പുരുഷസൂക്തം🙏🔥 🙏🕉️ആദി വിരാട് പുരുഷനെ അഖിലാണ്ഡ കോടി ബ്രഹ്മാണ്ഡ നാഥനായ [ആദി നാരായണൻ മഹാവിഷ്ണു ] വർണ്ണിക്കുന്ന പുരുഷസൂക്തം മന്ത്രങ്ങളിൽ വച്ച് ഒന്നാം മന്ത്രമീ നാരയണ മന്ത്രം ശത്രുച്ഛേദൈക മന്ത്രം ... ജന്മസാഫല്യ മന്ത്രം...... ഏത് ഒരു ജോതിഷന്റെ അടുത്തു ചെല്ലുമ്പോഴും ' പറയും പുരുഷസൂക്താർച്ചന ചെയ്യു എന്ന് നമ്മൾ സ്വയം ചൊല്ലി ഭഗവാനെ നേടൂ. '''ഭഗവാനെ അറിയൂ. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവർ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ [ കൃഷ്ണന്റെ ] അമ്പലങ്ങളിൽ ചെയ്യൂ. നിത്യവും ബ്രാന്മമുഹൂർത്തത്തിൽ ശുദ്ധവൃത്തിയോടു കൂടി ആര് ഈ പുരുഷസൂക്തം ജപിക്കുന്നുവോ '''അവനിൽ. ഒരു പാപ ദോഷങ്ങളും ഏൽക്കുകയില്ല. ആദി വിരാട് പുരുഷനായ സാക്ഷാൽ വിഷ്ണുഭഗവാന്റെ ഒരു കവചം തന്നെ അവനിൽ തീർക്കുന്നു. ആദി വിരാട് പുരുഷൻ ആരാണ് എന്ന് ചിലർ ചോദിച്ചിരുന്നു ഈരേഴു പതിനാലു ലോകത്തിന്റെയും നാഥനായ ഒരറ്റ ശക്തി ... ഈ പ്രപഞ്ചശക്തി അതായത് സാക്ഷാൽ വൈകുണ്ം നാഥനായ മഹാവിഷ്ണു ........ 🙏സഹസ്ര ശീർഷാ പുരുഷ : സഹസ്രാ ഷാ സഹസ്ര പാത് ' അനന്തമായ കൈ കണ്ണ് തലയോടു കൂടിയ വിരാട് രൂപം' [ ഭഗവാൻ അർജ്ജുനന് മഹാഭാരത യുദ്ധ സമയത്ത് കാണിക്കുന്ന വിശ്വരൂപം അതാണ് വിരാഡ് സ്വരൂപം]അതിൽ നിന്ന് ഈ പ്രപഞ്ചവും അതിലെ സർവ്വ ജീവ ജാലങ്ങളും ഉണ്ടായി. ആ പുരുഷനെ [ വിഷ്ണുവിനെ ] വർണ്ണിക്കുന്നു ' പുരുഷസൂക്തം' സർവ്വാഭീഷ്ടസിദ്ധിയ്ക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ നാരായണ മന്ത്രം പുരുഷ സൂക്തം .... പുരുഷ സൂക്തം പഠിക്കുന്നതിലൂടെ നമുക്ക് മനസ്സിലാവും....... 🙏" സർവ്വം വിഷ്ണുമയം ജഗത്" എന്ന് ' സർവ്വ ശ്രുതിസാരമായ പുരുഷസൂക്തം ഋഗ്വേദത്തിലെ പത്താം മണ്ഡലത്തിൽ 96-ാം സൂക്തം 16 എണ്ണവും ശുക്ല യജൂർവേദത്തിൽ നിന്നും കൃഷ്ണ യജുർവേദത്തിൽ നിന്നും എടുത്തതായ മന്ത്രവും കൂടി 24 മന്ത്രങ്ങൾ പുരുഷസൂക്തത്തിൽ നിത്യജപത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. 🙏🕉️ഈ ശാന്തി മന്ത്രത്തോടു കൂടി ദിവസവും ജപിക്കൂ..... 🙏🕉️ 🙏🕉️ഓം തച്ഛംയോരാവൃണീമഹേ ഗാതും യജ്ഞായ ഗാതും യജ്ഞപതയേ ദൈവീ സ്വസ്തിരസ്തു ന: സ്വസ്തിർ മാനുഷേഭ്യ : ഊർദ്ധ്വം ജിഗാതു ഭേഷജം ' ശം നോ അസ്തു ദ്വിപതേ ശം ചതുഷ്പദേ🙏🕉️ 🙏🕉️ഓം ശാന്തി :ശാന്തി: ശന്തി:🙏🔥 🙏🕉️വർത്തമാനകാലത്തിലും ഭാവികാലത്തിലും ഏതൊന്നാണോഞങ്ങൾക്ക് സുഖപ്രദമായിട്ടുള്ളത് അതിനെ ഞങ്ങൾ വരിക്കുന്നു. യജ്ഞത്തിന് അഭിവൃദ്ധിയുണ്ടാവാൻ അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ഞങ്ങൾക്ക് ദേവതകളുടെ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകണമേ .എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും ക്ഷേമം ഭവിക്കട്ടെ. ഭേഷജങ്ങൾ ആയ ഔഷധികൾ മേൽക്കുമേൽ വളർന്നു അഭിവൃദ്ധിയുണ്ടാവട്ടെ. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ. ആദ്ധ്യാത്മികങ്ങളും ആധിഭൗതികങ്ങളും ആധിദൈവികങ്ങളുമായ എല്ലാ വിഘ്നങ്ങൾക്കും ശാന്തി ലഭിക്കട്ട...🙏🕉️ 🙏🕉️പുരുഷസൂ സൂക്തം🙏🕉️ 🙏ഓം സഹസ്രശീർഷാ പുരുഷഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സഹസ്രപാത് സ ഭൂമിം വിശ്വതോ വൃത്വാ- ഽത്യധിഷ്ഠത് ദശാംഗുലം പുരുഷ ഏവേദം സർവം യദ്ഭൂതം യച്ച ഭവ്യം ഉതാമൃതത്വസ്യേ ശാനഃ യദന്നേനാതിരോഹതി ' ഏതാവാനസ്യ മഹിമാ- ഽതോ ജ്യായാംശ്ച പൂരുഷഃ പാദോഽസ്യ വിശ്വാ ഭൂതാനി ത്രിപാദസ്യാമൃതം ദിവി ത്രിപാദൂർധ്വ ഉദൈത്പുരുഷഃ പദോഽസ്യേഹാഭവത് പുനഃ തതോ വിഷ്വംഗ് വ്യക്രാമത് സാശനാനശനേ അഭി തസ്മാദ്വിരാഡജായതേ വിരാജോ അധി പൂരുഷഃ സ ജാതോ അത്യരിച്യത പശ്ചാദ് ഭൂമിമഥോ പുരഃ യത്പുരുഷേണ ഹവിഷാ ദേവാ യജ്ഞമതന്വത വസന്തോ അസ്യാസീദാജ്യം ഗ്രീഷ്മ ഇധ്മഃ ശരദ്ധവിഃ സപ്താസ്യാസൻ പരിധയഃ ത്രി: സപ്ത സമിധ : കൃതാ: ദേവാ: യദ്യജ്ഞം തന്വാനാ : അബദ്ധ്നൻ പുരുഷം പശും തം യജ്ഞം ബർഹിഷിപ്രൗക്ഷൻ പുരുഷം ജാതമഗ്രതഃ തേന ദേവാ അയജന്ത സാധ്യാ ഋഷയശ്ച യേ തസ്മാദ്യജ്ഞാത് സർവഹുതഃ സംഭൃതം പൃഷദാജ്യം പശും സ്താംശ്ചക്രേ വായവ്യാ- നാരണാൻ ഗ്രാമ്യാംശ്ച യേ തസ്മാദ്യജ്ഞാത് സർവഹുത ഋചഃ സാമാനി ജജ്ഞിരേ ഛന്ദാംസി ജജ്ഞിരേ തസ്മാത് യജുസ്തസ്മാദജായത' തസ്മാദശ്വാ അജായന്ത യേ കേ ചോഭയാദതഃ ഗാവോ ഹ ജജ്ഞിരേ തസ്മാത് തസ്മാത് ജാതാ അജാവയഃ യത്പുരുഷം വ്യദധുഃ കതിധാ വ്യകല്പയൻ മുഖം കിമസ്യ കൗ ബാഹൂ കാവൂരൂപാദാ ഉച്യതേ ബ്രാഹ്മണോഽസ്യ മുഖമാസീദ് ബാഹൂ രാജന്യഃ കൃതഃ ഊരൂ തദസ്യ യദ്വൈശ്യ: പദ്ഭ്യാം ശൂദ്രോ അജായത ചന്ദ്രമാ മനസോ ജാതം ശ്ചക്ഷോഃ സൂര്യോ അജായത മുഖാദിന്ദ്രശ്ചാഗ്നിശ്ച പ്രാണാദ്വായുരജായത' നാഭ്യാ ആസീദന്തരിക്ഷം ശീർഷ്ണോ ദ്യൗഃ സമവർതത പദ്ഭ്യാം ഭൂമിർ ദൃശഃ ശ്രോത്രാ- സ്തതാലോകാനകല്പയൻ വേദാഹ മേതം പുരുഷം മഹാന്തം ആദിത്യവർണ്ണം തമസ സ്തുപാരേ സർവ്വാണി രൂപാണി വിചിത്യ ധീര : നാമാനി കൃത്വാഭിവദൻ യദാസ്തേ ധാതാ പുരസ്താദ് യമുദാജഹാര ' ശക്ര : പ്രവിദ്വാൻ പ്രദിശശ്ചതസ്ര തമേവം വിദ്വാൻ അമൃത ഇവ ഭവതി നാന്യ: പന്ഥാ അയനായ വിദ്യതേ യജ്ഞേന യജ്ഞമയജന്ത ദേവാ: താനി ധർമാണി പ്രഥമാന്യാസൻ തേഹ നാകം മഹിമാനഃ സചന്ത യത്ര പൂർവേ സാധ്യാഃ സന്തി ദേവാഃ അദ്ഭ്യഃ സംഭൃതഃ പൃഥിവ്യൈരസാശ്ച വിശ്വകർമണഃ സമവർത്തതാധി തസ്യ ത്വഷ്ടാ വിദധദ്രൂപമേതി തത്പുരുഷസ്യ വിശ്വമാജാനമഗ്രേ വേദാഹമേതം പുരുഷം മഹാന്ത- മാദിത്യവർണം തമസഃ പരസ്താത് തമേവ വിദിത്വാഽതിമൃതുമേതി നാന്യഃ പന്ഥാ വിദ്യതേഽയനായ പ്രജാപതിശ്ചരതി ഗർഭേ അന്ത: അജായമാനോ ബഹുധാ വിജായതേ തസ്യ ധീരാ പരിജാനന്തി യോനിം മരീചി നാം പദമിച്ഛന്തി വേധസ: യോ ദേവേഭ്യ ആതപതി യോ ദേവാനാം പുരോഹിതഃ പൂർവോ യോ ദേവേഭ്യോ ജാത: നമോ രുചായ ബ്രാഹ്മയേ രുചം ബ്രാഹ്മം ജനയന്തഃ ദേവാ അഗ്രേ തദബ്രുവൻ യസ്ത്വൈവം ബ്രാഹ്മണോ വിദ്യാ- തസ്യ ദേവാ അസൻ വശേ ഹ്രീശ്ച തേ ലക്ഷ്മീശ്ച പത്ന്യൗ അഹോരാത്രേ പാർശ്വേ നക്ഷത്രാണിരൂപം അശ്വിനൗ വ്യാത്തം ഇഷ്ടം മനിഷാണ അമും മനിഷാണ സർവ്വം മനിഷാണ '🙏🕉️ 🙏🕉️ഓം ആദി വിരാട് പുരുഷായ നാരായണ നമോ നമ: 🙏🕉️ ശ്രീ ഹരയേ നമ:🙏🕉️

#സ്വാമിഭിക്ഷ തന്റെ വാസഗൃഹത്തിനടുത്ത് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ എത്തിയിട്ടുണ്ടെ ന്നറിഞ്ഞ കുറൂരമ്മ ഒരു ദൂതനെ വിട്ട് സ്വാമിയാരെ ഭിക്ഷയ്ക്കു ക്ഷണിച്ചു. സ്വാമിയാരുടെ സിദ്ധികളെക്കുറിച്ച് കുറൂരമ്മ ധാരാളം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അന്തഃപുരവാസിയായ അവർക്ക് അദ്ദേഹത്തെ നേരിൽ കാണാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായിട്ടില്ല. ഭിക്ഷയ്ക്ക് ക്ഷണം കിട്ടിയ വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ സന്തോഷത്തോടെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു. അന്നേക്ക് മൂന്നാം ദിവസം ഭിക്ഷയ്ക്ക് കുറൂരമ്മയുടെ ഇല്ലത്തേക്ക് ചെന്നു കൊള്ളാമെന്ന് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ വാക്ക് കൊടുത്തു. കുറൂരമ്മ സദ്യയ്ക്കു വേണ്ടതൊക്കെ വട്ടം കൂട്ടി തുടങ്ങി. ഭിക്ഷയ്ക്കു ചെല്ലേണ്ടതിന്റെ തലേന്നാണ് നാട്ടിലെ ജന്മിയും വേദജ്ഞനുമായിരുന്ന ചെമ്മങ്ങാട്ടുഭട്ടതിരി സ്വാമിയെ ഭിക്ഷയ്ക്കു ക്ഷണിച്ചത്. താൻ അന്നേ ദിവസം കുറൂരമ്മയുടെ ഇല്ലത്ത് ഭിക്ഷ സ്വീകരിക്കാമെന്ന് ഏറ്റ കാര്യം സ്വാമിയാർ ഭട്ടതിരിയെ അറിയിച്ചു. ഭട്ടതിരിയ്ക്ക് അതേ ദിവസം തന്നെ സ്വാമിയാർക്ക് ഭിക്ഷ നൽകണമെന്ന് വാശിയായി. വിളമ്പിത്തരാൻ ഗൃഹസ്ഥനില്ലാത്ത കുറൂരമ്മയുടെ ഇല്ലത്ത് എങ്ങനെയാണ് ഭിക്ഷ കൊള്ളുകയെന്ന വാദം ചെമ്മങ്ങാട്ടുഭട്ടതിരി ഉന്നയിച്ചു. ഇങ്ങനെയൊരു കാരണം കിട്ടിയപ്പോൾ ഭട്ടതിരിയുടെ നിർബ്ബന്ധത്തിന് വില്വമംഗലം വഴങ്ങി. അന്ന് കാലത്ത് ചെമ്മങ്ങാട്ടമ്മ കുളക്കടവിൽ വെച്ച് കുറൂരമ്മയോട് പറഞ്ഞു. "വെള്ളം തെറിപ്പിച്ച് അശുദ്ധിയാക്കരുത്. ഇന്ന് വില്വമംഗലം സ്വാമിയാർ ഇല്ലത്ത് ഭിക്ഷയ്ക്ക് എഴുന്നള്ളുന്നുണ്ട്. ശുദ്ധമായിട്ടു വേണം വെപ്പുപണി തുടങ്ങാൻ." ധാർഷ്ട്യത്തോടെ ചെമ്മങ്ങാട്ടമ്മ ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോൾ കുറൂരമ്മ മറുപടി പറഞ്ഞു. ഇന്നത്തെ ഭിക്ഷ എന്റെ ഇല്ലത്താണ് സ്വാമിയാർ ഏറ്റിരിക്കുന്നത്. ചെമ്മങ്ങാട്ടമ്മയും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. സ്വാമിയാർ സ്ത്രീജനങ്ങളെ നേരിട്ടു കാണില്ല; വിളമ്പാൻ ഒരാൺതരിപോലു മില്ലാത്തിടത്ത് അദ്ദേഹം എങ്ങനെയാണ് ഭിക്ഷയേൽക്കുക."ഇതു കേട്ട്, ഒന്നും മിണ്ടാതെ വ്യസനപാരവശ്യം പൂണ്ട കുറൂരമ്മ ഇല്ലത്തേയ്ക്കു മടങ്ങി. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ പത്തു പതിനൊന്നു വയസ്സുള്ള സുന്ദരനായ ഒരു ബ്രഹ്മചാരി (ഉപനയിച്ച ഉണ്ണി ) ഇല്ലത്തെ പടിമേലിരിയ്ക്കുന്നു. കുറൂരമ്മയെ കണ്ടതും ഉണ്ണി പറഞ്ഞു. അമ്മേ ഞാൻ മേലേടത്ത് ഇല്ലത്തെ ഉണ്ണിയാണ്. ഇന്ന് വില്വമംഗലം ഭിക്ഷയ്ക്കു വരുന്ന ദിവസമല്ലേ? "അമ്മയെ അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കാനും സ്വാമിയാർക്ക് ഭിക്ഷ വിളമ്പാനും ഞാൻ സഹായിക്കാം." നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത സന്തോഷ- ത്തോടെ ആ ഉണ്ണിയുടെ മൂർദ്ധാവിൽ കൈ വെച്ചു കൊണ്ട് കുറൂരമ്മ പറഞ്ഞു. "ഗുരുവായൂരപ്പൻ എന്റെ സങ്കടമറിഞ്ഞ് ഉണ്ണിയെ ഇങ്ങോട്ടയച്ചതാണ്," എനിക്ക് സന്തോഷമായി." അത്യുത്സാഹത്തോടെ ആ ഉണ്ണി ഭിക്ഷക്കുള്ളതൊക്കെ വട്ടം കൂട്ടി; സ്വാമിയാരെയും കാത്തു കൊണ്ടിരിപ്പായി. വില്വമംഗലമാകട്ടെ ഭിക്ഷയ്ക്കു പോകാനൊരുങ്ങിക്കൊണ്ട് ചെമ്മങ്ങാട്ടേയ്ക്കു പുറപ്പെട്ടു. സ്വാമിയാർ പുറപ്പെടുമ്പോൾ മംഗള സൂചകമായി ശംഖുമുഴക്കുക എന്നൊരു ചടങ്ങുണ്ട്. ഭൃത്യൻ ശംഖ് ഊതാനാരംഭിച്ചു. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ ശംഖിനു ശബ്ദമില്ല. മറ്റു പലരും ശ്രമിച്ചിട്ടും ശംഖധ്വനി പുറത്തു വരുന്നില്ല. സ്വാമിയാരും പരിഭ്രമിച്ചു. അല്പമൊന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ കുറൂരമ്മയോടു - ണ്ടായ അവഗണനയാവാം ഇതിന്റെ കാരണമെന്ന് അദ്ദേഹം ഊഹിച്ചു, പറഞ്ഞു. 'ആകട്ടെ, ഭിക്ഷക്ക് കുറൂരില്ലത്തേക്കു നടന്നു കൊൾക; ശംഖ് മുഴങ്ങട്ടെ". അതാ ശംഖിൽ നിന്നും ഗംഭീരമായി മുഴക്കം പുറത്തു വരുന്നു. സ്വാമിയാർ കുറൂരില്ലത്തെത്തി. അവിടെ അതാ കാലു കഴുകിക്കാൻ കിണ്ടിയുമായി അല്പം കറുത്ത് സുന്ദരനായ ഒരു ഉണ്ണി ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്നു. ഭിക്ഷയ്ക്ക് വിളമ്പാനും കുടിനീർ വീഴ്ത്താനും ആ ഉണ്ണി തന്നെ. സ്വാമിയാർ അതിശയിച്ചു കൊണ്ട് ഉണ്ണിയോട് ചോദിച്ചു, " ഉണ്ണി എവിടത്തെയാണ്? കുറൂരമ്മയുടെ ചാർച്ചക്കാരനാണോ "?. " ഞാൻ ഇവിടെയൊക്കെത്തന്നെയുള്ളതാണ്. കുറൂരമ്മയുടെ അടുത്ത ബന്ധുവും. സ്വാമിയാരെ ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ കാണാറുണ്ട് ഇത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒഴിഞ്ഞ പാത്രവുമായി അകത്തേയ്ക്കു ചെന്ന ഉണ്ണിയെ പിന്നീട് ആരും കണ്ടില്ല. പോകുമ്പോൾ നേരിയ ഒരു കിങ്ങിണിയുടെ സ്വരം കേട്ടതായി സ്വാമിയാർക്കു തോന്നി. കുറൂരമ്മയുടെ വിളമ്പൽക്കാരനായി വന്നത് ഗുരുവായൂരപ്പൻ തന്നെയാണെന്ന് സ്വാമിയാർക്ക് ബോധ്യമായി. തനിക്ക് ഭഗവാനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തതിൽ അദ്ദേഹത്തിന് വല്ലാത്ത ജാള്യത തോന്നി. ഹരേകൃഷ്ണ! ഭഗവാന്റെ അത്ഭുത ലീലകൾ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഇവിടെ എഴുതാൻ തോന്നുന്നില്ല. എല്ലാവരും ഈ കഥകളൊക്കെ കേട്ടതായിരിക്കും എങ്കിലും ഭഗവാന്റെ കഥകൾ ആവുമ്പോൾ എത്ര കേട്ടാലും മതിവരുമോ??.. ഹരേ കൃഷ്ണ

സൗന്ദര്യലഹരിയും നാരായണീയവും ശങ്കരഭഗവത്പാദർ ആണ് സൗന്ദര്യ ലഹരി എന്ന സ്ത്രോത്രം എഴുതിയത് എന്ന കാര്യം പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. അതിമനോഹരവും അർത്ഥ സംപുഷ്ടവുമായ ആ സ്ത്രോത്രത്താൽ അന്നും ഇന്നും ധാരാളം ഭക്തന്മാർ ഭഗവതിയെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നു. മേൽപ്പത്തൂരിന്റെ ജനനത്തിന് മുമ്പ് ഉണ്ടായ ഒരു കഥയാണിത്. ഒരു ദേവീ ഭക്തൻ ഗുരുവായൂരിലെ ഇടത്തരികത്തു കാവിലെ ഭഗവതിയുടെ മുമ്പിൽ എന്നും രാവിലെ ഈ സൌന്ദര്യലഹരീ സ്ത്രോത്രം വളരെ സ്ഫുടമായും മനോഹരമായും ചൊല്ലാറുണ്ടായിരുന്നു. മലർനിവേദ്യം കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ നാലമ്പലത്തിന്റെ പുറത്തു കടന്ന് ആ പരിസരമൊക്കെ ചുറ്റി നടക്കുക പതിവാണ്. ഭഗവതിയുടെ അവിടെ എത്തിയാൽ ഈ ഭക്തന്റെ സൌന്ദര്യ ലഹരി ചൊല്ലിയുള്ള ദേവീഭജന കേട്ടാൽ അതു കഴിയുന്നതുവരെ ഭഗവാൻ അവിടെ നില്ക്കും. സ്വന്തം സഹോദരിയുടെ മാഹാത്മ്യവും സൌന്ദര്യവും വർണ്ണിയ്ക്കുന്നത് കേൾക്കാൻ ആർക്കാണ് ഇഷ്ടം ഇല്ലാതിരിക്കുക? കുഞ്ഞിക്കൃഷ്ണനല്ലേ, കുറെ ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ആഗ്രഹം തോന്നി. ഭഗവാൻ ദേവിയോട് ചോദിച്ചു: " സഹോദരീ, ഈ സ്തോത്രം എത്ര മനോഹരമായിരിക്കുന്നു! ഇതാരാണ് രചിച്ചത്? ആ മഹാനുഭാവനോട് എന്നെപ്പറ്റിയും ഒരു സ്തോത്രം എഴുതാൻ പറയുമോ?" ഭഗവതി പറഞ്ഞു. "പ്രിയ സോദര, ശ്രീ ശങ്കരഭഗവത്പാദരാണ് ഈ സ്തോത്രം രചിച്ചത്. ശങ്കരാചാര്യർ സ്വാമികൾ സമാധിയായി കുറെ നാളായി." ഭഗവാൻ ചിന്തയിൽ ആണ്ടപ്പോൾ പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങളും പഞ്ചമ വേദമായ മഹാഭാരതവും രചിച്ച വ്യാസഭഗവാൻ ഭഗവാന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി പറഞ്ഞു. "കൃഷ്ണ, ഖേദം വേണ്ട. ഞാൻ ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരത്തൊരു നമ്പൂതിരി കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കാം. അങ്ങയെ പ്രകീർത്തിച്ച് 'നാരായണീയം' എന്ന ഭാഗവത സംഗ്രഹം എഴുതാം." അങ്ങനെ ഏതാണ്ട് നാനൂറ്റി അമ്പത് കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുമ്പ് മേൽപ്പത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി നാരായണീയം എഴുതി. ഇന്ന് ആ സ്തോത്രം ഭക്തന്മാർ ഗുരുവായൂരും ലോകമെമ്പാടും പല പല സ്ഥലങ്ങളിലും ചൊല്ലിക്കൊണ്ടേ യിരിക്കുന്നു. എല്ലായിടത്തും ഗുരുവായുരപ്പൻ സന്നിഹിതനായി, അത് ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നമുക്കും മനസ്സിൽ നാരായണീയം ചൊല്ലാം. ഗുരുവായുപ്പൻ നമ്മുടെ ഹൃദയ ത്തിൽ പുഞ്ചിരി തൂകി ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കും. ഭഗവാൻ ഇപ്പോൾ സൌന്ദര്യലഹരി കേൾക്കാൻ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമേ കാവിൽ പോകാറുള്ളുവത്രെ. നാരായണീയത്തിൽ "നാരായണി " യുടെ കഥയുമുണ്ടല്ലോ. ഭഗവതി സൌന്ദര്യ ലഹരി കേട്ടതിനു ശേഷം നാരായണീയം കേൾക്കാൻ ഭഗവാന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് വരികയാണത്രെ പതിവ്. ഹരേ കൃഷ്ണ

''മന്ത്രപ്രയോഗത്തില്‍ പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നത് ധ്യാനമാണ്. ധ്യാന ത്തിലൂടെയും സ്തുതിഗീതങ്ങളിലൂടെയും നാം സമര്‍പ്പിക്കുന്ന അപേക്ഷകളാണ് മന്ത്രമൂര്‍ത്തിയെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നത്.'' അനേകം ഋഷീശ്വരന്മാര്‍ക്ക് ജന്മമേകിയ പുണ്യപുരാതന ഭൂമിയാണ് നമ്മുടെ ഭാരതം. എല്ലാ വിഭാഗത്തിലും പിറന്നിട്ടുള്ള ഋഷിമാര്‍ ഭാരതത്തില്‍ വസിച്ചിരുന്നു. ഇവര്‍ ഏകദേശം 48,000 വരുമത്രേ? ദേവര്‍ഷി, ബ്രഹ്മര്‍ഷി, രാജര്‍ഷി എന്നിങ്ങനെ ഋഷിമാര്‍ മൂന്നുപ്രകാരമാണ്. ഋഷിഗോത്രങ്ങള്‍ പത്താണ്. ഇവയെല്ലാം ദക്ഷിണഭാരതത്തില്‍ പ്രചരിപ്പിച്ചത് ശ്രീ. പരശുരാമനാണ്. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഋഷീശ്വരന്മാര്‍ ഉപദേശിച്ച് സാര്‍വ്വത്രികമായി പ്രചാരത്തിലിരിക്കുന്ന മന്ത്ര, യന്ത്ര, തന്ത്രപ്രയോഗങ്ങള്‍, മനുഷ്യര്‍ക്ക് ത്രികാലജ്ഞാനം നേടുന്നതിനും അഷ്‌ടൈശ്വര്യങ്ങള്‍ ആര്‍ജ്ജിക്കുന്നതിനും ഉപയുക്തമാണ്. യഥാര്‍ത്ഥ ഋഷിമാര്‍ 'ഋ' എന്ന അക്ഷരത്തിനര്‍ത്ഥം 'ശബ്ദം' എന്നാണ് അഗ്നിപുരാണത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, ഈ മൂല ശബ്ദത്തില്‍ നിന്നാണ് 'ഋഷി' എന്ന പദം ആവിര്‍ഭവിച്ചത്. ആര്‍ഷഭാരതത്തില്‍ ശബ്ദം തന്നെ ഋഷിമാരുടെ സ്വരധാരയാണ്. ഋഷിമാര്‍ക്ക് തന്റെ ആന്തരിക പ്രചോദനത്തിന്റേയും അന്തര്‍മുഖ വീക്ഷണത്തിന്റേയും ജ്ഞാനപ്രകാശത്തിന്റേയും അവസരങ്ങളില്‍ ഹൃദയത്തിലും ബുദ്ധിയിലും ദര്‍ശിക്കുവാന്‍ സാധിച്ചവയാണ് 'വേദങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളും. ലിപി (ലേഖനവിദ്യ) കണ്ടെത്തുന്നതിന് മുമ്പുള്ള കാലഘട്ടത്തില്‍ വേദശാസ്ത്രാദികള്‍ ഋഷിമാരുടെ മുഖ തേജസ്സില്‍നിന്ന് ശബ്ദമായി നിര്‍ഗളിച്ചതാണ്. ''ഊര്‍ദ്ധ രേതാസ് തപസ്യോഗഃ നിയതാശീച സംയമി ശാപാനുഗ്രഹയോഃ ശക്തഃ സത്യസന്‌ധോ ഭവേ ദൃഷ്ടി.'' അര്‍ത്ഥം: വിഷയവിരക്തിയോടും, തപശ്ചര്യകളോടും നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ട ബുഭുക്ഷയോടും (വിശപ്പ്, ദാഹം നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ട) ധ്യാനത്തില്‍ സ്വയം ലയിക്കാനുള്ള കഴിവുകളോടും, ശപിക്കുന്നതിനും, അനുഗ്രഹിക്കുന്നതിനുള്ള ശക്തികളോടും, സത്യസന്ധതയോടും കൂടിയുള്ളവനാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ഋഷി. അഗ്നിയില്‍ ആഹൂതിയാവാത്ത വസ്തുക്കള്‍ വളരെ ചുരുക്കമാണ്. അതുപോലെ നാമജപങ്ങളാലും മന്ത്രസാധനകളാലും കീര്‍ത്തനാലാപനങ്ങളാലും ഹൃദയവിശുദ്ധിയോടുകൂടിയുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥനകളാലും ഇഷ്ടദേവതാമൂര്‍ത്തികളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക് പണ്ഡിതപാമരഭേദമന്യേ പാത്രിഭൂതരാകാന്‍ കഴിയുമെന്നാണ് ഋഷീശ്വരന്മാര്‍ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നത്. മന്ത്രപ്രയോഗത്തില്‍ പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്നത് 'ധ്യാന'മാണ്. ധ്യാനത്തിലൂടെയും സ്തുതിഗീതങ്ങളിലൂടെയും നാം സമര്‍പ്പിക്കുന്ന അപേക്ഷകളാണ് മന്ത്രമൂര്‍ത്തിയെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നത്.പണ്ടുകാലത്ത് ഋഷീശ്വരന്മാര്‍ പാലിച്ചിരുന്ന ഏകാഗ്രത, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം, നിഷ്ഠകള്‍ എല്ലാം ഇക്കാലത്തുള്ളവര്‍ക്ക് ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. ഋഷിമാര്‍ക്ക് സേവാമൂര്‍ത്തിയുടെ വിഗ്രഹങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് മന്ത്രോച്ചാരണത്തിലൂടെ ധ്യാനിക്കാനുള്ള സിദ്ധിവൈഭവമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇക്കാലത്ത് വിഗ്രഹം കൂടാതെ മൂര്‍ത്തിയെ സങ്കല്പിച്ച് മന്ത്രം ജപിച്ച് ധ്യാനിക്കാന്‍ ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും കഴിയാതെ പോകുന്നുണ്ട്. ഇന്നത്തെ യാന്ത്രികയുഗത്തിലെ തിരക്കും, തിടുക്കവും ഇതിന് ആക്കം കൂട്ടുന്നു. ഈശ്വരവിഗ്രഹം മുന്നിലുള്ളപ്പോള്‍ പ്രയാസംകൂടാതെ മൂര്‍ത്തിയെ എപ്പോഴും പ്രത്യക്ഷമായി കാണാവുന്നതും, സവിധത്തിലിരുന്ന് ആരാധന, അഭിഷേകം, നിവേദ്യം, പുഷ്പാജ്ഞലി മുതലായവകൊണ്ട് ദേവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താവുന്നതാണ്. മന്ത്രശാസ്ത്രം: ഇക്കാലത്ത് വളരെയധികം തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ശാസ്ത്രമാണിത്. ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ചുള്ള ചിന്തനംകൊണ്ടും മനനംകൊണ്ടും സാധകനായ വ്യക്തിക്ക് അഭീഷ്ടലാഭം നല്‍കുന്ന ധ്വനിവിശേഷത്തെ മന്ത്രം എന്നു പറയുന്നു. 'മനനാത് മന്ത്ര' എന്ന് 'യാസ്‌ക' മഹര്‍ഷീ പറയുന്നു. മന്ത്രവിദ്യ ഒരുമഹാസാഗരമാണ്. ശാരദാതിലകം, പ്രപഞ്ചസാരം, തന്ത്രസമുച്ചയം, പ്രയോഗമജ്ഞരി, മന്ത്രമഹോദനി, മന്ത്രമഹാര്‍ണ്ണവം മുതലായവയാണ് പ്രധാന ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍. മന്ത്രശാസ്ത്രം ഗുരുമുഖത്തുനിന്ന് അഭ്യസിച്ചാലേ അപ്രമാദിയും സംപൂര്‍ണ്ണവുമാകുകയുള്ളൂ. ദുര്‍ബുദ്ധികള്‍ ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കാന്‍ ആചാര്യന്മാര്‍ മന്ത്രശാസ്ത്രത്തെ അതിഗോപ്യമായി സൂക്ഷിക്കുകയും, ശിഷ്യന്മാരെ തെരഞ്ഞെടുത്ത് ഉപദേശിക്കയും ചെയ്തുവന്നു. ജിജ്ഞാസുക്കള്‍ക്ക് 'മന്ത്രദീക്ഷ' നല്‍കാന്‍ കഴിവുള്ള ഗുരുക്കന്മാര്‍ വിരളമായി. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ മന്ത്രശാസ്ത്രം നാമമാത്രമായി നിലനില്‍ക്കുന്നത് ക്ഷേത്ര പൂജാവിധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്. മന്ത്രം നാദബ്രഹ്മത്തിന്റെ സ്വരൂപമാണ്. ഋഷികള്‍ നിരന്തരം സാധനയിലൂടെ പ്രത്യക്ഷീകരിച്ച അദൃശ്യദേവതാ ശക്തിയെ ബീജാക്ഷരങ്ങളില്‍ക്കൂടി മന്ത്രത്തിന് രൂപം നല്‍കി. മന്ത്രങ്ങള്‍ ലോകോപകാരത്തിനുദ്ദേശിച്ചുള്ളവയാണ്. ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ മന്ത്രപ്രയോഗങ്ങള്‍ ഫലിക്കാതെ പോകുന്നത് മന്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തിക്കുറവു കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അവ ശരിയായി പ്രയോഗിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോകുന്നതിനാലാണ്. മന്ത്രധ്വനി: 'മന്ത്രധ്വനി' പ്രധാനമാണ്. അതിനാല്‍ ധ്വനിക്കുള്ള അപരിമേയ ശക്തിയെല്ലാം തന്നെ മന്ത്രവും അതുള്‍കൊള്ളുന്ന ശബ്ദവേഗാതിഗാമികളും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു. വിമാനങ്ങളുടെ വേഗതയില്‍നിന്ന് ഉല്‍പ്പന്നമാകുന്ന ധ്വനി, കെട്ടിടങ്ങളെ തകര്‍ക്കുന്നു. ബോംബുകള്‍ പൊട്ടുന്ന ശബ്ദത്തിന്റെ ആഘാതങ്ങള്‍ ദൂരെയുള്ള കെട്ടിടങ്ങളിലും വിള്ളല്‍ വീഴ്ത്തുന്നു. ഇത് പ്രചണ്ഡ ധ്വനിയുടെ പ്രഭാവമെങ്കില്‍ 'മൃദുമധുരധ്വനി' അസാദ്ധ്യരോഗങ്ങളെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. അക്രമാസക്തമായി വരുന്ന മനോരോഗിയെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തുന്നു. ആകര്‍ഷിക്കാനും, വികര്‍ഷിക്കാനും, സൃഷ്ടിക്കാനും, സംഹരിക്കാനുമുള്ള 'ധ്വനി'യുടെ സംഭരണികളാണ് മന്ത്രങ്ങള്‍. പ്രകൃതിയില്‍ അന്തര്‍ലീനമായിട്ടുള്ള പ്രഭാവശാലികളായ ധ്വനികളെ ഇണക്കി ചേര്‍ത്താണ് ഋഷികള്‍ മന്ത്രരചന നിര്‍വ്വഹിച്ചത്. പ്രകൃതി, ശക്തി, ശബ്ദബ്രഹ്മം. ആ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ചാലകവും, വാഹകവുമായ മാദ്ധ്യമമാണ് അക്ഷരം. ഓരോ അക്ഷരത്തിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ശക്തിവിശേഷങ്ങള്‍ അക്ഷരദേവത, അക്ഷരസ്വരൂപം, നക്ഷത്രങ്ങള്‍, പഞ്ചഭൂത തത്ത്വങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് അത്ഭുതകരമായ വിവരങ്ങള്‍ ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യനാല്‍ വിരചിതമായ 'പ്രപഞ്ചസാര'ത്തിലും സനല്‍ 'കുമാരസംഹിത', 'ശാരദാതിലകത്തി'ലും ലഭ്യമാണ്. മുദ്ര: മന്ത്രപൂജയില്‍ മുദ്രയ്ക്ക് മുഖ്യസ്ഥാനമുണ്ട്. 'മുദ്ര' എന്ന വാക്ക് ദേവന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലാണ് വിവക്ഷിക്കുന്നത്. 'മുദ്രകള്‍' 108 ആണെങ്കിലും അതില്‍ 55 എണ്ണമാണ് പ്രധാനമായി കരുതുന്നത്. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് 'മന്ത്രസാധന' പാടില്ലെന്ന തെറ്റായ ഒരു ധാരണ സമൂഹത്തിലുണ്ട്. 'ഗൗതമീയ' തന്ത്രത്തില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് 'മന്ത്രദീക്ഷ' നല്‍കാമെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. 'ലോകാ സമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു' ലോകത്തിലെ സകല ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും സുഖം ഉണ്ടാകുമാറാകട്ടെ! എന്നായിരുന്നു നമ്മുടെ ഋഷീശ്വരന്മാരുടെ അനുഗൃഹാശിസുകള്‍. ജന്മംകൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന കര്‍മ്മങ്ങളുടെ പരിണിതഫലമാണ് ഒരാള്‍ക്ക് വര്‍ണ്ണ വ്യത്യാസമുണ്ടാക്കുന്നത്

വേദങ്ങൾ :: വേദങ്ങൾ എന്നാൽ കവിതകൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, സ്തുതിഗീതങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു വലിയ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥ ശേഖരം എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ആകെ 4 വേദങ്ങളുണ്ട്, അതായത് ഋഗ്വേദം സാമവേദം യജുർവേദവും അഥർവ്വവേദം. ബ്രഹ്മാവിന്റെ നാല് മുഖങ്ങളിൽ നിന്നാണ് നാല് വേദങ്ങൾ ഉണ്ടായതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യയുഗത്തിൽ മൂന്ന് വേദങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഋഗ്വേദം നിരവധി സ്തുതിഗീതങ്ങളുടെ ഒരു സമാഹാരമാണ്, അവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും ദൈവങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നതിനായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, കൂടാതെ യാഗപരമായ ചടങ്ങുകൾക്കുള്ള സ്തുതിഗീതങ്ങളുമുണ്ട്. സാമവേദം :: സംഗീതത്തിനുള്ള വേദമാണ് സാമവേദം (രാഗവും കീർത്തനങ്ങളും) യജുർവേദം ഗദ്യ മന്ത്രങ്ങളുടെ ഒരു ശേഖരമാണ്, അതായത് യജ്ഞങ്ങൾ പോലുള്ള ഏത് ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിനുള്ള നടപടിക്രമങ്ങൾ ഇതിനുണ്ട്. സത്യയുഗത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, നാലാമത്തെ വേദം ആകാശത്ത് പ്രപഞ്ചശക്തിയുടെ രൂപത്തിലായിരുന്നു. അവന്റെ ശക്തികളാൽ ഒരു അസുരന് വേദം വായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. ആ അസുരൻ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ അഥർവ്വ മുനിയായി ജനിച്ചു , അദ്ദേഹത്തിന്റെ സദ്‌ഗുണം കാരണം, അദ്ദേഹം നാലാം വേദം രചിച്ചു, ശിവനോട് അതിന്റെ ആധികാരികത വെളിപ്പെടുത്താൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. അഥർവ്വവേദം നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ പേശീ-അസ്ഥികൂട വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. (വിവിധ രോഗങ്ങൾക്കുള്ള മരുന്നുകളെക്കുറിച്ചാണ് ഇത് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്) സംഗീതം, യജ്ഞങ്ങൾ, ദൈവവുമായി ബന്ധപ്പെടാനുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയാണ് മൂന്ന് വേദങ്ങളെന്ന് ശിവന് തോന്നി. എന്നാൽ അതിനുമുമ്പ്, ഒരു മനുഷ്യന് ആരോഗ്യത്തോടെയിരിക്കാനും ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും നേടാനും നല്ല ആരോഗ്യം ആവശ്യമാണ്. അതിനാൽ, ശരീരത്തിന്റെ ശാരീരിക ഘടനയെക്കുറിച്ച് അറിയുകയും രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് അതിനെ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം. അങ്ങനെ, ശിവൻ വേദത്തിന് ആധികാരികത നൽകുകയും ആ മഹർഷിയുടെ പേരിട്ട് അഥർവവേദം എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

ഋഗ്വേദത്തിലെ 'തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പത്മം സദാ പശ്യന്തി സൂര്യയഃ' ഓം തദ് വിഷ്ണോഃ പരമം പദം സദാ പശ്യന്തി സുരയോ ദിവിവ ചക്ഷുർ-അതതം തദ് വിപ്രാസോ വിപന്യവോ ജാഗ്രീവംശഃ സമിന്ധതേ വിഷ്ണോര് യത് പരമം പദം ഋഗ്വേദത്തിലെ (1.22.20) ഒരു ശ്ലോകമാണിത്, ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. "ആകാശത്തിലെ സൂര്യരശ്മികൾ ലൗകിക ദർശനത്തിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നതുപോലെ, ജ്ഞാനികളും പണ്ഡിതരുമായ ഭക്തർ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമധാമത്തെ കാണുന്നു. അത്യധികം സ്തുത്യർഹരും ആത്മീയമായി ഉണർന്നിരിക്കുന്നവരുമായ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ആത്മീയ ലോകത്തെ കാണാൻ കഴിയുന്നതിനാൽ, ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമധാമത്തെ വെളിപ്പെടുത്താനും അവർക്ക് കഴിയും."

ഋഗ്വേദത്തിലെ ഓരോ മന്ത്രവും ഒരു ഋഷി, ഒരു ഛന്ദസ്സ്, ഒരു ദേവത എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അഥ രോഗയഃ ॥1॥ യസ്യ വാക്യം സ ശോഷിഃ ॥4॥ യാ തേനോച്യതേ സാ ദേവതാ ॥5॥ യദക്ഷരപരിമാനം തച്ഛന്ദഃ ॥6॥ തിസ്ത്ര ഏവ ദേവതാ: ക്ഷിത്യന്തരിക്ഷദ്യുസ്ഥാന, അഗ്നിർവായുഃ സൂര്യ ഇതി ॥൮॥ (ഋഗ്. വേദ്. കാറ്റി. സർവ്. 2.3) [4] മന്ത്രദൃഷ്ട ഋഷികളാണ് മന്ത്രങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തിയത്. ഒരു മന്ത്രത്തിന്റെ വിഷയം ദേവതയാണ്. ഒരു മന്ത്രത്തിലെ അക്ഷരങ്ങളുടെ എണ്ണം ഛന്ദസ്സാണ് നൽകുന്നത്. അതിന് ഒരു നിശ്ചിത എണ്ണം അക്ഷരങ്ങളുണ്ട്. അഗ്നി, വായു, സൂര്യൻ എന്നീ സ്ഥാനങ്ങളിൽ യഥാക്രമം ക്ഷിതി (ഭൂമി), അന്തരിക്ഷ, ദ്യു എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മൂന്ന് തരം ദേവതകളുണ്ട്. മന്ത്രങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തിയ ഋഷിമാരുടെ പട്ടിക മണ്ഡല ക്രാമ പട്ടികയിൽ താഴെ നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഇവ കൂടാതെ ഇരുപത്തിനാല് മന്ത്ര-ദ്രഷ്ട ഋഷികളെയും ഋഗ്വേദത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗോധാ ദോഷാ വിശ്വവാരാപാലോപനിഷന്നിഷത് ॥ ബ്രഹ്മജായ ജുഹൂർനാമാഗസ്ത്യസ്യ സ്വസാദിതിഃ ॥ ഇദ്രാണി ചന്ദ്രമാതാ ച സരമ രോമശോർവശീ ॥ ലോപാമുദ്രാ ച നദ്യശ്ച യമി നാരീ ച ശ്വതീ । ശ്രീലക്ഷാ സാർപരാജ്ഞി വാക് ശ്രദ്ധാ മേധാ ച ദക്ഷിണാ ॥ രാത്രി സൂര്യാ ച സാവിത്രീ ബ്രഹ്മവാദിഭ്യ ഈരിതാഃ॥ (ഋഗ്. വേദ്. ഷൗ. അനുക്) [5] ഗോധ (ഗോധ), ഘോഷ (धोषा), വിശ്വവാര (विश्ववारा), അപാല (അപാലാ), ജുഹു (जुहू), അഗസ്ത്യശ്വസ (അഗസ്ത്യസ്വസ), അദിതി (അതിതി), അദിതി (अगस्त्यस्वासा), (इद्राणी), സരമ (सरमा), റോമാഷാ (रोमशा), ഉർവ്വശി (ഊർവശി), ലോപമുദ്ര (ലോപാമുദ്ര), നദി (നദി), യാമി (യമി), ശാശ്വതി (श्वी), (സാർപരാജ്ഞി), വാക്ക് (വാക്), ശ്രദ്ധ (ശ്രദ്ധ), ദക്ഷിണ (ദക്ഷിണ), സാവിത്രി (സാവിത്രി) എന്നിവരാണ് ഋഗ്വേദത്തിലെ മന്ത്രങ്ങൾക്ക് സംഭാവന നൽകിയ ബ്രഹ്മവാദിനികൾ. ഛന്ദസ് ॥ ചന്ദാസ് പ്രധാന ലേഖനം: വൈദിക ചന്ദസ് (വൈദിക ഛന്ദസ്) മുൻ ഭാഗങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചതുപോലെ, മന്ത്രത്തിന്റെ ഓരോ പാദത്തിലും ഒരു നിശ്ചിത എണ്ണം അക്ഷരങ്ങളുള്ള ശ്ലോക രൂപത്തിൽ (പദ്യാത്മകം) ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളാണ് ष्टങ്ങൾ. അതിനാൽ, അവ ഛന്ദസ് നിയമങ്ങളാൽ ബന്ധിതമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. गेदത്തിൽ 20 വ്യത്യസ്ത മീറ്ററുകൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയിൽ ഏഴെണ്ണം വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ ഗായത്രി (24 അക്ഷരങ്ങൾ) ഉഷ്ണിക് (28 അക്ഷരങ്ങൾ) അനുഷ്ടുപ് (32 അക്ഷരങ്ങൾ) ബൃഹതി (36 അക്ഷരങ്ങൾ) പങ്ക്തി (40 അക്ഷരങ്ങൾ) ത്രിഷ്ടുപ് (44 അക്ഷരങ്ങൾ), ജഗതി (48 അക്ഷരങ്ങൾ എന്നിവയാണ്. ഈ തരത്തിലുള്ള ഛന്ദസ്സുകളിൽ നാലെണ്ണം ധാരാളം മന്ത്രങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ ഗായത്രി, അനുഷ്ടുപ്, ത്രിഷ്ടുപ്, ജഗതി എന്നിവയാണ് ഏകദേശം 80% മന്ത്രങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ ഏഴ് മന്ത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ മറ്റ് മീറ്ററുകളിൽ അതിജഗതി (52 അക്ഷരങ്ങൾ), ശക്വരി (56 അക്ഷരങ്ങൾ) മുതലായവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ദേവതാ ॥ പ്രധാന ലേഖനം: ഋഗ്വേദ ദേവതകൾ (ग्वेदे देवतावारः) ഋക്സർവ്വാനുക്രമണി പ്രകാരം, ഒരു ദേവതയെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത് 'യാ സ്തൂയതേ സ ദേവത, യേൻ സ്തൂയതേ സ ശോഷിഃ.' സ്തുതി അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ ഋഷിയാണെന്നും അത് ഉദ്ദേശിക്കുന്നവൻ ദേവതയാണെന്നും അർത്ഥമാക്കുന്നു. [6] സിദ്ധാന്തകൗമുദിയിൽ, 'ദേവത' എന്ന പദത്തിന് രണ്ട് സ്വഭാവസവിശേഷതകൾ ഉണ്ട്. സായസ്യ ദേവത' (സിദ്ദ്. കോം. 4.2.24) എന്ന സൂത്രത്തിൻ്റെ വിശദീകരണത്തിൽ നമുക്ക് ഇനിപ്പറയുന്നവ കാണാം. ത്യജ്യമാനദ്രവ്യേ ഉദ്ദേശ്യവിശേഷോ ദേവതാ । അതായത് ആജ്യവും ഹവിഷ്യ ദ്രവ്യവും ആർക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നുവോ അവർ ദേവതകളാണ്. ഈ നിർവചനം ശ്രൗത സൂത്രങ്ങൾ പ്രകാരമാണ്. ഇത് യജ്ഞങ്ങളിൽ മാത്രം ബാധകമാണ്. മന്ത്രസ്തുത്യാ ച। അതായത് മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന (ആവാഹിക്കപ്പെടുന്ന) വ്യക്തി ഒരു ദേവതയാണ്. നിരുക്ത പ്രകാരം ഈ നിർവചനം ദേവത എന്ന പദത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. [6] അങ്ങനെ, പൊതുവേ, വേദങ്ങളിൽ ഒരു ദേവതയെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്, ജീവനുള്ളതോ നിർജീവമായതോ ആയ സ്തുതി നടത്തുന്ന ഒരാളായിട്ടാണ്. മന്ത്ര-പാദാദ്യനുക്രമണിക പ്രകാരം, 272 ദേവതകളെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പട്ടികയിൽ ദാനത്തിനും, ചൂതാട്ടത്തെ അപലപിക്കുന്നതിനും, വിവാഹം പോലുള്ള സാമൂഹിക പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുമുള്ള സ്തുതികളുണ്ട്; അത്തരം എല്ലാ ഭൗതിക കാര്യങ്ങളും ദേവതകളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ചില മാനദണ്ഡങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് യാസ്കനും മറ്റുള്ളവരും അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ ദേവതയെ നിർണ്ണയിച്ചിട്ടുള്ളതെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. സ്തുതി അവർക്കുവേണ്ടിയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന വസ്തുതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയല്ല, സ്തുതി അനുഷ്ഠിച്ചയാളുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാനുള്ള കഴിവ് അവർക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കണം. നിരുക്തത്തിൽ ഈ വശം ചർച്ചചെയ്യുന്നു [6] യത്കാം ശോഷിര്യസ്യാം ദേവതായാമാർഥപത്യമിച്ചൻ സ്തുതിം പ്രയുക്തേ തദൈവതഃ സ മന്തുവതഃ 7.1.1). ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ, ഒരു പ്രത്യേക ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ദേവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ഒരു ഋഷി ഒരു മന്ത്രം ജപിക്കുമ്പോൾ, ആ മന്ത്രത്തിന് ആ ദേവത മന്ത്ര-ദേവതയായിരിക്കും എന്ന് പറയാം. ആ ദേവതയ്ക്ക് ആ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ അസാമാന്യമായ ശക്തിയുണ്ട്. ഈ രീതിയിൽ, ദേവതയുടെ നിർവചനം അഭിഷ്ടസിദ്ധിഹേതുദിവ്യശക്തിസമ്പത്ത്വേ സതി മന്ത്രസ്തുത്യത്വം । ഋഗ്വേദത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ദേവതകളുടെ എണ്ണത്തെക്കുറിച്ച് ധാരാളം ചർച്ചകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. മണ്ഡലക്രമഃ ॥ മണ്ഡല ക്രമം ഋഗ്വേദ സംഹിതയിൽ 10552 മന്ത്രങ്ങളുണ്ട്, അവയെ 1017 സൂക്തങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു, വ്യത്യസ്ത ഋഷികൾ നൽകുന്ന അസമമായ നീളമുള്ള പത്ത് മണ്ഡലങ്ങളിലായി ഇവ ശേഖരിക്കുന്നു. [3] മണ്ഡല ക്രാമത്തിൽ ഇത് 10 മണ്ഡലങ്ങൾ, 1017 സൂക്തങ്ങൾ, 10552 [3] അല്ലെങ്കിൽ 10580 (ശൗനകന്റെ അനുവകാനുക്രമണിയിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നത് പോലെ) മന്ത്രങ്ങൾ, 153826 വാക്കുകൾ [5] എന്നിങ്ങനെ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു . ഓചാം ദശ സഹസ്രാണി ഓചാം പഞ്ച ശതാനി ച । ഓചാമശീതിഃ പാദശ്ച പാരണം സംപ്രകീർത്തിതം ॥ (അനുവാകാനുക്രമണി, 43) ഒരു മണ്ഡലത്തിലെ ഓരോ സൂക്തവും മന്ത്രങ്ങളുടെ ഒരു ശേഖരമാണ്. ഒരു സൂക്തത്തിലെ മന്ത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം വളരെയധികം വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മണ്ഡലങ്ങൾ, സൂക്തങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം, മന്ത്ര-ദ്രഷ്ട ഋഷികൾ എന്നിവ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. [7] [8] മണ്ഡലങ്ങൾ സൂക്തങ്ങളുടെ എണ്ണം മന്ത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം മന്ത്ര ദ്രഷ്ടങ്ങൾ മണ്ഡല 1 191 (അരിമ്പഴം) 2006 शतर्चिनः (ശതാർച്ചിന), മധുചന്ദ, മേധാതിഥി, ദീർഘാത്മ, അഗസ്ത്യ, ഗൗതമ, പരാശരൻ മുതലായവ മണ്ഡല 2 43 (ആരംഭം) 429 - ഗൃത്സമദഃ ഇവം ഉനകെ വംശജ് (ഗൃത്സമദയും അവൻ്റെ വംശവും) മണ്ഡല 3 62 अनुक्षित 627 - വിശ്വാമിത്രഃ ഏവം ഉനകെ വംശജ് (വിശ്വാമിത്രനും അവൻ്റെ വംശവും) മണ്ഡല 4 58 (ആരാധന) 589 - अन्या 589 - अन्या 589 - अन्याह वामदेवः आवं उनके वंशज (വാമദേവനും അവൻ്റെ വംശവും) മണ്ഡല 5 87 (ആരാധന) 727 अत्रिः आवं उनके वंशज (അത്രിയും അവൻ്റെ വംശവും) മണ്ഡല 6 75 765 भरद्वाजः आवं उनके वंशज (ഭരദ്വാജവും അവൻ്റെ വംശവും) മണ്ഡല 7 108 108 समानिका 108 841 വസിഷ്ഠഃ ഏവം ഉനകെ വംശജ (വസിഷ്ഠനും അവൻ്റെ വംശവും) മണ്ഡല 8 92 (അനുരാഗം) 1636 കൺവ അങ്കിരസഃ ഏവം ഉനകെ വംശജ (കൺവ അംഗിരസനും അവൻ്റെ വംശവും) മണ്ഡല 9 114 (അഞ്ചാം ക്ലാസ്) 1108 ऋशिगण, विशय-पवमान सोम (വിവിധ ഋഷികൾ, വിഷയം - പാവമാന സോമ) മണ്ഡല 10 191 (അരിമ്പഴം) 1754 തൃത്, വിമദ്, ഇന്ദ്ര, ശ്രദ്ധാ കാമായനി, ഇന്ദ്രാണി, ശശി, ഉർവശി ആദി. (ത്രിത, വിമദ, ഇന്ദ്രൻ, ശ്രദ്ധ കാമയനി, ഇന്ദ്രാണി, ശചി, ഉർവ്വശി മുതലായവ) ആകെ 1017 മെക്സിക്കോ 10472 പി.ആർ.ഒ. വാലാഖില്യ സൂക്തങ്ങൾ (മണ്ഡലം 8) 11. 11. 80 ആകെ 1028 - അങ്കമാലി 10552 മന്ത്രങ്ങളുടെ ക്രമീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചില പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്. [8] ഒന്നാമത്തെയും പത്താമത്തെയും മണ്ഡലങ്ങളിൽ കൃത്യമായി 191 സൂക്തങ്ങളുണ്ട്. മറ്റ് മണ്ഡലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് അവ കൂടുതൽ പുതിയതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഉപയോഗിച്ച ഭാഷയുടെയും ഛന്ദസ്സുകളുടെയും ആധുനികതയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശകലനം, പുതിയ ദേവതകളിലേക്കുള്ള ആഹ്വാനങ്ങൾ, പുതിയ ദാർശനിക ആശയങ്ങൾ എന്നിവ എല്ലാ മണ്ഡലങ്ങളിലും പത്താമത്തെ മണ്ഡലമാണ് പുതിയ മന്ത്രങ്ങളുള്ള ഏറ്റവും പുതിയതെന്ന് പറയാൻ അടിസ്ഥാനമായി മാറുന്നു. വംശമണ്ഡലം - രണ്ടാമത്തേത് മുതൽ എട്ട് വരെയുള്ള മണ്ഡലങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായ ഏകത്വം ഉണ്ട്. രണ്ടാമത്തേത് മുതൽ ആറാം വരെയുള്ള മണ്ഡലങ്ങൾക്ക് യഥാക്രമം ഗൃത്സമദ, വിശ്വാമിത്ര, വാമദേവ, അത്രി, ഭരദ്വാജ എന്നീ ഋഷികളും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളും മന്ത്രദ്രഷ്ടങ്ങളായി ഉണ്ട്. ഏഴാമത്തെ മണ്ഡലം പൂർണ്ണമായും വസിഷ്ഠനാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. എട്ട് മണ്ഡലം പ്രധാനമായും കണ്വ, അംഗിരസ് എന്നീ ഋഷികളാണ് നൽകുന്നത്. പവമാനമണ്ഡലം - ഒൻപതാമത്തെ മണ്ഡലം സോമപവമാനത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന സൂക്തങ്ങൾ ചേർന്നതാണ്; ഇതിലെ മന്ത്രദൃഷ്ടികൾ വ്യത്യസ്ത കുടുംബങ്ങളിലെ ഋഷികളുടേതാണ്. ഈ മണ്ഡലത്തിൽ വംശമണ്ഡലത്തിൽപ്പെട്ട ഋഷികളും സൂക്തങ്ങൾ സംഭാവന ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എട്ടാമത്തെയും ഒമ്പതാമത്തെയും മണ്ഡലങ്ങൾ ഒഴികെ, എല്ലായിടത്തും ആദ്യം അഗ്നിസൂക്തങ്ങളും, പിന്നീട് ഇന്ദ്രസൂക്തങ്ങളും, തുടർന്ന് മറ്റ് ദേവതകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന സൂക്തങ്ങളും കാണാം. എട്ട്, പതിനൊന്ന്, പന്ത്രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുടെ മൂന്നോ നാലോ വരികളുള്ള ലളിതമായ ഛന്ദസ്സുകളും സങ്കീർണ്ണമായ ചില ഛന്ദസ്സുകളും ഋഗ്വേദത്തിൽ കാണാം. മന്ത്രങ്ങളുടെ ക്രമീകരണത്തിന് അടിസ്ഥാനമായ ചില മാനദണ്ഡങ്ങളുണ്ട്. അവ താഴെ പറയുന്നവയാണ്. [8] ऋषि-परिवार (ऋषि-परिवार) सुक्षितങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളും ആദ്യം ശേഖരിച്ച് തരംതിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ 2 മുതൽ 7 വരെയുള്ള വംശ-മണ്ഡലങ്ങൾ ആദ്യം സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്നതായി നമുക്ക് കാണാം. മന്ത്ര-ദ്രഷ്ടങ്ങളായി അവയ്ക്ക് ഒരു री-കുടുംബം മാത്രമേയുള്ളൂ. എട്ടാമത്തെ മണ്ഡലത്തിൽ മന്ത്ര-ദ്രഷ്ടങ്ങളായി രണ്ട് കുടുംബങ്ങളുടെ रोഷികളുണ്ട്. ഒരു ഋഷി വെളിപ്പെടുത്തുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ വലിയൊരളവ് വരെ ഒരിടത്ത് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. വിഷയത്തിന്റെ ഐക്യം നിലനിൽക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ക്രമീകരണം ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. സോമനെക്കുറിച്ചുള്ള (പവമന സോമം) വിഷയം വളരെ വലുതാണ്, അതിനാൽ വ്യത്യസ്ത ഋഷികൾ സമാഹരിച്ചാലും മന്ത്രങ്ങളും സൂക്തങ്ങളും ഒരുമിച്ച് സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്നു. സൂക്തങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കുന്നതിൽ ഇനിപ്പറയുന്ന ക്രമം പിന്തുടരുന്നു - അഗ്നി, ഇന്ദ്രൻ, വിശ്വദേവന്മാർ, മരുത്, അശ്വിനി ദേവതകൾ, മിത്രാവരുണൻ മുതലായവ. ഛന്ദസ്സുകളുടെ ക്രമം ഇപ്രകാരമാണെന്ന് തോന്നുന്നു - ഗായത്രി, ത്രിഷ്ടുപ്, ജഗതി, അനുഷ്ടുപ്, പങ്ക്തി. ഈ ഛന്ദസ്സുകൾ ഋഗ്വേദത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ ക്രമീകരണത്തിനുശേഷം, ശേഷിക്കുന്ന ഋഷി കുടുംബങ്ങളെ പാഠത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലോ അവസാനത്തിലോ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലുള്ള ഋഷി കുടുംബങ്ങളുടെ സൂക്തങ്ങളോ മന്ത്രങ്ങളോ മണ്ഡലം 1-ൽ സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല, മണ്ഡലങ്ങൾ 1-ലും 10-ലും ഉള്ള സൂക്തങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യ എണ്ണം സൂക്തങ്ങളുണ്ട് (192). മണ്ഡലം 1-ൽ താഴെപ്പറയുന്ന ഋഷിമാരോ അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളോ ഉണ്ട് - സൂക്തങ്ങൾ 1 - 11: മധു-ഛന്ദസ്സ് സൂക്തങ്ങൾ 12 - 23: മേധാതിഥി-കൺവ സൂക്തങ്ങൾ 31 മുതൽ 35 വരെ: ഹിരണ്യസ്തൂപം അംഗിരസ സൂക്തങ്ങൾ 36 - 50: കണ്വൻ അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ സൂക്തങ്ങൾ 51 - 57: സവ്യ അംഗിരസ സൂക്തങ്ങൾ 58 - 64 ഉം 74 - 93 ഉം: ഗൗതമൻ അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ സൂക്തങ്ങൾ 94 - 114: കുത്സ അംഗിരസ സൂക്തങ്ങൾ 116 - 126 ഉം 140 - 164 ഉം: ദീര്ഘതമാസും കുടുംബാംഗങ്ങളും സൂക്തങ്ങൾ 165 - 191: അഗസ്ത്യൻ മന്ത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറവുള്ള സൂക്തങ്ങൾ പാഠത്തിന്റെ അവസാനം നൽകിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ മണ്ഡല പത്തിൽ നമുക്ക് നിരവധി ഋഷികൾ കാണാം. ഇടവിട്ട് ഋഷികൾ (ബ്രഹ്മവാദിനികൾ) നൽകിയ നിരവധി സൂക്തങ്ങൾ കാണാം [8]. ഒരു മണ്ഡലത്തിലെ ആന്തരിക ക്രമീകരണം പിതാവ് (ഋഷി) നൽകുന്ന മന്ത്രങ്ങളെ ആദ്യം സ്ഥാപിക്കുകയും തുടർന്ന് മകൻ നൽകുന്ന മന്ത്രങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ മകൻ നൽകുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ പിതാവിന്റെ സൂക്തത്തിന് മുമ്പായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, കാരണം മകൻ പിതാവിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സൂക്തങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു. അഷ്ടകക്രമഃ ॥ അഷ്ടക ക്രമം അഷ്ടകക്രമത്തിൽ, എട്ട് അഷ്ടകങ്ങളിൽ, ഓരോ അഷ്ടകത്തിലും 8 അധ്യായങ്ങളുണ്ട്, അങ്ങനെ ആകെ 64 അധ്യായങ്ങൾ, 2006 വർഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. പഠന സൗകര്യം സുഗമമാക്കുന്നതിനായി ഈ ക്രമീകരണത്തിൽ സമാഹരിച്ച മന്ത്രങ്ങളുടെ ശേഖരമാണ് ഇവിടെ വർഗങ്ങൾ. ഒരു വർഗത്തിലെ മന്ത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം നിശ്ചിതമല്ല, പക്ഷേ ഒരു വർഗത്തിൽ കുറഞ്ഞത് 5 മന്ത്രങ്ങളെങ്കിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സംഹിതയുടെ അവസാനം, 36 സൂക്തങ്ങൾ ശേഖരിച്ചിരിക്കുന്ന रक പരിഷിഷ്ടം നമുക്ക് കാണാം. [3] അഷ്ടകക്രമമനുസരിച്ച് വർഗ്ഗങ്ങളുടെയും മന്ത്രങ്ങളുടെയും എണ്ണം ചുവടെ നൽകിയിരിക്കുന്നു. [7] അഷ്ടകങ്ങൾ സൂക്തങ്ങളുടെ എണ്ണം വർഗകളുടെ എണ്ണം മന്ത്രം അഷ്ടകം 1 121 (121) 265 (265) 1370 മെക്സിക്കോ അഷ്ടകം 2 119 119 अनुका अनुक� 221 समानिक 221 समानी 221 1147 അഷ്ടകം 3 122 (അഞ്ചാം പാദം) 225 (225) 1209 മെക്സിക്കോ അഷ്ടകം 4 140 (140) 250 മീറ്റർ 1289 മെക്സിക്കോ അഷ്ടകം 5 129 (അഞ്ചാം ക്ലാസ്) 238 - അക്കങ്ങൾ 1263 അഷ്ടകം 6 124 (അഞ്ചാം ക്ലാസ്) 313 (അഞ്ചാം ക്ലാസ്) 1650 അഷ്ടകം 7 116 अनुक्षित 248 स्तुत्र 248 1263 അഷ്ടകം 8 146 (അഞ്ചാം ക്ലാസ്) 246 स्तुत्र 246 1281 ആകെ 1017 മെക്സിക്കോ 2006 10472 പി.ആർ.ഒ. വാലാഖില്യ 11. 11. 18 80 ആകെ 1028 - അങ്കമാലി 2024 10552 ഋഗ്വേദ സംഹിതകൾ ശൗനകത്തിലെ ചരണവ്യൂഹത്തിൽ ഋഗ്വേദത്തിലെ അഞ്ച് പ്രധാന ശകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു, അതായത് ശകലം, ബാഷ്കല (വാസ്കല), അശ്വലായനം, ശംഖായനം, മണ്ഡൂകേയം. ഓരോന്നിനും അതിന്റേതായ ഒരു സൂത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിലെ നിലവിലുള്ളതും ലഭ്യമായതുമായ സംഹിത ശകല ശകത്തിൽ പെടുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിലെ ലഭ്യമായ ഏക സംഹിതയാണിത്. ഈ വേദത്തിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച പാരമ്പര്യം നിലനിർത്തിയ പുരാതന കാലം മുതൽ ഇത് പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. ബാഷ്കല, ആശ്വലായനം, ശംഖ്യായനം, മണ്ഡൂകായനം, ശക സംഹിതകൾ ഇക്കാലത്ത് ലഭ്യമല്ല. ഋഗ്വേദത്തെ ബഹ്വൃച്ച എന്നും വിളിക്കുന്നു, കാരണം അതിൽ നിരവധി ഋക്കുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ശകല സംഹിതാ ശകല സംഹിത ശകല്യ (शाकल्यः) ഋഗ്വേദ സംഹിതയുടെ പദപാത നൽകിയത് ശകല്യയാണ് (शाकल्यः). ബൃദാരണ്യക ഉപനിഷത്തിൽ (അധ്യായ 4) ജനകൻ്റെ സഭയിൽ ശകല്യനും യാജ്ഞവൽക്യനും തമ്മിലുള്ള തർക്കം കാണാം. പുരാണ തെളിവുകൾ അനുസരിച്ച്, ഋഗ്വേദ പാദപഥം രചിച്ചത് ഇതേ ശാക്കല്യനാണ്. ബ്രഹ്മാണ്ഡ പുരാണത്തിൽ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ കാണാം ശാകല്യഃ പ്രഥമസ്തേഷാം തസ്മാദന്യോ രഥീതരഃ ।। ബാഷ്കലിശ്ച ഭരദ്വാജ ഇതി ശാഖാപ്രവർത്തകാഃ ।। 34.32.. ദേവമിത്രസ്തു ശാകല്യോ ജ്ഞാനാഹംകാരഗർവിതഃ ।। ജനകസ്യ സ യജ്ഞേ വൈ വിനാശാമഗമദ്വിജാഃ ।। 34.33.. (ബ്രഹ്മാണ്ഡ. പുര. പൂർവ. 2.34.32-33) [9] നിരുക്തയിലും ർക്-പ്രതിശാഖ്യയിലും ശകല്യയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ശാകല്യയുടെ പാദപഥം യാസ്ക തൻ്റെ നിരുക്തത്തിൽ സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന് നിരുക്തയിൽ (5.21) "अरुणो मासकृद् वृकः" എന്ന് പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. "മാസകൃത്ത്" എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഒരു പദമായി യാസ്ക വ്യാഖ്യാനിച്ചു, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മാസം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ. ശകല്യ അതിനെ രണ്ട് പാദങ്ങളായോ മാ, സകൃത് എന്നീ വാക്കുകളായോ കണക്കാക്കി. യാസ്കയും ശകല്യയും അവരുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ എങ്ങനെ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് നാം കാണുന്നു. [10] വിഷയവിവേചൻ ॥ ഋഗ്വേദത്തിൻ്റെ ഉള്ളടക്കം गोगवेद സ്തോത്രങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ ശേഖരമാണ്. ദേവതകളെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നതിനും അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നേടിയെടുക്കുന്നതിനുമായി വിവിധ ऋष्टങ്ങളും വൈകാരിക പ്രകടനങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് വിവിധ भावेदीകളും അവരുടെ കുടുംബവും സ്തുതിക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിരവധി പരാമർശങ്ങൾ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ (पृथ्वी അല്ലെങ്കിൽ ഭൂമി, अन्तरिक्षम् അല്ലെങ്കിൽ ദ്യുലോകोकः അന്തരീക്ഷം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ബഹിരാകാശം എന്നും സ്വർഗം എന്ന് സ്വർഗ്ഗം എന്നും വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു) ദേവതകൾ, നദികൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, രാജ്യങ്ങൾ, അസുരന്മാർ അല്ലെങ്കിൽ ദസ്യുക്കൾ, ആളുകളുടെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങൾ, സമൂഹം, വിവാഹം, ജീവിതശൈലി, തൊഴിലുകൾ, ഗ്രാമങ്ങളുടെയും നഗരങ്ങളുടെയും നിർമ്മാണം, രാജ്യങ്ങളുടെയും യുദ്ധങ്ങളുടെയും ഭരണാധികാരികൾ, സരമ, പാണി തുടങ്ങിയവരുടെ സംഭാഷണ സൂക്തങ്ങൾ , ദർശനിക സൂക്തങ്ങൾ എന്നിവ ഇതിൽ ചിലത് മാത്രം. [3] പ്രപഞ്ചശാസ്ത്രം, ദാർശനിക ഊഹാപോഹങ്ങൾ, ശവസംസ്കാര ചടങ്ങുകൾ, സംവാദ സൂക്തങ്ങൾ, വിവാഹങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ തുടങ്ങി നിരവധി വിഷയങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിവിധ സ്വഭാവമുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ പത്താമത്തെ മണ്ഡലത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ, ഋഗ്വേദത്തിൽ നമുക്ക് നിരവധി വിഷയങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യാനുണ്ട്, എന്നിരുന്നാലും, ചിലത് സമീപ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു. നാല് സമുദ്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഭാരതവർഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പോയിന്റാണ് അത്തരമൊരു വിഷയം. മറ്റൊന്ന് സരസ്വതി നദിയുടെ അസ്തിത്വമാണ്. നാല് സമുദ്രങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം ഭാരതീയ വൈദിക സാഹിത്യത്തിൽ മാത്രമേ വ്യക്തമായി പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളൂ, മറ്റ് പുരാതന ലോക സാഹിത്യങ്ങളിൽ വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ. പാശ്ചാത്യരും പരമ്പരാഗത പണ്ഡിതരുമായ നിരവധി പണ്ഡിതന്മാർ ഇന്ത്യയുടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ മേഖലയിലെ നദികളുടെ തീരത്തുള്ള "ആര്യൻ അധിവാസ കേന്ദ്രങ്ങളുമായി" ബന്ധപ്പെട്ട ആ ഋഗ്വേദ മന്ത്രങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിച്ച് അവരുടെ വീക്ഷണങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ആര്യൻ അധിനിവേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മിത്ത് പൊളിച്ചെഴുതിയതോടെ, ഋഗ്വേദത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വശങ്ങളെക്കുറിച്ച് പുതിയ ഗവേഷണങ്ങൾ അടുത്തിടെ വികസിക്കുന്നത് നാം കാണുന്നു . [11] അങ്ങനെ, ജ്യോതിശാസ്ത്രപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ പ്രാധാന്യമുള്ള വശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള രസകരമായ ചർച്ചകൾ, പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം, സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക വശങ്ങൾ , ദർശനാത്മക വശങ്ങൾ എന്നിവ ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ സാധുവാണ്. ജ്യോതിശാസ്ത്രപരമായ വശങ്ങൾ ഐതരേയ ബ്രാഹ്മണത്തിൽ (3.44) സൂര്യൻ ഒരിക്കലും ഉദിക്കുകയോ അസ്തമിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല, മറിച്ച് പകൽ വെളിച്ചത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ മാത്രമേ അത് ഭ്രമണം ചെയ്യുകയും അടുത്ത ദിവസം പ്രകാശമുള്ള വശം മുകളിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യുകയുള്ളൂ എന്ന ആശയം നമുക്ക് കാണാം. പകലിന്റെ അവസാനത്തിലെത്തുമ്പോൾ, ഇരുണ്ട രാത്രി വശം നമ്മെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന തരത്തിൽ സൂര്യൻ ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നു. ഋഗ്വേദ സൂക്തങ്ങളിലും (1.115.4, 5.81.4) ഈ ആശയം യോജിച്ചതായിരുന്നു. ഭൂമി ഒരു ചക്രം പോലെ വൃത്താകൃതിയിലായിരുന്നുവെന്ന് അക്കാലത്തെ ആളുകൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. [2] ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വശങ്ങൾ ഡോ. കപിൽ ദേവ് ദ്വിവേദി [12] പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഋഗ്വേദ പഠനത്തിൽ നിരവധി രസകരമായ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വശങ്ങൾ വെളിപ്പെടുന്നു. ഭൂമിക്ക് 7 പാളികളുണ്ടെന്നും (ഋഗ്വേദം 1.22.16) ഭൂമിക്കുള്ളിലും പരമാണുക്കളിലും (ആറ്റങ്ങൾ) ചലനങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് വിഷ്ണുവാണെന്നും പുരാതന ആളുകൾക്ക് വളരെക്കാലമായി അറിയാമായിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ കാമ്പ് അഗ്നിയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്നും അത് ഒരു തിളക്കമുള്ള ആവരണത്താൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും ഋഗ്വേദം (10.1.6) പറയുന്നു . സ തു വസ്രാണ്യധ പേശനാനി വസാനോ അഗ്നിർനാഭാ പൃഥിവ്യാഃ ॥ (ഋഗ്. വേദം. 10.1.6) അഗ്നിയുടെയും അതിന്റെ തേജസിന്റെയും (തേജസ്) ആശയം പല മന്ത്രങ്ങളിലും പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പൃഥ്വി അഥവാ ഭൂമി അഗ്നിയുടെ കേന്ദ്രം (യോനി) ആണെന്നും ഭൂമിയുടെ ചലനത്തിന് കാരണമാകുന്നത് ഈ കേന്ദ്ര അഗ്നി മൂലമാണെന്നും യജുർവേദം പറയുന്നു. ഭൂമിയിൽ അഗ്നി ഉണ്ടെന്ന് അഥർവവേദം പറയുന്നു, അഗ്നിവാസഃ പൃഥ്വിവി (അഥ. വേദം. 12.1.21) അതിനാൽ പൃഥ്വിയെ അഗ്നിവാസസ് (അഗ്നിവാസസ്) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നദികളിലും സമുദ്രജലത്തിലും അഗ്നി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുത ग्निवस् ലും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും അഗ്നി ഉണ്ട്, നദികളുടെയും സമുദ്രങ്ങളുടെയും വെള്ളത്തിലേക്ക് അത് വ്യാപിക്കുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. യോ അഗ്നിഃ സപ്തമാനുഷാഃ ശ്രിതോ വിശ്വേഷു സിന്ധുഷു ॥ (ഋഗ്വേദം. 8.39.8) മുകളിൽ പറഞ്ഞ മന്ത്രത്തിൽ സിന്ധു (सिन्धु) നദികളെയും സമുദ്രങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അഗ്നി വെള്ളത്തിൽ ഉണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, നദീജലം കലക്കുന്നതിലൂടെ വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. ഭൂമിയിൽ ഐശ്വര്യത്തിന് കാരണമാകുന്ന രത്നങ്ങളുടെയും (രത്നങ്ങൾ) സ്വർണ്ണ നിധികളുടെയും സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് गुगेद വ്യക്തമായി പരാമർശിക്കുന്നു . റിയം ത ഇന്ദ്ര പൃഥിവി ബിഭർതി ॥ (ഋഗ്. വേദ. 3.55.22) പുരൂ വസൂനി പൃഥിവി ബിഭർതി ॥ (ഋഗ്വേദം. 3.51.5) ഋഗ്വേദത്തിലെ പ്രകൃതി ഋഗ്വേദത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗം പ്രകൃതിയുമായും പ്രകൃതിശക്തികളുമായും ബന്ധപ്പെട്ട സൂക്തങ്ങളാണ്. ഇന്ത്യയിലെയും പാശ്ചാത്യലോകത്തിലെയും പണ്ഡിതന്മാർ വേദ ദേവതകളെ വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്, എന്നാൽ പൊതുവേ പറഞ്ഞാൽ, ദേവതകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന സൂക്തങ്ങൾ (ദേവത) ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ പ്രകൃതി പ്രതിഭാസത്തിന്റെയും അതിന്റെ വശങ്ങളുടെയും സ്വാധീനത്തിലാണ്. ദേവത എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ദിവ്യം, പ്രകാശമുള്ളതും ശക്തവും ദാതാവും ശക്തവുമായ ദിവ്യത്വം എന്നാണ്. ഈ സൂക്തങ്ങളിൽ വായു, ജലം, ഭൂമി, സൂര്യൻ, മഴ, പ്രഭാതം തുടങ്ങിയ ചില പ്രകൃതി ഘടകങ്ങൾക്കായുള്ള പ്രാർത്ഥനകൾ നമുക്ക് കാണാം. സൂര്യന്റെ മഹത്തായ പ്രകാശം, യാഗജ്വാലയുടെ ജ്വലനം, ആകാശത്തുടനീളമുള്ള മഴക്കാറ്റിന്റെ ആവർത്തനം, പ്രഭാതത്തിന്റെ ആവർത്തനം, കാറ്റിന്റെ സ്ഥിരമായ പ്രവാഹങ്ങൾ, ഉഷ്ണമേഖലാ കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ അക്രമം, മറ്റ് അത്തരം പ്രകൃതി ഊർജ്ജങ്ങൾ, അടിസ്ഥാന പ്രവർത്തനങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വശങ്ങൾ എന്നിവ ദിവ്യത്വങ്ങളായി (ദേവത) മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും വ്യക്തിവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രകൃതിയുമായുള്ള ഇടപെടൽ അഭിനന്ദനത്തിലും പ്രാർത്ഥനയിലും കലാശിച്ചു, പക്ഷേ തീർച്ചയായും, നല്ല നിരീക്ഷണത്തിനു ശേഷമാണ്. ദേവതകൾക്ക് നിയുക്തമായ ഗുണങ്ങൾ അവയുടെ സ്വാഭാവിക രൂപങ്ങളിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും യോജിക്കുന്നു, ഉദാഹരണത്തിന് സോമൻ പച്ചയാണ്, അഗ്നി പ്രകാശമുള്ളതാണ്, വായു വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, സൂര്യൻ ഇരുട്ടിന്റെ വിതരണക്കാരനാണ്. മന്ത്രങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ശക്തികളുടെ സവിശേഷതകൾ വേദ समानीമാർ പ്രകൃതി ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അധിപനായിരുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ എല്ലാ ശക്തികളെയും വശങ്ങളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും പൊതുവെ ദേവതകളായി കണക്കാക്കുന്നു, കാരണം അവ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന് സഹായകരവും പ്രയോജനകരവും അത്യാവശ്യവുമാണ്. നദികൾ, പർവതങ്ങൾ, ഭൂമി, വായു, ജലം, സസ്യങ്ങൾ, മരങ്ങൾ, വനം, അഗ്നി, മഴ, മേഘം, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം വേദ പുരാണങ്ങളിലെ ദേവതകളാണ്. गुनीയിൽ പ്രധാന ദേവതകളുടെ പേരുകൾ അഗ്നി, ഇന്ദ്രൻ, വായു, ഭൂമി, സോമൻ, വരുണൻ, വിഷ്ണു, ആദിത്യൻ, ഉഷ, അദിതി, പർജന്യം മുതലായവയാണ്. അവ തീർച്ചയായും സമ്പത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഉപകരണങ്ങളാണ് - ആന്തരിക ഭൂമിയുടെ പുറംതോട്, സൂര്യൻ, മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങൾ, ഔഷധ സസ്യങ്ങൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, നദികൾ, വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ, വനങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ജലാശയങ്ങൾ. ഇന്ദ്രായ ദ്യാവ് ഓഷധീരുതാപോ റിയം രക്ഷന്തി ജീരയോ വനാനി ॥ (ഋഗ്വേദം. 3.51.5) ദാർശനിക തത്ത്വം ഋഗ്വേദത്തിലെ പത്താം മണ്ഡലത്തിൽ ഭാരതീയ തത്ത്വജ്ഞാനത്തിന്റെ ദർശനീയ വശങ്ങളെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന നിരവധി സൂക്തങ്ങൾ നമുക്ക് കാണാം. വാസ്തവത്തിൽ അവയെ ഷഡ് ദർശനങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ മുന്നോടിയായി കാണുന്നു . ചില പണ്ഡിതരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പത്താം മണ്ഡലം ഋഗ്വേദത്തിൽ അടുത്തിടെ ചേർത്തതാണ് എന്ന വസ്തുതയെ ദാർശനിക വശം പിന്തുണയ്ക്കുന്നു, കാരണം ഇത് മറ്റ് മണ്ഡലങ്ങളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന സ്തുതി-അവതരണത്തിന് വളരെ വിരുദ്ധമാണ്. ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ട് പരാമർശങ്ങൾ നാസാദിയ സൂക്തവും പുരുഷ സൂക്തവുമാണ്. പുരുഷ സൂക്തം സർവേശ്വര-വാദം (സർവ്വവ്യാപിയായ സ്വഭാവം) മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു, ഇത് ഒരു ആധുനിക ചിന്താ പ്രക്രിയയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, പ്രപഞ്ചത്തിലെ പരമാത്മാവിന്റെ സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രതിച്ഛായയെയോ രൂപത്തെയോ (സാകര, ആകൃതി) ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ഒരു ആശയം. ചില പാശ്ചാത്യ പണ്ഡിതരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ആത്മീയ വികാസത്തിന് ഇനിപ്പറയുന്ന ഗതികളുണ്ട് - ബഹുദേവത-വാദം, ഏകദേവത-വാദം, സർവേശ്വര-വാദം. പുരാതന കാലത്ത് നിരവധി ദേവതകളെ ആരാധിച്ചിരുന്നു, അത് പിന്നീട് ഒരു ദേവനെ (പ്രജാപതി അല്ലെങ്കിൽ ഹിരണ്യഗർഭൻ) ആരാധിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. ഇത് സർവ്വവ്യാപിയായ ദേവതയിലുള്ള വിശ്വാസം വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു, ഇത് കൂടുതൽ പുതിയ ആശയമാണ്. [3] അയൻ ലോക് വേദഃ. (ഷഡ്. ബ്രഹ്. 1.5) [13] ഷഡ്വിംശ ബ്രാഹ്മണത്തിൽ, ഋഗ്വേദം ഭൂലോകമാണെന്നും അഗ്നി പ്രധാന ദേവതയാണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. അതേ ബ്രാഹ്മണത്തിൽ, യജുർവേദത്തിൽ (അന്താരിക്ഷ ലോകത്തിന്റെ) പ്രധാന ദേവത വായു ആണെന്നും സാമവേദത്തിന്റെ (ദ്യുലോകത്തിന്റെ) പ്രധാന ദേവത സൂര്യനാണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. [8] താഴെ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ മനുസ്മൃതി ഈ പോയിന്റിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു. അഗ്നിവായുരവിഭ്യസ്തു ത്രയം ബ്രഹ്മ സനാതനം । ദുദോഃ യജ്ഞസിധ്യാർത്ഥമൃഗ്യജുഃ സമലക്ഷം॥ (മനു. ശ്രീമതി. 1.13) [14] അർത്ഥം: യജ്ഞങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നതിനായി അഗ്നിയിൽ നിന്നും വായുവിൽ നിന്നും സൂര്യനിൽ നിന്നും യഥാക്രമം ശാശ്വതമായ ഋഗ്വേദം, യജുർവേദം, സാമവേദം എന്നിവ പാൽ സ്വീകരിച്ചു. ഋഗ്വേദത്തിൽ വാക്തത്വം (അറിവ്, ധ്യാനം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു), യജുർവേദത്തിൽ മനസ്തത്വം (മനസ്സ്, പ്രവൃത്തി, പ്രകൃതി) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു, സാമവേദത്തിൽ പ്രാണതത്വം (ഊർജ്ജ സന്തുലിതാവസ്ഥ) (ശക്തി, സഹകരണം) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. മൂന്ന് തത്വതത്വങ്ങളുടെ ഏകോപനം ഒരു വ്യക്തിയെ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മ വാ ഓക്ക്. അമൃതം വാ ഓക്ക്. (കൌസ്. ബ്രാ. 7.10) പ്രാണോ വാ ഓക്. (ജൈം. ബ്രഹ്. 1.112) വിവിധ ബ്രാഹ്മണങ്ങളിലെ അത്തരം പരാമർശങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ ഋഗ്വേദത്തിന്റെ ദാർശനിക വശങ്ങൾ (ദാർശനിക) ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മം , വാക് (വാക്ക്) , പ്രാണ (ഊർജ്ജം), അമൃത (നിത്യത), വീര്യം (പ്രചരണം) മുതലായവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ നമുക്ക് കാണാം. അങ്ങനെ, ബ്രഹ്മചര്യം പരിശീലിക്കുന്നതിലൂടെ അമരത്വം (നിത്യത) നേടുന്നതിനുള്ള മാർഗമായ ശബ്ദ ബ്രഹ്മം (വക്തത്വം), പ്രാണൻ അല്ലെങ്കിൽ ഊർജ്ജം, മഹത്വം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം നമുക്ക് കാണാം. [8] വ്യത്യസ്ത തരം പ്രധാന സൂക്തങ്ങൾ ഋഗ്വേദത്തിൽ വിഷയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വ്യത്യസ്ത തരം സൂക്തങ്ങൾ കാണാം. മനോവിജ്ഞാനം (മനസ്സിന്റെയോ മനഃശാസ്ത്രത്തിന്റെയോ ശാസ്ത്രം), ഭാഷാവിജ്ഞാനം (ഭാഷയുടെ ശാസ്ത്രം), സൃഷ്ടി-ഉത്പത്തി (സൃഷ്ടിയുടെ ഉത്ഭവം), ആയുർവേദം (ആരോഗ്യശാസ്ത്രം), ദർശനിക തത്ത്വം (തത്ത്വചിന്ത), അധ്യാത്മിക തത്ത്വം (ആത്മീയത) തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ അവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വിഷയാധിഷ്ഠിത സൂക്തങ്ങൾക്ക് പുറമേ, രണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങൾ (ദേവതകൾ, ഋഷികൾ മുതലായവ) തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സംവാദ സൂക്തങ്ങളും നമുക്കുണ്ട്. [8] സൂക്തങ്ങൾ താഴെപ്പറയുന്ന തലങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. (1) ദേവസ്തുതിപരകസൂക്തം - പ്രാഥമികമായി ദേവതകളെ സ്തുതിക്കുന്നതും ആരാധിക്കുന്നതുമായ സൂക്തങ്ങൾ, ഉദാഹരണം - അഗ്നി സൂക്തം (2) ദർശനിക് സൂക്തം - ദാർശനിക തത്വങ്ങളെ വിവരിക്കുന്ന സൂക്തങ്ങൾ, ഉദാഹരണം - പുരുഷ സൂക്തം (3) ലൗകിക സൂക്തം - ലോകകാര്യങ്ങൾ വിവരിക്കുന്ന സൂക്തങ്ങൾ, ഉദാഹരണം - വിവാഹ സൂക്തം (4) സംവാദ സൂക്തം - രണ്ട് ജീവികൾ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം നടക്കുന്ന സൂക്തങ്ങൾക്ക് ഒരു ഐതിഹ്യം ഉണ്ടായിരിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ ഉണ്ടാകില്ല, ഉദാഹരണത്തിന് - സരമ പാനി സംവാദ സൂക്തം. (5) ആഖ്യാന സൂക്തം - ഒരു ഐതിഹ്യം വിവരിക്കുന്ന സൂക്തങ്ങൾ, ഉദാഹരണം - ശ്യാവശ്വ സൂക്തം ഋഗ്വേദത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രധാന ദാർശനിക സൂക്തങ്ങളിൽ [8] ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഈശ്വരനെ സ്തുതിക്കുന്ന നിരവധി മന്ത്രങ്ങള്‍ വേദങ്ങളിലുണ്ട്. ഉദാഹരണം :- യജുര്‍വ്വേദം 40.8 അദ്ദേഹം എല്ലായിടത്തുമുണ്ട്. വേഗതയേറിയവനും ഏറ്റവും ശക്തിശാലിയും പവിത്രനും എല്ലാം അറിയുന്നവനും എല്ലാറ്റിന്റെയും നാഥനും അനാദിയും സ്വയംപര്യാപ്തനും നമുക്ക് വേദങ്ങളാല്‍ മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശനം നല്കുന്നവനുമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് ശരീരമില്ല, ജനനമില്ല, ഞരമ്പുകളില്ല ,ദുരിതങ്ങളില്‍ നിന്നും കഷ്ടപ്പടുകളില്‍നിന്നും വിമുക്തനാണ്. അഥര്‍വ്വവേദം 10.8.1, 107.32-34 ഭൂതം, ഭാവി, വര്‍ത്തമാനം എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിനു വളരെ വ്യക്തമായി അറിയാം. ഈ ലോകത്തെ മുഴുവന്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും നമ്മുടെ എല്ലാംയജമാനനുമാണദ്ദേഹം. സ്വയം അമൃതവര്‍ഷിണിയായ അദ്ദേഹം എല്ലാ ദു:ഖങ്ങള്‍ക്കും ഉപരിയാണ്. മഹാനായ അദ്ദേഹത്തെ ഞങ്ങള്‍ നമിക്കുന്നു. നാം ജീവിക്കുന്ന ഈ ലോകത്തെയും പ്രപഞ്ചത്തെയും എല്ലാ പദാര്‍ത്ഥങ്ങളേയും നിര്‍മ്മിച്ച അദ്ദേഹം നമുക്ക് പ്രകാശം നല്‍കുന്നു. അദ്ദേഹം മഹാനാണ്. അദ്ദേഹത്തേ ഞങ്ങള്‍ നമിക്കുന്നു. എല്ലാ സൃഷ്ടി സമയത്തും സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനേയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഉപയോഗത്തിനായി അഗ്നിയേയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം മഹാനാണ്. അദ്ദേഹത്തെ ഞങ്ങള്‍ നമിക്കുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ശ്വസിക്കുന്നവായുവിനെ അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. നമുക്ക് കാണുന്നതിനായി പ്രകാശത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പത്തുദിക്കുകളിലുമുള്ള സര്‍വ് വതിനേയും സൃഷ്ടിച്ച് അത്ഭുതാവഹകമായി സംരക്ഷിച്ച് നമുക്ക് ഉപയോഗിക്കാനായി നല്‍കിയിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം മഹാനാണ്. അദ്ദേഹത്തേ ഞങ്ങള്‍ നമിക്കുന്നു.യജുര്‍വ്വേദം 25.13 നമ്മുടെ ആത്മാവിനുള്ള ഞാനശക്തി നല്‍കുന്നത് അദ്ദേഹമാണ്. നമുക്കെല്ലാവര്‍ക്കും ശരിയായ ജ്ഞാനവും അനുഗ്രഹവും നല്‍കുന്നത് അദ്ദേഹമാണ്. എല്ലാ പണ്ഡിതന്മാരും ആരാധിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തെയാണ്. അദ്ദേഹത്തെ മാത്രമാണ്. ബുദ്ധിമാന്മാര്‍ വേദങ്ങളില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപദേശങ്ങളെ ഉള്‍ക്കൊണ്ട് തുടര്‍ച്ചയായ ഈശ്വര സാക്ഷാത്ക്കാരവും പരമമായ മോക്ഷവും നേടുന്നു. അദ്ദേഹത്തില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുകവഴി എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളില്‍നിന്നുമുള്ള മോചനവും അദ്ദേഹത്തില്‍നിന്നും അകലുക വഴി തെറ്റായ പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്യുകയും തന്മൂലം ജനന-മരണ ചക്രങ്ങളില്‍പെട്ട് കഷ്ടതകള്‍ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാല്‍ നാം അദ്ദേഹത്തെ ആരാധിക്കണം. അദ്ദേഹത്തെ മാത്രമേ ആരാധിക്കാവൂ. മോക്ഷതിന്റെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും നിര്‍വ്വചനമാണ് അദേഹം! ചോദ്യം : പ്രാര്‍ത്ഥന എന്നതുകൊണ്ട്‌ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്താണ്? ഉത്തരം : ഒരു നല്ല കാര്യത്തിനായി നമുക്കാവുന്ന വിധത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച ശേഷം ഈശ്വരന്റെ സഹായം അപേക്ഷിക്കലാണ് പ്രാര്‍ത്ഥന. ഒരു തെറ്റായ കാര്യത്തിന് വേണ്ടി സഹായമാഭ്യര്‍ത്തിക്കാലോ സ്വന്തം നിലക്ക് യാതൊരു പരിശ്രമവും നടത്താതെ അപേക്ഷിക്കലോ പ്രാര്‍ത്ഥനയല്ല. പ്രാര്‍ത്ഥന‍ ദുഷ്ടന്മാര്‍ക്കും മടിയന്മാര്‍ക്കും ഉള്ളതല്ല. അതിനാല്‍ 1. ഈശ്വരനോട് നാം എന്തുതന്നെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നുവോ അത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കണം. ഉദാഹരണത്തിന് അറിവ് നേടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ അതിനു വേണ്ടുന്ന കഠിന ശ്രമങ്ങളും നടത്തണം. ആവശ്യമായ ശ്രമം നടത്തിയതിനുശേഷമുള്ള പ്രാര്‍ ഥനയെ യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ളതാവുന്നുള്ളൂ. സൗജന്യ ഉച്ച ഭക്ഷണം കാംക്ഷിക്കുന്നത് ഭിക്ഷക്കാരുടെ ലക്ഷണമാണ്. ഒരു നിമിഷം പോലും മടിപിടിച്ചിരിക്കാത്ത ഈശ്വരാരാധകരല്ല അവര്‍. അതിനാല്‍ ശരിയായ വില നല്‍കി ഉച്ചഭക്ഷണം അഭ്യര്‍ഥിക്കുക. 2. ദുഷ്ടന്മാരുടെ പ്രാര്‍ഥന വിപരീത ഫലമാണ് നല്‍കുക. എന്തെന്നാല്‍ അവര്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സിനെ ദുഷിപ്പിച്ച് അവര്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ കഷ്ടതകള്‍ വരുത്തുന്നു. ഉദാഹരണം ഈശ്വരന്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രാര്‍ഥനകള്‍ തള്ളിക്കളയുന്നു. “അല്ലയോ ഈശ്വരാ! എന്റെ ശത്രുവിനെ നശിപ്പിച്ച് എന്നെ ഏറ്റവും ശക്തനും മഹാനുമാക്കി തീര്‍ക്കൂ.” എന്തെന്നാല്‍ രണ്ടു ശത്രുക്കളും ഇത്തരത്തില്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചാല്‍ ഈശ്വരന്‍ രണ്ടു പേരേയും നശിപ്പിക്കുമോ? ഇനി ആരെങ്കിലും വാദിക്കുകയാണ് ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ ആത്മാര്‍ഥമായി പ്രാരര്‍ത്ഥിക്കുന്നവനനെ ഈശ്വരന്‍ അനുഗ്രഹിക്കുമെന്നാണ് എങ്കില്‍ അത് തെറ്റാണ്. എന്തെന്നാല്‍ ആത്മാര്‍ഥത കുറഞ്ഞു പ്രാര്‍ഥിക്കുന്ന മറ്റേ വ്യക്തിയുടെ പ്രാര്‍ഥനയും ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും അപരന് ദോഷം ചെയ്യുകയില്ലേ?. ഇത് തികച്ചും വിഡ്ഢിത്തമാണ്.! 3. അതുപോലെ വേറൊരാള്‍ “അല്ലയോ ഈശ്വരാ! എനിക്ക് ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കി തരൂ, എന്റെ വീട് വൃത്തിയാക്കി തരൂ, എന്റെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ കഴുകി തരൂ, എന്റെ കൃഷിയിടങ്ങളില്‍ കൊയ്ത്തു നടത്തിതരൂ”. ഇത്തരത്തില്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചാല്‍ അയാള്‍ വെറും മടയനാണ്. യജുര്‍വ്വേദം 40.2 ല്‍ ഈശ്വരന്‍ പറയുന്നു. “നൂറോ അതിലധികമോ വര്‍ഷം ശ്രേയസ്കരമായ കര്‍മ്മ ചെയ്ത് മടിയനാവാതെ ജീവിക്കൂ” ഈ ഈശ്വരാജ്ഞയെ ധിക്കരിക്കുന്നവന് ഒരിക്കലും സന്തോഷം ലഭിക്കില്ല, അയാള്‍ മറ്റു കാര്യങ്ങളില്‍ കേമനാണ് എങ്കില്‍കൂടി. മറ്റൊരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഭാഗ്യം ധൈര്യശാലിക്ക് മാത്രമാണ്. 4. നാം മടിയന്മാര്‍ക്കല്ലാ പണി ചെയ്യുന്ന വരക്കാണ് ജോലി നല്‍കാറ് . കണ്ണ് ഉള്ളവനും കാണാന്‍ ഇച്ഹിക്കുന്നവനും മാത്രമേ വല്ലതും കാണിച്ചു കൊടുക്കാനാവൂ. പഞ്ചസാരയുടെ രുചി അറിയണമെങ്കില്‍ പഞ്ചസാര കൊണ്ടുവരികയും അത് തിന്നു നോക്കുകയും വേണം” പഞ്ചസാര മധുരിക്കുന്നതാണ് എന്ന് വെറുതെ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടായില്ല. അതേപോലെ മഹത്തായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് ശ്രമിക്കുന്നവര്‍ക്ക് സ്വാഭാവികമായി പഞ്ചസാര ലഭിക്കുന്നു. ഉടനേയോ സമീപ ഭാവിയിലോ. ചോദ്യം : ഈശ്വരനെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്ന ഈതാനും വേദ മന്ത്രങ്ങള്‍ പറയാമോ? ഉത്തരം : ധാരാളം. അവ സൂക്ഷ്മതയോടെ വായിച്ച്‌ ജീവിതത്തില്‍ ഈശ്വരാനുഗ്രഹം അനുഭവിക്കൂ. ഈശ്വര പ്രാര്‍ത്ഥന – പക്ഷെ ഓര്‍ക്കുക – താങ്കള്‍ ഈ പ്രവര്‍ത്തി ചെയ്യുന്നത് നിരന്തരമായ പരിശ്രമത്തോടുകൂടിയ ഗൃഹപാഠം നടത്തിയ ശേഷമാവണം. യജുര്‍വ്വേദം 32.14 അല്ലയോ ആഗ്നേ! (പ്രകാശ സ്വരൂപനായ ഈശ്വരാ!) യോഗികളും പണ്ഡിതന്മാരും അങ്ങയെ ആരാധിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ബുദ്ധിയെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തന്നനുഗ്രഹിചാലും! ആ ബുദ്ധിയെ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ നല്‍കിയാലും! യാതൊരു സ്വാര്‍ത്ഥ ചിന്തകലളുമില്ലാതെ ഞങ്ങള്‍ സ്വയം പൂര്‍ണ്ണമായി അങ്ങേക്ക് സമരര്‍പ്പിക്കുന്നു, ഞങ്ങളിലുള്ള എല്ലാറ്റിന്റെയും സ്രോതസ്സ് അങ്ങാണ്. (ഇപ്പോള്‍ തന്നെ നല്‍കിയാലും എന്നതിന്റെ വിസ്തൃത വ്യാഖ്യാനം കാണുക) യജുര്‍വ്വേദം 19.9 - അങ്ങ് ബുദ്ധിശാലിയാണ്. ഞങ്ങള്‍ക്കും ബുദ്ധിയെ പ്രദാനം ചെയ്യൂ. - അങ്ങ് അനന്തനും ധീരനും ധൈര്യശാലിയുമാണ്. ഞങ്ങള്‍ക്കും അതെ ധീരതയും ധൈര്യവും നല്‍കിയാലും. - അങ്ങ് സര്‍വ്വശക്തിമാനാണ്. ഞങ്ങളെയും ശക്തരും മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ശക്തിയുളളവരുമാക്കിയാലും. - അങ്ങ് പൂര്‍ണ്ണ കഴിവുള്ളവനാണ്‌. ഞങ്ങളെയും പൂര്‍ണ്ണ കഴിവുള്ളവരാക്കിയാലും. - അങ്ങ് കുറ്റവാസനകളെയും കുറ്റവാളികളെയു ശിക്ഷിക്കുന്നവനാണ്‌. കുറ്റവാസനകള്‍ക്കും കുറ്റവാളികള്‍ക്കുമെതിരെ ഞങ്ങളിലും അങ്ങയുടെ അതെ ശാസനാ ഗുണങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയാലും. - അങ്ങ് എല്ലാ പ്രശംസകളെയും വിമര്‍ശനങ്ങളെയും ക്ഷമിക്കുന്നു. ഞങ്ങളിലും ഇത്തരത്തില്‍ പ്രശംസകളെയും വിമര്‍ശനങ്ങളെയും അവഗണിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച്‌ ലക്ഷ്യത്തില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാന്‍ അനുഗ്രഹിച്ചാലും. മറ്റൊരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ദുഷ്ട ചിന്തകളില്‍ നിന്നും നല്ലതിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാന്‍ ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ചാലും. യജുര്‍വ്വേദം 34.1-6 (ശിവ സങ്കല്പ മന്ത്രങ്ങള്‍) “അല്ലയോ ഏറ്റവും സ്നേഹനിധിയായ ഈശ്വരാ! അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹത്താല്‍ എന്റെ മനസ്സ് ഉണര്‍ന്ന അവസ്ഥയില്‍ ദൂരെ ദൂരെ ഓടി പോവുന്നു. ഉറക്കത്തിലും അത് സംഭവിക്കുന്നു. അങ്ങ് നല്‍കിയ എന്റെ ശക്തിശാലിയായ മനസ്സ് ദുഷ്ട വിചാരങ്ങളില്‍ നിന്നും മുക്തമായി ശുഭ വിചാരങ്ങലളുള്ളവരായി തീരട്ടെ. ഞാന്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാവര്‍ക്കും ഐശ്വര്യം ലഭിക്കാനായി ആഗ്രഹിക്കട്ടെ. ആര്‍ക്കും കഷ്ടതകള്‍ വരുത്താതിരിക്കട്ടെ. അല്ലയോ എല്ലാം അറിയുന്നവനായ ഈശ്വരാ! ഏതൊരു മനസ്സിനാല്‍ ധീരരും പുരുഷാര്‍ഥി കളുമായവര്‍, പണ്ഡിതന്മാര്‍, മന: സംയമികള്‍, മഹത്കൃത്യങ്ങളും കര്‍മ്മങ്ങളും ചെയ്യുന്നുവോ ഈ മനസ്സിന് നിരവധി ഗുണങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാവരര്‍ക്കും ഉപകാരങ്ങള്‍ ചെയ്യുവാനുതകുന്നതുമായി അത് ഭവിക്കട്ടെ. ഈ മനസ്സ് എല്ലാ മഹത് ജ്ഞാനവും നല്‍കുന്നു. ഇത് പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ശരിയായ തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കാന്‍ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിന്റെ സഹായമില്ലാതെ ഒരു പ്രവര്‍ത്തിയും ചെയ്യുക സാധ്യമല്ല. അത്തരത്തിലുള്ള ഈ മനസ്സ് ശുഭ ചിന്തകളാല്‍ നിറഞ്ഞ് ദുഷിച്ച വിചാരങ്ങളില്‍ നിന്നും മുക്തമാവട്ടെ. യോഗികള്‍ ഭൂതം, ഭാവി, വര്‍ത്തമാനം എന്നിവ ഈ മനസ്സിനാല്‍ അറിയുന്നു. ഈശ്വരനുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കാനും ജ്ഞാനമാര്‍ജ്ജിക്കാനും ഈ മനസ്സ് സഹായിക്കുന്നു. പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങള്‍, ആത്മാവ്, ബുദ്ധി എന്നിവയോട് ചേര്‍ന്ന് ഈ മനസ്സ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള മനസ്സ് എപ്പോഴും ശുദ്ധവും എല്ലാവരര്‍ക്കും യോഗക്ഷേമം നല്‍കുന്നതുമായി തീരട്ടെ. രഥചക്ര നാഭിയില്‍ ആരക്കലുകള്‍ ഉറപ്പിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ നാല് വേദങ്ങളിലെ – ഋഗ്വേദം, യജുര്‍വ്വേദം, സാമ വേദം, അഥര്‍വ്വ വേദം – ജ്ഞാനം മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈശ്വരന്‍ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ട് എന്നതിനുള്ള തെളിവാണ് ഈ മനസ്സ്. അത്തരത്തിലുള്ള മനസ്സ് മഹത്കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കായി അര്‍പ്പിക്കപെട്ട് വേദജ്ഞാനത്തെ കണ്ടെത്തി എന്റെ അജ്ഞതകളെ ഇല്ലാതാക്കിയാലും. ഒരു തേരാളി കുതിരകളെയും രഥത്തേയും നിയന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ മനസ്സു മനുഷ്യരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള മനസ്സ് സര്‍വ്വദാ എല്ലാവരര്‍ക്കും മംഗളം ആശംസിച്ച് ഒരിക്കലും ദുഷ്പ്രവൃത്തികളില്‍ വ്യാപൃതരാവാതിരിക്കട്ടെ. യജുര്‍വ്വേദം 40.16 അല്ലയോ അനുഗ്രഹ പ്രദായകനെ, സ്വപ്രകാശസ്വരൂപനെ, സര്‍വ്വ ശക്തിമാനായ ഈശ്വരാ, എനിക്ക് ശരിയായ ബുദ്ധിയെ നല്‍കിയാലും. തെറ്റായ പ്രവൃത്തികളില്‍ നിന്നും എന്നെ പിന്തിരിപ്പിച്ചാലും. ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകളും വാക്കുകളും പ്രവര്‍ത്തികളും ശുദ്ധമാവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ അങ്ങയെ വീണ്ടുംവീണ്ടും പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നു. യജുര്‍വ്വേദം 16.15 അല്ലയോ രുദ്രാ! (ദുഷ്ടന്മാരെ കരയിപ്പിക്കുന്നവന്‍) ഞങ്ങളുടെ യുവാക്കളെയും, പ്രായം ചെന്നവരെയും മാതാപിതാക്കളെയും ഗരര്‍ഭസ്ഥശിശുക്കളെയും സ്നേഹിക്കുന്നവരെയും മറ്റെല്ലാ നിരപരാധികളായ ജീവജാലങ്ങളെയും ആരും ആക്രമിക്കാതിരിക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വഴികാട്ടിയാലും. അങ്ങയുടെ ശിക്ഷക്ക് കാരണമായേക്കാവുന്ന വഴികളില്‍ നിന്നും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളേണമേ. ശതപഥ ബ്രാഹ്മണം 14.3.1.30 അസത്യത്തിന്റെ പാതയെ ഉപേക്ഷിക്കാനും സത്യപഥത്തില്‍ യാത്രചെയ്യാനും ഞങ്ങള്‍ക്കാവണേ. അന്ധകാരമയമായ പാത വെടിഞ്ഞ് പ്രകാശത്തിന്റെ പാതയിലേക്ക് ഞങ്ങളെ നയിച്ചാലും. മരണത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍നിന്നുംഅമരത്ത്വത്തിലേക്ക് നയിച്ചാലും. അല്ലയോ ഈശ്വരാ! ഞങ്ങളുടെ വഴികാട്ടിയായാലും. യജുര്‍വ്വേദം 2.10 അല്ലയോ സമൃദ്ധനായ ഈശ്വരാ! എന്റെ ശരീരത്തെ – ആരോഗ്യകരമായ ശരീരം,ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങള്‍, നല്ല വിചാരങ്ങളുള്ള മനസ്സ് ,നല്ല ചിട്ടകള്‍ എന്നിവയാല്‍ സന്തുലിതമാക്കിയാലും. ഞങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രത്തെ ശക്തവും കഴിവുറ്റതും ഐശ്വര്യ സമൃദ്ധവും ആക്കിയാലും. ഞങ്ങളുടെ ശുഭ ചിന്തകള്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും സത്യമായ് തീരുകയും ഞങ്ങള്‍ നല്ല ചിന്തകളെ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുമായി തീരട്ടെ. ഞങ്ങള്‍ ഒരു സാര്‍വ്വ ഭൌമ ചക്രവര്‍ത്തി രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുകയും ന്യായ വ്യവസ്ഥ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ. ഞങ്ങള്‍ എല്ലാ തരത്തിലുമുള്ള അഴിമതി, വഞ്ചന ചതി എന്നീ മാരകരോഗങ്ങള്‍ പരത്തുന്ന ശക്തികളെ എതിര്‍ത്ത് തോല്പിക്കുന്നവരാകട്ടെ. ഋഗ്വേദം 1.39.2 ഞങ്ങള്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും ശക്തരായി തീരട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങള്‍- തോക്കുകള്‍, പീരങ്കികള്‍, വെടിയുണ്ടകള്‍ എന്നിവ എല്ലായ്പ്പോഴും തയ്യാറെടുപ്പോടെയും തൊടുത്തു വിടാന്‍ പാകത്തിലുമായിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങളും ശക്തിയും നിരപരാധികളെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന ദുഷ്ട ശക്തികളെ തോല്പിക്കാനുതകുന്നവയും അവരുടെ സേനയെ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്താന്‍ കേളല്‍പ്പുള്ളതുമായി തീരട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ എതിര്‍ക്കപെടാത്ത അധീശത്വം, ധീരത, ധൈര്യം എന്നിവയാല്‍ സ്വതന്ത്ര പരമാധികാര, ഐശ്വര്യ യുക്തമായതും ന്യായ വ്യവസ്ഥ നിലനില്‍ക്കുന്നതുമായ രാജ്യം കെട്ടിപടുക്കാനും അത് വഴി അഴിമതി, വഞ്ചന, ചതി തുടങ്ങിയ ശക്തികളെ പരാജയപ്പെടുത്താനും സാധിക്കുമാറാകട്ടെ. ങ്ങള്‍ സത്യമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ചരിക്കുന്നവരും ന്യായം, ദയ എന്നീ ഗുണങ്ങള്‍ ഉള്ളവരുമായിരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ഞങ്ങളിതിനു പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നത്. ചതിയന്മാരും വഞ്ചകന്മാരും അന്യായകാരികളും കുറ്റവാളികളും ഇത്തരത്തില്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഈശ്വരന്റെ അപാര ശക്തിയാല്‍ പരാജയം ഏറ്റുവാങ്ങും. അതിനാല്‍ ശുഭ കാര്യങ്ങള്‍ക്കായി മാത്രമേ നാം ശ്രമിക്കാവൂ. യജുര്‍വ്വേദം 38.14 ശുഭകാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ മാത്രം ഞങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിക്കേണമേ! ഞങ്ങളുടെ ശരീരം എല്ലായ്പ്പോഴും ശക്തവും ആരോഗ്യകരവുമായ ഭക്ഷണത്താല്‍ ശക്തിശാലിയായി തീരട്ടെ. നമ്മുടെ ശ്രമം നിരന്തരം ഉണ്ടാവട്ടെ. വേദങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാനും ആ ജ്ഞാനം നമ്മുടെ ഉപയോഗങ്ങള്‍ക്കായി വിനിയോഗിക്കാനും കഴിയുമാറാകട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ പണ്ഡിതന്മാരായ ബ്രാഹ്മണര്‍ നല്ല അറിവുള്ളവരും ക്ഷത്രിയന്മാര്‍ ധൈര്യശാലികളും ആയി ശക്തമായ രാജ്യത്തെ നിര്‍മ്മിക്കാനും നാട്ടിനകത്തും പുറത്തുമുള്ള ദു:ഷ്ട ശക്തികളെ നശിപ്പിക്കാനും കഴിയുമാറാകട്ടെ. ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക മേഖലകളെ വികസിപ്പിച്ച് വിമാനങ്ങള്‍, വാഹനങ്ങള്‍, ഉപയോഗപ്രദമായ ഉപകരണങ്ങള്‍, യന്ത്രങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാക്കാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ള വിദഗ്ദ്ധരെ നമുക്ക് നല്‍കിയാലും. നമ്മള്‍ ന്യായമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ മാത്രം ഇപ്പോഴും ചരിക്കുന്നവരാകട്ടെ. ഞങ്ങള്‍ ഒരു ജീവ ജാലങ്ങള്‍ക്കും നാശം വരുത്തുന്നവരാകാതിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങള്‍ക്ക് ശക്തിശാലിയായ രാഷ്ട്രവും ഐശ്വര്യ സമൃദ്ധതയും നല്ല ഗുണങ്ങളും ഉണ്ടാവട്ടെ. യജുര്‍വ്വേദം 18.29 ഞങ്ങളുടെ പൂര്‍ണ്ണ ജീവിതം, ഞങ്ങളുടെ ജീവിത ശക്തി, ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങള്‍, ഞങ്ങളുടെ ശ്രമങ്ങള്‍, സന്തോഷങ്ങള്‍, ആത്മാവ്, ജ്ഞാനവും അറിവും, കര്‍മ്മഫലം, യജ്ഞങ്ങള്‍, മഹനീയതകള്‍, വികാരങ്ങള്‍, നമ്മുടെ മഹത്തായ നേട്ടങ്ങള്‍ – എല്ലാം മാതാ-പിതാ- സുഹൃത് -ഗുരു എന്നീ നിലയിലുള്ള ഈശ്വരന് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. എന്തെന്നാലീശ്വരന്‍ എല്ലാറ്റിന്റെയും ആദികാരണമാണ്. റ്റൊരുതരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ നമ്മള്‍ ചിന്തിക്കുകയും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഏക ലക്ഷ്യം ഈശ്വര സാക്ഷാത്കാരമാണ്. പൂര്‍ണ്ണ സമര്‍പ്പണമാണ്‌ നമ്മുടെ ജീവിത മന്ത്രം. അദ്ദേഹത്തേ മാത്രമേ നമ്മുടെ ഭരണാധികാരിയായി കണക്കാക്കാവൂ. മറ്റു വംശങ്ങളെയോ വ്യക്തികളെയോ സംഘടനകളേയോ നമ്മുടെ ഭാരനാധിപനായി കാണരുത് . അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങള്‍ മാത്രം അനുസരിക്കുക. മനുഷ്യനിര്‍മ്മിതമായ നിയമങ്ങള്‍ ഈശ്വരീയ നിയമങ്ങള്‍ക്കു വിരുദ്ധമായി വരുന്നെങ്കില്‍ അതിനെ തഴയുക. ഈശ്വരന് ബദലായി തങ്ങളെ അംഗീകരിക്കണമെന്നു പറയുന്ന ശക്തികളെ നേരിടുവാന്‍ ഐക്യത്തോടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമാറാകട്ടെ. ഈശ്വരന്റെതല്ലാത്ത മറ്റു വ്യക്തികളുടെയോ കഴിവുകെട്ട ഒരുകൂട്ടതിന്റെയോ പ്രചാരണങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍ ആകരര്‍ ഷിതരാവരുതെ. ചോദ്യം : ഉപാസന എന്നതുകൊണ്ട്‌ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? ഉത്തരം : ഉപാസന എന്നാല്‍ ഈശ്വരന് അടുത്ത് വരിക എന്നര്‍ത്ഥം. മറ്റൊരുതരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഈശ്വരനെകുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിയാനും അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിര്‍ദേശാനുസരണം പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും സംസാരിക്കാനും ഉള്ള ശ്രമത്തേ യാണ് ഉപാസനകൊണ്ടര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത് . അതിനാല്‍ ഈശ്വരസാന്നിദ്ധ്യ ത്തെ നേരിട്ടനുഭാവിക്കാനുതകുന്ന എല്ലാപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഉപാസനയാണ്. ഒരാള്‍ തന്റെ എല്ലാ അജ്ഞാനങ്ങളെയും നശിപ്പിച്ച് ഉപാസനയാല്‍ ഈശ്വരനടുത്തുവന്നു അവനോ അവളോ അനുഭവിക്കുന്ന സന്തോഷവും അനുഗ്രഹവും നേരിട്ട് അനുഭവിക്കുകയല്ലാതെ വാക്കുകളാല്‍ വിവരിക്കുക സാധ്യമല്ല.

ഋഗ്വേദത്തിൽ 10,552 മന്ത്രങ്ങളുണ്ട്. 'ഋഗ്വേദ ബ്രാഹ്മണ ഭാഗ'ത്തിൽ 2,000 മന്ത്രങ്ങളുണ്ട്. വിശ്വാമിത്രൻ , അത്രി , വസിഷ്ഠൻ, ജമദഗ്നി , കണ്വൻ , ഭരദ്വാജൻ , ഗൗതമൻ തുടങ്ങിയ പുരാതന ഋഷിമാരോ ഋഷികളോ ആണ് ഈ മന്ത്രങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാക്കൾ എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഋഗ്വേദത്തിലെ മന്ത്രങ്ങൾ മനുഷ്യരാശിയെ പ്രചോദിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളതും പോസിറ്റീവ് ചിന്തകളാൽ നിറഞ്ഞതുമാണ്. അറിവിന്റെ സഹായത്തോടെ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്നതാണ് അവ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. യജുർവേദത്തിലെ വേദമന്ത്രങ്ങൾ യജുർവേദത്തിൽ 1975 മന്ത്രങ്ങളുണ്ട്. ഈ വേദത്തിലെ ബ്രാഹ്മണ ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്ക് 1,000 മന്ത്രങ്ങളുണ്ട്, ശാഖകൾ അല്ലെങ്കിൽ ശാഖകൾക്ക് ഏകദേശം 1,608 മന്ത്രങ്ങളുണ്ട്. മൈത്രിയാണി, തൈത്തിരിയ , വൈശാമ്പായണിക, കൺവി, കതി, മാധ്യമനന്ദിനി, മാധ്യമ കഥി എന്നീ ശാഖകൾ യജുർവേദത്തിൽ പെടുന്നു. സാമവേദത്തിലെ വേദ മന്ത്രങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മാവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 9,425 മന്ത്രങ്ങളുണ്ട്. സാമവേദത്തിലെ പ്രധാന വേദ ശ്ലോകങ്ങൾ 'ഗാനങ്ങൾ' അഥവാ ശ്ലോകങ്ങളാണ്. സാമവേദത്തിൽ രണ്ട് ശാഖകളുണ്ട്, 'ആഥർവായനി' അല്ലെങ്കിൽ രാമായണീയം, 'കൗതുമം'. സാമവേദത്തിന്റെ ഈ രണ്ട് ശാഖകളിലും 'ആരണ്യകം', 'വേദം', 'വുഹ്', 'ഉഖ' തുടങ്ങിയ ചില ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്. ബ്രഹ്മസങ്കടങ്ങൾ ആകെ നൂറ്റി നാല് ആണ്, അതിൽ ഇരുപത്തിയഞ്ച് സാമവേദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. സാമവേദത്തിലെ മന്ത്രങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഋഗ്വേദത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, രണ്ട് വേദങ്ങളിലും അവ വ്യത്യസ്തമായി ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം ഒരൊറ്റ അക്ഷരമാലയ്ക്ക് മന്ത്രങ്ങളുടെയോ ശ്ലോകങ്ങളുടെയോ അർത്ഥവും പ്രാധാന്യവും മാറ്റാൻ കഴിയും. സാമവേദത്തിൽ, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും ജപിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ശ്രുതിമധുരമായ ഈണങ്ങളിലാണ് ആലപിക്കുന്നത്. യാഗം അർപ്പിക്കുന്ന ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം തേടാൻ ഭക്തർ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നു. അഥർവവേദ അഗ്നിപുരാണത്തിലെ വേദ മന്ത്രങ്ങൾ പറയുന്നത്, `ശ്ലോകായനി`, `ശൗനക`, `പിപ്പലദ`, `മുഞ്ച-കേശ`, `സുമന്ത,` ജാവലി തുടങ്ങിയ ഋഷിമാർ.`, മുതലായവർ അഥർവവേദത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ ആലപിച്ച ആദ്യത്തെ രാഗപ്രസംഗിമാരായിരുന്നു. അവയിൽ ഒരുമിച്ച് 16,000 മന്ത്രങ്ങളും 100 ` ഉപനിഷത്തുകളും` അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു . ` ഗായത്രി മന്ത്രം` , `മഹാമൃത്യുഞ്ജയ മന്ത്രം`, `നവഗ്രഹ മന്ത്രം`, `ശിവമന്ത്രം`, `ലക്ഷ്മി മന്ത്രം`, `സരസ്വതി മന്ത്രം` എന്നിവ ചില വേദമന്ത്രങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ് . `യാഗങ്ങളും` `യജ്ഞങ്ങളും` അഥവാ ആചാരപരമായ യാഗങ്ങളും മനുഷ്യരാശിയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും ക്ഷേമം ഉറപ്പാക്കാൻ വേദമന്ത്രങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ചു. മതിയായതും സമയബന്ധിതവുമായ മഴ, ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ ഭൂമി, സമൃദ്ധമായ വിളകൾ, വിവിധ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ രോഗങ്ങളുടെ സ്ഥിരമായ രോഗശാന്തി, ലോകത്തിന്റെ പൊതുവായ അഭിവൃദ്ധി എന്നിവയ്ക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിനാണ് അത്തരം പുണ്യമന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചത്. ` കർമ്മ കാണ്ഡത്തിന്റെ` അല്ലെങ്കിൽ ആചാരങ്ങളുടെ പാതയുടെ ഒരു ഭാഗമായ വേദമന്ത്രങ്ങൾ മനുഷ്യനെ സന്തോഷവും സമാധാനവും നേടാൻ പ്രാപ്തനാക്കുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

എന്താണ് വേദം 🙏 സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തില്‍ ഈശ്വരന്‍ നല്‍കിയ ജ്ഞാനമാണ് വേദം. വേദമെന്ന പദത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം എന്താണ്? വിദ് - ജ്ഞാനേന എന്ന ധാതുവില്‍ നിന്നാണ് വേദശബ്ദത്തിന്റെ ഉൽപത്തി. വേദ ശബ്ദത്തിന് അറിവ് എന്നാണു അര്‍ത്ഥം. വേദങ്ങള്‍ എത്ര? ഏതെല്ലാം? ഋഗ്വേദം, യജുര്‍വേദം, സാമവേദം, അഥര്‍വവേദം ഓരോ വേദത്തിന്റെയും വിഷയമെന്താണ്? ഋഗ്വേദം - ജ്ഞാനം യജുര്‍വേദം - കര്‍മ്മം സാമവേദം - ഉപാസന അഥര്‍വവേദം - വിജ്ഞാനം ഋഗ്വേദം - 10522 മന്ത്രങ്ങള്‍ യജുര്‍വേദം - 1975 മന്ത്രങ്ങള്‍ സാമവേദം - 1875 മന്ത്രങ്ങള്‍ അഥര്‍വവേദം - 5977 മന്ത്രങ്ങള്‍ നാല് വേദങ്ങളിലും കൂടി ആകെ 20349 മന്ത്രങ്ങള്‍ വേദം എന്തിനു വേണ്ടി പ്രകാശിതമായി? സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും അഭ്യുദയത്തിനും ശ്രേയസിനും വേണ്ടി വേദം പ്രകാശിതമായി. ഏതേത് വേദങ്ങള്‍ ഏതേത് ഋഷിയിലൂടെ പ്രകാശിതമായി? ഋഗ്വേദം - അഗ്നി യജുര്‍വേദം - വായു സാമവേദം - ആദിത്യന്‍ അഥര്‍വവേദം - അംഗിരസ് ആരാണ് ഋഷി? മന്ത്രാര്‍ത്ഥം ദര്‍ശിച്ചവനാണ് ഋഷി. എന്താണ് ഛന്ദസ്സ്? ഛന്ദാംസി ഛാദനാത് പൊതിയുന്നതാണ് ഛന്ദസ്സ്. ജ്ഞാനം പ്രകടമാവുന്നത് വാക്കിലൂടെയാണ്. വാക്കിനെ മൂടുനത് അഥവാ പൊതിയുന്നത് അക്ഷരങ്ങളാണ്. അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളുടെ ക്രമം അഥവാ സ്വരൂപം ഛന്ദസ്സാണ്. അക്ഷരങ്ങളുടെ പരിമാണം- അളവ് എന്നാണ് ഇതിനര്‍ത്ഥം. അര്‍ത്ഥത്തെ പൊതിഞ്ഞ് സംരക്ഷിക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങളുടെ അളവ് ഛന്ദസ്സാണ്. ദേവതയുടെ നിര്‍വചനം എന്താണ്? ദേവോ ദാന്വാദാ, ദീപനാദ്വാ, ദ്യോതനാദ്വാ, ദ്യുസ്ഥാനേ ഭവതീതി വാ. ദാനഗുണം , ദീപനഗുണം , ദ്യോതനഗുണം, നഭമണ്ഡലസ്ഥിതത്വഗുണം എന്നിവ ഏതെല്ലാം പദാര്‍ത്ഥങ്ങളിലുണ്ടോ ആ പദാര്‍ത്ഥം ദേവതയാകുന്നു. ആ പദാര്‍ത്ഥം ചേതനമാകാം, അചേതനമാകാം. ഋഗ്വേദത്തിന്റെ പ്രതിപാദ്യമെന്താണ്? പദാര്‍ത്ഥങ്ങളുടെ ഗുണകര്‍മ്മ സ്വഭാവങ്ങളെ നിര്‍ണ്ണയിച്ച് പറയുന്ന ജ്ഞാനമാണ് ഋഗ്വേദം. സ്തുതി പ്രധാനവുമാണ്. യജുര്‍വേദ ത്തിലെ മുഖ്യവിഷയം എന്താണ്? ശ്രേഷ്ഠമായ കര്‍മ്മം അഥവാ യജ്ഞം അതാണ് യജുർവേദത്തിലെ പ്രതിപാദ്യം. മനുഷൃർ അനുഷ്ടിക്കേണ്ട കര്‍ത്തവ്യകര്‍മ്മങ്ങളാണ് യജുസിന്റെ വിഷയം. സാമവേദ ത്തിന്റെ മുഖ്യവിഷയം എന്താണ്? ഉപാസന യാണ് സാമവേദത്തിൻെറ മുഖ്യവിഷയം. അഥര്‍വവേദ ത്തിന്റെ മുഖ്യവിഷയം എന്താണ്? അഥര്‍വം സംരക്ഷണപ്രധാനമാണ്. ഭൌതിക വിജാനവും തത്വജ്ഞാനവും ആണ് ഇതിന്റെ മുഖ്യവിഷയം. മന്ത്രവാദവും ആഭിചാരക്രിയകളും അഥര്‍വത്തില്‍ ആരോപിതമാണ്. ഈ ആരോപണം വസ്തുനിഷ്ടം അല്ല. എന്താണ് ഹിന്ദു മതം ? നാലു വേദങ്ങള്‍, ആറു വേദാംഗങ്ങള്‍, പതിനെട്ടുപുരാണങ്ങള്‍, നൂറ്റിയെട്ടു ഉപപുരാണങ്ങള്‍, നൂറ്റിയെട്ടു ഉപനിഷത്തുകള്‍, ബ്രാഹ്മണങ്ങള്‍, ആരണ്യകങ്ങള്‍, സംഹിതകള്‍, ഇതിഹാസങ്ങള്‍, തത്വങ്ങള്‍ ; ന്യായം, വൈശേഷികം, സാംഖ്യം, യോഗം, മീമാംസ, വേദാന്തം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഷഡ്‌ദർശനങ്ങൾ ; പതിനാറായിരത്തി ഒരുന്നൂറ്റിയെട്ട്‌ ശക്തികള്‍, ത്രിമൂര്‍ത്തികള്‍ ; സൃഷ്‌ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം എന്ന അവസ്ഥാത്രയം. ഉത്‌പത്തിശാസ്‌ത്രം, സൃഷ്‌ടിക്രമരഹസ്യം, അധ്യാത്മശാസ്‌ത്രം, മന്ത്രശാസ്‌ത്രം, തന്ത്രശാസ്‌ത്രം, മോക്ഷശാസ്‌ത്രം, ധര്‍മശാസ്‌ത്രം, യോഗശാസ്‌ത്രം, തര്‍ക്കശാസ്‌ത്രം, രാഷ്‌ട്രമീമാംസ, നരവംശശാസ്‌ത്രം, ജന്തുശാസ്‌ത്രം, വൈദ്യശാസ്‌ത്രം, ശബ്‌ദശാസ്‌ത്രം, ജ്യോതിശാസ്‌ത്രം, ഗോളശാസ്‌ത്രം, ഭൂമിശാസ്‌ത്രം, ശരീരശാസ്‌ത്രം, മനഃശാസ്‌ത്രം, കാമശാസ്‌ത്രം, വാസ്തുശാസ്‌ത്രം, ഗണിതശാസ്‌ത്രം, വ്യാകരണശാസ്‌ത്രം, ആണവശാസ്‌ത്രം, വൃത്തശാസ്‌ത്രം, അലങ്കാരശാസ്‌ത്രം, നാട്യശാസ്ത്രം, ഗാന്ധർവവേദം (സംഗീതശാസ്ത്രം), അലങ്കാരശാസ്ത്രം, ഛന്ദഃശാസ്ത്രം, ധനുർവേദം, രസതന്ത്രം, ഊര്‍ജതന്ത്രം, അഷ്ടാംഗഹൃദയം, ചരകസംഹിത, വ്യാമനിക ശാസ്ത്രം, മേഘോല്‍പ്പത്തി-പ്രകരണം, ശക്തിതന്ത്രം, ആകാശതന്ത്രം, തൈലപ്രകരണം, ദര്‍പ്പണപ്രകരണം ,സൗദാമിനികല, യന്ത്രശാസ്ത്രം, കൌടിലീയ അര്‍ത്ഥശാസ്ത്രം, ലീലാവതി എന്നിങ്ങനെ എണ്ണമറ്റ ശാസ്‌ത്രശാഖകളെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പേ രചിക്കപ്പെട്ട അസംഖ്യം കൃതികള്‍. ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം എന്നീ പഞ്ചഭൂതങ്ങള്‍; മൂക്ക്, നാക്ക്, ത്വക്ക് തുടങ്ങിയ ജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങള്‍; വാക്ക്, പാണി, പാദാദികളായ കര്‍മേന്ദ്രിയങ്ങള്‍; വചനം, ആദാനം, യാനം, വിസര്‍ജനം, ആനന്ദനം എന്നീ കര്‍മേന്ദ്രിയ വിഷയങ്ങള്‍; പ്രാണാപാനാദികളായ പഞ്ചപ്രാണനുകള്‍ ; നാഗന്‍, കൂര്‍മന്‍, ദേവദത്തന്‍, ധനഞ്ജയന്‍, കൃകലന്‍ എന്നീ ഉപപ്രാണന്‍മാര്‍; മൂലാധാരം, സ്വാധിഷ്ഠാനം, മണിപൂരം,അനാഹതം,വിശുദ്ധി, ആജ്ഞാ എന്നീ ഷഡാധാരങ്ങള്‍ ; രാഗം, ദ്വേഷം, കാമം, ക്രോധം, മാത്സര്യം, മോഹം, ലോഭം, മദം എന്നീ അഷ്ടരാഗാദികള്‍ ; മനസ്സ്, ബുദ്ധി, ചിത്തം, അഹങ്കാരം എന്നിങ്ങനെ നാല് അന്തഃകരണങ്ങള്‍ ; സങ്കല്പം, നിശ്ചയം, അഭിമാനം, അവധാരണം എന്ന നാല് അന്തഃകരണവ്രൃത്തികള്‍ ; ഇഡ, പിംഗള, സുഷുമ്ന എന്നീ മൂന്നു നാഡികള്‍ ; അഗ്നിമണ്ഡലം, അര്‍ക്കമണ്ഡലം, ചന്ദ്രമണ്ഡലം എന്ന മൂന്ന് മണ്ഡലങ്ങള്‍ ; അര്‍ഥേഷണ, ദാരേഷണ, പുത്രേഷണ എന്ന ഏഷണത്രയം ; ജാഗ്രത്ത്, സ്വപ്നം, സുഷുപ്തി എന്നീ മൂന്ന് അവസ്ഥകള്‍; സ്ഥൂലം, സൂക്ഷ്മം, കാരണം എന്നീ ദേഹങ്ങള്‍ ; വിശ്വന്‍, തൈജസന്‍, പ്രാജ്ഞന്‍ എന്നീ മൂന്ന് ദേഹനാഥന്‍മാര്‍ ; ത്വക്ക്, രക്തം, മാംസം, മേദസ്സ്, അസ്ഥി, മജ്ജ, ശുക്ലം എന്ന സപ്തധാതുക്കള്‍ ; അന്നമയം, പ്രാണമയം, മനോമയം, വിജ്ഞാനമയം, ആനന്ദമയം എന്ന പേരുകളാലറിയപ്പെടുന്ന പഞ്ചകോശങ്ങള്‍ ; ആധ്യാത്മികം, ആധിഭൌതികം, ആധിദൈവികം എന്നിങ്ങനെയുള്ള താപത്രയം എന്നിങ്ങനെ മൊത്തം 96 തത്ത്വഭേദങ്ങൾ അകാര ഉകാര മകാരാദി പ്രതീകങ്ങള്‍ തുടങ്ങി അനന്തമായ വിജ്ഞാനശാഖകള്‍ ഒരുമിച്ചു ചേര്‍ന്ന വിശ്വപ്രകൃതിയില്‍ മനുഷ്യന്‍, പിതൃക്കള്‍, ഗന്ധര്‍വന്മാര്‍, ദേവന്മാര്‍, സിദ്ധന്മാര്‍, ചാരണന്മാര്‍, കിന്നരന്മാര്‍, അപ്‌സരസ്സുകള്‍, ദേവേന്ദ്രന്‍, ഉപബ്രഹ്മാക്കള്‍ എന്നിപ്രകാരമുള്ള സൂക്ഷ്‌മലോക വ്യക്തിത്വങ്ങള്‍, അവയുടെ അനന്തഃശക്തികള്‍, അവയ്‌ക്കാധാരമായ തത്വങ്ങള്‍ പതിനാലു അനുഭവമണ്ഡ ലങ്ങള്‍ അഥവാ ലോകങ്ങള്‍ (അതലം, വിതലം, സുതലം, രസാതലം, തലാതലം, മഹാതലം, പാതാളം, ഭൂലോകം, ഭുവര്‍ലോകം, സ്വര്‍ലോകം, മഹര്‍ലോകം, ജനലോകം, തപോലോകം, സത്യലോകം എന്നീ ലോകങ്ങൾ) സ്വായംഭുവന്‍, സ്വാരോചിഷന്‍, ഔത്തമി, താമസന്‍, രൈവതന്‍, ചാക്ഷുഷന്‍, വൈവസ്വതന്‍, സാവര്‍ണി, ദക്ഷസാവര്‍ണി, ബ്രഹ്മസാവര്‍ണി, ധര്‍മസാവര്‍ണി, രുദ്രസാവര്‍ണി, ദൈവസാവര്‍ണി, ഇന്ദ്രസാവര്‍ണി എന്നിങ്ങനെയുള്ള മനുക്കള്‍ ഏകം, ദശം, ശതം, സഹസ്രം, അയുതം, ലക്ഷം, ദശലക്ഷം, കോടി, മഹാകോടി, ശംഖം, മഹാശംഖം, വൃന്ദം, മഹാവൃന്ദം, പദ്‌മം, മഹാപദ്‌മം, ഖര്‍വം, മഹാഖര്‍വം, സമുദ്രം, ഓഘം, ജലധി, എന്നിങ്ങനെ സംഖ്യകളെ പത്തിരട്ടിക്കുന്ന സ്ഥാനസംജ്ഞകള്‍ ദിനം, മാസം, വത്സരം, ദേവവത്സരം, ചതുര്‍യുഗങ്ങള്‍, മന്വന്തരങ്ങള്‍, കല്‌പം, മഹാകല്‌പം എന്നിങ്ങനെ അനവധി കാലപരിഗണനകള്‍, അവയില്‍ പ്രപഞ്ചത്തിനു സംഭവിക്കുന്ന അവസ്ഥാന്തരങ്ങള്‍; അനന്തകോടി ജന്മാന്തരങ്ങളിലൂടെ ജീവനുണ്ടാകുന്ന സംസ്‌കാരപദവികള്‍, എല്ലാം വിശദമായി വര്‍ണിച്ച്‌ അവസാനമായി ഇവയ്‌ക്കെല്ലാം ഉത്‌പത്തിലയനകേന്ദ്രമായ ബ്രഹ്മം, അതിന്റെ തന്നെ ശിവന്‍ എന്ന അനന്തഭാവം ഇവയെല്ലാം കാട്ടിത്തരുന്ന അനുസ്യൂതവും അപ്രമേയവുമായ ഒരദ്‌ഭുത ശാസ്‌ത്രമാണ്‌ ഹിന്ദുമതം. ഇത്രയും വിശദാംശങ്ങളിലേക്കു കടന്നാല്‍ മറ്റു മതങ്ങള്‍ ഹിന്ദുമതമെന്ന മഹാസമുദ്രത്തെ അപേക്ഷിച്ച്‌ ഒരു ജലകണികയോളവും വലിപ്പമുള്‍കൊള്ളുന്നില്ല. ജീവനു ഭൗതികസത്തയിലുള്ള ബന്ധവും, സ്വഭാവവും അതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന അനുഭവങ്ങളും ഇടര്‍ച്ചയില്ലാതെ മേല്പറഞ്ഞ ഉപാധികളിലൂടെ വര്‍ണിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന സവിശേഷത സനാതന ധര്‍മ്മ സംസ്ക്കാരത്തിലല്ലാതെ മറ്റൊരിടത്തുമില്ല. അവസാനമായി ജീവാത്മാപരമാത്മാ ഐക്യത്തെ സ്ഥാപിക്കുകയും ത്രിലോകങ്ങളും ചിദാകാശതത്ത്വത്തില്‍ അഥവാ ആത്മാവില്‍ നിന്നുണ്ടായി ആത്മാവില്‍ ലയിക്കുന്നു എന്നത്‌ തെളിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ് നമ്മുടെ ശ്രേഷ്ഠമായ പൈതൃകം.... മറ്റാർക്കും പകരം വെക്കാനില്ലാത്ത സംസ്ക്കാരം. *ഹരേകൃഷ്ണാ...🙏*

മനുഷ്യനിൽ അഗ്നി, അതായത് ദർശക-ഇച്ഛാശക്തി, ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ നന്നായി ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടുകയും വളർത്തപ്പെടുകയും വ്യാപ്തത്തിലും തീവ്രതയിലും വർദ്ധിക്കാൻ പ്രാപ്തനാകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവിക ജ്വാല മനുഷ്യന്റെ മുഴുവൻ അസ്തിത്വത്തെയും ഒടുവിൽ പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രിക്കുന്നതുവരെ നിരവധി സംഭവവികാസങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു. നിത്യസത്യത്തിന്റെ ഭവനമായ മരിക്കാത്ത വെളിച്ചത്തിന്റെ അതിർത്തിക്ക് മുകളിലുള്ള ദൈവങ്ങളുടെ മേഖലകളിലേക്കുള്ള അവന്റെ യാത്രയിൽ. എന്നാൽ അഗ്നിയുടെ ഈ ചുമതല ഫലപ്രദമാണ്, പശുമേധ എന്ന മൃഗബലിയുടെ ആചാരത്താൽ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്ന പൂർണ്ണമായ ആത്മദാനം പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. ആത്മദാനം. യാഗത്തിന്റെ ഈ നേട്ടത്തിനായി, നിരവധി ഉന്നത ശക്തികൾ യാഗകർത്താവായ യജമാനന് സഹായം നൽകേണ്ടതുണ്ട്, അഗ്നി ഇതിനകം തന്നെ ഉണർന്ന് താൽപ്പര്യമുള്ളവനാണ്, എന്നിരുന്നാലും പ്രവൃത്തിയുടെ പൂർത്തീകരണത്തിനായുള്ള ചുമതലയുടെ പൂർണ്ണ ചുമതലയിൽ എത്തിയിട്ടില്ല. അഗ്നിയുടെ ഉയർന്ന ശക്തികളുമായി നേരിട്ട് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതിനോ അല്ലെങ്കിൽ ഉയർന്ന അസ്തിത്വത്തിന്റെ പ്രപഞ്ചശക്തികളുമായി ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നതിനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇടപെടലിലൂടെയോ. ഈ ഘട്ടത്തിലാണ് ഋഷി അഗ്നിയിൽ പ്രകടമാകുന്ന ഉന്നതശക്തികളുടെ സഹായത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. ആ ശക്തി തന്റെ സ്വന്തം ദിവ്യസത്യശരീരത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്ന ലോകങ്ങളിലെ ദേവന്മാരിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുന്നു അല്ലെങ്കിൽ തന്നിൽ സന്നിഹിതരാകാൻ അവരെ വിളിക്കുന്നു. യാഗത്തിന്റെ ഫലപ്രദമായ പ്രയാണത്തിനായി, ഋഷിക്ക് തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ പൂർണ്ണ പിന്തുണ നൽകാൻ സഹായിക്കുന്നതിന്, അങ്ങനെ ഈ അർത്ഥത്തിൽ അവ തന്നിൽ ജനിക്കുകയും താൻ അവയിലേക്ക് എടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു

ഋഷി പറഞ്ഞു, "വേദഹമേതം പുരുഷം മഹന്തം" (നാം സർവ്വശക്തനായ ദൈവത്തെ കണ്ടു). അവർ അവനെ എവിടെയാണ് കണ്ടത്? "ആദിത്യ വർണ്ണം തമസഃ-പരസ്ഥാത്" (അജ്ഞതയുടെ ഇരുട്ടിനപ്പുറം നാം ദൈവത്തെ കണ്ടു). ഈ അന്ധകാരം ശരീരവുമായുള്ള സ്വയം തിരിച്ചറിയലും ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടുള്ള ആസക്തിയും ആണ്. ആന്തരികമായതിനെ സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ നിങ്ങൾ ശരീരത്തെ മറികടക്കണം." ബോധവും ഇന്ദ്രിയാഭിലാഷങ്ങളോടുള്ള ആസക്തിയും. ഐക്യത്തിനും വിശുദ്ധിക്കും ഊന്നൽ നൽകി വേദം നിരവധി കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു

ഛത് പൂജ, സൂര്യദേവനും ഷഷ്ഠി മാതാവിനും (പ്രകൃതിയുടെ ആറാമത്തെ രൂപം) സമർപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു പ്രധാന ഹിന്ദു ഉത്സവമാണ്. ഇത് പ്രധാനമായും ബീഹാർ, ഝാർഖണ്ഡ്, ഉത്തർപ്രദേശ്, നേപ്പാളിൻ്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രകൃതിയോടുള്ള നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഈ ഉത്സവം നാല് ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കും. പ്രധാന വിവരങ്ങൾ: ആരാധനാ മൂർത്തികൾ: സൂര്യദേവൻ, ഷഷ്ഠി മാതാ. ആഘോഷ സമയം: ദീപാവലി കഴിഞ്ഞ് ആറ് ദിവസത്തിന് ശേഷം, കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ല പക്ഷത്തിലെ ആറാം ദിവസമാണ് ഛത് പൂജ ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഇത് സാധാരണയായി ഒക്ടോബർ-നവംബർ മാസങ്ങളിൽ വരും. ചടങ്ങുകൾ: കഠിനമായ വ്രതം, പുണ്യ നദികളിലോ ജലാശയങ്ങളിലോ കുളിക്കൽ, സൂര്യോദയത്തിനും അസ്തമയത്തിനും അർഘ്യം സമർപ്പിക്കൽ തുടങ്ങിയവ ഈ ആഘോഷത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകളാണ്. നാല് ദിവസത്തെ ചടങ്ങുകൾ: നഹായ് ഖായ്: ആദ്യ ദിവസം, ഭക്തർ പുണ്യ നദികളിൽ കുളിച്ച് ശുദ്ധമാവുകയും ലളിതമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഖാർന: രണ്ടാം ദിവസം, ഭക്തർ പകൽ മുഴുവൻ വെള്ളം പോലും കുടിക്കാതെ ഉപവാസമനുഷ്ഠിക്കുന്നു. വൈകുന്നേരം സൂര്യനെ ആരാധിച്ച ശേഷം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. സന്ധ്യ അർഘ്യ: മൂന്നാം ദിവസം, കുടുംബാംഗങ്ങൾ നദീതീരത്ത് ഒത്തുകൂടുന്നു. അസ്തമയ സൂര്യന് പാൽ, പഴങ്ങൾ, തേൻ എന്നിവ സമർപ്പിക്കുന്നു. ഉഷാ അർഘ്യ: നാലാം ദിവസം, സൂര്യോദയത്തിന് മുമ്പ് വീണ്ടും നദീതീരത്ത് ഒത്തുകൂടി ഉദയ സൂര്യന് അർഘ്യം സമർപ്പിക്കുന്നു. ഇതോടെ നാല് ദിവസത്തെ വ്രതം അവസാനിക്കുന്നു. പ്രധാന വഴിപാടുകൾ: തേൻ, ശർക്കര, പഴങ്ങൾ, തേങ്ങ, തേക്കുവാ (ഗോതമ്പ് അടങ്ങിയ ഒരുതരം പലഹാരം) തുടങ്ങിയവയാണ് പ്രധാന വഴിപാടുകൾ. ഈ വഴിപാടുകൾ മുളകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ കുട്ടകളിൽ വെച്ച് സൂര്യഭഗവാന് സമർപ്പിക്കുന്നു. പ്രാധാന്യം: ഭൂമിയിലെ ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നതിൽ സൂര്യനുള്ള പ്രാധാന്യത്തിന് നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ഉത്സവമാണ് ഛത് പൂജ. ഈ ഉത്സവത്തിലെ ആചാരങ്ങൾ ആരോഗ്യം, ദീർഘായുസ്സ്, സമൃദ്ധി എന്നിവ കൊണ്ടുവരുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിനും പ്രകൃതിയോടുള്ള ആദരവിനും ഈ ഉത്സവം ഊന്നൽ നൽകുന്നു. Sent using Zoho Mail

അഷ്ടാ വക്രഗീത, न ते संगोऽस्ति केनापि किं शुद्धः किं निरञ्जनः। कृतं कृतमकार्यं ते न ते सांसरिकं पुनः ___________________________________________ ന തേ സംഗോऽസ്തി കേനാപി കിം ശുദ്ധഃ കിം നിരഞ്ജനഃ । കൃതം കൃതമകാര്യം തേ ന തേ സാംസാരികം പുനഃ _______________________________ न ते – നിനക്കു (നിനക്കില്ല) संगः अस्ति – ബന്ധം ഉണ്ട് केन अपि – ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തോടും / ഒരാളോടും किम् शुद्धः – നീ ശുദ്ധൻ തന്നെയല്ലോ किम् निरञ्जनः – (നീ) മാലിന്യമില്ലാത്തവൻ कृतं कृतम् – ചെയ്തതു ചെയ്തുതീർന്നു अकार्यम् ते – നിനക്കു ചെയ്യേണ്ടത് ഒന്നുമില്ല न ते सांसरिकम् पुनः – നിനക്കു വീണ്ടും ലോകബന്ധം ഇല്ല അഷ്ടാവക്രൻ ഇവിടെ രാജാവ് ജനകനെ ഉപദേശിക്കുന്നത് ആത്മ സത്യത്തെപ്പറ്റിയാണ്. നിനക്കു ചെയ്യാനുള്ള ഒന്നുമില്ല, ചെയ്യാനുള്ള കടമകളില്ല; കാരണം ബോധം ചെയ്തവനും ചെയ്യാത്തവനും അല്ല. ലോകബന്ധങ്ങളെയും (സംസാരബന്ധങ്ങളെ) ബോധം അനുഭവിക്കുന്നില്ല. നീ സ്വതന്ത്രൻ തന്നെ.” അഥവാ, ഈ ശ്ലോകം പഠിപ്പിക്കുന്നത്: ബോധം യഥാർത്ഥത്തിൽ കര്‍മ്മങ്ങളാൽ മലിനമാകുന്നതല്ല; കര്‍മ്മം സംഭവിക്കുന്നത് ശരീര-മനസ്സിന്റെ തലത്തിലാണെങ്കിലും, ബോധം ശുദ്ധവും നിരന്തരവും ബന്ധനാതീതവുമാണ്. അഷ്ടാവക്രഗീതയിലെ ആദ്യാധ്യായത്തിലെ അഞ്ചാം ശ്ലോകം മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ആത്മസത്യത്തെ അത്യന്തം ലളിതമായും ഗാംഭീര്യത്തോടെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ അഷ്ടാവക്രൻ രാജാവ് ജനകനെ ഉപദേശിക്കുന്നത് ബോധത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചാണ്.--- 1. ബന്ധനാതീത ബോധം ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നത് ബോധത്തിനു ലോകകാര്യങ്ങളോടൊട്ടും ബന്ധമില്ലെന്ന സത്യമാണ്. നാം പലപ്പോഴും ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും ‘ഞാൻ’ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ബോധം ഇതിനല്ലാം അതീതമാണ്. ലോകത്തിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളോ ബന്ധങ്ങളോ ബോധത്തെ ബാധിക്കുന്നില്ല. 2. ശുദ്ധവും നിരഞ്ജനവും ബോധം സ്വഭാവത്തിൽ ശുദ്ധൻ (അഴുക്കില്ലാത്തത്) കൂടിയാണ്. ഒന്നും അതിനെ മലിനമാക്കുന്നില്ല. “നിരഞ്ജനൻ” എന്നു പറയുന്നതിന് അർത്ഥം — നിറങ്ങളാലോ ഗുണങ്ങളാലോ കലർന്നിട്ടില്ലാത്തത്, പരിപൂർണ്ണമായ തെളിച്ചം. 3. കര്‍മ്മത്തിന് അതീതം “കൃതം കൃതം” – ചെയ്തതു ചെയ്തുതീർന്നത്, “അകാര്യം തേ” – ഇനി ചെയ്യാനുള്ള ഒന്നുമില്ല. അതായത് ബോധം ചെയ്യുന്നവനല്ല, ചെയ്യാത്തവനുമല്ല. കര്‍മ്മങ്ങൾ ശരീര-മനസ്സിന്റെ തലത്തിലാണ് നടക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ബോധത്തിന് ബാധ്യതയോ ഉത്തരവാദിത്വമോ ഒന്നുമില്ല. 4. സാംസാരിക ബന്ധനത്തിന്റെ അഭാവം “ന തേ സാംസാരികം പുനഃ” – ബോധത്തിന് വീണ്ടും ജനനമരണ ചക്രം ബാധിക്കുന്നില്ല. അറിവിന്റെ അഭാവം മൂലം മാത്രമാണ് നമ്മൾ ബന്ധിതരാണെന്ന് കരുതുന്നത്. യഥാർത്ഥ സ്വരൂപത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ, നാം എപ്പോഴും സ്വതന്ത്രരാണ്. ഈ ശ്ലോകം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്: ബോധം എപ്പോഴും ശുദ്ധനും നിരഞ്ജനനും ആണ്. കർമ്മങ്ങൾ ബോധത്തെ ബാധിക്കുന്നില്ല. ലോകബന്ധങ്ങൾ ശരീരത്തിന്റെയും മനസ്സിന്റെയും തലത്തിൽ മാത്രമാണ്. ബോധസത്യത്തെ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ഭയം, ബന്ധനം, ആശങ്ക എന്നിവ ഇല്ലാതാവുന്നു. ഇ താണ് അഷ്ടാവക്രഗീതയുടെ ഹൃദയം — “നീ ഇതിനകം തന്നെ സ്വതന്ത്രൻ ആണ്.” ശുദ്ധമായതിനെ വീണ്ടും ശുദ്ധമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്,സ്വയം തന്നെയാണ് മലിനമാണെന്ന് കരുതുന്ന അജ്ഞാനം. ബോധം ശുദ്ധനാണെന്ന ബോധ്യം വന്നാൽ, ഭയം ഇല്ലാതാകും,പാപപുണ്യങ്ങളുടെ ഭാരം മാറും, മനുഷ്യൻ യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം കണ്ടെത്തും. അതിനാൽ, ശുദ്ധമായ ബോധത്തെ ശുദ്ധമാക്കാൻ ശ്രമിക്കേണ്ടതില്ല; തിരിച്ചറിയുക മാത്രമാണ് വേണ്ടത്. നോക്കൂ സഹോദരങ്ങളേ, നാം ഉറങ്ങുമ്പോൾ സ്വപ്നം കാണുന്നു. ഗാഢനിദ്രയിലായിരിക്കുമ്പോഴും പലപ്പോഴും സ്വപ്നം വന്നേക്കാം. ഉറങ്ങുന്നവൻ ഉറങ്ങുന്നു; പക്ഷേ സ്വപ്നത്തിൽ ഉണര്‍ന്ന ‘ഞാൻ തന്റെ ശുദ്ധമായ ഉറക്കത്തെ അറിയുമോ? ‘ഞാൻ സ്വപ്നത്തിലാണ്’ എന്നു തിരിച്ചറിയുമോ? വാസ്തവത്തിൽ സ്വപ്നത്തിൽ “ഞാൻ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു” എന്നു തോന്നിയാലും, അത് സ്വപ്നത്തിനുള്ളിലെ ഉണർവ്വാണ്. യഥാർത്ഥ ഉണർവ് സ്വപ്നത്തിലെ (ജാഗ്രത്) അല്ല. സ്വപ്നത്തിലെ അറിവും, അനുഭവങ്ങളും എല്ലാം സ്വപ്നത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണ്. അതിനാൽ സ്വപ്നത്തിലെ ഒരുവൻ തന്റെ ഗാഢനിദ്രയെ അറിയുകയോ, “ഇത് സ്വപ്നം മാത്രമാണ്” എന്നു തിരിച്ചറിയുകയോ ചെയ്യില്ല. കാരണം പഞ്ചേന്ദ്രിയ പ്രവര്‍ത്തനം തന്നെ യഥാർത്ഥ ബോധം. മാത്രമാണ് സ്വപ്നത്തെയും ജാഗ്രതയെയും ഗാഢനിദ്രയെയും സാക്ഷീകരിക്കുന്നത്. ബോധം അതിനല്ലാം അതീതൻ. മനസ്സും വ്യക്തിപരമായ അറിവും എല്ലാം സ്വപ്നത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട്, സ്വപ്നത്തിൽ ഉണർന്നവനെന്നു തോന്നുന്നവന് തന്റെ ശുദ്ധമായ ഉറക്കം അറിയാൻ കഴിയില്ല. കാരണം അവൻ സ്വപ്നത്തില്‍ ഉണര്‍ന്നവന്‍ ആയതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്വപ്നത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണ്. യഥാർത്ഥ അറിവ്, ജാഗ്രത്–സ്വപ്നം–സുഷുപ്തി എന്നീ അവസ്ഥകൾക്കെല്ലാം അതീതമായ, സാക്ഷിയായ ഉയര്‍ന്ന ബോധത്തില്‍ മാത്രമാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. നോക്കൂ സഹോദരങ്ങളേ, നാം ഒരു സിനിമ കാണുന്നവനെ ഓർക്കൂ. സിനിമയിലെ നായകൻ “ഞാൻ ഉറങ്ങുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞാലും, അത് സിനിമയിലെ സംഭാഷണം മാത്രമാണ്. യഥാർത്ഥ കാണുന്നവൻ, അതായത് നീ, അതിന്റെ ഭാഗമല്ല. അതുപോലെ, സ്വപ്നത്തിലെ ‘ഞാൻ’ പറയുന്ന അറിവ് പോലും സ്വപ്നത്തിനുള്ളിലെ കളിയാണ്. “അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശ്ലോകം പറയുന്നത്: നീ ഒന്നും ചെയ്യുന്നവനല്ല. നിന്നിൽ ഈ സ്വപ്നത്തിലെ ഒന്നും ഒട്ടുന്നില്ല. കാരണം ഇതെല്ലാം നിന്റെ ഭ്രമം മാത്രമാണ്. സ്വപ്നം അവസാനിച്ചാൽ നീ അഖണ്ഡ, നിശ്ചല, നിസംഗ, പരമാനന്ദസ്വരൂപൻ തന്നെ.”

ചില മതങ്ങൾ ജനങ്ങളെ പാപികളെ പാപികളെ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ സനാതന ധർമ്മം പറയുന്നു നമ്മളെല്ലാം അമൃതത്തിന്റെ അരുമക്കിടാങ്ങൾ ആണെന്ന്.

കൃഷ്ണാഷ്ടമി ചിന്തകൾ ഓരോ അച്ഛനമ്മമാരും തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ കൃഷ്ണാവതാരങ്ങളായി കണ്ട്‌ പ്രേമത്തോടെ പൂജിക്കണം. ഒപ്പം എങ്ങും നിറഞ്ഞ ബ്രഹ്മചൈതന്യം തന്നെയാണു തങ്ങളിലൂടെ ഈ രൂപത്തിൽ പ്രകടീകൃതമായതെന്നും ഇടക്കിടെ വിചാരം ചെയ്തുറപ്പിക്കണം. അച്ഛനമ്മമാർ ഈ പ്രേമപൂജയും വിചാരധാരയും തുടർന്നുപോന്നാൽ കുട്ടികൾ വഴിതെറ്റില്ല, എന്നല്ല ലോകമംഗളദായകരാവുകയും ചെയ്യും. അതാകട്ടെ ഈ കൃഷ്ണാഷ്ടമി വ്രതം… “യുവാം മാം പുത്രഭാവേന ബ്രഹ്മഭാവേന ച അസകൃത്‌ ചിന്തയന്തൗ കൃതസ്നേഹൗ യാസ്യേഥേ മൽഗതിം പരാം…” എന്നു ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ഭാഗവതത്തിൽ.

ഈശ്വരാനുഗ്രഹത്തിലൂടെ ആത്മസാക്ഷാത്കാരം യോ ബ്രഹ്മാണം വിദധാതിപൂര്‍വം യോ വൈ വേദാംശ്ച പ്രഹിന്നോതി തസ്‌മൈ തം ഹ ദേവമാത്മബുദ്ധി പ്രകാശം മുമുക്ഷുര്‍വൈ ശരണമഹം പ്രപദ്യേ സൃഷ്ടിയുടെ ആദ്യം ബ്രഹ്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ച്, ബ്രഹ്മാവിനായി വേദങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിച്ച്, ആത്മബുദ്ധിയെ തെളിയിപ്പിച്ച ആ ദേവനെ മോക്ഷമാഗ്രഹിക്കുന്ന ഞാന്‍ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. സൃഷ്ടികര്‍ത്താവെന്നറിയപ്പെടുന്ന ബ്രഹ്മാവിനെയും അറിവിന്റെ ആധാരമായ വേദങ്ങളേയും സൃഷ്ടിച്ചത് പരമാത്മാവാണ്. അത് തന്നെയാണ് ആത്മവിഷയകമായ ബുദ്ധിക്ക് പ്രകാശമായിരിക്കുന്നത്. ആത്മബുദ്ധിപ്രകാശം എന്നതിന്, ആത്മാവിനും ബുദ്ധിക്കും പ്രകാശമരുളുന്നത് എന്നും അര്‍ഥമുണ്ട്. ആത്മാനുഗ്രഹത്താലേ മോക്ഷം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് മോക്ഷം വേണമെന്ന് വളരെയേറെ തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞാന്‍ ആ പരമാത്മാവിനെ ശരണം പ്രാപിക്കുകയാണ്. നിഷ്‌കലം നിഷ്‌ക്രിയം ശാന്തം നിരവദ്യം നിരഞ്ജനം അമൃതസ്യ പരം സേതും ദഗ്‌ദ്ധേന്ധനമിവാനലം കലകളില്ലാത്തതും കര്‍മങ്ങളില്ലാത്തതും കുറ്റമറ്റവനും പരിശുദ്ധനായവനും അമൃതത്വത്തിന്റെ പരമമായ പാലവും വിറക് കത്തിത്തീര്‍ന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെ ശാന്തനുമായ ദേവനെ ഞാന്‍ ശരണമടയുന്നു. അമൃതത്വത്തിലേക്കുള്ള ഉറപ്പേറിയ വലിയ പാലമായാണ് ആത്മാവിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇന്ധനം അഥവാ വിറക് കത്തിത്തീരുമ്പോള്‍ അഗ്നി ശാന്തമാകും. അഗ്നി, വിറകിനെ ദഹിപ്പിച്ച് ഇല്ലാതാക്കുന്നതു പോലെ പരമാത്മാവായ ഈ ദേവന്‍ നമ്മുടെ പുണ്യപാപങ്ങളെയൊക്കെ ഇല്ലാതാക്കി മോക്ഷം തരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ഈ ദേവനെ ഞാന്‍ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു എന്നാണ് പ്രാര്‍ഥന. യദാ ചര്‍മവദാകാശം വേഷ്ടയിഷ്യന്തി മാനവാഃ തദാ ദേവമവിജ്ഞായ ദുഃഖസ്യാന്തോ ഭവിഷ്യതി മനുഷ്യര്‍ തോലുകെണ്ടുള്ള പായ ചുരുട്ടുന്നതുപോലെ ആകാശം ചുരുട്ടിയെടുക്കാന്‍ കഴിവുണ്ടെങ്കിലേ പരമാത്മജ്ഞാനം കൂടാതെ സംസാരദുഃഖത്തിന് ശമനമുണ്ടാകുകയുള്ളൂ… ആകാശത്തെ പായപോലെ ചുരുട്ടിയെടുക്കാന്‍ കഴിയില്ല. അതുപോലെ അസാധ്യമാണ് പരമാത്മാവിനെക്കുറിച്ച് ജ്ഞാനമില്ലാതെ ദുഃഖങ്ങളില്‍ നിന്ന് മോചനം നേടാനാകുക എന്നത്. ആത്മജ്ഞാനം നേടാതെ സംസാരദുഃഖങ്ങളില്‍ നിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള പരിശ്രമമെല്ലാം രൂപമില്ലാത്തതായ ആകാശത്തെ ചുരുട്ടിയെടുക്കാന്‍ നോക്കുന്നത് പോലെ വ്യര്‍ഥമാണ്. അറിവില്ലായ്‌മയാണ് എല്ലാ ദുഃഖങ്ങള്‍ക്കും കാരണം. പരമാത്മാ ദര്‍ശനം കൊണ്ട് മാത്രമേ അജ്ഞാനം ഇല്ലാതാകുകയുള്ളൂ. തപഃ പ്രഭാവാത് ദേവപ്രസാദാച്ച ബ്രഹ്മ ഹ ശ്വേതാശ്വതരോളഥ വിദ്വാന്‍ അത്യാ ശ്രമിഭ്യഃ പരമം പവിത്രം പ്രോവാച സമ്യഗൃഷി സംഘജുഷ്ടം തപസ്സിന്റെ പ്രഭാവം കൊണ്ടും ദേവപ്രസാദം കൊണ്ടും ശ്വേതാശ്വതര ഋഷി ബ്രഹ്മത്തെ അറിഞ്ഞു. അതിന് ശേഷം പരമഹംസ സംന്യാസിമാര്‍ക്കായി പരമവും പവിത്രവും ഋഷിഗണങ്ങള്‍ സേവിക്കുന്നതുമായ ജ്ഞാനത്തെ നല്ലപോലെ വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിന് തപസ്സിന്റെ പ്രഭാവവും ഈശ്വരാനുഗ്രഹവും അനിവാര്യമെന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു. തപസ്സ് എന്നാല്‍ ഇന്ദ്രിയങ്ങളേയും മനസ്സിനേയും ഏകാഗ്രമാക്കലാണ്. ‘മനസശ്ചേന്ദ്രിയാണാം ച ഹൈ്യകാഗ്ര്യം പരമം തപഃ’ ശ്വേതാശ്വതര ഋഷി തപോബലം കൊണ്ടും ഈശ്വരാനുഗ്രഹം കൊണ്ടുമാണ് ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തെ നേടിയത്. പിന്നീട് താന്‍ നേടിയ അറിവിനെ പരമഹംസരായ സംന്യാസിമാര്‍ക്ക് ഉപദേശിച്ചു കൊടുത്തു. ആ ഉപദേശമാണ് ഈ ഉപനിഷത്തില്‍ പറഞ്ഞവ. അതിനാല്‍ അദേഹത്തിന്റെ പേരില്‍ ഈ ഉപനിഷത്ത് അറിയപ്പെട്ടു. ഗുരുശിഷ്യ പരമ്പരയായി ഈ അറിവിനെ പകര്‍ന്ന് നല്‍കണമെന്ന് ഈ മന്ത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു. വേദാന്തേ പരമം ഗുഹ്യം പുരാകല്‌പേ പ്രചോദിതം നാപ്രശാന്തായ ദാതവ്യം നാപുത്രായാശിഷ്യായ വാ പുനഃ വേദാന്തത്തില്‍ ഏറ്റവും പരമമായതും അതീവ രഹസ്യമായതും കഴിഞ്ഞ കല്‍പത്തില്‍ ഉപദേശിച്ചതുമാണ് ഈ ഉപനിഷത്ത്. ഇത് പ്രശാന്തമായ മനസ്സില്ലാത്തവര്‍ക്കും പുത്രനല്ലാത്തവനോ ശിഷ്യനല്ലാത്തവനോ ഉപദേശിച്ച് കൊടുക്കരുത്. അര്‍ഹരായവര്‍ക്ക് മാത്രമേ ഉപനിഷത്ത് ഉപദേശിക്കാവൂ. അല്ലാത്തവര്‍ക്ക് നല്‍കിയാല്‍ ദോഷമായിരിക്കും ഫലം. സാധനയാല്‍ ഉള്ളം ശുദ്ധമായവര്‍ക്കാണ് പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടത്. അച്ഛനമ്മമാരെ ആദരിക്കുന്ന നല്ല മകനും ഗുരുവിനെ പൂര്‍ണമായും ആശ്രയിക്കുന്ന ശിഷ്യനും വേണം ഉപദേശിക്കാന്‍. അല്ലാത്തവര്‍ക്ക് പാടില്ല. യസ്യ ദേവേ പരാ ഭക്തിഃ യഥാ ദേവേ തഥാ ഗുരൗ തസൈ്യതേ കഥിതാ ഹ്യര്‍ത്ഥാഃ പ്രകാശന്തേ മഹാത്മനഃ പ്രകാശന്തേ മഹാത്മന ഇതി ഈശ്വരനിലും ഗുരുവിലും അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയുള്ള മഹാത്മാക്കള്‍ക്ക് മാത്രമേ ഇതില്‍ പറഞ്ഞതായ തത്വങ്ങള്‍ വേണ്ടതു പോലെ പ്രകാശിക്കുകയുള്ളൂ. ആത്മജ്ഞാനത്തെ നേടാന്‍ പരമാത്മാവിലും ഗുരുവിലും പരമമായ ഭക്തി ഉണ്ടാകണം. പരാ ഭക്തി എന്നാല്‍ പരമമായ ഭക്തി. ഭക്തിയുടെ ഉയര്‍ന്ന തലം. പരമാത്മാ സാക്ഷാത്കാരം സാധിച്ച ഗുരുവും പരമാത്മാവും ഒന്നാണ്. ഇങ്ങനെ ഉറച്ച ഭക്തിയുള്ളവര്‍ക്ക് ഈ തത്വങ്ങളെ അറിഞ്ഞ് ആത്മസാക്ഷാത്കാരം നേടാനാകും. ഉപനിഷത്തിന്റെ സമാപനത്തെ കാണിക്കാനാണ് അവസാനത്തെ വരി ആവര്‍ത്തിച്ചത്. ഓം സഹനാവവതു… എന്ന ശാന്തി മന്ത്രത്തോടെ ഉപനിഷത്ത് അവസാനിക്കുന്നു.

ശംഖചക്രഗദാപാണിയായി ഭഗവാൻ വസുദേവർക്ക് ദർശനം കൊടുത്തു. വസുദേവർക്ക് സുന്ദരമായ ദർശനം!! തമത്ഭുതം ബാലകം അംബുജേക്ഷണം ചതുർഭുജം ശംഖഗദാര്യുദായുധം ശ്രീവത്സലക്ഷ്മം ഗളശോഭികൗസ്തുഭം ശംഖ് ചക്രം ഗദാ കൗസ്തുഭം ശ്രീവത്സം സർവ്വത്തോട് കൂടിയും വൈകുണ്ഠത്തിലിരിക്കുന്ന അതേ ഭാവത്തിൽ ദർശനം. തമത്ഭുതം ബാല കം 'കം' എന്നാൽ പരമാത്മാവ് കുഞ്ഞായിട്ട് വന്നു പിറന്ന പരമാത്മവസ്തു. അംബുജേക്ഷണം താമരക്കണ്ണുകൾ കണ്ണുകൾ താമരദളം പോലെ ഇരിക്കുന്നു. താമരയിലയിൽ ജലകണങ്ങൾ വീണാൽ ഒട്ടാതെ നില്ക്കും. താമര ചെളിയിലാണ് വളരുന്നതെങ്കിലും താമരയെ അതൊന്നും ബാധിക്കില്ല്യ. ജലം വീണാലും അതില് ഒട്ടില്യ. ഭഗവാൻ പറയുന്നത് ലോകത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഇതുപോലെ ആവണമെന്നാണ്. പത്മപത്രമിവാംഭസാം കണ്ണന്റെ കണ്ണ് കണ്ടാൽ ആ കണ്ണിന് ഒരു നിസംഗഭാവം ആണത്രേ. അത്യധികം പ്രിയം, ആകർഷണം, പ്രേമം എല്ലാം ഉണ്ട് ഈ നിസംഗനോട്ടത്തിന്. തമത്ഭുതം ബാലകം അംബുജേക്ഷണം ചതുർഭുജം നാല് കൈകൾ ഭഗവാന്. ശംഖ് ചക്രം ഗദാ പത്മങ്ങൾ ധരിച്ച നാല് കൈകൾ. ഭഗവാൻ ഹൃദയത്തിൽ ആവിർഭവിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് ,ബുദ്ധി, അഹങ്കാരം, ചിത്തം ഇത് നാലും അടങ്ങും. ചതുർഭുജം ശംഖഗദാര്യുദായുധം ശ്രീവത്സ ലക്ഷ്മീം ഗളശോഭികൗസ്തുഭം പീതാംബരം സാന്ദ്രപയോദസൗഭഗം വസുദേവർക്ക് ഇതെല്ലാം ദർശിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. ദൃഷ്ടിമകരന്ദരസം ഭവന്തം കണ്ണിന് തേൻ പോലെ ഇരിക്കണു കൃഷ്ണൻ. കണ്ണിന് മധുരമായിരിക്കുന്നു. അധരം മധുരം വദനം മധുരം മഥുരാധിപതേ അഖിലം മധുരം ഭഗവദ് അനുഭവം ഏർപ്പെടുമ്പോൾ സർവ്വവും മധുരമായിരിക്കും. ദൃഷ്ടിമകരന്ദരസം ഭവന്തം ദൃഷ്ടിക്ക് തേനായിരിക്കുന്നു എന്നാൽ സർവ്വേന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും ഭഗവദ് അനുഭവം ഏർപ്പെട്ട വസുദേവർ ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു. ഹേ പ്രഭു, അങ്ങ് എല്ലാവരുടെ ഹൃദയത്തിലും പ്രകാശിക്കുന്ന സാക്ഷീപുരുഷൻ. ആ സാക്ഷിപുരുഷനായ ആത്മാവിന് ആണ് ഈ പ്രപഞ്ചാനുഭവം ണ്ടാകുന്നത്. ആത്മാവില്ലാതെ പ്രപഞ്ചം ണ്ട് എന്ന് ആർക്ക് പറയാൻ കഴിയും? ആത്മാവിനാണ് പ്രപഞ്ചാനുഭവം ണ്ടാവണത്. യ ആത്മനോ ദൃശ്യഗുണേഷു സന്നിതി വ്യവസ്യതേ സ്വവ്യതിരേകതോഽബുധ: തന്നെ വിലക്കിനിർത്തി ഈ ദൃശ്യഗുണപ്രപഞ്ചം ഇരിക്കണു എന്ന് ആര് പറയുന്നുവോ അവൻ മഠയൻ. ഇങ്ങനെ ഭഗവാനെ ദർശിച്ച് വസുദേവർക്ക് ആത്മാനുഭവം ഏർപ്പെട്ടു. വിനാനുവാദം ന ച തന്മനീക്ഷിതം സമ്യഗ്യതസ്ത്യക്തമുപാദദത് പുമാൻ. സാധാരണ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ജനിക്കുമ്പോ എങ്ങനെയാ നമ്മൾ എന്തു പറയും? നല്ല അഴകുള്ള കുഞ്ഞ് . നോക്കൂ സുന്ദരമായ കണ്ണുകൾ.ഹാ കുഞ്ഞ് ചിരിക്കണു. കുഞ്ഞിനെ കണ്ടാൽ നമ്മൾ എന്തു ചെയ്യും? അതിനെ എടുത്ത് ലാളിച്ച് മുത്തശ്ശി പോലെ ണ്ട്. അപ്പായെ ഉറിച്ച് വെച്ചിരിക്കണ പോലെ ണ്ടല്ലോ. എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ലാളിക്കും. ഇവിടെ വസുദേവർ എങ്ങനെയാണ്? ഈ ആത്മാ,. ഉള്ളിലിരിക്കുന്ന വസ്തു ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കണു. ദേവകിയുടെ കാര്യമോ? സാധാരണ ഒരു അമ്മ എങ്ങന്യാ പെരുമാറാ? നമുക്ക് അതറിയാം. ഇവിടെ ദേവകി എഴുന്നേറ്റു നിന്നു ഭഗവാനെ കണ്ടിട്ട് ഭക്തിയോടെ സ്തുതിച്ചു . രൂപം യത് തത് പ്രാഹു: അവ്യക്തമാദ്യം ബ്രഹ്മ ജ്യോതി: നിർഗ്ഗുണം നിർവ്വികാരം സത്താമാത്രം നിർവ്വിശേഷം നിരീഹം സ ത്വം സാക്ഷാദ് വിഷ്ണു:അദ്ധ്യാത്മദീപ: കുറച്ച് നിമിഷത്തേക്ക് ഒരു സാക്ഷാത്ക്കാരം. വസുദേവർക്കും ദേവകിക്കും ഭഗവാൻ സാക്ഷാത്ക്കാരത്തിന്റെ ഒരു glimpse കൊടുത്തു. അത് കഴിഞ്ഞ് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞു പോയ രണ്ടു ജന്മങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും എനിക്ക് അച്ഛനും അമ്മയും ആയിരുന്നു. പൃശ്നി ഗർഭനായി ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ജനിച്ചു. വാമനനായി ജനിച്ചു. ഇപ്പൊ ഇതാ കൃഷ്ണനായി പിറന്നിരിക്കുന്നു. പുത്രഭാഗ്യം മാത്രം മുഖ്യമായിട്ട് വെച്ചിരുന്നതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും ജന്മമെടുക്കേണ്ടി വന്നു. ഈ ജന്മത്തിൽ, യുവാം മാം പുത്രഭാവേന ബ്രഹ്മ ഭാവേന ചാസകൃത് ചിന്തയന്തൗ കൃതസ്നേഹൗ യാസ്യേഥേ മദ്ഗതിം പരാം പുത്രൻ എന്ന് മാത്രം ധരിച്ചാൽ പാശം വന്നു പോകും. *ബ്രഹ്മം എന്ന് ധരിച്ചാൽ എന്നോട് പ്രിയം വരില്ല്യ.അതുകൊണ്ട് പുത്രനായിട്ട്* *ധരിച്ച് പ്രിയത്തോടെ നോക്കുമ്പോഴും ബ്രഹ്മം ആയിട്ട് ഉള്ളിൽ അറിഞ്ഞാൽ ആ പ്രിയമേ ഭക്തി ആയിട്ട് തീരും.* വ്യവഹാരത്തിൽ ഇത് കൊണ്ട് വരണം. നമ്മളുടെ പ്രിയത്തിന് വേലിക്കെട്ടില്ലെങ്കിൽ അതിന് ഭക്തി എന്ന് പേര്. *അനന്തമായ പ്രിയമാണ് ഭക്തി.* *വിശ്വത്തിലുള്ള* *സകലതിനോടും ഉള്ള പ്രിയമാണ് ഭക്തി* . വിശ്വമേ ഭഗവദ്സ്വരൂപം ആണ്. ഭക്തിയിൽ നമ്മളുടെ അമ്മ, അച്ഛൻ, മക്കൾ, പേരക്കുട്ടികൾ മുത്തശ്ശൻ, മുത്തശ്ശി ഇവരോടൊക്കയുള്ള പ്രിയവും ഭക്തിയാണ്. പക്ഷേ ഇവളോട് ഒരു പ്രത്യേക പ്രിയം അവനോട് ഒരു ഇത് അങ്ങനെ ആയാൽ അത് വിഭക്തി. അപ്പോ ഭഗവാൻ പറയുന്നതെന്താ? നിങ്ങൾ എന്നെ പുത്രനെന്ന് തന്നെ നിനച്ചു കൊള്ളുക. അങ്ങനെ ഭാവിക്കുമ്പോ ഒരു പ്രിയം എളുപ്പത്തിൽ ണ്ടാവും. പക്ഷേ എങ്ങനെ? ബ്രഹ്മഭാവേന. പ്രിയം ഇരിക്കുന്ന വസ്തുവിൽ ഭഗവാനെ ദർശിക്കാ. അങനെ കാണാൻ എന്ത് വേണം? ഒരു മരുന്ന് ഒരു നേരം കഴിച്ചാൽ ഫലിക്കില്ല്യ കുറേ പ്രാവശ്യം കഴിക്കണം. അതേ മാതിരി ആവർത്തിച്ച് ആവർത്തിച്ച് ഏത് വസ്തുവിൽ പ്രിയം ണ്ടോ ആ വസ്തുവിനെ കീറി മുറിച്ച് കാണണം. Xray vision. അത് ഉള്ളിലിരിക്കുന്ന വസ്തു വിനോടാണ് പ്രിയം എന്നറിയണം. പ്രിയം ശുദ്ധം. *ആ വസ്തുവിനോടുള്ള ആസക്തി,* *വിശേഷണം അതിനോടുള്ള selfish motive* *എടുത്ത് മാറ്റിയാൽ അങ്ങനെയുള്ള പ്രിയം തന്നെ* *ഭക്തി ആണ്.* ശ്രീനൊച്ചൂർജി 🙏🌹

ശ്രീ ആദിശങ്കരന്റെ ശ്ലോകങ്ങളും സ്തോത്രങ്ങളും - സംസ്കൃതത്തിൽ, ഇംഗ്ലീഷിൽ തത്തുല്യമായ സ്വരസൂചകത്തോടെ, അവയുടെ വിവർത്തനത്തോടൊപ്പം - VOICE OF SANKARA. ഭവാനി ഭുജംഗ സ്തോത്രം ബോധത്തിന്റെയും ആനന്ദത്തിന്റെയും അവതാരമായ അമൃതത്തിന്റെ ആ രൂപത്തെ ഞാൻ നമിക്കുന്നു. അത് ചന്ദ്രന്റെ ഗോളത്തെ ഉരുക്കി (ചന്ദ്രപ്രകാശം) കുടിക്കുന്നു. ദാസ ശ്ലോകി ഭൂമിയോ, വെള്ളമോ, അഗ്നിയോ, വായുവോ, ആകാശമോ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളോ, അവയുടെ സമാഹാരമോ (ഞാൻ) അല്ല, കാരണം അവ അസ്ഥിരമാണ്. ഉറക്കത്തിൽ സ്ഥാപിതമായത്, (മറ്റെല്ലാം കീഴടക്കിയതിനുശേഷം) നിലനിൽക്കുന്നത് - ആ ശുഭകരമായ കേവല (ഞാൻ) ഞാൻ തന്നെ. ധാന്യാഷ്ടകം ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് ശാന്തത നൽകുന്ന ജ്ഞാനം അതു മാത്രമാണ്. ഉപനിയുദ്‌ധങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്ന പ്രാധാന്യം അറിയേണ്ടതു അതു മാത്രമാണ്. ഗണേശ പഞ്ച രത്ന സ്തോത്രം വേദങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഏകമായ ആ പരമാത്മാവ് നമ്മുടെ കഴിവുകൾക്ക് അതീതമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, അത് നമ്മുടെ ഗ്രഹണപ്രാപ്തിയിൽ വരുന്നു, നാം അതിൽ നിക്ഷേപിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ഏത് രൂപത്തിലും രൂപത്തിലും സ്വഭാവത്തിലും അത് സമഗ്രമാണ്. അതിനാൽ ഒരു ഭക്തൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് രൂപത്തിലും ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നു, അവൻ ഇപ്പോഴും ഹിന്ദുമതത്തിൽ തന്നെയാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗൗരീദശകം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയനം എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമാകുന്ന പരമാത്മാവിന്റെ ഗതികോർജ്ജമാണ് ദേവി. എല്ലാ ദേവി സ്തോത്രങ്ങളിലും ഇത് വ്യക്തമാണ്. ഗുരുവാഷ്ടകം ഒരാളുടെ ശരീരം സുന്ദരിയായിരിക്കാം, ഭാര്യ സുന്ദരിയായിരിക്കാം, പ്രശസ്തിയുണ്ടാകാം, മികച്ചതും വൈവിധ്യപൂർണ്ണവുമാകാം, മേരു പർവതം പോലെ സമ്പത്തുണ്ടാകാം; എന്നാൽ ഒരാളുടെ മനസ്സ് ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, അവിടെ നിന്ന് എന്ത്, അവിടെ നിന്ന് എന്ത്, എപ്പോൾ, അവിടെ നിന്ന് എന്ത്? പ്രാതഃ സമരണ സ്തോത്രം വ്യക്തിയുടെ മനസ്സ് (മനസ്സ്), വാക്ക് (വാക്ക്), ശരീരം (കായം) എന്നിവ പരമാത്മാവിന് സമർപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മൂന്ന് ശ്ലോകങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണിത്. ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ ചിന്തകൾ, വാക്കുകൾ, പ്രവൃത്തികൾ എന്നിവ വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു. ശിവപ്രദ ക്ഷാമപാന സ്തോത്രം ശ്രീ അന്നപൂർണ്ണ സ്തോത്രം ഓ! അന്നപൂർണ്ണ മാതാവേ, കാരുണ്യത്തിന്റെ പിന്തുണ നൽകുന്നവളേ, ശാശ്വതമായ സന്തോഷം നൽകുന്നവളേ, ദാനങ്ങളുടെയും സംരക്ഷണത്തിന്റെയും ദാതാവേ, സൗന്ദര്യത്തിന്റെ സമുദ്രമേ, എല്ലാ പാപങ്ങളുടെയും നാശകനേയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവളേ, മഹാദേവീ, ഹിമവന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണകാരിയേ, കാശിയുടെ മഹാദേവനേ, (നീ) ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം നൽകണമേ. ശ്രീമദ് അച്യുതാഷ്ടകം ഓ, അചഞ്ചലനായ ഭഗവാനേ, അചഞ്ചലനായ ആത്മാവേ, ഹരി, പരമാത്മാവേ, സുന്ദരനായ ശ്രീരാമനേ, കടും നീല നിറമുള്ള കൃഷ്ണനേ, ഉത്തമനായ പുരുഷനേ, സർവ്വവ്യാപിയായ ദൈവമേ, എല്ലാവരെയും ആവരണം ചെയ്ത് എല്ലാത്തിലും വസിക്കുന്നവനേ, ആറ് അടിസ്ഥാന ഗുണങ്ങളുള്ള ഭഗവാനേ, തടസ്സമില്ലാത്തതും തടസ്സമില്ലാത്തതുമായ ഭഗവനേ, ശ്രീ ദേവിയുടെ നാഥനേ, ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളും വേദനകളും നീ ഒഴിവാക്കണമേ. തോടകാഷ്ടകം ശങ്കരന്റെ പ്രധാന ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാൾ ഗുരുവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു അഷ്ടകാഡ് ശ്ലോകം രചിച്ചു. ഈ രചനയിൽ അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചതുരം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും എന്നാൽ മനോഹരവുമായ തോടകമാണ്. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന് തോടകാചാര്യർ എന്ന പേര് ലഭിച്ചു... ഉമാമഹേശ്വരി സ്തോത്രം ഈ സ്തുതിഗീതം ഉമയുടെ അവിഭാജ്യ സഖാവും തന്റെ ഉക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുമായ ഭഗവാൻ മഹേശ്വരന് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ അർദ്ധ പുരുഷ സ്ത്രീ അർദ്ധനാരീശ്വരനിൽ ശക്തിമാനും ശക്തിമാനും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന് ഒരു നരവംശരൂപം നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഉപദേശ പഞ്ചകം വേദം ദിവസവും പഠിക്കുക; അതിൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട കർമ്മം ശരിയായി ചെയ്യുക; ആ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുക; (ഫലത്തിനായുള്ള) ആഗ്രഹത്തോടെ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത ഉപേക്ഷിക്കുക; പാപകർമ്മങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തെ ഒഴിവാക്കുക; ലൗകിക സുഖത്തിലെ പോരായ്മ (മാനസികമായി) പരിഗണിക്കുക; ആത്മാവിന്റെ (ആത്മജ്ഞാനത്തിനായുള്ള) ആഗ്രഹത്തിനായി പരിശ്രമിക്കുക; താമസിയാതെ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കുക. അനാത്മ ശ്രീ വിഗർഹണം- അനാത്മശ്രീവിഗർഹണം ഈ പ്രകരണം (എല്ലാ സമ്പാദനങ്ങളുടെയും മായയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഗം) പതിനെട്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു, അതിൽ അവസാനത്തെ രണ്ടെണ്ണം അതിൽ പ്രാവീണ്യം നേടുന്നതിന്റെയും ചിന്തിക്കുന്നതിന്റെയും ഫലത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഈ ശൈലി വാചനയിൽ ലളിതവും ആശയങ്ങളിൽ ഉദാത്തവുമാണ്, കൂടാതെ ശ്രീ ശങ്കരന്റെ മോഹമുദ്ഗരത്തിന്റെ ശൈലിയുമായി നന്നായി യോജിക്കുന്നു. ഭജ ഗോവിന്ദം ഹേ മൂഢാ, ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുക, ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുക, ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുക! (പുറപ്പെടാനുള്ള) നിശ്ചിത സമയം വരുമ്പോൾ, വ്യാകരണ നിയമങ്ങളുടെ ആവർത്തനം നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കില്ല. ദക്ഷിണാമൂർത്തി സ്തോത്രം Dakshinamurti is one of the radiant human forms which Lord Siva the Supreme Spirit takes out of His infinite mercy (Daksinya) to uplift the ripe soul from bondage. The banyan tree under which he is seated typifies the microcosm in the tiny seed of the tree and the vast expanse of its branches, leaves and roots that evolve from it respectively thereby illustrating how the Universe evolves out of the Supreme Spirit who willed in the Upanisadic words `Bahusyam', `May I multiply'. Dvadasalinga Stotram Somanath temple in Gujarat is one of the twelve abodes of Uivalinga of hallowed memory. A `linga' is so called because it `points to' the Supreme Reality. Govindashtakam Worship Govinda who is supreme bliss, real, knowledge, infinite, and eternal, who is free from Akasha (and other upadhis), who is the highest light, who was eager as a child to crawl in the cow-pen, who is really free from difficulties, but who appears to be in difficulties Hanumat Pancharatnam I now meditate of Hanuman, the son of Vayu, who is free from all desires for the enjoyment of objects, in whom the tears of joy rolled down coupled with horripilation, who is pure in heart, who is foremost among the messengers of Rama, and who is dear to the heart. Jivanmuktananda Lahari Seeing, like pictures, the people of the city consisting of men and young women of different forms clad in attractive dress and decked with ornaments of gold, Realising that he is actually seeing them and mixing merrily with them. Kanakadhara Stotra May the sportive glances of the auspicious goddess (Lakshmi), which, as the she-bee would rest on a TamAla tree adorned with buds, resort to the body of Lord Hari who has the horripilation as the ornament and which have all the riches, be the bestowers of auspiciousness unto me. Lakshminarasimha Pancha Ratnam If you wish to earn the affection of your master then always worship the man-lion (form of the lord). One who is keen on seeing an adorned image (in a mirror), (always) decorates the object (first). Maya Panchakam Maya which is skilful in accomplishing the impossible brings about the distinctions of the world. Euvara, and jeva in my consciousness, which is unique and eternal, partless and impartite, and which is free from all distinctions. Pandurangashtaka This hymn in nine verses in the Bhujangaprayata metre in on paiauranga, the form of Vishnu in the shrine at Pandaripura (modern Pandarpur) in the Maharashtra State. There is an interesting anecdote relating to this deity and to a devotee of that deity, namely, Pundarika. Shatpadi Stotram Oh Lord Vishnu! Drive away (my) immodesty, quell (my) mind and dispel the mirage of objects of worldly pleasure. Spread out compassion (in me) for all beings. Make me cross the ocean of worldly existence (to the shore, viz. mokua) (1) Sri Meenakshi Pancharatnam I remain ever bowing to that (goddess) Minakui, an ocean of compassion, who is radiant like the multitudes of rising Suns, and is resplendent with the bracelet and necklace and is having reddish lips (like the bimba fruit), with shining rows of smiling teeth, and decorated with silk garments, and is having the feet worshipped by the gods Vishnu, Brahma and Indra and is of the form of the reality and is auspicious. Subramanya Bhujanga Stotra May Ganesa who, though always a child, can destroy the mountain of obstacles, who though having the face of an elephant is worshipped by lions (or by Siva with five faces), who is sought after by Brahama, Indra, and others, who is auspicious, and whose greatness is immeasurable, bless me with prosperity. Yati Panchakam Click here for more Shlokas by Sri Adi Shankaracharya Other Stotras and Shlokas Show 50 entries Search: Shloka श्री कामाक्षी स्तोत्रम् - Sri Kamakshi Stotram - Audio श्री कामाक्षी स्तोत्रम् - Sri Kamakshi Stotram - by Jagadguru Adi Shankaracharya -Text Adi Shankaracharya's Soundarya Lahari Stotram - Audio- chanted by Jagadguru Pujyashri Jayendra Saraswathi Shankaracharya Swamigal Adi Shankaracharya's Soundarya Lahari Stotram - Text,Audio Advaita Guru Parampara Stotram - अद्वैत गुरु परंपरा स्तोत्रम् Advaita Guru Parampara Stotram - अद्वैत गुरु परंपरा स्तोत्रम् Durga Chandrakala Stotra Part-1 - Audio Durga Chandrakala Stotra Part-2 - Audio Durga Saptashloki - Audio Ganesha Stotras Guru Stotram with meaning (Audio) Indrakshi and Shivakavacha Stotras for chanting Mahalakshmi Ashtakam-महालक्ष्म्यष्टकम् -மஹாலக்ஷ்ம்யஷ்டகம் Maneesha Panchakam - Audio Mantra Matruka Pusha Mala Stavam by Jagadguru Adi Sankaracharya-Audio Muka Panchashati-श्रीमूकपञ्चशती - audio Muka Panchashati-श्रीमूकपञ्चशती - text Nityanusandhanam- Shlokas recited during daily pujas at Shrimatam Sadguru Dashakam Shambu Natanam- Text, Audio Shatpadi Stotram - Stotra composed by Sri Adi Shankara on Lord Vishnu-Audio Sheetala Stotram-Skanda Puranam Part-1 - Audio Sheetala Stotram-Skanda Puranam Part-2 Shiva Manasa Puja by Jagadguru Adi Sankaracharya-Audio Shivagitimala (Shivashtapadi) by Jagadguru Sri Chandrasekharendra Saraswathi (62nd Shankaracharya)-श्री चन्द्रशेखरेन्द्रसरस्वतीविरचित ॥ शिवगीतिमाला॥ (शिवाष्टपदी) Shivananda Lahari by Jagadguru Adi Sankaracharya-Audio Shyamala Dandakam- By Maha Kavi Kalidasa-Audio Shyamala Navaratna Malika Stotram by Jagadguru Adi Sankaracharya-Audio sri Chandrasekharendra Saraswathi Swamigal - Ashtotra Shatanamavali-श्री चन्द्रशेखरेन्द्र सरस्वती अष्टोत्तरशतनामावलिः Sri Dakshinamoorti Stotram- Audio Sri Dinaakrandana Stotram (Sri Kashi Visveswara Stotram) - of Sri Loshtadeva (with commentary) Sri Ganesha Bhujangam-श्रीसुब्रह्मण्यभुजङ्गम् - Audio Sri Hanumath Pancharatnam - Audio Sri Jayendra Saraswathi Swamigal- Ashotra Shatanamavali- श्री जयेन्द्र सरस्वती अष्टोत्तर शतनामावली Sri Shankaracharya Geetam -ஸ்ரீ சங்கராசார்ய கீதம் -श्री शंकराचार्य गीतम - Text, Video Sri Subramanya Bhujangam-श्रीसुब्रह्मण्यभुजङ्गम् - Audio Sri Subramanya Bhujangam-श्रीसुब्रह्मण्यभुजङ्गम् - Text Svasti Vachanam - Guru Vandanam - Text,Audio VIDEO-Navagraha Shlokas - for universal welfare (Lokakshema) रोगनिवारण स्तोत्रम - Roga Nivarana Shlokas श्री कामाक्षी सुप्रभातम् - ஸ்ரீ காமாக்ஷி ஸுப்ரபாதம்-Sri Kamakshi Suprabhatam श्री चन्द्रशेखर गुरुभुजङ्गस्तोत्रम्- Shree Chandrasekharendra Guru Bhujanga Stot

ആകെ അഞ്ച് കൈലാസങ്ങൾ ആകെ ആണ് ഉള്ളത്. ഈ അഞ്ച് കൈലാസങ്ങളിലും ശിവപാർവ്വതിമാർ മാറി മാറി താമസിക്കുന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം. തിബത്തിലെ മനസ സരോവർ കൈലാസത്തിന് പുറമെ നാല് കൈലാസങ്ങൾ കൂടി. അവ നാലും ഇന്ത്യയിലാണ്. ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ ആദികൈലാസം, ഹിമാചൽ പ്രദേശിലുള്ള മണി മഹേഷ് കൈലാസം, കിന്നർ കൈലാസം, ശ്രീകണ്ഠ മഹാദേവ് കൈലാസം എന്നിവയാണ് ഈ നാല് കൈലാസങ്ങൾ. സമുദ്ര നിരപ്പിൽ നിന്ന് ഏതാണ്ട് 5600 മീറ്ററിന്(5.6 കിലോമീറ്റർ) മുകളിൽ ഉയരമുള്ള ഇതുവരെയും മനുഷ്യ സ്പർശം ഏറ്റിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പർവ്വത ഭീമ ൻ. അതാണ് മണി മഹേഷ് കൈലാസം. 4300 മീറ്റർ (4 കിലോമീറ്റർ) ഉയരത്തിലാണ് മണി മഹേഷ് തടാകം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അവിടെ നിന്നാൽ കൈലാസ പർവ്വതത്തിന്റെ പൂർണ്ണമായ കാഴ്ച നമുക്ക് സാധ്യമാവുകയുള്ളൂ. മനുഷ്യർക്ക് പ്രവേശനമുള്ള ഇടം മണിമഹേഷ് തടാകക്കര വരെയാണ്. പർവ്വതത്തെ പരിക്രമണം ചെയ്യുന്ന പതിവ് ഉണ്ടെങ്കിലും ആ വർഷം കാലാവസ്ഥ പ്രതികൂലമായതിനാൽ പരിക്രമണത്തിന് അനുമതി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ജന്മാഷ്ടമി ദിനമായ ശ്രാവണ മാസത്തിലെ കറുത്ത പക്ഷ അഷ്ടമി തൊട്ട് രാധാഷ്ടമിയായ വെളുത്ത പക്ഷ അഷ്ടമി വരെയുള്ള ദിവസങ്ങളാണ് മണി മഹേഷിലെ കൈലാസത്തിൽ ശിവ സാനിധ്യമെന്നാണ് വിശ്വാസം. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഈ രണ്ടാഴ്ചക്കാലമാണ് ഇവിടുത്തെ തീർത്ഥാടന കാലം. സീസണിലെ തിരക്കൊഴിവാക്കാൻ ജൂൺ മാസം തൊട്ട് സപ്തംബർ വരെ മണിമഹേഷിലേക്ക് പരിമിതമായെങ്കിലും സഞ്ചാരികൾ എത്താറുണ്ട് ഔദ്യോഗിക സംവിധാനങ്ങളും സൗകര്യങ്ങളും ഒന്നും ഉണ്ടാവുകയില്ല. തീർത്ഥാടനക്കാലത്ത് രണ്ടാഴ്ച്ച കൊണ്ട് മണിമഹേഷിലേക്ക് ലക്ഷക്കണക്കിന് വിശ്വാസികൾ എത്തിച്ചേരും. വഴി നീളെ തീർത്ഥാടകർക്കായി ഇടത്താവളങ്ങളും, മെഡിക്കൽ സെന്ററുകളും, ലംഗറുകൾ എന്ന കമ്മ്യൂണിറ്റി കിച്ചൺ സെന്ററുകളും ഒരുങ്ങും. ഇത്തരം ലംഗറുകളിൽ എത്തിച്ചേരുന്ന ഓരോരുത്തർക്കും സൗജന്യമായി മുഴുവൻ സമയവും ഭക്ഷണം ലഭ്യമായിരിക്കും. രാത്രി കിടക്കുവാൻ സൗജന്യമായിത്തന്നെ ടെന്റുകളും കട്ടിയുള്ള കമ്പിളിപ്പുതപ്പുകളും ലഭിക്കും. അവർ തീർത്ഥാടകരെ ഈശ്വര സമന്മാരായിക്കണ്ട് സ്വീകരിക്കുന്നു. ഭക്തർ കഴിക്കുന്നത് ഭഗവാനെ ഊട്ടുന്നത് പോലെ അവർ സമർപ്പിക്കുന്നു. ഹിമാചൽ പ്രദേശന്റെ ബോർഡർ കടന്നാൽത്തന്നെ വഴിയരികിൽ ഇത്തരം ലംഗറുകൾ കണ്ട് തുടങ്ങും. സർക്കാർ തലത്തിലും, വിവിധ സന്നദ്ധ സംഘടനകളുടെ മേൽനോട്ടത്തിലും ഇത്തരത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് സൗജന്യ ലംഗറുകൾ ഹിമാചൽ പ്രദേശിലെ നിരത്തുവക്കിൽ മുഴുവൻ കാണാം. ഇതിനു പുറമെ പിടിച്ചു പറിയില്ലാത്ത താൽക്കാലിക ഹോട്ടലുകളും, ഒരാൾക്ക് ഒരു രാത്രിക്ക് 100 രൂപ നിരക്കിൽ കിടക്കാനുള്ള ടെന്റ്, കമ്പിളിപ്പുതപ്പുകളും ലഭിക്കും. ശബരിമല സീസണിൽ സർക്കാർ സംവിധാനവും സ്വകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളും കച്ചവടം കൊഴുപ്പിക്കുന്ന കേരള സാഹചര്യത്തിൽ നിന്ന് പോകുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് ശരിക്കും അമ്പരപ്പായിരുന്നു ഈ ഏർപ്പാടുകൾ. സീസൺ അല്ലാത്ത സമയങ്ങളിൽ മണിമഹേഷ് യാത്രയ്ക്ക് ഇറങ്ങിയാൽ ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാവുകയില്ല. ഏതെങ്കിലും ഒരു ലോക്കൽ ഗൈഡിന്റെ സഹായത്തോടെ ഭക്ഷണം, താമസത്തിനുള്ള ടെന്റുകൾ ഉൾപ്പടെ സകല സന്നാഹങ്ങളോടും കൂടി മാത്രമേ മറ്റ് സമയങ്ങളിൽ നമുക്ക് യാത്ര സാധ്യമാവുകയുള്ളൂ. ബ്രഹ്മോർ ആണ് മണി മഹേഷ് കൈലാസ യാത്രയുടെ ബേസ് ക്യാമ്പ്. കേരളത്തിൽ നിന്ന് വിമാനമാർഗ്ഗം അമൃത്സർ വഴിയും ചണ്ഡിഗഢ് വഴിയും ഹിമാചൽ പ്രദേശിലുള്ള ചമ്പ ജില്ലയിലെ ബ്രഹ്മോറിലെത്താം. ട്രയിൻ മാർഗ്ഗമാണ് എങ്കിൽ പഠാൻകോട്ട് ആണ് ഏറ്റവും അടുത്ത് ഉള്ള റയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ. ബ്രഹ്മോറിലുള്ള ചൗരാസി മന്ദിറിലും, ആറ് കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ബ്രാഹ്മണി മാതാ മന്ദിറിലും തൊഴുതു വേണം മണി മഹേഷ് യാത്ര ആരംഭിക്കാൻ. ബ്രഹ്മോറിൽ നിന്ന് 14 കിലോമീറ്റർ വാഹനത്തിൽ യാത്ര ചെയ്ത് ഹഡ്സർ എന്ന ചെറുഗ്രാമത്തിലെത്താം. അവിടെ നിന്നാണ് മണിമഹേഷ് കൈലാസത്തിലേക്കുള്ള നടത്തം ആരംഭിക്കേണ്ടത്. കനത്ത മഴ നിമിത്തം ഹിമാചൽ പ്രദേശിലാകമാനം റഡ് അലർട്ടു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ദിവസമാണ് ആ യാത്രയിൽ ഞങ്ങൾ ബ്രഹ്മോറിൽ എത്തിചേരുന്നത്. ഹിമാചലിലും, ഉത്തരാഖണ്ഡിലും മേഘവിസ്ഫോടനം മൂലം ഉണ്ടായ ദുരന്ത വാർത്തകൾ ടി. വിയിൽ കണ്ട് അൽപം ഭയത്തോടെ നാട്ടിൽ നിന്ന് അച്ഛൻ വിളിച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് അക്കാര്യം ഞങ്ങൾ അറിയുന്നത് പോലും. പോകുന്ന വഴിയിൽ ചിലയിടങ്ങളിൽ മഴയുണ്ടായത് ഒഴിച്ചാൽ കാര്യമായ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ബ്രഹ്മോറിൽ എത്തുമ്പോൾ മഴയുടെ ഒരു ലക്ഷണം പോലുമില്ലായിരുന്നു. അവിടെ നിന്നും നൂറ്റി അമ്പതു കിലോമീറ്റർ എങ്കിലും അകലെയാണ് മേഘ വിസ്ഫോടനം ഉണ്ടായി എന്നും നിരവധിപേർ അപകടത്തിൽ പെട്ടു എന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ ബ്രഹ്മറിൽ വരുന്ന മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക് മഴ സാധ്യത തെല്ലും ഇല്ലെന്ന അറിയിപ്പ് കൂടി കിട്ടിയപ്പോൾ തൊട്ടടുത്ത ദിവസം തന്നെ മണിമഹേഷിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഞങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ചു. തൊട്ടടുത്ത ദിവസം കാലത്ത് ബ്രഹ്മറിലെ ചൗരാസി മന്ദിറിൽ തൊഴുത് ഞങ്ങൾ മണി മഹേഷ് യാത്രയ്ക്ക് ഒരുങ്ങി. ബ്രഹ്മോറിൽ നിന്ന് 12 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ഹഡ്സർ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നാണ് മണിമഹേഷ് കൈലാസത്തിലേക്കുള്ള ട്രക്കിങ്ങ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഹദ്സറിലേക്ക് നിരന്തരം ഷെയർ ടാക്സി സർവ്വീസ് ഉണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു മാസം മുമ്പ് നടന്ന ഉരുൾ പൊട്ടലിൽ പോകുന്ന വഴിയിലെ ഒരു പാലം ഒന്നാകെ ഒലിച്ചു പോയി. അതിനാൽ ആ പാലത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് ഇറങ്ങി, താൽക്കാലിക നടപ്പാത വഴി നടന്ന് മറുകരയിലെത്തണം. തുടർന്ന് മറ്റൊരു വാഹനത്തിൽ കയറി വേണം ഹഡ്സറിലെത്താൻ. തിരക്കു കാരണം ഇരു കരയിലേയും വാഹന ലഭ്യതയുടെ കുറവ് ഞങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്ത സമയ ക്രമത്തെ ബാധിച്ചു. ഒടുവിൽ ഹഡ്സറിലെത്താൻ പകൽ പതിനൊന്നര മണിയായി. കത്തുന്ന വെയിലും ചൂടും, മുന്നിലുള്ള ചെങ്കുത്തായ കയറ്റവും, തെല്ല് പരിഭ്രമത്തോടെ ഞങ്ങൾ കൈലാസനാഥനെ നമസ്ക്കരിച്ച്, പടി തൊട്ടു വണങ്ങി മല കയറ്റം തുടങ്ങി. ഹഡ്സറിൽ നിന്ന് 6 കിലോമീറ്റർ മല കയറിയാൽ എത്തുന്ന ധാൻചൗ ആണ് ആദ്യ ദിവസത്തെ ഇടത്താവളം. ദൂരം ആറ് കിലോമീറ്റർ മാത്രമാണ് എങ്കിലും അനുഭവത്തിൽ ആ ദൂരം അതിലും എത്രയോ ഇരട്ടിയാണ്. തുടക്കം മുതൽത്തന്നെ ദുർഘടവും ചെങ്കുത്തായതുമായ കയറ്റം. കയറിയാലും കയറിയാലും തീരാതെ വഴി നീണ്ട് നീണ്ട് പോകുന്ന പ്രതീതി. അവയ്ക്ക് പുറമെ അതിശക്തമായ വെയിലും. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനമാകാം ഹിമാലയത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിലെങ്കിലും പകലുകൾ ഉഷ്ണമുള്ളതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. നടന്നും, ഇടയ്ക്കൊന്നു വിശ്രമിച്ചും അഞ്ചര മണിക്കൂറിൽ അധികം സമയമെടുത്ത് വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മണിയോടെ ഞങ്ങൾ അന്ന് ധാൻചൗവിലെ ഇടത്താവളത്തിലെത്തി. ഏതാണ്ട് അരക്കിലോ മീറ്ററോളം നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലമാണ് ധാൻചൗ. ഇവിടം മുഴുവൻ വിവിധ സംഘടനകളും, ട്രസ്റ്റുകളും നടത്തുന്ന ലംഗാർ സേവാ സെന്ററുകളുണ്ട്. നിത്യവും പതിനായിരത്തോളം സഞ്ചാരികൾക്ക് സൗജന്യമായി തങ്ങാനും, മുഴുവൻ സമയവും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും ഇവിടെ സൗകര്യം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. അതിൽ ആദ്യം കണ്ട ഇടത്താവളത്തിൽ തങ്ങി അന്നത്തെ ദിവസം ഞങ്ങൾ വിശ്രമിച്ചു. വെയിൽ താഴുന്നതോടെ തണുപ്പിന് കട്ടി വച്ചു. രാത്രിയിൽ മൂന്നടുക്ക് കമ്പിളിക്കുപ്പായം ധരിച്ച് കമ്പിളി പുതച്ചാണ് കിടന്നത്. എന്നിട്ടും തണുത്ത് വിറച്ചു. ധൻചൗവിൽ നിന്ന് 8 കിലോമീറ്ററാണ് മണി മഹേഷ് തടാകക്കരയിലേക്ക് ദൂരം.പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് ആറര മണിക്ക് തന്നെ നടത്തം തുടങ്ങി. ധൻചൗവരെ കണ്ട പ്രകൃതിയല്ല മുന്നോട്ടുള്ള വഴിയിൽ ഞങ്ങളെ കാത്തിരുന്നത്. ഒരു തണൽ മരം പോലുമില്ലാത്തതും, മലകൾക്ക് മുകളിൽ മലകൾ എന്ന വിധത്തിൽ അടുക്കി വച്ചതുമായ നാലോ അഞ്ചോ പർവ്വതങ്ങൾ. ഒന്നിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കെന്ന വണ്ണം കയറ്റത്തിൽ നിന്ന് വലിയ കയറ്റങ്ങളിലേക്ക് ആ പാത ഞങ്ങളെ നയിച്ചു. ധൻ ചൗവിൽ നിന്ന് മൂന്നര കിലോമീറ്റർ മാത്രം അകലെയുള്ള സുന്ദരാസി എന്ന ഇടത്താവളത്തിലെത്തുന്നത് 11 മണിക്ക്. മൂന്നര കിലോമീറ്റർ താണ്ടാൻ തന്നെ നാലര മണിക്കൂറിലേറെ എടുത്തു എന്ന് പറയുമ്പോൾത്തന്നെ ഈ പാത എത്രമാത്രം ദുർഘടമാണ് എന്ന് ഊഹിക്കാവുന്നതാണ്. സുന്ദരാസിയിലെ ലംഗറിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് അൽപം വിശ്രമിച്ച് പതിനൊന്നരയോടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു തുടങ്ങി. എന്നാൽ മുന്നിലുള്ളത് കൂടുതൽ കൂടുതൽ ദുസ്സഹമായ കയറ്റങ്ങളായിരുന്നു. ശക്തമായ കിതപ്പും, ക്ഷീണവും ശരിക്കും തളർത്തി തുടങ്ങുന്ന ഘട്ടം. ഹ്രസ്വമായ 10 കാലടികൾ വച്ച് അത്രയും സമയം നിന്നും, ദീർഘശ്വാസമെടുത്തും, കിതപ്പകറ്റിയും മുന്നോട്ടു നടന്നു. ഉയരങ്ങളിലെത്തുന്തോറും വീശിയടിക്കുന്ന ശീതക്കാറ്റ് കൂടുതൽ ശക്തമായി. തളർന്ന് പോകുന്ന ഘട്ടം. സഹയാത്രികരിൽ ചിലർക്കെങ്കിലും ചെറിയ ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ കാണിച്ച് തുടങ്ങിയപ്പോൾ പരിഭ്രമവും ഇരട്ടിച്ചു. മുകളിലേക്ക് ഭാരമെത്തിച്ച ശേഷം തിരികെ ഇറങ്ങി വരുന്ന കുതിരക്കാരോട് വില പേശി ഉറപ്പിച്ച് വല്ലാതെ അവശത കാണിച്ച രണ്ട് സഹയാത്രികരെ കുതിരപ്പുറമേറ്റി മുകളിക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു. കുത്തനെയുള്ള കയറ്റവും, മുന്നിലുള്ള ദീർഘമായ പാതയും ശരിക്കും തിരിച്ചു കിട്ടിയ ആത്മവിശ്വാസത്തെ തകർത്തു. ഇതിനൊരു അറ്റം കാണുന്നില്ലല്ലോ എന്ന ചിന്തയിൽ മുന്നോട്ട് നടന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു. കടുത്ത ക്ഷീണവും കനത്ത ശീതക്കാറ്റും ഒരു പോലെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു. ഒടുവിൽ ഒമ്പത് മണിക്കൂർ നീണ്ട നടത്തത്തിന് ഒടുവിൽ വൈകീട്ട് മൂന്നു മണിയോടെ ഗൗരീകുണ്ഡിലെത്തി. മണി മഹേഷ് തടാകം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പർവ്വതത്തിനു തൊട്ട് കീഴിലാണ് ഗൗരികുണ്ഡ് തടാകം. ശ്രീപാർവ്വതിയുടെ സ്നാന ഘട്ടമാണ് ഗൗരി കുണ്ഡ് എന്നാണ് വിശ്വാസം. അത് കൊണ്ടു തന്നെ ഈ കുളത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രമേ പ്രവേശനമുള്ളൂ. സ്ത്രീകൾ ഇവിടെ കുളിച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു വേണം മുന്നോട്ട് പോകുവാൻ എന്നാണ് ആചാരം. തടാകത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു ലംഗാറിൽ കുറച്ചു നേരം വിശ്രമിച്ച് വെള്ളവും ഗ്ലൂക്കോസും കഴിച്ച് വീണ്ടും നടത്തം തുടങ്ങി. ഇനിയും കഷ്ടിച്ച് ഒരു കിലോമീറ്റർ കൂടി കയറാനുണ്ട്. ഏന്തിയും വലിഞ്ഞുമാണ് എങ്കിൽക്കൂടിയും ലക്ഷ്യം അകലെയല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു കരുത്ത് പകരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാക്ഷാൽ കൈലാസനാഥന്റെ മുന്നിലേക്കാണ് നടക്കുന്നത്. പഞ്ചാക്ഷരം ജപിച്ച് ഓരോ കാലടിയും വച്ചു. ഹൃദയം വല്ലാതെ മിഡിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് കാതുകളിൽ കേൾക്കുന്നു. ശരീരമാസകലം എന്തോ ഒരു തരംഗം കടന്ന് പോകുന്ന അവസ്ഥ. ശരീരത്തിനു ഭാരം ഇല്ലാതാകുന്ന ഒരു തലം. സ്വയം നിയന്ത്രിതമല്ലാതെ മറ്റാരാലോ കൈ പിടിച്ച് നടത്തുന്നത് പോലെ മുകളിലേക്ക് ഞാൻ നടന്നു. വാക്കുകളാൽ നിർവ്വചിക്കാനാകാത്ത ഒരു ബോധതലത്തിലൂടെ മണിമഹേഷ് തടാകക്കരയിൽ ഞങ്ങൾ എത്തി. കുത്തനെയുള്ള കയറ്റമായട്ടും, ക്ഷീണിച്ച് അവശരായിട്ടും ഗൗരീകണ്ഡിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്കുള്ള ഒരു കിലോമീറ്റർ കയറ്റം കേവലം ഇരുപത് മിനുട്ട് കൊണ്ട് കയറിയെത്തി. ശരീരബോധം ഉപേക്ഷിക്കുന്നിടത്ത് മാത്രമേ ആത്മബോധം തുടങ്ങുകയുള്ളൂ. അവിടെയാണ് ശിവനിലേക്കുള്ള, ശിവത്വത്തിലേക്കുള്ള പാത തുറക്കപ്പെടുന്നത്. തടാകക്കരയിലെ ഒരു താൽക്കാലിക വിശ്രമ കേന്ദ്രത്തിൽ മുന്നേ പോയ സഹയാത്രികർ ഞങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കൈലാസ ദർശനം ഞങ്ങൾക്ക് തൊട്ടരികിലാണ്. പർവ്വതങ്ങൾക്ക് നടുവിൽ സ്ഫടിക നിറമുള്ള ജലം നിറഞ്ഞ അണ്ഡാകൃതിയിലുള്ള ഒരു തടാകം; മണി മഹേഷ് തടാകം. അതിനു വടക്ക് വശത്ത് ആരെയും അമ്പരപ്പിക്കുന്ന പ്രൗഢിയിൽ സാക്ഷാൽ മണി മഹേഷ് കൈലാസ പർവ്വതം. ആനന്ദധാര, നിലയ്ക്കാത്ത അനാഹത ധ്വനി. ശിവോഹം ശിവോഹം. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പ്രകടിപ്പിക്കാനാകാത്ത, അനുഭവത്തിലൂടെ മാത്രം തിരിച്ചറിയേണ്ട ചിലതുണ്ട് ജീവിതത്തിൽ. മണി മഹേഷ് കൈലാസ ദർശനവും അത് പോലെ ഒന്ന് തന്നെയാണ്. രണ്ടായിരത്തി 16 മുതൽ നിരവധി ഹിമാലയൻ ട്രക്കുകൾ ഇതിന് മുമ്പ് ഞാൻ നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ മണിമഹേഷ് പോലെ ഒരു ചെങ്കുത്തായ കയറ്റം ഇതു വരെ കയറിയിട്ടില്ല. ശിവനിലേക്കുള്ള പാത ഒട്ടും എളുപ്പമുള്ളതല്ല. അതാണ് ഈ യാത്രയുടെ തിരിച്ചറിവ്. Pudayoor Jayanarayanan

ഭാഗവതം. 12.2.18 അദ്ദേഹം ഒരു മഹാബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു, ശംബല ഗ്രാമത്തിന്റെ തലവൻ. വിഷ്ണുവിന്റെ പുത്രനായ കൽക്കി കൊട്ടാരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. 18 . ശംഭല-ഗ്രാമ-മുഖ്യസ്യ ബ്രാഹ്മണസ്യ മഹാത്മനഃ ഭവനേ വിഷുയശാസഃ കൽകിഃ പ്രദുർഭവിഷ്യതി ശംഭല - ഗ്രാമം - ഗ്രാമത്തിൽ ശംഭല ; മുഖ്യസ്യ - പ്രധാന പൗരന്റെ ; ബ്രാഹ്മണസ്യ - ബ്രാഹ്മണന്റെ ; മഹാ - ആത്മനഃ - മഹാത്മാ ; ഭവനേ - വീട്ടിൽ ; വിഷ്ണുയശസഃ - വിഷ്ണുയശ ; കൽക്കിഃ - ഭഗവാൻ കൽക്കി; പ്രാദുർഭവിഷ്യതി - പ്രത്യക്ഷപ്പെടും . വിവർത്തനം ശംഭല ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭനായ ബ്രാഹ്മണനും മഹാത്മാവുമായ വിഷ്ണുയാശന്റെ ഭവനത്തിൽ ഭഗവാൻ കൽക്കി അവതരിക്കും.

ധ്യാനത്തിൽ വൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ ഇരിയ്ക്കയായിരുന്ന കൗശികബ്രാഹ്മണന്റെ തലയിലേയ്ക്കായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷി കാഷ്ഠിച്ചത്! അയാൾ കോപം കൊണ്ട് ജ്വലിച്ചു! ആ പക്ഷിയെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി! അദ്ദേഹത്തിന്റെ യോഗസിദ്ധിയാൽ പക്ഷി താഴെ വീണ് പിടഞ്ഞ് ചത്തു! അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അയാളിൽ പശ്ചാത്താപമുണർന്നു! കോപം നിമിത്തം തനിയ്ക്ക് പറ്റിയ തെറ്റ് ഓർത്ത് വേദനിച്ചു. പിന്നെ അവിടെ നിന്നും അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു. ഭിക്ഷ തേടി ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഒരു വീടിന് മുന്നിലെത്തി. ഭിക്ഷാം ദേഹിയായി നിൽക്കുന്ന കൗശികന് 'അല്പം ക്ഷമിയ്ക്കണ'മെന്ന മറുപടിയാണ് ലഭിച്ചത്. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ആരും പുറത്തേയ്ക്ക് വരാതിരുന്നപ്പോൾ അയാൾ അക്ഷമനായി! പിന്നേയും ഏറെ നേരത്തിന് ശേഷം കൗശികനോട് ക്ഷമായാചനം ചെയ്തു കൊണ്ട് കുടുംബനാഥ ഭിക്ഷയുമായി വന്നു. ഇത്രയധികം സമയം വൈകിയതെന്തെന്ന കൗശികന്റെ ചോദ്യത്തിന് താൻ വിശന്നു വന്ന ഭർത്താവിന് ഭക്ഷണം നൽകുകയായിരുന്നെന്ന അവരുടെ മറുപടി അയാളെ കോപിഷ്ഠനാക്കി! ബ്രാഹ്മണ ശ്രേഷ്ഠനായ താനിവിടെ ഭിക്ഷാംദേഹിയായി നിൽക്കുമ്പോളാണ് അവളുടെ ഒരു ഭർതൃശുശ്രൂഷ!!കോപത്താൽ പരിസരം മറന്ന കൗശികബ്രാഹ്മണൻ ആ സ്ത്രീയെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി. അപ്പോളവർ പറഞ്ഞു; 'ഹേ വിപ്രാ! ഞാൻ വെള്ളിൽ പക്ഷിയല്ലാ, ഭവാൻ കോപിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുക! താങ്കൾക്ക് എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ലാ.' ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടിപ്പോയി കൗശികൻ. കാട്ടിൽ നടന്ന സംഭവം ഈ സ്ത്രീ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു എന്ന് ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു! മിഴിച്ചു നിൽക്കുന്ന കൗശികനോട് ആ സ്ത്രീ തുടർന്നു; 'താങ്കൾ സ്വാദ്ധ്യായനിരതനൊക്കെ ആവാം പക്ഷേ താങ്കൾക്ക് ധർമ്മതത്വം അറിയില്ലാ. വിപ്രനായിട്ട് കൂടി ധർമ്മം അറിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അങ്ങ് മിഥിലയിൽ ചെന്ന് ധർമ്മവ്യാധനോട് ചോദിയ്ക്കുക.' തന്റെ നിലയെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ച കൗശികൻ, സ്വയം നിന്ദിച്ചു. ആ സ്ത്രീയെ വന്ദിച്ച ശേഷം അവർ പറഞ്ഞ പ്രകാരം ധർമ്മവ്യാധനിൽ നിന്നും ധർമ്മം ഗ്രഹിയ്ക്കുന്നതിനായി മിഥിലയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. മിഥിലാപുരിയിലെത്തി ധർമ്മവ്യാധനെ അന്വേഷിച്ചു നടന്ന കൗശികൻ എത്തിച്ചേർന്നത് മാംസം വിൽക്കുന്ന ഒരു തെരുവിലായിരുന്നു! മാംസം വിറ്റു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ധർമ്മവ്യാധനെ കണ്ട ബ്രാഹ്മണൻ അടുത്ത് പോവാതെ മാറി നിന്നു. ഇതു കണ്ട ധർമ്മവ്യാധൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരുകിലെത്തി തൊഴുതു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു; 'ഭഗവാനേ വിപ്രസത്തമാ! അങ്ങ് അന്വേഷിയ്ക്കുന്ന ധർമ്മവ്യാധൻ ഞാനാകുന്നു, അങ്ങ് ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാനുള്ള കാരണവും ഞാനറിയുന്നു.' കൗശികൻ വീണ്ടും ഞെട്ടി! ഇത് രണ്ടാമത്തെ ആശ്ചര്യമായിരിയ്ക്കുന്നെന്ന് ചിന്തിച്ചു. വ്യാധൻ അദ്ദേഹത്തേയും കൂട്ടി വീട്ടിലെത്തി. അവർ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണമാരംഭിച്ചു. ആദ്യമേ തന്നെ കൗശികബ്രാഹ്മണൻ ധർമ്മവ്യാധനെ ഉപദേശിയ്ക്കയാണ് ചെയ്തത്! ഈ തൊഴിൽ അങ്ങേയ്ക്ക് ചേർന്നതല്ലെന്ന കൗശികന്റെ അഭിപ്രായം കേട്ട വ്യാധൻ പറഞ്ഞു; ഞാനെന്റെ കുലധർമ്മം ആചരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് അങ്ങ് വിഷമിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കുക, ആത്മാവ് ശുഭമാണ് എന്ന് ചിന്തിയ്ക്കുന്നതിൽ മനസ്സ് വയ്ക്കുക! വിധി മുമ്പേ കൊന്ന ജീവിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഘാതകൻ ഒരു നിമിത്തം മാത്രമാണ്! ഭഗവത് ഗീതയിലെ അതേ വചനങ്ങൾ!!! 'നിമിത്തമാത്രം ഭവ സവ്യസാചിൻ!' വ്യാധൻ പിന്നേയും ധർമ്മോപദേശം തുടർന്നു. ശേഷം തനിയ്ക്ക് ഈ സിദ്ധി കിട്ടിയത് എങ്ങനെ എന്ന് ധർമ്മവ്യാധൻ കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നു, തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ കാണിച്ചു കൊടുത്ത ശേഷം വ്യാധൻ പറയുന്നു; 'ഇവരാണ് എന്റെ ദൈവം! ❤️❤️ എപ്രകാരം ഇന്ദ്രൻ മുതലായ ദേവകൾ എല്ലാവര്‍ക്കും പൂജ്യരായിരിയ്ക്കുന്നുവോ അപ്രകാരം ഇവരെനിയ്ക്ക് പൂജ്യരാകുന്നു. ഇവരാണ് എനിയ്ക്ക് മുനീന്ദ്രന്മാർ! ഇവരാണ് എനിയ്ക്ക് വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന അഗ്നികൾ! ഇവര്‍ക്കു വേണ്ടിയാണ് എന്റെ പ്രാണനും സകലതും! പുത്രധർമ്മം ആചരിയ്ക്കുക വഴി ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരെ തന്നെ ദൈവമായി കാണുകയും സേവിയ്ക്കുകയും ചെയ്ത് പരമപദം നേടി ധർമ്മവ്യാധൻ. ❤️❤️ ഭർതൃശുശ്രൂഷയിലൂടെ ആ കുടുംബിനിയും അങ്ങനെ തന്നെ! ഭർത്താവിനെ തന്നെ ദൈവമായി കണ്ടതുകൊണ്ടാണ് അവർ പുറത്തൊരു ബ്രാഹ്മണൻ വന്നു നിന്നിട്ടും തന്റെ ധർമ്മത്തിൽ ഇളകാതെ നിന്നത്. ❤️❤️ ശ്രീരാമകൃഷ്ണപരമഹംസർ പത്നിയായ ശാരദാദേവിയെ പൂജിച്ചതും പരമമായ ആ ധർമ്മം മുൻനിർത്തിയായിരുന്നു! ❤️❤️ വൃദ്ധരായ മാതാപിതാക്കളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ വീടുവിട്ടിറങ്ങിയ കൗശിക ബ്രാഹ്മണനോട് തിരികെ പോയി അവരെ ശുശ്രൂഷിച്ച് ജീവിയ്ക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വ്യാധഗീത അവസാനിയ്ക്കുന്നു. അർജ്ജുനനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുക എന്ന് പറഞ്ഞ് ഭഗവത്ഗീതയും, ഉദ്ധവരോട് സന്യാസവും പറഞ്ഞ് ഉദ്ദവഗീതയും അവസാനിയ്ക്കുന്നു. ഓരോരുത്തരും അവരവരിലെ വാസനയ്ക്കനുസരിച്ചുള്ള കർമ്മം ചെയ്യുക. ആത്മസാക്ഷാത്കാരം നേടാൻ കർമ്മയോഗം തന്നെ ധാരാളമാണ്. 'യോഗസ്ഥഃ കുരു കർമ്മാണി' എന്ന് ഗീത ❤️❤️