"ജന്മാദ്യസ്യ യതഃ" എന്നത് ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ സൂത്രവും (1.1.2), ശ്രീമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിന്റെ ഒന്നാമത്തെ ശ്ലോകത്തിന്റെ ആരംഭഭാഗവുമാണ്. "ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, ലയം എന്നിവ ഏതിൽ നിന്നാണോ ഉണ്ടാകുന്നത് അതാണ് ബ്രഹ്മം" എന്നാണ് ഇതിന്റെ പൊതുവായ അർത്ഥം. ഈ പ്രശസ്തമായ വാക്യത്തിന് ഭാരതീയ തത്ത്വചിന്തയിലെ പ്രമുഖ ആചാര്യന്മാരും പണ്ഡിതന്മാരും വിവിധ ദർശനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രചിച്ച പ്രധാന വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: 1. ബ്രഹ്മസൂത്ര വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ (ഭാഷ്യങ്ങൾ) ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിലെ ഈ വാക്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി പ്രമുഖ വേദാന്താചാര്യന്മാർ തങ്ങളുടെ ദർശനങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു: ശാരീരക ഭാഷ്യം (ആദി ശങ്കരാചാര്യർ - അദ്വൈത വേദാന്തം): ആദി ശങ്കരാചാര്യരുടെ ഈ വ്യാഖ്യാനപ്രകാരം ബ്രഹ്മം മാത്രമാണ് ഏകസത്യം, പ്രപഞ്ചം മിഥ്യയാണ് (വിവർത്തവാദം). 'ജന്മാദ്യസ്യ യതഃ' എന്നതിലൂടെ ജഗത്തിന്റെ നിമിത്ത കാരണവും ഉപാദാന കാരണവും പരബ്രഹ്മം തന്നെയാണെന്ന് അദ്ദേഹം സമർത്ഥിക്കുന്നു. ശ്രീഭാഷ്യം (രാമാനുജാചാര്യർ - വിശിഷ്ടാദ്വൈത വേദാന്തം): രാമാനുജാചാര്യരുടെ ഈ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടികർത്താവായ ബ്രഹ്മം സഗുണനാണെന്നും (ഗുണങ്ങളുള്ളവൻ), ചിത്ത് (ജീവൻ), അചിത്ത് (പ്രപഞ്ചം) എന്നിവ ഈശ്വരന്റെ ശരീരമാണെന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. അനുവ്യാഖ്യാനം / ബ്രഹ്മസൂത്രഭാഷ്യം (മധ്വാചാര്യർ - ദ്വൈത വേദാന്തം): ജഗത്തും ഈശ്വരനും ജീവനും പരസ്പരം ഭിന്നമാണെന്ന ദ്വൈതസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് മധ്വാചാര്യർ ഇതിന് ഭാഷ്യം ചമച്ചത്. പരമാത്മാവായ വിഷ്ണുവാണ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിമിത്തകാരണം എന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അണുഭാഷ്യം (വല്ലഭാചാര്യർ - ശുദ്ധാദ്വൈതം): പ്രപഞ്ചം ബ്രഹ്മത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പരിണാമമാണെന്നും (അവികൃത പരിണാമവാദം) ശ്രീകൃഷ്ണനാണ് പരബ്രഹ്മമെന്നും വല്ലഭാചാര്യർ ഇതിൽ സമർത്ഥിക്കുന്നു. വേദാന്ത പാരിജാത സൗരഭം (നിംബാർക്കാചാര്യർ - ദ്വൈതാദ്വൈതം): ജീവനും ജഗത്തും ബ്രഹ്മവുമായി ഒരേസമയം ഭേദവും (വ്യത്യാസം) അഭേദവും (ഐക്യം) പുലർത്തുന്നു എന്ന ദർശനത്തിലാണ് ഈ വ്യാഖ്യാനം. ഗോവിന്ദ ഭാഷ്യം (ബലദേവ വിദ്യാഭൂഷൺ - അചിന്ത്യ ഭേദാഭേദം): ഗൗഡീയ വൈഷ്ണവ ദർശനപ്രകാരം ഭഗവാന്റെ അചിന്ത്യമായ ശക്തിയെ മുൻനിർത്തി ഈ സൂത്രത്തിന് നൽകിയ വ്യാഖ്യാനമാണിത്. 2. ശ്രീമദ് ഭാഗവത വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ വ്യാസദേവൻ ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിന് തന്നെ രചിച്ച സ്വാഭാവിക വ്യാഖ്യാനമാണ് ശ്രീമദ് ഭാഗവതം എന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ കരുതുന്നു. ഭാഗവതത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലെ ഈ വാക്യത്തിന് വൈഷ്ണവ-അദ്വൈത പണ്ഡിതന്മാർ രചിച്ച പ്രധാന വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ഇവയാണ്: ഭാവ്യാർത്ഥ ദീപിക (ശ്രീധര സ്വാമികൾ): ഭാഗവത വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ആധികാരികമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ശ്രീധര സ്വാമികളുടെ കൃതിയാണ്. അദ്വൈത ചിന്താഗതിയെ ഭക്തിയുമായി സമന്വയിപ്പിച്ചാണ് അദ്ദേഹം "ജന്മാദ്യസ്യ യതഃ" എന്ന ഭാഗവത വരിക്ക് അർത്ഥം നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ക്രമ സന്ദർഭം (ജീവസൂത്രങ്ങൾ / ജീവ ഗോസ്വാമി): ഗൗഡീയ വൈഷ്ണവ സമ്പ്രദായത്തിലെ പ്രമുഖനായ ജീവ ഗോസ്വാമി ഈ ശ്ലോകത്തെ പരമ സത്യമായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ സർവ്വോപരിത്വവും ലീലകളും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചിരിക്കുന്നു. സാരാർത്ഥ ദർശിനി (വിശ്വനാഥ ചക്രവർത്തി ഠാക്കൂർ): ഭക്തിരസപ്രധാനമായ ഈ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ഭഗവാന്റെ സ്വരാട് (പരമ സ്വാതന്ത്ര്യം), അഭിജ്ഞത്വം (എല്ലാം അറിയുന്ന അവസ്ഥ) എന്നിവയെ അതീവ സുന്ദരമായി വിവരിക്കുന്നു. ഈ വ്യാഖ്യാനങ്ങളെല്ലാം ഭാരതീയ ദർശനങ്ങളിലെ ജ്ഞാന-ഭക്തി മാർഗ്ഗങ്ങളുടെ സമന്വയത്തെയും പ്രപഞ്ചോത്പത്തിക്ക് പിന്നിലെ പരമസത്യത്തെയും കുറിച്ച് വ്യത്യസ്തവും ആഴമേറിയതുമായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ നൽകുന്നു. From the talks of Sri Nochurji