*"ആത്മജ്ഞാനം ആണ് അഭയം"* അഭയം എന്ന് വെച്ചാൽ പേടിയില്ലാത്ത അവസ്ഥ. ഭയം ഇല്ലാത്തിടത്ത് മാത്രമേ ശാന്തി ഉള്ളൂ. 1. ഭയം എവിടെ നിന്ന് വരുന്നു? വേദാന്തം പറയുന്നു: > *"ദ്വിതീയാദ് വൈ ഭയം ഭവതി"* > രണ്ടാമതൊന്ന് ഉള്ളിടത്ത് നിന്നാണ് ഭയം ഉണ്ടാകുന്നത്. നമ്മൾ എപ്പോഴും രണ്ടായി കാണുന്നു. ഞാനും, മറ്റൊരാളും. ഞാനും, രോഗവും. ഞാനും, മരണവും. ഞാനും, നഷ്ടവും. "എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമോ?" എന്ന് വിചാരിക്കുമ്പോഴാണ് ഭയം. "എന്റെ" വീട്, "എന്റെ" ശരീരം, "എന്റെ" മക്കൾ, "എന്റെ" പണം - ഈ "എന്റെ" എന്നത് പോകുമോ എന്ന ഭയം. നോച്ചൂർജി പറയും പോലെ: *"പേടി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ 'ഞാൻ ചെറുതാണ്, ഞാൻ തനിച്ചാണ്' എന്ന തോന്നലാണ്."* 2. ആത്മജ്ഞാനം എന്നാൽ എന്ത്? ആത്മജ്ഞാനം എന്നാൽ പുസ്തകം പഠിക്കുക എന്നല്ല. *"ഞാൻ ആരാണ്" എന്ന് നേരിട്ട് അറിയുക എന്നതാണ്.* ഞാൻ ഈ ശരീരം അല്ല. ഞാൻ ഈ മനസ്സ് അല്ല. ഞാൻ ജനിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ അല്ല. ഞാൻ എല്ലാത്തിനെയും കാണുന്ന സാക്ഷിയാണ്, ചൈതന്യമാണ്. ഗീതയിൽ ഭഗവാൻ പറയുന്നത്: > "ന ജായതേ മ്രിയതേ വാ കദാചിത്" > ആത്മാവിന് ജനനവുമില്ല, മരണവുമില്ല. ഇത് മനസ്സിലായാൽ പിന്നെ എന്തിന് പേടിക്കണം? 3. എന്തുകൊണ്ട് അതാണ് അഭയം? ഒരു ഉദാഹരണം നോച്ചൂർജി പറയാറുണ്ട്: കുട്ടി സ്വപ്നത്തിൽ കടുവയെ കണ്ട് പേടിച്ച് നിലവിളിക്കുന്നു. അമ്മ വന്ന് "മോനേ, ഇത് സ്വപ്നമാണ്" എന്ന് വിളിച്ചുണർത്തുന്നു. കുട്ടി ഉണർന്നാൽ പിന്നെ കടുവയെ പേടിക്കുമോ? ഇല്ല. കാരണം അത് സ്വപ്നമാണെന്ന് അറിഞ്ഞു. അതുപോലെയാണ് നമ്മൾ. നമ്മൾ സ്വപ്നത്തിൽ ജീവിക്കുകയാണ് - "ഞാൻ ശരീരമാണ്, ഞാൻ മരിക്കും, എനിക്ക് നഷ്ടം വരും" എന്ന സ്വപ്നത്തിൽ. ആത്മജ്ഞാനം എന്നത് ഉണരുക എന്നതാണ്. ഉണർന്നാൽ മനസ്സിലാകും - "അയ്യോ, ഞാൻ ഒരിക്കലും മരിക്കുന്നവനായിരുന്നില്ലല്ലോ!" അപ്പോൾ: - മരണത്തെ പേടിക്കില്ല, കാരണം മരിക്കുന്നത് ശരീരമാണ്, ഞാനല്ല. - നഷ്ടത്തെ പേടിക്കില്ല, കാരണം "എന്റേത്" എന്നൊന്നില്ല, എല്ലാം ഭഗവാന്റേതാണ്. - ഒറ്റപ്പെടലിനെ പേടിക്കില്ല, കാരണം എല്ലാവരിലും ഉള്ളത് ഒരേ ആത്മാവ് തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഉപനിഷത്ത് പറയുന്നത്: > *"അഭയം വൈ ബ്രഹ്മ"* > ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ് അഭയം. 4. അഭയം കിട്ടിയ ആളെ എങ്ങനെ അറിയാം? നോച്ചൂർജി പറയുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ: 1. *അവൻ ആരെയും പേടിപ്പിക്കില്ല.* സ്വയം പേടിയില്ലാത്തവൻ മറ്റൊരാളെ പേടിപ്പിക്കില്ല. 2. *അവൻ ഒന്നിനെയും പിടിച്ചുവെക്കില്ല.* പോകുന്നത് പോകട്ടെ, വരുന്നത് വരട്ടെ എന്ന ഭാവം. 3. *അവൻ എപ്പോഴും ശാന്തനാണ്.* കഷ്ടം വന്നാലും "ഇതും കടന്നുപോകും" എന്ന് അറിയാം. 5. നമുക്ക് ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും? ആത്മജ്ഞാനം ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് കിട്ടില്ല. പക്ഷേ അഭയത്തിലേക്കുള്ള വഴി ഇന്നുതന്നെ തുടങ്ങാം. നോച്ചൂർജി പറയുന്ന 3 സാധന: *1. സാക്ഷിയായി നോക്ക്:* ഭയം വരുമ്പോൾ "എനിക്ക് ഭയം വരുന്നു" എന്ന് കാണുക. "ഞാൻ ഭയമാണ്" എന്ന് പറയരുത്. ഭയം വരുന്നതും പോകുന്നതും കാണുന്ന "ഞാൻ" ഭയമല്ല. *2. "എന്റേത്" കുറയ്ക്കുക:* "എന്റെ ശരീരം" എന്ന് പറയുന്നതിന് പകരം "ഭഗവാൻ തന്ന ശരീരം" എന്ന് പറഞ്ഞ് നോക്ക്. പിടി അയയും. *3. നാമം ജപിക്കുക:* മനസ്സ് പേടിക്കുമ്പോൾ കൃഷ്ണാ... രാമാ... എന്ന് ജപിക്കുക. നാമം മനസ്സിനെ ആത്മാവിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോകും. അവസാനം നോച്ചൂർജി പറയുന്ന ഒരു വാചകം ഉണ്ട്: > "നീ ശരീരമാണെന്ന് വിചാരിച്ചാൽ നീ എപ്പോഴും പേടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. നീ ആത്മാവാണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ നീ എപ്പോഴും അഭയത്തിൽ ആയിരിക്കും. ഭയം ശരീരത്തിന്റേതാണ്, അഭയം ആത്മാവിന്റേതാണ്." അതാണ് - *ആത്മജ്ഞാനം ആണ് അഭയം.*