ദൈവനാമം ഉരുവിടുകയോ ആവർത്തിച്ച് ജപിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് ലോകത്തിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ മതങ്ങളിലും ഒരു പ്രധാന ആരാധനാക്രമമാണ്. ഇതിനെ ഓരോ മതത്തിലും വ്യത്യസ്ത പേരുകളിലാണ് വിളിക്കുന്നത്: ഹിന്ദുമതം: 'നാമജപം' അല്ലെങ്കിൽ 'മന്ത്രജപം' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിൻ്റെ നാമങ്ങളോ (ഉദാ: 'ഓം നമോ നാരായണായ', 'ഓം നമഃ ശിവായ') പവിത്രമായ മന്ത്രങ്ങളോ ആവർത്തിച്ചു ചൊല്ലുന്നതിലൂടെ മനഃശാന്തിയും ദൈവസാമീപ്യവും ലഭിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇസ്‌ലാം മതം: 'ദിക്ർ' (Dhikr) എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. അല്ലാഹുവിൻ്റെ നാമങ്ങളോ സ്തുതിവചനങ്ങളോ (ഉദാ: 'അൽഹംദുലില്ലാഹ്', 'സുബ്ഹാനല്ലാഹ്') ഉരുവിടുന്നത് ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതിനായി 'തസ്ബീഹ്' മാലകൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ക്രിസ്തുമതം: പ്രാർത്ഥനകൾ ആവർത്തിച്ചു ചൊല്ലുന്ന രീതി ഇതിലുണ്ട്. കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ 'ജപമാല' (Rosary) സമർപ്പണം ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്. യേശുവിൻ്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള 'ജീസസ് പ്രെയർ' (Jesus Prayer) എന്ന രീതിയും നിലവിലുണ്ട്. സിഖ് മതം: 'നാം സിമ്രാൻ' (Naam Simran) എന്നത് സിഖ് വിശ്വാസത്തിലെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്. 'വാഹേഗുരു' എന്ന നാമം ജപിക്കുന്നതിലൂടെ ദൈവവുമായി ഒന്നിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. ബുദ്ധമതം: മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിടുന്ന രീതി (Chanting) ബുദ്ധമതത്തിലുമുണ്ട്. 'ഓം മണി പദ്മേ ഹം' (Om Mani Padme Hum) പോലുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചു ചൊല്ലുന്നത് മനസ്സിൻ്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിന് സഹായിക്കുമെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. പേരുകളിലും രീതികളിലും വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിലും, ഏകശ്രദ്ധയോടെ ദൈവനാമം ഉച്ചരിക്കുന്നത് ആത്മീയമായ ഉന്നതിക്കും മാനസികമായ ഏകാഗ്രതയ്ക്കും സഹായിക്കുമെന്നതാണ് എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും പൊതുവായ കാഴ്ചപ്പാട്.