ഒരു സന്യാസിയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോഴോ സന്ദർശിക്കുമ്പോഴോ സാധാരണയായി മന്ത്രങ്ങളും സൂക്തങ്ങളും ജപിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ആദരവ് പ്രകടിപ്പിക്കാനും അനുഗ്രഹം തേടാനുമാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും സന്യാസിമാർ ഈശ്വരതുല്യരായി കരുതപ്പെടുന്നതിനാൽ അവരെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ താഴെ പറയുന്ന ശ്ലോകങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം ചൊല്ലാറുണ്ട്: 1. ഗുരു വന്ദനം ഗുരുസ്ഥാനീയനായ ഒരു സന്യാസിയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി ചൊല്ലുന്നത് ഗുരു സ്തോത്രമാണ്: "ഗുരുർ ബ്രഹ്മാ ഗുരുർ വിഷ്ണു: ഗുരുർ ദേവോ മഹേശ്വരഃ ഗുരു സാക്ഷാത് പരബ്രഹ്മ തസ്മൈ ശ്രീ ഗുരവേ നമഃ" അർത്ഥം: ഗുരു ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനുമാണ്. ഗുരു സാക്ഷാൽ പരബ്രഹ്മവുമാണ്. ആ ഗുരുവിനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. 2. ശാന്തി മന്ത്രങ്ങൾ മംഗളകരമായ ഒരു സ്വീകരണത്തിന് 'ശാന്തി മന്ത്രങ്ങൾ' ജപിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്: "ഓം സഹനാ ഭവതു സഹ നൗ ഭുനക്തു സഹ വീര്യം കരവാവഹൈ തേജസ്വി നാവധീതമസ്തു മാ വിദ്വിഷാവഹൈ" ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ അർത്ഥം: നമ്മളെ ഒരുമിച്ച് സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഒരുമിച്ച് പോഷിപ്പിക്കട്ടെ, ഒത്തൊരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാൻ ശക്തി നൽകട്ടെ. നമ്മുടെ പഠനം തേജസ്സുറ്റതാകട്ടെ, നമ്മൾ തമ്മിൽ വിദ്വേഷം ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ. 3. പുരുഷ സൂക്തം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് വേദ മന്ത്രങ്ങൾ വളരെ ഔദ്യോഗികമായ സ്വീകരണങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് മഠാധിപതിമാരെയോ ആചാര്യന്മാരെയോ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ) വേദ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കാറുണ്ട്. പുരുഷ സൂക്തം ശ്രീ സൂക്തം ആശീർവാദ മന്ത്രങ്ങൾ മറ്റ് ആചാരങ്ങൾ പാദപൂജ: സന്യാസിയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ പാദങ്ങൾ കഴുകി വന്ദിക്കുന്നത് പരമ്പരാഗതമായ രീതിയാണ്. ഫലസമർപ്പണം: സന്യാസിമാരെ കാണുമ്പോൾ വെറുംകൈയോടെ പോകരുത് എന്നാണ് പറയപ്പെടാറുള്ളത്. പഴങ്ങൾ, പൂക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ വസ്ത്രം എന്നിവ ഭക്തിപൂർവ്വം സമർപ്പിക്കാം. ദണ്ഡനമസ്കാരം: ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുന്നത് വലിയ പുണ്യമായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഒരു സന്യാസിയെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ബാഹ്യമായ ചടങ്ങുകളേക്കാൾ ഭക്തിയും വിനയവുമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം. ഒരു സന്യാസിയെയോ ആചാര്യനെയോ പരമ്പരാഗതമായി പൂർണ്ണകുംഭം നൽകി സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ പ്രധാനമായും വേദമന്ത്രങ്ങളും തൈത്തിരീയ ഉപനിഷത്തിലെ സൂക്തങ്ങളുമാണ് ജപിക്കാറുള്ളത്. പൂർണ്ണകുംഭം സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ ചൊല്ലുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മന്ത്രം താഴെ പറയുന്നതാണ്: 1. പ്രധാന പൂർണ്ണകുംഭ മന്ത്രം (തൈത്തിരീയ സംഹിത) പൂർണ്ണകുംഭം കൈമാറുമ്പോൾ ജപിക്കേണ്ട വേദമന്ത്രം ഇതാണ്: "ഓം പൂർണ്ണാദർവി പരാപത സുപൂർണ്ണാ പുനരാപത വസ്നേവ വിക്രീണാവഹാ ഇഷമൂർജം ശതക്രതോ" അർത്ഥം: ഹേ ശതക്രതോ (ഇന്ദ്രാ), ഈ കുംഭം പൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതവും അന്നവും ഊർജ്ജവും കൊണ്ട് സർവ്വദാ പൂർണ്ണമായിരിക്കട്ടെ. 2. ന കർമ്മണാ മന്ത്രം (വൈദികാരതി) സന്യാസിമാരെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ പൂർണ്ണകുംഭത്തോടൊപ്പം മിക്കവാറും 'കൈവല്യ ഉപനിഷത്തിലെ' ഈ മന്ത്രം ജപിക്കാറുണ്ട്: "ന കർമ്മണാ ന പ്രജയാ ധനേന ത്യാഗേനൈകേ അമൃതത്വമാനശുഃ". അർത്ഥം: കർമ്മം കൊണ്ടോ പ്രജകൾ (സന്താനങ്ങൾ) കൊണ്ടോ ധനം കൊണ്ടോ അല്ല, മറിച്ച് ത്യാഗം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് അമൃതത്വം (മോക്ഷം) ലഭിക്കുന്നത്. സന്യാസിമാർ ത്യാഗത്തിന്റെ പ്രതീകമായതിനാലാണ് അവരെ ഈ മന്ത്രം ചൊല്ലി സ്വീകരിക്കുന്നത്. 3. പൂർണ്ണമദ മന്ത്രം (ശാന്തി മന്ത്രം) പൂർണ്ണകുംഭം എന്നത് 'പൂർണ്ണതയുടെ' അടയാളമായതിനാൽ ഈ മന്ത്രവും വളരെ അനുയോജ്യമാണ്: "ഓം പൂർണ്ണമദഃ പൂർണ്ണമിദം പൂർണ്ണാത് പൂർണ്ണമുദച്യതേ പൂർണ്ണസ്യ പൂർണ്ണമാദായ പൂർണ്ണമേവാവശിഷ്യതേ" അർത്ഥം: അത് (പരബ്രഹ്മം) പൂർണ്ണമാണ്, ഇത് (പ്രപഞ്ചം) പൂർണ്ണമാണ്. പൂർണ്ണത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണത ഉത്ഭവിക്കുന്നു. പൂർണ്ണത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണത്തെ എടുത്താലും പൂർണ്ണം തന്നെ ബാക്കിയാകുന്നു. പൂർണ്ണകുംഭത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ കുംഭം (കുടം): ഭൂമിയെയും ശരീരത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ജലം: ജീവന്റെ സ്രോതസ്സായി കരുതപ്പെടുന്നു. മാവില: പ്രകൃതിയുടെ ചൈതന്യവും സമൃദ്ധിയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാളികേരം: പരമമായ ബോധത്തെയും ദൈവികതയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സന്യാസിമാരെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ഈ മന്ത്രങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ ഉച്ചത്തിൽ ജപിക്കുന്നത് (വേദഘോഷം) അവിടത്തെ അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതൽ പവിത്രമാക്കുന്നു.