പ്രശസ്ത തമിഴ് കവിയായ കാളമേഘപ്പുലവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു രസകരമായ നാടോടിക്കഥയാണിത്. കവിതകൾ കൊണ്ടും കൗതുകകരമായ ശ്ലോകങ്ങൾ കൊണ്ടും ആളുകളെ വിസ്മയിപ്പിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം പാട്ടുപാടി സദ്യ കഴിച്ച കഥ താഴെ പറയുന്നതാണ്: ഒരിക്കൽ അതീവ വിശപ്പോടെ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്ന കാളമേഘപ്പുലവർ ഒരു വലിയ സദ്യ നടക്കുന്നയിടത്ത് എത്തിച്ചേർന്നു. എന്നാൽ അവിടെയുള്ള കാവൽക്കാരോ സംഘാടകരോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേഷം കണ്ട് ഒരു സാധാരണക്കാരനായി കരുതി സദ്യവട്ടങ്ങളിലേക്ക് കടത്തിവിട്ടില്ല. വിശപ്പുകൊണ്ട് തളർന്ന കവിക്ക് സദ്യാലയത്തിൽ കയറാൻ കഴിയാത്തതിൽ കടുത്ത ദേഷ്യവും വിഷമവും തോന്നി. അദ്ദേഹം തന്റെ കവിത്വസിദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന വിളമ്പുകാരെയും സദ്യയെയും ലക്ഷ്യമിട്ട് ഒരു 'അരം പാട്ട്' (ഒരു ശാപക്കവിത അല്ലെങ്കിൽ പ്രതികൂലമായി ഭവിക്കുന്ന പാട്ട്) പാടി. തമിഴ് ഐതിഹ്യങ്ങൾ പ്രകാരം കാളമേഘം പാടിയാൽ അത് അപ്പോൾത്തന്നെ സംഭവിക്കുമെന്നാണ് വിശ്വാസം. കവി പാടിയ പാട്ടിന്റെ ഫലമായി സദ്യാലയത്തിലെ ചോറും വിഭവങ്ങളും വിളമ്പാൻ കഴിയാത്തവിധം കട്ടപിടിക്കുകയും, വിളമ്പുകാരും അതിഥികളും എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഭയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ അവിടുത്തെ പ്രധാനികൾ തങ്ങൾക്ക് തെറ്റുപറ്റിയതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും, വന്നത് സാധാരണക്കാരനല്ല സാക്ഷാൽ കാളമേഘപ്പുലവർ ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പ് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ആദരവോടെ സദ്യ കഴിക്കാനായി ക്ഷണിച്ചു. സൽക്കാരത്തിൽ സംപ്രീതനായ കവി, തന്റെ മുൻപത്തെ പാട്ടിന്റെ ദോഷം മാറ്റാനായി ഉടൻ തന്നെ വിപരീത അർത്ഥമുള്ള മറ്റൊരു മംഗള ഗീതം (സ്തുതിപ്പാട്ട്) പാടി. അതോടെ കട്ടപിടിച്ച ചോറും വിഭവങ്ങളും വീണ്ടും പഴയതുപോലെ സ്വാദിഷ്ടമായ അമൃതായി മാറി. തുടർന്ന് കവി ആ സദ്യാലയത്തിൽ ഇരുന്ന് വയറു നിറയെ സദ്യ ഉണ്ണുകയും സന്തുഷ്ടനായി യാത്ര തുടരുകയും ചെയ്തു. വാക്കിന്റെ ശക്തി കൊണ്ടും കവിതയുടെ മാഹാത്മ്യം കൊണ്ടും കവി വിശപ്പടക്കിയ ഈ കഥ തമിഴ്-മലയാളം നാടോടി സാഹിത്യത്തിൽ ഇന്നും വളരെ പ്രശസ്തമാണ്. தமிழ்ப் பணி மன்றம்