ശ്രീമദ് ഭാഗവതം 12-ാം സ്‌കന്ധത്തിലെ 3-ാം അദ്ധ്യായത്തിലെ 14-ാം ശ്ലോകം (12.3.14) താഴെ നൽകുന്നു: ശ്ലോകം. കഥാ ഇമാസ്തേ കഥിതാ മഹീയസാം വിതായ ലോകേഷു യശഃ പരേയുഷാം വിജ്ഞാനവൈരാഗ്യവിവക്ഷയാ വിഭോ വചോവിഭൂതീർ ന തു പാരമാർഥ്യം മലയാളം അർത്ഥം ഹേ പരീക്ഷിത്ത് മഹാരാജാവേ, ലോകമെമ്പാടും കീർത്തി പരത്തിയ ശേഷം മൺമറഞ്ഞുപോയ പ്രതാപശാലികളായ രാജാക്കന്മാരുടെ ഈ കഥകളെല്ലാം ഞാൻ നിനക്ക് വിവരിച്ചു തന്നു. അതീന്ദ്രിയമായ അറിവും (വിജ്ഞാനം), ലൗകിക സുഖങ്ങളോടുള്ള വിരക്തിയും (വൈരാഗ്യം) വർദ്ധിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് എൻ്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം. ഈ കഥകൾ കേവലം വാക്ചാതുരിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യനെ പരമമായ ആത്മീയ സത്യത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള ഉപാധിയാണ്. സാരം ഭൗതികമായ നേട്ടങ്ങളോ രാജാക്കന്മാരുടെ പരാക്രമങ്ങളോ വിവരിക്കുക എന്നതല്ല ഭാഗവതത്തിൻ്റെ ലക്ഷ്യം. മറിച്ച്, എത്ര വലിയ ചക്രവർത്തിമാരായാലും കാലത്തിന് കീഴ്പ്പെടേണ്ടവരാണെന്നും, അതിനാൽ ആയുസ്സ് അവസാനിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഭഗവാനിലേക്ക് മനസ്സുയർത്തി മുക്തി നേടണമെന്നും ഈ ശ്ലോകം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.