ന്യായം ങ്ങൾ

ലൂതാതന്തുന്യായം - (ലൂത = spider, തന്തു = thread). Just as a spider weaves its own thread, makes the web and then destroys it, one person destroying what he himself made.

കൈമുതികന്ന്യായം (കിം ഉത) A rhetoric question that assumes knowledge without saying clearly what is known. E.g. "പിന്നെപ്പറയണമോ?"

കാകതാലീയന്യായം (കാക = crow, താലീയം = fruit of palm) "Post hoc ergo propter hoc" - after this therefore because of this. For example, the crow sat on the palm tree and coincidentally the fruit fell down does not imply that the sitting of the crow caused the fruit to fall down.

Do you know of others?

സ്ഥാലീപുലാകന്യായം എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. സ്ഥാലി (പാത്രം) പുലാകം (ചോറ്). ഒരു കലത്തിലെ ചോറു വെന്തിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയാൻ ഏതാനും വറ്റെടുത്തു വേവുനോക്കിയാൽ മതിയല്ലോ എന്ന ന്യായം.

1. അഗതികഗതിന്യായം

------------------

പ്രതീക്ഷിച്ച മാർഗ്ഗങ്ങളൊന്നും ലഭിക്കാതെയും ഫലിക്കാതെയും വരുന്ന അവസ്ഥയിൽ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയെ / ഉപായത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉതകുന്ന ന്യായം (അഗതിക-ഗതി-ന്യായം)

ഗതിമുട്ടുമ്പോൾ (വിഫലമാണെങ്കിൽ പോലും) തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മറ്റൊരു കൃത്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉതകുന്ന ന്യായം

* ഗതികെട്ടാൽ(പോക്കറ്റാൽ) പുലി പുല്ലും തിന്നും * ഗതികെട്ടാൽ ചാമയെങ്കിലും ചെമ്മൂര്യ * ഉറക്കത്തിനു പായ് വേണ്ട * കുടൽ കാഞ്ഞാൽ കുതിരവയ്ക്കോലും തിന്നും * പശിക്കുമ്പോൾ അച്ചി പശുക്കയറും തിന്നും * വിശപ്പിനു രുചിയില്ല * ആവശ്യക്കാരന്‌ ഔചിത്യമില്ല

2.അജകൃപാണന്യായം

------------------

ആടിനേയും അതിന്റെ ഉടമസ്ഥന്റെ പക്കലുള്ള കത്തിയേയും സംബന്ധിച്ച ന്യായം: രക്ഷാകർത്താവിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്നും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ വന്നുചേരാവുന്ന ആപത്തുകളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഈ ന്യായം ഉപയോഗിക്കാം.

ഉടമസ്ഥൻ പതിവായി കത്തിയുമായി ആടിനെ സമീപിക്കുന്നതു് അതിനു് പച്ചിലകളും മറ്റും വെട്ടിയെടുത്ത് ആഹാരമാക്കി കൊടുക്കാനാണു്. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം അയാൾ അതേ കത്തികൊണ്ടു് ആടിനെ കശാപ്പുചെയ്തെന്നും വരാം.

3. കുങ്കുമഗർദ്ദഭന്യായം

-----------------

ഒരു വസ്തു തൊട്ടടുത്തുണ്ടായിട്ടും അതെന്താണെന്നോ അതിന്റെ ഗുണമെന്താണെന്നോ അറിയാതെ പോവുന്ന സ്ഥിതിയെ കുറിക്കുന്ന ന്യായം.

ഇതേ ആശയമുള്ള ചില ചൊല്ലുകൾ

അളക്കുന്ന നാഴിക്കു്‌ അരിവില അറിയാമോ

കറിയുടെ സ്വാദു്‌ തവിയറിയില്ല

4. കുഞ്ജരശൌചന്യായം

-------------------

കുഞ്ജരം=ആന; ആനയെ കുളിപ്പിച്ചു വിട്ടാലും എവിടെയെങ്കിലും പൊടിമണ്ണു കണ്ടാൽ വാരി സ്വന്തം ദേഹത്തു പൂശും.

ചിലരുടെ സ്വഭാവം,ചില രീതികൾ ചിലപ്പോൾ ശീലങ്ങൾ - ഇവയൊക്കെ എത്രതന്നെ ശ്രമിച്ചാലും മാറ്റാൻ പറ്റിയെന്നു വരില്ല.

5. ഗരുഡമക്ഷികാന്യായം

-------------------

മക്ഷിക-ഈച്ച ഗരുഡനും പറക്കുന്നു, ഈച്ചയും പറക്കുന്നു. പക്ഷേ പറക്കുന്ന ഉയരത്തിലാണു വ്യത്യാസം.

ഗരുഡൻ ആകാശത്തിൽ പറക്കും, ഈച്ച അങ്കണത്തിൽ പറക്കും

6. പ്രതിപദന്യായം

--------------

ഓരോ പാദം അനേകതവണ മുന്നോട്ടു വച്ചാൽ മതി കുറേക്കഴിയുമ്പോൾ കാതങ്ങൾ പിന്നിടും

7. മധുകരീന്യായം

--------------

മധുകരം-വണ്ടു്‌; വണ്ടിനെപ്പോലെ പല പല പുഷ്പങ്ങളിൽ നിന്നു തേൻ ശേഖരിച്ചു്‌ ഒരുമിച്ചൊരുക്കൂട്ടുന്ന പ്രവൃത്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ചൊല്ലുകൾ പലതുള്ളിപ്പെരുവെള്ളം

അടിച്ചതിന്മേൽ അടിച്ചാൽ അമ്മിയും പൊളിയും

8. ശാഖാചന്ദ്രന്യായം

-----------------

ശാഖയെന്നാൽ വൃക്ഷശാഖ അഥവാ മരച്ചില്ല. ചന്ദ്രൻ മാനത്തെ ചന്ദ്രൻ‍. ചന്ദ്രൻ മരച്ചില്ലയിൽ നിന്നു വളരെ വളരെ അകലെയാണെങ്കിലും പലപ്പോഴും, ചന്ദ്രൻ ദാ ആ കൊമ്പിനടുത്തായി. അല്ലെങ്കിൽ ആ മരച്ചില്ലയ്ക്കടുത്തു കാണുന്ന ചന്ദ്രൻ എന്നെല്ലാം നാം പറയും. സമീപത്തുള്ളതിനോടു ബന്ധിപ്പിച്ച് അകലെയുള്ളതിനെ വിലയിരുത്തുന്ന രീതിക്കാണ് ശാഖാചന്ദ്രന്യായം എന്ന് പറയുന്നത്.

കൂടുതല്‍ വായിക്കാന്‍ ഇതാണ് വിലാസം:

ml.wikiquote.org/wiki/ന്യായനിഘണ്ടു

 

ഹസ്താമലകം.

_ഹസ്താമലകം ഒരു കഥയാണു. ജഗദ്ഗുരു ശങ്കരാചാര്യരെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ശിഷ്യനേയും സംബന്ധിക്കുന്ന കഥ._

*_പിന്നീട്‌ ഈ കഥ തത്വവിചാരം ചെയ്യാനായി അദ്ദേഹം ഹസ്താമലകം എന്ന ഒരു കൃതിതന്നെ രചിച്ചു._*

_സത്സംഗവേദികളിലും ആചാര്യൻ പരാമർശ്ശിക്കാറുള്ള ഒരു വിഷയമാണു ഹസ്താമലകം_.

*_ഹസ്താമലകം എന്നാൽ മലയാളത്തിൽ അർത്ഥം പറഞ്ഞാൽ "ഉള്ളം കയ്യിലെ നെല്ലിക്ക". എന്നാണു._*

_🕉നമുക്ക്‌ ആ കഥയിലേക്കു പോകാം._🕉

*_കര്‍ണ്ണാടകദേശത്തിലെ ശ്രീവേലി എന്ന ഗ്രാമം._*

_അനേകം പണ്ഡിതന്മാര്‍ വസിച്ചിരുന്നു അവിടെ. അഗ്നിഹോത്രം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന കര്‍മ്മശുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടായിരത്തിലധികം ബ്രാഹ്മണര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണു ഈ ഗ്രാമത്തിൽ._

_പ്രഭാകരനെന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നിയും ഈ ഗ്രാമത്തിൽ. വസിച്ചിരുന്നു. ആ ബ്രാഹ്മണദമ്പതികള്‍ക്ക്‍ ഒരു പുത്രന്‍ ജനിച്ചു. ഹസ്താമലകൻ എന്ന് കുട്ടിക്ക്പേരിട്ടു._

_ജനിച്ചതുമുതല്‍ കുട്ടിയുടെ വളര്‍ച്ച നോക്കുമ്പോള്‍മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക്‍ ദു:ഖമായിരുന്നു._

_കുട്ടി യാതൊരു വികാര പ്രകടനങ്ങളും കാണിയ്ക്കുന്നില്ല. ശരീരത്തിന്റെ വളര്‍ച്ച ശരിയാണ്‌. എന്നാല്‍ കുഞ്ഞ്‍സന്തോഷിക്കുകയോ സങ്കടപ്പെടുകയോ കരയുകയോ ഒന്നുമില്ല. എവിടെയെങ്കിലും പിടിച്ചിരുത്തിയാല്‍ അവിടെ ഇരിക്കും. എന്തുകൊടുത്തുവോ അത്‍ കഴിക്കും. കുഞ്ഞിന്‌ ഒരു വയസ്സായി, രണ്ട്‍ വയസ്സായി. കുഞ്ഞ്‍ വളരെ ശാന്തനായി ഇരിക്കും. ഒന്നും മിണ്ടില്ല._

_കുട്ടിയുടെ അരികില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷം തോന്നും._ _അവരുടെ വിഷമങ്ങളെല്ലാം ഇല്ലാതാകുന്ന പോലെ തോന്നും. ഇത്‍ വല്ല രോഗവുമാണോ എന്ന്‍ ചിന്തിച്ച്‍ കുട്ടിയെ ചികിത്സിക്കാന്‍തീരുമാനിച്ചു._ _ഒന്നിനു പുറകെ ഒന്നായി നാട്ടിലുള്ള_ _എല്ലാ വൈദ്യന്മാരേയും കാണിച്ചു._ _എല്ലാവരും എല്ലാ നിരീക്ഷണങ്ങളും പരിശോധനകളും ഒക്കെ ചെയ്തു. കുട്ടിയുടെ അവയവങ്ങള്‍ എല്ലാം പൂര്‍ണ്ണമാണ്‌, ഒന്നിനും യാതൊരു വിധ വൈകല്യവും കണ്ടെത്താനായില്ല.എല്ലാം ശരിയാണെന്ന്‍ എല്ലാ വൈദ്യന്മാരും പറഞ്ഞു. കുട്ടിക്ക്‌ ഒരു കുഴപ്പവും നോകിയിട്ട്‌ കണാനില്ല._

_എന്നിട്ടും കുട്ടി വികാരപ്രകടനങ്ങള്‍ ഒന്നും കാണിക്കുന്നില്ല. അച്ഛനും അമ്മയും ദു:ഖത്തിലായി._

_കുട്ടിയ്ക്ക്‍ മറ്റ്‍ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഇല്ലല്ലോ എന്ന്‍ കരുതി അവര്‍സ്വയം ആശ്വസിച്ചു._

_എങ്കിലും ചില ചികിത്സകള്‍ തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടുമിരുന്നു. കുട്ടിയ്ക്ക്‍ പന്ത്രണ്ട്‍ വയസ്സായി. അങ്ങിനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ്‌ പ്രസിദ്ധനും സിദ്ധനുമൊക്കെയായ ഒരു സന്യാസി ആ ഗ്രാമത്തില്‍ വരുന്നുണ്ട്‍ എന്ന്‍ നാട്ടുകാരില്‍ അരൊക്കെയോ ചിലര്‍ വന്ന്‍ പ്രഭാകരനോട്‍ പറഞ്ഞത്‍. കുട്ടിയെ അദ്ദേഹത്തിനെ കാണിക്കുക. എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടായെങ്കിലോ._

_അങ്ങിനെയിരിക്കെ ആ സിദ്ധൻ ശ്രീവേലി എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍എത്തി. പ്രഭാകരന്‍ തന്റെ കുട്ടിയെയും കൊണ്ട്‍ സന്യാസിയുടെ അരികിലെത്തി. ആ ആചാര്യനെ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ട്‍പ്രഭാകരന്‍ പറഞ്ഞു,_

_"ഭഗവന്‍ ഈ കുഞ്ഞ്‍ ജനിച്ചതുമുതല്‍ മൂകനെപ്പോലെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നു. വികാരപ്രകടനങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ല. ഞങ്ങള്‍എന്തൊക്കെയോ ചികിത്സകളൊക്കെ ചെയ്തു നോക്കി, ഒരു രക്ഷയുമില്ല. ഞങ്ങള്‍ക്ക്‍ ഈ ഒരേയൊരു കുഞ്ഞേ ഉള്ളു, അവിടുന്ന്‍ ഈ കുഞ്ഞിനെ ആശിര്‍വദിക്കണം",_

_കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ ആ സന്യാസിക്ക്‍ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക ആനന്ദം തോന്നിത്തുടങ്ങി. കുട്ടി സന്യാസിയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക്‍നോക്കുമ്പോഴും എവിടെയും നോക്കുന്നില്ലാ എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു ദ്ര്‌ഷ്ടി. ആകാശത്തേയ്ക്ക്‍ ദ്ര്‌ഷ്ടി എന്ന പോലെ ജ്ഞാനികള്‍ക്ക്‍ -_

*തത്‍ വിഷ്ണോഽഹ പരമം പദം സദാ പശ്യന്തി സൂരയ: ദിവീവ ചക്ഷുരാതതം*

_എന്ന്‍ വേദംതന്നെ പറയുന്നുണ്ട്‍. പുറമെയ്ക്ക്‍ കണ്ണ്‍തുറന്നിരിക്കുമ്പൊ ശൂന്യതയില്‍ എന്ന പോലെയായിരിക്കും ദ്ര്‌ഷ്ടി. ആ സന്യാസി കുട്ടിയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട്‍കുറെനേരം ആ കുട്ടിയെത്തന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. ലക്ഷണങ്ങളെല്ലാം നോക്കി. സന്യാസിയ്ക്ക്‍ കാര്യം മനസ്സിലായി, ഈ കുഞ്ഞിന്‌ യാതൊരു പ്രശ്നവും ഇല്ല._

_ഉന്മത്ത ജാഡാന്തബധിര മൂകാക്ര‌തി എന്ന്‍ ഭാഗവതത്തില്‍പറയുന്നതുപോലെ, ജഡഭരതന്‍ നടന്നിരുന്ന പോലെ, അവിവ്ര്‌തശ്ചരാമിയായി ജ്ഞാനികള്‍ ഇരിക്കുമത്രെ._

*_ജനസംഗാതസംഗോ വിസംഗമാനോ അവിവ്ര്‌തശ്ചരാമി-_*

_ജനങ്ങളുമായി യാതൊരു സംഗമോ അസംഗമോ വിസംഗമോ ഒന്നുമില്ലാതെ ഇരിക്കുമെന്ന്‍ ഭാഗവതത്തില്‍ പറയുന്നതുപോലെ, മറ്റുള്ളവര്‍ ശാന്തത ഭഞ്ജിയ്ക്കാതിരിക്കാന്‍, അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടിയിട്ടാണ്‌ ഈ കുഞ്ഞ്‍ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്‍ എന്ന്‍ സന്യാസിക്ക്‍ ബോധ്യമായി._

_ആ കുട്ടിയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട്‍ സംന്യാസി ചോദിച്ചു, കുഞ്ഞേ നീ ആരാണ്‌.. നീ എവിടെനിന്ന്‍ വരുന്നു, നീ ആരാണ്‌ എന്നോട്‍ പറയുക._

_കുട്ടി ആ സന്യാസിയുടെ മുഖത്തേക്ക്‍ ഒന്ന്‍ നോക്കി. അപ്പോഴാണ്‌ അവന്റെ കണ്ണ്‍ സന്യാസിയുടെ കണ്ണുമായി ഇടഞ്ഞത്‍. സന്യാസിയുടെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആ കുഞ്ഞ്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു, അപ്പോഴാണു ആ കുട്ടി ഒന്നു സംസാരിക്കുന്നത്‌. സന്യാസിയുടെ ചോദ്യത്തിനു ആ കുട്ടി എന്താണു പറഞ്ഞ മറുപടി എന്നു നോക്കൂ.._

_ഒരു വിദ്യാഭ്യാസവും ചെയ്യാത്ത, ഒന്നും പഠിയ്ക്കാത്ത, ഒന്നും വായിക്കാത്ത, ഒന്നും കേള്‍ക്കാത്ത, ഒന്നും പറയാത്ത ഒന്ന്‍ചിരിക്കുകപോലും ചെയ്യാത്ത, ഒരു കുട്ടിയുടെ വായില്‍നിന്ന്‍ആദ്യമായി പുറത്തുവന്ന വാണിയുടെ ഗാംഭീര്യം കേട്ടുകൊണ്ടുനിന്ന ആളുകളെ എത്രകണ്ട്‌ അതിശയിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കും എന്ന്‍ ചിന്തിയ്ക്കാവുന്നതേ ഉള്ളു.._

_നമ്മളാണെങ്കിൽ എന്തു മറുപടി പറയും! ഞാൻ ഇന്ന ആളാണു, ഞാൻ ഇന്നയാളുടെ മകനാണു, ഞാൻ ഇന്ന സ്ഥലത്തു നിന്നു വരുന്നു എന്നൊക്കയായിരിക്കും._

_ഇവിടെ ഇതുപോലുള്ള ഒരു ചോദ്യം കേൾക്കാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു ഈ കുട്ടി. ചോദിച്ച ആളും അമ്മാതിരിയുള്ളയാളായിരുന്നു._

_ആ സന്യാസശ്രേഷ്ടൻ അഥവാ സിദ്ധൻ മറ്റാരുമല്ല ജഗദ്ഗുരു ശങ്കരാചാര്യരായിരുന്നു._

_ജ്ഞാനികൾ ഇങ്ങനെയാണു. ഒരു വികാരഭാവങ്ങളുംഇല്ലാതെ, ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ സ്വരൂപവുമായി ചേർന്ന് ഇങ്ങനെയിരിക്കും._

_കുട്ടിയുടെ അച്ഛനോട്‍ ആചാര്യര്‍ പറഞ്ഞു, ഇവനെക്കൊണ്ട്‍നിങ്ങള്‍ക്ക്‍ ഒരു ഉപകാരവും ഉണ്ടാവില്ല. ഇവനെ എനിക്ക്‍തന്നുകൊള്ളൂ. എനിയ്ക്ക്‍ ഇവനെപ്പോലുള്ളവരെക്കൊണ്ടേ ഉപകാരമുള്ളു. പ്രഭാകരനും പത്നിയും തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യരുടെ പാദങ്ങളില്‍ ഏല്‍പ്പിച്ചു, ആചാര്യരെ പ്രണമിച്ച്‍സായൂജ്യരായി. ആചാര്യര്‍ അവരെ അനുഗ്രഹിച്ചു, അമ്ര്‌തത്ത്വത്തിലെത്തിച്ചു._

_തുടർന്നുള്ള കാലം ഹസ്താമലകൻ ആചാര്യസ്വാമികളുടെ കൂടെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ച്‌ ആചാര്യസ്വാമികളുടെ സന്യാസപരമ്പരയിലെ പ്രധാനിയായി._

_തത്വം വിചാരം ചെയ്യാൻ പറ്റിയ ഒരു കൃതിയാണു_ *ഹസ്താമലകം*. 🙏🏻

*ഹരി ഓം*

*ഓം തസ്മൈ ശ്രീഗുരുഭ്യോ നമഃ*

*ഓം നമഃശിവായ 

മേൽപ്പാഴൂർ മനയും ആദിശങ്കരനും : ചരിത്രം ഉറങ്ങുന്ന പിറവത്തിന് സ്വന്തമായി നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കം ഉള്ള രണ്ട്  അമൂല്യ നിധികൾ... പാഴൂർ പടിപ്പുരയും മേൽപ്പാഴൂർ മനയും... "ഈ മനോഹര തീരത്ത് തരുമോ ഇനിയൊരു ജന്മം കൂടി" എന്ന വയലാറിന്റെ ഗാനം അനശ്വരമാക്കുന്ന നിർമിതികൾ നിറഞ്ഞ  ഗ്രഹത്തുരുത്വം തുളുമ്പുന്ന  വാസ്തുകലയുടെയും സൃഷ്ടികളുടെയും  പ്രകൃതി ഒരുക്കുന്ന വിസ്മയകാഴ്ചകളുടെ അമൂല്യ ശേഖരം തന്നെയാണ് കേരളം എന്ന് തോന്നി പോയ  നിമിഷങ്ങൾ. ഗ്രഹത്തുരുത്വം തുളുമ്പുന്ന ഈ മന രണ്ട് നൂറ്റാറ്റാണ്ടുകളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്ന അമൂല്യ നിധിയാണ്.. പാഴൂർ പടിപ്പുരയില്ലേ സന്ദർശനത്തിന് ശേഷം വളരെ നാളത്തെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു ജഗദ്ഗുരു ആദിശങ്കരാചാര്യസ്വാമികൾ ജനിച്ച ഗൃഹം കാണണമെന്ന്. പലരും ധരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്‌ ഈ പുണ്യത്മാവ് ജനിച്ചത്‌ കാലടിയിൽ ആണെന്നാണു. അദേഹം വളർന്നത്‌ കാലടിയിൽ ആണെങ്കിലും ജനിച്ചത്‌ എറണാകുളം ജില്ലയിൽ,പിറവിത്തിനടുത്ത്‌ ചെറിയ ഗ്രാമമായ വെളിയനാട്‌ എന്ന സ്ഥലത്തുള്ള മേൽപാഴൂർ മനയിലാണു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവിന്റെ  വീടാണിത്‌. ഇപ്പോൾ ചിന്മയമിഷൻ ഏറ്റെടുത്ത്‌ ചിന്മയഫൗണ്ടേഷനായി പ്രവർത്തിച്ചു വരുന്നു. ആചാര്യസ്വാമികൾ ജനിച്ച ഇല്ലവും, മുറിയുമെല്ലാം അതേപടി സംരക്ഷിച്ചു വരുന്നു. പ്രശാന്തസുന്ദരമായ അന്തരീക്ഷം.

നമ്മൾ മൊബൈയിൽ ചാർജ്ജ്‌ ചെയ്യാറില്ലെ.... അതുപോലെ നമുക്ക്‌ നമ്മളെ തന്നെ ചാർജ്ജു ചെയ്യാനുള്ള കേന്ദ്രങ്ങളാണു ഇതൊക്കെ. നമ്മുടെ മക്കളേയും ഇടയ്കൊക്കെ കുടുംബസമേതം ഇതുപോലുള്ള പുണ്യകേന്ദ്രങ്ങളിലേക്‌ കൊണ്ടുപോകണം. എന്നിട്ട്‌ ശങ്കരാചാര്യസ്വാമികളേയുകുറിച്ചൊക്കെ അവർക്ക്‌ പറഞ്ഞുകൊടുക്കണം. നല്ലൊരു സംസ്കാരം അവരിൽ വളർത്തിയെടുക്കാൻ സാധിക്കും പവിത്രമായ ഒരിടമാണു ആദിശങ്കര നിലയം

ദിവ്യമായ മേൽപ്പാഴൂർ മന.

അദ്വൈത വേദാന്തത്തിന്റെ വക്താവ്‌ ആദിശങ്കരൻ പിറന്നുവീണ മന.

ആദിശങ്കരന്റെ നിര്‍മ്മലാത്മാവായ മാതാവ്‌ ആര്യാമ്പയുടെ മനയായിരുന്നു ഇത്‌.നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ട്‌, കാലത്തെ അതിജീവിച്ച്‌ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു ഈ 

ശാന്തി സങ്കേതം.എടക്കാട്ടുവയൽ  എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണു ഈ വിശുദ്ധ സങ്കേതം നിലകൊള്ളുന്നത്‌.

മേൽപ്പാഴൂർ മനക്ക്‌ ആദിശങ്കര നിലയമെന്ന് നാമകരണം ചെയ്തത്‌ സ്വാമി ചിന്മയാനന്ദനാണ്‌. മനക്കുള്ളിൽ അതിപുരാതനമായ നാലുകെട്ട്.. അയ്യപ്പസ്വാമി ക്ഷേത്രം.. കുളപ്പുരമാളിക എന്നിവയുണ്ട്.. മരങ്ങളാൽ ചുറ്റപെട്ടു കിടക്കുന്ന ഇവിടുത്തെ കാറ്റിന്റെ കുളിർമ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്തതാണ് 

ഈ പ്രാചീനമായ നാലുകെട്ട്‌ പുരാതന കേരളത്തിന്റെ ദീപ്‌തിമത്തായ ശില്പശാസ്ത്ര ചാതുര്യമാണു എടുത്തുകാട്ടുന്നത്‌.

1200 വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടിട്ടും ഈ മനയുടെ അനുപമസൗന്ദര്യമുള്ള ശിൽപ ഭംഗി ഇപ്പോഴും ഈടുനില്ക്കുന്നു.

ഇവിടെ ഒരൽപം നേരം ധ്യാനം...മനസിന് കുളിർമയെക്കുന്ന മാസ്മാര സൃഷ്ടികൾ.. ഇവിടുത്തെ അന്തരീക്ഷം പുത്തൻ ഉണർവ്വേകും എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയം ഇല്ല

അങ്ങനെ ആദിശങ്കരാചാര്യർ ജനിച്ചു വളർന്ന തറവാടും തറവാടിനോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന അയ്യപ്പ സ്വാമി ക്ഷേത്രവും കുളവും കുളപ്പുരമാളികയും ഗ്രഹത്തുരുത്വം തുളുമ്പുന്ന നാലുകെട്ടും  കേരളത്തിന്റെ സംസ്‍കാരിക ചൈതന്യം വിളിച്ചു ഉണർത്തുന്ന മാസ്മരാ സൃഷ്ടികളും  കണ്ടു ആസ്വദിച്ചു മടങ്ങാൻ സാധിച്ചു... 

ഈ ചരിത്രവിസ്മയങ്ങൾ നമ്മുക്ക് സംരക്ഷിക്കാം 

നന്ദി നന്ദി നന്ദി.. തുടരും 

Photo/video: Arun Ettumanoor

 *തങ്ങൾ തികച്ചും കുറ്റമറ്റവരെന്ന ഭാവേനയാണ്, പലരും അന്യരെ കുറ്റം പറയാറുള്ളത്. നാം നമ്മിലേക്ക് തന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയാൽ, മാറ്റാരിലും കാണാത്ത അനേകം കൂറ്റങ്ങളും ദൗർബല്യങ്ങളും, നമ്മിലുണ്ടെന്നുള്ള യാഥാർത്ഥ്യം, നമ്മൾക്ക് ബോധ്യമാകും. കുറ്റങ്ങൾ  ആരെപ്പറ്റി പറയുന്നുവോ, അയാളേക്കാളധികം ക്ഷതമേൽക്കുന്നത് കുറ്റങ്ങൾ പറയുന്ന ആളിനാണ്. കുറ്റങ്ങൾ പറയുന്നതുകൊണ്ട്, മുറിവുകൾ കരിയുകയില്ല. അത് എപ്പോഴും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെ വിച്ഛേദിക്കുകയും, വലിച്ചുകീറുകയും മാത്രമേ ചെയ്യൂ. അത് ഒരിക്കലും പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുകയില്ല.  പ്രശ്നങ്ങൾ സങ്കീർണമാക്കുകയേയുള്ളൂ. സ്വന്തം കണ്ണിൽ തടിയിരിക്കെ, മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണിലെ കരടെടുക്കുവാൻ, നാം എന്തിനു പണിപ്പെടുന്നു. നമ്മളിൽ കുറ്റമില്ലാത്തവർ, അപരനെ കല്ലെറിയട്ടെ. ശുഭദിനം. ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ*

 വേദങ്ങളിൽ ധാരാളം കാണുന്ന ഒരു മന്ത്രമാണ്.

തദ്വിഷ്ണോ: പരമം പദം

സദാ പശ്യന്തി സൂരയ:

ദിവീവ ചക്ഷുരാതതം.

ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ കണ്ണ് ഭഗവാന്റെ പദത്തിലായിരിക്കും. നമ്മൾ പറയും ദൃഷ്ട്ടി ഉറച്ചില്ല എന്നു. അച്ഛനമ്മമാർ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ടു കുഞ്ഞിന്റെ ദൃഷ്ടിയെ ഭൗതികത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിക്കും എന്നൊരു വ്യാഖ്യാനം ഉണ്ട്.

കുറെ പ്രായമായാൽ കണ്ണ് എപ്പോഴും ഭൗതിക വസ്തുക്കളിൽ ആയിരിക്കും

 

ഇന്ന് പ്രദോഷം🌄*

*ഇന്ന് കറുത്ത പക്ഷത്തിലെ പുണ്യ പ്രദോഷ ദിനം.*

*പാർവ്വതി ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശിവഭഗവാൻ നടരാജഭാവത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്ന സമയമാണ് എല്ലാ മാസത്തിലെയും രണ്ടു ത്രയോദശി പ്രദോഷ സന്ധ്യകൾ.ഒന്ന് കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ മറ്റേത് ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ.ഇങ്ങനെ കറുത്തവാവിനും വെളുത്തവാവിനും മുമ്പ് വരുന്ന ത്രയോദശി തിഥികളെ പ്രദോഷം എന്ന് പറയുന്നു.പരമശിവന്റെയും ശ്രീപാർവതിദേവിയുടെയും ക്ഷേത്രദർശനത്തിനും അനുഗ്രഹത്തിന് പ്രാർത്ഥിക്കാനും മറ്റ് അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ഇതിലും മഹത്തായ ദിവസം ശിവരാത്രി മാത്രമാണ്.*

 *മാസത്തിൽ 2 പക്ഷത്തിലെയും പ്രദോഷ ദിവസം വ്രതം അനുഷിക്കുന്നത് ആഗ്രഹങ്ങൾ സാധിക്കാൻ ഉത്തമമാണ്.*

*പ്രദോഷത്തിന്റെ തലേദിവസം മത്സ്യമാംസാദി ഭക്ഷണങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി വ്രതം തുടങ്ങണം.പ്രദോഷ ദിവസം ഉദയത്തിൽ തന്നെ കുളിച്ച് ശുദ്ധമായി ഭസ്മം ധരിച്ച് പരമാവധി ശിവഭജനം ചെയ്യുക.*

*സന്ധ്യാവേളയിൽ ശിവക്ഷേത്രദർശനം നടത്തി പ്രസാദം സ്വീകരിച്ച് വ്രതം പൂർത്തിയാക്കണം.അന്ന് പകൽ യാതൊരു ഭക്ഷണവും കഴിക്കരുത്.ചില ചിട്ടകളിൽ സന്ധ്യയോടെ വ്രതം മുറിക്കുന്നു.ചില സമ്പ്രദായത്തിൽ പിറ്റേദിവസം രാവിലെ തീർത്ഥം സേവിച്ച് പൂർത്തിയാക്കാം.ഇതിൽ നിങ്ങൾക്ക് സൗകര്യപ്രദമായത് സ്വീകരിക്കാം.*

*പഞ്ചാക്ഷരമന്ത്രം വ്രതദിനങ്ങളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ജപിക്കണം.ശിവപുരാണം,അഷ്ടോത്തര ശതനാമാവലി,സഹസ്രനാമം എന്നിവ പാരായണം ചെയ്യുന്നത് ഉത്തമം.ശിവക്ഷേത്രദർശനം നടത്തി ധാര,കൂവളമാല,പിൻവിളക്ക് എന്നീ വഴിപാടുകൾ സമർപ്പിക്കുന്നതും പുണ്യപ്രദമാണ്.ജന്മജന്മാന്തരമായുള്ള പാപങ്ങൾ തീരുന്നതിനും ദുരിതങ്ങൾ മാറി ശാന്തിയും സമാധാനവും ലഭിക്കുന്നതിനും പ്രദോഷ വ്രതം ഏറെ ഉത്തമമാണ്.*

*വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണിക്ക് ശേഷമാണ് പ്രദോഷ സന്ധ്യാവേള പുണ്യകാലം. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തിൽ ആരാധനയും അഭിഷേകവും നടത്തണം.ശിവലിംഗം പോലെ ശക്തിയുള്ളതാണ് അതിനു മുന്നിൽ ഭഗവാനെ നോക്കി ശയിക്കുന്ന നന്ദിദേവനും. നന്ദിയുടെ അനുമതി ഇല്ലാതെ ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ശ്രീകോവിലിൽ ആർക്കും പ്രവേശിക്കാനാകില്ല;ആരാധിക്കുവാനും കഴിയില്ല.അതിനാലാണ് നന്തിദേവനെ തൊഴുതശേഷം ശാന്തിക്കാർ ശ്രീകോവിലിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്.ഭക്തർ നന്തിദേവന്റെ മുന്നിൽ ഭക്ത്യാദരപൂർവ്വം പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ട് സങ്കടങ്ങൾ ശ്രീപരമേശ്വരനോട് പറഞ്ഞാൽ അതിവേഗം ശിവഭഗവാൻ പ്രസാദിച്ചിരിക്കും.കാര്യസാദ്ധ്യത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷ ആത്മാർത്ഥമാണെങ്കിൽ ഉടൻ ശിവ പ്രസാദമുണ്ടാകും.*

*സദാസമയവും സങ്കടഹരനായ പരമശിവൻ പ്രദോഷ സമയത്ത് സർവ്വശക്തനായി അനുഗ്രഹമൂർത്തി ഭാവം കൈകൊള്ളും.അതിനാൽ പ്രദോഷ വേളയിൽ ഭക്തർ എന്ത് തന്നെ ആവശ്യപ്പെട്ടാലും ഭഗവാൻ തരും.എല്ലാ പ്രദോഷ വ്രത ദിനങ്ങളും ഭക്തരുടെ ഭാഗ്യദിനങ്ങളാണ്.സർവ്വാഭീഷ്ടസിദ്ധിക്കായി ഈ ദിനം മറക്കാതിരിക്കുക.*

_*💐ഓം നമഃ ശിവായ🌸*_

*🔥ഓം ശിവം* *ശിവകരം ശാന്തം*

*ശിവാത്മാനം ശിവോത്തമം*

*ശിവ മാർഗ്ഗ പ്രണേതാരം*

*പ്രണതോസ്മി സദാശിവം⚜️*

*🚩വന്ദേ ശംഭുമുമാപതിം സുരഗുരും വന്ദേ* *ജഗൽകാരണം വന്ദേ* *പന്നഗഭൂഷണം മൃഗധരം*

*വന്ദേ പശൂനാം പതിം*

*വന്ദേ സൂര്യ* *ശശാങ്കവഹ്നിനയനം*

*വന്ദേ മുകുന്ദ പ്രിയം*

*വന്ദേ* *ഭക്തജനാശ്രയം ച വരദം*

*വന്ദേ ശിവം ശങ്കരം🪔*🙏

 ഒരു വിറകു കത്തുമ്പോൾ അത് താനേ കെട്ടടങ്ങുന്നു. ആ വിറകിന് സ്വയം ആ കർമ്മത്തെ തടയാനുള്ള ശക്തിയില്ല. ഈ അവസ്ഥയിലാണ് ജഡപ്രകൃതിയെ നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്. അതുപോലെയാണ് നമ്മുടെ കർമ്മങ്ങളും. പുണ്യമെന്നും പാപമെന്നും പറയുന്ന രണ്ട് ഫലങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിനനുസരിച്ച് നാം സുഖമോ ദുഃഖമോ അനുഭവിച്ച് തീർക്കുന്നു. അനുഭവിച്ചാൽ തീരുന്നതാണ് കർമ്മഫലം എന്നതിനാൽ അത് ജഡപ്രകൃതിയാണ്. അനുഭവത്തിൽ വന്നുതുടങ്ങിയത് അനുഭവത്തിലെത്താതെ തീരുകയില്ല എന്നതുകൊണ്ടും അവ ജഡപ്രകൃതിയുടെ ലക്ഷണമായിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ചൈതന്യമായിട്ടുള്ളത് എന്താണ്? ഈ ജഡപ്രകൃതിയെ അറിയുന്നവൻ ആരാണെന്നു ശ്രദ്ധിക്കൂ. പുറത്തേയ്ക്കു നോക്കുന്ന കണ്ണുകൾ അകത്തേയ്ക്ക് തിരിയേണ്ടതുണ്ട്. അകമുഖമായ് അറിയേണ്ടതുണ്ട്.

"അകമുഖമായറിയായ്കിൽ മായയാം വൻ-

പക പലതും ഭ്രമമേകിടുന്നു പാരം." (ആത്മോപദേശശതകം) 

മുന്നിൽ കത്തിത്തീരുന്നതൊക്കെയും ജഡപ്രകൃതിയാണ്. സ്വന്തം ശരീരമുൾപ്പെടെ തപിച്ചു കെട്ടടങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണല്ലോ? ഉള്ളിൽ കത്താതെ നിലകൊള്ളുന്നതെന്താണോ അതാണ് അഗ്നിക്കും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കാലത്തിനും കർമ്മത്തിനും സാക്ഷി. സാക്ഷിയായവന് കർമ്മബന്ധമില്ല. ജീവിതത്തിൽ എപ്പോഴൊക്കെ നിസഹായതയും ബുദ്ധിശൂന്യതയും അബദ്ധവും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ അതിൽ നിന്ന് ജഡപ്രകൃതിയെയാണ് തിരിച്ചറിയേണ്ടത്. അല്ലാതെ സ്വന്തം കഴിവുകേടിനെയോ ബുദ്ധിമോശത്തെയോ കർമ്മദോഷത്തെയോ കാലദോഷത്തെയോ മറ്റുള്ളവരെയോ പഴിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല. ബുദ്ധിയുണ്ടെങ്കിൽ ബുദ്ധിമോശം സംഭവിക്കില്ല. സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ ബന്ധങ്ങളോ ധനമോ ആരോഗ്യമോ നമ്മുടെ അനുവാദം കൂടാതെ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകില്ല. വരുന്നതും പോകുന്നതും കാലധർമ്മത്തിനനുസരിച്ചാണ്. നാം നമ്മുടെ ധർമ്മം ചെയ്യുന്നു എന്നു കരുതി മുന്നിലെന്താണോ ചെയ്യാനുള്ളത് അത് ചെയ്തു തീർക്കുന്നു. അതിലപ്പുറം ഫലത്തിൽ നമുക്ക് അധികാരമില്ല. ഇപ്പോൾ നമുക്ക് പ്രാരബ്ധവശാൽ കർമ്മമുണ്ട് എന്നതിനാൽ നാം ഈ കർമ്മത്തിന് അധികാരികളായിരിക്കുന്നു എന്നുമാത്രം.

മുന്നിൽ കത്തിത്തീരുന്നതിൽ നശിച്ചുപോകുന്നതല്ല ആത്മാവ്. എന്നതിനാൽ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കർമ്മബന്ധങ്ങളെ ശരീരത്തിൻറെ നാശമെന്നല്ലാതെ ആത്മാവിൻറെ നാശമെന്ന് ആരും കരുതരുതല്ലോ? ആരാണോ ശരീരം കൊണ്ടോ മനസ്സുകൊണ്ടോ കർമ്മം കൊണ്ടോ നമ്മുടെ ഏറ്റവും അടുത്തുണ്ടായിരിക്കുന്നത് അവരെ നാം ബന്ധുക്കളെന്നും കൂട്ടുകാരെന്നും സഹപ്രവർത്തകരെന്നും അയൽക്കാരെന്നും നാട്ടുകാരെന്നും പറയുന്നു. എന്നാൽ ആരാണോ അകലയോ അടുത്തോ അല്ലാതെ എപ്പോഴും അനുഭവത്തിൽത്തന്നെ ഞാൻ എന്ന അറിവായ് ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത് അത് ശരീരമല്ല. അകലം മുഴുൻ ശരീരത്തിലോ മനസ്സിനോ കർമ്മങ്ങളിലോ ആണ്. 

എരിഞ്ഞുതീരുന്ന ജഡപ്രകൃതി ഈ ശരീരമാണ്. ആ ആത്മാവല്ല! 'ഈ' എന്നും 'ആ' എന്നും പറഞ്ഞ് നാം നമ്മിൽ നിന്ന് ആത്മാവിന് ദൂരം കല്പിക്കുന്നതുകൊണ്ടു മാത്രമാണ് ആത്മാവ് കണ്ടെത്തപ്പടേണ്ട അകലെയുള്ള ഈശ്വരനാണെന്ന് തോന്നുന്നത്. അടുത്തുവരുന്നതായും എരിഞ്ഞുതീരുന്നതായും തോന്നുന്നതെല്ലാം ശരീരം മാത്രമാണ്. ആത്മാവ് എപ്പോഴും സാക്ഷിയായി ഇവിടെ സന്നിഹിതമാണ്. എന്തിനെയാണോ നാം മുന്നിൽ ലാഭമെന്നും നഷ്ടമെന്നും കാണുന്നത്? എന്തിനെയാണോ നാം മുന്നിൽ പുണ്യഫലമെന്നും പാപഫലമെന്നും കാണുന്നത്? രണ്ടും ഒന്നുപോലെ ജഡപ്രകൃതിയാണ്. അവ ഫലം തന്നു നശിക്കുന്നു. മുന്നിൽ കാണുന്ന ഈ ശരീരനിഷ്ഠമായ പുണ്യപാപങ്ങളെ സത്യമെന്നു കരുതി അവയുടെ പുറകേ പരിഹാരങ്ങളുമായി പോകുമ്പോൾ അത് മായയുടെ ഭ്രമം മാത്രമാണ്. സത്യമെന്താണെന്ന് ഈ ജഡദൃശ്യങ്ങളെ വിട്ട് അകമുഖമായി അറിയേണ്ടതുണ്ട്. അപ്പോൾ ഭ്രമമകന്ന് ആത്മസത്യം വെളിപ്പെടുന്നു.

"സകലവുമുള്ളതുതന്നെ തത്വചിന്താ-

ഗ്രഹനിതു സർവ്വവുമേകമായ് ഗ്രഹിക്കും;

അകമുഖമായറിയായ്കിൽ മായയാം വൻ-

പക പലതും ഭ്രമമേകിടുന്നു പാരം."

കടപ്പാട് 

 നിരന്തമായി കർമ്മം ചെയ്യുന്നത് കർമ്മ രോഗമാണ്. പക്ഷെ കർമ്മം ആസക്തി ഇല്ലാതെയും ഫലേച്ഛ കൂടാതെയും ചെയ്യുക ആണ് എങ്കിൽ അത് കർമ്മ യോഗം ആണ്.

 ഞാൻ ഈശ്വരൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഈശ്വരൻ മാത്രമേ ഉള്ളു. ഞാനില്ല എന്ന് അർത്ഥം.

If I say that I am brahmam ( God) that means there is only GOD.I am not existing.

 सर्वेषां कृते विद्यारम्भदिनशुभाशंसा:। 

श्री गुरुभ्यो नमः। 

सरस्वति नमस्तुभ्यं

वरदे कामरूपिणि।

विद्यारम्भं करिष्यामि

सिद्धिर्भवतु मे सदा।।

हरि: श्री गणपतये नमः। अविघ्नमस्तु। हरि:  🕉️।।

 *വിജയദശമി* 

അറിവിന്റെ ആദ്യാക്ഷരം കുറിക്കുന്ന എല്ലാ കുരുന്നുകൾക്കും ആശംസകള്‍ വിജയദശമി 

ആശംസകള്‍

വിജയദശമിയും വിദ്യാരംഭവും 

************************************************

ശരദ് ഋതു ആശ്വിനി മാസത്തിലെ നവരാത്രി ആഘോഷങ്ങളുടെ പരിസമാപ്തി വിജയ ദശമി നാളിലെ വിദ്യാരംഭത്തോടു കൂടിയാണ്. വിദ്യ, കലകള്‍ , ജ്ഞാനം, വാഗ്വിലാസം, ബുദ്ധി തുടങ്ങിയവയുടെ നിയന്താവായ സരസ്വതി ദേവി വര്‍ണ്ണങ്ങളുടെ അഥവാ അക്ഷരങ്ങളുടെ ആത്മാവാണ്. വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെയും അദ്ധ്യാപകരുടെയും ഒരു പോലെ ആരാധ്യദേവതയാണ് സരസ്വതി ദേവി. 

മനസ്സും വപുസ്സും പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളും പവിത്രീകരിക്കുന്ന യജ്ഞമാണ് നവരാത്രി. സര്‍വ്വായുധധാരിയായ ദേവിയെ നവരാത്രി ഒന്നിച്ചുള്ള ജീവിത യാത്രയില്‍ ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെ പ്രതീകാത്മകമായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന വിദ്യാരംഭം എന്ന ചടങ്ങ് കേരളത്തിന്റെ മാത്രം സവിശേഷതയാണ്. ദുര്‍ഗ്ഗാഷ്ടമിനാളില്‍ പടിഞ്ഞാറു അഭിമുഖമായി പീഠത്തില്‍ പൂജയ്ക്ക് വെക്കുന്നത് . മധ്യത്തില്‍ സരസ്വതിയേയും വടക്ക് ഗണപതിയേയും തെക്കു ഭാഗത്ത്‌ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിയേയും ആവാഹിച്ചാണ് പൂജിക്കുന്നത്. പൂജയെടുപ്പ് വിജയദശമി ദിവസമാകുന്നു. സൂര്യോദയാനന്തരം ആറു നാഴിക മാത്രമേ ദശമിയുണ്ടെങ്കില്‍ അതു കഴിയുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ പൂജയ്ക്ക് വെച്ച പുസ്തകങ്ങള്‍ എടുക്കേണ്ടതാണ് . പുസ്തകങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല പണിയായുധങ്ങളും വാദ്യോപകരണങ്ങളും പൂജിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം കേരളത്തില്‍ പല ഭാഗത്തും ഉണ്ട് . ആദ്യമായി ഒരു ബാലനോ ബാലികക്കോ വിദ്യാരംഭം നടത്തേണ്ടത് മൂന്നാം വയസ്സിലോ അഞ്ചാം വയസ്സിലോ ആണ്. നാലാം വയസ്സില്‍ പാടില്ല . ശുദ്ധമായ മണലിലോ അരിയിലോ ഹരിശ്രീ എഴുതി കൊണ്ടാണ് വിദ്യാരംഭം കുറിക്കുന്നത്. പിതാവോ ഗുരുക്കന്മാരോ കുട്ടിയെ മടിയിലിരുത്തിയാണ് വിദ്യാരംഭം നടത്തുന്നത്. കുട്ടിയുടെ നാവില്‍ സ്വര്‍ണ്ണമോതിരം കൊണ്ട് ഹരിശ്രീ കുറിച്ചും ചില സമുദായങ്ങളില്‍ വിദ്യാരംഭം നടത്തുന്നുണ്ട് . വിജയദശമി ദിവസം വിദ്യാരംഭത്തിന് പ്രത്യേക മുഹൂര്‍ത്തം കുറിക്കേണ്ടതില്ല. അത്രയും നല്ല ഒരു ശുഭദിനമാണ് വിജയദശമി ദിനം. വിജയദശമിയുടെ അടുത്ത ദിവസവും അതുപോലെ സ്വാദ്ധ്യായം ചെയ്യണം. ദ്വിതീയ ദിവസം തുടങ്ങിവെച്ച വിദ്യ മുടക്കരുതെന്നാണ്. ജീവിത യാത്രയില്‍ ശത്രുസംഹാരിണിയായ ദുര്‍ഗ്ഗാദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് തമോ ഗുണങ്ങളെ അഥവാ തടസ്സങ്ങളെ തരണം ചെയ്ത് മഹാലക്ഷ്മിയുടെ കൃപയാല്‍ രജോഗുണം അഥവാ ഐശ്വര്യം സമ്പാദിച്ച് സത്വഗുണത്തിലെത്തി ജീവിത വിജയംവരിക്കുക എന്ന ആശയമാണ് ഈ അഷ്ടമി, നവമി, ദശമി എന്നീ മൂന്നു ദിവസങ്ങളിലെ ആരാധനാരീതിയില്‍ അന്തര്‍ഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. വിത്തവും വിദ്യയും ശാന്തിയും ആ പരബ്രഹ്മരൂപിണി പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. ദേവിയെ ഉപാസിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്നത് ഒന്നാമതായി ആത്മജ്ഞാനം, രണ്ടാമത് സമ്പദ് സമൃദ്ധിയും മറ്റു ഭൗതിക സുഖങ്ങളും മൂന്നാമതായി ശത്രു നാശവുമാകുന്നു. ദേവി അഷ്ടശ്വൈര്യദായിനിയാണ്. ആയിരം അശ്വമേധത്തിന്റെ പുണ്യമാണ് നവരാത്രിയിലെ  മന്ത്രജപമായ നവാക്ഷരി കൊണ്ട് സിദ്ധിക്കുന്നത്. ഭക്തരുടെ ഭാവത്തിനനുസരിച്ച് ഭക്തിയോ ഭുക്തിയോ മുക്തിയോ ദേവി പ്രസാദമായി നല്കുന്നു. 

വിജയദശമി ദിവസം എല്ലാവരിലും ഉള്ള വിദ്യ, ജ്ഞാനം എന്നിവ നല്ലരീതിയില്‍ സദ് രൂപത്തില്‍ പ്രകാശിക്കട്ടെ .🙏

സരസ്വതി നമസ്തുഭ്യം വരദേ കാമ രൂപിണി

വിദ്യാരംഭം കരിഷ്യാമി സിദ്ധിര്‍ ഭവതുമേ സദാ...🙏

 ശ്രീ മഹാദേവ്യേ നമഃ 🙏🙏

 ഇംഗ്ലണ്ടിലെ പണ്ഡിതനായ Mr. Somerset Maugham രമണ മഹർഷിയെ കണ്ട് ചോദിച്ചു മായാദേവിയുടെ സഹായം ഇല്ലാതെ ഈശ്വരന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിക്കില്ലെന്ന് പറയുന്നു. ഇതൊന്നു വ്യാഖ്യാനിക്കാമോ. മഹർഷി പറഞ്ഞു SHE യിൽ HE ഉണ്ട്. പക്ഷെ HE യിൽ SHE ഇല്ല.

 ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം ഇല്ലാതെ നമുക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ സാധിക്കുകയില്ല.

ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിൽ പറയുന്നു "പത്നീ മനോരമ ദേവീ". ഭാര്യയെ ദേവിയായി കരുതി ജീവിക്കണം

 *പ്രഭാതചിന്തകൾ*

🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷

*ഈശ്വര നിച്ഛയം*

 

ഈശ്വര ഹിതം മാത്രമേ സംഭവിക്കുകയുള്ളു....പക്ഷേ നാം തെറ്റായ കർമങ്ങൾ ചെയ്തിട്ട് അത് ദൈവ ഹിതമാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമുണ്ടോ....ഈശ്വരൻ ഒരിക്കലും തെറ്റായ കർമ്മം ചെയ്യാൻ കൂട്ടുനിൽക്കുകയില്ല..സത് ഗുണങ്ങൾ മാത്രമേ ഈശ്വരീയമായിട്ടുള്ളു.. മറ്റുള്ളതെല്ലാം ആസൂരിക ശക്തികളാണ്...ദുഷ്‌ക്കർമ്മങ്ങൾ ആസുര ഭാവമാണ്..ദുഷ്ക്കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ഇടത്ത് ഈശ്വരൻ വസിക്കുന്നില്ല..അവിടെ ദുഷ്ട ശക്തികൾ വസിക്കുന്നു..

ദുഷ്‌ക്കർമ്മം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തി.. ഏതു ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയിട്ടും കാര്യമില്ല..എന്ത് വഴിപാട് നടത്തിയിട്ടും കാര്യമില്ല....എന്നിട്ട് എല്ലാം ഈശ്വര ഹിതം എന്ന് വിശ്വസിച്ചിട്ട് എന്താണ് കാര്യം...നാം ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം നമുക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു കിട്ടും .. ഇന്ന് ഒരാളെ ദ്രോഹിക്കാൻ ഒരു കർമ്മം ചെയ്തു എന്നിരിക്കട്ടെ.. നാളെ അതിൻ്റെ കർമ്മഫലം നാം അനുഭവിച്ചേ തീരു...

നാം ഈശ്വരനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എങ്കിൽ ഈശ്വരൻ നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നു...ഈശ്വര വിശ്വാസം ഉള്ളവരിൽ ഈശ്വര ഹിതം മാത്രമേ നടക്കുകയുള്ളൂ.... എന്നാല് ഈശ്വരനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് ഒരുപാട് ദുരനുഭവങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നു..എന്താണ് ഇതിനു കാരണം..ജന്മനാ നാം ഈശ്വരനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല...നമുക്ക് അറിയില്ല എന്താണ് ഏതാണ് ഈശ്വര വഴി..കഠിനമായ പരീക്ഷണങ്ങളും തരണം ചെയ്തു മാത്രമേ ഈശ്വരൻ നമ്മെ ചേർത്ത് നിർത്തു..അതുവരെ നാം ചെയ്ത പാപകർമ്മങ്ങൾ.. അതിൻ്റെ ഫലങ്ങൾ ദുരനുഭവമായി ഭവിക്കുന്നു..ശരിക്കും ഈശ്വരനെ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ ഏതു ദുഃഖങ്ങൾ വന്നാലും ഈശ്വരനിൽ നിന്നും പിന്മാറുകയോ..ഈശ്വരനെ പഴി പറയുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല...അവരെ മാത്രമേ ഈശ്വരൻ്റെ ശരിയായ ഭക്തരായി ഈശ്വരൻ കരുതുന്നുള്ളു...ബാക്കി എല്ലാവരും കാര്യം കാണാൻ മാത്രമേ ഈശ്വരനെ വിളികുന്നുള്ളു

എന്നാല് ഈശ്വരൻ ആരെയും കൈവിടുന്നില്ല.. നമ്മിലെ ദുഷ്കർമ്മ വാസനകൾ അകറ്റാൻ ഈശ്വരൻ നമുക്ക് നല്ല വഴി കാണിച്ചു തരും ആരുടെയെങ്കിലും വാക്കിലൂടെ പ്രവർത്തിയിലൂടെ എന്നിട്ടും നാം മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല....തിരിച്ചടി കിട്ടുമ്പോൾ ചിലരൊക്കെ ഈശ്വരനെ വിളിക്കും..ഈശ്വര വിശ്വാസം വരും.. അതും ഈശ്വര ഹിതം തന്നെ..നമ്മുടെ കർമ്മങ്ങൾ നല്ലതാക്കാം..എല്ലാം ഈശ്വര നിശ്ചയം എന്ന് വിശ്വസിക്കാം.. ഏതും അവസാനം ഈശ്വര ഹിതം പോലെ സംഭവിക്കും ദുഷ്ട നിഗ്രഹം പോലും.... ദുഷ്ക്കർമ്മങ്ങളുടെ കർമ്മഫലം പോലും ഈശ്വര നിച്ചയമാകുന്നൂ..

എല്ലാവരെയും ഈശ്വരൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

🙏

 🌻💧 *ചിന്താ പ്രഭാതം* 💧🌻

*നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയുടെയും സ്വഭാവത്തിന്റെയും ചില വശങ്ങള്‍ മാത്രമേ മറ്റുള്ളവര്‍ കാണുകയുള്ളൂ. അതില്‍നിന്ന് അവര്‍ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ നാം വകവെക്കേണ്ടതില്ല.*

*മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രശംസയല്ല, മനസ്സിനുള്ള സംതൃപ്തിയാണ്, പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം എന്നറിയുമ്പോള്‍ അത് നമുക്ക് ആശ്വാസമുണ്ടാക്കാതിരിക്കയില്ല.*

*നാം ആശിക്കുന്നതെല്ലാം നമുക്ക് സാധിച്ചു എന്ന് വരില്ല.എന്നാല്‍ കൈയില്‍ വരുന്നത് സംതൃപ്തിയോടെ ആസ്വദിക്കുവാന്‍ ശീലിക്കണം.*

*നിറഞ്ഞുകവിയുന്ന ആത്മവിശ്വാസം, പ്രതിബന്ധങ്ങളോടു മല്ലിടുവാനുള്ള നെഞ്ഞുറപ്പ്, നേട്ടത്തിനുള്ള അളവറ്റ മോഹം, ആത്മാര്‍ത്ഥത നിറഞ്ഞ ആര്‍ദ്രത - ഇതെല്ലാമുള്ള മനുഷ്യനെ നൈരാശ്യം സമീപിക്കുകയില്ല.*

🌻 *ശുഭദിനം നേരുന്നു* 🌻

 _*നവഗ്രഹസ്തോത്രം*_ 

🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞

*ജപാകുസുമസങ്കാശം*

*കാശ്യപേയം മഹാദ്യുതിം*

*തമോരീം സര്‍വ്വപാപഘ്നം*

*പ്രണതോസ്മി ദിവാകരം*

*ദധിശംഖതുഷാരാഭം*

*ക്ഷീരോദാര്‍ണവസംഭവം*

*നമാമി ശശിനം സോമം*

*ശംഭോര്‍മ്മകുടഭൂഷണം*

*ധരണീഗര്‍ഭസംഭൂതം*

*വിദ്യുത് കാന്തിസമപ്രഭം*

*കുമാരം ശക്തിഹസ്തം തം*

*മംഗളം പ്രണമാമ്യഹം*

*പ്രിയംഗുകലികാശ്യാമം*

*രൂപേണാപ്രതിമം ബുധം*

*സൗമ്യം സൗമ്യഗുണോപേതം*

*തം ബുധം പ്രണമാമ്യഹം*

*ദേവാനാം ച ഋഷീണാം ച*

*ഗുരും കാഞ്ചനസന്നിഭം*

*ബുദ്ധിഭൂതം ത്രിലോകേശം*

*തം നമാമി ബൃഹസ്പതിം*

*ഹിമകുന്ദമൃണാളാഭം*

*ദൈത്യാനാം പരമം ഗുരും*

*സര്‍വ്വശാസ്ത്രപ്രവക്താരം*

*ഭാര്‍ഗ്ഗവം പ്രണമാമ്യഹം*

*നീലാഞ്ജന സമാഭാസം/സമാനാഭം*

*രവിപുത്രം യമാഗ്രജം*

*ഛായാമാര്‍ത്താണ്ഡസംഭൂതം*

*തം നമാമി ശനൈശ്ചരം*

*അര്‍ദ്ധകായം മഹാവീര്യം*

*ചന്ദ്രാദിത്യവിമര്‍ദ്ദനം*

*സിംഹികാഗര്‍ഭസംഭൂതം*

*തം രാഹും പ്രണമാമ്യഹം*

*പലാശപുഷ്പസംകാശം*

*താരകാഗ്രഹമസ്തകം*

*രൗദ്രം രൗദ്രാത്മകം ഘോരം*

*തം കേതും പ്രണമാമ്യഹം*

*ഇതി വ്യാസമുഖോദ് ഗീതം*

*യ: പഠേത് സുസമാഹിത:*

*ദിവാ വാ യദി വാ രാദ്രൗ*

*വിഘ്നശാന്തിർഭവിഷ്യതി*

*നരനാരീനൃപാണാം ച*

*ഭവേത് ദു:സ്വപ്നനാശനം*

*ഐശ്വര്യമതുലം തേഷാം*

*ആരോഗ്യം പുഷ്ടിവര്‍ദ്ധനം*

*ഗ്രഹനക്ഷത്രജാ: പീഢാ:*

*തസ്കരാഗ്നിസമുദ്ഭവാ:*

*താ: സര്‍വ്വാ: പ്രശമം യാന്തി*

*വ്യാസോ ബ്രൂതേ ന സംശയ:*

 _*ഓം ആദിത്യായ നമഃ*_ 

 _*ഇതി വ്യാസവിരചിതം നവഗ്രഹസ്തോത്രം സമ്പൂർണ്ണം*_ 

ॐॐॐॐॐॐॐॐॐॐॐॐॐॐॐ

 🌸പതിനാല് ലോകങ്ങൾ🌸

🌸ഭൂലോകം തൊട്ട് മുകളിലേക്ക് ഏഴു ലോകങ്ങളും താഴേക്ക് ഏഴു ലോകങ്ങളും ഉള്ളതായി വിഷ്ണുപുരാണത്തിൽ പറയുന്നു.

🌸പതിനാല് ലോകങ്ങളിൽ പലതിനെ കുറിച്ചും പല പുരാണങ്ങളിലും പരാമർശമുണ്ട്. 1. ഭൂലോകം, 2.ഭുവർ ലോകം, 3.സുവർ ലോകം, 4.മഹർ ലോകം, 5.ജനർലോകം, 6.തപോലോകം, 7.സത്യലോകം എന്നിവയാണ് ഭൂലോകം തൊട്ട് മുകളിലേക്കുള്ളവ.

ഭൂമിക്ക് താഴേക്ക് പോയാൽ കാണുന്നവ 1.പാതാളം, 2.രസാതലം, 3.മഹാതലം, 4.തലാതലം, 5.സുതലം, 6.വിതലം , 7.അതലം എന്നിവയാണ്.

🌸സത്യലോകം

പതിനാല് ലോകങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മുകളിൽ സത്യലോകമാണ് 

പതിനാലായിരം യോജന വിസ്താരമുള്ള സത്യലോകം ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആസ്ഥാനമാണ്. വിശുദ്ധ ഗംഗാനദി വിഷ്ണു പാദത്തിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ച് നേരെ പതിക്കുന്നത് സത്യ ലോകത്താണ്. സത്യലോകം ഏവർക്കും പ്രാപ്യമല്ല.

🌸തപോലോകം

ധ്രുവപദത്തിൽ നിന്ന് പതിനൊന്ന് കോടി യോജന മുകളിൽ കാണുന്നതാണ് തപോലോകം. ഇവിടം കാക്കുന്ന ദേവൻമാർ അഗ്നിക്കതീതരാണ്. വിശപ്പ്, ദാഹം, ചൂട്, തണുപ്പ് തുടങ്ങിയവ ഈ ലോകത്തെത്തിയാൽ അനുഭവപ്പെടില്ല.

🌸ജനർലോകം

ധ്രുവ പദത്തിൽ നിന്ന് മൂന്ന് കോടിയോജന ദൂരത്തിൽ ജനർലോകം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഇവിടം വാഴുന്നത് സർപ്പശിരസ്സുള്ള ദേവനാണ്. സർപ്പസത്രത്തിൽ ഹോമിക്കപ്പെടുന്ന സർവാത്മാക്കൾ ജനർ ലോകത്ത് സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു. സർപ്പദംശനമേറ്റ് മരിക്കുന്നവരും ഇവിടെ എത്തുമെന്നാണ് വിശ്വാസം .

🌸മഹർലോകം

മഹർ ലോകത്തിന്റെ സ്ഥാനം ജനർ ലോകത്തിന്റെ തൊട്ട് താഴെയാണ്. ശ്രീ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ജനുസ്സിൽപ്പിറന്ന മഹീപമെന്ന മുനിശ്രേഷ്ഠനാണ് ഇവിടെ അധിപൻ. സദാ വിഷ്ണു നാമം ഇവിടെ മുഴങ്ങുന്നു.

🌸സുവർലോകം

സുവർലോകം മായാ സൃഷടമാണ് . ധ്രുവപദത്തിൽ നിന്ന് ഏഴായിരം കോടിയോജന മാറിയാണ് സുവർ ലോകത്തിന്റെ സ്ഥാനം. മൃഗഹത്യ ചെയ്യുന്നവർക്കുള്ള ശിക്ഷ വിധിക്കുന്ന മന്വന്തര ദ്യുതിമാൻ എന്ന ദേവൻ ഇവിടെ വസിക്കുന്നു.

🌸ഭുവർലോകം

ഭുവനമഹർഷിയാണ് ഭുവർ ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ . ശ്രീ പരമശിവന്റെ അംശാവതാരമാണ് ഭുവന മഹർഷി .യുദ്ധത്തിൽ വീരമൃത്യു വരിക്കുന്നവരും ബാലമരണത്തിനിടയാകുന്നവരും അവരുടെ പുനർജന്മത്തിനിടയ്ക്കുള്ള ഇടത്താവളമാണ് ഭുവർലോകം. സദാ ഭഗവത് മന്ത്രങ്ങളാൽ മുഖരിതമാണ് ഇവിടം.

🌸ഭൂലോകം [ ഭൂമി ]

മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് എണ്ണിയാൽ ഏഴാമത്തെ സ്ഥാനം ഭൂലോകത്തിനാണ്. ശ്രീ ബ്രഹ്മാവിഷ്ണു മഹേശ്വരൻമാർ സൃഷ്ടിസ്ഥിതിസംഹാരാദികൾ നിർവഹിക്കുന്ന മനുഷ്യാധിവാസ കേന്ദ്രമാണ് ഭൂലോകം.ദേവൻമാർ, ഗന്ധർവ്വൻമാർ, യക്ഷൻമാർ എന്നിവർക്ക് ശേഷമാണ് മനുഷ്യരുടെ സ്ഥാനം. സൂക്ഷ്മ ശരീരികളായ ദേഹികളായും സ്ഥൂലശരീരികളായ ദേഹങ്ങളായും മനുഷ്യൻ ഭൂമണ്ഡലത്തിൽ കഴിത്തുകൂടുന്നു.

🌸അതലലോകം

ഭൂമിക്ക് തൊട്ടു താഴെയുള്ള ലോകമാണ് അതലലോകം. മയപുത്രനും മയാ വിദ്യകളുടെ ഉപജ്ഞാതാവുമായ ബലനാണ് അതലത്തിന്റെ അധിപൻ.

🌸വിതലംലോകം

ഹാകേശ്വരന്റെ വാസസ്ഥാനമാണ് വിതലം ശ്രീ പരമശിവന്റെ അവതാരമാണ് ഹാടകേശ്വരൻ. ശ്രീ ബ്രഹ്മാവ് സുഷ്ടിച്ച പ്രജകളുടെ വംശവർധനയുടെ ചുമതലയാണ് ഈ ദേവനുള്ളത്.

ചുറ്റും ഭൂതഗണങ്ങളോടും വാമഭാഗത്ത് ശ്രീ ഭവാനീ ദേവിയോടും കടിയാണ് ഭഗവാൻ ഈ ലോകം വാഴുന്നത്.

🌸സതലലോകം

മഹാബലിയുടെ പാതാളത്തിലെ ആസ്ഥാനമാണ് സതലം ഐശ്വര്യ വാനായി ധ്യാനലീ ലനായ മഹാബലിക്ക് ദേവേന്ദ്രനെക്കാൾ ഉയർന്ന സ്ഥാനമാണ്. ശ്രീ മഹാവിഷ്ണു ഇവിടെ വാമന വേഷത്തിൽ മഹാബലിയുടെ ദ്വാരപാലകനായി കഴിയുന്നു. സുതലത്തിലും ധർമ്മനിഷ്ടയോടെ പ്രജകളെ സേവിക്കുന്നു മഹാബലി.

🌸തലാതലലോകം

മയന്റെ ആസ്ഥാനമായ തലാതലമാണ് അടുത്തത്. മായാശക്തികൾക്ക് ഉടമയാണ് മയൻ . അതിഭീകരമായ ആകാരം പൂണ്ട് ദേവകളെയും മനുഷ്യരേയും ഭയപ്പെടുത്തി ചൊല്പടിക്കു നിർത്തുന്നു ഈ അസുരൻ.

🌸മഹാതലലോകം

തലാതലം കഴിഞ്ഞാൽ അടുത്തത് മഹാതലമാണ്. കദ്രുവിന്റെ സന്താനങ്ങളായ കാദ്രവേയരുടെ ആസ്ഥാനമാണിത്. കഹകൻ, തക്ഷകൻ, സുസേനൻ, കാളിയൻ, തുടങ്ങിയ സർപ്പശ്രേഷ്ഠർ ഇവിടെ പ്രധാനികൾ ,ഗരുഡനെ മാത്രമാണ് ഇവർക്ക് പേടിയുളളത്. ഗരുഡൻ ഇവിടെ വരാതിരിക്കാൻ ഇവർ ശ്രീമഹാവിഷ്ണുവിനോട് വരം നേടിയിട്ടുണ്ട്.

രസാതലലോകം

രസാതലം ദേവശത്രുക്കളായ നിവാതകവച കാലകേയൻമാരുടെ ആസ്ഥാനമാണ്. പ്രഹ്ലാദാന്റെ കുലത്തിൽ ജനിച്ച ഇവർ അദൃശ്യരായി ചെന്ന് അക്രമിക്കുന്നതിൽ വിരുതരാണ്. പുരാണങ്ങളിൽ പ്രാധാന്യമുള്ള പല സന്ദർഭങ്ങളിലും ഇവർ ക്രൂരത തെളിയിച്ചു.

🌸പാതാളംലോകം

പാതാളം അണ് പതിനാല് ലോകങ്ങളിൽ ഒടുവിലത്തേത്. ഇത് രസാതലത്തിന്റെ തൊട്ടു താഴെയുള്ള ലോകമാണ് പാതാള ലോകം: നാഗ ലോകം എന്നും ഇതിന് പേരുണ്ട്. അനേകം ശിരസ്സുകളുള്ള. നാഗരാജാക്കൻമാർ ഇവിടെ വസിക്കുന്നു. വാസുകി, ശ്വേതൻ, ധനഞ്ജയൻ, ശംഖൻ, മഹാശംഖൻ തുടങ്ങിയ ഉഗ്രവിഷമുള്ളവരും ഉഗ്രകോപികളുമാണിവർ സാക്ഷാൽ ശ്രീ അനന്തൻ എന്ന ശ്രീ ആദിശേഷൻ വസിക്കുന്നത് ഈ പാതാളത്തിന്റെ മൂലസ്ഥാനത്താണ്.

🌸ഈരേഴ് ലോകങ്ങളും ആയിരം  ഫണങ്ങളുള്ള ശ്രീ ആദിശേഷൻ തന്റെ ഫണത്തിൽ വഹിക്കുന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം🌸🙏🏻

 *ഈ വർഷം സരസ്വതീപൂജ 4 ദിവസം; വിദ്യാരംഭത്തിന് അത്യുത്തമം*

ഒക്ടോബർ 2ഞായർ 6.47.32, വൈകിട്ട്.

ഭാരതത്തിലെ ആചാര - അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ വിവരിക്കുന്ന പ്രധാന ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നാണ് ശ്രീ ജനന്തദേവനാൽ സമാഹരിക്കപ്പെട്ട 'സ്മൃതി കൗസ്തുഭം'. നവരാത്രി പൂജാവിധിയിൽ പൂജവയ്പ്പ്, ഗ്രന്ഥപൂജ ആരംഭിക്കേണ്ട കാലത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് “കന്യാ സംസ്ഥ രവാവിഷേ യാ ശുക്ലാ തിഥിരഷ്ടമി തസ്യാം രാത്രൗ പൂജിതവ്യാ മഹാവിഭവ വിസ്തരൈഹി ഇതി. അഥോത്ര രാത്രി പൂജാ പ്രധാനം തദംഗം...” അതായത്, കന്നിമാസത്തിൽ സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമി ദിവസം വരുന്ന ആ രാത്രിയിൽ വിശേഷ വിധികളോട് കൂടി പൂജകൾ നടത്തണം. എന്നുവച്ചാൽ ഈ വർഷത്തെ ഇപ്രകാരമുള്ള അഷ്ടമി തിഥി രാത്രിയിൽ വരുന്നത് ഒക്ടോബർ 2 ഞായറാഴ്ചയാണ്. തിങ്കളാഴ്ച രാത്രിയിൽ അഷ്ടമി തിഥി ലഭ്യമല്ല. ഞായറാഴ്ച വൈകിട്ട് 6 മണി 47:32 സെക്കന്റ് മുതൽ തിങ്കളാഴ്ച വൈകിട്ട് 4 മണി 38.01 സെക്കന്റ് വരെയാണ് അഷ്ടമി തിഥി.

അപ്പോൾ ആചാര്യന്മാർ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ദിവസം പൂജവയ്പ്പ് നടത്താനും ഗ്രന്ഥപൂജ നടത്താനും പാടില്ലെന്ന് നിസ്സംശയം പറയാവുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് 2022 ലെ പൂജവയ്പ്പ്, ഒക്ടോബർ 2 കന്നി 16 ഞായർ വൈകിട്ട് നടത്തണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

*പൂജ വയ്പ്പ്*

2022 ഒക്ടോബർ 02 (1198 കന്നി 16) ഞായറാഴ്ച

(ക്ഷേത്രം തുറക്കുന്ന സമയം മുതൽ പൂജവെയ്പ്പ്)

*ദുർഗ്ഗാഷ്ടമി*

2022 ഒക്ടോബർ 03 (1198 കന്നി 17) തിങ്കളാഴ്ച

*മഹാനവമി, ആയുധപൂജ*

2022 ഒക്ടോബർ 04 (1198 കന്നി 18) ചൊവ്വാഴ്ച

വൈകിട്ട് 

*വിജയദശമി, പൂജയെടുപ്പ്*

2022 ഒക്ടോബർ 05 (1198 കന്നി 19) ബുധനാഴ്ച രാവിലെ പൂജയെടുപ്പ്. പൂജയെടുപ്പിനുശേഷം വിദ്യാരംഭം.

*വിദ്യാരംഭം*

*#2022 ഒക്ടോബർ 05 (1198 കന്നി 19) ബുധനാഴ്ച രാവിലെ 09.07 വരെ ഉത്തമം. അതിൽ തന്നെ രാവിലെ 07.14 വരെ അത്യുത്തമം*

*പൂജവയ്പ്പിന്റെ ജ്യോതിഷ നിയമം* 

അസ്തമയ സമയത്ത് അഷ്ടമി തിഥി വരുന്ന ദിവസം വൈകിട്ട് പൂജവയ്ക്കണം. പൂജയെടുപ്പ് - വിദ്യാരംഭം എന്നിവ ദശമി തിഥി ഉദയത്തിന് 6 നാഴികയെങ്കിലും വരുന്ന ദിവസം രാവിലെയുമാകുന്നു.

*വിദ്യാരംഭം ക്ഷേത്രത്തിൽ അത്യുത്തമം*

കേന്ദ്രഭാവങ്ങളിൽ ബുധനും ശുക്രനും, രണ്ടാം ഭാവത്തിൽ വ്യാഴവും അതോടൊപ്പം ഈ മൂന്ന് ഗ്രഹങ്ങൾക്കും മൗഢ്യമില്ലാതെയും നിൽക്കുന്ന സാരസ്വതയോഗം ഈ വർഷവും ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ വിദ്യാരംഭം ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ തന്നെ ചെയ്യുന്നതാണ് അത്യുത്തമം. ബുധനാഴ്ചയിലെ സൂര്യോദയം മുതൽ ഒരു മണിക്കൂർ വരെയുള്ള ബുധ കാലഹോരയിൽ എല്ലാ ആഴ്ചകളിലെയും എന്നതിലുപരി ഈ ദിവസം ബുധൻ അതീവബലവാനായി നിൽക്കുന്നു. അതിനാൽ #രാവിലെ_07:14 വരെയുള്ള വിദ്യാരംഭം അത്യുത്തമം ആയിരിക്കും.

*ഓഫീസ്സുകളും മറ്റും ഒഴിവാക്കണം*

 ഗണപതിയുടെയും സരസ്വതിയുടെയും ദക്ഷിണാമൂർത്തിയുടെയും കടാക്ഷമുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ മാത്രം വിദ്യാരംഭം നടത്തുന്നതാണ് ഐശ്വര്യദായകം. ഓഫീസ്സുകളിലും മറ്റും കച്ചവട സമ്പ്രദായത്തിലോ നടത്തപ്പെടുന്ന വിദ്യാരംഭം ഒഴിവാക്കി സ്വന്തം വീട്ടിലും രാവിലെ 09.07 വരെയുള്ള ശുഭമുഹൂർത്തത്തിൽ ഈ വർഷത്തെ വിദ്യാരംഭം ചെയ്യാവുന്നതാണ്. തിരക്കേറിയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മുഹൂർത്തസമയം ചിലപ്പോൾ പാലിക്കാൻ സാധിച്ചെന്ന് വരില്ല. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ മുഹൂർത്ത ആചാരങ്ങൾ നമ്മൾ പരാതിയില്ലാതെ പാലിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.

*ഇത്തവണ പൂജയെടുപ്പ് നാലാം ദിവസം*

കന്നിമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ അതായത് വെളുത്തവാവിലേയ്ക്ക് ചന്ദ്രൻ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലം ദശമിതിഥി, സൂര്യോദയ സമയം മുതൽ ആറു നാഴികയോ അതിൽ കൂടുതലോ എന്നാണോ വരുന്നത് ആ ദിവസമാണ് വിജയദശമി. ഇങ്ങനെ വരുന്ന വിജയദശമി ഏതൊരാൾക്കും വിദ്യാരംഭത്തിന് ഉത്തമം ആകുന്നു. എന്നാൽ ഇങ്ങനെ ആറുനാഴിക ദശമിതിഥി ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ തലേദിവസമായിരിക്കും വിജയദശമി. ചില വർഷങ്ങളിൽ വിജയദശമി വരുന്നത് അടുത്ത മാസത്തിലാകാം. 2015 ൽ വിജയദശമി തുലാം മാസത്തിലായിരുന്നു. 2018 ലെ വിദ്യാരംഭവും തുലാം മാസത്തിലായിരുന്നു. 2019ലെ വിദ്യാരംഭം കന്നിയിൽ ആയിരുന്നു. ഈ വർഷത്തെ പൂജയെടുപ്പ് നാലാം ദിവസം ആകുന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പൂജവയ്പ്പ്, വിദ്യാരംഭം ഇവ ചെയ്യാൻ സാധിക്കാത്ത വിദ്യാർത്ഥികൾ സ്വന്തം വീട്ടിൽ പുസ്തകങ്ങൾ പൂജവക്കാൻ ശ്രമിക്കാവുന്നതാണ്.

*മുഹൂർത്തഗണനം നടത്താതെ ചെയ്യാം*

 കുഞ്ഞുങ്ങളെ ആദ്യാക്ഷരം കുറിക്കുന്ന ദിവസമാണ് വിജയദശമി. ഈ ദിവസം മുഹൂർത്തഗണനം നടത്താതെ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും മറ്റ് ദിവസങ്ങളിൽ മുഹൂർത്തഗണനം നടത്തിയും വിദ്യാരംഭം നടത്താം. ക്ഷേത്രങ്ങളിലും സ്വന്തം വീട്ടിലും മാത്രമാണ് മുഹൂർത്തം നോക്കാതെ വിജയദശമി ദിവസം വിദ്യാരംഭം നടത്താവുന്നത്. നിത്യനിദാനവും നിത്യപൂജയുമില്ലാത്ത മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് വിദ്യാരംഭം നടത്തണമെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ നക്ഷത്രവുമായുള്ള ശുഭമുഹൂർത്തം നോക്കുകതന്നെ ചെയ്യണം.

*സ്വർണ്ണമോതിരം കൊണ്ട് എഴുതിക്കണം*

 ദേവീപൂജയ്ക്ക് ശേഷം മുന്നിലെ താമ്പാളത്തിൽ നിറച്ച അരിയിൽ കുഞ്ഞിന്റെ വിരൽപിടിച്ച് "ഹരിശ്രീ ഗണപതയേ നമഃ എന്നും സ്വർണ്ണമോതിരം കൊണ്ട് നാവിലും ഇതുതന്നെ എഴുതുന്നതാണ് വിദ്യാരംഭം. മദ്യപന്മാരെക്കൊണ്ടും, അടുത്തറിയാത്തവരെക്കൊണ്ടും, മോശം സ്വഭാവക്കാരെക്കൊണ്ടും, കുഞ്ഞിന്റെ നക്ഷത്രക്കൂറിന്റെ ആറിലോ എട്ടിലോ കൂറ് വരുന്ന നക്ഷത്രക്കാരെക്കൊണ്ടും വിദ്യാരംഭം കുറിപ്പിക്കരുത്.

. വിദ്യാരംഭം സ്വന്തം വീട്ടിലെ പൂജാമുറിയിലായാലും ശുഭപ്രദം തന്നെയാകുന്നു.

കടപ്പാട്.

 🔥നവരാത്രി വ്രതം ഒന്നാം ദിവസം ഇന്ന് 🔥

നവരാത്രിയുടെ ഒന്നാം ദിവസമായ ഇന്ന് (26 .09 .2022    തിങ്കൾ) ബാലസ്വരൂപണീ ഭാവത്തില്‍, ശൈലപുത്രി യായി പാര്‍വ്വതിദേവിയെ സങ്കല്‍പ്പിച്ച് ആരാധിക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. പൂര്‍വ്വജന്മത്തിലെ സതീദേവിയെപ്പോലെ ദേവി ഈ ജന്മത്തിലും പരമശിവന്റെ അര്‍ദ്ധാംഗിനിയാണ്.വൃഷഭസ്ഥിതയായി ത്രിശൂലവും താമരപ്പൂവും ധരിച്ച് മരുവുന്നു. നന്തിയാണ് ദേവിയുടെ വാഹനം.

സതി, ഭവാനി, പാർവതി, ഹൈമവതി എന്നീ നാമങ്ങളും ശൈലപുത്രിക്കുണ്ട്.

ദേവിയുടെ ഈ രൂപം മനസ്സില്‍ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് നവരാത്രിയുടെ ഒന്നാം ദിവസത്തില്‍ ദേവീ പൂജയ്ക്ക് ജപിക്കേണ്ട മന്ത്രം

വന്ദേ വാഞ്ഛിതലാഭായ 

ചന്ദ്രാര്‍ധാകൃതശേഖരാം

വൃഷാരൂഢാം ശൂലധരാം 

ശൈലപുത്രീം യശസ്വിനീം 

ഈ മന്ത്രം ഭക്തിപൂര്‍വ്വം ശൈലപുത്രിയായ ദേവിയെ സങ്കല്‍പ്പിച്ചു ജപിക്കുക. സര്‍വ അഭീഷ്ടങ്ങളും സാധിക്കും.... 🙏

 _*ക്ഷേത്രചൈതന്യം നശിക്കതിരിക്കൻ അനുഷ്ഠികെണ്ട കർമ്മങ്ങൾ*_

*ക്ഷേത്ര ചൈതന്യ വർധനയ്ക്ക് തന്ത്രസമുച്ചയത്തിൽ പറയുന്ന അഞ്ചു പ്രധാന കാര്യങ്ങളിൽ പരമ പ്രധാനമായിട്ടുള്ളതിൽ ആചാര്യന്റെ (തന്ത്രിയുടെയും മേൽശാന്തിയുടെയും) തപശ്ശക്തി കഴിഞ്ഞാൽ രണ്ടാമത്തേതായി പറയുന്നത് വേദോപാസനയാണ്. നിയമം, ഉത്സവം, അന്നദാനം എന്നിവയാണ് മറ്റു മൂന്നുകാര്യങ്ങൾ. ഇവയാണ് ക്ഷേത്രപുരോഗതിക്ക് കാരണമായിട്ടുള്ളത്. ഈ അഞ്ചുകാര്യങ്ങളും വളരെ ഭംഗിയായി നടക്കുന്നതിനാലാണ് ഗുരുവായൂരും ശബരിമലയിലും ക്ഷേത്രങ്ങൾക്ക് അഭിവൃദ്ധിയുണ്ടാകുന്നത്.*

*ഋഗ്വേദം, യജുർവേദം, സാമവേദം എന്നീ മൂന്നുവേദങ്ങൾകൊണ്ട് മുറജപം, മുറഹോമം, മുറ അഭിഷേകം, വേദപുഷ്പാജ്ഞലി, വാരമിരിക്കൽ മുതലായ വേദോപാസനകൾകൊണ്ട് ദേവപ്രീതിയും ക്ഷേത്രത്തിന് ഐശ്വര്യവും തദ്വാര ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് ശാന്തിയും സമാധാനവും ഐശ്വര്യവും ഉണ്ടാകും. അതുപോലെ തന്നെയാണ് യാഗം ചെയ്ത് യാഗാഗ്നി കെടാതെ സൂക്ഷിക്കുന്ന കർമ്മികൾക്കുള്ള വെച്ചു നമസ്‌കാരവും, അതുപോലെ തന്നെ ക്ഷേത്രചൈതന്യ വർധനവിന് അത്യാവശ്യമായിട്ടുള്ളതാണ് ഭക്തജനങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയും.*

*വേദസംഹിതമുഴുവൻ ഒരു മുറ ദേവസാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ജപിച്ച് ആ നെയ്യ് നിവേദ്യത്തിൽ ഉപസ്ഥരിച്ച ദേവന് നിവേദ്യവും നടത്തുന്നതാണ് മുറജപം. വേദം സംഹിത, പദം, ക്രമം എന്നതുകളിൽ ക്രമ പാഠമായി വേദത്തിലെ പത്തുഋക്ക് മുഖമണ്ഡപത്തിൽ ഇരുന്ന് ഉറക്കെ സ്വരിച്ചുച്ചൊല്ലി ദേവനെ കേൾപ്പിക്കുന്നതാണ് വാരമിരിക്കൽ.*

*പണ്ട് അമ്പലപ്പുഴ രാജാവ് അമ്പലപ്പുഴ ക്ഷേത്രത്തിലും അമ്പലപ്പുഴ രാജ്യം തിരുവിതാംകൂറിലായ ശേഷം മുറജപം ശുചീന്ദ്രത്തും തുടർന്ന് മാർത്താണ്ഡവർമ്മ മഹാരാജാവിന്റെ കാലം മുതൽ ആറാറുകൊല്ലം കൂടുമ്പോൾ ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലും നടത്തിയിരുന്ന മുറജപം പ്രസിദ്ധമായിരുന്നുവല്ലൊ. മുറഹോമമാണ് പരമപ്രധാനമായ വേദോപാസന. ഒരു ആചാര്യൻ ഹോമാചാരത്തിൽ അനുജപക്കാരൻ തുടർന്നിരുന്നു വേദം ജപിക്കുകയും ഹോമക്കാരൻ ഋഷിച്ഛന്ദോദേവതകൾ സഹിതം ചൊല്ലി ഋചം പ്രതി (ഓരോഋക്കം) ഹോമിക്കുകയും (ഉദ്ദേശത്യാഗസഹിതം) ഒരാൾ പിഴയ്ക്കാതെ ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് മുറഹോമം. ഗുരുവായൂരിലെ മമ്മിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ എല്ലാക്കൊല്ലവും മുറഹോമം നടത്തി തുടങ്ങിയതുമുതൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഐശ്വര്യം വർധിച്ചിട്ടുണ്ട്.*

*പണ്ട്-ചോറ്റാനിക്കര ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗ്രാമക്കാർ ധനു ഒന്ന് മുതൽ ഈശ്വരസേവ ആയി മുറജപവും ഭഗവതിസേവയും നടത്തിയിരുന്നു. സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞ കൊച്ചി രാജാവിന്റെ കാലത്ത് ചോറ്റാനിക്കര ക്ഷേത്രം സർക്കാർ ഏറ്റെടുത്തതുമുതലാണ് ഇതെല്ലാം ഇല്ലാതായത്.*

*അതിനുശേഷം ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ടായ മാന്ദ്യം ചെമ്മങ്ങാട് നരസിംഹൻ ഭട്ടത്തിരിപ്പാട് ആയിരം മുറ പുഷ്പാഞ്ജലിയും ആയിരം മുറ അഭിഷേകവും നടത്തിയ ശേഷമാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന അഭിവൃദ്ധിയും ഐശ്വര്യവും ചോറ്റാനിക്കര ക്ഷേത്രത്തിന് ഉണ്ടായത് എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിവുള്ളതാണല്ലോ.  ക്ഷേത്രചൈതന്യം നിലനിർത്താനും അഭിവൃദ്ധിപ്പെടാനും വേദോപാസന പരമപ്രധാനമാണ്.*

*ഭക്തജന സംഘങ്ങളാൽ ഭരിക്കപ്പെടുന്ന മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നും ചൈതന്യ സംവർദ്ധകങ്ങളായ ആചാരങ്ങൾ പിൻവാങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി കാണുന്നു.*

*ക്ഷേത്രാചാരങ്ങളെ പറ്റിയും ക്ഷേത്രകലകളെപ്പറ്റിയും ഒരു വിവരവുമില്ലാത്ത പ്രമാണിമാർ ക്ഷേത്രഭരണ കമ്മറ്റിയിലും ഉത്സവകമ്മറ്റികളിലും കയറിക്കൂടി ഉത്സവാഘോഷങ്ങൾ മോടിപിടിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ ചെലവാക്കി കലാപരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിക്കുമ്പോൾ ക്ഷേത്രാചാരങ്ങളും ക്ഷേത്രകലകളും മനഃപൂർവം തിരസ്‌കരിക്കപ്പെടുന്നു. ഉത്സവബലി, ബ്രഹ്മകലശം, മുറജപംപോലുള്ള താന്ത്രിക ക്രിയകൾ അന്യമായി കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രചൈതന്യം അനുദിനം നശിക്കുകയും തദ്വാരാ ജനക്ഷേമവും ലോകനന്മയും ലക്ഷ്യമാക്കുന്ന ക്ഷേത്രസങ്കൽപ്പം തന്നെ കീഴ്‌മേൽ മറിയുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആചാരത്തിൽ അപചയം സംഭവിച്ചാൽ കലഹവും ആയുർനാശം പോലും സംഭവിക്കുമെന്നതറിയാതെയാണ് അബദ്ധ ജഡിലമായി മഹാഭൂരിപക്ഷവും മതാചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നത്.*

*പണ്ടുള്ള ഊരായ്മക്കാരും ക്ഷേത്രഭാരവാഹികളും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ദേവസ്വത്തിന്റെ ഒരു പൈസപോലും അപഹരിച്ചാൽ അടുത്ത മൂന്നു തലമുറയ്‌ക്കെങ്കിലും ദുരിതമാണ് എന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നവരാണ്. അങ്ങനെ അപഹരിക്കുന്നവരുടെ അടുത്ത തലമുറകൾ ആ ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്ന നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങൾ ഉണ്ട്. പക്ഷേ ആരും മുൻഗാമികളുടെ കർമ്മദോഷംകൊണ്ടാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയുന്നില്ലെന്നു മാത്രം.*🙏

 അന്നാത്‍ ഭവന്തി ഭൂതാനി:

അന്നമശിതം ത്രേധാവിധീയതേ തസ്യ യത്‍സ്ഥവിഷ്ഠോ ധാതു: തത്‍ പുരീഷംഭവതി, യോ മധ്യ മഹത്തത്‍മാംസം, യോ അനിഷ്ഠ: തത്‍ മന:

അന്നത്തിന്റെ സ്ഥൂലഭാഗം മലമായിത്തീരുന്നു, മധ്യഭാഗം മാംസമായിത്തീരുന്നു, ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മ അംശം മനസ്സായിത്തീരുന്നു.

ഹരി  ഓം

 പുല- വാലായ്മ

ഒരുവ്യക്തിയുടെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് അവരുടെ ബന്ധുക്കളെ ബാധിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്ന അശുദ്ധിയാണ് പുല . ശിശുജനനത്തെത്തുടർന്നും ഇപ്രകാരം അശുദ്ധി കല്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിനെ വാലായ്മ എന്നു പറയുന്നു. പരേതവ്യക്തിയുടെ അടുത്ത ബന്ധുക്കൾ അശുദ്ധി ആചരിക്കുക എന്നത് മുഖ്യമായ ഒരു ഹൈന്ദവാചാരമാണ്. 

മിക്ക സമുദായക്കാർക്കിടയിലും പുലയുടെ ആചരണം നിലവിലുണ്ട്. പുലക്കാലത്ത് ആരാധനാലയങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതും മംഗളകരമായ കർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതും പൊതുചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതും നിഷിദ്ധമായി കരുതപ്പെടുന്നു. 

മരണം സംഭവിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പുലയുടെ ആചരണവും ,കാലാവധിയും പല സമുദായക്കാർക്കും പല കണക്കിലാണ്. മുനിമാർക്ക് ഒരു ദിവസവും ,ബ്രാഹ്മണന് പത്തും ക്ഷത്രിയന് പതിനൊന്നും വൈശ്യനും ശൂദ്രനും പന്ത്രണ്ടും  മറ്റുള്ളവർക്ക് പതിനാറും ദിവസങ്ങളാണ്  പുല.ഇതിന് പ്രാദേശികമായ ആചരണ വ്യത്യാസം ഉണ്ട് . കുടുബ കാരണവരും സാമുദായിക ആചാര്യന്മാരും ഉപദേശിക്കുന്നതും സ്വീകരിച്ച് വരാറുണ്ട്.

ഗുരുനാഥനിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു ശ്ലോകം താഴെ ചേർക്കുന്നു ...

"സന്ധ്യാശുദ്ധിർമുനീനാം തു

ദ്വിജാനാം ദശ ഏവ ച

ഏകാദശ തു ഭൂപാനാം

ദ്വാദശ വൈശ്യശൂദ്രയോ:

മാസാർദ്ധം കുല ഹീനാനാം

ജന്മമൃത്യോശ്ച സർവ്വദാ. "

ഇതുപോലെ ഡോ.കെ.ബാലകൃഷ്ണ വാര്യരുടെ അനുഷ്ഠാന വിജ്ഞാനകോശത്തിൽ എല്ലാവർക്കും 10 ദിവസമാണ് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇത് സർവ്വസമ്മതമല്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.

ബ്രാഹ്മണർ, ശില്പികൾ, ഗണകർ മുതലായ സമുദായക്കാർ അച്ഛൻ താവഴിയിലും,

നായർ, ഈഴവർ മുതലായ സമുദായക്കാർ അമ്മത്താവഴിയിലുമാണ് ആശൗചം കൊള്ളുന്നത്. ഇതു കൂടാതെ നേരിട്ട് രക്ത ബന്ധത്തിൽ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടേയും താവഴിയിൽ ആശൗചം ആചരിക്കണം.

(അറിവുള്ളവർ സമുദായ പേര് കമന്റ് ചെയ്താൽ ചേർക്കാവുന്നതാണ്)

ഏഴ്തലമുറ ആശൗചം കൊള്ളണമെന്നാണ് കണക്ക്.

ആശൗചം അറിഞ്ഞ സമയം മുതൽ ആചരിച്ചാൽ മതി.

 ഈ കാലയളവിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ പുല മാറാൻ ശുദ്ധികർമങ്ങൾ നടത്തിപ്പോരുന്നു.

അതുപോലെ ഒരു സ്ത്രീ പ്രസവിച്ചാൽ അവരുടെ അടുത്ത ബന്ധുക്കൾക്ക് കല്പിക്കുന്ന അശുദ്ധിയെ വാലായ്മ എന്നും പെറ്റപുല എന്നും പറയുന്നു. 'ചത്താലും പെറ്റാലും പുല' എന്നു പൊതുവെ പറയാറുണ്ട്.

ആർത്തവ കാലവും അശുദ്ധി കാലമായി കണക്കാക്കി ആചരിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്.

ഗരുഡപുരാണത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു.

"ഋതുകാലേ തു നാരീണാം

ത്യജേദ്ദിന ചതുഷ്ടയം

താവന്നാ ലോകയേദ്വക്‌ത്രം

പാപം വപുഷി സംഭവേദ്

സ്നാത്വാ സതൈലം നാരീ തു

ചതുർത്ഥേഹനി ശുദ്ധ്യതി

സപ്താഹാദ് പിതൃദേവാനാം

ഭവേദ്യോഗ്യാ വ്രതാർച്ചനെ "

ആർത്തവ കാല സ്ത്രീ നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് തേച്ച് കുളിച്ച് ശുദ്ധമാകുന്നുവെന്നും ഏഴ് ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ പിതൃപൂജയും (ബലി കർമ്മം മുതലായവ) ദേവപൂജയും നടത്താൻ യോഗ്യയാവുന്നു എന്നും പറയുന്നു.

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ക്ഷേത്രങ്ങളും ആരാധനയും ഉള്ള കാലത്തോളം ഈ ആചരണങ്ങളും പാലിച്ച് പോകേണ്ടതുണ്ട്. സാമാന്യ ജനങ്ങളുടെ അറിവിലേക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.

മേൽ സൂചിപ്പിച്ചതിൽ വല്ല മാറ്റലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അറിവുള്ളവർ പറഞ്ഞാൽ മാറ്റി ചിന്തിക്കാവുന്നതാണ്.

ആചരണങ്ങൾക്ക് ഒരു ഏകീകരണം ഉണ്ടാകുന്നത് നല്ലതെന്ന് തോന്നലാണ് ഇത് എഴുതാൻ കാരണം.

ഡോ.എം.പി ഗിരീഷ് നമ്പ്യാർ

 ജീവന് മൂന്ന് ശരീരമുണ്ടെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു

1 - ജാഗ്രദാവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്ന  സ്ഥൂലശരീരം

2 - സ്വപ്നാവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്ന  ലിംഗശരീരമാണ്  പുനർജന്മത്തിനു കാരണം. അതു പോലെ ലിംഗശരീരനാശമാണ്  മോക്ഷത്തിന്നു കാരണം

3 - സുഷുപ്തി അനുഭവിക്കുന്ന ശരീരം കാരണശരീരം.

ലിംഗശരീരത്തിന്റെ ഘടകങ്ങൾ ജീവനും,  മനസ്സും (കർമ്മഫലവാസനകൾ) അടങ്ങിയ സൂക്ഷ്മജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങളുമാണ്.   മരണസമയത്ത് ലിംഗശരീരം സ്ഥൂലദേഹം  വിടുന്നു. ആ ശരീരത്തിലെ വാസനകൾക്കനുസരിച്ച്, പരലോകത്ത് നല്ലതും ചീത്തയുമായ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ ഒരു സ്ഥുലശരീരം വേണമെന്ന നിലവരുന്നു. അപ്പോൾ പഞ്ചീകരണ പ്രക്രിയയിലൂടെ അനുയോജ്യമായ  കുലത്തിൽ, അനുയോജ്യമായ മാതാപിതാക്കളിലൂടെ സ്ഥൂലശരീരം സ്വീകരിക്കുന്നു. അത്  മനുഷ്യകുലത്തിലാകാം, അല്ലെങ്കിൽ ജന്തുവർഗ്ഗത്തിലോ സ്ഥാവരവർഗ്ഗത്തിലോ ആകാം....      

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും ചിന്തിക്കുന്നതുമെല്ലാം കർമ്മമാണ്. ഏതു കർമ്മത്തിനും അതിന്റെ ഫലമുണ്ടുതാനും.  അപ്പോൾ കർമ്മത്യാഗമോ കർമ്മഫലത്യാഗമോ ആർക്കും സാധിക്കുകയില്ല. ഈ കുരുക്കിൽ നിന്നും ജീവന് എങ്ങനെ മുക്തനാക്കാം എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ,  കർമ്മം നിഷ്കാമമായി ചെയ്യുക എന്നുള്ളതേ ഉള്ളൂ ഒരു പോംവഴി.  എന്നാൽ ഈ നിഷ്കാമകർമ്മം  സാധാകരണക്കാർക്ക് എളുപ്പമല്ല.  അതുകൊണ്ടാണ്  കർമ്മം ഈശ്വരാർപ്പണമായി ഈശ്വര പൂജയായി ചെയ്യൂ.  ഈ മനോഭാവം കർമ്മത്തിലുണ്ടായാൽ കർമ്മിയെ ബാധിക്കാവുന്ന ആഗ്രഹം ഭയം, ഭേദബുദ്ധി എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാകാം.... 

ഭയമാണ് ജീവനെ പാപകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്.  എന്തെല്ലാം ഭയമാണ് ഒരു ജീവനെ വേട്ടയാടുന്നത്. ശത്രു, മിത്രം, ലാഭം, നഷ്ടം, രോഗം, പരാജയം, നരകം, എന്റെത് നിന്റേത് തുടങ്ങിയ ഭേദചിന്തകൾ  (ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ) ആണ് ഭയത്തിനടിസ്ഥാനം. ഈ ഭയവും ഭേദചിന്തകളും ഒടുങ്ങിയാലേ  ലിംഗശരീരം നശിച്ച് പുനർജ്ജന്മം ഇല്ലാതാകൂ.  ഉപനിഷത്തുകളെല്ലാം  ആത്മാവിന്റെ ഏകത്വത്തിനാണ്  ഊന്നൽ  നൽകുന്നത്. ഈ  തത്ത്വം ഉൾക്കൊണ്ടാൽ  ഭയവും ഭേദബുദ്ധിയും അകലും. നിർവ്യാജ ഭക്തികൊണ്ട് ഈശ്വരനെ അനുഭവിക്കാൻ സാധിക്കും. ഭഗവാനോടുള്ള  നിസ്തുല  പ്രേമമാണ്  ഭക്തിസ്വരൂപം.  സ്വസ്വരൂപാനുസന്ധാനമാണ് ഭക്തി. അതിന് "സർവ്വംഖല്വിദം ബ്രഹ്മഃ" എന്ന ഉപനിഷദ് ഭാവം ശീലമാക്കണം അല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടി വരും...  ആത്മവിസ്മൃതിയാണ് അജ്ഞാത്തിന് കാരണം. ജ്ഞാനംകൊണ്ടതുനശിക്കും.  ഇവിടെ ഒരേ ഒരു വസ്തുവേയുള്ളൂ എന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നതാണ് ജ്ഞാനം. "ബ്രഹ്മസത്യം" അതോടെ  കർത്തൃത്വവും ഭോക്തൃത്ത്വവും  ഇല്ലാതായിതീരും അവയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ  ജീവന്റെ നിലനില്പ് എവിടെ? ആ സ്ഥിതിമോക്ഷവും.

 *സൂര്യവംശ ചരിത്രം*

🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞🌞

സൂര്യനിൽനിന്നുമാണ് സൂര്യവംശം ഉണ്ടായത്. സൂര്യൻ ആ വംശത്തിൽ അഞ്ചാമനത്രെ ശ്രീആദിനാരായണൻ ഒന്നാമനും ശ്രീരാമൻ അറുപത്തിരണ്ടാമത്തെ രാജാവും

ആയിരുന്നു. ശ്രീരാമനുശേഷവും അറുപത്തിയൊന്ന് രാജാക്കന്മാർ ആ വംശത്തിൽ വാഴുകയുണ്ടായി.

(1) ശ്രീആദിനാരായണൻ

(2) ബ്രഹ്മദേവൻ

(3) മരീചി

(4) കശ്യപൻ

(5) സൂര്യൻ

(6) വൈവസ്വരമനു

(7) ഇക്ഷാകു

(8) വൃക്ഷി

(9) പുരഞ്ജയൻ എന്ന് പേരുള്ള കാകുൽസ്ഥൻ

(10) ഇന്ദ്രവാഹൻ

(11) വിശ്വരണി

(12) ചന്ദ്രൻ

(13) യവനാശ്വൻ

(14) ചാപസ്ഥൻ

(15) ബ്രുഹദശ്വൻ

(16) കുവലയാശ്വൻ

(17) ദ്രുഡാശ്വൻ

(18) ഹരിശ്വൻ

(19) നികുംഭൻ

(20) മൃഗണാശ്വൻ

(21) വീണ്ടും മൃഗണാശ്വൻ

(22) കൃതാശ്വൻ

(23) സേനജിത്ത്

(24) യവനാശ്വൻ

(25) മാന്ധാതാ

(26) പുരുകുത്സൻ

(27) ത്രസ്യദസ്യു അഥവാ അനരണ്യൻ

(28) ഹരിശ്വൻ

(29) അരുണൻ

(30) ത്രിബന്ധനൻ

(31)ത്രിശങ്കു അഥവാ സത്യവ്രതൻ

(32) ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ

(33) ലോഹിതൻ

(34) അരിദൻ

(35) ചമ്പൻ

(36) സുദയവൻ

(37) വിജയൻ

(38) ഭരുഗൻ

(39) വിരുഗൻ

(40) ബാഹുകൻ

(41) സഗരൻ

(42) അസമജ്ഞൻ

(43) അംശുമാൻ

(44) ദിലീപൻ

(45) ഭഗീരഥൻ

(46) ശ്രുതൻ

(47) നാഭൻ

(48) സിന്ധുദ്വീപൻ

(49) അയുതായുസ്സ്

(50) ഋതുപർണൻ

(51) കല്മാഷപാദൻ എന്ന സുദാസൻ

(52) അസ്മഗൻ

(53) നാരീകവചൻ എന്ന മൂലകൻ

(54)ദശരഥൻ

(55) ജഢപീഢൻ

(56) വിശ്വസഖൻ

(57) ഖട്വാംഗൻ

(58) ദീർഘബാഹു എന്ന ദിലീപൻ

(59) രഘു

(60) അജൻ

(61) ദശരഥൻ

(62) ശ്രീരാമൻ (ആദിനാരായണനാണ് ദശരഥന്റെ പുത്രൻ ശ്രീരാമനായിട്ട് അവതരിച്ചത്)

ദിലീപൻ, ഇക്ഷാകു, ഭഗീരഥൻ, ദശരഥൻ , ശ്രീരാമൻ എന്നിവരായിരുന്നു സൂര്യവംശത്തിലെ പ്രസിദ്ധരായ രാജാക്കന്മാർ. അയോദ്ധ്യയായിരുന്നു സൂര്യവംശ രാജാക്കന്മാരുടെ ആസ്ഥാനം. സുമിത്രനാണ് സൂര്യവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവ്. ബി.സി. 400-ൽ നന്ദ രാജവംശത്തിലെ മഹാപത്മ നന്ദ സുമിത്രനെ അയോദ്ധ്യയിൽ നിന്നും പുറത്താക്കിയതോടെ ഈ രാജവംശത്തിന്റെ ഭരണം അവസാനിച്ചു.

ലോകകണ്ടകനായ രാവണന്റെ ഉപദ്രവം സഹിക്കാനാവാതെ ഭൂമിദേവി ഗോരൂപംപൂണ്ട് ബ്രഹമദേവനോട് സങ്കടം ഉണർത്തിച്ചു. തന്റെ വരംമൂലം രാവണൻ മദോന്മത്തനായതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഭൂമീദേവിയേയും ദേവന്മാരേയുംകൂട്ടി ക്ഷീരസാഗരതീരത്തുപൊയി മഹാവിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിച്ചു. മഹാവിഷ്ണു സന്തുഷ്ടനായി

പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

"രാവണന് മനുഷ്യനാൽമാത്രമേ മരണം സംഭവിക്കുകയുള്ളൂ" എന്ന് ബ്രഹ്മാവ്‌ ഒരുവരം കൊടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ സൂര്യകുലത്തിൽ ഇഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ച അനരണ്യൻ എന്ന രാജാവിനെ രാവണൻ നിഗ്രഹിച്ഛസമയം ആ രാജാവ്, "നീ എന്നെ നിഗ്രഹിക്കുന്നതുനിമിത്തം എന്റെ വംശത്തിലുണ്ടാകുന്ന

ഒരുരാജസിംഹം നിന്നെ കുലത്തോടുകൂടി നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്" എന്ന് ശപിക്കുകയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് ഞാൻ രഘുവംശത്തിൽ ദശരഥന്റെ പുത്രനായി അവതരിക്കുന്നതാണ്. നാരദപർവ്വതന്മാരുടെ ശാപമനുസരിച്ച് ഞാൻ രാജ്യംവിട്ട് കാട്ടിൽ പോകേണ്ടാതായും വരും. മുനിമാരുടെ ശാപം അനുസരിച്ച് മഹാലക്ഷ്മി, രാവണന്റെ ഭാര്യയായ മണ്ഡോദരിയുടെ സന്താനമായി ജനിക്കുന്നതും, ആ കന്യക ജനകന്റെ സന്താനമായി വളരുന്നതും, ആ ജാനകിയെ ഞാൻ പാണിഗ്രഹണം ചെയ്യുന്നതും, രാവണൻ ആ പുത്രിയെ കാംക്ഷിക്കുന്നതും, അതുനിമിത്തം രാവണന് ആപത്തുണ്ടാകുന്നതും ആകുന്നു. രാവണനോടുകൂടി ഉണ്ടാകുന്ന യുദ്ധത്തിൽ എന്നെ സഹായിക്കുവാനായി ദേവന്മാർ ഭൂമിയിൽ വാനരന്മാരായി പിറന്നുകൊള്ളട്ടെ. ദശരഥൻ എന്നെ യുവരാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്‌വാൻ പുറപ്പെടുന്നതിനെ മുടക്കുവാനായി ദുന്ദുഭി എന്ന അപ്സരസ്ത്രീ മന്ഥരയായും പിറന്നുകൊള്ളട്ടെ.

 മുഹൂർത്തങ്ങളിൽ അഭിജിത് .

പ്രത്യേകം കർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുവാൻ പ്രത്യേകം സമയം നിർദ്ദേശിച്ചതിനെ നാം മുഹൂർത്തം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. മുഹൂർത്തങ്ങൾ  മുഹൂർത്ത പദവീകാരൻ പ്രത്യേകം തരംതിരിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതായത് ഷോഡശ സംസ്കാരാദി മുഹൂർത്തങ്ങൾ, ഗൃഹാരംഭ - ഗൃഹപ്രവേശനാദി മുഹൂർത്തങ്ങൾ കൃഷി ഔഷധസേവ ഇവയ്ക്കുള്ള മുഹൂർത്തങ്ങൾ .....

 എന്നാൽ ഇതിലൊക്കെ സൂചിപ്പിച്ച ശുഭ കാലം പഞ്ചാംഗം നോക്കിയാൽ  വളരെ അല്പമായിരിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന് വിവാഹ മുഹൂർത്തം തന്നെ.ഇഷ്ടാ കൃഷ്ണാഷ്ടമീ.... എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകത്തിൽ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇതെല്ലാം കണക്കാക്കിയാൽ ഒരു വർഷം  അഞ്ചോ പത്തൊ മുഹൂർത്തങ്ങൾ മാത്രമേ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ.

അപ്പോൾ നമ്മൾ  നല്ല സമയം നോക്കി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ഇതിനായി നാം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന പ്രധാനകാലം ഇപ്പോൾ അഭിജിത്ത് മുഹൂർത്ത കാലമാണ്.

എന്താണ് അഭിജിത്ത് മുഹൂർത്ത കാലം എന്ന് പരിശോധിക്കാം.

 60 നാഴിക ദൈർഘ്യമുള്ള ഒരു ദിവസം 30 മുഹൂർത്തങ്ങൾ നിത്യേന ഉദിക്കുന്നു . പകൽ 15 ഉം രാത്രി 15 ഉം.

അപ്പോൾ ഒരു മുഹൂർത്തത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം രണ്ടു നാഴിക അതായത് 48 മിനുട്ട് . "മുഹൂർത്തോനാഡികാദ്വയമിത്യമര: "

 ദിനരാത്രങ്ങളുടെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലിന് അനുസരിച്ച് മുഹൂർത്ത കാലത്തിനും ഏറ്റക്കുറച്ചിൽ വന്നുചേരും.

15 പകൽ മുഹൂർത്തങ്ങൾ :-

 ആർദ്രോരഗ മിത്രമഘാ വസുജല വിശ്വാഭിജിദ്വിരിഞ്ചേന്ദ്രാ : ഐന്ദ്രാഗ്‌നി മൂലവരുണാര്യമ ഭഗതാര ദിവാ മുഹൂർത്താസ്യു :

( പ്രശ്ന കൗതുകം 1/11)

1.ആർദ്ര = തിരുവാതിര

 2.ഉരഗ = ആയില്യം

 3.മിത്ര = അനിഴം.

4.മഘാ = മകം

 5.വസു = അവിട്ടം

 6.ജലം = പൂരാടം

 7.വിശ്വ =ഉത്രാടം

 8.അഭിജിത്ത് =അഭിജിത്ത്

 9.വിരിഞ്ച : = രോഹിണി

 10.ഇന്ദ്രൻ = തൃക്കേട്ടക

11.ഐന്ദ്രാഗ്നി =വിശാഖം

 12.മൂലം =മൂലം 

13.വരുണൻ =ചതയം 

14.യമ: =ഭരണി

15.ഭഗൻ = ഉത്രം.

രാത്രി 15 മുഹൂർത്തങ്ങൾ :-

 ക്രമശോ നിശാ മുഹൂർത്താ

 രുദ്രോ ഭദ്രാദയോഷ്ടതാരാശ്ച അദിതി ഗുരു വിഷ്ണുഹസ്ത - ബ്രഹ്മസമീരാ ശ്ച കീർത്തിതാ മുനിഭി:

1.രുദ്ര: =തിരുവാതിര 

2.ഭദ്രാ = പൂരുട്ടാതി

3. ഉത്രട്ടാതി 

4.രേവതി

5. അശ്വതി

6. ഭരണി 

7.കാർത്തിക

8. രോഹിണി

9. മകീര്യം

10. അദിതി = പുണർതം

11. ഗുരു = പൂയ്യം

 12. വിഷ്ണു = തിരുവോണം

13. ഹസ്ത = അത്തം

14. ബ്രഹ്മ =രോഹിണി

 15.സമീര : =ചോതി.

പകൽ മുഹൂർത്തങ്ങളിൽ എട്ടാമത്തെ മുഹൂർത്തമായ അഭിജിത്ത് മുഹൂർത്ത കാലമാണ് നാം ഇന്ന് ശുഭമുഹൂർത്തമായി കണക്കാക്കി വരുന്നത് .പൊതുവേ മുഹൂർത്തങ്ങളിൽ അന്നഭ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പേരിലുള്ളവ ശുഭവും മറ്റുള്ളവ അശുഭവുമാണ്.

 അതായത് പകൽ മുഹൂർത്തങ്ങളിൽ അനിഴം, അവിട്ടം, ഉത്രാടം, അഭിജിത്ത് ,രോഹിണി, ചതയം, ഉത്രം ഇങ്ങനെ ഏഴ് മുഹൂർത്തങ്ങൾ ശുഭവും ശേഷം എട്ട് മുഹൂർത്തങ്ങൾ അശുഭവും ആകുന്നു.

 എന്നാൽ ഇതിൽ 14 നാഴികക്ക് ശേഷം വരുന്നഎട്ടാമത്തെ മുഹൂർത്തമായ അഭിജിത്തിന് പ്രത്യേകം ശുഭത്വം കൊടുക്കുന്നു. ( പകൽ 30 നാഴിക ഉള്ള ദിവസം )

ശബ്ദ കൽപ്പദ്രുമത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു.

അഭി ജി ക്വിപ് .

ദിവസസ്യാഷ്ടമ മുഹൂർത്തം .

നല്ലകാലം എന്നർത്ഥം.

അപരാഹ്നെ തു സംപ്രാപ്തെ അഭിജിത് രോഹിനോദയെ

യദത്ര ദീയതെ ജന്തോര്‍

 തദക്ഷയമുദാഹൃതം . (മത്സ്യപുരാണം )

തത്തു താരകാത്രയാത്മക ശൃംഗാടകാകൃതി.

ഉത്രാടത്തിന്റെ നാലാം പാദവും (15 നാഴിക ) തിരുവോണത്തിന്റെ ആദ്യ നാല് നാഴികയും ആകെ 19 നാഴികാകാലം അഭിജിത് .

അഭിജിത് നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ചാൽ ഫലം ഇപ്രകാരം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

അതി സുലളിതകാന്തി

സമ്മത:സജ്ജനാനാം

നനു ഭവതി വിനീത ശ്ചാരുകീർത്തി സുവേഷ :

ദ്വിജവര സുര ഭക്‌തോ വ്യക്തവാങ്ങ് മാനവ :

സ്യാദഭിജിതി യദി സൂതിർ ഭൂപതി സ്വസ്വവംശെ. (കോഷ്ഠീ പ്രദീപ:)

 അഭിജിത്ത് മുഹൂർത്തത്തിന്റെ പ്രഭാവം കൊണ്ട് ഈ സമയം ശുഭകർമ്മങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും വിശേഷമാണെന്ന് പറയുന്നു.

അഭിജിത്  നാമ മധ്യാഹ്നോ മുഹൂർത്തോ വൈഷ്ണവ : സ്മൃത : ചക്രമാദായ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുർ ദോഷാൻവ്യപോഹതി .

അഭിജിത് മുഹൂർത്തയോഗെ 

ഗതവതി മദ്ധ്യം ദിനാധിപതൗ 

ചക്രേണ ചക്രപാണി :

സമസ്ത ദോഷാൻ  നിഷൂദയതി .

വിഷ്ടി വ്യതീപാത മുഖാശ്ച ദോഷാ :

 സർവ്വേ ഗ്രഹോത്പാതസമുദ്ഭവാശ്ച

മദ്ധ്യം ദിനം യാതി സഹസ്ര രശ്മൗ നശ്യന്തിദോഷാസ്ത്വഭിജിത്പ്രഭാവാത് .

പൈശാചീ പശ്ചിമാ സന്ധ്യാ പ്രാതസന്ധ്യാ രൗദ്രികോച്യതെ

രാക്ഷസീ ചാർദ്ധ രാത്രി : സ്യാദ് 

ബ്രാഹ്‌മീ മദ്ധ്യാഹ്‌നമുച്യതെ.

ഈ പ്രമാണങ്ങളിൽ നിന്നൊക്കെ അഭിജിത് മുഹൂർത്തം വളരെ ശുഭം നൽകുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

എന്നാൽ ഈ മധ്യാഹ്ന സമയം മധ്യാഹ്ന സന്ധ്യ എന്ന ദോഷമുള്ളതാണ്  എന്ന് നിത്യ ദോഷപ്രകരണത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. "സായാഹ്ന സന്ധ്യാദയ " എന്ന് .

മധ്യാഹ്ന സന്ധ്യാകാലം 10 വിനാഴിക ഒഴിവാക്കണം (4 മിനുട്ട്).

മുഹൂർത്ത രത്നം ആചാര സംഗ്രഹം മുതലായവയിൽ മധ്യാഹ്നകാലം വർജിക്കാനാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

മധ്യാഹ്നേ ചാർദ്ധരാത്രേ ച സന്ധ്യയോരുഭയോരപി

ന കുര്യാദ് ശുഭ കർമാണി

 സിദ്ധിം നാപ്‌നോതി വൈ തത: എന്നും

ലാടവൈധൃത  സൂര്യേന്ദു ഗ്രഹസന്ധ്യാ ചതുഷ്ടയം വർജ്യം. (മുഹൂർത്ത രത്നം )

സന്ധ്യാ ചതുഷ്ടയം ഭൂകമ്പം മേഘസ്യ ഗർജ്ജനം വർജ്ജയേത്. (ആചാര സംഗ്രഹം)

മധ്യാഹ്‌നെ ചാർദ്ധരാത്രേ ച

വർജ്യാ ദശ വിനാഡികാ :

ഈ പ്രമാണപ്രകാരം ആദ്യം സൂചിപ്പിച്ച 14 നാഴികയ്ക്ക് ശേഷം 16 നാഴിക വരെ ഉള്ള അഭിജിത് മുഹൂർത്തത്തിന്റെ  14 നാഴിക 55 വിനാഴിക വരെയും പിന്നീട് 15 നാഴിക 5 വിനാഴികക്കു ശേഷം 16 നാഴിക വരെയും അഭിജിത്ത് മുഹൂർത്ത കാലം എന്ന് കണക്കാക്കണം.

പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് അഭിജിത്ത് പോലുള്ള മുഹൂർത്തം ആപൽ ഘട്ടത്തിൽ മാത്രമാണ് സ്വീകരിക്കേണ്ടത് .

അതുപോലെ കാലഹോര ഗോധൂളി  എന്നിവയും മറ്റും ആപൽ ഘട്ടങ്ങളിൽ സ്വീകരിച്ചുവരുന്നു.

 മറ്റ് ഘട്ടങ്ങളിൽ സാമാന്യേന പഞ്ചാംഗ ശുദ്ധി , ലഗ്ന ശുദ്ധി,മാസാദി കാല ശുദ്ധി ,കർത്തൃ ദോഷം എന്നിവ യഥോചിതം കണക്കാക്കിയും വേണം മുഹൂർത്തം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ .

ഡോ. എം പി . ഗിരീഷ് നമ്പ്യാർ

 ' ദൈവമേ

ഇതെന്തൊരത്ഭുതം'

* കല്പണികൾക്ക്  നേതൃത്വം നൽകിയത് പത്മനാഭൻ മൂത്താചാരി

* കരിങ്കൽ ശില്പങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠ പാരമ്പര്യം - സ്റ്റെല്ല ക്രംറീഷ് 

--------------------------------------------------------------------

പത്തിരുപത് വര്‍ഷം മുമ്പ് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ വെസ്റ്റ് വ്യൂ ഹൈസ്‌കൂള്‍ അധ്യാപകനായ സുഹൃത്ത് ഇവാന്‍ കൂപ്പറിനൊപ്പമാണ് ആദ്യമായി പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം കാണാനെത്തുന്നത് .  ഇന്ത്യയിലെ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ വാസ്തു ശില്‍പ്പശൈലിയെ കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് കൂപ്പര്‍ തിരുവനന്തപുരത്തെത്തുന്നത്. ക്ഷേത്രം കണ്ട മാത്രയില്‍ തന്നെ അദ്ദേഹം ആശ്ചര്യത്തോടെ ' ദൈവമേ ഇതെന്തൊരത്ഭുതം' എന്ന് പറയുകയുണ്ടായി. സത്യത്തില്‍ അപരിചിതരെ പോലും തന്നിലേക്കാകര്‍ഷിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട് ഈ മഹാ ദേവാലയത്തിന്.

ക്ഷേത്രം എന്ന് നിര്‍മ്മിച്ചുവെന്നോ കാലപ്പഴക്കം എത്രത്തോളമെന്നോ നിര്‍ണ്ണയിക്കാവുന്ന തെളിവുകള്‍ ഒന്നും തന്നെ  ഇതുവരെ ലഭ്യമായില്ലെങ്കിലും ഇതിന്റെ പുനര്‍നിര്‍മ്മാണ പ്രവര്‍ത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ മതിലകം രേഖകളില്‍ ധാരാളമുണ്ട്. 

വെന്തെരിഞ്ഞ ക്ഷേത്രമാണ് 24 വയസ് മാത്രം പ്രായമുള്ള അനിഴം തിരുനാള്‍ മാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ്മ അധികാരമേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റില്‍ പറഞ്ഞുവല്ലോ? വെറും പുനര്‍നിര്‍മ്മാണം നടത്തുകയായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹം, പുതിയൊരു പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം തന്നെ നിര്‍മ്മിക്കുകയായിരുന്നു. ഇതിനായി തൈക്കാട് കേശവന്‍ വിഷ്ണുത്രാതന്‍ നമ്പൂതിരി എന്ന ഒരാളുടെ ഉപദേശവും നിര്‍ദേശവും മാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ്മ സ്വീകരിച്ചതായി മതിലകം രേഖകളില്‍ കാണാം. ഇക്കാര്യം അശ്വതി തിരുനാള്‍ ഗൗരി ലക്ഷ്മി ഭായ് തന്റെ 'Pathmanabhaswami Temple'  എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ഇപ്രകാരം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

On the 27th of the Malayalam month of Kumbom 905 M.E , in March 1730 A.D, the work commenced under the supervision  and guidence of Kesavan Vishnu Thrathan Namboothiri of Thycaud illom in thiruvananthpuram. He was assisted by his son and his Pupil Sankaran and Raman'

ഈ അുത്തിടെ ഡോ.എം.ജെ ശശിഭൂഷണും ആര്‍.പി രാജയും ചേര്‍ന്നെഴുതി ഡിസി ബുക്‌സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ' ചരിത്രം കുറിച്ച പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം' എന്ന പുസ്തകത്തിലും ഇക്കാര്യം വിശദമാക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ....

'ഇന്നു കാണുന്ന പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വാസ്തുശില്‍പ്പി കേശവന്‍ വിഷ്ണുത്രാതന്‍ നമ്പൂതിരിയാണ്. ചേര്‍ത്തലയിലെ തൈക്കാട്ട് മനയിലാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂല കൂടുംബം. ക്ഷേത്രനിര്‍മ്മാണ കാലത്ത് വിഷ്ണുത്രാതന്‍ തിരുവനന്തപുരത്തെ തൈക്കാട്ടാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. മകന്‍ ശങ്കരനും ശിഷ്യന്‍ രാമനും അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചിരുന്നു.' 

ക്ഷേത്രത്തിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി പണിത കോട്ടയുടെ കൈക്കണക്കുകള്‍ തയാറാക്കിയതും വിഷ്ണുത്രാതനാണെന്ന് രേഖകളുണ്ട്. 

നാല്‍പ്പതടിയോളം ആഴത്തില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച കരിങ്കല്‍ അധിഷ്ഠാനത്തിന്റെ മുകളിലാണ് ക്ഷേത്രഗോപുരം പണിതുയര്‍ത്തിയിട്ടുള്ളത്.

ഇതിന്റെ അടിത്തറ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ ഇട്ടിരുന്നെങ്കിലും മാർത്താണ്ഡ വർമ്മയുടെ കാലത്താണ് അഞ്ചു നിലകൾ പണിയുന്നത്. അവശേഷിച്ച രണ്ടു നില കാർത്തിക തിരുനാളും പൂർത്തിയാക്കി.

കോട്ടാര്‍ സ്വദേശിയായ പത്മനാഭന്‍ ആചാരിയാണ് ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഇന്നു കാണുന്ന കല്‍പ്പണികള്‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കിയതെന്ന് മതിലകത്തു കഥ എന്ന തെക്കന്‍ പാട്ടിനെ ഉദ്ദരിച്ചുകൊണ്ട് 'ചരിത്രം കുറിച്ച പത്മനാഭ സ്വാമി ക്ഷേത്രം' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ശീവേലിപ്പുര നിർമാണത്തിന്റെ മേൽനോട്ടവും പത്മനാഭൻ  മൂത്താശാരിക്കയിരുന്നെന്ന്  അശ്വതിതിരുനാളിന്റെ തന്നെ മറ്റൊരു കൃതിയായ ' തുളസീഹാരം  തിരുവിതാംകൂറിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ' എന്ന പുസ്തകംത്തിൽ പറയുന്നു.

ജീവൻ തുളുമ്പുന്ന ശിൽപ്പങ്ങളാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കരവിരുതിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്.

ശില്‍പ്പവേലയില്‍ ഇദ്ദേഹത്തിനുള്ള കഴിവില്‍ മാര്‍ത്താണ്ഡവര്‍മ്മ അതീവ സന്തോഷവാനായെന്നും  എന്ത് സമ്മാനമാണ് വേണ്ടതെന്നും ചോദിക്കുകയുണ്ടായി.

തനിക്ക് ദേവനെയും ദേവനെ തോഴാന്‍ വരുന്ന തമ്പുരാനെയും ഒരേസമയം വണങ്ങാനുള്ള സൗകര്യം ചെയ്തു തരണമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപേക്ഷ.

 പൊരുള്‍ മനസ്സിലാക്കിയ രാജാവ് നാടകശാലയിലേക്കുള്ള ചെറിയ ഇടവഴിയിലെ സ്തൂപത്തിൽ  പ്രതിമകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ അനുവാദം നല്‍കി. അങ്ങിനെയാണ് ക്ഷേത്ര ശില്‍പ്പിയുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സഹായികളുടെയും പ്രതിമകള്‍ ഇവിടെ നിര്‍മ്മിച്ചത്. 

ഇടത് കണ്ണുകൊണ്ട് ദേവനെയും വലത് കണ്ണുകൊണ്ട് രാജാവിനെയും കാണാന്‍ കഴിയുന്ന വിധത്തിലാണ് മുഖ്യശില്‍പ്പിയുടെ പ്രതിമ.

മുടിക്കല്ല്, ആനക്കല്ല്, ആട്ടുകല്ല്, ചിപ്പുകല്ല് എന്നിങ്ങനെ വിവിധ കല്ലുകള്‍കൊണ്ടാണ് ക്ഷേത്രം പണിതിരിക്കുന്നതത്രെ. ഇപ്പോള്‍ കേശവദാസപുരമെന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു ക്ഷേത്രനിര്‍മ്മാണം നടത്തിയ തച്ചന്‍മാര്‍ പാര്‍ത്തിരുന്നുത്. കറ്റച്ചക്കോണമെന്നാണ് ഈ സ്ഥലം മുമ്പ് അറിഞ്ഞിരുന്നതെന്നും തെക്കന്‍ പാട്ടില്‍ പറയുന്നു. 1728നും 1815നും ഇടയിലുള്ള 87 വര്‍ഷങ്ങള്‍കൊണ്ടാണ് ക്ഷേത്ര പുനര്‍നിര്‍മ്മാണം പൂര്‍ത്തിയായതെന്ന് കരുതുന്നു.

മതിലകം രേഖകളില്‍ അയ്യനടിയാന്‍ ആചാരിയുടെ മകന്‍ നായിനാന്‍ ആചാരിയാണ് കല്‍പ്പണികള്‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കിയതെന്ന് കാണുന്നുണ്ട്. മതിലകം രേഖകളില്‍ കാണുന്ന നായിനാന്‍ ആചാരിയും മതിലകത്തു കഥ എന്ന തെക്കന്‍ പാട്ടില്‍ കാണുന്ന പത്മനാഭന്‍ ആചാരിയും ഒരാള്‍ തന്നെയാണെന്നാണ് ചരിത്രകാരന്‍മാരുടെ നിഗമനം. പത്മനാഭന്‍ ആചാരി എന്നത് സ്ഥാനപ്പേരാകാമെന്നും ഇവര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്മുറക്കാർ ഇന്നും തിരുവനന്തപുരത്തുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

കരിങ്കൽ കൊത്തുപണികളുടെ  ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ പാരമ്പര്യം ഉൾകൊള്ളുന്നതാണ് പത്മനാഭ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ശിൽപ്പങ്ങളെന്ന് ലോകപ്രശസ്ത അമേരിക്കൻ കലാ വിമർശകയായ  സ്റ്റെല്ല ക്രംറീഷ്  അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഇത്തരം ശിൽപ്പങ്ങൾ ലോകത്ത് തന്നെ അപൂർവമാണെന്നും ഇവർ പറയുന്നു.

എന്തായാലും ഏഴ് ഏക്കറിലധികം  വിസ്തൃതിയിൽ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന പത്മനാഭസ്വാമിക്ഷേത്രം കേരളീയ ദ്രാ വിഡ ശില്പകലകളുടെ  സ്വർഗം തന്നെയാണെന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല.

-----------------------

* അർകൈവ്‌സ് രേഖകൾ 

* Pathmanabhaswami Temple' Aswathi Thirunal Gouri Lakshmi Bhai.

* ചരിത്രം കുറിച്ച പത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രം'-ഡോ.എം.ജെ ശശിഭൂഷണും ആര്‍.പി രാജ.

* തുളസീഹാരം തിരുവിതാംകൂറിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ- അശ്വതി തിരുനാൾ ഗൗരി ലക്ഷ്മി ഭായ്.

ഫോട്ടോ -ഗൂഗിൾ

 ജനിച്ച ദിവസം നമുക്ക് ഭഗവാൻ തന്ന സുന്ദരവും ദിവ്യവുമായ ശരീരം നമ്മൾ കാമ ക്രോധ മദ മോഹ മാത്സര്യങ്ങളെ കൊണ്ട് വളർത്തി ഏതാണ്ട് ഒരു എഴുപത് വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് 

അനാരോഗ്യമാക്കി ഒന്നിനും കൊള്ളരുതാക്കി ചിലർ നൂറു വയസ്സ് വരെ കഴ്ടപ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്നു.

ഭജഗോവിന്ദം ഭാജഗോവിന്ദം

 ഒരു ഭക്തൻ വന്ന് ശേഷാദ്രി സ്വാമിയോട് പറഞ്ഞു എനിക്ക് ബ്രഹ്മോപദേശം ചെയ്യണം.

അവിടെ ഒരു എരുമ ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്വാമി ചോദിച്ചു ഇത്  എന്താണ്. ഭക്തൻ പറഞ്ഞു എരുമ.  മൂന്ന് തവണ ആവർത്തിച്ച് ചോദിച്ചു. മൂന്ന് തവണയും എരുമ എന്നു പറഞ്ഞു. സ്വാമി പറഞ്ഞു ഇത് എരുമ അല്ല. ബ്രഹ്മം ആണ്. ഭക്തൻ പറഞ്ഞു ഇത് എരുമ തന്നെ ഉറപ്പാണ്. സ്വാമി പറഞ്ഞു നിൻ്റെ മനസ്സിൽ എരുമ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് എരുമ എന്ന് പറയുന്നത്. എരുമക്ക് അറിയില്ലല്ലോ എരുമ ആണെന്ന്.

 *🌹ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തി സ്തോത്രം🌹*

ആദിശങ്കരാചാര്യവിരചിതം

പ്രപഞ്ചാരംഭംമുതല്‍ ശിവന്‍ ഒരു ആല്‍വൃക്ഷത്തിന്‍റെചുവട്ടില്‍ തെക്കോട്ടുതിരിഞ്ഞിരുന്നു ശിഷ്യന്മാര്‍ക്ക് ബ്രഹ്മോപദേശം നല്കുന്നതായിട്ടാണ് സങ്കല്‍പം. ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിസങ്കല്‍പം മുഴുവനും ഒരു ചെറിയ ശ്ലോകത്തില്‍ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

വ്യക്തം വടതരോര്‍മൂലേ

വൃദ്ധാ ശ്ശിഷ്യാ: ഗുരുര്‍ യുവാ

ഗുരോസ്തു മൌനം വ്യാഖ്യാനം

ശിഷ്യാസ്തു ച്ച്ഹിന്ന സംശയാ:     

ആല്‍ച്ചുവട്ടില്‍ അതാ ഒരു ഗുരു ഇരുന്നരുളുന്നു. ശിഷ്യന്‍മാരും ഉണ്ട് മുന്‍പില്‍. വൃദ്ധന്‍മാരാണ് ശിഷ്യന്മാര്‍. ഗുരു യുവാവും. മൌനമാണ് ഗുരുവിന്‍റെ ഉപദേശക്രമം. ശിഷ്യന്മാര്‍ക്ക് സംശയമൊട്ടില്ലതാനും. ഗുരുഭാവത്തില്‍ മൂര്‍ത്തിമത്തായിരിക്കുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിയെ ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു.

ധ്യാനം

ഓം മൗനവ്യാഖ്യാപ്രകടിതപരബ്രഹ്മതത്വം യുവാനം

വര്‍ശിഷ്ഠാംതേവസദൃഷിഗണൈരാവൃതം ബ്രഹ്മനിഷ്ഠൈഃ |

ആചാര്യേംദ്രംകരകലിതചിന്മുദ്രമാനന്ദരൂപം 

സ്വാത്മാരാമമുദിതവദനം ദക്ഷിണാമൂര്‍തിമീഡേ

വടവിടപിസമീപേ ഭൂമിഭാഗേ നിഷണ്ണം

സകലമുനിജനാനാം ജ്ഞാനദാതാരമാരാത്

ത്രിഭുവനഗുരുമീശം ദക്ഷിണാമൂര്‍തിദേവം

ജനനമരണദുഃഖച്ഛേദ ദക്ഷം നമാമി

ചിത്രംവടതരോര്‍മൂലേ വൃദ്ധാഃശിഷ്യാഃഗുരുര്‍യുവാ

ഗുരോസ്തുമൗനവ്യാഖ്യാനം ശിഷ്യാസ്തുച്ഛിന്നസംശയാഃ

ഓം നമഃ പ്രണവാര്‍ഥായ ശുദ്ധജ്ഞാനൈകമൂര്‍ത്തയേ

നിര്‍മലായപ്രശാന്തായ ദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ നമഃ

ഗുരുര്‍ബ്രഹ്മാഗുരുര്‍വിഷ്ണുഃ ഗുരുര്‍ദേവോമഹേശ്വരഃ

ഗുരുസ്സാക്ഷാത്പരംബ്രഹ്മാ തസ്മൈശ്രീഗുരവേ നമഃ

നിധയേസര്‍വവിദ്യാനാം ഭിഷജേഭവരോഗിണാം  

ഗുരവേസര്‍വലോകാനാം ദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ നമഃ

ചിദോഘനായമഹേശായ വടമൂലനിവാസിനേ

സച്ചിദാനന്ദരൂപായ ദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ നമഃ

ഈശ്വരോഗുരുരാത്മേതി മൂര്‍ത്തിഭേദവിഭാഗിനേ

വ്യോമവദ് വ്യാപ്തദേഹായ ദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ നമഃ

അംഗുഷ്ഥതര്‍ജനീയോഗമുദ്രാ വ്യാജേനയോഗിനാം

ശൃത്യര്‍ഥംബ്രഹ്മജീവൈക്യം ദര്‍ശയന്യോഗതാശിവഃ

ഓം ശാന്തി: ശാന്തി: ശാന്തി: ||

വിശ്വംദര്‍പ്പണ ദൃശ്യമാന നഗരീതുല്യം നിജാന്തര്‍ഗതം

പശ്യന്നാത്മനിമായയാ ബഹിരിവോദ്ഭൂതം യഥാനിദ്രയാ

യസ്സാക്ഷാത്കുരുതേ പ്രബോധസമയേ സ്വാത്മാനമേവാദ്വയം

തസ്മൈശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (1) 

ബീജസ്യാന്തരിവാംകുരോ ജഗദിദം പ്രാന്ഗ്നിര്‍വികല്പംപുനര്‍

മായാകല്പിതദേശകാലകലനാ വൈചിത്ര്യചിത്രീകൃതം  

മായാവീവവിജൃംഭയത്യപി മഹായോഗീവ യഃ സ്വേച്ഛയാ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (2)

യസ്യൈവസ്ഫുരണം സദാത്മകമസത്കല്പാര്‍ഥഗംഭാസതേ

സാക്ഷാത്തത്വമസീതി വേദവചസാ യോ ബോധയത്യാശ്രിതാന്‍

യസ്സാക്ഷാത്കരണാദ്ഭവേന്ന പുരനാവൃത്തിര്‍ഭവാംഭോനിധൗ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (3)

നാനാച്ഛിദ്രഘടോദരസ്ഥിത മഹാദീപപ്രഭാഭാസ്വരം

ജ്ഞാനംയസ്യച ചക്ഷുരാദി കരണദ്വാരാബഹിഃ സ്പന്ദതേ

ജാനാമീതി തമേവഭാന്തമനുഭാത്യേതത്സമസ്തം ജഗത്

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (4)

ദേഹം പ്രാണമപീന്ദ്രിയാണ്യപിചലാം ബുദ്ധിംചശൂന്യം വിദുഃ

സ്ത്രീബാലാന്ധജഡോപമാസ്ത്വഹമിതി ഭ്രാംതാഭൃശം വാദിനഃ 

മായാശക്തി വിലാസകല്പിത മഹാ വ്യാമോഹസംഹാരിണേ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമ ഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (5)

രാഹുഗ്രസ്ത ദിവാകരേന്ദുസദൃശോ മായാസമാച്ഛാദനാത്

സന്മാത്രഃ കരണോപസംഹരണതോ യോ∫ഭൂത്സുഷുപ്തഃ പുമാന്‍

പ്രാഗസ്വാപ്സമിതി പ്രഭോധസമയേ യഃ പ്രത്യഭിജ്ഞായതേ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമ ഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (6)

ബാല്യാദിഷ്വപിജാഗ്രദാദിഷു തഥാ സര്‍വാസ്വവസ്ഥാസ്വപി

വ്യാവൃത്താസ്വനുവര്‍തമാനമഹമിത്യംതഃ സ്ഫുരന്തം സദാ

സ്വാത്മാനം പ്രകടീകരോതിഭജതാം യോമുദ്രയാ ഭദ്രയാ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (7)

വിശ്വംപശ്യതികാര്യകാരണതയാ സ്വസ്വാമിസംബന്ധതഃ

ശിഷ്യാചാര്യതയാ തഥൈവപിതൃപുത്രാദ്യാത്മനാ ഭേദതഃ

സ്വപ്നേജാഗ്രതിവാ യ ഏഷപുരുഷോ മായാപരിഭ്രാമിതഃ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (8)

ഭൂരംഭാംസ്യനലോ∫നിലോ‌∫oബരമഹര്‍ നാഥോഹിമാംശുഃപുമാന്‍

ഇത്യാഭാതി ചരാചരാത്മകമിദം യസ്യൈവമൂര്‍ത്യഷ്ടകം

നാന്യത്കിംചനവിദ്യതേവിമൃശതാം യസ്മാത്പരസ്മാദ്വിഭോ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (9)

സര്‍വാത്മത്വമിതിസ്ഫുടീകൃതമിദം യസ്മാദമുഷ്മിന്‍സ്തവേ

തേനാസ്യശ്രവണാത്തദര്‍ഥമനനാ ദ്ധ്യാനാച്ചസംകീര്‍തനാത്

സര്‍വാത്മത്വമഹാവിഭൂതിസഹിതം സ്യാദീശ്വരത്വംസ്വതഃ

സിദ്ധ്യേത്തത്പുനരഷ്ടധാ പരിണതംചൈശ്വര്യമവ്യാഹതം (10)

ഇതി ശ്രീമദ്‌ശങ്കരാചാര്യവിരചിതം ദക്ഷിണാമൂര്‍തിസ്തോത്രം സംപൂര്‍ണ്ണം ||

(അര്‍ത്ഥവും വ്യാഖ്യാനവും അവലംബം: പ്രൊഫസര്‍  ജി. ബാലകൃഷ്ണന്‍ നായര്‍സാറിന്‍റെ പ്രൌഡാനുഭൂതി എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ നിന്നും).

അദ്വൈത വേദാന്ത സാരം സമഗ്രമായി ഉള്‍കൊള്ളുന്ന ഒരു മനോഹര കൃതിയാണ് ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യ സ്വാമികളുടെ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തി സ്തോത്രം. കൃതിയുടെ മഹത്വം കണക്കിലെടുത്ത് ഇതിനെ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തി ഉപനിഷത്തെന്നും പറയാറുണ്ട്‌. 

വിശ്വംദര്‍പ്പണ ദൃശ്യമാന നഗരീതുല്യം നിജാന്തര്‍ഗതം

പശ്യന്നാത്മനിമായയാ ബഹിരിവോദ്ഭൂതം യഥാനിദ്രയാ

യസ്സാക്ഷാത്കുരുതേ പ്രബോധസമയേ സ്വാത്മാനമേവാദ്വയം

തസ്മൈശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമ ഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ   (1)

കണ്ണാടിയില്‍ പ്രതിഫലിച്ചു കാണുന്ന നഗരത്തിനു തുല്യമായി ബോധരൂപമായ ആത്മാവില്‍ തന്‍റെ ഉള്ളിലായി പ്രതിഫലിച്ചു കാണുന്ന വിശ്വത്തെ ഉറക്കത്തില്‍ സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ മായകൊണ്ട്  പുറത്തുണ്ടായതുപോലെ  കണ്ടിട്ട്  ഏതൊരാത്മാവാണോ ജ്ഞാനംനേടി ഉണരുന്നതോടെ രണ്ടില്ലാത്ത തന്നെത്തന്നെ സാക്ഷാത്ക്കരിച്ചനുഭവിക്കാന്‍ കരുത്തനാകുന്നത്  ശ്രീ ഗുരുരൂപം കൈക്കൊണ്ടു വിളങ്ങുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍തിക്കായിക്കൊണ്ട് എന്‍റെ നമസ്കാരം.

വിശ്വം ദര്‍പ്പണ ദൃശ്യമാന നഗരീ തുല്യം:

ഈ പ്രപഞ്ചം കണ്ണാടിയിലെ പ്രതിഫലിച്ചു കാണുന്ന നഗരം പോലെയാണ്. നഗരം ഉണ്ടന്നുതോന്നല്‍ മാത്രമേയുള്ളൂ. വാസ്തവത്തില്‍ കണ്ണാടി മാത്രമേയുള്ളൂ, നഗരം ഉള്ളതുപോലെ തോന്നുകയും. ബോധദര്‍പ്പണത്തില്‍ മായ പ്രതിഫലിച്ചു കാണിക്കുന്നതാണീ പ്രപഞ്ചം. ബോധം എന്ന സത്യം മാത്രമാണുള്ളത്, പ്രപഞ്ചം മായയുടെ ശക്തിയില്‍ വരയ്ക്കപ്പെടുന്ന ചിത്രം മാത്രം. അഖണ്ധവും അദ്വയവുമായ ബോധത്തിലാണ് പ്രപഞ്ചം, അതുകൊണ്ടാണ് ആത്മാവെന്ന ബോധത്തില്‍ നിജാന്തര്‍ഗതം എന്നു പറഞ്ഞത്. കണ്ണാടിയില്‍ പ്രതിഫലനം കാണുമ്പോള്‍ അത് ബാഹ്യമാണ് എന്നാണല്ലോ നമുക്കുതോന്നുക. അതുപോലെതന്നെ മായയുടെ ഇന്ദ്രജാല പ്രകടനം കൊണ്ട് പ്രപഞ്ചം എന്‍റെ പുറത്താണ് എന്നനുഭവപ്പെടുന്നു. ഇതു മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം, നമ്മുടെ നിദ്രയിലെ സ്വപ്നം തന്നെ നോക്കിയാല്‍ മതി. സ്വപ്നാവസ്തയില്‍ നിദ്രാശക്തിയുടെ ഒരു ഇന്ദ്രജാലപ്രകടനമാണ് സ്വപ്നപ്രപഞ്ചം. ഈ സ്വപ്നപ്രപഞ്ചം നമ്മുടെ ഉള്ളിലാണെങ്കിലും സ്വപ്നം കാണുന്നത്രയും സമയം ബാഹ്യമായി അനുഭവിക്കുന്നു. സ്വപ്നത്തില്‍ ഒരു പുലി വന്നാല്‍ നാം ഓടുകയും പേടിച്ചു അലറുകയും ചിലപ്പോള്‍ മൂത്രമൊഴിക്കുകയും കിടക്ക നനയുകയുംവരെ ചെയ്യും. അത്രത്തോളം വാസ്തവമായി നാം സ്വപ്നത്തെ അനുഭവിക്കാറുണ്ട്. എങ്കിലും ഉണര്‍ന്നു കഴിയുമ്പോള്‍ എല്ലാം ഇല്ലാത്തതെന്ന് നാമറിയുന്നു. അതുപോലെതന്നെ ജാഗ്രതവസ്തയില്‍ മയാശക്തിയുടെ ഇന്ദ്രജാലപ്രകടനമാണ് ജാഗ്രത് പ്രപഞ്ചം. ബോധത്തില്‍ തീര്‍ക്കുന്ന ഈ ജാഗ്രത് പ്രപഞ്ചവും സ്വപ്നാവസ്തയിലെ സ്വപ്നപ്രപഞ്ചവും ഒരുപോലെ അസത്യമാണ്. സ്വപ്നത്തില്‍ നിന്നുണരുമ്പോള്‍ സ്വപ്നപ്രപഞ്ചവും സ്വപ്നപുലിയും അതിലെ അനുഭവങ്ങളും ഇല്ലാതാകുന്നതുപോലെ നാം ഇപ്പോള്‍ സത്യമെന്നുകരുതുന്ന ജാഗ്രതവസ്തയിലെ പ്രപഞ്ചവും അദ്വയമായ പരമാത്മബോധത്തിലേക്ക്‌ ഉണരുമ്പോള്‍ ഇല്ലാതാകും. സ്വപ്നാവസ്ഥയില്‍ തുടരുന്നിടത്തോളം നമുക്ക് സ്വപ്നലോകം സത്യമായിതോന്നുന്നതുപോലെ ഈ ജാഗ്രതവസ്തയില്‍ തുടരുന്നിടത്തോളം നമുക്ക് ജാഗ്രത് ലോകം സത്യമായിമാത്രമേ തോന്നൂ. ജാഗ്രത്തില്‍നിന്നും നിന്നും ആത്മബോധതിലേക്ക് ഉണരുമ്പോള്‍ മാത്രമേ ഇതിന്‍റെ നശ്വരത ബോധ്യപ്പെടുകയുള്ളൂ. 

എങ്ങനെയാണ് ഉണരുക? ഗുരു-ശാസ്ത്ര-ഉപദേശം കൊണ്ട്, പ്രപഞ്ചത്തിനു പരമകാരണമായ ബോധത്തെക്കുറിച്ച് അറിയുകയും വിചാരം ചെയ്തു ബുദ്ധിയില്‍ വ്യക്തമാക്കുകയും വേണം. എന്നിട്ടു ബുദ്ധിയെ ഭാവാദ്വൈതം പരിശീലിപ്പിച്ചു രാഗദ്വേഷ വിമുക്തമാക്കണം. അങ്ങനെ ബുദ്ധിക്കു സമനില ഉറപ്പുവരുന്നതോടെ ജാഗ്രത്പ്രപഞ്ചത്തെ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ കൊച്ചുഞാന്‍ ഉണരുകയും ശാന്തശീതളമായ അഖണ്ഡബോധമായി വികസിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇതാണ് അജ്ഞാനനിദ്രയില്‍ നിന്നുമുള്ള പ്രബോധം. തുടര്‍ന്ന് പ്രപഞ്ചമായി കണ്ടതെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്ന പോലെയും എല്ലാം എന്നില്‍തന്നെ പൊന്തിമറയുന്ന നാമരൂപങ്ങളാണെന്നും അനുഭവിച്ചറിയാന്‍ കഴിയും. ഇതാണ് സത്യസ്ഥിതി.

ആരാണിതനുഭവിപ്പിക്കുന്നത്? ആത്മാവുതന്നെ സ്വയം ഇതനുഭവിപ്പിക്കുന്നു. അനുഭവിക്കുന്നു. സ്വപ്നംപോലെ തന്നെ. സ്വപ്നം കാണുന്നതും ഉണരുന്നതും ഒരേ ഞാന്‍ തന്നെയല്ലേ? ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുന്ന ഞാന്‍ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും സ്വപ്നത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുന്നു. പിന്നെ അവിടെ ഒരു ലോകം തീര്‍ത്തു, അതില്‍ പലപല ആള്‍ക്കാരായി ഞാന്‍ തന്നെ വേഷമിട്ടു, ഞാന്‍ തന്നെ അനുഭവിക്കുന്നു. ഉണര്‍ന്നാല്‍ എല്ലാം തീരും, പിന്നെ ഞാന്‍ മാത്രം. അതുപോലെ തന്നെ ഈ ജാഗ്രത് ലോകത്തിലും ഇപ്പോള്‍ നാം പലതായി കാണുന്നതെല്ലാം ഇതില്‍ നിന്നും ഉണരുന്നതുവരെ മാത്രം. സ്വപ്നത്തേക്കാള്‍ കുറച്ചുകൂടി കടുത്തതാണ് ജാഗ്രത്തിന്‍റെ മറ. അതുകൊണ്ട് പുറമെനിന്നുള്ള ഒരു ഗുരു വന്നു ഉണര്‍ത്തുന്നതുവരെ ഈ ലോകം ഉള്ളതുപോലെ തുടരും. ഉണര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ എല്ലാം അഖണ്ഡബോധരൂപമായ ബ്രഹ്മം മാത്രം. സര്‍വ്വം ബ്രഹ്മ മയം! ഇങ്ങനെ പ്രപഞ്ച സ്വപ്നത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ത്തുന്ന ഗുരുവിനെയാണിവിടെ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിയായി സങ്കല്പ്പിചിരിക്കുന്നത്. 

              

ബീജസ്യാന്തരിവാംകുരോ ജഗദിദം പ്രാന്ഗ്നിര്‍വികല്പംപുനര്‍

മായാകല്പിത ദേശകാലകലനാ വൈചിത്ര്യചിത്രീകൃതം  

മായാവീവ വിജൃംഭയത്യപി മഹായോഗീവ യഃ സ്വേച്ഛയാ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമ ഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (2)

ജഗത്തിന്‍റെ ഉത്പത്തി രഹസ്യമാണ് ഈ ശ്ലോകത്തില്‍ വിശദമാക്കുന്നത്.

വിത്തിനകത്തു മുള എന്നതുപോലെ ഈ ജഗത്ത്, ആരംഭത്തില്‍ ഒരു ഭേദവുമില്ലാത്തതായിരുന്നു. അനന്തരം മായകൊണ്ട് ഉണ്ടെന്നു തോന്നിച്ചു. ദേശം കാലം തുടങ്ങിയവയുടെ സൃഷ്ടിയിലൂടെ വിചിത്രമാംവണ്ണം ഇങ്ങനെ പ്രകടമാക്കപ്പെട്ടു. ബോധരൂപനായ ഏതൊരാത്മാവാണോ തന്‍റെ വെറും സങ്കല്‍പം കൊണ്ട് ഒരു ഇന്ദ്രജാലക്കാരനെപ്പോലെ അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു മഹായോഗിയെപ്പോലെ ഇങ്ങനെ പെരുക്കിക്കാണിക്കുന്നത്‌ ശ്രീ ഗുരുരൂപം കൈകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിക്കായികൊണ്ട് എന്‍റെ നമസ്കാരം.

സര്‍വത്ര ബോധരൂപമായി വിലസുന്ന അദ്വൈതസത്യം സാക്ഷാത്ക്കരിച്ചനുഭവിക്കുക മാത്രമാണ് സംസാരസമുദ്രം കടക്കാനുള്ള ഒരേഒരുമാര്‍ഗ്ഗം എന്നാണിനി വിവരിക്കുന്നത്.

യസ്യൈവസ്ഫുരണം സദാത്മകമസത്കല്പാര്‍ഥഗംഭാസതേ

സാക്ഷാത്തത്വമസീതി വേദവചസാ യോ ബോധയത്യാശ്രിതാന്‍

യസ്സാക്ഷാത്കരണാദ്ഭവേന്ന പുരനാവൃത്തിര്‍ഭവാംഭോനിധൗ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമ ഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ    (3)

ഏതൊരു ബോധത്തിന്‍റെ സ്ഫുരണമാണോ സദാ “ഉണ്ട് ഉണ്ട്” എന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്നത്, ഇല്ലാത്ത നശ്വരവസ്തുക്കളെപ്പോലും ഉള്ളതായി കാണി ക്കുന്നത്, ഏതു ബോധരൂപനാണോ “അതു നീ തന്നെ” (തത്ത്വമസി) തുടങ്ങിയ മഹാവാക്യങ്ങളിലൂടെ, അഭയം പ്രാപിക്കുന്നവരെ ഉണര്‍ത്തിവിടുന്നത്, ഏതു മഹാവാക്യാര്‍ത്ഥം സാക്ഷാത്ക്കരിച്ചനുഭവി ക്കുന്നതിലൂടെ ഈ സംസാരചക്രത്തില്‍ നിന്നും മുക്തിലഭിക്കുന്നുവോ, ശ്രീ ഗുരുരൂപം കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിക്കായികൊണ്ട് എന്‍റെ നമസ്കാരം.

ഈ മഹാവാക്യം സാക്ഷാത്ക്കരിച്ചനുഭവിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്താണ് പ്രയോജനം?

സംസാരസാഗരത്തില്‍ പൊങ്ങിയും താന്നും ജന്മജന്മാന്തരങ്ങള്‍ പോക്കാതെ രക്ഷപ്പെടാം. ജനന മരണ ചക്രത്തില്‍ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതാണ് സംസാര സാഗരത്തിലെ പൊങ്ങലും താഴലും ചുഴിയില്പെടലും ഒക്കെ. ജനനമരണങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത നിത്യമായ ബോധസത്യമാണ് താനെന്ന അനുഭവമാണ് “തത്ത്വമസി” മഹാവാക്യവിചാരം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്നത്. ആ നിത്യ ശുദ്ധ മുക്ത ബോധസ്വരൂപമാണ് തനെന്നറിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ജനനമെവിടെ മരണമെവിടെ? ആ അനുഭവം ഉറപ്പുവരുന്നതോടെ താന്‍ ഇതിനുമുന്‍പും ഒരിക്കലും ജനിച്ചിട്ടില്ലെന്നനുഭവിക്കാറാകും. അതോടെ മരണഭയവും ഇനിയുള്ള ജന്മത്തേക്കുറിച്ചുള്ള ഭയവും എല്ലാം അസ്തമിക്കും. ബോധത്തില്‍ നാമ രൂപങ്ങളുടെ ആവിര്‍ഭാവ-തിരോത്ഭാവ ങ്ങളുടെ അലകള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ഭ്രമാനുഭവമാണ് ജനനമരണങ്ങള്‍.

കടലിലെ നുരയും പതയും കുമിളകളും എല്ലാം അലയൊടുങ്ങി ശാന്തമാകുമ്പോള്‍ ജലം തന്നെയാണ് എന്നു കാണുന്നതുപോലെ. സത്യാനുഭവം ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ ഭ്രമം പൂര്‍ണ്ണമായും മാറിക്കിട്ടും.

നാനാച്ഛിദ്ര ഘടോദരസ്ഥിത മഹാദീപപ്രഭാഭാസ്വരം

ജ്ഞാനം യസ്യച ചക്ഷുരാദികരണദ്വാരാബഹിഃ സ്പന്ദതേ

ജാനാമീതി തമേവഭാന്തമനുഭാത്യേതത്സമസ്തം ജഗത്

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമ ഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ  (4)

അനേകം ദ്വാരങ്ങളുള്ള ഒരു കുടത്തിന്‍റെ ഉള്ളില്‍ കൊളുത്തിവെച്ചി രിക്കുന്ന ഒരു ദീപത്തിന്‍റെ ഓരോ ദ്വാരങ്ങളിലൂടെയും പ്രകാശം പുറത്തേക്കു വരുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ഉള്ളില്‍ പ്രകാശമാനമായി വിളങ്ങുന്ന ബോധം ദേഹത്തിനുള്ളില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ട് കണ്ണ് തുടങ്ങിയ ഇന്ദ്രിയങ്ങളില്‍ കൂടെ പുറത്തേക്കു പോകുന്നു. ഞാന്‍ ഉണ്ട് ഉണ്ട് എന്നു സദാ അനുഭവിക്കുന്ന അതേ ബോധം തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു അവയിലൂടെ ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ള ബോധമായി വിളങ്ങുന്ന ശ്രീ ഗുരുരൂപം കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിക്കായികൊണ്ട് എന്‍റെ നമസ്കാരം. 

ദേഹം പ്രാണമപീന്ദ്രിയാണ്യപിചലാം ബുദ്ധിം ചശൂന്യം വിദുഃ

സ്ത്രീബാലാന്ധജഡോപമാസ്ത്വഹമിതി  ഭ്രാംതാഭൃശം വാദിനഃ 

മായാശക്തിവിലാസകല്പിത മഹാവ്യാമോഹ സംഹാരിണേ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമ ഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ      (5)

അറിവില്ലാത്ത സ്ത്രീകള്‍, കുട്ടികള്‍, അന്ധന്മാര്‍, ജഡന്മാര്‍, ഞാന്‍ ഞാന്‍ എന്നു അഭിമാനിച്ചു സദാ അഹങ്കരിച്ചു വീരവാദം പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന അജ്ഞാനികള്‍, ദേഹത്തെയും പ്രാണനെയും ഇന്ദ്രിയമനോബുദ്ധിയെയും  ശൂന്യത്തെയും ആത്മാവായി കാണുന്നു. ഇങ്ങനെ മായകൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന മഹാവ്യാമോഹത്തിനെ നശിപ്പിക്കാന്‍ ശക്തിയുള്ള ശ്രീ ഗുരുരൂപം കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിക്കായികൊണ്ട് എന്‍റെ നമസ്കാരം.      

രാഹുഗ്രസ്ത ദിവാകരേന്ദുസദൃശോ മായാസമാച്ഛാദനാത്

സന്മാത്രഃ കരണോപസംഹരണതോയോ∫ഭൂത്സുഷുപ്തഃ പുമാന്‍

പ്രാഗസ്വാപ്സമിതി പ്രഭോദസമയേ യഃ പ്രത്യഭിജ്ഞായതേ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമ ഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ      (6)

മായയുടെമൂടുപടം കൊണ്ട് മറഞ്ഞുപോയതിനാല്‍ രാഹുവിനാല്‍ വിഴുങ്ങപ്പെട്ട സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനേയും പോലെ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെല്ലാം പിന്‍വലിച്ചതു നിമിത്തം ശുദ്ധസത്തയായ ആനന്ദം മാത്രം അനുഭവിക്കുന്നവനുമായ ഏതൊരു പുരുഷനാണോ ഗാഢനിദ്രയില്‍ ആണ്ടിരിക്കുന്നത്, ആരാണോ ആ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ന്നുവരുമ്പോള്‍ നേരത്തേ ഉണങ്ങിയ ആള്‍ ഞാന്‍തന്നെ എന്നുതിരിച്ചറിയുന്നത്‌, ശ്രീ ഗുരുരൂപം കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിക്കായി കൊണ്ട് എന്‍റെ നമസ്കാരം.   

നേരത്തേ ഉറങ്ങിയത് ഞാന്‍ തന്നെയാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവോടു കൂടിയാണ് ഗാഢനിദ്രയില്‍ ആണ്ടിരുന്ന പുരുഷന്‍ ഉണര്‍ന്നു വരുന്നത്‌.

ബാല്യാദിഷ്വപിജാഗ്രദാദിഷു തഥാ സര്‍വാസ്വവസ്ഥാസ്വപി

വ്യാവൃത്താസ്വനുവര്‍തമാനമഹമിത്യംതഃ സ്ഫുരന്തം സദാ

സ്വാത്മാനം പ്രകടീകരോതിഭജതാം യോമുദ്രയാ ഭദ്രയാ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (7)

ബാല്യം കൌമാരം യൌവ്വനം വാര്‍ദ്ധക്യം എന്നീ ദേഹാവസ്ഥകളും, ജാഗ്രത് സ്വപ്ന സുഷുപ്തി അവസ്ഥകളും മാറിമാറി വരുമ്പോഴും അവയെല്ലാം അറിയുന്ന, മാറ്റമില്ലാതെ നില്‍ക്കുന്ന, അവസ്ഥാമാറ്റങ്ങളെ  യെല്ലാം തുടര്‍ച്ചയായി ഞാന്‍ അനുഭവിക്കുന്നു എന്നബോധമായി പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന സ്വസ്വരൂപമായ ബോധമാണ് ശ്രീ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തി. ആത്മാന്വേഷണത്തിനായി ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മംഗളകരങ്ങളായ ചിഹ്ന്നങ്ങള്‍ കൊണ്ട് സ്വസ്വരൂപത്തെ പ്രകടമാക്കി കൊടുക്കുന്ന ശ്രീ ഗുരുരൂപം കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിക്കായികൊണ്ട് എന്‍റെ നമസ്കാരം. 

വിശ്വംപശ്യതികാര്യകാരണതയാ സ്വസ്വാമിസംബന്ധതഃ

ശിഷ്യാചാര്യതയാ തഥൈവപിതൃപുത്രാദ്യാത്മനാ ഭേദതഃ

സ്വപ്നേജാഗ്രതിവാ യ ഏഷപുരുഷോ മായാപരിഭ്രാമിതഃ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (8)

അഖന്ധബോധസ്വരൂപമായ ബ്രഹ്മത്തിലെ വെറും മാനസിക ഭ്രമമാണ് വിശ്വം. അക്കാരണത്താല്‍ തന്നെ ജഗത്തിനെ നിശ്ചിത ബന്ധങ്ങളില്‍ കൂടി വിലിയിരുത്താനുള്ള ഒരു ശ്രമവും യുക്തിയുക്തമായിരിക്കുകയില്ല. സ്വപ്നത്തിലായാലും ജാഗ്രത്തിലായാലും മായയുടെ വലയത്തില്‍പെട്ടു ഭ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‍ പ്രപഞ്ചത്തെ കാര്യകാരണ ബന്ധത്തോടുകൂടിയതായോ, സ്വസ്വാമി ബന്ധത്തോടുകൂടിയതായോ, പിത്രുപുത്രാദി ബന്ധത്തോടുകൂടിയതായോ ഒക്കെ വേര്‍തിരിച്ചു കാണുന്നു. ശ്രീ ഗുരുരൂപം കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിക്കായികൊണ്ട് എന്‍റെ നമസ്കാരം

ഭൂരംഭാംസ്യനലോ∫നിലോ‌∫oബരമഹര്‍ നാഥോഹിമാംശുഃപുമാന്‍

ഇത്യാഭാതി ചരാചരാത്മകമിദം യസ്യൈവമൂര്‍ത്യഷ്ടകം

നാന്യത്കിംചനവിദ്യതേവിമൃശതാം യസ്മാത്പരസ്മാദ്വിഭോ

തസ്മൈ ശ്രീഗുരുമൂര്‍തയേ നമഇദം ശ്രീദക്ഷിണാമൂര്‍തയേ (9)

ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം, സൂര്യന്‍, ചന്ദ്രന്‍, പുരുഷന്‍ ഇവ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിയുടെ എട്ടു ശരീരങ്ങളാകുന്നു. അവയെക്കൊണ്ടു തന്നെ യാണ് ജാഗ്രത്തിലെ ഈ പ്രപഞ്ചവും സകലചരാചരങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്‌. ആ അഷ്ടമൂര്‍ത്തിയായിരിക്കുന്ന ശ്രീ ഗുരുരൂപം കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തിക്കായികൊണ്ട് എന്‍റെ നമസ്കാരം. 

സര്‍വാത്മത്വമിതിസ്ഫുടീകൃതമിദം യസ്മാദമുഷ്മിന്‍സ്തവേ

തേനാസ്യശ്രവണാത്തദര്‍ഥമനനാ ദ്ധ്യാനാച്ചസംകീര്‍തനാത്

സര്‍വാത്മത്വമഹാവിഭൂതിസഹിതം സ്യാദീശ്വരത്വംസ്വതഃ

സിദ്ധ്യേത്തത്പുനരഷ്ടധാ പരിണതംചൈശ്വര്യമവ്യാഹതം (10)

ഫലശ്രുതിയാണ് ഈ ശ്ലോകം. ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്ത്യഷ്ടകം അനുസന്ധാനം ചെയ്യുന്നവരുടെ ജീവിതം അറിവുകൊണ്ടും അനുഭവം കൊണ്ടും ധന്യമായിത്തീരും.

ഈ കാണുന്ന ജഗത്തുമുഴുവന്‍ ഒരേ ഒരു ബോധവസ്തു ആണെന്നു ഇത്രയധികം സ്പഷ്ടമായി പറഞ്ഞു തരുന്ന മറ്റേതു സ്തുതിയാണുള്ളത്? അതുകൊണ്ട് ഇതിനെ നല്ലവണ്ണം പഠിക്കുകയും അനുസന്ധാനം ചെയ്തുറപ്പിക്കുകയും വിചാരം ചെയ്തറിയുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് സകല ഐശ്വര്യങ്ങളും വന്നുചേരുകയും ഭഗവദ് പ്രസാദം അനുഭവവേദ്യമാകുകയും ചെയ്യും.

ഇതി ശ്രീമദ്‌ശങ്കരാചാര്യവിരചിതം ദക്ഷിണാമൂര്‍തിസ്തോത്രം സംപൂര്‍ണ്ണം ||

*കടപ്പാട് : ഗുരുപരമ്പരകളോട്*

 വേദാന്ത പരമായി പറഞ്ഞാൽ ഇവിടെ ആരും ജനിക്കുന്നും മരിക്കുന്നും ഇല്ല. 

ത്വം തു രാജൻ മരിഷ്യെമി പശു ബുദ്ധി ഇമാം ജഹി ( ഭാഗവതം)

ജാതവാൻ ഇവ (ശങ്കരാചാര്യർ ).

എല്ലാം ഒരു മായ.

മായയുടെ പിടിയിൽ നിന്നും മനസ്സിനെ ഭഗവാനിൽ

എപ്പോഴും ഉറപ്പിക്കുക.

 ഭാരതീയ ഗുരു പരമ്പരക്ക് നന്ദി .

ഒരിക്കല്‍ ഗുരുവിനോട് ഒരു ശിഷ്യന്‍ ചോദിച്ചു . 

ഗുരോ.......

പഞ്ചഭൂതങ്ങളില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ടമായത് ഏതാണ്? 

ഗുരു അരുളിച്ചെയ്തു സംശയമെന്ത് അഗ്നി തന്നെ. 

ആകാശത്തിനു താഴെയല്ലേ എല്ലാം? അപ്പോള്‍ അതല്ലേ ശ്രേഷ്ഠം എന്നായി ഒരു ശിഷ്യന്റെ സംശയം. 

നമ്മളെ ചുമക്കുന്നത് ഭൂമിയല്ലേ ? അപ്പോള്‍ ഭൂമിയല്ലേ ശ്രേഷ്ഠം വേറൊരു ശിഷ്യന്‍ ചോദിച്ചു.

അല്ല വായുവാണെന്നും ജലമാണെന്നും ഓരോരുത്തര്‍ അവരവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു. 

അപ്പോള്‍ ഗുരു ഒരു ശിഷ്യനോട് അല്‍പം നല്ലതും ചീത്തയും ആയ കുറച്ചു വസ്തുക്കള്‍ കൊണ്ടുവരുവാന്‍ പറഞ്ഞയച്ചു. അയാള്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ എല്ലാം കൊണ്ടുവന്നു. അതില്‍ നിന്നും കുറേശ്ശെ  എടുത്ത് പഞ്ച ഭൂതങ്ങളില്‍ എല്ലാറ്റിലും ഗുരു നിക്ഷേപിച്ചു . 

ആകാശത്തിനു ആഗിരണം ചെയ്യാനാവാതെ എല്ലാം താഴെ പതിച്ചു. 

ഭൂമിയും, ജലവും , വായുവും,അഗ്നിയും എല്ലാം സ്വീകരിച്ചു. 

എന്നാല്‍ നിക്ഷേപിച്ച വസ്തുക്കളുടെയെല്ലാം സ്വാധീനം അഗ്നിയൊഴികെ എല്ലാറ്റിലും കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

എല്ലാറ്റിനെയും സ്വീകരിച്ചു എങ്കിലും അഗ്നി മാത്രം സ്വന്തം പരിശുദ്ധി കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു . 

നല്ലതിനും ചീത്തക്കും ഒന്നും അഗ്നിയെ സ്വാധീനിക്കാനായില്ല. 

നമ്മുടെ കൂട്ടുകെട്ടുകള്‍ എങ്ങനെയുള്ളതായാലും നമ്മളുടെ വ്യക്തിത്വം കളയാതെ സൂക്ഷിക്കണം എന്ന് ഈ കഥ നമ്മളെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. 

നമ്മുടെ പരിശുദ്ധി , സംസ്കാരം ഇതെല്ലാം എവിടെയിരുന്നാലും നമ്മള്‍ പരിപാലിക്കണം എന്ന് ഇതില്‍ നിന്നും നാം മനസ്സിലാക്കണം.

ഹരി ഓം.