*ജന്മസംസിദ്ധമായ അനുഭവങ്ങളുടെ ഒരു ലോകമാണ് എന്റെ സൂക്ഷ്മപ്രപഞ്ചം.*

 *അതിലാണ് എന്റെ സ്ഥൂലപ്രപഞ്ചം ഇരിക്കുന്നത്....*
*എന്റെ അന്ത:കരണം ഉളവാക്കുന്ന,*
*എന്റെ അഹങ്കാരം ഉളവാക്കുന്ന,*
*എന്റെ ബുദ്ധി ഉളവാക്കുന്ന,*
*എന്റെ ചിത്തം ഉളവാക്കുന്ന, വിപുലമായ ശരീരം.*
*അതിനുള്ളിൽ എന്റെ ഒരു നാദപ്രപഞ്ചം ഉണ്ട്..*

*എന്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ നിവർത്തമാകുന്ന,*
*പുറത്തേക്കു വരാത്ത,*
*അനുരണങ്ങളും, അനുനാദങ്ങളും, ഉണ്ടാക്കുന്ന*
*ഒരു പരയുടെ പ്രപഞ്ചം ഉണ്ട്....*
*അത് അതിന്റെ മൂലത്തിൽ വെച്ച് തന്നെ നിവർത്തിച്ചു പോകുകയും,*
*ഞാൻ അറിയാതെ പോകുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്..*

*അതിനെ അനുമിക്കുവാൻ,* *ആസ്വദിക്കുവാൻ, ആനന്ദിക്കുവാൻ,*
*തന്ത്രയോഗികൾക്കു കഴിഞ്ഞേക്കും.*
*ആ യോഗഭൂമികയിൽ എത്തിയാൽ മാത്രം എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാവുന്നതും, അതിന്റെ മിന്നലാട്ടം മാത്രം ചിലപ്പോൾ ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നതുമായ വളരെ വിപുലമായ ഒരു നാദപ്രപഞ്ചം ഉണ്ട്..*
*അതിൽ അതിനേക്കാൾ സ്ഥൂലമായ പശ്യന്തിയുടേതായ ഒരു നാദപ്രപഞ്ചം ഉണ്ട്.* *അതും എന്നിൽ നിവർത്തിക്കുന്നതാണ്. വിട്ടു പോകുന്നതാണ്.*
*അതിൽനിന്നു ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വരുന്ന മദ്ധ്യമയുടെ ഒരു നാദപ്രപഞ്ചം ഉണ്ട്..*
*അത് എനിക്ക് സങ്കല്പങ്ങളെക്കൊണ്ട് നിവർത്തിക്കാവുന്നതാണ്....*

*എന്റെ അന്ത:കരണത്തിൽ നിന്ന് ഉതിർത്തു വരുന്ന ഒരു ശബ്ദം എന്റെ വിവേകം കൊണ്ട്,*  *എനിക്ക് നിവർത്തിപ്പിക്കാം, പുറത്തു പറയാതിരിക്കാം*
*അവിടം വരെയുള്ള പ്രപഞ്ചം എന്നിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നതാണ്..*
*എപ്പോൾ അത് വൈഖരിയായി തീരുന്നുവോ,*
*ആ പ്രപഞ്ചം എന്റെ വ്യക്തിസത്തയുടെ,*
*എന്റെ വ്യക്തിവൈശിഷ്ട്യത്തിന്റെ*
*എന്റെ അഭിവ്യക്തിയുടെ ന്യൂനാന്യൂന വേഗതകളെ പുല്കുന്നതാണ്..*

*വൈഖരിയാണ് ഞാൻ വാക്കുകളായി ഉതിർക്കുന്നത്*
*തിരിച്ചു എന്നിലേക്ക്‌ എനിക്ക് എടുക്കാൻ ആവാത്ത , പുറത്തേക്കു ഉതിർന്നു വീണാൽ , എന്റെ വ്യക്തിസ്വഭാവത്തെ*
*അന്യനു ബോധ്യപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുന്ന ,* *പുറത്തേക്കു വിട്ടാൽ അതനുസരിച്ചു ഞാൻ ജീവിച്ചില്ലെങ്കിൽ ,*
*രണ്ടു വ്യക്തിത്വം എനിക്ക് ഉണ്ടെന്നു ലോകം ബോധ്യപ്പെടുന്ന ഒരിക്കലും എനിക്ക് നിവർത്തിക്കാൻ ആവാത്ത എന്നെ ഞാൻ അന്യനു കാഴ്ച വെക്കുന്ന ഒരു പ്രപഞ്ചം ഉണ്ട്.*

*എന്റെ നാദവും എന്റെ ശബ്ദവും ആദ്യം കേൾക്കുന്നത് ഞാനാണ്..*
*ഞാൻ കേട്ടിട്ട് മാത്രമേ ഞാൻ ആരോട് പറയുന്നൂ, അവൻ കേൾക്കുകയുള്ളൂ..*
*എന്റെ വാക്കിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കൃപ,*
*എന്റെ വാക്കിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന രാഗം,*
*എന്റെ വാക്കിന്റെ നിർമ്മമത്വം,*
*എന്റെ വാക്കിൽ അടങ്ങിയ നിസ്സംഗത,*
*എന്റെ വാക്കിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന,* *ഘൃണ ,വെറുപ്പ്,*
*എന്റെ വാക്കിൽ ആരുമറിയാതെ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന കോപം,*
*എന്റെ വാക്കിൽ, മർമ്മത്തിൽ കൊള്ളുവാൻ ഞാൻ വെച്ചിരിക്കുന്ന സങ്കീർണ്ണങ്ങളായ തഥ്യകൾ,*
*ഇവയൊന്നും ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നവനും സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിലും,*
*ആ വാക്കു കേൾക്കുന്ന എന്റെ കർണ്ണങ്ങൾ അവ എന്റെ മസ്തിഷ്കത്തിൽ എത്തിക്കുമ്പോൾ ഏതൊരു നിഘണ്ടുവിൽ നിന്നാണോ*
*ഞാൻ ഈ വാക്കു ഉതിർത്തത് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കുന്ന ഒരേ ഒരാൾ ഞാൻ മാത്രമാണ്....*🔥