"നദീജ ലംകേശ വനാരി കേതു" എന്ന് തുടങ്ങുന്നത് ശ്രീരാമനെ സ്തുതിക്കുന്ന വരികളാണ്. ഓരോ പദത്തിന്റെയും ലളിതമായ അർത്ഥം താഴെ നൽകുന്നു: നദീജ: നദിയിൽ (ഗംഗയിൽ) നിന്ന് ജനിച്ചവൻ - ഭീഷ്മർ. ലംകേശ: ലങ്കയുടെ നാഥനായ രാവണൻ. വനാരി: വനത്തിന്റെ ശത്രു (കാട്ടുതീ). കേതു: അടയാളം അല്ലെങ്കിൽ ധ്വജം. ഈ വരികൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ശ്ലോകം പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ ഇങ്ങനെയാണ്: "നദീജ ലംകേശ വനാരികേതു - പ്പ്രഭൂതി ഭീത്യാ തരുമൂലലീനഃ രാമപ്രസാദാദഭയീ ബഭൂവ - യഃ കൗതുകം തം ഹനുമന്തമീഡേ." ഹനുമാൻ ഭീഷ്മർ, രാവണൻ തുടങ്ങിയ മഹാബലവാന്മാരായ ശത്രുക്കളെ ഭയക്കാതെ ശ്രീരാമന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അഭയം കണ്ടെത്തി എന്നാണ് ഇതിന്റെ സാരം.