ഇത് ഉത്തമമാണ്. മധ്യമാ ജപം (Mental/Whispered Chanting): മന്ത്രം നാവോ ചുണ്ടോ അനക്കാതെ മനസ്സിൽ മാത്രം ചൊല്ലുന്ന രീതി. വൈഖരി ജപത്തേക്കാൾ പതിന്മടങ്ങ് ഫലസിദ്ധിയുള്ളതായി ഇത് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ മന്ത്രം ബുദ്ധിയുമായും ചിന്തയുമായും ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെടുന്നു. ചിലപ്പോൾ ചുണ്ടുകൾ മാത്രം അനങ്ങുന്ന രീതിയും ഇതിന്റെ ഭാഗമായി വരാം. പശ്യന്തി ജപം (Intuitive Awareness): ഇതൊരു ഉന്നതമായ അവസ്ഥയാണ്. ഇവിടെ മന്ത്രം 'ചൊല്ലുക' എന്നതിലുപരി അത് ഒരു ദർശനമായോ അനുഭവമായോ മാറുന്നു. സാധകൻ മന്ത്രത്തിന്റെ അർത്ഥവുമായും ഭാവവുമായും പൂർണ്ണമായി ഐക്യപ്പെടുന്നു. പശ്യന്തി എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം 'കാണുന്നത്' എന്നായതിനാൽ, മന്ത്രം ഒരു പ്രകാശമായോ രൂപമായോ ഉള്ളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ഘട്ടമാണിത്. പരാ ജപം (Transcendental State): മന്ത്രജപത്തിന്റെ പരമകാഷ്ഠയാണിത്. ഇതിനെ അജപാ ജപം എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഇവിടെ ജപം അവസാനിക്കുന്നു; സാധകനും മന്ത്രവും ഒന്നായി മാറുന്ന 'അദ്വൈത' അവസ്ഥ കൈവരുന്നു. മന്ത്രം ഒരു പ്രയത്നവുമില്ലാതെ ഉള്ളിൽ തനിയെ സ്പന്ദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണിത്. മന്ത്രം വൈഖരിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി മധ്യമാ, പശ്യന്തി ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ പരാ എന്ന ആദിമ ബോധത്തിൽ ചെന്നുചേരുമ്പോഴാണ് അത് പൂർണ്ണത കൈവരിക്കുന്നത്. ഇത് മന്ത്രത്തിന്റെ ബാഹ്യരൂപത്തിൽ നിന്ന് അതിന്റെ ആത്മീയ ശക്തിയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനമാണ്.

#ക്ഷേത്രദർശനം ക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുമ്പോള്‍ ചില നിഷ്ഠകളൊക്കെ പാലിക്കണം. ശ്രീ കോവില്‍, പ്രദക്ഷിണവഴി, ചുറ്റമ്പലം, പുറത്തെ പ്രദിക്ഷിണവഴി പുറം മതില്‍ ഇതാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ രീതി.കുളിക്കാതെ ക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രവേശിക്കരുത്.മത്സ്യം, മാസം, ശവം, മദ്യം, മറ്റു ലഹരി വസ്തുക്കള്‍ എന്നിവ മതില്‍കെട്ടിനുള്ളില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കരുത്. ലഹരിവസ്തുക്കള്‍ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടും ക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രവേശിക്കരുത്.പുല, വാലായ്മ എന്നീ അശുദ്ധികള്‍ ഉള്ളവരും ക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രവേശിക്കരുത്.ദേവനിലും ക്ഷേത്രാചാരങ്ങളിലും വിശ്വാസമില്ലാത്തവര്‍ പ്രവേശിക്കരുത്.സ്ത്രീകള്‍ ആര്‍ത്തവം തുടങ്ങി ഏഴു ദിവസം വരെയും ഗര്‍ഭിണികള്‍ ഏഴാം മാസം മുതല്‍ പ്രസവിച്ചു നൂറ്റിനാപ്പത്തെട്ടു ദിവസം കഴിയുന്നത്‌വരെയും ക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രവേശിക്കരുത്.കുട്ടികളെ ചോറൂണ് കഴിഞ്ഞേ ദേവന്‍ മാരെ ദര്ശിപ്പിക്കാവൂ.ചെരുപ്പ് തലപ്പാവ് എന്നിവധരിച്ചു ക്ഷേത്രദര്‍ശനം അരുത്. സ്ത്രീകള്‍ പൂര്‍ണ്ണ വസ്ത്ര ധാരിണികളായിരിക്കണം. മംഗല്യം ചാര്‍ത്തികഴിഞ്ഞ വധുവരന്മാര്‍ ചുറ്റമ്പലത്തില്‍ കടന്നു ദേവദര്‍ശനം നടത്തരുത്. പുറം മതില്‍ കടന്നു ബാഹ്യാകാര പ്രദിക്ഷിണമായി സഞ്ചരിക്കണം. ഇവിടെയാണ് ശയനപ്രദിക്ഷിണം നടത്തേണ്ടത്. ക്ഷേതങ്ങളിലെ ബലിക്കല്ല്കളില്‍ ചവിട്ടാനോ മറികടക്കാനോ പാടില്ല.ഇവ പാര്‍ഷദന്മാര്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ചുറ്റമ്പലത്തില്‍ പ്രവേശിക്കാന്‍ ദീപസ്തംഭം, കൊടിമരം, വലിയ ബലിക്കല്ല് ഇവക്കു പ്രദിക്ഷിണം ആയിവേണം പോകാന്‍. തിരുനടയില്‍ പ്രവേശിച്ചാല്‍ നമസ്ക്കാര മണ്ഡപത്തിനു പ്രദിക്ഷിണമായി സഞ്ചരിക്കണം. തൊഴുമ്പോള്‍ താമരമൊട്ടുപോലെ വിരലിന്‍റെ അറ്റം കൂടിമുട്ടിയും കൈപ്പടം പരസ്പരം തൊടാത്ത വിധത്തിലും വേണം തോഴന്‍. കൈകള്‍ തലയ്ക്കു മുകളില്‍ ഉയര്‍ത്തിപിടിച്ചും ഹൃദയഭാഗത്ത് ചേര്ത്തുവച്ചും തൊഴാം. ശിവമൂര്‍ത്തികള്‍ക്ക് ഇടതുവശവും വൈഷ്ണവമൂര്‍ത്തികള്‍ക്ക് വലതുവശവും എന്നാണ് ആചാരം.ദേവന്‍റെ നേര്‍ക്കുനിന്നു തൊഴരുത്. ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഏത്തം ഇടണം.36, 24, 16, 12, 7, 5, 3 ഇതില്‍ ഏതെങ്കിലും തവണ ഏത്തമിടാം, അതിനുശേഷം ഞൊട്ടയുടെ ശബ്ദം കേള്‍പ്പിക്കുന്നത് ഗണപതിക്ക്‌ പ്രിയങ്കരമാണ്. തീര്‍ത്ഥം മൂന്നു തവണ മന്ത്രം ജപിച്ചു സേവിച്ചശേഷം തലയിലും മുഖത്തും തളിക്കാം. കൈ, ചുണ്ടില്‍ തൊടാതെ നാക്ക്നീട്ടി തീര്‍ത്ഥം നാക്കില്‍ വീഴിക്കണം. കൈപ്പടത്തില്‍ കീഴ്ഭാഗത്തില്‍ കൂടിവേണം നാക്കില്‍ വീഴ്ത്താന്‍. തീര്‍ത്ഥം സേവിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ പ്രസാദം നെറ്റിയില്‍ തൊടണം. പുഷ്പം തലയിലോ ചെവികള്‍ക്കിടയിലോ വയ്ക്കാം. എണ്ണ, വാകച്ചാര്‍ത്ത് എന്നിവ തലയില്‍ പുരട്ടണം, ചാന്തു നെറ്റിയില്‍തൊടാം. വഴിപാടുകള്‍ വഴിപാടുകളില്‍ മുഖ്യമായത് കാണിക്കയാണ്. കൊടിമരമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ കൊടിമരച്ചുവട്ടിലാണ് കാണിക്കയര്‍പ്പിക്കേണ്ടത്. കൊടിമരമില്ലാത്ത ക്ഷേത്രത്തില്‍, ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളില്ലേക്കുകടക്കുന്ന വാതിലിന്ടെ പടിയില്‍ കാണിക്കയര്‍പ്പിക്കണം.കാണിക്കയര്‍പ്പിക്കുന്നതിലൂടെ ഭക്തന്‍ ഭൌതികജീവിതമോഹം വെടിയുകയും അതിലൂടെ ദേവദര്‍ശനത്തിന് അനുമതി നേടുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നാണ് വിശ്വാസം. കാണിക്ക കഴിഞ്ഞാല്‍ വിളക്ക് (എണ്ണ നല്‍കല്‍), മാല, പുഷ്പാഞ്ജലി (അര്‍ച്ചന), അഭിഷേകം, പായസം എന്നിവയാണ് പൊതുവേയുള്ള വഴിപാടുകള്‍. എന്നാല്‍ ശിവന് പുറകില്‍ വിളക്കും ഭസ്മം, ജലം, ക്ഷീരം എന്നിവകൊണ്ടുള്ള ധാരയും പ്രത്യേക വഴിപാടുകളാണ്. ഗണപതിക്ക്‌ ഒറ്റയപ്പവും മോദകവും മഹാവിഷ്ണുവിനും ശ്രീകൃഷ്ണനും പാല്‍പ്പായസവും വിശിഷ്ട വഴിപാടുകളാണ്. ദേവിക്ക് കൂട്ടുപായസവും സുബ്രഹ്മണ്യന് പഞ്ചാമൃതവും വിശേഷാല്‍ വഴിപാടുകളാണ്. ശാസ്താവിന് നീരാജനം പ്രത്യേക വഴിപാടായി കഴിക്കുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന് കളഭം, പാല് ഇവകൊണ്ടും മുരുകന് പഞ്ചാമൃതം, പനിനീര്‍ ഇവകൊണ്ടുമുള്ള ധാരയും വിശേഷമാണ് . വഴിപാടുകള്‍ കഴിക്കുന്നത്‌ ദേവപ്രീതിക്കും അതുവഴി ആയുരാരോഗ്യവര്‍ധനയ്ക്കും ഉദ്ദിഷ്ടകാര്യസിദ്ധിയ്ക്കും അതുപോലെയുള്ള മറ്റു ഫലങ്ങള്‍ക്കുമാണ്. യഥാശക്തി വഴിപാട് എന്നാണു പ്രമാണം. അത് കാണിക്ക, വിളക്ക്, മാല തുടങ്ങിയവായില്‍ ഒതുങ്ങുന്നു. എന്നാല്‍ കാലദോഷമകറ്റുന്നതിനും മറ്റുമായി ജ്യോതിഷപണ്ഡിതന്മാര്‍ വിശേഷാല്‍ വഴിപാടുകള്‍ കഴിക്കാന്‍ നിര്‍ദേശിക്കാറുണ്ട്. അവ അതതുകാലങ്ങളില്‍ മാത്രം കഴിച്ചാല്‍ മതിയാകും. പ്രധാന ഹോമങ്ങളും ഫലങ്ങളും നിത്യജീവിതത്തില്‍ നമ്മള്‍ ഓരോരുത്തരും നിരവധി പ്രശ്നങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഏതൊരു പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും പരിഹാരമായി ചില വൈദീകകര്‍മ്മങ്ങളും വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത്തരം കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ പ്രധാനമാണ് ഹോമം. പ്രധാനഹോമങ്ങളും പുണ്യഫലങ്ങളും. ഗണപതിഹോമം :- പുതിയ വീട് വച്ച് താമസിക്കുക, തൊഴില്‍ സ്ഥാപനം തുടങ്ങുക, പുതിയ പദ്ധതികള്‍ ആരംഭിക്കുക തുടങ്ങിയ എല്ലാ മംഗളകര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കും മുന്നോടിയായി ഗണപതിഹവനം നടത്തിയാല്‍ തടസ്സങ്ങള്‍ മാറി എല്ലാം ശുഭമായി പര്യവസാനിക്കും. സര്‍വ്വവിഘ്നങ്ങള്‍ക്കും പരിഹാരം വിഘ്നേശ്വരനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുക തന്നെയാണ്. ലക്ഷ്മികുബേരഹോമം :- സമ്പത്തിന്റെ ദേവതയാണ് മഹാലക്ഷ്മി. ലക്ഷ്മികുബേരഹോമം നടത്തിയാല്‍ ഒരു പരിധിവരെ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധിയും ക്ഷേമൈശ്വര്യങ്ങളും അനുഭവഫലങ്ങളാകും. സുദര്‍ശനഹോമം :- ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും ചില ലക്ഷ്യങ്ങളും ആശങ്കകളുമുണ്ടായിരിക്കും. ആശങ്കളകറ്റി ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെത്താന്‍ വേണ്ടിയാണ് സുദര്‍ശനഹോമം നടത്തുന്നത്. മൃത്യുഞ്ജയഹോമം :- ശിവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി മരണഭയത്തില്‍ നിന്ന് മോചനം നേടി സമാധാനത്തോടെയും ദീര്‍ഘായുസ്സോടെയും ജീവിക്കാന്‍ ശിവങ്കല്‍ മൃത്യുഞ്ജയഹോമം നടത്തുന്നു. നവഗ്രഹഹോമം :- രോഗാദി ദുരിതങ്ങളില്‍ നിന്ന് ശാന്തി നേടാനും കാലദോഷപരിഹാരമായി നവഗ്രഹഹോമം നടത്തി നവഗ്രഹങ്ങളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നു. ആയുര്‍ഹോമം :- ആയുര്‍ഹോമം നടത്തുന്നത് ദീര്‍ഘായുസ്സിനുവേണ്ടിയാണ്. സ്വയംവരഹോമം :- വിവാഹതടസ്സങ്ങള്‍ നീങ്ങുവാനും നല്ല ദാമ്പത്യജീവിതം നയിക്കുവാനും വേണ്ടി ശ്രീപാര്‍വ്വതീപരമേശ്വരന്മാരെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനായി സ്വയംവരഹോമം നടത്തുന്നു. ചണ്‍ഡികാഹോമം :- ജീവിതപാതയിലെ തടസ്സങ്ങളെയും ശത്രുക്കളെയും നീക്കുവാനായി ചണ്‍ഡികാഹോമം നടത്തുന്നു. ഐക്യമത്യഹോമം :- അഭിപ്രായഭിന്നതകളും കുടുംബകലഹങ്ങളും അകറ്റി കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഐക്യവും ശാന്തിയും പുരോഗതിയുമുണ്ടാകാനായി ഐക്യമത്യഹോമം നടത്തുന്നു. ദേവപ്രശ്നവും പരിഹാരങ്ങളും ഏത് അമ്പലത്തിലും, നിത്യനിദാനാദികള്‍ എത്ര നിഷ്കര്‍ഷിച്ചാലും ചൈതന്യഹാനി വരും എന്നാണു ശാസ്ത്രവിധി. 12 കൊല്ലം കൂടുമ്പോള്‍ അമ്പലങ്ങളില്‍ ദേവപ്രശ്നം നടത്തണം. പ്രശ്നവശാല്‍ കാണുന്ന ദോഷപരിഹാരങ്ങള്‍ ചെയ്യണം. ചൈതന്യം പൂര്‍ണമായി നിലനിന്നില്ലെങ്കില്‍ പ്രതിഷ്ഠാമൂര്‍ത്തിയുടെ നിഗ്രഹാനുഗ്രഹശക്തിയ്ക്ക് കോട്ടംതട്ടും. പ്രാര്‍ത്ഥന ഫലിക്കുകയില്ല. ഓരോ വ്യാഴവട്ടം തോറും ദേവന്റെ സൂക്ഷ്മശരീരമായ ബിംബത്തിനും സ്ഥൂലശരീരമായ ക്ഷേത്രവാസ്തുശില്പസമുച്ചയത്തിനും ഉള്ള ദോഷങ്ങള്‍ പരിഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാല്‍, ദേവന്റെ ചൈതന്യം വര്‍ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും തന്ത്രി ഓരോ ക്ഷേത്രത്തിലും സ്ഥിരമാണ്. മാറ്റമില്ല. എന്നാല്‍ മാന്ത്രികന്‍ സ്ഥിരമായിട്ടില്ല. പ്രശ്നത്തില്‍ “ഒഴിവുകാണുന്ന” മാന്ത്രികനെ കൊണ്ടാണ് പരിഹാരകര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്യിക്കേണ്ടത്. ക്ഷേത്രം പണിയാന്‍ ആലോചിച്ചാല്‍ ആചാര്യനെ വരിക്കലാണ് (തന്ത്രിയെ നിശ്ചയിക്കലാണ്) ആദ്യത്തെ ചടങ്ങ്. പിന്നെ ആ ക്ഷേത്രത്തില്‍ തന്ത്രിസ്ഥാനം ആചാര്യകുടുംബ പരമ്പരയ്ക്കുള്ളതാണ് എന്നെന്നും. ദേവന് പിതൃസ്ഥാനീയനാണ് തന്ത്രി. ശനിദോഷത്തിന് ശനീശ്വരപൂജ നൈഷ്ഠിക ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് ശ്രീധര്‍മ്മശാസ്താവ്. അയ്യപ്പനും ധര്‍മ്മശാസ്താവും രണ്ടാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മോഹിനിരൂപത്തെ കാമിച്ച് മഹേശ്വരനുണ്ടായ പുത്രനാണ് ധര്‍മ്മശാസ്താവ്. ധര്‍മ്മശാസ്താവിന്റെ അംശാവാതാരമാണ് ശ്രീഅയ്യപ്പന്‍. തീരാദുരിതങ്ങള്‍ക്കും ശനിദോഷശമനത്തിനുമായി കലിയുഗവരദനായ അയ്യപ്പനെ ശരണം പ്രാപിക്കാം… ഈ ഭൂമിയില്‍ പിറന്നുവീണ എല്ലാ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിലും ശനിദോഷം കടന്നുവരും. ജനനസമയം അനുസരിച്ച് ശനിദോഷത്തിന്റെ ശക്തി കൂടിയും കുറഞ്ഞുമിരിക്കും. ചിലരുടെ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാനസംഭവങ്ങളെല്ലാം നടക്കുന്നത് ഒരു പക്ഷെ ഈ കാലഘട്ടത്തിലായിരിക്കും. യൌവനത്തിലെ ശനിദശയ്ക്കയിരിക്കും കാഠിന്യം. ബാല്യത്തിലും വാര്‍ദ്ധ്യക്യത്തിലും വരുന്ന ശനിദശയ്ക്ക് ശക്തികുറവായിരിക്കും. എന്നാല്‍ ചില വ്യക്തികളെ ഈശ്വരാനുഗ്രഹം കുറവായ സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ശനിദോഷം ശരിക്കും ബാധിക്കുകയും കഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. ഒരുവന്റെ പൂര്‍വ്വ ജന്മ പ്രാരാബ്ധങ്ങളെല്ലാം അവനവന്‍ അനുഭവിച്ചു തന്നെ തീര്‍ക്കണം. എന്നിരുന്നാലും നവഗ്രഹ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ ശനീശ്വരപൂജ ചെയ്യുന്നതും അയ്യപ്പസ്വാമിക്ക് എള്ള്തിരി കത്തിക്കുന്നതും എള്ള്പായസം കഴിക്കുന്നതും അതിലുപരി അയ്യപ്പസ്വാമിക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ ശനിയാഴ്ചകളില്‍ ദര്‍ശനം നടത്തുന്നതും ശനിദോഷശാന്തിക്ക് ഉത്തമമാണ്. ധര്‍മ്മശാസ്താവിന് മുമ്പില്‍ മുട്ടിയുടച്ച നാളികേരം മുറിയില്‍ എണ്ണയൊഴിച്ച് നീരാഞ്ജനം കത്തിക്കുന്നത് അത്യന്തം ശ്രേയസ്കരമാണ്. ” നീലാഞ്ജന സമാഭാസം – രവിപുത്രം യാമാഗ്രജം ച്ഛായ മാര്‍ത്താണ്ഡസംഭൂതം തം നമാമി ശനൈശ്ചര്യം.” ശനിയാഴ്ച കാക്കയ്ക്ക് പച്ചരിയും എള്ളും കലര്‍ത്തി നനച്ച് കൊടുക്കാം. പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് ഒരു നേരത്തെ ആഹാരം കൊടുക്കുന്നതും കറുപ്പോ നീലയോ വസ്ത്രം ദാനം ചെയ്യുന്നതും നല്ലതാണ്. നാളീകേരം ഉടയ്ക്കല്‍ നാളീകേരമുടയ്ക്കല്‍ ഇന്ന് സാധാരണയായി നടന്നുവരാറുള്ള ഒരു ആചാരമാണ്. ഗണപതി ഭഗവാനാണ് സാധാരണയായി നാളീകേരം ഉടയ്ക്കുന്നത്. നാളീകേരം തലയ്ക്കുഴിയുമ്പോള്‍ സര്‍വ്വപാപങ്ങളും ദോഷങ്ങളും മാറി കിട്ടുന്നു. നാളീകേരം ഒരിയ്ക്കല്‍ പോട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ അത് വീണ്ടും എടുത്ത് ഉടയ്ക്കരുത്. വേറെ തേങ്ങ വാങ്ങി വീണ്ടും ഉടയ്ക്കുന്നതാണ് ഉത്തമം. തേങ്ങ എറിഞ്ഞുടയ്ക്കാന്‍ താന്‍ അശക്തനാണ് എന്ന് തോന്നിയാല്‍ വേറൊരു വ്യക്തി വശം തേങ്ങ നല്‍കി ഉടപ്പിക്കാം. മംഗല്യതടസ്സം മാറാന്‍ ഗുരുവായൂര്‍ ക്ഷേത്രത്തിലെ വനഗണപതിയ്ക്കും സന്താനസൌഭാഗ്യത്തിന് മലയാലപ്പുഴക്ഷേത്രത്തിലെ ഗണപതിയ്ക്കും തേങ്ങ ഉടയ്ക്കുന്നത് ഉത്തമമാണ്. പിതൃതര്‍പ്പണം / ബലി ഹിന്ദുആചാരപ്രകാരം പുരുഷപ്രജയുടെ കര്‍ത്തവ്യമാണ് പിതൃകര്‍മ്മം ചെയ്യുക എന്നത്. പിതൃകര്‍മ്മം ചെയ്യാതിരുന്നാല്‍ അതിന്റെ ദോഷം പിതൃക്കള്‍ക്ക് മാത്രമല്ല, കുടുംബത്തിനും തലമുറയ്ക്കുമാണ്‌. പരേതാത്മാക്കളെ കര്‍മ്മങ്ങളാല്‍ നാരായണ ലോകത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുക എന്നതാണ് ബലികര്‍മ്മങ്ങളുടെ ലക്‌ഷ്യം. ഈശ്വരസാന്നിധ്യം ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളില്‍ എവിടെ വേണമെങ്കിലും ബലിയിടാം. കാശിയിലോ രാമേശ്വരത്തോ പോയി ബലിയിട്ട് നിര്‍ത്തി എന്ന രീതി ശരിയല്ല. പിതൃക്കളുടെ മോക്ഷത്തിന് അഞ്ച് തലമുറ ബലിമുടങ്ങാതെ ഇടണം എന്നാണ് ശാസ്ത്രം. ബലി മുടക്കം വരുത്തി നടത്താത്തതുമൂലം പരേതാത്മാക്കളുടെ പുണ്യം കുറയുകയും അവ സ്വജനങ്ങളെ തേടി വരികയും ചെയ്യുന്നു. അത് പിന്നീട് ബാധയായി തീരുന്നു. ബലി ഇടുന്നത് പത്മമിട്ട് പരദേവതകളെ പൂജ ചെയ്യുന്ന അതേ ചടങ്ങുതന്നെയാണ് ബലികര്‍മ്മത്തിന്റെയും. പിതൃക്കളെ ദേവതുല്യമായി സങ്കല്‍പ്പിച്ച് നടത്തുന്ന പൂജയാണിത്. തറ തളിച്ച് മെഴുകി ശുദ്ധിവരുത്തി ദര്‍ഭ നിരത്തി ഗുച്ചം കെട്ടി വിഗ്രഹം സങ്കല്‍പ്പിച്ച് ജലാദിജലാന്തം പൂജചെയ്ത് ആവാഹിച്ച്‌ പിണ്ഡം വച്ച്, എള്ളുതിരുമ്മി, എണ്ണയൊഴിച്ച് ജലം ചേര്‍ത്ത് അഭിഷേകം ചെയ്തിട്ട് വസ്ത്രത്തിന്റെ നൂല്‍ വസ്ത്രമായി സങ്കല്‍പ്പിച്ച് ചാര്‍ത്തി, ചന്ദനം, പൂവ് എന്നിവ ചാര്‍ത്തി വീണ്ടും പൂജകള്‍ ചെയ്ത് പിതൃകളെ ഉദ്വസിച്ചു മാറ്റുന്ന ശരിയായ പൂജയാണ് ബലികര്‍മ്മം. നാരായണ മന്ത്രത്താല്‍ പിതൃക്കളെ വിഷ്ണുലോകത്തിലെത്തിക്കുന്നതാണ് ബലി. ബ്രാഹ്മണരുടെ നിത്യകര്‍മ്മത്തില്‍ പിതൃക്കള്‍ക്ക് തര്‍പ്പണം ചെയ്യുന്ന ചടങ്ങ് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബ്രാഹ്മണര്‍ ബലികര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ദര്‍ഭയാണ് ഉപയോഗിക്കിന്നത് എങ്കില്‍ മറ്റുജാതിക്കാര്‍ കറുകയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ബലി കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ ഏറെ പ്രാധാന്യം എള്ളിനും നീരിനുമാണ്. വിഷ്ണുവിന്റെ ദേഹത്തില്‍ നിന്നും ഉത്ഭവിച്ച എള്ളിന് സര്‍വ്വപാപങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കാന്‍ കഴിയുമെന്നതാണ് വിശ്വാസം. ആചാര്യന്റെ ഉപദേശം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് സ്വന്തമായി ബലിയിടാം. കറുകകൊണ്ട് പവിത്രംകെട്ടി വലതുകയ്യിലെ അണിവിരലില്‍ ഇടുക. കിണ്ടിയില്‍ ചെറുളയും ചന്ദനവും ചേര്‍ത്തശേഷം പവിത്ര വിരല്‍ കിണ്ടിയില്‍ മുക്കി ഇടതുകരം മീതേ വച്ച് ഗംഗാദേവിയെ മനസ്സില്‍ സ്മരിച്ച് തീര്‍ത്ഥം വിധിപ്രകാരം നിര്‍മ്മിക്കാം. ശുദ്ധമാക്കിയ തറയില്‍ കറുകത്തല തെക്കോട്ട്‌ വച്ച് നിരത്തി അതില്‍ സ്വന്തം വംശത്തിലുള്ള പിതൃക്കളേയും പിതൃപിതാമഹന്മാരെയും ആവാഹിച്ച് പിണ്ഡം വെയ്ക്കുകയും, നീരും എള്ളും, പൂവും ജലാദിജലാന്തം നല്‍കി പിതൃക്കളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി പരലോകത്തില്‍ അയയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള പിതൃലോകത്ത് ആത്മാവ് ജലത്വമാണ് അതിനാലാണ് പിതൃതര്‍പ്പണം നാം ജലത്തില്‍ നല്‍കുന്നത്. അമാവാസിവ്രതം പ്രധാനമായും പിതൃക്കളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നത്തിനുള്ള വ്രതമാണിത്. സമ്പത്ത്, ആരോഗ്യസംരക്ഷണം, സന്താനാഭിവൃദ്ധി ഇവയും ഫലശ്രുതിയില്‍ പറയുന്നു. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഒരേ രാശിയില്‍ സംഗമിക്കുന്ന ദിനമാണ് അമാവാസി. അമാവാസിയുടെ തലേന്നുതന്നെ വ്രതമാരംഭിക്കണം. തലേന്നു കുളിച്ചു ശുദ്ധമായി ഒരിക്കലൂണ്, അമാവാസിനാളില്‍ പുണ്യതീര്‍ഥസ്നാനം , ബലിതര്‍പ്പണം. ഒരിക്കലൂണ് ഇവ കഴിച്ച് അന്ന് വ്രതശുദ്ധിയില്‍ കഴിയുക. കുടുംബത്തില്‍ മരിച്ചുപോയ പിതൃക്കള്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടി അന്ന് ബലിതര്‍പ്പണം നടത്തുന്നു. തുലാം അമാവാസി, കര്‍ക്കിടക അമാവാസി ഇവയ്ക്കു ഏറെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അമാവാസി വ്രതവും ബലിതര്‍പ്പണവും വംശത്തിന്ടെ സര്‍വ്വതോമുഖമായ അഭിവൃദ്ധി ഉണ്ടാക്കുമെന്നും ഫലശ്രുതിയിലുണ്ട്. ഹിന്ദു ഗൃഹത്തില്‍ എന്തൊക്കെ വേണം ഒരു ഹിന്ദു ഗൃഹത്തില്‍ താഴെ പറയുന്നവ ഒഴിച്ചുകൂടാന്‍ പാടില്ലത്തവയാണ്. 1. ശുദ്ധമായ ഓടില്‍ നിര്‍മിച്ച ഒരു നിലവിളക്ക്. വിളക്ക് തീരെ ചെറുതും വളരെ വലുതുമാകരുത്. ശ്രീകോവിലിനു മുകളിലുള്ള താഴിക്കകുടത്തോട് സാദൃശ്യമുള്ള കൂബ് വിളക്കിനുണ്ടായിരിക്കണം. നിലവിളക്കില്‍ യാതൊരുവിധ അലങ്കാരവസ്തുക്കളും പിടിപ്പിക്കരുത്. ലവിളക്ക് ഐശ്വര്യത്തിന്ടെ പ്രതീകമായാണ് വീടുകളില്‍ കത്തിച്ചു വയ്ക്കുന്നത്. പൂജകര്‍മങ്ങളില്‍ വിളക്ക് കൊളുത്തിവയ്ക്കാന്‍ പ്രത്യേക സ്ഥാനങ്ങളും സങ്കല്പങ്ങളുമുണ്ട്. ഗൃഹത്തില്‍ വിളക്കുവയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഉമ്മറത്താണ് സ്ഥാനം. 2. നിത്യവും കത്തിക്കുന്ന ഈ വിളക്ക് വയ്ക്കാന്‍ തടികൊണ്ടുള്ള ഒരു പീഠം. നിലവിളക്ക് കത്തിച്ച് തറയില്‍ വയ്ക്കരുത്. 3. വീടിന്ടെ കിഴക്കുവശത്ത്‌ ഒരു തുളസിത്തറ. വീടിന്ടെ ഉമ്മറ വാതിലിനു നേരെയാണ് തുളസിത്തറ വരേണ്ടത്. ഗൃഹത്തിന്ടെ വലിപ്പവും മുറ്റത്തിന്ടെ വലിപ്പവും നോക്കി അതിനു യോജിച്ച കണക്കനുസരിച്ചുള്ള വലിപ്പം തുളസിത്തറയ്ക്ക് വേണം. തുളസിത്തറ അശുദ്ധമാകാതെ സൂക്ഷിക്കണം. തുളസിക്ക് രണ്ടു നേരവും ജലമൊഴിക്കണം. തുളസിയില്‍ തട്ടിവരുന്ന കാറ്റില്‍ ധാരാളം പ്രാണോര്‍ജം ഉണ്ട്. അത് ഗൃഹത്തിനുള്ളിലേക്ക് വരത്തക്കവിധമാണ് തുളസിത്തറ പണിയേണ്ടത്. ഉമ്മറ വാതിലിനുനേര്‍ക്ക് ആ ഉയരത്തില്‍ വേണം തറ. തുളസി ഉണങ്ങാന്‍ ഇടവരരുത് . തുളസിപ്പുവ് പറിച്ച് നേരെ ചൂടരുത്. മഹാവിഷ്ണുവിന് സമര്‍പ്പിച്ച പൂവേ അണിയാവു. തുളസിത്തറ പണിയും മുന്‍പ് അതിന്ടെ സ്ഥാനവും വലിപ്പവും നിശ്ചയിക്കാന്‍ വാസ്തു വിദ്യാ വിദഗ്ദ്ധന്ടെ നിര്‍ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. 4. രാമായണം, മഹാഭാരതം, ഭാഗവതം, ദേവീമാഹാത്മ്യം എന്നീ ഗ്രന്‍ഥങ്ങള്‍ നിശ്ചയമായും ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഗ്രന്ഥം എന്നതുകൊണ്ട്‌ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ദേവീമാഹാത്മ്യമണേന്നു ആചാര്യന്മാര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 5. വീടിന്ടെ ഉമ്മറത്ത് ഇഷ്ടദേവതയുടെ ഒരു ചിത്രം അലങ്കരിച്ചുവയ്ക്കണം. 6. ക്ഷേത്രദര്‍ശനത്തിനു സാധിക്കാതെവരുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍ സ്നാനശേഷം അണിയാനുള്ള ഭസ്മം, ചന്ദനം, കുങ്കുമം ഇവ ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്തു സൂക്ഷിക്കുക. 7. ചന്ദനം അരച്ചെടുക്കാന്‍ ഒരു ചാണ. 8. ഒരു ആവണപ്പലക. 9. തടിയില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച പിച്ചളകൊണ്ട് കെട്ടിയ ഒരു പറ. 10. വിളക്കില്‍ കത്തിക്കുന്നതിന് അലക്കി ശുദ്ധമാക്കിയ തുണി. 11.ഇഷ്ടദേവതകളെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച്‌ ഏകാഗ്രമായി നിന്ന് പ്രാര്‍ഥിക്കുവാന്‍ ഗൃഹത്തില്‍ ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥലം. 12.കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഈശ്വരഭജനം നടത്തുന്നത്തിന് ഇരിപ്പിടമായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ ഒരു പുല്‍പ്പായ അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഇരിപ്പിടം. കുറഞ്ഞത്‌ ഇത്രയുമെങ്കിലും ഒരു ഹിന്ദുഗൃഹത്തില്‍ ഉണ്ടായിരിക്കണം. Grahasta കാലുകള്‍ ശുചിയാക്കതെ രാത്രി കിടക്കരുത്‌. നേരമ്പോക്കിനാണങ്കിലും ചൂതുകളി ഒഴിവാക്കുക. അന്യരെ ആശ്രയിച്ചു നടത്തേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ കഴിയുന്നതും ഉപേക്ഷിക്കണം.പരാധീനമായ എല്ലാകാര്യങ്ങളും ദുഃഖത്തിലേയ്ക്ക്‌ നയിക്കും. നാസ്തികത,വേദനിന്ദ,ദേവനിന്ദ,ദേഷ്യം,ഡംഭ്‌,ദുരഭിമാനം,ക്രൂരത, ക്രോധം എന്നിവ ഉപേക്ഷിക്കണം. പുത്രനെയും ശിഷ്യനെയും അല്ലാതെ മറ്റാരെയും അടിക്കരുത്‌. ഇവര്‍ രണ്ടുപേരെയും തെറ്റുചെയ്താല്‍ ശിക്ഷിക്കാവുന്നതാണു. അസത്യം പറഞ്ഞോ ചെയ്തൊ ധനം സമ്പാദിക്കുന്നവനും,ശാസ്ത്രവിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങള്‍, അധര്‍മ്മം, ഹിംസ ഇവ ചെയ്യുന്നവനും ഈ ലോകത്ത്‌ സൗഖ്യം ലഭിക്കുകയില്ല. അധര്‍മ്മം ചെയ്താല്‍ ഉടന്‍ ദോഷഫലങ്ങളുണ്ടാവണമെന്നില്ല. എന്നാല്‍ ക്രമേണ അത്‌ സര്‍വ്വനാശം വരുത്തുന്നു, പുത്രപൗത്രാദികളിലേക്കും ഈ ദോഷത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങള്‍ വ്യാപിക്കുന്നു. പരദ്രോഹം തുടങ്ങിയ അധര്‍മ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ താല്‍ക്കാലികമായ ധനധാന്യ സമൃദ്ധികളുണ്ടായാലും ക്രമേണ ദേഹം,ധനം, തുടങ്ങി സര്‍വ്വവും നശിക്കുന്നു. സത്യം,ധര്‍മ്മം,സദാചാരം, ശുചിത്വം,എന്നിവ സന്തോഷപൂര്‍വ്വം പുലര്‍ത്തുക. അവിഹിത ധനാര്‍ജ്ജനവും കാമപൂര്‍ത്തിയും പാടില്ല. പ്രയോജനമില്ലാതെ കൈകള്‍കൊണ്ട്‌ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുക,താളം പിടിക്കുക,വെറുതെ കാലുചലിപ്പിക്കുക,പരസ്ത്രീയെ ആസക്തിയോടെ നോക്കുക,അര്‍ത്ഥ രഹിതവും അനവശ്യവുമായി പുലമ്പുക,അന്യരെ നിന്ദിക്കുക ഇവ പാടില്ല. ഭഗവല്‍ പാദത്തില്‍ അര്‍പ്പിക്കാതെ പുഷപമോ ,തുളസിയിലയോ മുടിയില്‍ ചൂടരുത്‌. ധനമുള്ളപ്പോള്‍ കീറിയതും മുഷിഞ്ഞതുമായ വസ്ത്രം ധരീക്കരുത്‌. ഭാര്യയോടൊപ്പം ഒരു പാത്രത്തില്‍ ഭക്ഷിക്കരുത്‌. സന്ധ്യാസമയത്ത്‌ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്‌. വെള്ളം കുടിക്കുന്ന പശുവിനെയും പാലു കുടിക്കുന്ന കിടാവിനെയും തടയരുത്‌. അമിതമായി ഭക്ഷിക്കരുത്‌. മടിയില്‍ വെച്ച്‌ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്‌. വളരെ രാവിലെയും വളരെ വൈകിട്ടും ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്‌. ഒന്നിനെയും‌ ഹിംസിക്കാത്തവനു ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതുകാര്യവും വേഗത്തില്‍ കൈവരുന്നു.ചെയ്യുന്ന പ്രവര്‍ത്തി വിജയിക്കുന്നു.ഈശ്വരാനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകുന്നു. നൂറു വര്‍ഷത്തേക്ക്‌ വര്‍ഷം തോറും അശ്വമേധം നടത്തുന്നവനു തുല്യം പുണ്യം ഒരിക്കലും മാംസം ഭക്ഷിക്കാത്തവനുണ്ട്‌. ഉച്ച വെയില്‍, ശവദാഹത്തിന്റെ പുക എന്നിവ ഏല്‍ക്കരുത്‌. രണ്ടു കൈകളുംകൊണ്ട്‌ തലചൊറിയരുത്‌. തലമുടി വലിച്ചുപറിക്കുക,തലയിലടിക്കുക എന്നിവയും പാടില്ല. ആഹാര ശേഷം ഉടനെയും അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലും കുളിക്കരുത്‌. അനുഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞതൊ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതോ ആയ ദുരിതങ്ങള്‍,ഐശ്വര്യക്ഷയം എന്നിവയില്‍ മനം മടുത്ത്‌ ഞാന്‍ ഭാഗ്യഹീനനാണന്നു പറയരുത്‌. അംഗഹീനര്‍,അംഗവൈകല്യമുള്ളവര്‍,വിദ്യഭ്യാസമില്ലാത്തവര്‍,വ്രദ്ധന്മാര്‍,വൈരൂപ്യമുള്ളവര്‍,ദരിദ്രര്‍,താഴ്‌ന്നജാതിക്കാര്‍ തുടങ്ങിയവരെ ആക്ഷേപിക്കരുത്‌. സന്ധ്യക്ക്‌ മുടി ചീകരുത്‌. അനുമതി കൂടാതെ അന്യന്റെ വാഹനം,കിടക്ക,ഇരിപ്പിടം,കിണര്‍,വീട്‌,തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ചാല്‍ ഉടമസ്ഥന്റെ പാപത്തിന്റെ ഒരംശം ഉപയോഗിച്ചവനുമുണ്ടാകും. കോപിച്ചവരെ ശാന്തരാക്കുകയും ഭയപ്പെട്ടവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനും,എല്ലാവരുടെയും ബന്ധുവായുള്ളവനും ആരോടും മത്സരിക്കത്തവനും സുഖം ലഭിക്കുന്നു. സത്യം മറ്റൊരാളിന്റെ ദുഃഖത്തിനു കാരണമെങ്കില്‍ ആ സത്യം പറയാതിരിക്കുക. സന്ധ്യാ സമയത്ത്‌ സ്ത്രീസംഗം പാടില്ല. ഭക്ഷണം,ദാനം,മൈഥുനം,ഉപവാസം,വിസര്‍ജ്ജനം എന്നിവ രഹസ്യമായി ചെയ്യേണ്ടതാണു. ആയുസ്സ്‌,ധനം,സ്ത്രീസംസര്‍ഗ്ഗം,മന്ത്രം,ഔഷധദാനം,മറ്റൊരുത്തനാല്‍ നേരിട്ട അപമാനം,മാനം,ഗൃഹത്തിലെ ഛിദ്രം എന്നീ എട്ടുകാര്യങ്ങള്‍ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കേണ്ടതാണു. സജ്ജനങ്ങളുമായുള്ള സംസര്‍ഗ്ഗം എപ്പോഴും സുഖവും ,ദുര്‍ജ്ജനങ്ങളുമായുള്ള സംസര്‍ഗ്ഗം എപ്പോഴും ദുഃഖവും നല്‍കുന്നു. മറ്റൊരാളെ നിന്ദിച്ചോ, കുറ്റപ്പെടുത്തിയോ ആരോടും സംസാരിക്കരുത്‌. ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയോ, ജലപാനം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യരുത്‌. യാചിച്ചാല്‍ യഥാശക്തി മനസ്സോടെ എന്തങ്കിലും ദാനം ചെയ്യണം. ചിലപ്പോള്‍ എല്ലാ നരകങ്ങളില്‍ നിന്നും രക്ഷിക്കന്‍ യോഗ്യതയുള്ള ആളാവും യാചകനായി വരുന്നത്‌. ഇത്‌ മറ്റൊരള്‍ക്ക്‌ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ വെച്ചിട്ടുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്‌. ഭര്യ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടാല്‍ സന്താനം രക്ഷിക്കപ്പെടും ,സന്താനം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടാല്‍ ആത്മാവ്‌ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഭാര്യാ സംരക്ഷണം സകലധര്‍മ്മങ്ങളിലും വെച്ചു ഉത്തമമാകുന്നു. മദ്യപാനം,ദുര്‍ജ്ജനങ്ങളുമായി സമ്പര്‍ക്കം,ഭര്‍ത്രവിരഹം,പരദൂഷണം,ചുറ്റിത്തിരിയല്‍,പകലുറക്കം,അന്യഗ്രഹങ്ങളില്‍ താമസം എന്നിവ സ്ത്രീകളെ ദുഷിപ്പിക്കുന്നു. അന്യദേശത്ത്‌ പോകുന്ന ഭർത്താവ്‌ ഭാര്യയുടെ ഉപജീവനാദികള്‍ക്കുള്ള ഏര്‍പ്പട്‌ ചെയ്തിട്ടെ പോകാവൂ. ബ്രഹ്മഹത്യ,നിഷിദ്ധ മദ്യം സേവിക്കല്‍,മോഷണം,ഗുരുപത്നീ ഗമനം,ഈ നാലു കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നവരുമായുള്ള സഹവാസം എന്നിവയാണു അഞ്ച്‌ മഹാപാതകങ്ങള്‍. ഉറങ്ങുക, ഉറക്കമൊഴിക്കുക,കുളിക്കുക,ഇരിക്കുക,കിടക്കുക,വ്യായാമം ചെയ്യുക എന്നിവ അധികമാകരുത്‌. ഭക്ഷണസമയത്ത്‌ സംസാരം പാടില്ല. അന്നത്തെ നിന്ദിക്കരുത്‌. മനസ്സിനിഷ്ടപ്പെടാത്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്‌. നാലും കൂടിയ വഴി തറകെട്ടിയ വൃക്ഷം‌,പൂന്തോട്ടം,ദുഷ്ടസ്ത്രീകളുടെ ഗൃഹം‌ എന്നിവടങ്ങളില്‍ രാത്രി പോകാന്‍ പാടില്ല. ദേവ പൂജ ദര്‍ശന വേളയില്‍ മുടിയഴിച്ചിടാന്‍ പാടില്ല. കലഹം,വൈരം എന്നിവ കഴിവതും ഒഴിവാക്കണം. ദേവപൂജ, പിതൃപൂജ,അതിഥി പൂജ എന്നിവ വിധിപ്രകാരം നടത്തുന്നവര്‍ക്ക്‌ ശുഭ ഫലങ്ങള്‍ കൈവരും.🌸🙏

*ഈ ലോകജീവിതത്തിൽ ഒരാൾക്ക് പോലും സദാസമയം അയാൾ ആഗ്രഹിച്ച വഴിയിലൂടെ തന്നെ സഞ്ചരിക്കാൻ സാധിക്കാറില്ല! എന്നാൽ സ്വയം വെട്ടി തെളിക്കുന്ന വഴികളിൽ അവനവന്റേതായ സന്തോഷം കണ്ടെത്താൻ ഒരുപക്ഷെ കഴിഞ്ഞാൽ അത് തന്നെയാണ് തികഞ്ഞ സൗഭാഗ്യം. അന്ധനായി ജീവിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് ജീവിത മദ്ധ്യേ കാഴ്ച ലഭിച്ചാൽ, അയാൾക്ക് അതുവരെ സഹായിയും, വഴികാട്ടിയും, സന്തത സഹചാരിയും ആയിരുന്ന വടി ആയിരിക്കും ആദ്യം വലിച്ചെറിയുക. പലർക്കും പലരോടുമുള്ള സ്നേഹവും സൗഹൃദവും എല്ലാം ഓരോരുത്തരുടെ കാര്യസാധ്യം, ആഗ്രഹപൂർത്തീകരണം വരയേ ഉണ്ടാവൂ. എന്നാൽ മറുപടി ആയി ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വ്യവസ്ഥകൾ ഇല്ലാതെ പരസ്പരം കൊടുക്കുകയും വാങ്ങുകയും, അത് കൃത്യമായി ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് തന്നെ ആണ് മനുഷ്യ സ്നേഹത്തിന്റെ ഉത്തമ രൂപം....!*

*"അകനാൾ ദോഷം"* ഒരു വ്യക്തി മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അനുബന്ധ ചടങ്ങുകളായ പുല ആചരണം, സഞ്ചയനം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളോടൊപ്പം ചിന്തിക്കുന്ന വിഷയമാണ് മരിച്ച വ്യക്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അകനാൾ ദോഷം ഉണ്ടോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കുന്നതും ഉണ്ടെങ്കിൽ ആ ദോഷം തീർക്കുന്ന കാര്യം വിചിന്തനം ചെയ്യുന്നതും ...... ... ദുർദിനങ്ങളിൽ മരണം സംഭവിച്ചാലുള്ള ദോഷമാണ് അകനാൾ ദോഷം ... ഈ ദോഷം സംഭവിച്ച ഗൃഹത്തിൽ അടുത്തു തന്നെ മരണഭീതിയുണ്ടാകാമെന്ന ഒരു പ്രാചീന വിശ്വാസം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട് ' . കൂടാതെ സഫലമാകാത്തതും ശക്തിയേറിയതുമായ ആഗ്രഹങ്ങളോടെയും കുടുംബത്തോട് അമിതാസക്തി വച്ചു പുലർത്തുന്ന വ്യക്തികളുടെ മരണശേഷവും അകന്നാൾ ദോഷം കാണുമെന്നുമുള്ള വിശ്വാസവും നിലവിലുണ്ട്.... വ്യക്തിയുടെ മരണശേഷം അകനാൾ ദോഷം ഉണ്ടോ എന്ന് നിർണയിക്കുന്നത് വ്യക്തി മരണപ്പെട്ട ദിവസത്തെ നക്ഷത്രവും ആ ദിവസത്തെ സൂര്യ നക്ഷത്രവും അഭിജിത്ത് ഉൾപ്പെടെ മറ്റ് നക്ഷത്രങ്ങളേയും വിധിപ്രകാരം ഗണനം നടത്തിയാണ് അകനാൾ ദോഷം ഉണ്ടോ എന്നറിയുന്നത്..... മരണദേവനായ കാലൻ കാല ദണ്ഡും പാശവും മരിച്ച ഗൃഹത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കുമെന്നും അതെടുക്കുവാനായ് വരുമ്പോൾ ബലി നൽകിയാൽ ദോഷം ഒഴിഞ്ഞു പോകും എന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ് മരണം നടന്ന് പന്ത്രണ്ടാം ദിനം ഈ ചടങ്ങ് നടത്തി പോരുന്നത് .... അള്ളടം ദേശത്ത് അകനാൾ ദോഷം ഉച്ചാടനം ചെയ്യുന്ന കർമ്മിമാർ പ്രധാനമായും വണ്ണാൻ സമുദായത്തിലുള്ളവരാണ്. അതാത് നാടുകളിൽ മാറ്റും വിളക്ക് തിരിയും നൽകാൻ അവകാശപ്പെട്ട വണ്ണാൻ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ടവർ ആണ് തദ്ദേശങ്ങളിലെ ഈ കർമ്മത്തിൻ്റെ കാർമ്മികാവകാശി...... ചില ദേശങ്ങളിൽ മലയൻ സമുദായത്തിലുള്ളവരും ഈ കർമ്മം ചെയ്തു പോരുന്നുണ്ട്..... രാത്രി മനുഷ്യ സഞ്ചാരമടങ്ങിയ നേരത്താണ് മുമ്പു കാലത്ത് മരണവീട്ടിൽ ഈ ചടങ്ങു നടത്തുക .... പേടിപ്പിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം..... സന്ധ്യക്കു ശേഷം വീട്ടിലെത്തുന്ന കർമ്മി കൊടിയിലയിൽ ഭസ്മമിട്ട് നൂൽക്കെട്ട് വച്ച് മന്ത്ര സിദ്ധി ചെയ്ത് വീട്ടിനു ചുറ്റും നൂൽ കെട്ടി ദിക്: ബന്ധനം ചെയ്യലാണ് കർമ്മത്തിൻ്റെ ആദ്യഘട്ടം ..... തുടർന്ന് തിരിയോല കൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന ബലിത്തട്ടും വെക്കോൽ കൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന പ്രേത ശരീരവും (പിണം) ഗുരുതിയും മറ്റും തയാറാക്കുന്നു.... മരണ സംസ്കാര കർമ്മങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമാറ്' വീട്ടിന്നകത്ത് ഒരു ചെറുപലക മേൽ പിണത്തിൻ്റെ ശിരസ്സ് തെക്ക് ദിശയിലേക്കാക്കി പിണത്തെ തെക്ക് വടക്കായി കിടത്തിവെച്ച് കോടി മുണ്ട് പുതപ്പിക്കുന്നു... തോട്ടടുത്തായി നിറനാഴിയും മറ്റും ഒരുക്കിവെച്ച് അടുത്ത് കുക്കുട ബലിക്കായി ഒരു കോഴിയെയും ഒരുക്കി വെക്കുന്നു: തുടർന്ന് വീട്ടിൻ മുറ്റത്ത് അരിപ്പൊടി കൊണ്ട് ബലിക്കളം വരച്ച് മുതിർച്ച ചെയ്യുന്നു.... ബലിത്തട്ടിൽ കോത്തിരി കുത്തി വച്ച് തയാറാക്കുന്നു.... ആൾ സഞ്ചാരമടങ്ങിയ വൈകിയ രാവിൽ വീട്ടുമുറ്റത്തെ എല്ലാ വിളക്കുകളും അണച്ച് കനത്ത നിശ്ശബ്ദതയിൽ ആണ് ഈ ഗുഡ കർമ്മം ആരംഭിക്കുന്നത് .... നിറഞ്ഞു കത്തുന്ന കോത്തിരി വെളിച്ചത്തിൽ ബലിത്തട്ട് വലതു കൈയിൽ പിടിച് ഇടതു കൈയിൽ മണി നാദമുതിർത്തു കാലൻ്റെ ദേവനായ ഗുളിക നെ സ്തുതിച്ചു കൊണ്ടുള്ള അകനാൾ സ്ത്രോത്രം ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ആരംഭിക്കും.... " മാതാവെ പിതാവെ പോറ്റി - മാതംഗ മുഖവാ :വാണി - മാമനെക്കൊന്ന കണ്ണാ - ബാധകൾ ചരിതം ചൊൽവാൻ - എൻ മുമ്പിൽ വെളിപ്പെടേണം ......... " തുടർന്ന് ബാധാ ഗണത്തിൽപ്പെട്ട മൂർത്തികളേയും ദേവതകളേയും ബലിത്തട്ടുഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് മണി കിലുക്കി കൊണ്ട് കനത്ത നിശ്ശബ്ദതയെ മുറിച്ച് മന്ത്രാധിഷ്ഠിതമായി ഉച്ചത്തിൽ പേരു ചൊല്ലി വിളിച്ചു സ്തുതിക്കുന്നു...... "ബ്രഹ്മനും ബ്രഹ്മ കാളി - ബ്രഹ്മ രാക്ഷസനാം ദൈവം - കലയണിഞ്ഞ ന്തി കോലം - കുറത്തിയും കരുകലക്കി - ......................... ".മണി ക്കുണ്ടൻ കണ്ഠാകർണൻ നിണമുണ്ണി ചോരക്കണ്ണി- ................................. ഉമ്മട്ടൻ കുളിയൻ ചൊക്കൽ - അഖില മോഹിനിയാംമൂർത്തി - പേർ ക്കൊല്ലി കരിച്ചാമുണ്ണി- കുണ്ടോ റ ചാമുണ്ടി കുറത്തി ഗുളികനും - കോട്ടപ്പുറത്ത് ചാമുണ്ടി ഭയങ്കരി ..............................::: ശൂലം ധരിച്ചുള്ള പാഷണ മൂർത്തികൾ - മാരണ വക്രനും മാരണ മൂർത്തിയും ........... . തുടങ്ങിയ ദീർഘമായ സ്തുതികൾ ....... കർമ്മാനന്തരം ഒരുക്കി വെച്ച കോഴിയെ ബലി കൊടുത്തെറിഞ്ഞ് വീട്ടുകാർക്ക് കുക്കുട ലക്ഷണം പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന ചടങ്ങും കാണാറുണ്ട്.... അകനാൾ കർമ്മം കഴിഞ്ഞ് സാധനങ്ങളൊക്കെയെടുത്ത് ദക്ഷിണ സ്വീകരിച്ച് കർമ്മി പിൻ നോക്കാതെ വീട് വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ വീട്ടുകാർ ചാണകം തെളിച്ച് തുറന്നിട്ട വാതിൽ കൊട്ടിയടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: ഇത് പൂർണമല്ല ..... കർമ്മങ്ങളുടെ ചെറുതായ ഒരു സാമാന്യ വിവരണം മാത്രം ::ചെയ്തു പോരുന്ന കർമ്മങ്ങളിലും ചൊല്ലുന്ന സ്തുതികളിലും പ്രാദേശിക വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരിക്കും.... പണ്ട് കാലത്ത് പാതിരാത്രികളിൽ കർമ്മം കഴിഞ്ഞ് ... കയ്യിൽ പിണവും നിറഞ്ഞു കത്തുന്ന ബലിത്തട്ടുമായി കുടുസ്സായ ഇടവഴികളിലൂടെയും കുന്നിൻ ചരിവുകളിലൂടെയും പുഴയോരത്ത് കുടെയും മരണവീട്ടിൽ നിന്നും ഒറ്റക്കിറങ്ങി നടന്നു നീങ്ങുന്ന കർമ്മിയായ വണ്ണാൻ്റെ മാനസിക ധൈര്യം സങ്കൽപാതീതമല്ലേ?.... : പല പഴയ കർമ്മികളും അവർക്കുണ്ടായ ഭീതിദമായ അനുഭവങ്ങൾ അയവിറക്കാറുണ്ട്...... ഇന്ന് അന്ധവിശ്വാസമായി മാത്രം കാണുന്ന ഈ ചടങ്ങ് ഒറ്റപ്പെട്ട മരണവീടുകളിൽ ചെയ്യുന്നത് .. മറ്റു കുടുംബാംഗങ്ങളിൽ ആ വീട്ടിലെ മരണത്തിൻ്റെ മാനസികാഘാതം ലഘുകരിക്കുന്നതിനും അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉറഞ്ഞു കൂടിയിരിക്കുന്ന ദു:ഖത്തിനുണ്ടാകുന്ന ലാഘവത്വവും അതുവഴി അവർക്കുണ്ടാകുന്ന മാനസിക ധൈര്യവും സമാശ്വാസവും തന്നെയാണ് ' പ്രാചീനമായ ഇത്തരം ചടങ്ങുകൾ കൊണ്ടുള്ള നേട്ടവും ...... മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിയുമായുള്ള മാനസിക ബന്ധത്തിൻ്റെ ദൃഡത കുറക്കുവാനുള്ള " സെക്കോ തെറാപ്പിക്ക്; .: സൂചനമായി ഈ കർമ്മത്തെ കാണാവുന്നതാണ് ബലിക്കളം, ബലിത്തട്ട്, സ്ത്രോത്രങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, ഗുരുതി തുടങ്ങിയ സങ്കേതങ്ങൾ അതിൻ്റെയൊരു ഭാഗം മാത്രം.......... ഈ കുറിപ്പ് തയാറാക്കാനായി ആ വേദകരായി എൻ്റെ ചില സുഹൃത്തുക്കളും ഒരു മാന്ത്രിക വിജ്ഞാന ഗ്രന്ഥവും' ' എന്നെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നറിയിക്കട്ടെ .........

*മനുഷ്യ ജന്‍മത്തിലെ ആറ് പ്രധാന പടിക‍ൾ* 🌸ഒരു മനുഷ്യ ജന്‍മം പല ക‍ർത്തവ്യങ്ങൾ‍ നിറവേറ്റാൻ‍ വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. ഈശ്വര അവതാരവും (ശ്രീരാമ‍ൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ‍ തുടങ്ങിയവ‍ർ) അങ്ങനെയായിരുന്നല്ലോ. താ‍ൻ മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ട് കർമ്മങ്ങൾ‍ ചെയ്യിക്കുന്നു എന്നാണല്ലോ സീതയും ഹനുമാനെ ധരിപ്പിക്കുന്നത് . അതായത് മനുഷ്യൻ‍ അവനവന്റെ ക‍ർത്തവ്യങ്ങൾ‍ അപ്പോഴപ്പോൾ ചെയ്തു തീർക്കേണ്ടത് ചെയ്തു തീർ‍ക്കത്തന്നെ വേണം.🌸 🌸മനുഷ്യായുസ്സിനെ ആറു പ്രധാന ഘട്ടങ്ങളായിട്ടു (പടികളായിട്ടു) തരം തിരിക്കാം:-🌸 (🌸1) മനുഷ്യ ജന്‍മം ആരംഭഘട്ടമാണ്‌ . പരമാത്മാവിന്റെ അംശമാണ്‌ ജീവാത്മാവ് . ജീവാത്മാവ് പഞ്ചഭൂതനിർമ്മിതമായ (ഭൂമി ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം) ശരീരത്തിൽ‍ പ്രവേശിക്കുന്നതോടെ ജീവസ്പന്ദനം തുടങ്ങുന്നു.🌸 (🌸2) രണ്ടാമത്തേത് ശൈശവ കാലമാണ്. അമ്മയുടെ മാറിലെ പാലാഴി നുകർന്നും, മാത്രുപിതൃ വാത്സല്യം അനുഭവിച്ചും, മാതാപിതാബന്ധുജനങ്ങളുടെ ലാളനചുംബനാദികൾക്ക് പാത്രീഭവിച്ചും, മാതാപിതാ ഗുണങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞും കഴിയുന്ന കാലഘട്ടം.🌸 (🌸3) മൂന്നാമത്തേത് യവ്വന കാലമാണ്. മാതാവിന്റെയും പിതാവിന്റെയും ഗുരുവിന്റെയും ശിക്ഷണത്തി‍ൽ വളർ‍ന്ന് സജ്ജനങ്ങളുടെ സത്സംഗത്തിൽ‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ആത്മീയ ജ്ഞാനബോധം ഈശ്വരസാക്ഷാത്ക്കാരത്തിനു വഴി തെളിയിക്കുന്നു. മാതാപിതാക്കളോടും ഗുരുവിനോടുമുള്ള ക‍ർത്തവ്യം ഇവിടെനിന്നും ആരംഭിക്കുന്നു.🌸 (🌸4) യവ്വനം കഴിഞ്ഞാൽ‍ അടുത്തത്‌ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമ മാർ‍ഗ്ഗമാണ്. കളത്രപുത്രാദികളോടൊപ്പം ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെയും അതോടോപ്പോം ഒരു അച്ഛന്റെ കർത്തവ്യവും ഇതിൽ‍ കൂടി നിർവഹിക്കാ‍ൻ ബാധ്യസ്ഥനാണ്.🌸 (🌸5) ഈ നാലു 'പടികളും' കഴിഞ്ഞാൽ ഇനിയുള്ളതു ഈശ്വരസാക്ഷാത്ക്കാരത്തെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള മാർഗ്ഗമാണ്. അതിനുള്ളതാണു ഭക്തിമാർ‍ഗ്ഗം. അതായത് എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങിയോ അവിടെ എത്തിച്ചേരാനുള്ള തിടുക്കം എന്ന് വച്ചാ‍ൽ കടലിൽ‍ നിന്നും ജലം നീരാവിയായിട്ട് മേഘങ്ങളായി രൂപാന്തരപ്പെട്ട് മഴയായി ഭൂമിയിൽ‍ പതിച്ചു നദികളിൽ‍ കൂടിയൊഴുകി സമുദ്രത്തിലോട്ടു ചെന്ന് ചേരാൻ‍ കാട്ടുന്ന പ്രക്രിയയെപ്പോലെയാണ് എന്ന് സാരം.🌸 (🌸6) ആറാമത്തെ പടിയാണ് മുക്തി. മരണത്തോടെ മുക്തി ലഭിക്കുന്നു. ജീവാത്മാവ് താത്കാലിക ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു പരമാത്മചൈതന്യത്തി‍ൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ശവശരീരത്തെ ആദ്യം 'ഭൂമി'യി‍ൽ മലർ‍ത്തിക്കിടത്തുന്നതും, 'ജലം' കൊണ്ട് ശുദ്ധി ചെയ്യുന്നതും, 'അഗ്നി'യിൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നതും, 'വായു'വി‍ൽ പുകയായിട്ട് മുകളിലോട്ടു പൊങ്ങുന്നതും, അത് 'ആകാശ'ത്തോട്ടു പറന്നുയരുന്നതും.🌸 ഈ ആറു പടികളും കടന്നാല്‍ മാത്രമെ മനുഷ്യ ജന്‍മ്മത്തിനു സാഫല്യമുണ്ടാകുകയുള്ളൂ. മുണ്ഢകൊപനിഷത്തില്‍ പറയുന്നു 'ജീവാത്മാവ് പരം ധാമില്‍ ലയിക്കുന്നു' എന്നാണ്. ആ പരം ധാം ആണ് പരമാത്മാവ്‌ എന്ന് വ്യക്തം.🌸 🌸കുണ്ഢലിനിയോഗത്തി‍ൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ നട്ടെല്ലിൽ‍ ആറു പൂരകങ്ങൾ ഉണ്ടന്നാണ്. അവയെ ഉണർ‍ത്തുമ്പോൾ‍ ആത്മബോധം ഉണ്ടാകുകയും ഉണർവ് സഹസ്രാരപത്മത്തിലെത്തുകയും അതോടെ ജീവൻ മുക്തി ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

*പ്രഭാത ചിന്തകൾ* നാം സൗഹൃദങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നത് വളരെ സാവകാശം തന്നെ ആയിരിക്കണം. എന്നാൽ ഒരിക്കൽ സ്ഥാപിച്ച സൗഹൃദം ദീർഘകാലം നീണ്ടു നിൽക്കുന്നതും പാറപോലെ ഉറച്ചതും ആയിരിക്കണം! ഈ ലോകത്തു ജീവിതം നമ്മേ പഠിപ്പിക്കുന്ന കൈയ്പ്പേറിയ ചില അനുഭവ പാഠങ്ങൾ ഉണ്ട്, പിന്നീട് എത്രയൊക്കെ മധുരം നുണയുമ്പോഴും മറന്നു പോകാൻ ആവാതെ മരണം വരെ ഓർത്ത് വയ്ക്കാൻ പാകത്തിന് തന്നെ ഉള്ളവ.! 🙏🏻 *സുപ്രഭാതം*🙏🏻

*🌄🌞 പ്രഭാത ചിന്തകൾ🌞 🌄* *15 ചൈത്രം 1948* *22 മീനം 1201* *05 ഏപ്രിൽ 2026* *ഞായറാഴ്ച* *🌻 അന്നം തരുന്നവരെ ആദരിക്കുക, ഏതു തൊഴിലിനെയും തൊഴിലാളിയെയും ബഹുമാനിക്കുക, അവരുടെ സുഖദുഃഖങ്ങളിൽ പങ്കാളിയാവുക.* *🌹കൊട്ടിയടയ്ക്കപ്പെട്ട വാതിലുകൾക്കും, ഇറുക്കിയടച്ചിരിക്കുന്ന കണ്ണുകൾക്കും, തുറക്കപ്പെടാത്ത കൈ കൾക്കുമപ്പുറം, നില്കുന്നവരൊക്കെയും നമ്മുടെ സഹജീവികളാണെന്നു നാം തിരിച്ചറിയണം. അവർക്ക് ഹൃദയത്തിൽ അഭയവും കൈകൾ കൊണ്ടൊരു താങ്ങും ജീവിതം കൊണ്ട് ഒരു തണലുമാകാൻ നമ്മൾക്ക് കഴിയണം.* *🌅🔆ശുഭദിനം നേരുന്നു🔆🌅*

ഹിന്ദുക്കൾ ആചരിക്കേണ്ട പത്ത് കൽപ്പനകളുണ്ട്. അതേതൊക്കെയാണന്നറിയുമോ? ആറു ദർശനങ്ങളുള്ളതിൽ ഒരു ദർശനമാണ് യോഗശാസ്‌ത്രം. അത് എഴുതിയത് പതഞ്‌ജലി മഹർഷിയാണ്. ഇരുപത്തിനാലോ, ഇരുപത്തഞ്ചോ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് അതിൽ അഷ്‌ടാംഗ യോഗ ദർശനമാണുള്ളത്. അതായത് എട്ട് ഭാഗങ്ങൾ. എട്ടെണ്ണമുള്ളതിൽ ഒന്നാമത്തേത് ‘യമം’, രണ്ടാമത്തേത് ‘നിയമം’, മൂന്നാമത്തേത് ‘ആസനം’, നാലാമത്തേത് ‘പ്രാണായാമം’, അഞ്ചാമത്തേത് ‘പ്രത്യാഹാര’, ആറാമത്തേത് ‘ധ്യാനം’, ഏഴാമത്തേത് ‘ധാരണ’, എട്ടാമത്തേത് ‘സമാധി’. ആദ്യത്തെ രണ്ടെണ്ണമാണ് യമ നിയമങ്ങൾ. ജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ ഏതു പ്രവൃത്തിമണ്ഡലത്തിലുള്ളവരാണെങ്കിലും ഒരു തണൽ മരത്തിൻറെ തണൽപോലെ നമുക്ക് ആശ്വാസം നൽകുന്നവയാണ് യമ നിയമങ്ങൾ. യമത്തിൽ അഞ്ചും നിയമത്തിൽ അഞ്ചും കാര്യങ്ങളുണ്ട്. അതാണ് പത്ത് കൽപ്പനകൾ. അവയാണ് താഴെപ്പറയുന്നത്. 1. അഹിംസ: നിങ്ങളെന്ന മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് മറ്റുള്ളവർക്ക് വേദനയുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു കാര്യവും ഉണ്ടാവരുത്. നമ്മൾ വാക്കുകൊണ്ട് പലരേയും വേദനിപ്പിക്കാറുണ്ട്. പലരും വേദനിച്ചു എന്നു പറയുമ്പോൾ സന്തോഷിക്കാറുമുണ്ട്. അല്‌പം കൂടി തനിക്ക് കൃത്യമായിട്ട് പറയാമായിരുന്നുവെന്ന് പറയുന്നവരുമുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷിൽ രണ്ട് വാക്കുകളുണ്ട്. ഒന്ന് സിമ്പതി. രണ്ട് എമ്പതി. സിമ്പതി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മറ്റുള്ളവരോട് തോന്നുന്ന ദയ, കാരുണ്യം. എമ്പതിയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ആ സ്‌ഥാനത്താണ് ഇരിക്കുന്നതെങ്കിൽ എനിക്ക് എങ്ങനെ അത് അനുഭവപ്പെടുമെന്ന് സ്വയം ചിന്തിക്കുന്ന അവസ്ഥ. ഭഗവത്‌ഗീതയിൽ ശ്രീകൃഷ്‌ണപരമാത്മാവ് ഉപദേശിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ഏതാണ്ട് 630 ഓളം ശ്ലോകങ്ങളിൽ അർജ്‌ജുനൻറെ തൊട്ടടുത്ത് നിങ്ങൾ നിൽക്കുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുക. അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഭഗവത്‌ഗീത കുറേക്കൂടി എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും. ആ എമ്പതിപോലെ അഹിംസ എന്ന പദത്തിലൂടെ എന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടത് മറ്റൊരുവനെ വേദനിപ്പിക്കുമ്പോൾ ആ വേദനയിലൂടെ മറ്റുളളവരിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആഴമൊന്ന് സ്വയം അറിയാൻ ശ്രമിക്കുക. അത് അറിയാൻ ശ്രമിച്ചാൽ ഒരിക്കലും നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. വേദനിപ്പിക്കണമെന്ന് തോന്നുകയുമില്ല. അങ്ങനെ നമ്മളിൽ ഒരു ഭർത്താവ് തീരുമാനിക്കുകയാണ്; ഞാൻ എൻറെ ഭാര്യയെ വേദനിപ്പിക്കില്ല. ഭാര്യ തീരുമാനിക്കുകയാണ്; ഞാൻ എൻറെ ഭർത്താവിനെ വേദനിപ്പിക്കില്ല. അച്‌ഛനും അമ്മയും തീരുമാനിക്കുകയാണ്; പരിധിക്കപ്പുറം മക്കളെ വേദനിപ്പിക്കില്ല. മക്കൾ തീരുമാനിക്കുകയാണ്; അച്‌ഛനേം, അമ്മയേം വേദനിപ്പിക്കില്ല. അവർക്ക് വേദനയുണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ല. ഇങ്ങനെ എല്ലാവരും ചിന്തിക്കുക. എത്ര എളുപ്പമാണ്. വാക്കുകോണ്ടോ, പ്രവൃത്തികൊണ്ടോ വേദനയുളവാക്കുന്ന ഒന്നും നമ്മൾ ചെയ്യരുത്. 2. സത്യം: വെറുതെ സത്യമെന്ന് കേട്ടാൽ സാമാന്യ ജനതയ്‌ക്ക് അർത്ഥം വ്യക്‌തമാവണമെന്നില്ല. ഏതുകാര്യം പറയുമ്പോഴും ചെയ്യുമ്പോഴും തീരുമാനം എടുക്കുമ്പോഴും സത്യമെന്നത് എന്തെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. 90 ശതമാനം കാര്യങ്ങളിലും നമ്മൾ കമെന്റ് പറയുന്നത് ‘സത്യം’ എന്നത് എന്തെന്ന് അറിയാതെയാണ്. ഒന്ന് നമ്മൾ വീട്ടിനകത്തേക്ക് ഇറങ്ങിനോക്കുക. മകൻ അങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കാൻ കാരണമായതെന്ത്? മകൾ അങ്ങനെ കമെന്റ് പറയാൻ കാരണമെന്ത്? അച്‌ഛനും അമ്മയും ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കുക. അതുപോലെ അവർ വഴക്കുപറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ മക്കളും ഒന്ന് ചിന്തിക്കുക. സത്യമറിയാൻ തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒന്ന് ശ്രമിക്കുക. സത്യാവസ്ഥ എന്തെന്ന് അറിയാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥ ഉണ്ടാവണം. 3. ആസ്‌ഥേയം: സ്‌ഥേയം- ചൂഷണം ചെയ്യുക. ആസ്‌ഥേയം ചൂഷണം ചെയ്യാതിരിക്കുക. പലപ്പോഴും പലരും മറ്റുള്ളവരുടെ കൈയിൽ നിന്ന് സമ്പത്ത്, മറ്റുള്ളവരുടെ ദ്രവ്യം, മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രസിദ്ധി, മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രമോഷൻ, മറ്റുള്ളവർക്ക് അർഹതപ്പെട്ടത് എല്ലാം ചൂഷണം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. മറ്റൊരുവനെ ചൂഷണം ചെയ്യാതിരിക്കുക. സർ ഐസക്ക് ന്യൂട്ടണിൻറെ നിയമം അറിയാമല്ലോ? എല്ലാ action നും pro and equal opposite reaction ഉണ്ടാകും. ആരെയെങ്കിലും നിങ്ങൾ കുളത്തിൽ ചാടിച്ചാൽ നിങ്ങൾ കിണറ്റിൽ ചാടുമെന്ന് ഉറപ്പ്. ഇത് ആർക്കും മാറ്റാൻ സാധിക്കാത്ത പ്രകൃതി നിയമമാണ്. അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തിൽ ആരെയും ചൂഷണം ചെയ്യരുത്. 4. ബ്രഹ്‌മചര്യം: പലപ്പോഴും ബ്രഹ്‌മചര്യത്തെ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ലൈംഗികബന്ധത്തിൽനിന്ന് മാറിനിൽക്കലാണ് ബ്രഹ്‌മചര്യം എന്ന് പറയാറുണ്ട്. അത് തെറ്റാണ്. ബ്രഹ്‌മചര്യം എന്ന വാക്കിൻറെ ശരിയായ അർത്ഥം ജീവിതലക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ച് ബോധമുണ്ടാക്കുക എന്നതാണ്. നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നില്ലേ, ആ ജീവിതത്തിന് ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടാകണ്ടേ? ആ ലക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ബോധമുണ്ടാക്കണ്ടേ? അതാണ് ബ്രഹ്‌മചര്യം എന്ന് പറയുന്നത്. ബ്രഹ്‌മം Ultimate truth ചര്യം Process of walking towards truth. Ultimate truth എന്താണെന്ന് അറിയാനുള്ള പഥസഞ്ചലനമാണ് ബ്രഹ്‌മചര്യം. മക്കൾക്ക് വേണ്ട വിദ്യാഭ്യാസം ഒക്കെ നൽകി അവരെ നല്ല സ്‌ഥാനങ്ങളിൽ എത്തിച്ചതിനുശേഷം നമ്മുടെ ശിഷ്‌ടകാലം അല്‌പമെങ്കിലും നമ്മുടെ രാഷ്‌ട്രത്തിനും ധർമ്മത്തിനും വേണ്ടി ചെലവഴിക്കണം. കുറെയധികം വ്യക്‌തികളെ നമ്മൾ സഹായിക്കണം. എന്നിട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വേണം ഇവിടെനിന്നും യാത്രയാകാൻ. നമുക്ക് ജീവിതലക്ഷ്യം വേണം. പണ്ട് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഹുയാൻസാങ്ങും ഫാഹിയാനും ഒക്കെ വന്ന സമയത്ത് ഓരോ പത്തു യോജന കഴിയുമ്പോഴും ഓരോ ധർമ്മാശുപത്രികൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്രേ. അവിടെയൊക്കെ ഫ്രീ സർവീസ് ആയിരുന്നു. അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ മക്കളൊക്കെ നല്ല നിലയിൽ എത്തിച്ചതിനുശേഷം ശിഷ്‌ടജീവിതം മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നവരായിരുന്നു. അത് നമുക്കും സാധിക്കണം. ഈ ശരീരത്തിൽനിന്നും ആത്മാവ് വിട്ടുപോകുന്നതിന് മുമ്പ് നമ്മൾക്ക് എന്തൊക്കെ സാമൂഹ്യസേവനങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുമോ അതൊക്കെ ചെയ്യാൻ സാധിക്കണം. ആ മഹത്വം നമ്മളിൽ ഉണ്ടാകണം. അതിന് ജീവിതലക്ഷ്യം വേണം. 5. അപരിഗ്രഹം: പരിഗ്രഹം മറ്റുള്ളവരുടേത് വേണമെന്നുള്ള തോന്നലുകൾ. അപരിഗ്രഹം ഉള്ളതുകൊണ്ട് സന്തോഷിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. അത് ജീവിതത്തിൻറെ ഒരു മാർഗ്ഗമാക്കണം. എനിക്കുള്ളത്, ഈശ്വരനെനിക്ക് തന്നത്, എന്നെ അനുഗ്രഹച്ചത്, അതുകൊണ്ട് തൃപ്‌തിപ്പെട്ട് നമുക്ക് ജീവിക്കാൻ സാധിക്കണം. ആവശ്യമില്ലാത്തയിടത്തേക്ക് പരിധിക്കപ്പുറത്തേക്ക് ചാടരുത്. കേരളത്തിൽ 23 ശതമാനം വിദ്യാർത്ഥികളും Psychologically അബ്‌നോർമലാണ്. എസ്.എസ്.എൽ.സി. പരീക്ഷയ്‌ക്ക് മുമ്പ്, എൻട്രൻസ് പരീക്ഷയ്‌ക്ക് മുമ്പ് എന്തുകൊണ്ട്? അമ്മ നൽകുന്ന ടെൻഷൻ; അച്ഛൻ നൽകുന്ന ടെൻഷൻ, മക്കളോട് നമ്മൾ പറയാറില്ലേ എൻട്രൻസ് എഴുതി എംബി.ബി.എസ്. എടുത്ത് എം.ഡി. എടുത്ത് നീ നല്ല ഒരു ഡോക്ടർ ആകണമെന്ന്. ഡോക്ടർ ആകണമെന്ന ആഗ്രഹം മാത്രം വച്ച് ആ കുട്ടിയെ വളർത്തുന്നു. എവിടെയെങ്കിലുംവച്ച് പരാജയപ്പെട്ടാൽ കുട്ടിക്ക് ടെൻഷൻ, അമ്മയ്‌ക്ക് ടെൻഷൻ വീട്ടിനകത്തെ അന്തരീക്ഷം എത്ര നെഗറ്റീവാകുന്നു. അല്‌പം തമാശയായിട്ട് ഒന്നു ചിന്തിച്ചുനോക്കുക. എം.ബി.ബി.എസ്. ഡോക്ടർ ആകുന്നതും വെറ്റിനറി സയൻസ് എടുത്ത് ഡോക്ടർ ആകുന്നതും. എം.ബി.ബി.എസ്. എടുത്തവർക്ക് ഒറ്റ മൃഗത്തെ മാത്രമേ ചികിത്സിക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. വെറ്റിനറി സയൻസ് എടുത്തയാൾക്ക് വിവിധ മൃഗങ്ങളെ ചികിത്സിക്കാൻ സാധിക്കും. ഇങ്ങനെ നമ്മൾ ചിന്തിക്കണം. അല്ലാതെ ഒന്നുമാത്രം നല്ലതാണ്. മറ്റത് ചീത്തയാണെന്ന സ്വഭാവം മാറണം. അവനവനുള്ളതുകൊണ്ട് ഭംഗിയായിട്ട് സംതൃപ്‌തമായിട്ടുള്ള ഒരു ജീവിതം നയിക്കാൻ സാധിക്കണം. 6. ശൗചം- അതായത് ശുചി: സാധിക്കുമെങ്കിൽ ആഴ്‌ചയിൽ രണ്ടു ദിവസമെങ്കിലും എണ്ണതേച്ച് കുളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ലിപ്പോപ്രോട്ടീന് എണ്ണയുടെ ആവരണം അത്യാവശ്യമാണ്. പണ്ട് കേരളത്തിൽ ഉള്ളവർക്ക് സ്‌കിൻ കാൻസർ 0.2 ശതമാനം ആണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഇന്ന് കേരളീയർക്ക് 12.8 ശതമാനമാണ് സ്‌കിൻ കാൻസർ. അതിന് കാരണം ഇപ്പോൾ നമ്മൾ എണ്ണതേച്ച് കുളിക്കാറില്ല. അതൊന്ന് ശീലിക്കണം. ശുചിത്വം, ബാഹ്യമായ ശുചിത്വവും ആന്തരികമായ ശുചിത്വവും ഉൾപ്പെടുന്നു. അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് മൂന്ന് ഗ്ലാസ് വെള്ളം കുടിക്കുന്നതുപോലെ നല്ല ഒരു Internal Cleaness വേറെയില്ല. രക്‌തത്തിൽ അധികമായിട്ടുള്ള ഷുഗർ ഫിൽറ്റർ ചെയ്‌ത് പുറത്തുപോകും. അതുപോലെ അധികമായിട്ടുളള ഉപ്പും ഫിൽറ്റർ ചെയ്‌ത് പുറത്തേക്ക് പോകും. രക്‌തം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ഇത്രയും ഗുണകരമായ മറ്റൊരു മാർഗം വേറെയില്ല. ശൗചത്തിൽ ഒന്നാമത്തേത് External body Cleaning by bath, and internal body Cleaning by taking watter. ഒരു പ്രാണായാമം- ശ്വാസോച്‌ഛ്വാസം ക്ലീൻ ചെയ്യാൻ ഉപകരിക്കും. പ്രാണായാമം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ബ്ലഡിന് വേണ്ട ഒക്‌സിജൻ ലഭിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ശരീരത്തിലെ സെൽസ് ഉണർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഒരു ടെൻഷനും 7. സന്തോഷം: ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണിത്. ഒരഞ്ച് മിനിറ്റ് നമ്മൾക്ക് ഇടവേള കിട്ടിയാൽ ആ അഞ്ചു മിനിറ്റ് നമുക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ സാധിക്കണം. നമ്മൾ ഒരാളെ സ്വീകരിക്കുന്നതിന് എയർപോർട്ടിൽ ചെല്ലുന്നു. അപ്പോഴാണ് അറിയുന്നത് ഫ്‌ളൈറ്റ് അര മണിക്കൂർ ലേറ്റാണെന്ന്. അപ്പോൾ സാധാരണയായി നമ്മൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? ആദ്യം പ്രധാനമന്ത്രിയെ ചീത്തവിളിക്കും. പിന്നെ ഏവിയേഷൻ മിനിസ്‌റ്ററിനെ ചീത്തവിളിക്കും. പിന്നെ വിമാനമോടിക്കുന്ന പൈലറ്റിനെ ചീത്തവിളിക്കും. അത് കഴിഞ്ഞ് മൊത്തം ശപിക്കാൻ തുടങ്ങും. ഒരുകാര്യം മനസ്സിലാക്കുക ഇതുകൊണ്ട് പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ രക്‌തസമ്മർദ്ദം കൂടില്ല. ഈ ശാപവാക്കുകൾ നമ്മളെത്തന്നെ ടെൻഷനടിപ്പിക്കും. മറിച്ച് ഫ്‌ളൈറ്റ് അര മണിക്കൂർ ലേറ്റാണെന്ന് മനസ്സിലായാൽ അര മണിക്കൂർ ഈശ്വരൻ നമുക്ക് ഫ്രീ റ്റൈം തന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന് കരുതുക. ഒരു ജോലിയും ചെയ്യാനില്ല. ഓഫീസിലേക്ക് പോകണ്ട, വീട്ടിലേക്ക് പോകണ്ട. ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടതില്ല. ആ അര മണിക്കൂർ സന്തോഷിക്കാൻ പഠിക്കുക. കിട്ടുന്ന അഞ്ചു മിനിറ്റ് ആണെങ്കിലും അത് നെഗറ്റീവ് ചിന്തിക്കാതെ പോസിറ്റീവ് ആകാൻ നോക്കുക. വീട്ടിനകത്താണെങ്കിലും അത് സന്തോഷത്തോടെ കഴിയാൻ ശ്രമിക്കുക. മിക്കവാറും കേരളത്തിൽ പവർ കട്ടുണ്ട്. ആ സമയത്ത് ഭാര്യയും മക്കളും ഭർത്താവും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഓഫീസിലുണ്ടായ കാര്യങ്ങളോ, കുട്ടികൾ സ്‌കൂളിലുണ്ടായ കാര്യങ്ങളോ പറയുക. ആ അരമണിക്കൂർ സമയം അന്ധകാരം, തമസോമ ജ്യോതിർഗമയ ആക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അല്ലാതെ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ച് കുട്ടിയെ പഠിപ്പിക്കാതിരിക്കുക. കാരണം ഈ അര മണിക്കൂർ ഈശ്വരാനുഗ്രഹംകൊണ്ട് ലഭിച്ചതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുക. ആ അര മണിക്കൂർ നമ്മൾ സന്തോഷിക്കാൻ പഠിക്കണം. 8. തപഹ: തപസ്സ്: ജീവിതം തന്നെ ഒരു തപസ്സാക്കി മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുക. വീട്ടമ്മ ഒരു കപ്പ് ചോറുവയ്‌ക്കുമ്പോൾ അതൊരു തപസ്സാണ്. ഓഫീസിൽ ഫയൽ നോക്കുമ്പോൾ അതൊരു തപസ്സാണ്. ആ തപസ്സ് ജീവിതത്തിൽ അനുവർത്തിക്കാൻ സാധിക്കണം. ഭാര്യയെ നന്നായി നോക്കുന്ന തപസ്സ്. ഓഫീസിൽ കൃത്യസമയത്ത് എത്തുന്ന തപസ്സ്. ഭർത്താവിന് ആവശ്യമുള്ളതൊക്കെ കൊടുക്കുന്ന തപസ്സ്. മക്കളെ വളർത്തുന്ന തപസ്സ്. ഓഫീസിൽ നാം ചെയ്‌തുതീർക്കേണ്ട കർമ്മമെന്ന തപസ്സ്. എല്ലാം ഒരു തപസ്സുപോലെ ചെയ്യുവാൻ കഴിയണം. വളരെ സന്തോഷത്തോടുകൂടി ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുവാനെടുക്കുന്ന കലോറി താപത്തിൻറെ എത്രയോ മടങ്ങ് വേണം; അത് മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് ചെയ്യാൻ. അതായത് അർദ്ധമനസ്സോടുകൂടി നെഗറ്റീവ് ചിന്തിച്ച് ഒരു കാര്യവും ചെയ്യരുത്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ നമുക്ക് തോന്നാറില്ലേ ഇന്ന് ഇത്രയും ജോലി ചെയ്‌തിട്ടും എനിക്ക് ഒരു ക്ഷീണവുമില്ലെന്ന്. അത് മുകളിൽ പറഞ്ഞ കാരണംകൊണ്ടാണ്. നിറഞ്ഞ സംതൃപ്‌തിയോടുകൂടിയാണ് ആ ജോലി ചെയ്‌തത്. എനർജി കുറച്ചേ ചെലവായുള്ളൂ. 9. സ്വാധ്യായം: നിങ്ങൾ എവിടെ വർക്കു ചെയ്യുകയാണെങ്കിലും ഏതു ജോലി ചെയ്യുകയാണെങ്കിലും അതിനെക്കുറിച്ച് പരമാവധി അറിവു നേടണം. നിങ്ങൾ ഒരു ക്ലെർക്കാണെങ്കിൽ ഒരു ക്ലെർക്ക് അറിയേണ്ട എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും പരമാവധി പഠിക്കണം. ഒരു വീട്ടമ്മയാണെങ്കിൽ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന എല്ലാ കറികളും ഉണ്ടാക്കാൻ പഠിക്കണം. പഠിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ ഭർത്താവിന് തിന്നാൻ പാകത്തിന് ഉണ്ടാക്കണം. അതാണ് സ്വാധ്യായംകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. പഠിക്കുക; എല്ലാം പഠിക്കുക. ജീവിതത്തിൽ സാധിക്കുന്ന അത്രയും അറിവു നേടുക. 10. ഈശ്വര പ്രണിധാനം: ഈശ്വരൻ എന്നൊരു ശക്‌തിയുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. ചിലർ ചോദിക്കാറുണ്ട് നിങ്ങൾ ഈശ്വരനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോയെന്ന്? ഉത്തരം പറയുന്നതിന് മുമ്പ് നിങ്ങൾ ഒന്നുകിൽ ജിയോഗ്രഫി ചാനൽ ഓണ് ചെയ്യുക അല്ലെങ്കിൽ ഡിസ്‌ക്കവറി ചാനൽ ഓണ് ചെയ്യുക. 87 ലക്ഷം തരത്തിലുള്ള ജന്തുക്കളുണ്ട് ഭൂമിയിൽ. അത് ജനിച്ച് വലുതായി മരിക്കുന്ന സീൻ വരെ നിങ്ങൾക്ക് അതിൽ കാണാൻ സാധിക്കും. കടപ്പാട് : ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ! ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ

ഋഗ്വേദത്തിലെ പത്താം മണ്ഡലത്തിൽ വരുന്ന സൂര്യാ സൂക്തത്തിലും വിവാഹ മന്ത്രങ്ങളിലും, ഒരു സ്ത്രീ വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് ദൈവിക ശക്തികളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഉണ്ടെന്ന ആശയം പറയപ്പെടുന്നു: സോമഃ പ്രഥമോ വിവിദേ: ആദ്യം സോമൻ (ചന്ദ്രൻ) അവളെ കൈക്കൊള്ളുന്നു. (അവളുടെ മനസിനെയും സൗമ്യതയെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്നർത്ഥം) ഗന്ധർവോ വിവിദ ഉത്തരഃ: പിന്നീട് ഗന്ധർവൻ അവളെ കൈക്കൊള്ളുന്നു. (അവളുടെ സൗന്ദര്യവും യൗവനവും സംരക്ഷിക്കുന്നു) തൃതീയോ അഗ്നിഷ്‌ടേ പതിഃ: മൂന്നാമതായി അഗ്നി അവളുടെ രക്ഷകനാണ്. (ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെയും പവിത്രതയുടെയും പ്രതീകം) തുരീയസ്തേ മനുഷ്യജഃ: നാലാമതായി മനുഷ്യനായ ഭർത്താവാണ് അവളെ സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ താത്വിക അർത്ഥം: ഇവിടെ “അർപ്പിക്കുക” അല്ലെങ്കിൽ “പതി” എന്നത് സാധാരണ ഭൗതിക അർത്ഥത്തിൽ അല്ല. സോമൻ (ചന്ദ്രൻ): പെൺകുട്ടിയുടെ മാനസിക വളർച്ചയും സൗമ്യതയും വളർത്തുന്ന ദൈവിക ശക്തി. ഗന്ധർവൻ: അവളുടെ സൗന്ദര്യവും കലാപരമായ ഗുണങ്ങളും സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ. അഗ്നി: ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ പ്രതീകമായി, വിവാഹസമയത്ത് സാക്ഷിയായ അഗ്നി അവളെ ശുദ്ധയാക്കി ഭർത്താവിന് കൈമാറുന്നു എന്ന ആശയം. ഇതിലൂടെ സ്ത്രീയുടെ ജീവിതം ഒരു ദൈവിക പരിപാലനത്തിലൂടെ മുന്നേറുന്നു എന്ന ആഴത്തിലുള്ള ആത്മീയ സന്ദേശമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

ദൈവനാമം ഉരുവിടുകയോ ആവർത്തിച്ച് ജപിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് ലോകത്തിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ മതങ്ങളിലും ഒരു പ്രധാന ആരാധനാക്രമമാണ്. ഇതിനെ ഓരോ മതത്തിലും വ്യത്യസ്ത പേരുകളിലാണ് വിളിക്കുന്നത്: ഹിന്ദുമതം: 'നാമജപം' അല്ലെങ്കിൽ 'മന്ത്രജപം' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിൻ്റെ നാമങ്ങളോ (ഉദാ: 'ഓം നമോ നാരായണായ', 'ഓം നമഃ ശിവായ') പവിത്രമായ മന്ത്രങ്ങളോ ആവർത്തിച്ചു ചൊല്ലുന്നതിലൂടെ മനഃശാന്തിയും ദൈവസാമീപ്യവും ലഭിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇസ്‌ലാം മതം: 'ദിക്ർ' (Dhikr) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. അല്ലാഹുവിൻ്റെ നാമങ്ങളോ സ്തുതിവചനങ്ങളോ (ഉദാ: 'അൽഹംദുലില്ലാഹ്', 'സുബ്ഹാനല്ലാഹ്') ഉരുവിടുന്നത് ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതിനായി 'തസ്ബീഹ്' മാലകൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ക്രിസ്തുമതം: പ്രാർത്ഥനകൾ ആവർത്തിച്ചു ചൊല്ലുന്ന രീതി ഇതിലുണ്ട്. കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ 'ജപമാല' (Rosary) സമർപ്പണം ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്. യേശുവിൻ്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള 'ജീസസ് പ്രെയർ' (Jesus Prayer) എന്ന രീതിയും നിലവിലുണ്ട്. സിഖ് മതം: 'നാം സിമ്രാൻ' (Naam Simran) എന്നത് സിഖ് വിശ്വാസത്തിലെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്. 'വാഹേഗുരു' എന്ന നാമം ജപിക്കുന്നതിലൂടെ ദൈവവുമായി ഒന്നിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. ബുദ്ധമതം: മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിടുന്ന രീതി (Chanting) ബുദ്ധമതത്തിലുമുണ്ട്. 'ഓം മണി പദ്മേ ഹം' (Om Mani Padme Hum) പോലുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചു ചൊല്ലുന്നത് മനസ്സിൻ്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിന് സഹായിക്കുമെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. പേരുകളിലും രീതികളിലും വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിലും, ഏകശ്രദ്ധയോടെ ദൈവനാമം ഉച്ചരിക്കുന്നത് ആത്മീയമായ ഉന്നതിക്കും മാനസികമായ ഏകാഗ്രതയ്ക്കും സഹായിക്കുമെന്നതാണ് എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും പൊതുവായ കാഴ്ചപ്പാട്.

ഭഗവാൻ പറയുന്നത് ഒന്നും നമ്മൾ അനുസരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഉപദേശങ്ങൾ തന്ന് അവസാനം ജീവൻ എടുത്ത് ശരീരത്തെ ദഹിപ്പിച്ചു ഭസ്മം ആക്കി ദേഹത്ത് ധരിക്കും. 🔹 ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം 1. ഉപദേശം ആദ്യം, നമ്മളെ 👉 ബുദ്ധി, അനുഭവം, ഗുരു, ശാസ്ത്രം വഴി ഉപദേശിക്കുന്നു ഉദാഹരണത്തിന് Bhagavad Gitaയിൽ ധർമ്മം പാലിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം പറയുന്നു. 2. നമ്മൾ അനുസരിക്കാത്തപ്പോൾ എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു? ഭഗവാൻ നേരിട്ട് ശിക്ഷിക്കുന്നില്ല. 👉 നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം (കർമ്മഫലം) തന്നെയാണ് വരുന്നത് ഇത് “ശിക്ഷ” പോലെ തോന്നാം, പക്ഷേ അത് 👉 പഠിപ്പിക്കാൻ ഉള്ള അനുഭവം ആണ്. 3. ജീവൻ എടുത്ത് ശരീരം ഭസ്മമാക്കുന്നത് ഇത് ഭയപ്പെടുത്താൻ അല്ല, മറിച്ച് സത്യം കാണിക്കാൻ: ശരീരം നശ്വരം ആത്മാവ് നിത്യമാണ് അവസാനം എല്ലാം ഭസ്മം ശിവൻ ഭസ്മം ധരിക്കുന്നത് 👉 “അഹങ്കാരം വേണ്ട, എല്ലാം നശ്വരം” എന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ 4. ഭഗവാൻ ധരിക്കുന്നു എന്നത് എന്ത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു? 👉 എല്ലാം ഭഗവാനിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത് 👉 എല്ലാം ഭഗവാനിലേക്കാണ് മടങ്ങുന്നത് 🔹 ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ 👉 “ഭഗവാൻ ആദ്യം ഉപദേശിക്കുന്നു 👉 നമ്മൾ കേൾക്കില്ലെങ്കിൽ ജീവിതം തന്നെ പഠിപ്പിക്കും 👉 അവസാനം ശരീരം നശിക്കും — അതുകൊണ്ട് ധർമ്മത്തോടെ ജീവിക്കണം” ഇത് ഭയത്തിന്റെ സന്ദേശം അല്ല, 👉 ജാഗ്രതയും വൈരാഗ്യവും നൽകുന്ന സന്ദേശം ആണ്.

വ്യാസ ഭഗവാൻ മഹാഭാരതം രചിച്ചത് കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തിന് ശേഷമാണ് എന്നതാണ് പൊതുവായ വിശ്വാസവും ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ സൂചനകളും. ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: യുദ്ധാനന്തര രചന: പാണ്ഡവരുടെയും കൗരവരുടെയും വംശത്തിലുള്ള പ്രമുഖരെല്ലാം മരിച്ചതിന് ശേഷമാണ് വ്യാസൻ ഈ ഇതിഹാസം രചിച്ചതെന്ന് മഹാഭാരതത്തിലെ 'ആദിപർവ്വത്തിൽ' തന്നെ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. രചനയുടെ സമയം: യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ് ഏകദേശം 18 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് വ്യാസൻ ഇതിന്റെ രചന ആരംഭിച്ചതെന്നും, അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ മൂന്ന് വർഷമെടുത്തു എന്നുമാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ദിവ്യദൃഷ്ടി: വ്യാസൻ ഒരു 'ത്രികാലജ്ഞാനി' (ഭൂതവും വർത്തമാനവും ഭാവിയും അറിയുന്നവൻ) ആയിരുന്നതിനാൽ യുദ്ധത്തിന് മുൻപേ തന്റെ ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ ഈ സംഭവങ്ങൾ അദ്ദേഹം കണ്ടിരുന്നു. എങ്കിലും, സംഭവങ്ങൾ നടന്നു കഴിഞ്ഞാണ് അദ്ദേഹം ഇത് ഗ്രന്ഥരൂപത്തിലാക്കിയത്. ഗണപതിയുടെ സഹായം: വ്യാസൻ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന ശ്ലോകങ്ങൾ ഗണപതി ഭഗവാനാണ് എഴുതിയെടുത്തതെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ആദ്യ അവതരണം: വ്യാസൻ രചിച്ച ഈ കാവ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനായ വൈശമ്പായനനാണ് ജനമേജയ മഹാരാജാവിന്റെ സർപ്പസത്രത്തിൽ വെച്ച് ആദ്യമായി ജനങ്ങൾക്കായി ചൊല്ലിക്കൊടുത്തത്. മഹാഭാരതത്തിന് ആകെ 18 പർവ്വങ്ങളാണ് ഉള്ളത്. ഇതിനെ ഒരു പ്രധാന പർവ്വം മാത്രമായി വേർതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും, ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അനുസരിച്ച് ചില പർവ്വങ്ങൾ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മഹാഭാരതത്തിലെ 18 പർവ്വങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: 1. ആദി പർവ്വം: കഥയുടെ തുടക്കം, പാണ്ഡവരുടെയും കൗരവരുടെയും ജനനം. 2. സഭാ പർവ്വം: മയസഭയുടെ നിർമ്മാണം, ചൂതാട്ടം, പാണ്ഡവരുടെ വനവാസം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത്. 3. വന പർവ്വം (ആരണ്യ പർവ്വം): പാണ്ഡവരുടെ 12 വർഷത്തെ വനവാസം. 4. വിരാട പർവ്വം: പാണ്ഡവരുടെ ഒരു വർഷത്തെ അജ്ഞാതവാസം. 5. ഉദ്യോഗ പർവ്വം: യുദ്ധത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ, കൃഷ്ണദൂത്. 6. ഭീഷ്മ പർവ്വം: യുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കം, ഭഗവദ്ഗീത ഈ പർവ്വത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത് (ഇത് വളരെ പ്രധാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു). 7. ദ്രോണ പർവ്വം: ദ്രോണാചാര്യരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള യുദ്ധം, അഭിമന്യു വധം. 8. കർണ്ണ പർവ്വം: കർണ്ണന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള യുദ്ധം. 9. ശല്യ പർവ്വം: യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടം, ദുര്യോധന വധം. 10. സൗപ്തിക പർവ്വം: ഉറങ്ങിക്കിടന്ന പാണ്ഡവ പുത്രന്മാരെ അശ്വത്ഥാമാവ് വധിക്കുന്നത്. 11. സ്ത്രീ പർവ്വം: യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചവർക്കായി ഗാന്ധാരിയുടെയും മറ്റും വിലാപം. 12. ശാന്തി പർവ്വം: മഹാഭാരതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പർവ്വം. ഭീഷ്മർ യുധിഷ്ഠിരന് രാജധർമ്മം ഉപദേശിക്കുന്നു. 13. അനുശാസന പർവ്വം: ഭീഷ്മരുടെ ബാക്കി ഉപദേശങ്ങൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം. 14. അശ്വമേധിക പർവ്വം: യുധിഷ്ഠിരന്റെ അശ്വമേധ യാഗം. 15. ആശ്രമവാസിക പർവ്വം: ധൃതരാഷ്ട്രർ, ഗാന്ധാരി, കുന്തി എന്നിവർ വനത്തിലേക്ക് പോകുന്നത്. 16. മൗസല പർവ്വം: യാദവ കുലത്തിന്റെ നാശവും കൃഷ്ണന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണവും. 17. മഹാപ്രസ്ഥാന പർവ്വം: പാണ്ഡവരുടെ ഹിമാലയ യാത്ര. 18. സ്വർഗ്ഗാരോഹണ പർവ്വം: പാണ്ഡവരുടെ സ്വർഗ്ഗ പ്രവേശം. ഇതിൽ ഭഗവദ്ഗീത അടങ്ങുന്ന ഭീഷ്മ പർവ്വവും, ഏറ്റവും കൂടുതൽ ധർമ്മോപദേശങ്ങൾ അടങ്ങിയ ശാന്തി പർവ്വവും സവിശേഷ പ്രാധാന്യമുള്ളവയാണ്.

ഭാരതത്തിലെ മഹർഷിയായിരുന്ന ആപസ്തംഭൻ രചിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളെയാണ് പൊതുവെ ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. കൃഷ്ണയജുർവേദത്തിലെ തൈത്തിരീയ ശാഖയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആപസ്തംഭ കൽപ്പസൂത്രത്തിലെ ഭാഗങ്ങളാണ് ഇവയിൽ പ്രധാനം. ഇതിൽ പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു: ആപസ്തംഭ ധർമ്മസൂത്രം: വ്യക്തികളും സമൂഹവും പിന്തുടരേണ്ട നിയമങ്ങൾ, ധർമ്മങ്ങൾ, ആചാരങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന സുപ്രധാന ഗ്രന്ഥമാണിത്. ഇത് പ്രാചീന ഭാരതത്തിലെ നിയമസംഹിതകളിൽ ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ആപസ്തംഭ ശ്രൗതസൂത്രം: യജ്ഞങ്ങളും മറ്റ് വൈദിക കർമ്മങ്ങളും എങ്ങനെ അനുഷ്ഠിക്കണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ വിവരണങ്ങൾ ഇതിലുണ്ട്. ആപസ്തംഭ ഗൃഹ്യസൂത്രം: വിവാഹം, ഉപനയനം തുടങ്ങിയ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമികൾ ചെയ്യേണ്ട ചടങ്ങുകളെക്കുറിച്ച് ഇതിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ആപസ്തംഭ ശുൽബസൂത്രം: ഇത് ഗണിതശാസ്ത്രപരമായി വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒന്നാണ്. യജ്ഞശാലകളും ഹോമകുണ്ഡങ്ങളും നിർമ്മിക്കുന്നതിനുള്ള ജ്യാമിതീയ (Geometry) നിയമങ്ങൾ ഇതിൽ വിവരിക്കുന്നു. രണ്ടിന്റെ വർഗ്ഗമൂലം ( ) കൃത്യമായി കണക്കാക്കിയതിനും പൈതഗോറസ് സിദ്ധാന്തത്തിന് സമാനമായ ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചതിനും ഈ ഗ്രന്ഥം ലോകപ്രശസ്തമാണ്. പ്രധാന പ്രത്യേകതകൾ: ദക്ഷിണ ഭാരതത്തിലാണ് ആപസ്തംഭൻ ജീവിച്ചിരുന്നതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ബി.സി.ഇ 600-നും 300-നും ഇടയിലാണ് ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ രചനാകാലമായി കണക്കാക്കുന്നത്. ആദിശങ്കരാചാര്യർ ആപസ്തംഭ ധർമ്മസൂത്രത്തിലെ 'അധ്യാത്മ പടലം' എന്ന ഭാഗത്തിന് ശങ്കരാചാര്യർ എഴുതിയ വ്യാഖ്യാനം (വിവരണം) പണ്ഡിതലോകത്ത് വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. ആത്മജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ചും ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള ആഴമേറിയ ആശയങ്ങളാണ് ഈ ഭാഗത്ത് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ശാങ്കരഭാഷ്യങ്ങളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവ പ്രസ്ഥാനത്രയ ഭാഷ്യങ്ങൾ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: ബ്രഹ്മസൂത്ര ഭാഷ്യം: ശങ്കരാചാര്യരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കൃതിയായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അദ്വൈത ദർശനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ശിലയാണിത്. ഭഗവദ്ഗീതാ ഭാഷ്യം: ഭഗവദ്ഗീതയിലെ ശ്ലോകങ്ങൾക്ക് അദ്വൈതപരമായി നൽകിയിട്ടുള്ള വ്യാഖ്യാനമാണിത്. ഉപനിഷദ് ഭാഷ്യങ്ങൾ: ദശോപനിഷത്തുകൾക്ക് (ഈശം, കേനം, കഠം, പ്രശ്നം, മുണ്ഡകം, മാണ്ഡൂക്യം, തൈത്തിരീയം, ഐതരേയം, ചാന്ദോഗ്യം, ബൃഹദാരണ്യകം) അദ്ദേഹം വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ വിഷ്ണുസഹസ്രനാമം, ലളിതാ തൃശതി എന്നിവയ്ക്കും അദ്ദേഹം ഭാഷ്യങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.