യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ നിത്യമുക്തനായ ഈശ്വരന്റെ അംശമായിരിക്കുന്ന ജീവന്  ജന്മമരണാദിബന്ധനങ്ങളില്ല. ജനനവും മരണവും ഒന്നും സത്യമല്ല. സത്യത്തില്‍ ഇല്ലാത്തതിനെ ഉണ്ടെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്നത് മായയാണ്, സ്വന്തം ശിരസ്സ് അറ്റതായി സ്വപ്‌നത്തില്‍ കാണുന്നതുപോലെ, സ്വപ്‌നത്തില്‍നിന്നുണരുമ്പോള്‍ ആ വ്യക്തി തിരിച്ചറിയും തന്റെ തല അറ്റുപോയിട്ടില്ല എന്ന്. പിന്നെ കണ്ടതോ? അതൊരു ഭ്രമം മാത്രം.

ചന്ദ്രന്റെ, വെള്ളത്തില്‍ കാണുന്ന പ്രതിബിംബത്തില്‍ അത് ഇളകുന്നതായി കാണപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ചന്ദ്രനും ആ ചാഞ്ചല്യമില്ല. നാം കാണുന്ന ചാഞ്ചല്യം ജലത്തിന്റെ പ്രകൃതമാണ്. എന്നാല്‍ ജലത്തിന്റെ ചാഞ്ചല്യം ചന്ദ്രന്റെ ചാഞ്ചല്യമായി നാം ഭ്രമിക്കുകയാണ്. അതുപോലെ, ശരീരത്തിലിരിക്കുന്ന ജീവാത്മാവിന് സുഖദുഃഖങ്ങളിലെങ്കിലും ശരീരബന്ധം ആ തോന്നലുണ്ടാക്കുന്നു. ഈ തോന്നല്‍ എങ്ങനെ ഒഴിവാക്കും?