ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും ഭക്തനുമായ ഉദ്ധവർ വഴി ഗോപികമാർക്ക് നൽകിയ സന്ദേശം പ്രധാനമായും അത്യഗാധമായ ഈശ്വരപ്രേമത്തെയും ജ്ഞാനത്തെയും കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. മഥുരയിലേക്ക് പോയ കൃഷ്ണന്റെ വേർപാടിൽ ദുഃഖിച്ചിരുന്ന ഗോപികമാരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനാണ് കൃഷ്ണൻ ഉദ്ധവരെ വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് അയച്ചത്. കൃഷ്ണൻ കൊടുത്തുവിട്ട പ്രധാന സന്ദേശങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: ഞാൻ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലെയല്ല: ഭൗതികമായി താൻ അകലെയാണെങ്കിലും, താൻ എപ്പോഴും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ തന്നെയുണ്ടെന്ന് കൃഷ്ണൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. പരമാത്മാവായ തനിക്ക് ആരുമായും വേർപാടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. നിരാകാരവും സർവ്വവ്യാപിയുമായ ഭക്തി: രൂപമുള്ള കൃഷ്ണനെ മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നതിനപ്പുറം, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന സർവ്വവ്യാപിയായ പരബ്രഹ്മമായി എന്നെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക എന്ന് കൃഷ്ണൻ അവരെ ഉപദേശിച്ചു. വിരഹതാപത്തിന്റെ മഹത്വം: കൃഷ്ണനെ കാണാതെയുള്ള ഗോപികമാരുടെ ഈ അവസ്ഥ വെറും സങ്കടമല്ല, മറിച്ച് അത് ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന അവസ്ഥയായ 'മഹാഭാവം' ആണെന്ന് കൃഷ്ണൻ അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. നിരന്തരമായി തന്നെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നതിലൂടെ അവർ തന്നിൽ തന്നെ ലയിച്ചുചേരുകയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ധ്യാനത്തിലൂടെയുള്ള യൂണിയൻ (സായൂജ്യം): ശാരീരികമായ സാന്നിധ്യത്തേക്കാൾ മനസ്സ് കൊണ്ട് എപ്പോഴും കൃഷ്ണനെ ധ്യാനിക്കുന്നത് വഴിയാണ് യഥാർത്ഥ ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരം സാധ്യമാകുന്നതെന്ന് കൃഷ്ണൻ ഉദ്ധവരിലൂടെ അറിയിച്ചു. ഉദ്ധവർ ഈ ജ്ഞാനസന്ദേശം നൽകിയെങ്കിലും, ഗോപികമാർക്ക് കൃഷ്ണനോടുണ്ടായിരുന്ന നിഷ്കളങ്കവും ആത്മാർത്ഥവുമായ പ്രേമം കണ്ട് ജ്ഞാനിയായ ഉദ്ധവർ വിസ്മയിച്ചുപോവുകയും, ഭക്തിയുടെ യഥാർത്ഥ തത്വം ഗോപികമാരിൽ ഉണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു.