മധുസൂദന സരസ്വതി.

ഭഗവദ് ഗീതയിലെ ധ്യാനശ്ലോകങ്ങൾ രചിച്ചത് ഇദ്ദേഹം ആണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.

അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പ്രയോക്താക്കളിൽ പ്രധാനിയായിരുന്നു മധുസൂദന സരസ്വതി(c.1540–1640) . ^[1] വിശ്വേശ്വര സരസ്വതിയുടെയും മാധവ സരസ്വതിയുടെയും ശിഷ്യനായിരുന്നു മധുസൂദൻ . ദ്വൈത-അദ്വൈത തർക്കചരിത്രങ്ങളിൽ സുപ്രധാനമായ നാമധേയമായിരുന്നു മധുസൂദന സരസ്വതി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അദ്വൈതസിദ്ധി ചിരസമ്മതമായ ഗ്രന്ഥമായി കണക്കാക്കുന്നു. 

ജനനവും വിദ്യാഭ്യാസവും

ബംഗാളിൽ ആയിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം. പൂർവാശ്രമത്തിൽ കമലനയന എന്നായിരുന്നു പേര് . ന്യായദർശനം പഠിച്ചുഎങ്കിലും പിൽക്കാലത്ത് അദ്വൈതസന്യാസിയായി മാറി. അദ്വൈതം പഠിക്കുവാൻ പിന്നീട് വരാണസിയിലേക്ക് പോയി. ഗുരുവായ രാമതീർത്ഥയുടെ കീഴിൽ അദ്വൈതവേദാന്തം അഭ്യസിച്ചു.

രചനകൾ

അദ്വൈതവേദാന്തത്തെക്കുറിച്ച് നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചു.

• അദ്വൈത സിദ്ധി [1][2][3]
• അദ്വൈത മഞ്ജരി
• അദ്വൈത രത്ന രക്ഷണ
• ആത്മ ബോധ ടിക്ക
• ആനന്ദ മന്ദാകിനി
• പ്രസ്ഥാനഭേദ [4]
• ഭഗവദ് ഗീത ഗൂഢാർത്ഥ ദീപിക [5]
• വേദാന്ത കല്പലതിക[6][7]
• ശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്ത-ലേശ ടിക്ക
• സംക്ഷേപ ശാരിരക സാര സംഗ്രഹ
• സിദ്ധാന്ത തത്ത്വ ബിന്ദു [8]
• പരമഹംസ പ്രിയ[9]
• വേദ സ്തുതി ടിക്ക
• അഷ്ട വികൃതി വിവരണ
• രാജാനാം പ്രതിബോധ
• ഈശ്വര പ്രതിപത്തി പ്രകാശ [10]
• ഭാഗവത ഭക്തി രസായന
• ഭാഗവത പുരാണ പ്രഥമശ്ലോക വാക്യ
• കൃഷ്ണ കുതൂഹല നാടക
• ഭക്തി സാമാന്യ നിരൂപണ
• ഷാണ്ഡില്യ സൂത്ര - ടിക്ക
• ഹരി ലീലാ വാക്യ

എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളാണ്.

wiki