ശ്രീ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ നിത്യേനയുള്ള ശീവേലി എഴുന്നള്ളിപ്പും ആദി ശങ്കരാചാര്യരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതിഹ്യവും തമ്മിൽ വലിയൊരു ആത്മീയ ബന്ധമുണ്ട്. ഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പൻ സ്വാമികളെ അനുഗ്രഹിച്ചു. തുടർന്ന്, ശങ്കരാചാര്യ സ്വാമികൾ ഭഗവാനെ വണങ്ങിയതിന്റെ സ്മരണ പുതുക്കലാണ് ഇന്നും ശീവേലി സമയത്ത് നടക്കുന്നത്. ഈ ഐതിഹ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ലഘുവിവരണം താഴെ നൽകുന്നു: ഐതിഹ്യം ഒരിക്കൽ അദ്വൈത വേദാന്തത്തിന്റെ പ്രയോക്താവായ ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യർ തന്റെ യോഗബലം കൊണ്ട് ആകാശമാർഗ്ഗേ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ താഴെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവാന്റെ ശീവേലി എഴുന്നള്ളത്ത് നടക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ പാണ്ഡിത്യത്തിലും യോഗസിദ്ധിയിലും അദ്വൈത ദർശനത്തിലും അത്യുന്നതനായ ശങ്കരാചാര്യർ, താഴെ നടക്കുന്ന ശീവേലി ഉത്സവത്തെയോ വകവെക്കാതെ ഭഗവാനെ വണങ്ങാൻ കൂട്ടാക്കാതെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. തന്റെ ഭക്തന്റെ ഈ ഭാവം മാറ്റാൻ ഭഗവാൻ ഗുരുവായൂരപ്പൻ തീരുമാനിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ശങ്കരാചാര്യരുടെ യോഗബലം നഷ്ടപ്പെടുകയും അദ്ദേഹം ആകാശത്തുനിന്ന് നേരെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള ഉപചാരപ്പന്തലിലേക്ക് (ശീവേലിപ്പന്തൽ) വന്ന് വീഴുകയും ചെയ്തു. വീഴ്ചയുടെ ആഘാതത്തിൽ ആചാര്യന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും ദണ്ഡുമെല്ലാം ചിതറിത്തെറിച്ചു. ഭഗവാന്റെ മായ മനസ്സിലാക്കിയ ആചാര്യൻ, തന്റെ ഭാവം വെടിഞ്ഞ് ഭഗവാനോട് മാപ്പപേക്ഷിക്കുകയും സ്തുതികൾ ആലപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യവും ഭക്തിയും ജ്ഞാനത്തേക്കാൾ ഒട്ടും കുറവല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ശീവേലി സമയത്തെ സ്മരണ (ഇന്നത്തെ ആചാരം) ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഇന്നും ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആചാരം തുടരുന്നു: എഴുന്നള്ളത്ത് നിർത്തിവെക്കുന്നു: നിത്യേന മൂന്ന് നേരം (രാവിലെ, ഉച്ചയ്ക്ക്, രാത്രി) നടക്കുന്ന ശീവേലി എഴുന്നള്ളത്ത്, വടക്കേ നടയിലുള്ള ഈ ഉപചാരപ്പന്തലിൽ എത്തുമ്പോൾ ആനയും വാദ്യമേളങ്ങളും ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി നിൽക്കുന്നു. സ്മരണ: ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യർ വീണ ആ സ്ഥാനത്ത് ഭഗവാന്റെ തിടമ്പേറ്റിയ ആന അല്പസമയം നിർത്തിയിട്ടാണ് പ്രദക്ഷിണം തുടരുന്നത്. ആചാര്യന്റെ ഭാവം ശമിപ്പിച്ച ആ ദിവ്യമുഹൂർത്തത്തെ ഭക്തരും ക്ഷേത്ര ഭാരവാഹികളും ഇന്നും ഭക്ത്യാദരവുകളോടെ ഈ സമയത്ത് സ്മരിക്കുന്നു. പൂജാവിധികൾ: ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഇന്നത്തെ പൂജാവിധികൾ ക്രമീകരിച്ചത് ശങ്കരാചാര്യർ നേരിട്ടാണെന്നും, അതിനുശേഷമാണ് ചേന്നാസ് നമ്പൂതിരിമാർ അത് തന്ത്രസമുച്ചയ പ്രകാരം പരിഷ്കരിച്ചതെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ജ്ഞാനിയായാലും പണ്ഡിതനായാലും ഭക്തിയാണ് കൂടുതൽ വേണ്ടതെന്നും ഈശ്വരന് മുന്നിൽ എല്ലാവരും സമന്മാരാണെന്ന വലിയൊരു തത്വം ഈ ശീവേലി സ്മരണയിലൂടെ ഇന്നും ഗുരുവായൂർ മണ്ണിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. കടപ്പാട്