ശ്രീമദ് ഭാഗവതം അഞ്ചാം സ്കന്ധം, പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ 20, 21 ശ്ലോകങ്ങൾ ജംബുദ്വീപിലെ ഭൗമശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകളെയും ജാംബൂനദം എന്ന സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെയും കുറിച്ചാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഈ ശ്ലോകങ്ങളുടെ പൂർണ്ണമായ രൂപവും അതിന്റെ ലളിതമായ അർത്ഥവും താഴെ നൽകുന്നു: ശ്ലോകം (Sanskrit Text) तावदुभयोरपि रोधसोर्या मृत्तिका तद्रसेनानुविध्यमाना वाय्वर्कसंयोगविपाकेन सदामरलोकाभरणं जाम्बूनदं नाम सुवर्णं भवति ॥ २० ॥ यदु ह वाव विബുधादय: सह युवतिभिर्मुकुटकटककटिसूत्राद्याभरणरूपेण खलु धारयन्ति ॥ २१ ॥ ശ്ലോകം 20: ഭീമാകാരമായ ഞാവൽ പഴങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്ന് വീണ് പൊട്ടുമ്പോൾ ഒഴുകുന്ന ജാംബൂ നദിയിലെ നീരുകൊണ്ട്, ആ നദിയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള മണ്ണ് കുതിർന്നു ചേരുന്നു. ഈ മണ്ണ് വായുവിന്റെയും സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെയും സമ്പർക്കം മൂലം രാസമാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമാവുകയും (ഉണങ്ങുകയും) ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയിലൂടെ 'ജാംബൂനദം' എന്ന് പേരുള്ള ഉത്തമമായ സ്വർണ്ണമായി അത് രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് ദേവലോകങ്ങളിലെ നിവാസികൾ ആഭരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ശ്ലോകം 21: ഇത്തരത്തിൽ രൂപപ്പെടുന്ന ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണം, ദേവന്മാരും മറ്റ് സ്വർഗ്ഗവാസികളും തങ്ങളുടെ സ്ത്രികളോടൊപ്പം കിരീടങ്ങൾ, വളകൾ, അരഞ്ഞാണുകൾ തുടങ്ങിയ പലവിധ മനോഹരമായ ആഭരണങ്ങളാക്കി ധരിക്കുന്നു. ഭാഗവതത്തിലെ ഈ വിവരണം ശാസ്ത്രീയമായ ഒരു പ്രക്രിയയേക്കാൾ ഉപരിയായി, പുരാണങ്ങളിലെ ആഖ്യാന ശൈലിയും പ്രതീകാത്മകതയും (Mythological Symbolism) ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒന്നാണ്. ഇതിനെ നമുക്ക് രണ്ട് രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാം: 1. പുരാണങ്ങളിലെ സങ്കല്പം (Mythological Perspective) ഹിന്ദു പുരാണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് പ്രപഞ്ചം നമ്മൾ കാണുന്ന ഭൂമി മാത്രമല്ല. അതിൽ ഉയർന്ന ലോകങ്ങളും (ദേവലോകം പോലുള്ളവ) വ്യത്യസ്തമായ പ്രകൃതി നിയമങ്ങളുമുള്ള പ്രദേശങ്ങളുമുണ്ട്. ജംബുദ്വീപിലെ 'ഇളാവൃതവർഷം' എന്ന പുണ്യഭൂമിയിലാണ് ഈ പ്രതിഭാസം നടക്കുന്നത്. ഭൗതികശാസ്ത്ര നിയമങ്ങൾക്ക് അപ്പുറമുള്ള ദിവ്യമായ പ്രകൃതിയുടെ മാഹാത്മ്യം കാണിക്കാനാണ് പുരാണങ്ങളിൽ ഇത്തരം വർണ്ണനകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നത്. 2. ആധുനിക ശാസ്ത്രം എന്തുപറയുന്നു? (Scientific Perspective) ആധുനിക ശാസ്ത്രം അനുസരിച്ച് മണ്ണോ പഴച്ചാറോ വായുവും സൂര്യപ്രകാശവും തട്ടി സ്വർണ്ണമായി മാറാൻ കഴിയില്ല. സ്വർണ്ണം ഒരു മൂലകമാണ് (Element): ഒരു രാസപ്രവർത്തനം (Chemical reaction) വഴിയും മറ്റൊരു വസ്തുവിനെ സ്വർണ്ണമാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയില്ല. സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഉത്ഭവം: കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ബഹിരാകാശത്തുണ്ടായ നക്ഷത്ര സ്ഫോടനങ്ങൾ (Supernova) വഴിയാണ് സ്വർണ്ണം ഉണ്ടായത് എന്നാണ് ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. ഇത് ഭൂമിയുടെ ഉള്ളിൽ പ്രകൃതിദത്തമായ ഖരരൂപത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഉപസംഹാരം ചുരുക്കത്തിൽ, ഭാഗവതത്തിലെ ഈ വരികൾ ആത്മീയവും കാവ്യാത്മകവുമായ ഒരു വർണ്ണനയാണ്. പ്രകൃതിയുടെ സമൃദ്ധിയെയും ഈശ്വരീയമായ മായയെയും സൂചിപ്പിക്കാൻ പുരാണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ശൈലിയാണിത്. ഇതിനെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ശാസ്ത്രസത്യമായി കാണാൻ കഴിയില്ല.

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ദ്വിതീയ സ്കന്ധത്തിലെ (സ്കന്ധം 2) ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ 14-ാമത്തെ ശ്ലോകമാണിത്. പരീക്ഷിത്ത് മഹാരാജാവിനോട് ശ്രീശുകദേവൻ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഗമാണിത്. ഇതിന് തൊട്ടുമുൻപുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ, ഭഗവത്സ്മരണയോടെ ഒരു മുഹൂർത്തം മാത്രം ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് പോലും പരമഗതി പ്രാപിച്ച ഖട്വാംഗൻ എന്ന രാജാവിന്റെ കഥ ശുകദേവർ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. അതിന് ശേഷമാണ് പരീക്ഷിത്തിന്റെ ആയുസ്സിനെക്കുറിച്ച് ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. ശ്ലോകം (Sanskrit Text) തവാപ്യേതർഹി കൗരവ്യ സപ്താഹം ജീവിതാവധിഃ | ഉപകല്പയ തത്സർവം താവദ്യത്സാമ്പരായീകമ് || 14 || മലയാളം ലിപിയിൽ (പദച്ഛേദം): തവ - അപി - ഏതർഹി - കൗരവ്യ - സപ്താഹം - ജീവിത - അവധിഃ | ഉപകല്പയ - തത് - സർവം - താവത് - യത് - സാമ്പരായീകമ് || പദാർത്ഥം (Word Meaning) കൗരവ്യ – കുരുവംശത്തിൽ ജനിച്ചവനേ (പരീക്ഷിത്ത് മഹാരാജാവേ) തവ അപി – അങ്ങയ്ക്കാകട്ടെ ഏതർഹി – ഇപ്പോൾ സപ്താഹം – ഏഴു ദിവസങ്ങൾ ജീവിത അവധിഃ – ജീവിക്കാനുള്ള പരമാവധി സമയം (ആയുസ്സ്) ഉണ്ട് താവത് – അതുകൊണ്ട് ആ സമയം കൊണ്ട് യത് സാമ്പരായീകമ് – പരലോക നന്മയ്ക്ക് (അടുത്ത ജന്മത്തിലെ ഉത്തമമായ ഗതിക്ക്) വേണ്ടിയുള്ള തത് സർവം – ആ കർമ്മങ്ങളെല്ലാം (ഭഗവത് ശ്രവണം, കീർത്തനം തുടങ്ങിയവ) ഉപകല്പയ – ചെയ്തു തീർത്താലും (തയ്യാറാക്കിയാലും). ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം (Translation) "ഹേ പരീക്ഷിത്ത് മഹാരാജാവേ, ഖട്വാംഗൻ എന്ന രാജാവിന് തന്റെ ആയുസ്സ് അവസാനിക്കാൻ ഒരു മുഹൂർത്തം (ഏകദേശം 48 മിനിറ്റ്) മാത്രമുള്ളപ്പോഴാണ് ഭഗവദ് ചിന്തയിലൂടെ അദ്ദേഹം മോക്ഷം നേടിയത്. എന്നാൽ അങ്ങേയ്ക്ക് ഇനിയും ഏഴു ദിവസത്തെ ആയുസ്സ് ബാക്കിയുണ്ട്. അതിനാൽ ഈ സമയം കൊണ്ട് അടുത്ത ജന്മത്തിലെ പരമമായ നന്മയ്ക്ക് അഥവാ മോക്ഷപ്രാപ്തിക്ക് വേണ്ട കാര്യങ്ങളെല്ലാം (ഭഗവത് നാമ ശ്രവണം, സ്മരണം എന്നിവ) അങ്ങ് ഭംഗിയായി ചെയ്തു തീർത്താലും." തനിക്ക് ശാപം കിട്ടിയത് വഴി ഇനി ഏഴു ദിവസമേ ആയുസ്സുള്ളൂ എന്നോർത്ത് വിഷമിച്ചിരുന്ന പരീക്ഷിത്ത് രാജാവിന്, 'ഏഴു ദിവസം എന്നത് ഭഗവത് ചിന്തയിലൂടെ മുക്തി നേടാൻ വളരെ വലിയൊരു സമയമാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞ് ശുകദേവ ഗോസ്വാമി ധൈര്യവും ആത്മവിശ്വാസവും നൽകുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ശ്ലോകമാണിത്. കടപ്പാട്. വേങ്ങക്കാട്.

ശ്രീമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയോ ജഗത്തിന്റെയോ മിഥ്യാത്വത്തെയും (അഥവാ മായയെയും) കുറിച്ച് വളരെ ആഴത്തിലുള്ളതും തത്ത്വചിന്താപരവുമായ വിവരണങ്ങളാണ് നൽകുന്നത്. ഭാഗവത പ്രകാരം ജഗത്ത് എന്നാൽ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാത്ത ഒന്നല്ല, മറിച്ച് അത് താത്കാലികവും പരമാത്മാവിനെ ആശ്രയിച്ചു നിലനിൽക്കുന്നതുമായ ഒരു പ്രതിഭാസം മാത്രമാണ്. ഭാഗവതത്തിൽ ജഗത്തിന്റെ മിഥ്യാത്വത്തെ വിവരിക്കുന്ന പ്രധാന ആശയങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: 1. ചതുശ്ശ്ലോകീ ഭാഗവതത്തിലെ വിവരണം ഭാഗവതത്തിന്റെ കാതലായ 'ചതുശ്ശ്ലോകീ ഭാഗവതത്തിൽ' (രണ്ടാം സ്കന്ധം, അധ്യായം 9) ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവിന് നൽകുന്ന ഉപദേശത്തിൽ മായയെയും ജഗത്തിന്റെ മിഥ്യാത്വത്തെയും ഇങ്ങനെ വ്യക്തമാക്കുന്നു: "ഋതേർത്ഥം യത് പ്രതീയേത ന പ്രതീയേത ചാത്മനി തദ്വിദ്യാദാത്മനോ മായാം യഥാഭാസോ യഥാ തമഃ" അർത്ഥം: യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇല്ലാത്തതാണെങ്കിലും ഉള്ളതുപോലെ തോന്നിക്കുന്നതും, ഉള്ളതാണെങ്കിലും പ്രകാശിക്കാത്തതുമായ ഏതാണോ, അതിനെയാണ് എന്റെ 'മായ' എന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ഇരുട്ടിൽ കയറിനെ കണ്ട് പാമ്പാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നതു പോലെയാണ് ഈ ജഗത്തിനെ സത്യമെന്ന് നമ്മൾ കരുതുന്നത്. 2. വന്ദന ശ്ലോകത്തിലെ സൂചന (തേജോവാരിമൃദാം യഥാവിനിമയോ) ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലെ ഒന്നാം ശ്ലോകത്തിൽ തന്നെ വ്യാസദേവൻ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മിഥ്യാഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എങ്ങനെയെന്നാൽ, സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ മണൽക്കൂട്ടം കാണുമ്പോൾ ജലമാണെന്ന് തോന്നാം (മരീചിക അല്ലെങ്കിൽ കാനൽജലം), കല്ലിനെ വെളിച്ചത്തിൽ സ്വർണ്ണമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കാം. അതുപോലെ, പരബ്രഹ്മത്തിൽ സത്യമല്ലാത്ത പ്രപഞ്ചം ഗുണത്രയങ്ങളുടെ (സത്ത്വം, രജസ്സ്, തമസ്സ്) പ്രഭാവത്താൽ സത്യമെന്ന രീതിയിൽ ഭാസിക്കുന്നു. ഈ ഭ്രമത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന പരമസത്യത്തെയാണ് ഭാഗവതം വന്ദിക്കുന്നത്. 3. ജഗത്ത് മിഥ്യയാകുന്നത് എങ്ങനെ? ഭാഗവത തത്ത്വപ്രകാരം ജഗത്ത് മിഥ്യയാകാൻ പ്രധാന കാരണങ്ങൾ ഇവയാണ്: അസ്ഥിരതയും മാറ്റങ്ങളും: ജഗത്തിലെ സകല വസ്തുക്കളും ജനനം, വളർച്ച, നാശം എന്നീ അവസ്ഥകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. ഇന്നുള്ളത് നാളെയില്ലാത്ത അവസ്ഥയെയാണ് വേദാന്തം 'മിഥ്യ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അഹംഭാവവും മമതയും (I and Mine): പ്രപഞ്ചം മിഥ്യയാകുന്നത് നമ്മുടെ തെറ്റായ തിരിച്ചറിവിലാണ്. "ഞാൻ ഈ ശരീരമാണ്", "ഇതെല്ലാം എന്റേതാണ്" എന്ന ജീവാത്മാവിന്റെ വ്യാമോഹമാണ് ജഗത്തിനെ നമ്മളിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതും ദുഃഖം നൽകുന്നതും. 4. ഭാഗവതത്തിലെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ സ്വപ്നതുല്യമായ അവസ്ഥ: ഒരാൾ സ്വപ്നം കാണുമ്പോൾ ആ സ്വപ്നത്തിലെ അനുഭവങ്ങൾ, സന്തോഷം, ഭയം എന്നിവയെല്ലാം സത്യമായി തോന്നും. എന്നാൽ ഉണരുമ്പോൾ അത് വെറും മിഥ്യയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. അതുപോലെ ജ്ഞാനമാകുന്ന ഉണർവ് ലഭിക്കുമ്പോൾ ഈ ജഗത്തും സ്വപ്നതുല്യമാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടും. ചിത്രകേതുവിന്റെയും പുരഞ്ജനന്റെയും കഥകൾ: ഭാഗവതത്തിലെ ചിത്രകേതു മഹാരാജാവിന്റെ കഥയിലൂടെയും, പുരഞ്ജനോപാഖ്യാനത്തിലൂടെയും ഭൗതികമായ ബന്ധങ്ങളും ഭോഗങ്ങളും എങ്ങനെയാണ് ജീവനെ മായയിൽ കുടുക്കുന്നതെന്നും അവയുടെ മിഥ്യാത്വത്തെയും വ്യക്തമായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ: ശ്രീമദ് ഭാഗവത പ്രകാരം ജഗത്ത് അപ്പാടെ വ്യാജമല്ല. മറിച്ച് ഭഗവാന്റെ ശക്തിയായ മായയുടെ ഒരു താല്കാലിക സൃഷ്ടി അഥവാ നിഴൽ രൂപം മാത്രമാണ്. ഭഗവാനിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി ശരണാഗതി അടയുന്നതിലൂടെയും ഭക്തിയിലൂടെയും മാത്രമേ മനുഷ്യന് ഈ മായയെ മറികടന്ന് പരമസത്യം ദർശിക്കാൻ സാധിക്കൂ. ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലെ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക ഉപാഖ്യാനം (ഉദാഹരണത്തിന് പുരഞ്ജനന്റെ കഥ അല്ലെങ്കിൽ നാരദമുനിയുടെ മായാ ദർശനം)

*ॐ|| കാവി നിറത്തിന്റെ പ്രധാന്യമെന്ത്.? ||ॐ* *കാഷായം എന്ന് പ്രസിദ്ധമായ കാവിനിറം ഹിന്ദുധര്‍മ്മത്തിന്റെ പ്രതീകമായി സര്‍വ്വരും അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എന്താണ് ഇതിന്റെ പിന്നിലുള്ള കാരണമെന്നറിയുന്നവര്‍ ചുരുങ്ങും.* *പുനർജ്ജനിക്കായി കാവി നിറത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ ചെറിയ വിവരണങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുത്തു ക്രോഡീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.* *ധര്‍മ്മ ധ്വജത്തിന്റെ ഭഗവദ് ധ്വജത്തിന്റെയും വിശിഷ്യാ സന്യാസത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്** *കാവിയെങ്കിലും മൂന്നിനും നേരിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.* *മഞ്ഞ കൂടുതലുള്ള കാവിയാണ് ധര്‍മ്മധ്വജത്തിന്, ചുവപ്പുകൂടിയ കാവിയാണ് ഭഗവദ് ധ്വജത്തിന്, ഇരുണ്ട കാവിയാണ് സന്യാസത്തിനു വേണ്ടത്* . *വെള്ള, ചുവപ്പ്, കറുപ്പ് ഇവ പകുതി അനുപാതത്തില്‍ യോജിപ്പിച്ചാല്‍ ലഭിക്കുന്ന നിറമാണ് സംശുദ്ധ കാവിനിറം.* *ഇത് പ്രായേണ സന്യാസിമാര്‍ക്ക് വസ്ത്രമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.** *സത്വഗുണം (വെള്ള) രജോഗുണം (ചുവപ്പ്) തമോഗുണം (കറുപ്പ്) ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളും തമ്മില്‍ വേര്‍തിരിക്കാനാവാതെ കലര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് ഗുണങ്ങളില്‍ വര്‍ത്തിച്ചാലും ഗുണരഹിതനായി സമഭാവനയായി നില്‍ക്കുന്ന എന്നാണ്,* *സന്യാസി കാവിനിറം ധരിച്ചുകൊണ്ടു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വസ്ത്രം ശരീരത്തു കിടന്നാലും ശരീരം വസ്ത്രത്തിന്റെ വികാരങ്ങളെ അറിയാത്തപോലെ ത്രിഗുണാത്മകമായ ശരീരം ധരിച്ചിട്ടും സന്യാസി ആത്മാവില്‍ ശരീരത്തിന്റെ വികാരങ്ങളെ എടുക്കുന്നില്ലെന്നര്‍ത്ഥം* *കാവി അഥവാ കാഷായം എന്ന വാക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടായി എന്ന് നോക്കാം.* *ഉത്തരേന്ത്യയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളില്‍ പശയുള്ള ഒരുതരം മണ്ണ് കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. അതിന് കാവി നിറമാണ്. കാഷായം എന്ന പേരിലാണ് അത് അറിയപ്പെടുന്നത്.* *ഉത്തര ദേശങ്ങളില്‍ കാണപ്പെടുന്ന *ഈ പശ മണ്ണ് വസ്ത്രങ്ങളില്‍ പറ്റിച്ചുചേര്‍ത്ത്, കഴുകി ഉണക്കിയെടുക്കുകയാണ് സന്യാസിമാര്‍ സാധാരണ ചെയ്യാറുള്ളത്.* *ഇതാണ് ഉത്തമമായ സന്യാസക്കാവിയും* *ഗൃഹസ്ഥാശ്രമികള്‍ കാവി ധരിക്കുകയും അരുത്. ജ്ഞാന പൂര്‍ത്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനും സര്‍വ്വസംഗ പരിത്യാഗിയാണ് താന്‍ എന്ന് മറ്റുള്ളവര്‍ ധരിക്കാനുമാണ് കാവി ഉപയോഗിക്കേണ്ടത്. ഭംഗിയ്ക്കായും ഡംഭിനായും ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൊടിയ അപരാധമാകുന്നു.* *മഞ്ഞ കലര്‍ന്ന കാവി ധര്‍മ്മ ധ്വജമാകുന്നു. ഈ നിറംഅഗ്നിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.* *അഗ്നിയെപ്പോലെ സത്യവും ജ്വലന ശീലതയുള്ളതുമാണ് ധര്‍മ്മവും.* *ഏഴു നാമ്പുകളാല്‍ ഏഴു ലോകങ്ങള്‍ ഭസ്മീകരിക്കാന്‍ കഴിയുമ്പോലെ ധര്‍മ്മമെന്ന അഗ്നി നമ്മുടെ ഏഴു തലമുറകളെയും പരിശുദ്ധമാക്കുന്നു.* *ഇതിനാല്‍ അഗ്നിക്കാവടി ധര്‍മ്മ ധ്വജമായി അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു* . *അഗ്നി ജിഹ്വപോലെ ഈ ധ്വജത്തിന്റെ തുമ്പ് അല്പം നീട്ടി നിറുത്തിയിരിക്കും* . *ഭഗവദ് ധ്വജം സൂര്യ ക്കാവിയാകുന്നു.അരുണോദയത്തിന്റെ നിറമാണ് ഈ കാവിനിറം.ഇത് സൂര്യ തേജസ്സിനും അപ്പുറമുള്ള ഭഗവത്തേജസ്സിനെ കുറിക്കുന്നു.* *ജ്വലിച്ചുയര്‍ന്നു വരുന്ന സൂര്യനു തുല്യം തന്നെ, ജ്ഞാനൈശൈ്വര്യ പ്രഭാ പൂര്‍ണതയുള്ള ഈശ്വരത്വവും.* *ആകയാല്‍ ചുവപ്പു കലര്‍ന്ന കാവി ഭഗവദ് ധ്വജമാകുന്നു.* *കാവി നിറത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ദീര്‍ഘകാലമായി ഹിന്ദു വിശ്വാസികള്‍ ആദരിച്ചു വരുന്നു എന്നതിൽ നിന്ന് തന്നെ മനസിലാക്കാവുന്നതാണ്. ആത്‌മജ്ഞാനികളായ ആചാര്യന്മാരിലൂടെയും, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളായ സന്ന്യാസി വര്യൻമാരിലൂടെയും തലമുറകളിലേക്ക് നാമത് കൈമാറുന്നു.* *ഭോഗ മോഹ തൃഷ്ണാദികള്‍ വെടിഞ്ഞ് സര്‍വ്വസംഗ പരിത്യാഗികളായ സന്ന്യാസിമാരാണ് കാഷായ വസ്ത്രം ധരിക്കാറുള്ളത്.* *ഭൗതിക സുഖലോലുപതയിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തിയിരുന്ന പാശ്ചാത്യർ ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മീയ ഔന്നത്യത്തിന്റെയും സർവ്വസംഗ പരിത്യാഗത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി കാവിധാരികളായ ഋഷിവര്യന്മാരെ കാണുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു വന്നിരുന്നു.* *ഭാരതീയ ദർശനങ്ങളുടെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമായും, ഭാരതം ലോകത്തിനു മുന്നിൽ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച ഉദാത്ത ആദ്ധ്യാത്മിക മാനവിക മൂല്ല്യങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന സൂചകമായും ലോകം ഇന്നും കാവിയെ കാണുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു വരുന്നു.* *

പാഞ്ചവേദീയം സംസ്കൃതത്തിൽ അർഥം 'പാഞ്ചവേദീയം' (Panchavediyam) എന്നാൽ "അഞ്ചാമത്തെ വേദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത്" എന്നാണ് സംസ്കൃതത്തിൽ അർത്ഥം വരുന്നത്.ഈ പദം പ്രധാനമായും മഹാഭാരതത്തെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നാല് വേദങ്ങൾക്ക് പുറമെ (ഋഗ്വേദം, യജുർവേദം, സാമവേദം, അഥർവ്വവേദം), മഹാഭാരതത്തെ 'പഞ്ചമവേദം' (അഞ്ചാം വേദം) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. അതിനാൽ പാഞ്ചവേദീയം എന്നാൽ മഹാഭാരത സംബന്ധിയായ അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചാം വേദത്തിൽ പറയുന്ന എന്ന അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നു.വാക്കുകളുടെ വിഭജനം:പഞ്ചമവേദം: അഞ്ചാമത്തെ വേദം (മഹാഭാരതം).പാഞ്ചവേദീയം: പഞ്ചമവേദത്തെ സംബന്ധിക്കുന്നത് (തദ്ധിത പ്രത്യയം ചേരുമ്പോൾ രൂപപ്പെടുന്നത്).

പഴയകാല അളവു പ്രകാരം അര കാതം നടന്നു തീർക്കാൻ ഏകദേശം 48 മിനിറ്റ് (2 നാഴിക) സമയമെടുക്കും. കേരളത്തിലെ പരമ്പരാഗത കണക്കുകൾ പ്രകാരം സമയവും ദൂരവും തമ്മിൽ കൃത്യമായ ബന്ധമുണ്ട്. ഇതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു: 1. സമയത്തിന്റെ കണക്ക് (നാഴികയിൽ) 1 കാതം എന്നത് 4 നാഴിക സമയമാണ്. ഒരു നാഴിക എന്നാൽ 24 മിനിറ്റ് ആകുന്നു. അതുകൊണ്ട്, 1 കാതം = 4 × 24 = 96 മിനിറ്റ് (1 മണിക്കൂർ 36 മിനിറ്റ്). ഇതിന്റെ പകുതിയായ അര കാതം എന്നാൽ 2 നാഴികയാണ്, അതായത് 48 മിനിറ്റ്. Wiktionary +1 2. ദൂരത്തിന്റെ കണക്ക് (കിലോമീറ്ററിൽ) സാധാരണയായി ഒരാൾക്ക് ഒരു നാഴിക (24 മിനിറ്റ്) കൊണ്ട് നടന്നു തീർക്കാവുന്ന ദൂരത്തെയാണ് ഒരു ക്രോശം അല്ലെങ്കിൽ നാഴിക ദൂരം എന്ന് വിളിക്കുന്നത് (ഏകദേശം 1.2 മുതൽ 1.4 കിലോമീറ്റർ വരെ). ഈ കണക്കിൽ 1 കാതം എന്നാൽ ഏകദേശം 4.8 മുതൽ 5.5 കിലോമീറ്റർ വരെയുള്ള ദൂരമാണ്. അതിനാൽ അര കാതം എന്നത് ഏകദേശം 2.4 മുതൽ 2.7 കിലോമീറ്റർ വരെയുള്ള ദൂരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. "അത്താഴം കഴിച്ചാൽ അരക്കാതം നടക്കണം" എന്ന പ്രശസ്തമായ പഴഞ്ചൊല്ല്, രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഏകദേശം 45 മിനിറ്റോളം (അല്ലെങ്കിൽ 2.5 കിലോമീറ്ററോളം) പതുക്കെ നടക്കുന്നത് ആരോഗ്യത്തിന് നല്ലതാണെന്ന അറിവിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു.

ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീതയിലെ പത്താം അധ്യായമായ വിഭൂതിയോഗത്തിലെ 34-ാം ശ്ലോകത്തിന്റെ പൂർണ്ണരൂപവും അതിന്റെ വിശദമായ അർത്ഥവും താഴെ നൽകുന്നു: ശ്ലോകം: മൃത്യുഃ സർവ്വഹരശ്ചാഹമുദ്ഭവശ്ച ഭവിഷ്യതാം । കീർത്തിഃ ശ്രീർവാക്ച നാരീണാം സ്മൃതിർമേധാ ധൃതിഃ ക്ഷമാ ॥ 34 ॥ മലയാളം അർത്ഥം: ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ പരമമായ വിഭൂതികളെ (ശക്തികളെ) അർജ്ജുനന് വിവരിച്ചു കൊടുക്കുന്ന ഭാഗമാണിത്. ശ്ലോകത്തിന്റെ രണ്ട് വരികൾക്കും വളരെ ആഴമേറിയ അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്: ഒന്നാം വരിയുടെ അർത്ഥം: "ഞാൻ സർവ്വതിനെയും ഹരിക്കുന്ന (പിടിച്ചെടുക്കുന്ന/നശിപ്പിക്കുന്ന) മൃത്യുവും (മരണം), ഇനി ഉണ്ടാകാനിരിക്കുന്നവയുടെ ഉത്പത്തികാരണവും (സൃഷ്ടി) ആകുന്നു." (അതായത്, ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാറ്റിന്റെയും അവസാനവും പുതിയ തുടക്കവും ഭഗവാൻ തന്നെയാണ്.) രണ്ടാം വരിയുടെ അർത്ഥം: "സ്ത്രീകളിൽ ഉത്തമ ഗുണങ്ങളായ കീർത്തി (renown), ശ്രീ (ലക്ഷ്മീദേവി/ഐശ്വര്യം), വാക്ക് (സംസാരശേഷി), സ്മൃതി (ഓർമ്മശക്തി), മേധ (ബുദ്ധിശക്തി), ധൃതി (ക്ഷമയോടുകൂടിയ ദൃഢത), ക്ഷമ (ക്ഷമിക്കാനുള്ള ഗുണം) എന്നിവയും ഞാൻ തന്നെയാണ്." (ഇവിടെ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ മഹിമയെയും മാനുഷികമായ ഉത്തമ ഗുണങ്ങളെയും തന്റെ തന്നെ ദിവ്യഭാവങ്ങളായാണ് ഭഗവാൻ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.)

The 11-member BRICS group unanimously adopted the New Delhi Declaration during the XVIII BRICS Summit hosted by India. Despite internal divisions—particularly between Iran and the UAE—the member nations established common ground on several major economic, political, and security matters: Brics 2026 +5 🌐 Global Governance & Multilateral Reform UN & Financial Institutional Reform: The nations demanded comprehensive reforms to the United Nations Security Council (UNSC), the International Monetary Fund (IMF), and the World Trade Organization (WTO). The objective is to amplify the representation and voice of developing countries, particularly from the Global South. Rejection of Unilateral Actions: The members condemned unilateral protectionist measures, trade restrictions, and politically motivated economic sanctions. Instagram ·ca.palakrathii +1 💰 Financial Systems & Economic Cooperation De-dollarisation & Local Currencies: The bloc agreed to accelerate trade logistics and expand cross-border trade using local currencies. Facebook +1 BRICS Pay: They advanced operational plans for "BRICS Pay"—a decentralised, independent cross-border payment infrastructure interlinking national systems (like India’s UPI and China’s CIPS) to reduce reliance on the US-dominated SWIFT network. Facebook ·Reuters 🕊️ Regional Security & Geopolitics Middle East / West Asia Crisis: The leaders forged a compromise calling for “maximum restraint” and diplomacy, while urging the protection of civilians, respect for state sovereignty, and the safety of global trade, supply chains, and maritime security. Terrorism: The declaration explicitly condemned all forms of terrorism, specifically citing the Pahalgam attack in India, and demanded global cooperation to eliminate terror financing and state-sponsored sanctuaries. Neutrality on Ukraine: The consensus statement focused on general peacebuilding and dialogue, making no explicit mention of the Russian war in Ukraine. Reuters +3 🌾 Technology, Agriculture, & Energy AI Governance: The nations advocated for responsible Artificial Intelligence (AI) governance that strikes a balance between ethical regulations, protection of human rights, and technological innovation. Digital Agriculture: Members established the BRICS Centres of Excellence on Agro-Ecology (for sustainable and climate-resilient farming) and the BRICS Network on Digital Agriculture to deploy AI and data analytics in food security systems. Critical Minerals: Host nation India raised concerns regarding the "weaponisation of technology and critical minerals", which members agreed should not block collective economic development.

*നവരാത്രി വിഗ്രഹഘോഷയാത്ര 2026* കൊല്ലവർഷം 1202-ാം മാണ്ട് (2026) കന്നിമാസത്തിൽ പ്രഥമ മുതൽ ദശമി വരെ അനന്തപുരിയിൽ നടക്കുന്ന നവരാത്രി പൂജയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന ഘോഷയാത്രയുടെ ആദ്യ വിഗ്രഹമായ ശുചീന്ദ്രം മുൻ ഉദിത്തനങ്കദേവി 08/10/2026 രാവിലെ ഏഴിനും എട്ടിനും ഇടയ്ക്ക് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി സ്വീകരണങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി ഉച്ചക്ക് ചുങ്കങ്കട (ഗൗരി ശങ്കർ) യിൽ എത്തി വിശ്രമിച്ചശേഷം, വൈകുന്നേരത്തോടെ തക്കല കൽക്കുളം ശ്രീ നീലകണ്ഠ പെരുമാൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. തുടർന്ന് 09/10/2026 ന് രാവിലെ എട്ടു മണിയോടുകൂടി പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും അനിഴം തിരുന്നാൾ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ മഹാരാജാവിന്റെ ഉടവാൾ ആചാരപൂർവ്വം കൈമാറ്റം ചെയ്ത്‌ തേവാരക്കെട്ടിൽ സരസ്വതി ദേവിയെ ആനപ്പുറത്തും, വേളിമല കുമാരസ്വാമിയും, ശുചീന്ദ്രം മുൻ ഉദിത്തനങ്ക ദേവിയും പല്ലക്കുകളിലും എഴുന്നള്ളിച്ച് ഉച്ചയോടെ കേരളപുരം ശ്രീ മഹാദേവക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തി വിശ്രമിച്ചശേഷം അന്ന് (09/10/2026) വൈകുന്നേരത്തോടെ കുഴിത്തുറ ശ്രീ മഹാദേവക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. 10/10/2026 ന് രാവിലെ അവിടെ നിന്നും തിരിക്കുന്ന ഘോഷയാത്ര പതിനൊന്ന് മണിയോടു കൂടി കേരള - തമിഴ്‌നാട് അതിർത്തിയായ കളിയിക്കാവിളയിലെ ഗംഭീര സ്വീകരണങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി, ഉച്ചയോടെ പാറശ്ശാല ശ്രീ മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തി വിശ്രമിച്ചശേഷം വൈകുന്നേരത്തോടെ നെയ്യാറ്റിൻകര ശ്രീകൃഷ്‌ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തുകയും, 11/10/2026 നു രാവിലെ ഏഴുമണിക്ക് നെയ്യാറ്റിൻകരയിൽ നിന്നും തിരിക്കുന്ന ഘോഷയാത്ര ഉച്ചയോടുകൂടി നേമം വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ വിശ്രമിച്ചശേഷം വൈകുന്നേരം നാലു മണിയോടുകൂടി സരസ്വതിദേവിയും, കുമാരസ്വാമിയും കരമന ആവടൈയമ്മൻ കോവിലിൽ എത്തി കുമാരസ്വാമിയെ പല്ലക്കിൽനിന്നും ഇറക്കി വെള്ളി കുതിരന്മേൽ അലങ്കരിക്കുമ്പോൾ, മുൻ ഉദിത്തനങ്ക ദേവി കിള്ളിപ്പാലത്തുള്ള ഉജ്ജയിനി മാകാളി അമ്മൻകോവിലിൽ എത്തുകയും, സരസ്വതിദേവിയും കുമാരസ്വാമിയും കരമനയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി കിള്ളിപ്പാലത്ത് വന്ന് മുൻ ഉദിത്തനങ്ക ദേവിയെയും കൂട്ടി ഗംഭീര സ്വീകരണങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി മൂവരും കൂടി വൈകുന്നേരം ഏഴുമണിയോടുകൂടി ശ്രീപത്മനാഭ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിനു മുന്നിലെ നവരാത്രി മണ്ഡപത്തിൽ എത്തിചേരുകയും സരസ്വതി ദേവിയെ പൂജയ്ക്കായി അവിടെ കുടിയിരുത്തിയ ശേഷം കുമാരസ്വാമിയും, മുൻ ഉദിത്തനങ്ക ദേവിയും ശ്രീപത്മനാഭ സ്വാമി ക്ഷേത്രം വലംവച്ച് കുമാരസ്വാമിയെ ആര്യശാല ദേവി ക്ഷേത്രത്തിലും, മുൻ ഉദിത്തന ദേവിയെ ചെന്തിട്ട ദേവീ ക്ഷേത്രത്തിലും പൂജയ്ക്കായി കുടിയിരുത്തുന്നു. തുടർന്നു ഒൻപത് രാത്രിയും പത്തു പകലുകളുമായി നടക്കുന്ന നവരാത്രി പൂജയ്ക്കുശേഷം പത്താം ദിനമായ 21/10/2026 ന് രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് ആര്യശാല ദേവീ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും കുമാരസ്വാമിയെ വെള്ളിക്കുതിരയിൽ അലങ്കരിച്ച് പൂജപ്പുര മണ്ഡപത്തിലേക്ക് വേട്ടയ്ക്കായി എഴുന്നള്ളിപ്പിക്കുകയും വൈകുന്നേരം നാലു മണിയോടെ അവിടെ നിന്നും തിരിച്ച് ചാല ഇലക്കട റോഡിൽ ചെന്തിട്ട ദേവീക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും എത്തിനിൽക്കുന്ന മുൻ ഉദിത്തനങ്കദേവിയേയും കൂട്ടി വൈകുന്നേരം ഏഴു മണിയോടുകൂടി വീണ്ടും നവരാത്രി മണ്ഡപത്തിനു മുന്നിൽ എത്തി വലിയ തമ്പുരാന്റെ കാണിക്കയും, മടക്കയാത്ര അനുമതിയും വാങ്ങി അവരവരെ പൂജയ്ക്കായി കുടിയിരുത്തിയിരിക്കുന്ന ലാവണങ്ങളിൽ തിരിച്ചെത്തുകയും 22/10/2026 നു ഒരു ദിവസത്തെ നല്ലിരിപ്പിന് ശേഷം (അന്ന് പ്രത്യേക പൂജകൾ ഒന്നും തന്നെയില്ല) 23/10/2026 രാവിലെ എട്ടുമണിയോടു കൂടി പഴയ വേണാട്ടിലെ മാതൃക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്ക് വിഗ്രഹങ്ങളുടെ മടക്കയാത്ര ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 23/10/2026 ന് നെയ്യാറ്റിൻകര ശ്രീകൃഷ്‌ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലും, 24/10/2026 ൽ കുഴിത്തുറ ശ്രീ മഹാദേവക്ഷേത്രത്തിലും തങ്ങിയശേഷം, 25/10/2026 ന് പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തി സരസ്വതി ദേവിയും കുമാരസ്വാമിയും അവരവരുടെ മാതൃ ക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ മുൻ ഉദിത്തനങ്കദേവി കൽക്കുളം ശ്രീ നീലകണ്ഠ പെരുമാൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ വിശ്രമിച്ച് അവിടെനിന്നും 26/10/2026 നു പുലർച്ചെ മൂന്നു മണിയോടുകൂടി യാത്ര തിരിച്ച് രാവിലെ എട്ടുമണിയോടുകൂടി ശുചീന്ദ്രം ക്ഷേത്രത്തിൽ തിരികെ കയറുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ ഈ വർഷത്തെ നവരാത്രി മഹോത്സവത്തിന് സമാപനം കുറിക്കുന്നു. #navarathrighoshayathra 🗓️ #1share

ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലെ പതിനൊന്നാം സ്കന്ധത്തിൽ (അദ്ധ്യായങ്ങൾ 2 മുതൽ 5 വരെ) വിവരിക്കുന്ന അതീവ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ദാർശനിക ചർച്ചയാണ് നിമി നവയോഗി സംവാദം. മിഥിലാപുരിയിലെ രാജാവായിരുന്ന നിമിയും ഋഷഭദേവന്റെ പുത്രന്മാരായ നവയോഗീന്ദ്രന്മാരും (ഒൻപത് യോഗികൾ) തമ്മിൽ നടക്കുന്ന ജ്ഞാന സമ്പുഷ്ടമായ സംഭാഷണമാണിത്. ഭഗവദ്ഭക്തി, മായ, മുക്തി എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴമേറിയ സംശയങ്ങൾ നിമി രാജാവ് ചോദിക്കുകയും യോഗീശ്വരന്മാർ അതിന് മറുപടി നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സംവാദം 'ജയന്തേയ ഗീത' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. സംവാദത്തിലെ പ്രധാന ചോദ്യങ്ങളും മറുപടി നൽകിയ യോഗികളും: ഈ സംവാദത്തിൽ നിമി രാജാവ് ചോദിച്ച 9 പ്രധാന ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഒൻപത് യോഗികൾ നൽകിയ മറുപടികൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: പരമമായ ശ്രേയസ്സ് (മോക്ഷം) എന്താണ്? മറുപടി നൽകിയത്: കവി സംഗ്രഹം: ഭഗവദ് ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നതാണ് പരമമായ ശ്രേയസ്സ്. ശരീര പ്രവൃത്തികൾ, വാക്ക്, മനസ്സ് എന്നിവയെല്ലാം നാരായണനായി സമർപ്പിച്ച് ജീവിക്കുകയാണ് ഇതിന്റെ വഴി. ഭഗവദ് ഭക്തന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? മറുപടി നൽകിയത്: ഹരി സംഗ്രഹം: ഉത്തമ ഭക്തൻ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും ഭഗവാനെ ദർശിക്കുന്നു. ഭഗവാനിൽ എല്ലാ ചരാചരങ്ങളെയും കാണുന്നു. സുഖദുഃഖങ്ങളിൽ ഒരേപോലെ ഭഗവത് ചിന്തയോടെ ഇരിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ ഭക്തൻ. എന്താണ് ഭഗവദ് മായ? മറുപടി നൽകിയത്: അന്തരീക്ഷൻ സംഗ്രഹം: പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമാകുന്ന ഭഗവാന്റെ അചിന്ത്യമായ ശക്തിയാണ് മായ. ഇല്ലാത്തതിനെ ഉള്ളതായും ഉള്ളതിനെ ഇല്ലാത്തതായും തോന്നിപ്പിക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ ലീലയാണിത്. മായയെ എങ്ങനെ മറികടക്കാം (മായാതരണം)? മറുപടി നൽകിയത്: പ്രബുദ്ധൻ സംഗ്രഹം: ലൗകിക സുഖങ്ങൾ നശ്വരമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക. ഒരു സദ്ഗുരുവിനെ ആശ്രയിച്ച് ആത്മജ്ഞാനം നേടുകയും, ഈശ്വരനിൽ പൂർണ്ണമായി ശരണാഗതി അടയുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ മായയെ മറികടക്കാം. നാരായണൻ എന്ന പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ സ്വരൂപം എന്താണ്? മറുപടി നൽകിയത്: പിപ്പലായനൻ സംഗ്രഹം: സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമായതും എന്നാൽ ഇവയ്ക്കൊന്നും അതീതവുമായ പരമസത്യമാണ് പരബ്രഹ്മം. ജാഗ്രത്, സ്വപ്ന, സുഷുപ്തി അവസ്ഥകൾക്ക് സാക്ഷിയായി നിൽക്കുന്ന ചൈതന്യമാണത്. കർമ്മയോഗം എന്നാൽ എന്താണ്? മറുപടി നൽകിയത്: ആവിർഹോത്രൻ സംഗ്രഹം: വേദവിഹിതമായ കർമ്മങ്ങൾ ഫലേച്ഛ കൂടാതെ ഈശ്വര പ്രീതിക്കായി ചെയ്യുക എന്നതാണ് കർമ്മയോഗം. ഇത് ചിത്തശുദ്ധി വരുത്തുകയും ജ്ഞാനത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യും. ഭഗവാന്റെ അവതാര ലീലകൾ എന്തൊക്കെയാണ്? മറുപടി നൽകിയത്: ദ്രുമിളൻ സംഗ്രഹം: പ്രപഞ്ച സംരക്ഷണത്തിനും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതിനുമായി ഭഗവാൻ കൈക്കൊള്ളുന്ന വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങളും മൽസ്യം, കൂർമ്മം, കൃഷ്ണൻ തുടങ്ങിയ അവതാര ലീലകളും അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നു. ഭഗവാനെ ഭജിക്കാത്തവരുടെ ഗതി എന്താണ്? മറുപടി നൽകിയത്: ചമസൻ സംഗ്രഹം: ലൗകിക കാമനകളിൽ മുഴുകി, ഇന്ദ്രിയ സുഖങ്ങൾക്ക് പുറകെ പോയി ഈശ്വരനെ ആരാധിക്കാത്തവർ സംസാരചക്രത്തിൽ പെട്ട് ജനനമരണ ദുരിതങ്ങൾ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. വിവിധ യുഗങ്ങളിൽ ഭഗവാനെ ഏത് രൂപത്തിലും നാമത്തിലുമാണ് ആരാധിക്കേണ്ടത്? മറുപടി നൽകിയത്: കരഭാജനൻ സംഗ്രഹം: കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, കലിയുഗം എന്നീ നാല് യുഗങ്ങളിലെ ആരാധനാ രീതികൾ വിവരിക്കുന്നു. കലിയുഗത്തിൽ നാമസങ്കീർത്തനത്തിലൂടെ (ഭഗവാന്റെ നാമം ജപിക്കുന്നതിലൂടെ) മാത്രമേ പരമപദം പ്രാപിക്കാൻ സാധിക്കൂ എന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ലൗകിക ജീവിതത്തിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും മനസ്സിനെ എങ്ങനെ ഭഗവാനിലേക്ക് തിരിക്കാമെന്നും ആത്മസാക്ഷാത്കാരം നേടാമെന്നും ലളിതമായി പറഞ്ഞുതരുന്ന ഒന്നാണ് ഈ സംവാദം.

🌹ഇന്ന് ശ്രീ വരാഹ ജയന്തി . 13-09-2026 ഞായറാഴ്‌ച്ച.🌹 സനാതന ധർമ്മമനുസരിച്ചു് ശ്രീ വരാഹ ജയന്തി എല്ലാ വർഷവും ശകവർഷത്തിൽ ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ തൃതീയക്ക് ആണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്.(ഈ വർഷത്തെ ശ്രീ വരാഹ ജയന്തി കൊല്ലവർഷം 2002 ചിങ്ങമാസം 28-ാം തിയ്യതി അത്തം നക്ഷത്രം, ഇംഗ്ളീഷ് കലണ്ടർ പ്രകാരം 2026 സെപ്റ്റംബർ 13ന് ഞായറാഴ്‌ച്ച ). പുരാണങ്ങൾ അനുസരിച്ചു് ഇന്നേ ദിവസമാണ് ഭഗവാൻ ശ്രീ മഹാവിഷ്ണു വരാഹ അവതാരമെടുത്ത് ഹിരണ്യാക്ഷൻ എന്ന അസുരനെ വധിച്ചതെന്നാണ് വിശ്വാസം. മത്സ്യത്തിനും കൂർമ്മതിനും ശേഷം മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മൂന്നാമത്തെ അവതാരമാണ് വരാഹം. (വരാഹം എന്നാൽ പന്നി എന്നാണ് അർത്ഥം) 🌹ശുക്ല പക്ഷത്തിലെ തൃതീയ തിഥി.🌹 സെപ്റ്റംബർ 13 ന് രാവിലെ 07:09 ന് ആരംഭിച്ച് ശുക്ല പക്ഷത്തിലെ തൃതീയ തിഥി സെപ്റ്റംബർ 14 ന് രാവിലെ 07:07 ന് അവസാനിക്കും. 🌹വരാഹ ജയന്തി ശുഭമുഹൂർത്തം സെപ്റ്റംബർ 13 ന് രാവിലെ 11:00 മുതൽ ഉച്ചക്ക് 01:29 വരെ . 🌹 (ശ്രീ വരാഹമൂർത്തി മധ്യാഹ്നസമയത്താണ് അവതരിച്ചതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ഈ ദിവസത്തെ പ്രധാന പൂജകൾ മധ്യാഹ്ന കാലത്താണ് നിർവഹിക്കാറുള്ളത്) മഹാവിഷ്ണുവിൻറെ മൂന്നാമത്തെ അവതാരമായ വരാഹത്തെക്കുറിച്ച് വിഷ്ണുപുരാണം, മഹാഭാരതം, വരാഹപുരാണം തുടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിശദമായി പരാമർശിപ്പെടുന്നുണ്ട് . വരാഹ അവതാരത്തിലുള്ള ശ്രീ മഹാവിഷ്ണുവിനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു വിധിയാംവണ്ണം പൂജകൾ ചെയ്താൽ ഗൃഹലാഭവും, പാപമോചനവും, വിഘ്‌നനിവാരണവുമാണ് ഫലശ്രുതിയെന്നാണ് ആചാര്യന്മാർ പറയുന്നത്. ശ്രീമന്നാരയണീയത്തില്‍ ദശകം 12 വരാഹാവതാരത്തെ വിസ്തരിച്ചു വര്‍ണ്ണിക്കുന്നു. കൂടാതെ ശ്രീമദ് ഭാഗവതം തൃതീയസ്കന്ധത്തില്‍ 13 മുതല്‍18 & 19 അധ്യായങ്ങളിലായി വരാഹാവതാരം വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. 🌹"ദൃഷ്ട്വാഥ ദൈത്യഹതകേന രസാതലാന്തേ സംവേശിതാം ഝടിതി കൂടകിടിർവ്വിഭോ! ത്വം ആപാതുകാനവിഗണയ്യ സുരാരിഖേടാൻ ദംഷ്ടാങ്കുരണ വസുധാമദധാസ്സലീലം"🌹 (അല്ലയോ ഭഗവാനെ.. മായാശക്തിയാൽ വരാഹമൂർത്തിയായി ഭവിച്ച നിന്തിരുവടി പന്നീട് പാതാളത്തിനുള്ളിൽ ദുഷ്ടനായ അസുരൻ ഒളിച്ചുവെച്ചിട്ടുള്ള ഭൂമിയെ കണ്ടു. തന്നെയെതിർത്ത അസുരകീടങ്ങളെയവഗണിച്ചുകൊണ്ട് നിന്തിരുവടി ഭൂമിയെ അനായാസം തന്റെ ദംഷ്ടാഗങ്ങളാലുയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നു.) (ശ്രീ നാരായണീയം പന്ത്രണ്ടാം ദശകം ) 🌹പുരാണങ്ങളിൽ പറയപ്പെടുന്ന വരാഹ അവതാര ഐതിഹ്യം ഇങ്ങിനെയാണ് .🌹 ഭഗവാൻ ശ്രീ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ഗോപുരദ്വാരത്തിൽ നിന്നിരുന്ന രണ്ട് കിങ്കരന്മാരാണ് ജയനും വിജയനും. സനകാദി മഹർഷികൾ ഒരിയ്ക്കൽ ശ്രീ മഹാവിഷ്ണുവിനെ സന്ദർശിയ്ക്കുന്നതിനായി വൈകുണ്ഠത്തിൽ ചെന്നു. എന്നാൽ ജയവിജയന്മാർ ഇവരെ അനാദരിച്ചു. അപ്പോൾ മഹർഷിമാർ ഇരുവരേയും ശപിച്ചു, . ശേഷം മഹാവിഷ്ണുവിനാൽ ഈ ജന്മങ്ങളിൽ നിഗ്രഹിയ്ക്കപ്പെട്ടാൽ ശാപമോക്ഷം ലഭിയ്ക്കും എന്ന് അവർ അനുഗ്രഹിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്രകാരം കശ്യപമഹർഷിയ്ക്കും ദിതിയ്ക്കും ജനിച്ച പുത്രന്മാരാണ് ഹിരണ്യാക്ഷനും ഹിരണ്യകശിപുവും. അസുരന്മാരായി ജനിച്ച ജയവിജയന്മാർ ലോകപീഡ ചെയ്തു നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരിയ്ക്കൽ ഹിരണ്യാക്ഷൻ സമുദ്രത്തിലിറങ്ങി ഗദകൊണ്ട് തിരമാലകളെ താഡനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഭയചകിതനായ വരുണദേവൻ ശ്രീ മഹാവിഷ്ണുവിനെ അഭയം പ്രാപിയ്ക്കുകയും ശ്രീ മഹാവിഷ്ണു വരാഹവേഷം കൈക്കൊണ്ട് സമുദ്രാന്തർഭാഗത്ത് എത്തി. ഭഗവാൻ ശ്രീ മഹാവിഷ്ണുവിനെ കണ്ട നേരം ഹിരണ്യാക്ഷൻ ഭൂലോകത്തെ കയ്യിലേന്തി പാതാളത്തിലേയ്ക്ക് പലായനം ചെയ്തുവെന്നും വരാഹവേഷം പൂണ്ട ഭഗവാൻ ശ്രീ മഹാവിഷ്ണു അവിടെച്ചെന്ന് ഹിരണ്യാക്ഷനെ വധിച്ച് ഭൂലോകത്തെ വീണ്ടെടുത്തു എന്നുമാണ് ഐതിഹ്യം. വരാഹ അവതാരത്തിലുള്ള ശ്രീ മഹാവിഷ്ണുവിനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു വിധിയാംവണ്ണം വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച് പൂജകൾ ചെയ്താൽ ഗൃഹലാഭവും, പാപമോചനവും, വിഘ്‌നനിവാരണവുമാണ് ഫലശ്രുതിയെന്നാണ് ആചാര്യന്മാർ പറയുന്നത്. ശരീരം, ചിന്ത, മനസ്സ്, വാക്ക് ഇവയുടെ ശുദ്ധിയിൽ അധിഷ്ഠിതവും ഹൈന്ദവസംസ്‌കാരത്തിന്റെ അടിത്തറയുമാണ് വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ അതിന്റെ ഭാഗമായ സ്‌നാനം ആഹാരശുദ്ധി എന്നിവയിലൂടെ ശരീരശുദ്ധിയും, ജപം, ഈശ്വരസ്മരണ, ക്ഷേത്രദര്‍ശനം എന്നിവയിലൂടെ മനശ്ശുദ്ധിയും ,ദാനത്തിലൂടെ ആത്മശാന്തിയും കൈവരുന്നു. അങ്ങിനെ വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങളിലൂടെ പൂർവ്വജന്‍മത്തിലും ഈ ജന്‍മത്തിലും ചെയ്ത ദുഷ്‌കർമ്മങ്ങളുടെ പാപക്കറ കഴുകിക്കളയുന്നു. അതോടെ നാം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദുഃഖങ്ങൾക്ക് മോചനം ലഭിക്കുന്നു. ആദ്ധ്യാത്മിക ജീവിതത്തിന്റെയും ഭൗതിക ജീവിതത്തിന്റെയും ആരോഗ്യത്തിനും ശ്രേയസ്സിനും വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരത്തിന് ഇത് കൂടിയേതീരൂ. മനസ്സ് ദുഷിച്ച ചിന്തകൾക്ക് വശംവദമായി ദുർമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാതിരിക്കാനായി മനസ്സ്, വാക്ക്, ശരീരം എന്നിവയാൽ ദൈവത്തെ ചിട്ടപ്രകാരം ആരാധിക്കുകയെന്നതാണ് വ്രതാനുഷ്ടാനത്തിന്റെ പരമമായ ലക്ഷ്യം. ഒപ്പം മറ്റുള്ളവരുടെ വിശപ്പ് നമ്മളും അനുഭവിച്ചു അറിയുക എന്ന തത്ത്വവും ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഉപവാസമിരുന്നാൽ മിച്ചം പിടിക്കുന്ന ആഹാര പദാർത്ഥങ്ങൾ എത്ര ഇല്ലാത്തവനെ പോലും ദാനം ചെയ്യുവാൻ പ്രാപ്തനാക്കുന്നു,മാത്രമല്ല നമ്മൾ ഉപവാസമിരുന്നാൽ ശരീരത്തിലെ ദഹനേന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് അൽപ്പം വിശ്രമവും ലഭിക്കുന്നുവെന്നതാണു സത്യം. സ്ത്രീ-പുരുഷഭേദമില്ലാതെ ആബാലവൃദ്ധരും വ്രതാനുഷ്ടാനങ്ങൾ ഒരു ശീലമാക്കിയാൽ സകുടുംബം ഐശ്വര്യം ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് ഹൈന്ദവവിശ്വാസം. ഏവർക്കും വൈകുണ്ഠനാഥനായ ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അനുഗ്രഹമുണ്ടാകട്ടെയെന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് ഭക്തിസാന്ദ്രമായ ശ്രീ വരാഹമൂർത്തി ജയന്തി ആശംസകൾ നേരുന്നു. ഹരി ഓം 🙏

ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും ഭക്തനുമായ ഉദ്ധവർ വഴി ഗോപികമാർക്ക് നൽകിയ സന്ദേശം പ്രധാനമായും അത്യഗാധമായ ഈശ്വരപ്രേമത്തെയും ജ്ഞാനത്തെയും കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. മഥുരയിലേക്ക് പോയ കൃഷ്ണന്റെ വേർപാടിൽ ദുഃഖിച്ചിരുന്ന ഗോപികമാരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനാണ് കൃഷ്ണൻ ഉദ്ധവരെ വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് അയച്ചത്. കൃഷ്ണൻ കൊടുത്തുവിട്ട പ്രധാന സന്ദേശങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: ഞാൻ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലെയല്ല: ഭൗതികമായി താൻ അകലെയാണെങ്കിലും, താൻ എപ്പോഴും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ തന്നെയുണ്ടെന്ന് കൃഷ്ണൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. പരമാത്മാവായ തനിക്ക് ആരുമായും വേർപാടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. നിരാകാരവും സർവ്വവ്യാപിയുമായ ഭക്തി: രൂപമുള്ള കൃഷ്ണനെ മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നതിനപ്പുറം, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന സർവ്വവ്യാപിയായ പരബ്രഹ്മമായി എന്നെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക എന്ന് കൃഷ്ണൻ അവരെ ഉപദേശിച്ചു. വിരഹതാപത്തിന്റെ മഹത്വം: കൃഷ്ണനെ കാണാതെയുള്ള ഗോപികമാരുടെ ഈ അവസ്ഥ വെറും സങ്കടമല്ല, മറിച്ച് അത് ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന അവസ്ഥയായ 'മഹാഭാവം' ആണെന്ന് കൃഷ്ണൻ അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. നിരന്തരമായി തന്നെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നതിലൂടെ അവർ തന്നിൽ തന്നെ ലയിച്ചുചേരുകയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ധ്യാനത്തിലൂടെയുള്ള യൂണിയൻ (സായൂജ്യം): ശാരീരികമായ സാന്നിധ്യത്തേക്കാൾ മനസ്സ് കൊണ്ട് എപ്പോഴും കൃഷ്ണനെ ധ്യാനിക്കുന്നത് വഴിയാണ് യഥാർത്ഥ ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരം സാധ്യമാകുന്നതെന്ന് കൃഷ്ണൻ ഉദ്ധവരിലൂടെ അറിയിച്ചു. ഉദ്ധവർ ഈ ജ്ഞാനസന്ദേശം നൽകിയെങ്കിലും, ഗോപികമാർക്ക് കൃഷ്ണനോടുണ്ടായിരുന്ന നിഷ്കളങ്കവും ആത്മാർത്ഥവുമായ പ്രേമം കണ്ട് ജ്ഞാനിയായ ഉദ്ധവർ വിസ്മയിച്ചുപോവുകയും, ഭക്തിയുടെ യഥാർത്ഥ തത്വം ഗോപികമാരിൽ ഉണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു.

*അന്നദാ - അജ ഏകാദശി* 🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁 അന്നദാ ഏകാദശിയുടെ മാഹാത്മ്യങ്ങൾ ബ്രഹ്മവൈവർത്തപുരാണത്തിതിൽ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാനും യുധിഷ്ഠിര മഹാരാജാവും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. യുധിഷ്ഠിര മഹാരാജാവ് ഇപ്രകാരം ഉര ചെയ്തു. "അല്ലയോ കൃഷ്ണ! ഭാദ്രപാദ മാസത്തിലെ ( ആഗസ്റ്റ് - സെപ്റ്റംബർ ) കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ വരുന്ന ഏകാദശിയുടെ നാമം എന്താണ്.? എന്നിൽ ദയവുണ്ടായി ഈ വിഷയത്തെപ്പറ്റി വിവരിച്ചാലും." കൃഷ്ണ ഭഗവാൻ മറുപടിയോതി. "അല്ലയോ രാജാവേ ! ഇപ്പോൾ പൂർണ ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രവിച്ചു കൊള്ളുക. ഒരുവൻ സർവ്വവിധ പാപങ്ങളെയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്ന ഈ മംഗളകരമായ ഏകാദശിയുടെ നാമം അന്നദാ എന്നാകുന്നു." " ഈ ഏകാദശി അനുഷ്ഠിക്കുകയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ നാഥനായ ഹൃഷികേശനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വ്യക്തി തന്റെ സർവ്വവിധ പ്രതികരണങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാകുന്നു." "പണ്ടൊരിക്കൽ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ എന്ന നാമധേയത്തോടുകൂടിയ കീർത്തിമാനായ ഒരു ചക്രവർത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം സത്യകീർത്തിയും നിഷ്കപടനുമായിരുന്നു അറിയപ്പെടാത്ത ഏതോ ചില പ്രവർത്തികളാലും തന്റെ വാക്ക് പാലിക്കുന്നതിനായും അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ രാജ്യം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതായി വന്നു . അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ ഭാര്യയെയും മകനെയും തന്നെത്തന്നെയും വിൽക്കേണ്ടതായും വന്നു. അല്ലയോ രാജാവേ ! പുണ്യ ശീലനായ ആ ചക്രവർത്തി ഒരു ചണ്ഡാളന്റെ ദാസനായിത്തീർന്നു. അപ്പോഴും സത്യസന്ധതയിൽ ഉള്ള വിശ്വാസം അദ്ദേഹം കൈവെടിഞ്ഞില്ല. തന്റെ യജമാനനായ ചണ്ഡാളന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ചുടലക്കാട്ടിലെ ശവശരീരങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ തൻറെ സേവനത്തിനായിട്ടുള്ള പ്രതിഫലമായി അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു . ഇത്തരം നീചമായ സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നെന്നാലും അദ്ദേഹം തൻറെ സത്യസന്ധതയിൽ നിന്നും ഗുണസൗശീലവും നിന്നും അധ:പതിച്ചില്ല. ഇപ്രകാരം അനേകം വർഷങ്ങൾ അദ്ദേഹം കഴിച്ചുകൂട്ടി." "ഒരുനാൾ അതീവ ദുഃഖത്തോടെ രാജാവ് ഇപ്രകാരം ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. " ഞാനെന്ത് ചെയ്യും ? എവിടെയാണ് ഞാൻ പോകേണ്ടത് ? ഈ നരകീയാവസ്ഥയിൽനിന്ന് ഞാൻ മുക്തനാകുന്നതെപ്രകാരമാണ് ? ചക്രവർത്തിയുടെ ഈ ദുരിത സ്ഥിതി കണ്ട് മനസ്സലിഞ്ഞ് ഗൗതമ മഹർഷി അദ്ദേഹത്തിൻറെ സമീപം ആഗതനായി. ബ്രഹ്മദേവൻ സർവ്വലോകരുടെയും നന്മയ്ക്കായി സൃഷ്ടിച്ചവരാണ് ബ്രാഹ്മണർ എന്ന് അറിയുന്ന ആ ചക്രവർത്തി ഉടൻതന്നെ ഗൗതമ മഹർഷിക്ക് തൻറെ സാദര പ്രണാമങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചു. അഞ്ജലി ബദ്ധനായി മഹർഷിയുടെ സമീപം നിലകൊണ്ട രാജാവ് തന്റെ ശോചനീയമായ കഥ ഗൗതമ മഹർഷിയോട് വിവരിച്ചു രാജാവിന്റെ ദയനീയമായ ഈ കഥ ശ്രവിച്ച് ആശ്ചര്യാധീനനായിത്തീർന്ന ഗൗതമ മഹർഷി ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തു." "അല്ലയോ രാജാവേ ഭാദ്രപാദ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ വരുന്ന അന്നദാ ഏകാദശി ഒരുവന്റെ സർവ്വ പാപങ്ങളെയും ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നു. ഭാഗ്യവശാൽ അധികം താമസിയാതെതന്നെ ഈ ഏകാദശി ദിനവും വന്നെത്തുന്നതാണ്. ഈ ദിവസം അന്നപാനങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ഉറക്കമൊഴിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങ് ഏകാദശി വ്രതമനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതാണ്. തദ്ഫലമായി അങ്ങയുടെ സർവ്വപാപങ്ങളും താമസംവിനാ ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെടുന്നതാണ്. അല്ലയോ രാജാവേ അങ്ങയുടെ പ്രഭാവം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇവിടെ ആഗതനായത്." "ഹരിശ്ചന്ദ്ര രാജാവിന് ഇപ്രകാരം മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം നൽകിയതിനുശേഷം ഗൗതമ മഹർഷി അപ്രത്യക്ഷനായി. അനന്തരം മഹർഷിയുടെ നിർദേശമനുസരിച്ച് രാജാവ് അന്നദാ ഏകാദശി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുകയും അപ്രകാരം സർവ്വവിധ പാപപ്രതികരണങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാവുകയും ചെയ്തു." കൃഷ്ണ ഭഗവാൻ ഇപ്രകാരം ഉപസംഹരിച്ചു. " അല്ലയോ രാജകേസരി ! ഒരുവൻ അനേകം വർഷങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടതായിട്ടുള്ള ദുരിതങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ ഈ ഏകാദശിയുടെ അത്ഭുതകരമായ പ്രഭാവത്താൽ ഉടനടി ഇല്ലാതാകുന്നു . ഈ ഏകാദശി വ്രതത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ ഹരിശ്ചന്ദ്ര രാജാവ് തൻറെ ഭാര്യയെ വീണ്ടെടുക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരിച്ചുപോയ പുത്രൻ തിരിച്ചുവരികയും ചെയ്തു . ദേവന്മാർ മൃദംഗ നാദം മുഴക്കുകയും പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തുകയും ചെയ്തു. അന്നദാ ഏകാദശിയുടെ പ്രഭാവത്താൽ രാജാവ് തന്റെ രാജ്യം സന്തോഷത്തോടെ ആസ്വദിക്കുകയും മരണശേഷം ബന്ധുക്കളോടും പ്രജകളോടൊപ്പം ആത്മീയ ലോകം പൂകുകയും ചെയ്തു. അല്ലയോ രാജാവേ ഏകാദശീവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന ഏവരും സർവ്വ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തി നേടുകയും അന്ത്യത്തിൽ ആത്മീയ ലോകം പ്രാപ്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു." ഈ ഏകാദശിയുടെ മഹാത്മ്യം ശ്രവിക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരുവൻ അശ്വമേധ യജ്ഞം നിർവഹിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യഫലം പ്രാപ്തമാക്കുന്നു.

"ലോകാഃ സമസ്താഃ സുഖിനോ ഭവന്തു" എന്ന വരികൾ ഏതെങ്കിലും ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട പ്രമുഖ വേദഗ്രന്ഥത്തിലോ (ഋഗ്വേദം പോലുള്ളവ) പ്രധാന ഉപനിഷത്തുകളിലോ നേരിട്ട് ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതായി കാണാൻ സാധ്യമല്ല. ഇത് പ്രധാനമായും ഒരു മംഗള മന്ത്രം അല്ലെങ്കിൽ ശാന്തി മന്ത്രം ആയി ഭാരതീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ തലമുറകളായി വാമൊഴിയായി കൈമാറി വന്ന ഒന്നാണ്. എങ്കിലും, ഹിന്ദു ആരാധനാക്രമങ്ങളിലും പൂജകൾക്ക് ശേഷവും ചൊല്ലാറുള്ള പ്രശസ്തമായ ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഈ വരികൾ വരുന്നത്: "സ്വസ്തി പ്രജാഭ്യഃ പരിപാലയന്താം ന്യായേന മാർഗേണ മഹീം മഹീശാഃ ഗോബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ ശുഭമസ്തു നിത്യം ലോകാഃ സമസ്താഃ സുഖിനോ ഭവന്തു" ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റ് വിവരങ്ങൾ: അർത്ഥം: "ഈ ലോകത്തിലെ (അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലെയും) സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളും സുഖമായിരിക്കട്ടെ" എന്നാണ് ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ സാരാംശം. ചരിത്രപരമായ തെളിവുകൾ: ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ ഏറ്റവും പഴയ ലിഖിത രൂപം കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളത് സംഗമ രാജവംശത്തിലെ (വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം) രാജാക്കന്മാരുടെ ശിലാശാസനങ്ങളിൽ (Stone Inscriptions) നിന്നാണ് (ഏകദേശം എ.ഡി. 1336–1485 കാലഘട്ടം).

*🕉️ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ 28 നാമങ്ങൾ🕉️* 🙏ഒരിക്കൽ അർജ്ജുനൻ ശ്രീകൃഷ്ണനോട് ചോദിച്ചു 🙏അല്ലയോ കൃഷ്ണ🌸 എണ്ണമറ്റ അങ്ങയുടെ തിരുനാമങ്ങൾ ഉള്ളതിൽ ഏതു നാമമാണ് അങ്ങേയ്ക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയമായിട്ടുള്ളത്?🙏 🌼സ്വത സിദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയോടെ ഭഗവാന് പറഞ്ഞു. 🍁ഹേ! അര്ജ്ജുനാ പരമപ്രേമത്തോടെ ഭക്തർ എന്നെ എന്തു വിളിച്ചാലും എനിക്കു പ്രിയം തന്നെ.🪷എന്നാൽ ചോദിച്ചതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയാം. 🍁എന്റെ 28നാമങ്ങൾ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ടവും എനിക്കു പ്രിയപ്പെട്ടതുമാണ് 🍁ഈ നാമങ്ങൾ മൂന്ന് സന്ധ്യകളിലും അമാവാസി ,ഏകാദശി എന്നീ ദിവസങ്ങളിലും ഭക്തിയോടു കൂടി ജപിക്കുന്നവന് എന്നിൽ നിഷ്കാമമായ പ്രേമം ഉണ്ടാകാനും എന്നിൽ ഐക്യമുണ്ടാകുവാനും സാധിക്കും 🍁കലികാലത്ത് ഈ നാമങ്ങൾക്ക് വളരെ പ്രാധാന്യം ഉണ്ട്. 🍁കാരണം കലിയിൽ നാമജപം കൊണ്ട് വളരെ പെട്ടെന്ന് മുക്തി സംഭവിക്കുന്നു.🙏 *'🕉️മത്സ്യം കൂര്മ്മം വരാഹം ച🙏* *🕉️വാമനം ച ജനാര്ദ്ദനം🙏* *🕉️ഗോവിന്ദം പുണഡരീക്ഷം🙏* *🕉️മാധവം മധുസുതനം🙏* *🕉️പത്മനാഭം സഹസ്രാക്ഷം🙏* *🕉️വനമാലി ഹാലയുധം🙏* *🕉️ഗോവര്ധനം ഹൃഷികേശം🙏* *🕉️വൈകുണ്ഡം പുരുഷോത്തമം🙏* *🕉️വിശ്വരൂപം വാസുദേവം🙏* *🕉️രാമം നാരായണം ഹരി🙏* *🕉️ദാമോദരം ശ്രീധരം ച🙏* *🕉️വേദന്ഗം ഗരുഡദ്വജം🙏* *🕉️അനന്തം കൃഷ്ണഗോപലം🙏* *🕉️ജപതോ നാസ്തി പാതകം.🙏*

ശ്രീമദ് ഭാഗവതം തൃതീയ സ്കന്ധത്തിലെ (3-ാം സ്കന്ധം) പത്താം അദ്ധ്യായത്തിലാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിക്രമത്തെ കുറിച്ച് മൈത്രേയ മഹർഷി വിദുരർക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുക്കുന്നത്. ഇതിൽ പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിയെ പ്രധാനമായും 10 വിഭാങ്ങളായി (ദശവിധ സൃഷ്ടി) തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ ആദ്യത്തെ 6 സൃഷ്ടികൾ ഭഗവാന്റെ പ്രകൃതിശക്തികളാൽ നടക്കുന്ന പ്രാകൃത സൃഷ്ടികളും (Prākṛta), അടുത്ത 3 എണ്ണം ബ്രഹ്മാവ് നടത്തുന്ന വൈകൃത സൃഷ്ടികളും (Vaikṛta) ആണ്. പത്താമത്തേത് ദേവസൃഷ്ടിയാണ്. സൃഷ്ടിക്രമത്തിന്റെ പത്ത് ഘട്ടങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: പ്രാകൃത സൃഷ്ടികൾ (ഭഗവാന്റെ പ്രകൃതിശക്തികളാലുള്ളത്) 1. മഹത്തത്ത്വം: ഭഗവാന്റെ പരമമായ ശക്തിയാൽ പ്രകൃതിയുടെ ഗുണങ്ങൾ (സത്ത്വം, രജസ്സ്, തമസ്സ്) ഇളകിമറിയുന്ന ഒന്നാമത്തെ സൃഷ്ടി. 2. അഹങ്കാരം: ദ്രവ്യം, ജ്ഞാനം, ക്രിയ എന്നിവ ഉണരുന്ന രണ്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി. 3. ഭൂതസൃഷ്ടി (തന്മാത്രകൾ): ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം, രസം, ഗന്ധം എന്നീ പഞ്ചതന്മാത്രകളും ആകാശം, വായു, അഗ്നി, ജലം, ഭൂമി എന്നീ പഞ്ചഭൂതങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്ന ഘട്ടം. 4. ഇന്ദ്രിയസൃഷ്ടി: ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങളും (കണ്ണ്, മൂക്ക് തുടങ്ങിയവ) കർമ്മേന്ദ്രിയങ്ങളും (കൈ, കാൽ തുടങ്ങിയവ) ഉണ്ടാകുന്ന നാലാമത്തെ സൃഷ്ടി. 5. മനസ്സ് (സാത്വിക അഹങ്കാരം): മനസ്സും ഇന്ദ്രിയാധിഷ്ഠിത ദേവതമാരും ഉണ്ടാകുന്ന ഘട്ടം. 6. താമസസൃഷ്ടി (അവിദ്യ): ജീവജാലങ്ങളെ ഭൗതികമായി തളച്ചിടുന്ന അവിദ്യ അഥവാ അജ്ഞാനത്തിന്റെ (തമസ്സ്, മോഹം, മഹാമോഹം, താമിസ്രം, അന്ധതാമിസ്രം) അഞ്ചു രൂപങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി. വൈകൃത സൃഷ്ടികൾ (ബ്രഹ്മാവ് നേരിട്ട് നടത്തുന്നവ) 7. സ്ഥാവരസൃഷ്ടി (സസ്യങ്ങൾ): ചലനമില്ലാത്ത വൃക്ഷങ്ങൾ, ലതകൾ, ഔഷധികൾ തുടങ്ങിയവ. ഇവയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ ജീവനുണ്ടെങ്കിലും പുറത്തേക്ക് ബോധമില്ല. 8. തിര്യക് സൃഷ്ടി (മൃഗങ്ങൾ): പക്ഷിമൃഗാദികളുടെ സൃഷ്ടി (28 തരത്തിലുള്ളവ). ഇവയ്ക്ക് മുൻകാല-പിൻകാല ബോധമില്ല, മണത്തിലൂടെ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു. 9. മാനുഷസൃഷ്ടി (മനുഷ്യർ): രജോഗുണം പ്രധാനമായ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ സൃഷ്ടി. ഇവർ ദുഃഖങ്ങൾക്കിടയിലും തങ്ങൾ സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതുന്നവരാണ്. പത്താമത്തെ സൃഷ്ടി 10. ദേവസൃഷ്ടി: എട്ട് വിഭാഗങ്ങളിലായുള്ള ദേവന്മാർ, പിതൃക്കൾ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവ്വന്മാർ, യക്ഷ-രാക്ഷസന്മാർ, സിദ്ധ-ചാരണന്മാർ, ഭൂതപ്രേതപിശാചുക്കൾ തുടങ്ങിയവരും ബ്രഹ്മാവിന്റെ മാനസപുത്രന്മാരായ സനകാദികളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ശ്രീമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണ പ്രകാരം ഭഗവാൻ സൃഷ്ടി നടത്തുന്നത് ഒരു ലീലയായിട്ടാണ് (വിനോദമായിട്ടാണ്) എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഭഗവാൻ എന്തിനാണ് ലീലയായി സൃഷ്ടി നടത്തുന്നത് എന്നതിന് ഭാഗവതവും ഭാരതീയ തത്ത്വചിന്തയും നൽകുന്ന പ്രധാന കാരണങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: 1. ഭഗവാന്റെ ആപ്തകാമത്വം (ആഗ്രഹങ്ങളില്ലായ്മ) ഭഗവാൻ പൂർണ്ണനാണ്. അവിടുത്തേക്ക് പ്രത്യേകമായി ഒന്നും നേടാനോ, ഏതെങ്കിലും ആഗ്രഹം സാധിക്കാനോ ഇല്ല. ഒരു സ്വാർത്ഥ താല്പര്യവുമില്ലാതെ, കേവലം സന്തോഷത്തിനായി ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയെയാണ് 'ലീല' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഒരു കുട്ടി യാതൊരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാതെ വെറുതെ മണൽവീട് ഉണ്ടാക്കി കളിക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഭഗവാൻ ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും നിലനിർത്തുന്നതും നശിപ്പിക്കുന്നതും. 2. ജീവന്മാരോടുള്ള കാരുണ്യം പ്രളയകാലത്ത് പ്രകൃതിയിൽ (ഭഗവാനിൽ) ലയിച്ചു കിടക്കുന്ന ജീവന്മാർക്ക് അവരുടെ കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു തീർക്കാനും, അതിലൂടെ മോക്ഷം പ്രാപിക്കാനുമുള്ള അവസരം നൽകാനാണ് ഭഗവാൻ വീണ്ടും സൃഷ്ടി നടത്തുന്നത്. ഇത് ഭഗവാന്റെ പരമമായ കാരുണ്യമാണ്. 3. ആനന്ദത്തിന്റെ പ്രകടനം ഭഗവാൻ 'സച്ചിദാനന്ദ' സ്വരൂപനാണ് (സത്യം, ജ്ഞാനം, ആനന്ദം). ആനന്ദത്തിന്റെ സ്വഭാവം എന്നത് അത് പ്രകടമാവുക എന്നതാണ്. ഭഗവാൻ തന്റെ ആനന്ദം പ്രകടിപ്പിക്കാനും, ഭക്തർക്ക് ആ ലീലകൾ കണ്ട് ആസ്വദിക്കാനും ഭക്തിചെയ്യാനുമുള്ള ഒരു വേദിയായിട്ടാണ് ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്. 4. ബന്ധനമില്ലാത്ത കർമ്മം മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ ആഗ്രഹങ്ങളും അതിന്റെ ഫലങ്ങളും (കർമ്മബന്ധം) ഉണ്ട്. എന്നാൽ ഭഗവാന്റെ സൃഷ്ടി ഒരു ലീലയായതുകൊണ്ട്, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഈ വലിയ കർമ്മങ്ങളൊന്നും ഭഗവാനെ ബാധിക്കുന്നില്ല. അവിടുന്ന് ഇതിലെല്ലാം സാക്ഷി മാത്രമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ, യാതൊരുവിധ സ്വാർത്ഥതയോ ആവശ്യങ്ങളോ ഇല്ലാതെ, ജീവന്മാരോടുള്ള കാരുണ്യം കൊണ്ടും സ്വന്തം ആനന്ദത്തിന്റെ പ്രകടനമായിട്ടും മാത്രമാണ് ഭഗവാൻ ഈ പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിയെ ഒരു ലീലയായി നടത്തുന്നത് എന്ന് ഭാഗവതം സമർത്ഥിക്കുന്നു. ശ്രീമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിലെ തൃതീയ സ്കന്ധം (മൂന്നാം സ്കന്ധം), ഏഴാം അദ്ധ്യായം പ്രധാനമായും "വിദുരരുടെ സംശയങ്ങളും മൈത്രേയ മഹർഷിയുടെ മറുപടിയും" എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ഭഗവാന്റെ സൃഷ്ടി ലീലയെക്കുറിച്ചുള്ള അതിപ്രധാനമായ ദാർശനിക ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നത് ഈ അദ്ധ്യായത്തിലാണ്. ഈ അദ്ധ്യായത്തിന്റെ പ്രധാന ചുരുക്കം താഴെ നൽകുന്നു: 1. വിദുരരുടെ പ്രധാന ചോദ്യങ്ങൾ (വിദുര ഉവാച) മൈത്രേയ മഹർഷി മുൻ അദ്ധ്യായങ്ങളിൽ വിവരിച്ച സൃഷ്ടിക്രമത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ടതിനു ശേഷം, വിദുരർ തന്റെ ബുദ്ധിപരമായ ചില സംശയങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്നു: ഭഗവാനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം: ഭഗവാൻ യാതൊരു മാറ്റവുമില്ലാത്തവനും (അവികാരി), നിർഗുണനും, സച്ചിദാനന്ദ സ്വരൂപനുമാണ്. അങ്ങനെയുള്ള ഭഗവാൻ എന്തിനാണ് പ്രകൃതിയുടെ ഗുണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഈ പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി ലീല നടത്തുന്നത്? സാധാരണ കുട്ടികൾക്ക് കളിക്കാൻ ആഗ്രഹമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് അവർ കളിക്കുന്നത്. എന്നാൽ എല്ലാത്തിലും തൃപ്തനായ (ആത്മാരാമനായ) ഭഗവാന് എന്ത് ആഗ്രഹമാണ് ഉള്ളത്? ജീവനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം: ജീവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ശുദ്ധമായ ചൈതന്യമാണ് (ജ്ഞാനസ്വരൂപൻ). എന്നിട്ടും എങ്ങനെയാണ് ജീവൻ അവിദ്യയിൽ (അജ്ഞാനത്തിൽ) പെട്ടുപോകുന്നത്? എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും ഹൃദയത്തിൽ ഭഗവാൻ പരമാത്മാവായി ഇരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ, പിന്നെന്തുകൊണ്ടാണ് ജീവനുകൾക്ക് ദുഃഖവും കർമ്മബന്ധങ്ങളും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നത്? 2. മൈത്രേയ മഹർഷിയുടെ മറുപടി വിദുരരുടെ ജ്ഞാനപൂർവ്വമായ ചോദ്യങ്ങൾ കേട്ട് ആദ്യം അത്ഭുതപ്പെട്ടെങ്കിലും മൈത്രേയ മഹർഷി വ്യക്തമായ മറുപടി നൽകുന്നു: മായാപ്രഭാവം: ഭഗവാൻ ഒന്നിനാലും ബാധിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ജ്ഞാനസ്വരൂപനായ ജീവൻ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നത് ഭഗവാന്റെ മായാശക്തി (അവിദ്യ) കൊണ്ടാണ്. പ്രതിബിംബ ഉപമ: വെള്ളത്തിൽ കാണുന്ന ചന്ദ്രന്റെ പ്രതിബിംബം വെള്ളം ഇളകുമ്പോൾ ഇളകുന്നതായി തോന്നും. എന്നാൽ ആകാശത്തിലെ യഥാർത്ഥ ചന്ദ്രന് യാതൊരു ഇളക്കവുമില്ല. അതുപോലെ, ശരീരത്തോടും മനസ്സിനോടും താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ജീവന് സുഖദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടുന്നത്, യഥാർത്ഥ ആത്മാവിന് ഇതൊന്നും ബാധകമല്ല. ഉറക്കത്തിലെ സ്വപ്നം: ഒരാൾ സ്വപ്നത്തിൽ തന്റെ തല വെട്ടുന്നത് കണ്ട് ഭയന്ന് നിലവിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഉണരുമ്പോൾ അവിടെ ദുഃഖമില്ല. അതുപോലെ അജ്ഞാനം മാറുമ്പോൾ ഈ സംസാരദുഃഖവും ഇല്ലാതാകും. 3. മോചനത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗം ഈ അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നും മായയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ ഭഗവദ് ഭക്തിയും നിഷ്കാമ കർമ്മവും മാത്രമാണ് വഴി എന്ന് മൈത്രേയ മഹർഷി സമർത്ഥിക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ പാദാരവിന്ദങ്ങളെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ അജ്ഞാനമാകുന്ന ഇരുട്ട് പൂർണ്ണമായും നീങ്ങും. ഈ അദ്ധ്യായത്തിന്റെ ഒടുവിൽ ഭഗവാന്റെ വിവിധ അവതാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും, മന്വന്തരങ്ങളെക്കുറിച്ചും, വർണ്ണാശ്രമ ധർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ചും കൂടുതൽ അറിയാൻ വിദുരർ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

"സമാധാനമില്ലാത്തവന് എവിടെ നിന്നാണ് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുക?" എന്നാണ് "അശാന്തസ്യ കുതഃ സുഖം" എന്ന സംസ്കൃത വചനത്തിന്റെ അർത്ഥം. ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീതയിലെ രണ്ടാം അദ്ധ്യായമായ സാംഖ്യയോഗത്തിലെ 66-ാമത്തെ ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗമാണിത്. പൂർണ്ണമായ ശ്ലോകം താഴെ നൽകുന്നു: "നാസ്തി ബുദ്ധിരയുക്തസ്യ ന ചായുക്തസ്യ ഭാവനാ ന ചാഭാവയതഃ ശാന്തിരശാന്തസ്യ കുതഃ സുഖം" പദാനുപദ അർത്ഥം: അശാന്തസ്യ — സമാധാനമില്ലാത്തവന് (ശാന്തനല്ലാത്തയാൾക്ക്) കുതഃ — എവിടെ നിന്ന്? സുഖം — സന്തോഷം / ആനന്ദം ശ്ലോകത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം: മനസ്സിനെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരാൾക്ക് ആത്മജ്ഞാനമോ ഏകാഗ്രതയോ ഉണ്ടാകില്ല. ധ്യാനമില്ലാത്തവന് മനസ്സിന് ശാന്തി ലഭിക്കുകയുമില്ല. മനസ്സിൽ യഥാർത്ഥ ശാന്തിയില്ലാത്ത ഒരാൾക്ക് ഭൗതികമായ എന്ത് സൗകര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും യഥാർത്ഥ സന്തോഷം അനുഭവിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതായത്, സന്തോഷം കൈവരിക്കാനുള്ള ആദ്യപടി മനസ്സിന്റെ സമാധാനമാണ്. "അശാന്തസ്യ കുതഃ സുഖം" എന്ന വചനത്തിന്റെ തത്വശാസ്ത്രപരമായ (Philosophical) പ്രാധാന്യം വളരെ വലുതാണ്. മനുഷ്യ മനസ്സിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും സന്തോഷത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉറവിടത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ആഴമേറിയ ചിന്തകളാണ് ഇത് മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ പ്രധാന തത്വശാസ്ത്ര വശങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: 1. സന്തോഷവും സമാധാനവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പലപ്പോഴും ആളുകൾ വിചാരിക്കുന്നത് സന്തോഷം (Happiness) ഉണ്ടായാൽ സമാധാനം (Peace) ലഭിക്കും എന്നാണ്. എന്നാൽ ഭഗവദ്ഗീത ഇതിനെ തിരുത്തുന്നു. സമാധാനമാണ് സന്തോഷത്തിന്റെ അടിത്തറ. മനസ്സിൽ ആധിയും ആശങ്കയും ക്രോധവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക്, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭൗതിക സുഖങ്ങൾ ലഭിച്ചാലും അത് ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല. ശാന്തമായ മനസ്സിൽ മാത്രമേ സന്തോഷത്തിന് മുളപൊട്ടാൻ കഴിയൂ. 2. ആന്തരികം vs ബാഹ്യം (Internal vs External) നമ്മൾ സന്തോഷം തിരയുന്നത് എപ്പോഴും പുറത്തുള്ള വസ്തുക്കളിലാണ് — പണം, പദവി, ബന്ധങ്ങൾ, ആഡംബരങ്ങൾ. എന്നാൽ ഇവയെല്ലാം താൽക്കാലികമാണ്. ഈ വചനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് സന്തോഷം എന്നത് ബാഹ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ആന്തരിക അവസ്ഥയെ (State of mind) ആശ്രയിച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത് എന്നാണ്. മനസ്സ് ശാന്തമാണെങ്കിൽ പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിലും ഒരാൾക്ക് സന്തോഷമായിരിക്കാൻ കഴിയും. 3. ആഗ്രഹങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം (Desire Management) മനസ്സ് അശാന്തമാകാനുള്ള പ്രധാന കാരണം അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹങ്ങളും ഭയവുമാണ്. 'ഇത് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യും?', 'അത് നഷ്ടപ്പെടുമോ?' എന്ന ചിന്തകൾ മനസ്സിന്റെ സമാധാനം കെടുത്തുന്നു. ഭഗവദ്ഗീതയിലെ കർമ്മയോഗ പ്രകാരം, ഫലത്തെക്കുറിച്ച് അമിതമായി ആകുലപ്പെടാതെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ മനസ്സിൽ ശാന്തി (Inner Peace) നിലനിർത്താൻ കഴിയൂ. 4. ചിന്തകളുടെ ക്രമം (The Chain of Consciousness) ഈ ശ്ലോകം ഒരു മനശാസ്ത്രപരമായ ക്രമം കാണിച്ചുതരുന്നുണ്ട്: ഇന്ദ്രിയ നിയന്ത്രണമില്ലായ്മ → ഏകാഗ്രത നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഏകാഗ്രതയില്ലായ്മ → ആത്മവിചാരമില്ലാതാകുന്നു (ഭാവന). ആത്മവിചാരമില്ലായ്മ → സമാധാനക്കേട് (അശാന്തി). സമാധാനക്കേട് → ദുഃഖം. ചുരുക്കത്തിൽ, യഥാർത്ഥ സന്തോഷം എന്നത് പുറത്തുനിന്ന് വാങ്ങാൻ കിട്ടുന്ന ഒന്നല്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തി ശാന്തമാക്കിയെടുക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ നിന്ന് തനിയെ ഉണ്ടാകുന്ന ഒന്നാണ് എന്നതാണ് ഇതിന്റെ തത്വശാസ്ത്രം.

ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യതന്ത്രിയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് മൂത്രശങ്കയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം ക്ഷേത്രശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിലുകളടച്ച് നേരെ അടുത്തുള്ള പറമ്പിലേയ്ക്ക് പോയി മൂത്രമൊഴിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് അശുദ്ധി ഒഴിവാക്കാൻ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിലിറങ്ങി കുളിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. കുളികഴിഞ്ഞ് വസ്ത്രം മാറി മറ്റ് കർമ്മങ്ങളും കഴിച്ച് പുറപ്പെടാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ക്ഷേത്ര നാലമ്പലത്തിനകത്തുനിന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം തന്ത്രി കേൾക്കുകയുണ്ടായി. തിടുക്കപ്പെട്ട് ഓടി ശ്രീലകവാതിൽ തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം കണ്ടത് കോടിസൂര്യന്മാരുടെ കാന്തിയോടെ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാന്റെ വിഗ്രഹം ശ്രീലകത്ത് പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നതാണ്. തിരുവല്ല ശ്രീവല്ലഭമഹാക്ഷേത്രം പത്തനംതിട്ട🙏🙏🙏 'മല്ലികാവനം' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കൊച്ചുഗ്രാമമായിരുന്നു പ്രാചീനകാലത്ത് തിരുവല്ല എന്ന് ഐതിഹ്യം. മണിമലയാറിന്റെ തീരത്തുള്ള അതിമനോഹരമായ ആ ഗ്രാമത്തിലെ ജനങ്ങൾ തികഞ്ഞ ഈശ്വരഭക്തരും ധർമ്മിഷ്ഠരുമായിരുന്നു. അവിടെ അന്ന് മൂവായിരത്തിലധികം ബ്രാഹ്മണഗൃഹങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും അവയിലൊന്നായിരുന്നു ശങ്കരമംഗലത്ത് മന. മല്ലികാവനം ഭരിച്ചിരുന്നത് ദുഷ്ടനും ക്രൂരനുമായ തുകലൻ എന്ന അസുരനായിരുന്നു. തികഞ്ഞ ശിവഭക്തനായിരുന്ന തുകലൻ വിഷ്ണുഭക്തരെ പലതരത്തിലും ഉപദ്രവിച്ചുപോന്നു. ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള തുകലശ്ശേരി എന്ന സ്ഥലത്തിന് ആ പേരുവരാൻ തന്നെ കാരണം അവിടെ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന തുകലന്റെ കൊട്ടാരമായിരുന്നു. അയാളുടെ ക്രൂരതകൾ കാരണം പല ബ്രാഹ്മണരും സ്ഥലം വിട്ടുപോകുക തന്നെ ചെയ്തു. ശങ്കരമംഗലത്ത് മനക്കാർ ഇവിടെ തുടരുകയും ഈ മനയിലെ കാരണവരായിരുന്ന നാരായണൻ ഭട്ടതിരിപ്പാടും 'ശങ്കരമംഗലത്തമ്മ' അഥവാ 'ചംക്രോത്തമ്മ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പത്നി ശ്രീദേവി അന്തർജനവും തികഞ്ഞ ഈശ്വരഭക്തരായിരുന്നു. മക്കളില്ലാതിരുന്ന ഇരുവരും. സന്താനഭാഗ്യത്തിനായി ഇരുവരും ഏകാദശീവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു. ദശമി നാളിൽ ഒരിയ്ക്കലുണ്ട് ഏകാദശിനാളിൽ തുളസീതീർത്ഥം മാത്രം സേവിച്ച് ദ്വാദശി നാളിൽ ബ്രഹ്മചാരികളെ ഊട്ടിയാണ് ഇരുവരും വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചത്. എന്നിട്ടും കടുത്ത നിഷ്ഠയോടുകൂടി വ്രതമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടും അവർക്ക് സന്താനഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം നാരായണൻ ഭട്ടതിരിപ്പാട് ഇഹലോകവാസം വെടിഞ്ഞു. ചംക്രോത്തമ്മ അതോടെ ഒറ്റയ്ക്കായി. ഭർത്താവിന്റെ മരണത്തിനുശേഷവും അവർ വ്രതം തുടർന്നു. നിരക്ഷരയായിരുന്ന ചംക്രോത്തമ്മ മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിച്ചാണ് ഏകാദശിദിവസം അറിഞ്ഞിരുന്നത്. നിഷ്ഠയോടെത്തന്നെ അവർ വ്രതമനുഷ്ഠിച്ചുപോന്നു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ ഒരു ദ്വാദശിനാളിൽ കാലുകഴിച്ചൂട്ടാൻ ബ്രഹ്മചാരികളാരും വന്നില്ല. ചംക്രോത്തമ്മ അതീവദുഃഖിതയായി. അപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് 'അമ്മേ' എന്നൊരു വിളി അവർ കേൾക്കാനിടയായി. നോക്കുമ്പോൾ അതീവതേജസ്വിയായ ഒരു ബ്രഹ്മചാരി ശ്രീലകത്ത് നിൽക്കുന്നു. ബ്രഹ്മചാരിയെക്കണ്ട ചംക്രോത്തമ്മ ഭക്ഷണത്തിനുമുമ്പ് അവനോട് പോയി അടുത്തുള്ള കുളത്തിൽ കുളിച്ചുവരാൻ പറഞ്ഞു. ഒഴുക്കുള്ള പുഴയിൽ കുളിയ്ക്കാനായിരുന്നു അവന്റെ ആവശ്യം. പുഴയിൽ കുളിയ്ക്കരുതെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞെങ്കിലും ബ്രഹ്മചാരി കേട്ടില്ല. ബ്രഹ്മചാരിയായി വന്നിരിയ്ക്കുന്നത് സാക്ഷാൽ വിഷ്ണുഭഗവാൻ തന്നെയാണെന്ന് ചംക്രോത്തമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. ഭഗവാൻ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം തുകലശ്ശേരിയിൽ പോവുകയും അവിടെവെച്ച് തുകലനുമായി ഏറ്റുമുട്ടി സുദർശനചക്രം പ്രയോഗിച്ച് അയാളെ നിഗ്രഹിചാ ശേഷം മണിമലയാറ്റിൽ കുളിച്ച് ചക്രം കഴുകുകയും ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ചക്രം കഴുകിയ കടവ് അന്നുമുതൽ 'ചക്രക്ഷാളനകടവ്' എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി (ക്ഷാളനം=കഴുകുക). കാലാന്തരത്തിൽ അത് ലോപിച്ച് ചക്രശ്ശാലക്കടവ് എന്നായി. തുകലൻ പൂജിച്ചിരുന്ന ശിവലിംഗം അടുത്തുള്ള ഒരു കുന്നിൽ ക്ഷേത്രം പണിത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ഇതാണ് തുകലശ്ശേരി മഹാദേവക്ഷേത്രം. അന്ന് ഭഗവാൻ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ശിവലിംഗം ഉറയ്ക്കാതെ വരികയും ഇരി ശങ്കരാ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭഗവാൻ കൈകൊണ്ട് ശക്തിയോടെ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുകയും ചെയ്‌തു. അന്ന് ബലം പിടിച്ചത് ഒരു കുഴിയായി ശിവലിംഗത്തിന് മുകളിൽ ഇന്നുമുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. തിരിച്ച് ഇല്ലത്തെത്തിയ ഭഗവാനെക്കണ്ട ചംക്രോത്തമ്മ കാൽക്കൽ വീണ് നമസ്കരിച്ചു. തുടർന്ന്, വിഭവസമൃദ്ധമായ ഒരു സദ്യതന്നെ അവർ തന്റെ ഇഷ്ടദേവന് നൽകി. പാളയിലയിൽ വിളമ്പിയ സദ്യയിൽ പടറ്റിപ്പഴവും അമ്പ്ലവുമുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നും തിരുവല്ല ക്ഷേത്രത്തിൽ പാളനമസ്കാരവും പടറ്റിപ്പഴവും അമ്പ്ലനിവേദ്യവുമുണ്ട്. ഭഗവാൻ ചംക്രോത്തമ്മയുടെ പുത്രനായി ജീവിച്ച് മനയുടെ കിഴക്കിനിയിൽ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായി സുദർശനചക്രത്തെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ഇതാണ് പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തെ ശ്രീസുദർശനമൂർത്തിപ്രതിഷ്ഠ. കാലാന്തരത്തിൽ, ശ്രീദേവി അന്തർജനം തന്റെ സകലസ്വത്തുക്കളും സുദർശനമൂർത്തിയ്ക്ക് ദാനം ചെയ്ത് മുക്തിയടഞ്ഞു. സുദർശനമൂർത്തിപ്രതിഷ്ഠ മൂലം മല്ലികാവനം ചക്രപുരം എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. സുദർശനമൂർത്തി പ്രതിഷ്ഠ നടത്തി വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞാണ് ശ്രീവല്ലഭ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത്. ചേരരാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്തായിരുന്നു ഈ പ്രതിഷ്ഠ. ചേരരാജാവായിരുന്ന ചേരമാൻ പെരുമാളിന്റെ പത്നി തികഞ്ഞ വിഷ്ണുഭക്തയായിരുന്നു. ഒരു രാത്രിയിൽ അവർക്ക് ഭഗവദ്വാഹനമായ ഗരുഡന്റെ സ്വപ്നദർശനമുണ്ടായി. അതിൽ ഗരുഡൻ ഇങ്ങനെ പറയുകയും ചെയ്‌തു.... ചക്രപുരത്തെ സുദർശനമൂർത്തി ക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു മഹാവിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ കൂടി വേണമെന്നും അതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ബിംബം ഇന്ന് മംഗലാപുരത്ത് നേത്രാവതി നദിയിൽ ജലാധിവാസമേറ്റ് കിടപ്പുണ്ട്. പണ്ട് ദേവശില്പിയായ വിശ്വകർമ്മാവ് നിർമ്മിച്ചതും ഭഗവാന്റെ അവതാരമായ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ പൂജിച്ചിരുന്നതുമായ, ദർഭയും മണലും കൊണ്ടുതീർത്ത അതിദിവ്യമായ വിഷ്ണുവിഗ്രഹമാണിത് എന്നും ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു. അതെ സമയത്തുതന്നെ നേത്രാവതിനദിയുടെ മറുകരയിലെ തുളു ബ്രാഹ്മണർക്കും ചക്രപുരത്ത് താമസിച്ചിരുന്ന പത്തില്ലത്തിൽ പോറ്റിമാർക്കും ഗരുഡന്റെ അരുളപ്പാടുണ്ടായി. വിവരമറിഞ്ഞ ചേരമാൻ പെരുമാൾ ഉടനെത്തന്നെ രാജ്ഞിയ്ക്കും പത്തിലത്തിൽ പോറ്റിമാർക്കും രാജഭടന്മാർക്കുമൊപ്പം മംഗലാപുരത്തേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. തുടർന്ന്, വിഗ്രഹം അന്വേഷിച്ചുതുടങ്ങി. എന്നാൽ, എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ആർക്കും വിഗ്രഹം കണ്ടുകിട്ടിയില്ല. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കേ സാക്ഷാൽ ഗരുഡൻ തന്നെ ഒരു തുളു ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ വന്ന് മഹാരാജാവിനോട് അപേക്ഷിച്ച് വിഗ്രഹം മുങ്ങിയെടുത്തു. ആ തുളു ബ്രാഹ്മണനോട് നന്ദി പറയാൻ പോലും നിൽക്കാതെ പെരുമാളും സംഘവും കൂടി യാത്ര തിരിച്ചു. എന്നാൽ, യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ഒരു സ്ഥലത്തുവച്ച് തോണി മറിയുകയും വിഗ്രഹം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ, അവിടെ കുളിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്ന മണ്ണിലത്ത് നമ്പൂതിരി എന്ന വൈദികശ്രേഷ്ഠൻ വിഗ്രഹം മുങ്ങിയെടുത്ത് പെരുമാൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു. തുളു ബ്രാഹ്മണന്റെ കോപം മൂലമാണ് ഇതുണ്ടായതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഭക്തർ ഉടനെത്തന്നെ മംഗലാപുരത്തേയ്ക്ക് തിരിച്ചുപോയി അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് അദ്ദേഹത്തിന് പൂജാവകാശം നൽകി ചക്രപുരത്തേയ്ക്ക് കൂടെക്കൂട്ടി. ഈ യാത്രയിൽ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സ്വദേശികളായ ഭക്തർക്കെല്ലാം പെരുമാൾ ഓരോ അവകാശം നൽകി. തുടർന്ന് വിഗ്രഹഘോഷയാത്ര തിരുവല്ലയിലെത്തിയപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവർ ഭഗവാനെ നിറപറയും നിലവിളക്കും നൽകി സ്വീകരിച്ചു. തുടർന്ന് വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ വിഗ്രഹം ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്കെഴുന്നള്ളിച്ചു. പക്ഷേ, വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ചില ദുർനിമിത്തങ്ങളുണ്ടായി. വിഗ്രഹത്തിന്റെ നാളം എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും പീഠനാളത്തിലുറയ്ക്കാതെ വരുന്നത് ഭക്തരും കർമ്മികളും അന്ധാളിപ്പോടെ നോക്കിനിന്നു. അപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യതന്ത്രിയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് മൂത്രശങ്കയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം ക്ഷേത്രശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിലുകളടച്ച് നേരെ അടുത്തുള്ള പറമ്പിലേയ്ക്ക് പോയി മൂത്രമൊഴിയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് അശുദ്ധി ഒഴിവാക്കാൻ ക്ഷേത്രക്കുളത്തിലിറങ്ങി കുളിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. കുളികഴിഞ്ഞ് വസ്ത്രം മാറി മറ്റ് കർമ്മങ്ങളും കഴിച്ച് പുറപ്പെടാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ക്ഷേത്ര നാലമ്പലത്തിനകത്തുനിന്ന് വാദ്യമേളങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം തന്ത്രി കേൾക്കുകയുണ്ടായി. തിടുക്കപ്പെട്ട് ഓടി ശ്രീലകവാതിൽ തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം കണ്ടത് കോടിസൂര്യന്മാരുടെ കാന്തിയോടെ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഭഗവാന്റെ വിഗ്രഹം ശ്രീലകത്ത് പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നതാണ്. തന്ത്രി ഉടനെത്തന്നെ ഭഗവാന് പാളയിലയിൽ പടറ്റിപ്പഴം നേദിച്ചു. ആ സമയത്ത് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു വൃദ്ധൻ നാലമ്പലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി വടക്കോട്ട് നടന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി. ആ വൃദ്ധൻ ദുർവാസാവ് മഹർഷിയാണെന്നും ദിവസവും രാത്രി നടയടച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം ഭഗവത് പൂജയ്ക്ക് എത്തുന്നുവെന്നും ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു. പറയിപെറ്റ പന്തിരുകുലത്തിലെ ഉളിയന്നൂർ പെരുന്തച്ചനാണ് കരിങ്കൽക്കൊടിമരം നിർമ്മിച്ചത്. ഇതിന്റെ മുകളിൽ പഞ്ചലോഹനിർമ്മിതമായ മൂന്നടി ഉയരമുള്ള ഗരുഡപ്രതിമയുമുണ്ട്. ചിറകുകളോടുകൂടിയ മനുഷ്യന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഇവിടെ ഗരുഡന്റെ പ്രതിഷ്ഠ. ഒരിക്കൽ ഈ കൊടിമരം ചരിഞ്ഞുവീഴാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും കാണാൻ കഴിയാത്ത അത്ഭുതരൂപമായ ഗരുഡമാടത്തറ പണികഴിപ്പിച്ചത്. മൂന്നുനിലകളോടുകൂടിയ ദീർഘചതുരാകൃതിയിലുള്ള ഈ അത്ഭുതശില്പരൂപം ഭക്തർക്ക് അത്ഭുതമാണ്. പത്തനംതിട്ട തിരുവല്ലയിലാണ് ശ്രീവല്ലഭമഹാക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം കേരളത്തിലെ പഴക്കം കൊണ്ടും, വിസ്തീർണ്ണം കൊണ്ടും വലിയ ആരാധനാലയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്‌. മഹാവിഷ്ണുവും സുദർശനമൂർത്തിയുമാണ് പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠകൾ. മഹാവിഷ്ണു ഇവിടെ "ശ്രീവല്ലഭൻ" (ആദിവിരാടപുരുഷൻ) എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ പേരിൽ നിന്നാണ് 'തിരുവല്ല' എന്ന പേരുണ്ടായതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഉപദേവതകളായി ഗണപതി, ദക്ഷിണാമൂർത്തി (ശിവൻ), അയ്യപ്പൻ, വരാഹമൂർത്തി, വടക്കുംതേവർ (ശിവകുടുംബം), വേദവ്യാസൻ, ദുർവാസാവ്, കുരയപ്പസ്വാമി എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. നിത്യവും കഥകളി നടക്കുന്ന കേരളത്തിലെ ഏക ക്ഷേത്രമെന്ന ഒരു പ്രത്യേകത ഇതിനുണ്ട്. തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ കീഴിലാണ് ഈ മഹാക്ഷേത്രം. തിരുവല്ല ശ്രീവല്ലഭമഹാക്ഷേത്രം പത്തനംതിട്ട🙏🙏🙏

ബകൻ എന്ന രാക്ഷസന് ഭക്ഷണവുമായി ഭീമൻ പോകുന്നതിന് മുൻപ്, അവർ താമസിച്ചിരുന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ നടന്ന സംഭാഷണം മഹാഭാരതത്തിലെ (ആദിപർവ്വം - ബകവധപർവ്വം) വളരെ ഹൃദയസ്പർശിയായ ഒരു ഭാഗമാണ്. തങ്ങളിൽ ആര് രാക്ഷസന് ഇരയായി പോകണം എന്നതിനെച്ചൊല്ലി ആ കുടുംബത്തിലെ ഓരോരുത്തരും തമ്മിലാണ് ഈ സംഭാഷണം നടക്കുന്നത്. അതിൻ്റെ പ്രധാന ചുരുക്കം താഴെ നൽകുന്നു: 1. ബ്രാഹ്മണന്റെ വിലാപം ഊഴമനുസരിച്ച് അന്ന് രാക്ഷസന് ഭക്ഷണവുമായി പോകേണ്ടത് ആ ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു. താൻ പോയാൽ ഭാര്യയും മക്കളും അനാഥരാകുമെന്നും, ഒരു സംരക്ഷകനില്ലാതെ അവർ ജീവിക്കുന്നത് ദുസ്സഹമായിരിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം സങ്കടപ്പെടുന്നു. കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് അദ്ദേഹം മരിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു. 2. ബ്രാഹ്മണപത്നിയുടെ വാദങ്ങൾ ഭർത്താവിനെ മരണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഭാര്യ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. കുടുംബത്തിന്റെ നാഥനായ ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കേണ്ടത് മക്കളുടെയും തന്റെയും ആവശ്യമാണെന്ന് അവർ പറയുന്നു. ഭർത്താവില്ലാത്ത സ്ത്രീയെ സമൂഹം ബഹുമാനിക്കില്ലെന്നും, അതിനാൽ ഭർത്താവിന് പകരം താൻ രാക്ഷസന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാമെന്നും അവർ നിർബന്ധം പിടിക്കുന്നു. 3. മകളുടെ പ്രതികരണം അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിൽ തർക്കിക്കുന്നത് കേട്ട് മകൾ മുന്നോട്ട് വരുന്നു. മാതാപിതാക്കൾ രണ്ടുപേരും ജീവിച്ചിരിക്കേണ്ടത് തന്റെ ചെറിയ അനിയന് അത്യാവശ്യമാണെന്ന് മകൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. താൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയാണെന്നും, ഭാവിയിൽ മറ്റൊരു കുടുംബത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടവളാണെന്നും പറയുന്നു. അതിനാൽ കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാൻ താൻ സ്വയം ബലിയർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന് മകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. 4. കുഞ്ഞിന്റെ നിഷ്കളങ്കത ഇവരുടെ സംഭാഷണം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെ ചെറിയ മകൻ (കുഞ്ഞ്) സ്ഥിതിഗതികൾ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാതെ ഒരു പുൽക്കൊടി കയ്യിലെടുക്കുന്നു. "ഞാൻ ഈ പുല്ലുകൊണ്ട് ആ രാക്ഷസനെ അടിച്ചു കൊല്ലും, നിങ്ങളാരും കരയേണ്ട" എന്ന് ആ കുഞ്ഞ് നിഷ്കളങ്കമായി പറയുന്നു. ഈ സങ്കടകരമായ സംഭാഷണം തൊട്ടടുത്ത മുറിയിലിരുന്ന് കേൾക്കാനിടയായ കുന്തിദേവിയാണ് പിന്നീട് ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തോട് കാര്യങ്ങൾ തിരക്കുന്നതും, അവർക്ക് പകരം തന്റെ ശക്തനായ മകൻ ഭീമനെ അയക്കാമെന്ന് ഉറപ്പ് നൽകുന്നതും. മഹാഭാരതം