ഛന്ദസ്സും വൃത്തവും കവിതയിലെ താളവും ക്രമവുമാണ്, ഛന്ദസ്സ് എന്നത് വരിയിലെ അക്ഷരങ്ങളുടെ എണ്ണം (1-26) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള genel വർഗ്ഗീകരണമാണ് (ഉദാ: 4 അക്ഷരങ്ങളുള്ളത് കാരി, 8 അക്ഷരങ്ങളുള്ളത് മധ്യമ), എന്നാൽ വൃത്തം എന്നത് ഒരു ഛന്ദസ്സിനുള്ളിലെ പ്രത്യേക ഗുരു-ലഘു (U-) വിന്യാസമാണ് (ഉദാ: മധ്യമ എന്ന ഛന്ദസ്സിൽ വരുന്ന 'ഇന്ദ്രവജ്ര', 'ഉപജാതി' തുടങ്ങിയ വൃത്തങ്ങൾ). ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഛന്ദസ്സ് അക്ഷരങ്ങളുടെ എണ്ണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, വൃത്തം ആ എണ്ണത്തിനുള്ളിലെ താളഭേദമാണ്. ഛന്ദസ്സ് (ഒന്നോ അതിലധികമോ വൃത്തങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്): ഒരു വരിയിലെ അക്ഷരങ്ങളുടെ എണ്ണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വർഗ്ഗീകരണം. 1 അക്ഷരം മുതൽ 26 അക്ഷരം വരെ ഛന്ദസ്സുകളുണ്ട് (കാരി, അതികാരി, മധ്യമ, ഉപജാതി, ദണ്ഡകം മുതലായവ). ഇവ ഗുരു-ലഘു വിന്യാസങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പല വൃത്തങ്ങളായി തിരിയുന്നു. വൃത്തം (ഒരു ഛന്ദസ്സിന്റെ ഭാഗം): ഒരു ഛന്ദസ്സിനുള്ളിലെ പ്രത്യേക താളത്തിലുള്ള ക്രമീകരണം. ഗണങ്ങൾ (നാലോ മൂന്നോ അക്ഷരങ്ങളുടെ കൂട്ടം) തിരിച്ച്, ഓരോ വരിയിലെയും അക്ഷരങ്ങളുടെയോ മാത്രകളുടെയോ കൃത്യമായ വിന്യാസം. ഉദാഹരണത്തിന്, 'മധ്യമ' ഛന്ദസ്സിൽ വരുന്ന വൃത്തങ്ങളാണ് ഇന്ദ്രവജ്ര, ഉപജാതി, വംശസ്ഥം, ഭുജംഗപ്രയാതം, മഞ്ജരി തുടങ്ങിയവ. ഉദാഹരണം: ഛന്ദസ്സ്: മധ്യമ (ഒരു വരിയിൽ 8 അക്ഷരം). വൃത്തം: ഇന്ദ്രവജ്ര (U-U U--U --U U) അല്ലെങ്കിൽ ഉപജാതി (ഇന്ദ്രവജ്രയും വംശസ്ഥവും ചേർന്ന്). അതായത്, എല്ലാ വൃത്തങ്ങളും ഛന്ദസ്സിലാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്, എന്നാൽ ഒരേ ഛന്ദസ്സിൽ പലതരം വൃത്തങ്ങളുണ്ടാകാം.