ഔവ്വയാർ (തമിഴിന്റെ മുത്തശ്ശി എന്നറിയപ്പെടുന്ന സംഘകാല കവയിത്രി) യാത്രാമധ്യേ വിശപ്പ് സഹിക്കവയ്യാതെ ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ വീട്ടിൽ ലളിതമായ ഊണ് കഴിച്ചതും, അതിന്റെ ആതിഥ്യമര്യാദയെക്കുറിച്ച് കവിത രചിച്ചതുമായ പ്രശസ്തമായ ഒരു കഥയുണ്ട്. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്: ഒരു ദിവസം കടുത്ത വേനൽച്ചൂടിൽ കിലോമീറ്ററുകളോളം നടന്ന് തളർന്ന്, വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് വലഞ്ഞ ഔവ്വയാർ പുൽവേലൂർ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അവിടെയുള്ള ഭൂതൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു പാവപ്പെട്ട കർഷകന്റെ വീട്ടുപടിക്കൽ അവർ വിശ്രമിക്കാനായി നിന്നു. തങ്ങളുടെ പടിക്കൽ വന്നുനിൽക്കുന്നത് പ്രശസ്തയായ കവയിത്രി ഔവ്വയാർ ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭൂതനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയും വലിയ സന്തോഷത്തോടെയും ആദരവോടെയും അവരെ സ്വീകരിച്ചു. കൊട്ടാരങ്ങളിലെപ്പോലെയുള്ള വലിയ സദ്യയോ വിഭവങ്ങളോ ഒന്നും നൽകാൻ ആ പാവപ്പെട്ട കർഷകന് ശേഷിയില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും അവർ തങ്ങളുടെ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ലളിതമായ ഭക്ഷണം സ്നേഹത്തോടെ ഔവ്വയാർക്ക് മുന്നിൽ വിളമ്പി. അന്ന് അവർ നൽകിയ ആ നാടൻ ഊണിൽ താഴെ പറയുന്ന വിഭവങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്: ചൂടുള്ള വരഗ് ചോറ് (കൂവരക് അല്ലെങ്കിൽ ചാമ അരി കൊണ്ടുള്ള ചോറ്) ചുടുകനലിൽ ചുട്ടെടുത്ത് ഉടച്ചെടുത്ത വഴുതനങ്ങ (കഴുതനങ്ങ) കറി നല്ലതുപോലെ കടഞ്ഞെടുത്ത, പുളിയുള്ള മോര് വിശന്നു വലഞ്ഞിരുന്ന ഔവ്വയാർക്ക് ആ ദരിദ്രകുടുംബം സ്നേഹത്തോടെ വിളമ്പിയ ആ ലളിതഭക്ഷണം അമൃതുപോലെ തോന്നി. അത് കഴിച്ചതോടെ അവരുടെ ശരീരത്തിലെ ക്ഷീണവും മനസ്സിലെ ആധിയും പൂർണ്ണമായി മാറി. ആതിഥേയരുടെ പത്നിയുടെ സ്നേഹവും ആതിഥ്യമര്യാദയും കണ്ട് മനസ്സ് നിറഞ്ഞ ഔവ്വയാർ ആ നാടൻ ഊണിനെ പ്രകീർത്തിച്ചുകൊണ്ട് തമിഴിലെ പ്രശസ്തമായ സമാഹാരമായ 'തനിപ്പാടൽ തിരുട്ടിൽ' ഒരു മനോഹരമായ കവിത രചിച്ചു. കവിതയുടെ സാരംശം: "സ്നേഹത്തോടെ വിളമ്പിയ ചൂടുള്ള വരഗ് ചോറും, ചുടുകനലിൽ വാട്ടിയെടുത്ത വഴുതനങ്ങ കറിയും, നല്ല പുളിയുള്ള മോരും ചേർന്ന ഈ ഊണ് കഴിച്ചപ്പോൾ കിട്ടിയ സുഖം ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഭരിക്കുന്ന രാജാവിനുപോലും കിട്ടുന്ന ഒന്നല്ല. ഭക്ഷണത്തിന്റെ മഹത്വം അതിന്റെ വിലയിലല്ല, വിളമ്പുന്നവന്റെ സ്നേഹത്തിലും ആത്മാർത്ഥതയിലുമാണ് ഇരിക്കുന്നത്." ലളിതമായ ജീവിതത്തെയും സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ആതിഥേയത്വത്തെയും പ്രകീർത്തിക്കുന്ന ഈ കഥ ഔവ്വയാരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഏടുകളിൽ ഒന്നാണ്. (ശ്രദ്ധിക്കുക: ഔവ്വയാർ വിശന്ന് ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ബാലന്റെ രൂപത്തിൽ വന്ന മുരുകൻ കനി കുലുക്കി നൽകിയതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 'ചൂടുള്ള പഴം/തണുത്ത പഴം' (സുട്ട പഴം) കഥയും ഭക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വളരെ പ്രശസ്തമാണ്). ഔവ്വയാരും തമിഴ് പുരാണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആ മൂന്ന് മനോഹരമായ കഥകളും താഴെ നൽകുന്നു: 1. മുരുകനും ഞാവൽപ്പഴവും (ചൂടുള്ള പഴമോ തണുത്ത പഴമോ?) ഔവ്വയാരുടെ അഹങ്കാരം തീർക്കാനായി മുരുകൻ നടത്തിയ ഒരു ലീലയാണിത്. കഥ: ഒരു ദിവസം കടുത്ത വേനലിൽ യാത്ര ചെയ്ത് തളർന്ന ഔവ്വയാർ ഒരു വലിയ ഞാവൽ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. ആ സമയത്ത് മരത്തിന് മുകളിൽ ഒരു ഇടയബാലൻ ഇരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു (അത് സാക്ഷാൽ മുരുകൻ ആയിരുന്നു). വിശന്നു വലഞ്ഞിരുന്ന ഔവ്വയാർ കുട്ടിയോട് തനിക്ക് കുറച്ച് ഞാവൽപ്പഴം പറിച്ച് തരുമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ചോദ്യം: മുകളിൽ ഇരുന്ന കുട്ടി ചോദിച്ചു: "അമ്മേ, നിങ്ങൾക്ക് ചൂടുള്ള പഴമാണോ വേണ്ടത് അതോ തണുത്ത പഴമാണോ വേണ്ടത്?" ട്വിസ്റ്റ്: മരത്തിൽ കായ്ക്കുന്ന പഴത്തിന് എങ്ങനെയാ ചൂടും തണുപ്പും എന്ന് കരുതി ഔവ്വയാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. എങ്കിലും അവർ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ചൂടില്ലാത്ത സാധാരണ പഴം (തണുത്ത പഴം) തന്നാൽ മതി." രഹസ്യം: കുട്ടി മരത്തിന്റെ കൊമ്പ് ശക്തമായി കുലുക്കി. പഴങ്ങൾ മണ്ണിലേക്ക് വീണു. മണ്ണുപുരണ്ട പഴങ്ങൾ എടുത്ത ഔവ്വയാർ അതിലെ മണൽ കളയാനായി ഊതാൻ (ഊതി ഒഴുക്കാൻ) തുടങ്ങി. ഇത് കണ്ട കുട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: "എന്താ അമ്മേ, പഴത്തിന് നല്ല ചൂടുണ്ടോ, അതുകൊണ്ട് ഊതിത്തണുപ്പിക്കുകയാണോ?" പാഠം: അപ്പോഴാണ് ഔവ്വയാർക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായത്. മണ്ണിൽ വീഴുമ്പോൾ മണൽ കളയാൻ നമ്മൾ ഊതേണ്ടി വരുന്ന പഴമാണ് 'ചൂടുള്ള പഴം', മരത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് പിടിക്കുന്നതാണ് 'തണുത്ത പഴം'. ഒരു ചെറിയ കുട്ടിക്ക് മുന്നിൽ തന്റെ ജ്ഞാനത്തിന് മങ്ങലേറ്റത് മനസ്സിലാക്കിയ കവയിത്രിയുടെ മുന്നിൽ മുരുകൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തു. 2. അതിയമാൻ രാജാവും അമൃത നെല്ലിക്കയും ഭരണാധികാരിയായ അതിയമാൻ നെടുമാൻ അഞ്ചിക്ക് ഔവ്വയാരിനോടുണ്ടായിരുന്ന ആദരവിന്റെയും സൗഹൃദത്തിന്റെയും കഥയാണിത്. കഥ: തമിഴകത്തെ കഡൈഏഴു വള്ളലുകളിൽ (ഏഴ് മഹാദാനികൾ) ഒരാളായിരുന്നു അതിയമാൻ രാജാവ്. ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹത്തിന് മലനിരകളിൽ നിന്ന് അതിവിശിഷ്ടമായ ഒരു കരിനെല്ലിക്ക (അമൃത നെല്ലിക്ക) ലഭിച്ചു. അത് കഴിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് മരണമില്ലാതെ ദീർഘകാലം ജീവിക്കാനുള്ള ആയുസ്സ് ലഭിക്കുമെന്നായിരുന്നു വിശ്വാസം. ത്യാഗം: രാജാവ് ആ നെല്ലിക്ക സ്വന്തമായി കഴിച്ചില്ല. താൻ മരിച്ചാലും ഒരു രാജാവ് മാത്രമേ നഷ്ടപ്പെടൂ, എന്നാൽ തമിഴിന്റെ മുത്തശ്ശിയായ ഔവ്വയാർ ദീർഘകാലം ജീവിച്ചിരുന്നാൽ അത് തമിഴ് ഭാഷയ്ക്കും ജനങ്ങൾക്കും വലിയ നന്മ ചെയ്യുമെന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു. അതിനാൽ അദ്ദേഹം അത് ഔവ്വയാർക്ക് സമ്മാനിച്ചു. അവസാനം: നെല്ലിക്കയുടെ രഹസ്യം അറിയാതെ അത് കഴിച്ച ഔവ്വയാർ പിന്നീട് ഇതറിഞ്ഞ് രാജാവിന്റെ സ്നേഹത്തിലും തമിഴിനോടുള്ള ഭക്തിയിലും വികാരാധീനയായി. അദ്ദേഹത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് നിരവധി കവിതകൾ അവർ രചിക്കുകയുണ്ടായി. 3. ഭൂതന്റെ വീട്ടിലെ ലളിതമായ ഊണ് (മുൻപ് സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ) തമിഴിന്റെ കവയിത്രി ഒരു പാവപ്പെട്ട കർഷകന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ലളിതമായി കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ കഥയാണിത്. ചുരുക്കം: കിലോമീറ്ററുകളോളം നടന്ന് തളർന്ന് പുൽവേലൂർ ഗ്രാമത്തിലെത്തിയ ഔവ്വയാർക്ക്, ഭൂതൻ എന്ന ദരിദ്ര കർഷകനും ഭാര്യയും ചേർന്ന് തങ്ങളുടെ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന വരഗ് ചോറും, കനലിൽ ചുട്ട വഴുതനങ്ങ കറിയും, പുളിയുള്ള മോരും സ്നേഹത്തോടെ വിളമ്പി നൽകി. കൊട്ടാരങ്ങളിലെ രാജസദ്യയേക്കാൾ മഹത്തരമാണ് സ്നേഹത്തോടെ വിളമ്പുന്ന ഈ നാടൻ ഊണ് എന്ന് പ്രകീർത്തിച്ച് അവർ കവിത രചിച്ചു.